"Μάχη για να κρατηθεί στη ζωή δίνει ο 47χρονος άνδρας που έπεσε θύμα της επίθεσης κουκουλοφόρων στη λαϊκή αγορά της Καλλιδρομίου, το Σάββατο το μεσημέρι".
Τον γνώριζα προσωπικά μια ζωή, κάθε σάββατο με χαιρετούσε.
Οι κουκουλοφόροι αφού εκτόξευσαν "βροχή" από μολότοφ στο Αστυνομικό Τμήμα Εξαρχείων, πυρπόλησαν μοτοσικλέτα αστυνομικών που βρισκόταν σταθμευμένη δίπλα σε πάγκο της λαϊκής, με αποτέλεσμα το ντεπόζιτό της να εκραγεί.
"Ο 47χρονος, που πουλούσε οπωροκηπευτικά στη λαϊκή και κάηκε στην προσπάθειά του να σώσει μια άλλη γυναίκα που είχε τυλιχθεί στις φλόγες, έχει υποστεί εγκαύματα στο 40% του σώματός του και νοσηλεύεται στη Εντατική του νοσοκομείου "Γ. Γεννηματάς".
Πιο ελαφρά, με μικρότερης έκτασης εγκαύματα, νοσηλεύονται η 55χρονη που πουλούσε λουλούδια και ο 48χρονος πολίτης ο οποίος εκείνη την ώρα έκανε τα ψώνια του".
Η γωνιά των λουλουδιών είναι η αγαπημένη μου. Εκείνη την ώρα της έκρξης θα έπρεπε να ήμουν εκεί όπως συνήθως.
Ειδήσεις άγριες πλέον και καθημερινές.
Ομως δεν ήμουν το σάββατο στη λαϊκή μας. Γιατί είχε πάει να ψωνίσει ο μικρός μου γιός. Παλληκαράκι πλέον θέλει να βοηθά. Τον ξέρουν όλοι. Και εκείνη την ώρα ήταν εκεί. Οταν μου τηλεφώνησε η δασκάλα των αγγλικών που μόλις είχε φύγει και εκείνη (αλλά έμαθε πρώτη την είδηση) να ρωτήσει δήθεν αδιάφορα αν γύρισε ο μικρός τάχασα.
Ο μικρός γύρισε καλά. Μάλιστα ούτε και πίστεψε τον κόσμο όταν είπαν ότι άνθρωποι χτυπήθηκαν. Ακουσε όμως τις βόμβες αλλά έχει συνηθίσει τις μολότωφ. Θεώρησε ότι ήταν υπερβολές των σαββατιάτικων περιπατητών της λαϊκής.
Η κατάσταση πλέον είναι μέσα στα σπίτια μας.Μερονυχτα όμως ονειρεύομαι φριχτές αγωγές αποζημιώσεων. Ονειρεύομαι να τιμωρήσουμε αυτούς που έγιναν αφορμή οι φράουλες να σερβίρονται ξανά με αίμα.
Ονειρεύομαι τόσες αγωγές αποζημιώσεως που τα διεθνή γραφεία με τα μεγάλα τους ασυμβίβαστα όπως μας ενημέρωσαν οι κυριακάτικες εφημερίδες που θα αναλάβουν τη Siemes τρέμουν ..............
ΝΟΜΙΚΑ ΝΕΑ
NOMIKΑ ΝΕΑ LAW BLOG
Κυριακή 15 Μαΐου 2011
Δευτέρα 9 Μαΐου 2011
Μαμά δικηγόρος!
Η Νομική Βιβλιοθήκη κυκλοφορεί δύο συμπαθητικά βιβλία για παιδιά με τίτλο ο μπαμπάς μου είναι δικηγόρος και αντίστοιχα Η Μαμά μου είναι Δικηγόρος
Δεν ξέρω φυσικά τι θα έλεγε το ίδιο το παιδί που η μαμά του είναι δικηγόρος για το θέμα!
Με αφορμή ένα γλυκύτατο χθεσινό τηλεφώνημα μιας όμορεφης συναδέλφου με τρία κουτσούβελα παρακαλώ, με ευχές κάνω λοιπόν μερικές σκέψεις για τη μαμά δικηγόρο που γιόρταζε χθες και αυτή μαζί με όλες τις άλλες. Καθώς τις κάνω αυτές τις σκέψεις, από χθες πρέπει να πω συνεχώς, ο νους μου πάει στις συναδέλφους που γνώρισα και έχουν παιδιά, σε αυτές που γνώρισα και δεν πρόκαμαν να αποκτήσουν, σε αυτές που πλήρωσαν τίμημα ακριβό επειδή έκαναν παιδιά, και σε ένα συνάδελφο που ούτε λίγο ούτε πολύ δήλωνε ότι η δικηγόρος που είχε παιδί είχε ξοφλήσει. Σκέπτομαι ακόμη τις συνεργάτιδές μου και τις συναδέλφους που ξεκινούν με εγκαρδιότητα και κέφι αναβάλλοντας τα παιδιά για καλύτερες μέρες.
Λοιπόν ναι! το να είσαι γυναίκα δικηγόρος και μαμά είναι σχεδόν ντροπή! δεν μιλάς γι'αυτό! Οπως λέει μια εκλεκτή συνάδελφος που είναι inhouse σε μεγάλη εταιρία, είναι θέμα που πρέπει να αποφεύγεις. Αλλιώς κινδυνεύεις να θεωρείσαι ότι λουφάρεις και ότι έχεις άλλες προτεραιότητες...
Αν είσαι γυναίκα δικηγόρος και μαμά είναι αντιπαραγωγικό. Στα μεγάλα γραφεία οφείλεις να γεννάς και πάραυτα να το ξεχνάς όπως και το παιδί σε κάποια αλλοδαπή κυρία! Το γνωστό τσιτάτο που λένε θέλοντας και μη συνάδελφοι σε μεγάλα γραφεία όταν τις ρωτάς τι κάνει το κουκλί που είδες τυχαία προ ετών είναι: την τελευταία φορά που το συνάντησα ήταν καλά!
Αν έχεις δικό σου γραφείο και κάνεις παιδί, ρωτήστε την πανύψηλη συνάδελφο Ελίνα, τα πράγματα είναι πολύ ζόρικα. Μεγαλώνει το παιδί, συνήθως μοναχοπαίδι και αν η γιαγιά είναι καλή κάτι πάει και έρχεται. Οι τύψεις σε ροκανίζουν. Γίνεσαι σαν φίλη του παιδιού. Μετανιώνεις και θυμώνεις. Η Κατερίνα έκανε τρία. Μην με ρωτάτε πώς. Δεν γόγγυξε ποτέ, δεν κόμπασε ποτέ. Πρόσφατα αδυνάτισε κιόλας. Ολες τις καμαρώνω και τις θαυμάζω.
Οσο για μένα από "ευσυνειδησία, σοφία και δειλία" το ανέβαλα τόσο που όταν έγινα μαμά ο γιός μου ήταν ήδη δέκα ετών!
Η γενιά μας γνώρισε πολλές γυναίκες δικηγόρους. Οι πανελλήνιες επέτρεψαν στις γυναίκες να διακριθούν βαθμολογικά. Οι πολλές προσγειώθηκαν σε αντιμισθίες ώστε να μεγαλώσουν τα παιδιά τους ή εντάχθηκαν σε σώματα (δικαστικό κοκ). Λιγότερες πήραν τους δρόμους. Κάτω από τα πεζοδρόμια ή τα πληκτρολόγια ξεπροβάλλει πότε πότε και καμιά ζημιάρα φάτσα διεκδικώντας χρόνο και ψυχή. Σπάνια ή μη, ζήτημα συγκυρίας. Το τίμημα δεν συζητιέται.
Ελεγα πάντα στις νεώτερες συναδέλφους να μην φοβούνται να διεκδικήσουν τη ζωή τους όσο και αν η καριέρα έχει απαιτήσεις. Συνεχίζω να το λέω προσθέτοντας ότι τα γραφεία δεν μας χρειάζονται τις νύχτες, ούτε οι πελάτες καραδοκούν για τη σοφία μας. Αυτά είναι επαγγελματικά τικ που λέγονται (ιδίως από άνδρες με λίγη αυτοπεποίθηση) για να φαινόμαστε σπουδαίοι. Πολλές εργάζονται με ωράδια Λονδίνου, Τόκιο ή Τιμπουκτού! Άλλες ξυπνούν πρωί για να ψήσουν καφέδες ή άλλα τινά στον senior partner. Αλλες ψυχοθεραπεύουν τα αρσενικά του μαγαζιού ή και τα συνδράμουν στην αδυναμία τους να βρουν καλύτερες συνοδούς. Πολλές υποκύπτουν στη θεωρία της γλάστρας κοσμώντας τις αίθουσες συσκέψεων και ακούγοντας σχόλια του τύπου: μόλις εμφανισθεί η πρώτη ρυτίδα θα σχολάσεις! Αλλες γερνούν μόνες και ηρωϊκές στην επαγγελματική τους επιτυχία μέσα! Αλλες ξεσαλλώνουν εκδικούμενες. Ολες ξέρουμε ότι είμαστε σπάνιες στις σοβαρές συσκέψεις. Ολες γνωρίζουμε οτι θα ακούσουμε σχόλια υποτιμητικά για το ότι είμαστε μανάδες τόσο μα τόσο συχνά που θεωρείται ως αναγκαία συνεπαγωγή το ότι δεν είμαστε επερκείς επαγγελματίες. Ολες κοσμούμε ψηφοδέλτια υποψηφίων συνδιασμών του ΔΣΑ αλλά ποτέ μα ποτέ δεν είμαστε υποψήφιες πρόεδροι. Οσες είμαστε όμορφες είμαστε μετά βεβαιότητος και πουτάνες.
Προσωπικά δεν θα ξεχάσω ποτέ τα παλιότερα χρόνια της δικηγορίας μου, τότε που συναντούσα μετά το γραφείο στο δρόμο μόνον τις εκδιδόμενες αρχικά της οδού Βαλαωρίτου, μετά της οδού Σόλωνος και μετά της οδού Μαυρομιχάλη.Ολες με χαιρετούσαν φιλικά και ανταπέδιδα. Μία κάποτε μου ευχήθηκε να έχω καλή τύχη και ένα γερό παιδί. Θες άραγε να ήταν η ευχή της που μούδωσε αισιοδοξία? Γυναίκες στους δρόμους...
Εμείς που έχουμε και το τεκμήριο της ακαταλληλότητας όπως και οι εκδιδόμενες (αν και για κάπως διαφορετικούς λόγους φυσικά)μπορούμε μόνον να γνωρίζουμε τι σημαίνει μαμά δικηγόρος. Γι'αυτό να ζήσουμε και να χαιρόμαστε τα παιδιά μας και να στηρίζουμε τις νεώτερες συναδέλφους στο δικαίωμα για μια ζωή με πληρότητα και αξιοπρέπεια με ή χωρίς παιδιά.
Δικηγόροι δα είμαστε!
Δεν ξέρω φυσικά τι θα έλεγε το ίδιο το παιδί που η μαμά του είναι δικηγόρος για το θέμα!
Με αφορμή ένα γλυκύτατο χθεσινό τηλεφώνημα μιας όμορεφης συναδέλφου με τρία κουτσούβελα παρακαλώ, με ευχές κάνω λοιπόν μερικές σκέψεις για τη μαμά δικηγόρο που γιόρταζε χθες και αυτή μαζί με όλες τις άλλες. Καθώς τις κάνω αυτές τις σκέψεις, από χθες πρέπει να πω συνεχώς, ο νους μου πάει στις συναδέλφους που γνώρισα και έχουν παιδιά, σε αυτές που γνώρισα και δεν πρόκαμαν να αποκτήσουν, σε αυτές που πλήρωσαν τίμημα ακριβό επειδή έκαναν παιδιά, και σε ένα συνάδελφο που ούτε λίγο ούτε πολύ δήλωνε ότι η δικηγόρος που είχε παιδί είχε ξοφλήσει. Σκέπτομαι ακόμη τις συνεργάτιδές μου και τις συναδέλφους που ξεκινούν με εγκαρδιότητα και κέφι αναβάλλοντας τα παιδιά για καλύτερες μέρες.
Λοιπόν ναι! το να είσαι γυναίκα δικηγόρος και μαμά είναι σχεδόν ντροπή! δεν μιλάς γι'αυτό! Οπως λέει μια εκλεκτή συνάδελφος που είναι inhouse σε μεγάλη εταιρία, είναι θέμα που πρέπει να αποφεύγεις. Αλλιώς κινδυνεύεις να θεωρείσαι ότι λουφάρεις και ότι έχεις άλλες προτεραιότητες...
Αν είσαι γυναίκα δικηγόρος και μαμά είναι αντιπαραγωγικό. Στα μεγάλα γραφεία οφείλεις να γεννάς και πάραυτα να το ξεχνάς όπως και το παιδί σε κάποια αλλοδαπή κυρία! Το γνωστό τσιτάτο που λένε θέλοντας και μη συνάδελφοι σε μεγάλα γραφεία όταν τις ρωτάς τι κάνει το κουκλί που είδες τυχαία προ ετών είναι: την τελευταία φορά που το συνάντησα ήταν καλά!
Αν έχεις δικό σου γραφείο και κάνεις παιδί, ρωτήστε την πανύψηλη συνάδελφο Ελίνα, τα πράγματα είναι πολύ ζόρικα. Μεγαλώνει το παιδί, συνήθως μοναχοπαίδι και αν η γιαγιά είναι καλή κάτι πάει και έρχεται. Οι τύψεις σε ροκανίζουν. Γίνεσαι σαν φίλη του παιδιού. Μετανιώνεις και θυμώνεις. Η Κατερίνα έκανε τρία. Μην με ρωτάτε πώς. Δεν γόγγυξε ποτέ, δεν κόμπασε ποτέ. Πρόσφατα αδυνάτισε κιόλας. Ολες τις καμαρώνω και τις θαυμάζω.
Οσο για μένα από "ευσυνειδησία, σοφία και δειλία" το ανέβαλα τόσο που όταν έγινα μαμά ο γιός μου ήταν ήδη δέκα ετών!
Η γενιά μας γνώρισε πολλές γυναίκες δικηγόρους. Οι πανελλήνιες επέτρεψαν στις γυναίκες να διακριθούν βαθμολογικά. Οι πολλές προσγειώθηκαν σε αντιμισθίες ώστε να μεγαλώσουν τα παιδιά τους ή εντάχθηκαν σε σώματα (δικαστικό κοκ). Λιγότερες πήραν τους δρόμους. Κάτω από τα πεζοδρόμια ή τα πληκτρολόγια ξεπροβάλλει πότε πότε και καμιά ζημιάρα φάτσα διεκδικώντας χρόνο και ψυχή. Σπάνια ή μη, ζήτημα συγκυρίας. Το τίμημα δεν συζητιέται.
Ελεγα πάντα στις νεώτερες συναδέλφους να μην φοβούνται να διεκδικήσουν τη ζωή τους όσο και αν η καριέρα έχει απαιτήσεις. Συνεχίζω να το λέω προσθέτοντας ότι τα γραφεία δεν μας χρειάζονται τις νύχτες, ούτε οι πελάτες καραδοκούν για τη σοφία μας. Αυτά είναι επαγγελματικά τικ που λέγονται (ιδίως από άνδρες με λίγη αυτοπεποίθηση) για να φαινόμαστε σπουδαίοι. Πολλές εργάζονται με ωράδια Λονδίνου, Τόκιο ή Τιμπουκτού! Άλλες ξυπνούν πρωί για να ψήσουν καφέδες ή άλλα τινά στον senior partner. Αλλες ψυχοθεραπεύουν τα αρσενικά του μαγαζιού ή και τα συνδράμουν στην αδυναμία τους να βρουν καλύτερες συνοδούς. Πολλές υποκύπτουν στη θεωρία της γλάστρας κοσμώντας τις αίθουσες συσκέψεων και ακούγοντας σχόλια του τύπου: μόλις εμφανισθεί η πρώτη ρυτίδα θα σχολάσεις! Αλλες γερνούν μόνες και ηρωϊκές στην επαγγελματική τους επιτυχία μέσα! Αλλες ξεσαλλώνουν εκδικούμενες. Ολες ξέρουμε ότι είμαστε σπάνιες στις σοβαρές συσκέψεις. Ολες γνωρίζουμε οτι θα ακούσουμε σχόλια υποτιμητικά για το ότι είμαστε μανάδες τόσο μα τόσο συχνά που θεωρείται ως αναγκαία συνεπαγωγή το ότι δεν είμαστε επερκείς επαγγελματίες. Ολες κοσμούμε ψηφοδέλτια υποψηφίων συνδιασμών του ΔΣΑ αλλά ποτέ μα ποτέ δεν είμαστε υποψήφιες πρόεδροι. Οσες είμαστε όμορφες είμαστε μετά βεβαιότητος και πουτάνες.
Προσωπικά δεν θα ξεχάσω ποτέ τα παλιότερα χρόνια της δικηγορίας μου, τότε που συναντούσα μετά το γραφείο στο δρόμο μόνον τις εκδιδόμενες αρχικά της οδού Βαλαωρίτου, μετά της οδού Σόλωνος και μετά της οδού Μαυρομιχάλη.Ολες με χαιρετούσαν φιλικά και ανταπέδιδα. Μία κάποτε μου ευχήθηκε να έχω καλή τύχη και ένα γερό παιδί. Θες άραγε να ήταν η ευχή της που μούδωσε αισιοδοξία? Γυναίκες στους δρόμους...
Εμείς που έχουμε και το τεκμήριο της ακαταλληλότητας όπως και οι εκδιδόμενες (αν και για κάπως διαφορετικούς λόγους φυσικά)μπορούμε μόνον να γνωρίζουμε τι σημαίνει μαμά δικηγόρος. Γι'αυτό να ζήσουμε και να χαιρόμαστε τα παιδιά μας και να στηρίζουμε τις νεώτερες συναδέλφους στο δικαίωμα για μια ζωή με πληρότητα και αξιοπρέπεια με ή χωρίς παιδιά.
Δικηγόροι δα είμαστε!
Τετάρτη 4 Μαΐου 2011
Aγαπητή Ελευθεροτυπία...
Οχι πως διαφωνώ με όσα γράφεις τελευταία για την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου του ανταγωνισμού, αντίθετα. Η ανομία είναι κάτι που αρνούμαι έστω και αν ο νόμος μου φαίνεται λειψός όπως είναι το δίκαιο των δημοσίων συμβάσεων.
Οχι πως έχεις άδικο να διαμαρτύρεσαι για τις αναθέσεις που θα γίνουν και θα γίνονται, αντίθετα σε πνίγει το δίκαιο.
Οχι πως έχω κανένα λόγο να θεωρώ ότι οι συγκεκριμένες αναθέσεις και καταριανά μνημόνια είναι καλύτερα ή χειρότερα, ούτε φυσικά έχω καμία σχέση με τον καλό αρχιτέκτονα Αθεμπίγιο
αλλά....
αυτό που με πληγώνει είναι ότι δεν εξεγείρεσαι για όλες τις αντίστοιχες πάμπολλες και πανάκριβες αναθέσεις.Εσύ που το μπορείς ως εφημερίδα, γιατί εγώ ως πολίτης δυσκολεύομαι.
Ο νόμος για τις ιδιωτικοποιήσεις, ας πούμε, προβλέπει την πρόσληψη συμβούλων χωρίς διαγωνισμό, με ανάθεση. Ο νόμος αυτός συμπληρώνει τη δεκαετία πλέον. Είδατε πόσοι σύμβουλοι προσλήφθηκαν και πόσα πήραν ως αμοιβή? Ανεξάρτητα από το αν έγιναν ή όχι ιδιωτικοποιήσεις. Είδατε τι αμοιβές δόθηκαν για τις ιδιωτικοποιήσεις που απέτυχαν? Είδατε τις αμοιβές συμβούλων για τα έργα που δεν έγιναν όπως το Μετρό Θεσσαλονίκης ή τη ζεύξη του Μαλιακού Κόλπου?
Εκτός όμως από αυτό το νόμο που συζητείται τώρα συχνά πυκνά αφού η κυβέρνηση έκανε το επικοινωνιακό σφάλμα να ανακοινώσει την ανάθεση σε συμβούλους πριν από οτιδήποτε άλλο, είδες καλή μου εφημερίδα πόσες φορές έγιναν αναθέσεις και γιατί αντικείμενα γενικότερα?
Είδες πόσες αναθέσεις γίνονται από διάφορα υπουργεία σε εφαρμογή άλλων διατάξεων?
Ρώτησες πόσες φορές ενοχλήθηκαν οι κοινοτικοί υπάλληλοι για τέτοιες αναθέσεις ιδίως μάλιστα με αφορμή συγκρούσεις συμφερόντων που προκαλούντο από τον πολυεπίπεδο ρόλο τους?
Δεν λέω ότι κάθε αρχή δεν είναι δύσκολη.
Δεν λέω ότι το θέμα δεν είναι τεχνικό και δύσκολο για κάποιον που δεν είναι γνώστης.
Δεν λέω ότι η συγκεκριμένη αποκάλυψη δεν χρήζει προβολής και καταστηλίτευσης εφόσον αληθεύει.
Λέω μόνον πως όταν για χρόνια κλείνουμε τα μάτια μας στο τέλος δεν έχουμε δικαίωμα δια να ομιλούμε.
Λέω μόνον ότι όταν οι διαγωνισμοί που γίνονται είναι συχνότατα μαιμούδες οι αναθέσεις επιτρέπουν χαμηλότερο κόστος αφού ούτως ή άλλως στον ίδιο θα πάει η δουλειά και όλοι το ξέρουν αυτό.
Λέω μόνον ότι εμείς οι πολίτες, όταν βλέπουμε μια εφημερίδα να προβληματίζεται ακόμη και για το σωστό, να καταγγέλλει ένα μεγάλο πρόβλημα αναρωτιόμαστε γιατί τώρα και γιατί εδώ!
Γιατί ας πούμε εσύ Ελευθεροτυπία αναδημοσιεύεις μία δήλωση όπως αυτή του κοινοτικού νομικού περί βασικού μετόχου όταν τότε δεν στηλίτευες την παρανομία που έγινε και σε συνταγματικό επίπεδο κουρελιάζοντας το Σύνταγμα?
Θα πρέπει νομίζω εσύ που ξεχωρίζεις για το διανοούμενο χαρακτήρα σου να θυμάσαι την δήλωση του πατέρα Πανελού στην Πανούκλα σε σχέση με την ύπαρξη του Θεού: πρέπει ή όλα να τα πιστέψουμε ή όλα να τα αρνηθούμε! Αλλιώς δεν υπάρχει αλήθεια!
Και αυτό πικραίνει το περισσότερο! να σου λένε κάποτε την αλήθεια και να μην πιστεύεις κανέναν απολύτως διότι ούτως ή άλλως η αξιοπιστία έχει χαθεί. Και όλοι μα όλοι σκέπτονται ότι κάποιος λόγος υπάρχει για την ανάδειξη ενός ζητήματος διαφορετικός από αυτό το ίδιο το ζήτημα! Ας πούμε προσωπικές διαφορές με τον Υπουργό Επικρατείας ή γινάτι τέλος πάντων.
Όταν διαβάζω το σημερινό σου πρωτοσέλιδο αυτά σκέπτομαι και άλλα πολλά.
Με την ευκαιρία, είσαι βέβαιη ότι ο κ. Αθεμπίγιο μέχρι σήμερα παρείχε υπηρεσίες αμισθί?
και βρε αδερφέ γιατί φωνάζεις μόνον για τον κ. Αθεμπίγιο? οι λοιπές αναθέσεις ήταν καλύτερες που έγιναν την ίδια μέρα με την αυτή απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής?
Οχι πως έχεις άδικο να διαμαρτύρεσαι για τις αναθέσεις που θα γίνουν και θα γίνονται, αντίθετα σε πνίγει το δίκαιο.
Οχι πως έχω κανένα λόγο να θεωρώ ότι οι συγκεκριμένες αναθέσεις και καταριανά μνημόνια είναι καλύτερα ή χειρότερα, ούτε φυσικά έχω καμία σχέση με τον καλό αρχιτέκτονα Αθεμπίγιο
αλλά....
αυτό που με πληγώνει είναι ότι δεν εξεγείρεσαι για όλες τις αντίστοιχες πάμπολλες και πανάκριβες αναθέσεις.Εσύ που το μπορείς ως εφημερίδα, γιατί εγώ ως πολίτης δυσκολεύομαι.
Ο νόμος για τις ιδιωτικοποιήσεις, ας πούμε, προβλέπει την πρόσληψη συμβούλων χωρίς διαγωνισμό, με ανάθεση. Ο νόμος αυτός συμπληρώνει τη δεκαετία πλέον. Είδατε πόσοι σύμβουλοι προσλήφθηκαν και πόσα πήραν ως αμοιβή? Ανεξάρτητα από το αν έγιναν ή όχι ιδιωτικοποιήσεις. Είδατε τι αμοιβές δόθηκαν για τις ιδιωτικοποιήσεις που απέτυχαν? Είδατε τις αμοιβές συμβούλων για τα έργα που δεν έγιναν όπως το Μετρό Θεσσαλονίκης ή τη ζεύξη του Μαλιακού Κόλπου?
Εκτός όμως από αυτό το νόμο που συζητείται τώρα συχνά πυκνά αφού η κυβέρνηση έκανε το επικοινωνιακό σφάλμα να ανακοινώσει την ανάθεση σε συμβούλους πριν από οτιδήποτε άλλο, είδες καλή μου εφημερίδα πόσες φορές έγιναν αναθέσεις και γιατί αντικείμενα γενικότερα?
Είδες πόσες αναθέσεις γίνονται από διάφορα υπουργεία σε εφαρμογή άλλων διατάξεων?
Ρώτησες πόσες φορές ενοχλήθηκαν οι κοινοτικοί υπάλληλοι για τέτοιες αναθέσεις ιδίως μάλιστα με αφορμή συγκρούσεις συμφερόντων που προκαλούντο από τον πολυεπίπεδο ρόλο τους?
Δεν λέω ότι κάθε αρχή δεν είναι δύσκολη.
Δεν λέω ότι το θέμα δεν είναι τεχνικό και δύσκολο για κάποιον που δεν είναι γνώστης.
Δεν λέω ότι η συγκεκριμένη αποκάλυψη δεν χρήζει προβολής και καταστηλίτευσης εφόσον αληθεύει.
Λέω μόνον πως όταν για χρόνια κλείνουμε τα μάτια μας στο τέλος δεν έχουμε δικαίωμα δια να ομιλούμε.
Λέω μόνον ότι όταν οι διαγωνισμοί που γίνονται είναι συχνότατα μαιμούδες οι αναθέσεις επιτρέπουν χαμηλότερο κόστος αφού ούτως ή άλλως στον ίδιο θα πάει η δουλειά και όλοι το ξέρουν αυτό.
Λέω μόνον ότι εμείς οι πολίτες, όταν βλέπουμε μια εφημερίδα να προβληματίζεται ακόμη και για το σωστό, να καταγγέλλει ένα μεγάλο πρόβλημα αναρωτιόμαστε γιατί τώρα και γιατί εδώ!
Γιατί ας πούμε εσύ Ελευθεροτυπία αναδημοσιεύεις μία δήλωση όπως αυτή του κοινοτικού νομικού περί βασικού μετόχου όταν τότε δεν στηλίτευες την παρανομία που έγινε και σε συνταγματικό επίπεδο κουρελιάζοντας το Σύνταγμα?
Θα πρέπει νομίζω εσύ που ξεχωρίζεις για το διανοούμενο χαρακτήρα σου να θυμάσαι την δήλωση του πατέρα Πανελού στην Πανούκλα σε σχέση με την ύπαρξη του Θεού: πρέπει ή όλα να τα πιστέψουμε ή όλα να τα αρνηθούμε! Αλλιώς δεν υπάρχει αλήθεια!
Και αυτό πικραίνει το περισσότερο! να σου λένε κάποτε την αλήθεια και να μην πιστεύεις κανέναν απολύτως διότι ούτως ή άλλως η αξιοπιστία έχει χαθεί. Και όλοι μα όλοι σκέπτονται ότι κάποιος λόγος υπάρχει για την ανάδειξη ενός ζητήματος διαφορετικός από αυτό το ίδιο το ζήτημα! Ας πούμε προσωπικές διαφορές με τον Υπουργό Επικρατείας ή γινάτι τέλος πάντων.
Όταν διαβάζω το σημερινό σου πρωτοσέλιδο αυτά σκέπτομαι και άλλα πολλά.
Με την ευκαιρία, είσαι βέβαιη ότι ο κ. Αθεμπίγιο μέχρι σήμερα παρείχε υπηρεσίες αμισθί?
και βρε αδερφέ γιατί φωνάζεις μόνον για τον κ. Αθεμπίγιο? οι λοιπές αναθέσεις ήταν καλύτερες που έγιναν την ίδια μέρα με την αυτή απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής?
Τρίτη 3 Μαΐου 2011
ΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ
Τα τελευταία χρόνια φαίνεται να ακμάζει η δημιουργία μιας συγκεκριμένης κατηγορίας παραγόντων της οικονομικής ζωής: οι σύμβουλοι. Και δεν εννοώ τους νομικούς συμβούλους, τους δικηγόρους δηλαδή, που έχουν ένα συγκεκριμένο ρόλο (διότι βεβαίως υπάρχουν και νομικοί σύμβουλοι κατά το όνομα που δεν ασκούν το συγκεκριμένο ρόλο αλλά είναι και αυτοί σύμβουλοι γενικώς..........).
Τι είναι λοιπόν αυτοί οι σύμβουλοι? παρέχοντες υπηρεσίες κάποιου είδους απασχολούνται και πληρώνονται ακριβά. Συμβουλεύουν τα κράτη αλλά και τους ιδιώτες. Ο ρόλος τους είναι περισσότερο θεσμικός παρά σαφής: κάθονται δίπλα. Παραδείγματος χάριν οι σύμβουλοι γάμου δεν είναι ούτε νύφη, ούτε γαμπρός, ούτε πεθερικά, ούτε καλεσμένοι. Οι σύμβουλοι γάμου όμως σου λένε πώς είναι ο σωστός γάμος αν θελήσεις να προβείς στο απονενοημένο διάβημα. Εφόσον δεν ξέρεις να παντρεύεσαι από μόνος σου δίνουν ένα χεράκι και πληρώνονται για τις υπηρεσίες τους. Η δικαιολογία είναι ότι απαιτείται εξειδίκευση και δεν υπάρχει χρόνος από την πλευρά των ενδιαφερομένων.Υπάρχουν επίσης σύμβουλοι που σου λένε πού να φας,σου βρίσκουν παρέα και σε ντύνουν κατάλληλα. Η συμβουλή έχει να κάνει με τον τρόπο ζωής που μάλλον δεν ξέρει κανείς να διάγει.
Υπάρχουν όμως και άλλοι σύμβουλοι. Αυτοί που μαθαίνουν ιδίως στα κράτη πώς να συνδέονται με τη διεθνή αγορά, πώς να έχουν το σωστό σύνταγμα, πώς να νομοθετούν ή πώς να επιλέγουν επενδυτές. Οι σύμβλουλοι αυτοί έχουν ακόμη πιό παράδοξο ρόλο καθώς οι κρατικές αρμοδιότητες έχουν συνταγματική βάση και συνήθως αποτελούν αντικείμενο του αρμόδιου υπουργού. Οι σύμβουλοι όμως δεν είναι κυβερνητικά όργανα. Δεν έχουν καμία ευθύνη. Και πάντως πληρώνονται καλύτερα από τους Υπουργούς.
Οι σύμβουλοι αυτοί είναι διεθνές φαινόμενο. Ανθίζει μέσα σε κρίσεις,μετά από πολέμους πάσης φύσεως, κατευθύνεται ανεξέλεγκτα και πάντως έχει συγκεκριμένα ονόματα με διεθνή απόχρωση. Διότι αν και τα κράτη είναι ντόπια σαν αρνιά, οι σύμβουλοι είναι διεθνείς έστω και αν εσύ είναι κάποιος από αυτούς, η η θειά μου η πενταγιώτισα.
Αυτοί λοιπόν οι σύμβουλοι που κάθε μέρα έρχονται να σώσουν και να βελτιώσουν όσο μπορούν τον κόσμο μας με προβληματίζουν πιό πολύ και από τους αγιασμούς ή τα ξόρκια. Διότι κάποτα σε καιρούς καταστροφών μια λιτανεία αρκούσε. Ο κατάλληλος ιερέας βοηθούσε με την πίστη του και το κύρος του θεού που εκπροσωπούσε προσφέροντας την ανεκτίμητη ελπίδα στον κόσμο που έγλειφε τις πληγές του.
Οι σύμβουλοι όμως σήμερα δεν κάνουν ούτε προσευχές, ούτε προσφέρουν ελπίδα αλλά κοστίζουν τόσο περισσότερο όσο λιγώτερα κάνουν.
Η συζήτηση για το θέμα είναι καθημερινή. Πολλοί μάλιστα χαίρονται να δουλεύουν τα παιδιά τους σε τέτοια μαγαζιά για να γνωρίσουν καλό κόσμο και να φοράνε κοστούμι. Και πολλά παιδιά ονειρεύονται να ακουμπήσουν τα πτυχία τους στο ράφι κάποιου συμούλου που θα κάνει τα τζάμια μας αόρατα και θα θεραπεύσει τους χωλούς και τους τυφλούς αφήνοντας στο τέλος το θαύμα της Κανά.
Ποιό θα αναρωτηθείτε ίσως είναι το νομικό ζήτημα των σκέψεων αυτών...
Μα οι σύμβουλοι αποτελούν την αιχμή των ημερών και προσλαμβάνονται με ζήλο για να μας σώσουν. Με διάφορα νομικά προσχήματα, ακατάλληλα και για πρωτοετείς της νομικής αναλαμβάνουν με αναθέσεις να προβούν σε παντοειδείς λιτανείες. Είτε λοιπόν κανείς ονειρεύεται να αποτελέσει ένα κομμάτι τους είτε επιθυμεί να τους ξεγυμνώσει και να αποκαλύψει τον ιστορικό τους ρόλο οφείλει να ξυπνά και να κοιμάται ενθυμούμενος ότι οι διαμεσολαβήσεις στις κρίσιμες συγκυρίες απαιτούν την βοήθεια κάποιου πανάγαθου όποιος και να είναι αυτός, έστω και τράπεζα σε άλλες εποχές που υπήρχε ρευστότητα. Χωρίς αυτόν τον "πανάγαθο" οι σύμβουλοι απλώς διαμεσολαβούν.
Τι είναι λοιπόν αυτοί οι σύμβουλοι? παρέχοντες υπηρεσίες κάποιου είδους απασχολούνται και πληρώνονται ακριβά. Συμβουλεύουν τα κράτη αλλά και τους ιδιώτες. Ο ρόλος τους είναι περισσότερο θεσμικός παρά σαφής: κάθονται δίπλα. Παραδείγματος χάριν οι σύμβουλοι γάμου δεν είναι ούτε νύφη, ούτε γαμπρός, ούτε πεθερικά, ούτε καλεσμένοι. Οι σύμβουλοι γάμου όμως σου λένε πώς είναι ο σωστός γάμος αν θελήσεις να προβείς στο απονενοημένο διάβημα. Εφόσον δεν ξέρεις να παντρεύεσαι από μόνος σου δίνουν ένα χεράκι και πληρώνονται για τις υπηρεσίες τους. Η δικαιολογία είναι ότι απαιτείται εξειδίκευση και δεν υπάρχει χρόνος από την πλευρά των ενδιαφερομένων.Υπάρχουν επίσης σύμβουλοι που σου λένε πού να φας,σου βρίσκουν παρέα και σε ντύνουν κατάλληλα. Η συμβουλή έχει να κάνει με τον τρόπο ζωής που μάλλον δεν ξέρει κανείς να διάγει.
Υπάρχουν όμως και άλλοι σύμβουλοι. Αυτοί που μαθαίνουν ιδίως στα κράτη πώς να συνδέονται με τη διεθνή αγορά, πώς να έχουν το σωστό σύνταγμα, πώς να νομοθετούν ή πώς να επιλέγουν επενδυτές. Οι σύμβλουλοι αυτοί έχουν ακόμη πιό παράδοξο ρόλο καθώς οι κρατικές αρμοδιότητες έχουν συνταγματική βάση και συνήθως αποτελούν αντικείμενο του αρμόδιου υπουργού. Οι σύμβουλοι όμως δεν είναι κυβερνητικά όργανα. Δεν έχουν καμία ευθύνη. Και πάντως πληρώνονται καλύτερα από τους Υπουργούς.
Οι σύμβουλοι αυτοί είναι διεθνές φαινόμενο. Ανθίζει μέσα σε κρίσεις,μετά από πολέμους πάσης φύσεως, κατευθύνεται ανεξέλεγκτα και πάντως έχει συγκεκριμένα ονόματα με διεθνή απόχρωση. Διότι αν και τα κράτη είναι ντόπια σαν αρνιά, οι σύμβουλοι είναι διεθνείς έστω και αν εσύ είναι κάποιος από αυτούς, η η θειά μου η πενταγιώτισα.
Αυτοί λοιπόν οι σύμβουλοι που κάθε μέρα έρχονται να σώσουν και να βελτιώσουν όσο μπορούν τον κόσμο μας με προβληματίζουν πιό πολύ και από τους αγιασμούς ή τα ξόρκια. Διότι κάποτα σε καιρούς καταστροφών μια λιτανεία αρκούσε. Ο κατάλληλος ιερέας βοηθούσε με την πίστη του και το κύρος του θεού που εκπροσωπούσε προσφέροντας την ανεκτίμητη ελπίδα στον κόσμο που έγλειφε τις πληγές του.
Οι σύμβουλοι όμως σήμερα δεν κάνουν ούτε προσευχές, ούτε προσφέρουν ελπίδα αλλά κοστίζουν τόσο περισσότερο όσο λιγώτερα κάνουν.
Η συζήτηση για το θέμα είναι καθημερινή. Πολλοί μάλιστα χαίρονται να δουλεύουν τα παιδιά τους σε τέτοια μαγαζιά για να γνωρίσουν καλό κόσμο και να φοράνε κοστούμι. Και πολλά παιδιά ονειρεύονται να ακουμπήσουν τα πτυχία τους στο ράφι κάποιου συμούλου που θα κάνει τα τζάμια μας αόρατα και θα θεραπεύσει τους χωλούς και τους τυφλούς αφήνοντας στο τέλος το θαύμα της Κανά.
Ποιό θα αναρωτηθείτε ίσως είναι το νομικό ζήτημα των σκέψεων αυτών...
Μα οι σύμβουλοι αποτελούν την αιχμή των ημερών και προσλαμβάνονται με ζήλο για να μας σώσουν. Με διάφορα νομικά προσχήματα, ακατάλληλα και για πρωτοετείς της νομικής αναλαμβάνουν με αναθέσεις να προβούν σε παντοειδείς λιτανείες. Είτε λοιπόν κανείς ονειρεύεται να αποτελέσει ένα κομμάτι τους είτε επιθυμεί να τους ξεγυμνώσει και να αποκαλύψει τον ιστορικό τους ρόλο οφείλει να ξυπνά και να κοιμάται ενθυμούμενος ότι οι διαμεσολαβήσεις στις κρίσιμες συγκυρίες απαιτούν την βοήθεια κάποιου πανάγαθου όποιος και να είναι αυτός, έστω και τράπεζα σε άλλες εποχές που υπήρχε ρευστότητα. Χωρίς αυτόν τον "πανάγαθο" οι σύμβουλοι απλώς διαμεσολαβούν.
Παρασκευή 29 Απριλίου 2011
Ο βασιλικός γάμος και τα δικαιώματα του ανθώπου
Σήμερα γάμος γίνεται στ'ωραίο περιβόλι.
Να ζήσει η νύφη και ο γαμπρός αλλά αβέβαια η τύχη των συγγενών τους δυστυχώς.
Ηδη μία διατριβή αναπτύσσει τις νομικές περιπλοκές του ζητήματος και θεωρεί ότι πιθανότατα είναι ο τελευταίος βασιλικός γάμος.
Ο Καθηγητής Rebecca Probert της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Warwick, έχει γράψει ένα βιβλίο με τίτλο «Τα Δικαιώματα και αδικίες του βασιλικού γάμου», όπου αναφέρει ότι ο βασιλικός
Ο καθηγητής Rebecca, ειδικός στην ιστορία του δικαίου αναφέρει ότι «Οι νόμοι που ρυθμίζουν το βασιλικό γάμο, δεν είναι κατάλληλα για τον 21ου αιώνα, μια εποχή κατά την οποία αποτιμώνται τα ανθρώπινα δικαιώματα και η ελεύθερη επιλογή."
Το ζήτημα τέθηκε με οξύτητα με την αφορμή του γάμου του Καρόλου και Camilla οπότε τα ανθρώπινα δικαιώματα ήρθαν στο προσκήνιο. Κανείς δεν γνωρίζει με βεβαιότητα, αναφέρει η σχετική διατριβή, πώς η Human Rights Act μπορεί να παράλληλα με το νόμο περί βασιλικών γάμων. Οι δικαστές του Στρασβούργου θα μπορούσαν να αποφασίσουν ότι αποτελεί δυσμενή διάκριση για τους βασιλείς να μην είναι σε θέση να παντρευτούν χωρίς τη συγκατάθεσή της βασίλισσας, ή να πρέπει να επιλέξουν ανάμεσα στην αγάπη,τη θρησκευτική πίστη και το καθήκον.
The Rights and Wrongs of Royal Marriage is published by Takeaway Press at £9.99
Το blog ανησυχεί μήπως το Στρασβούργο καταπιάνεται τελικώς υπερβολικά με τους βασιλείς νυν και τεως και προβληματίζεται έντονα για το σκοπό των διατάξεων των δικαιωμάτων του ανθρώπου, όσο και αν συμπονά την κ. Καμίλα και τον σύζυγό της καθώς και άλλους μονάρχες που δεν μπορούν να χαρούν τον έρωτά τους χωρίς να καταβάλλουν το τίμημα. Ανησυχεί τέλος εντονότατα για την τύχη των δικαιωμάτων του ανθρώπου στο μέτρο που εν τέλει αφορούν τις επώδυνες στιγμές κάθε μονάρχη, έστω και αν ο ελέω θεού μονάρχης είναι και αυτός άνθρωπος.
Μόνον η κατάργηση της βασιλείας δεν παίζει τελικά ποτέ?
Να ζήσει η νύφη και ο γαμπρός αλλά αβέβαια η τύχη των συγγενών τους δυστυχώς.
Ηδη μία διατριβή αναπτύσσει τις νομικές περιπλοκές του ζητήματος και θεωρεί ότι πιθανότατα είναι ο τελευταίος βασιλικός γάμος.
Ο Καθηγητής Rebecca Probert της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Warwick, έχει γράψει ένα βιβλίο με τίτλο «Τα Δικαιώματα και αδικίες του βασιλικού γάμου», όπου αναφέρει ότι ο βασιλικός
βρετανικός νόμος του γάμουείναι στις περισσότερες φορές μια συγκεχυμένη κατάσταση που διαρκεί για αιώνες.
Ο καθηγητής Rebecca, ειδικός στην ιστορία του δικαίου αναφέρει ότι «Οι νόμοι που ρυθμίζουν το βασιλικό γάμο, δεν είναι κατάλληλα για τον 21ου αιώνα, μια εποχή κατά την οποία αποτιμώνται τα ανθρώπινα δικαιώματα και η ελεύθερη επιλογή."
Το ζήτημα τέθηκε με οξύτητα με την αφορμή του γάμου του Καρόλου και Camilla οπότε τα ανθρώπινα δικαιώματα ήρθαν στο προσκήνιο. Κανείς δεν γνωρίζει με βεβαιότητα, αναφέρει η σχετική διατριβή, πώς η Human Rights Act μπορεί να παράλληλα με το νόμο περί βασιλικών γάμων. Οι δικαστές του Στρασβούργου θα μπορούσαν να αποφασίσουν ότι αποτελεί δυσμενή διάκριση για τους βασιλείς να μην είναι σε θέση να παντρευτούν χωρίς τη συγκατάθεσή της βασίλισσας, ή να πρέπει να επιλέξουν ανάμεσα στην αγάπη,τη θρησκευτική πίστη και το καθήκον.
The Rights and Wrongs of Royal Marriage is published by Takeaway Press at £9.99
Το blog ανησυχεί μήπως το Στρασβούργο καταπιάνεται τελικώς υπερβολικά με τους βασιλείς νυν και τεως και προβληματίζεται έντονα για το σκοπό των διατάξεων των δικαιωμάτων του ανθρώπου, όσο και αν συμπονά την κ. Καμίλα και τον σύζυγό της καθώς και άλλους μονάρχες που δεν μπορούν να χαρούν τον έρωτά τους χωρίς να καταβάλλουν το τίμημα. Ανησυχεί τέλος εντονότατα για την τύχη των δικαιωμάτων του ανθρώπου στο μέτρο που εν τέλει αφορούν τις επώδυνες στιγμές κάθε μονάρχη, έστω και αν ο ελέω θεού μονάρχης είναι και αυτός άνθρωπος.
Μόνον η κατάργηση της βασιλείας δεν παίζει τελικά ποτέ?
Πέμπτη 28 Απριλίου 2011
Ο πολιτικός ηγέτης του Θιβέτ
Μετά βεβαιότητος δεν αποτελώ κάποιον που θαυμάζει τα θεοκρατικά καθεστώτα, ούτε ακολουθεί το Δαλάι Λάμα ως ηγετική μορφή. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Κίνας έδωσαν μια αφορμή για σημαντική επικαιρότητα του θιβετιανού ζητήματος και μετά μία είδηση: ότι παραιτείται του πολιτικού του ρόλου λίγο καιρό μετά την επίσκεψη στο Λευκό Οίκο.
Το δίχως άλλο η συζήτηση για το Θιβέτ είναι μία συζήτηση που αφορά στο ρόλο της Κίνας στο σύγχρονο κόσμο. Ενα ρόλο που οι ΗΠΑ μελετούν προσεκτικά. Γι΄αυτό ο πολιτικός διάδοχος του Δαλάι Λάμα είναι νομικός και σπούδασε στο Χάρβαρντ.
Νόστιμος,τηλεοπτικός, νέος μόλις 43 ετών θα αναλάβει το ρόλο του δυναμικά.
Ο δυτικός κόσμος τον καλωσορίζει.
Από γνώριμα μέρη προέρχεται, το Χάρβαρντ: άγνωστο βέβαια πώς τα κατάφερε να φθάσει ως εκεί!
με γνώριμες σπουδές ασχολήθηκε: διεθνές δίκαιο! κοινοτυπία για μελλοντικούς ηγέτες με προδιαγεγραμμένο μέλλον από τα νιάτα τους!
νομικός στο επάγγελμα: άρα η διεθνής κοινότητα ησυχάζει. Δεν είναι στρατιωτικός, δεν είναι καλόγερος, δεν είναι επιχειρηματίας! μόνον νομικός.
Τα νομικά επαγγέλματα έχουν αυτή τη χάρη, όπως και οι φερόμενες ως σπουδαίες σπουδές! σε προετοιμάζουν για αναγνωρίσιμη μοίρα.
Το μόνο πρόβλημα είναι ότι θα πρέπει ο καλός συνάδελφος να αντικαταστήσει μια μορφή που η διεθνής κοινότητα και πολλά πρόσωπα ατομικά αναγνώρισαν με πορτοκαλί ράσο και ξυρισμένο κεφάλι και αποδέχθηκαν τη γοητεία της. Το Θιβέτ ως σύμβολο υπήρξε πάντα (και το καλό μας Χόλυγουντ το επιβεβαιώνει) η εγγύηση της γαλήνης και της πνευματικότητας για το σύγχρονο δυτικό κόσμο. Η παρουσία του συνδιάσθηκε με χρώμα και μηνύματα, με έναν άλλο κόσμο που ριζώνει σε απόκοσμα βουνά. Πώς θα το επιτύχει αυτό ο συνάδελφος δεν γνωρίζω αλλά ήδη ανησυχώ.
Στο μεταξύ σηκώνουμε όλοι πολύχρωμες σημαίες όπως αρμόζει στους Θιβετινούς και ακούμε τους ήχους της γνώριμης και μπανάλ αναγγελίας.
Η μπαναλιτέ επικράτησε και στο Θιβέτ!
Τετάρτη 27 Απριλίου 2011
ΤΑ ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ
Η αυθαίρετη δόμηση αποτελεί χαρακτηριστικό της νεοελληνικής πραγματικότητας συνδεδεμένο κυρίως με την βούληση να αποκτήσει στέγη ένα μέρος του πληθυσμού της χώρας που απέκτησε φθηνή αλλά ακατάλληλη για δόμηση γη. Υπάρχουν και περιπτώσεις που η γη δεν ανήκε ολωσδιόλου στον αυθαιρετούντα στεγαζόμενο αρκετές και αυτές. Ομως στην περίπτωση αυτή το ζήτημα είναι απλούστερο. Σύνθετο γίνεται μόνον όταν ο αυθαιρετών κτίζει σε δάση ή σε δημόσια γη. Ποτέ σε ιδιωτική. Διότι ο ιδιώτης με τον τρόπο του αμύνεται. Οικοδομικοί συνεταιρισμοί, διαμαρτυρόμενοι αυθαιρετούχοι και ΜΕΓΑΛΟΙ αυθαιρετούχοι που δεν στεγάζουν ορφανά αλλά κατστήματα, ή Ολυμπιακά Ακίνητα αποτελούν την κατεξοχήν ομάδα κρούσης του ΛΑΟΥ που αναγνώσκει το Σύνταγμα με τρόπο δικό του. Θα βοηθούσε σίγουρα η γνώση της Ιστορίας, η εμβάθυνση στα αίτια και η αντιμετώπιση της πραγματικότητας με το όνομά της. Ομως αυτό δεν γίνεται εύκολα! είναι προτιμητέες οι κατάρες,οι εύκολες και αβανταδόρικες κουβέντες, οι αναβολές στα δικαστήρια που προεδροποιούν σειρά δικαστών, τα πολιτικά αιτήματα που βγάζουν βουλευτές, το δάσος που ορίζεται στο Σύνταγμα με άλλα λόγια από επώνυμους συνταγματολόγους και τώρα... η αναζήτηση νομικής φόρμουλας για την επίλυση του προβλήματος ενόψει εισπρακτικών σκοπών. Τις πταίει?
Η ΤΙΝΑ ΜΠΙΡΜΠΙΛΗ.
Ποτέ δεν θα φανταζόμουν αυτή τη μικροσκοπική ύπαρξη που κάνει γυμναστική και φοράει τζην παντελόνι να δύναται να τρομοκρατήσει τόσο πολύ. Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα κατατρόπωνε σειρά υπουργών αρθρώνοντας (ενίοτε όχι πάντα!) το αυτονόητο.
Ας αναζητήσουν λοιπόν οι ημέτεροι (προς το παρόν και αναλώσιμοι για το μέλλον) συνταγματολόγοι και περιβαλλοντολόγοι με τη βοήθεια και κατάλληλων δικαστών φυσικά και ΜΚΟ και άλλα συναφή, τη νομική φόρμουλα.
θα συστήσουν επιτροπές, θα πάρουν χαρτζηλικάκι (γιατί λεφτά δεν βγάζουν! κανείς δεν τους πληρώνει ευρώ στην ιδιωτική οικονομία! μόνον το κράτος τους χαρτζηλικώνει και οι ιδιώτες τους λαδώνουν)κάποιοι και μετά θα ψάχνουν αναβολές στα δικαστήρια ... μέχρι να ξεχαστεί το θέμα.
Κοινοτυπίες φυσικά. Ομως ο πληγωμένος, πιό πολύ και από τη γη, τα δάση, την οικονομία, την δημοκρατία, την πολιτική ευπρέπεια, τη σοβαρότητα των υπογραφών είναι ο προηγούμενος συνταγματικός συντάκτης. Ο ξεφτίλας. Που στο Σύνταγμα απαγορεύει και μετά αναζητεί τη νομική φόρμουλα. Η ανομία επεκτείνεται δραματικά ενώ τα χαρτιά είναι γεμάτα απαγορεύσεις. Ε λοιπόν ας το σημειώσουμε: νομική φόρμουλα δεν υπάρχει.
Αν και όποιος χρειάζεται λεφτά για να πληρώσει ας δουλέψει. Μεταξύ των εργαζομένων θα βρει πολλους κατασκευαστές αυθαιρέτων και πωλητές ακινήτων! που δεν φορολογήθηκαν ποτέ. Μικρούς αλλά και ΠΟΛΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥ ΜΕΓΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΛους!
Η ΤΙΝΑ ΜΠΙΡΜΠΙΛΗ.
Ποτέ δεν θα φανταζόμουν αυτή τη μικροσκοπική ύπαρξη που κάνει γυμναστική και φοράει τζην παντελόνι να δύναται να τρομοκρατήσει τόσο πολύ. Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα κατατρόπωνε σειρά υπουργών αρθρώνοντας (ενίοτε όχι πάντα!) το αυτονόητο.
Ας αναζητήσουν λοιπόν οι ημέτεροι (προς το παρόν και αναλώσιμοι για το μέλλον) συνταγματολόγοι και περιβαλλοντολόγοι με τη βοήθεια και κατάλληλων δικαστών φυσικά και ΜΚΟ και άλλα συναφή, τη νομική φόρμουλα.
θα συστήσουν επιτροπές, θα πάρουν χαρτζηλικάκι (γιατί λεφτά δεν βγάζουν! κανείς δεν τους πληρώνει ευρώ στην ιδιωτική οικονομία! μόνον το κράτος τους χαρτζηλικώνει και οι ιδιώτες τους λαδώνουν)κάποιοι και μετά θα ψάχνουν αναβολές στα δικαστήρια ... μέχρι να ξεχαστεί το θέμα.
Κοινοτυπίες φυσικά. Ομως ο πληγωμένος, πιό πολύ και από τη γη, τα δάση, την οικονομία, την δημοκρατία, την πολιτική ευπρέπεια, τη σοβαρότητα των υπογραφών είναι ο προηγούμενος συνταγματικός συντάκτης. Ο ξεφτίλας. Που στο Σύνταγμα απαγορεύει και μετά αναζητεί τη νομική φόρμουλα. Η ανομία επεκτείνεται δραματικά ενώ τα χαρτιά είναι γεμάτα απαγορεύσεις. Ε λοιπόν ας το σημειώσουμε: νομική φόρμουλα δεν υπάρχει.
Αν και όποιος χρειάζεται λεφτά για να πληρώσει ας δουλέψει. Μεταξύ των εργαζομένων θα βρει πολλους κατασκευαστές αυθαιρέτων και πωλητές ακινήτων! που δεν φορολογήθηκαν ποτέ. Μικρούς αλλά και ΠΟΛΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥ ΜΕΓΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΛους!
Τρίτη 26 Απριλίου 2011
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΣ: ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ
Πριν ένα περίπου χρόνο του τηλεφώνησα για να μάθω αν θα ήταν διαθέσιμος για μια διαιτησία. Μεσημεράκι ήταν,για μας ώρα δουλειάς, μου απάντησε ευγενικά η κ. Αλίκη η γυναίκα του και μου τον έδωσε αμέσως παρότι ήταν ξαπλωμένος. Οχι από σπουδή για τη διαιτησία, όπως αποδείχθηκε αλλά από ευγένεια, να μην αναμένω.
Είχα συναντήσει τον Νίκο Σακελλαρόπουλο σε κάποιες άλλες διαιτησίες ορισμένο από την πλευρά του Δημοσίου. Με εντυπωσίασε τότε για μια σειρά παράδοξα χαρακτηριστικά του: πήγαινε παντού με τα πόδια, χιλιόμετρα ολόκληρα, ήταν φανερά ηλικιωμένος όμως θα τον έλεγες με ένα τρόπο παιδί, ήταν εργατικότατος- οι άλλοι διαιτητές του φόρτωναν τη δουλειά με πολλή ευκολία και την αναλάμβανε, ήταν φιλικός και απλός, είχε ένα καλό λόγο για όλους. Φυσικά εξέδωσε κατά την άποψή μου δίκαιες αποφάσεις αλλά αυτό δεν είναι το ζήτημα τώρα.
Αφού εξήγησα στον κ. Σακελλαρόπουλο το αντικείμενο της διαφωνίας και το πόσο ο πελάτης μου ήθελε και άξιζε να έχει έναν άξιο διαιτητή όπως εκείνος, με ρώτησε για τη λοιπή σύνθεση του δικαστηρίου και μετά μου ανέφερε ότι έχει πλέον γεράσει και αισθάνεται αδύναμος. Παραξενεύτηκα και ανησύχησα. Με καθησύχασε, γεράματα μόνον...Μου πρότεινε μάλιστα όταν του το ζήτησα, άλλους δύο συναδέλφους του - άξιους δικαστές όπως είπε- που και αυτοί όμως δεν ανέλαβαν με αρκετή ευγένεια.
Οταν τελείωσε η διαιτησία αυτή, και κατάλαβα ότι ήμουν η μόνη αθώα -ευήθης μάλλον- στην παρέα... τον θυμήθηκα. Λίγο καιρό μετά το συζητούσα στο γραφείο: έπρεπε έλεγα να το είχα καταλάβει! όσο και να ήταν ευγενικός με τον τρόπο του μου άνοιξε τα μάτια! πόσο ανυποψίαστη ήμουνα... Οι συνεργάτες μου με βαρέθηκαν να "χτυπάω το κεφάλι μου στον τοίχο".
Υστερα από λίγες μέρες σε μια τυχαία συνάντηση σε ένα συνοικιακό Βουλκανιζατέρ έμαθα πως έφυγε από τη ζωή πριν δύο μήνες. Ούτε που το είχα ακούσει. Εκεί ήταν και η εγγονή του που με είδε μόλις το έμαθα να βουρκώνω. Εκεί ήταν και ο γιός μου που αναστατωμένος από την ταραχή μου ζήτησε τα ρέστα! ποιός είναι αυτός για τον οποίο κλαις? Δεν του ανέλυσα το λόγο. Δεν θα καταλάβαινε ακόμη. Είπα και στα δύο παιδιά μόνον ότι καμιά φορά αξίζει ένα δάκρυ και δεν πρέπει να το συγκρατούμε.
Τον Νίκο Σακελλαρόπουλο θα τον θυμάμαι για την νεότητα που ανέδιδε και τη φρεσκάδα του νου του. Νομικά ξέρουν ίσως πολλοί. Δεν συμβαίνει όμως να μας αγγίζουν άγνωστοι άνθρωποι στα καλά καθούμενα.
Το χειρότερο είναι ότι κανείς δεν έσπευσε να ανακοινώσει την απώλεια. Ούτε έγινε θέμα. Το θυμήθηκα χθες με αφορμή την απώλεια του πατέρα μιας φίλης μου που δεν έμαθα παρά μήνες μετά. Εχουμε γίνει λοιπόν όλοι τόσο απόμακροι. Τυπικοί και επαγγελματίες. Ούτε την κόρη του δεν συλλυπήθηκα. Ντράπηκα τόσο καιρό μετά.
Θα τον θυμάμαι περπατώντας στο Πεδίον του Αρεως που διέσχιζε από τα Πατήσια μέχρι το κέντρο της Πόλης πηγαίνοντας, και χάζευε τις εξελίξεις: ποιά λουλούδια άνθισαν, ποιά δένδρα έχασαν τα φύλλα τους. Είναι δίπλα μας το Πάρκο και μυρίζει άνοιξη. Ας αφήσουμε στους άλλους τις περίπλοκες διαδρομές και τη μεγάλη δόξα.
Είχα συναντήσει τον Νίκο Σακελλαρόπουλο σε κάποιες άλλες διαιτησίες ορισμένο από την πλευρά του Δημοσίου. Με εντυπωσίασε τότε για μια σειρά παράδοξα χαρακτηριστικά του: πήγαινε παντού με τα πόδια, χιλιόμετρα ολόκληρα, ήταν φανερά ηλικιωμένος όμως θα τον έλεγες με ένα τρόπο παιδί, ήταν εργατικότατος- οι άλλοι διαιτητές του φόρτωναν τη δουλειά με πολλή ευκολία και την αναλάμβανε, ήταν φιλικός και απλός, είχε ένα καλό λόγο για όλους. Φυσικά εξέδωσε κατά την άποψή μου δίκαιες αποφάσεις αλλά αυτό δεν είναι το ζήτημα τώρα.
Αφού εξήγησα στον κ. Σακελλαρόπουλο το αντικείμενο της διαφωνίας και το πόσο ο πελάτης μου ήθελε και άξιζε να έχει έναν άξιο διαιτητή όπως εκείνος, με ρώτησε για τη λοιπή σύνθεση του δικαστηρίου και μετά μου ανέφερε ότι έχει πλέον γεράσει και αισθάνεται αδύναμος. Παραξενεύτηκα και ανησύχησα. Με καθησύχασε, γεράματα μόνον...Μου πρότεινε μάλιστα όταν του το ζήτησα, άλλους δύο συναδέλφους του - άξιους δικαστές όπως είπε- που και αυτοί όμως δεν ανέλαβαν με αρκετή ευγένεια.
Οταν τελείωσε η διαιτησία αυτή, και κατάλαβα ότι ήμουν η μόνη αθώα -ευήθης μάλλον- στην παρέα... τον θυμήθηκα. Λίγο καιρό μετά το συζητούσα στο γραφείο: έπρεπε έλεγα να το είχα καταλάβει! όσο και να ήταν ευγενικός με τον τρόπο του μου άνοιξε τα μάτια! πόσο ανυποψίαστη ήμουνα... Οι συνεργάτες μου με βαρέθηκαν να "χτυπάω το κεφάλι μου στον τοίχο".
Υστερα από λίγες μέρες σε μια τυχαία συνάντηση σε ένα συνοικιακό Βουλκανιζατέρ έμαθα πως έφυγε από τη ζωή πριν δύο μήνες. Ούτε που το είχα ακούσει. Εκεί ήταν και η εγγονή του που με είδε μόλις το έμαθα να βουρκώνω. Εκεί ήταν και ο γιός μου που αναστατωμένος από την ταραχή μου ζήτησε τα ρέστα! ποιός είναι αυτός για τον οποίο κλαις? Δεν του ανέλυσα το λόγο. Δεν θα καταλάβαινε ακόμη. Είπα και στα δύο παιδιά μόνον ότι καμιά φορά αξίζει ένα δάκρυ και δεν πρέπει να το συγκρατούμε.
Τον Νίκο Σακελλαρόπουλο θα τον θυμάμαι για την νεότητα που ανέδιδε και τη φρεσκάδα του νου του. Νομικά ξέρουν ίσως πολλοί. Δεν συμβαίνει όμως να μας αγγίζουν άγνωστοι άνθρωποι στα καλά καθούμενα.
Το χειρότερο είναι ότι κανείς δεν έσπευσε να ανακοινώσει την απώλεια. Ούτε έγινε θέμα. Το θυμήθηκα χθες με αφορμή την απώλεια του πατέρα μιας φίλης μου που δεν έμαθα παρά μήνες μετά. Εχουμε γίνει λοιπόν όλοι τόσο απόμακροι. Τυπικοί και επαγγελματίες. Ούτε την κόρη του δεν συλλυπήθηκα. Ντράπηκα τόσο καιρό μετά.
Θα τον θυμάμαι περπατώντας στο Πεδίον του Αρεως που διέσχιζε από τα Πατήσια μέχρι το κέντρο της Πόλης πηγαίνοντας, και χάζευε τις εξελίξεις: ποιά λουλούδια άνθισαν, ποιά δένδρα έχασαν τα φύλλα τους. Είναι δίπλα μας το Πάρκο και μυρίζει άνοιξη. Ας αφήσουμε στους άλλους τις περίπλοκες διαδρομές και τη μεγάλη δόξα.
Τρίτη 19 Απριλίου 2011
ΑΦΙΞΕΙΣ ANOIΞΙΑΤΙΚΕΣ
The Olympic Games of the European Union
Alexandrakis, Vagelis; Skouris, Panagiotis; Trova, Eleni
Published by Nomos Publishers
ISBN: 9783832963729
Pages: 330
Δευτέρα 11 Απριλίου 2011
Σπιναλόγκα: δυο νόμοι και μία απόφαση
Απόψε που θα καθίσουμε να δούμε το νέο επισόδειο της Σπιναλόγκας ας θυμηθούμε πώς ο νόμος κατήργησε κάποτε τη Σπιναλόγκα, πώς κατήργησε τη λέξη λέπρα και πώς για χρόνια η λέπρα ήταν λόγος διαζυγίου.
Αλλοι καιροί άλλα ήθη, αλλά πάντα η μισαλλοδοξία παρούσα... και στο νόμο.
Ν.Δ. 3766 της 25/30-9-57 (Α 197). Περί συγχωνεύσεως
των Νοσοκομείων Προσκαίρου Αθηνών και Γενικού
Κρατικού Αθηνών εις ενιαίον Γενικόν Νοσοκομείον,
μετατροπής του Κρατικού Σανατορίου Περιθάλψεως
Δημοσίων Υπαλλήλων εις Δημόσιον Παιδιατρικόν
Νευροψυχιατρικόν Νοσοκομείον και άλλων τινών
διατάξεων.
`Αρθρ. 4.
1. Το εν Σπιναλόγκα της Νήσου Κρήτης Νοσηλευτήριον Λεπρών "Αγιος
Παντελεήμων" καταργείται εκλιπόντος του σκοπού αυτού και αντ` αυτού
ιδρύεται εις την αυτήν θέσιν Νοσηλευτικόν ίδρυμα νευροψυχικώς ανιάτων
ατόμων υπό την επωνυμίαν "Αγιος Παντελεήμων" διεπόμενον υπό των
διατάξεων του Ν.Δ. 2592/53 ως ετροποποιήθη και συνεπληρώθη
μεταγενεστέρως δυνάμεως μέχρι τετρακοσίων κλινών δια την περίθαλψιν
διανοητικώς και ψυχικώς ανωμάλων και καθυστερημένων μη ιασίμων και μη
κοινωνικώς βιωσίμων ατόμων.
2. Δια Β. Διατάγματος εκδοθησομένου εντός διμήνου από της ισχύος
του παρόντος προτάσει του Υπουργού Κοινωνικής Προνοίας εγκρίνοντος τον
Οργανισμόν του Ιδρύματος τούτου, θέλει ρυθμισθή πάσα περίπτωσις ή
λεπτομέρεια αφορώσα εις την οργάνωσιν και λειτουργίαν αυτού.
3. Το υπηρετούν προσωπικόν του καταργουμένου νοσηλευτηρίου Λεπρών
"Αγιος Παντελεήμων" τακτοποιείται εις τας προβλεφθησομένας θέσεις του
Νέου Νοσηλευτικού Ιδρύματος, εφ` όσον κριθή κατάλληλον ή τοποθετείται
εις αναλόγους θέσεις ετέρων Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων Ν.Δ. 2592/53 δια
μεταθέσεως ή μετατάξεως.
4. Ο διανυθείς χρόνος υπηρεσίας του προσωπικού εν γένει εις το
Νοσηλευτήριον Λεπρών ο "Αγιος Παντελεήμων" θεωρείται ως διανυθείς εις
το ιδρυόμενον Νοσηλευτικόν Ιδρυμα ή εις το εις ο τοποθετείται
τοιούτον.
5. Η θητεία του Δ.Σ. του καταργουμένου Νοσηλευτηρίου λήγει άμα τη
δημοσιεύσει του παρόντος Ν. Διατάγματος.
6. Η Εν Αθήναις εκ Δημοσίας Διαθήκης ακίνητος περιουσία του
καταργουμένου Νοσηλευτηρίου Λεπρών περιέρχεται εις το κατά τας
διατάξεις του Ν.Δ. 3625/56 (1) συσταθέν `Ιδρυμα προστασίας Λεπρών.
Ν 1137/1981: Νοσηλεία-κοινωνική προστασία χανσενικών ασθενών
Αρθρο 12
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε`
Τελικές Διατάξεις.
Αρθρο 12.
1. Η λέξη λέπρα και λεπρός δεν αναγράφονται σε πιστοποιητικά,
δημόσια έγγραφα, εργαστηριακές εξετάσεις κ.λπ.
2. Το Ν.Δ. 3369/1955 "Περί μέτρων προς καταπολέμηση της λέπρας" και
κάθε άλλη γενική ή ειδική διάταξη αντίθετη προς τις διατάξεις του
παρόντος νόμου καταργούνται.
ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ
Αριθ. 16/1980 Τμ. Γ`
Προεδρεύων ο κ. ΠΑΝ. ΠΕΤΡΟΧΕΙΛΟΣ αντιπρόεδρος
Εισηγητής ο κ. Γ. Βολτής, αρεοπαγίτης
Δικηγόροι οι κ.κ. Γ. Κολιούσης, Λεοντ. Κωσταπάνος
Επειδή κατά την διάταξιν του άρθρ. 1444 του ΑΚ "εκάτερος των συζύγων δύναται
να ζητήση το διαζύγιον εάν ο έτερος πάσχη εκ λέπρας". Εν προκειμένω το
δικάσαν εφετείον, ως εκ της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεώς του δείκνυται, μετ`
εκτίμησιν των αποδείξεων εδέξατο ανελέγκτως ότι η κατάστασις της
αναιρεσειούσης εβελτιώθη κατάστασης ταύτης ακινδύνου δια την δημοσίαν υγείαν,
δι` ον λόγον και έτυχεν εξιτηρίου εκ του νοσοκομείου, πρέπει όμως να συνεχίση
την θεραπείαν της και να παρακολουθήται υπό ειδικευμένων ιατρών, ότι ούτω δεν
επήλθεν ίασις της εκκαλούσης συνεχής και μόνιμος εις βαθμόν ώστε
επιστημονικώς να αποκλείηται βασίμως η εν τω μέλλοντι επανεμφάνισις της ως
άνω νόσου του Hansen, ότι η μετάδοσίς της και ο επηρεασμός των τέκνων της
αναιρεσειούσης δεν αποκλείεται έστω και αν πρόσφατος εργαστηριακή εξέτασίς
της εις τό Γεν. Νοσοκομείον Ιωαννίνων απέβη αρνητική και ότι έπαυσε μεν να
είναι ενεργός η νόσος της, δι` ο και επετράπη η έξοδός της εκ του νοσοκομείου
μετά από νοσηλείαν δύο ετών και τριών μηνών, δεν επήλθεν όμως πλήρης και
οριστική ίασις της νόσου. Ταύτα δεξάμενον το Εφετείον και αποφηνάμενον την
λύσιν του γάμου των διαδίκων δια τον εκ του ως άνω άρθρ. 1444 ΑΚ λόγου της
αγωγής του αναιρεσιβλήτου, ούτε παρεβίασε την ουσιαστικού δικαίου
προδιαληφθείσαν διάταξιν, ούτε ανεπαρκείς διέλαβεν εν τη αποφάσει του
αιτιολογίας, αφού δια των όσων εδέξατο, η αναιρεσείουσα πάσχει εκ λέπρας, εξ
ης νόσου, παρά την γενομένην θεραπείαν, έπαυσε να είναι ενεργός η ασθένειά
της, δεν ιάθη όμως πλήρως και οριστικώς. Οθεν απορριπτέοι είναι οι εκ του
άρθρ. 559 αριθ. 1 και 19 ΚΠολΔ, περί του αντιθέτου πρώτος και τρίτος κατά το
δεύτερον αυτού μέρος, λόγοι της υπό κρίσιν αναιρέσεως. - (Επικυρώνει την Εφ.
Κερκ. 77/1977).
Αλλοι καιροί άλλα ήθη, αλλά πάντα η μισαλλοδοξία παρούσα... και στο νόμο.
Ν.Δ. 3766 της 25/30-9-57 (Α 197). Περί συγχωνεύσεως
των Νοσοκομείων Προσκαίρου Αθηνών και Γενικού
Κρατικού Αθηνών εις ενιαίον Γενικόν Νοσοκομείον,
μετατροπής του Κρατικού Σανατορίου Περιθάλψεως
Δημοσίων Υπαλλήλων εις Δημόσιον Παιδιατρικόν
Νευροψυχιατρικόν Νοσοκομείον και άλλων τινών
διατάξεων.
`Αρθρ. 4.
1. Το εν Σπιναλόγκα της Νήσου Κρήτης Νοσηλευτήριον Λεπρών "Αγιος
Παντελεήμων" καταργείται εκλιπόντος του σκοπού αυτού και αντ` αυτού
ιδρύεται εις την αυτήν θέσιν Νοσηλευτικόν ίδρυμα νευροψυχικώς ανιάτων
ατόμων υπό την επωνυμίαν "Αγιος Παντελεήμων" διεπόμενον υπό των
διατάξεων του Ν.Δ. 2592/53 ως ετροποποιήθη και συνεπληρώθη
μεταγενεστέρως δυνάμεως μέχρι τετρακοσίων κλινών δια την περίθαλψιν
διανοητικώς και ψυχικώς ανωμάλων και καθυστερημένων μη ιασίμων και μη
κοινωνικώς βιωσίμων ατόμων.
2. Δια Β. Διατάγματος εκδοθησομένου εντός διμήνου από της ισχύος
του παρόντος προτάσει του Υπουργού Κοινωνικής Προνοίας εγκρίνοντος τον
Οργανισμόν του Ιδρύματος τούτου, θέλει ρυθμισθή πάσα περίπτωσις ή
λεπτομέρεια αφορώσα εις την οργάνωσιν και λειτουργίαν αυτού.
3. Το υπηρετούν προσωπικόν του καταργουμένου νοσηλευτηρίου Λεπρών
"Αγιος Παντελεήμων" τακτοποιείται εις τας προβλεφθησομένας θέσεις του
Νέου Νοσηλευτικού Ιδρύματος, εφ` όσον κριθή κατάλληλον ή τοποθετείται
εις αναλόγους θέσεις ετέρων Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων Ν.Δ. 2592/53 δια
μεταθέσεως ή μετατάξεως.
4. Ο διανυθείς χρόνος υπηρεσίας του προσωπικού εν γένει εις το
Νοσηλευτήριον Λεπρών ο "Αγιος Παντελεήμων" θεωρείται ως διανυθείς εις
το ιδρυόμενον Νοσηλευτικόν Ιδρυμα ή εις το εις ο τοποθετείται
τοιούτον.
5. Η θητεία του Δ.Σ. του καταργουμένου Νοσηλευτηρίου λήγει άμα τη
δημοσιεύσει του παρόντος Ν. Διατάγματος.
6. Η Εν Αθήναις εκ Δημοσίας Διαθήκης ακίνητος περιουσία του
καταργουμένου Νοσηλευτηρίου Λεπρών περιέρχεται εις το κατά τας
διατάξεις του Ν.Δ. 3625/56 (1) συσταθέν `Ιδρυμα προστασίας Λεπρών.
Ν 1137/1981: Νοσηλεία-κοινωνική προστασία χανσενικών ασθενών
Αρθρο 12
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε`
Τελικές Διατάξεις.
Αρθρο 12.
1. Η λέξη λέπρα και λεπρός δεν αναγράφονται σε πιστοποιητικά,
δημόσια έγγραφα, εργαστηριακές εξετάσεις κ.λπ.
2. Το Ν.Δ. 3369/1955 "Περί μέτρων προς καταπολέμηση της λέπρας" και
κάθε άλλη γενική ή ειδική διάταξη αντίθετη προς τις διατάξεις του
παρόντος νόμου καταργούνται.
ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ
Αριθ. 16/1980 Τμ. Γ`
Προεδρεύων ο κ. ΠΑΝ. ΠΕΤΡΟΧΕΙΛΟΣ αντιπρόεδρος
Εισηγητής ο κ. Γ. Βολτής, αρεοπαγίτης
Δικηγόροι οι κ.κ. Γ. Κολιούσης, Λεοντ. Κωσταπάνος
Επειδή κατά την διάταξιν του άρθρ. 1444 του ΑΚ "εκάτερος των συζύγων δύναται
να ζητήση το διαζύγιον εάν ο έτερος πάσχη εκ λέπρας". Εν προκειμένω το
δικάσαν εφετείον, ως εκ της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεώς του δείκνυται, μετ`
εκτίμησιν των αποδείξεων εδέξατο ανελέγκτως ότι η κατάστασις της
αναιρεσειούσης εβελτιώθη κατάστασης ταύτης ακινδύνου δια την δημοσίαν υγείαν,
δι` ον λόγον και έτυχεν εξιτηρίου εκ του νοσοκομείου, πρέπει όμως να συνεχίση
την θεραπείαν της και να παρακολουθήται υπό ειδικευμένων ιατρών, ότι ούτω δεν
επήλθεν ίασις της εκκαλούσης συνεχής και μόνιμος εις βαθμόν ώστε
επιστημονικώς να αποκλείηται βασίμως η εν τω μέλλοντι επανεμφάνισις της ως
άνω νόσου του Hansen, ότι η μετάδοσίς της και ο επηρεασμός των τέκνων της
αναιρεσειούσης δεν αποκλείεται έστω και αν πρόσφατος εργαστηριακή εξέτασίς
της εις τό Γεν. Νοσοκομείον Ιωαννίνων απέβη αρνητική και ότι έπαυσε μεν να
είναι ενεργός η νόσος της, δι` ο και επετράπη η έξοδός της εκ του νοσοκομείου
μετά από νοσηλείαν δύο ετών και τριών μηνών, δεν επήλθεν όμως πλήρης και
οριστική ίασις της νόσου. Ταύτα δεξάμενον το Εφετείον και αποφηνάμενον την
λύσιν του γάμου των διαδίκων δια τον εκ του ως άνω άρθρ. 1444 ΑΚ λόγου της
αγωγής του αναιρεσιβλήτου, ούτε παρεβίασε την ουσιαστικού δικαίου
προδιαληφθείσαν διάταξιν, ούτε ανεπαρκείς διέλαβεν εν τη αποφάσει του
αιτιολογίας, αφού δια των όσων εδέξατο, η αναιρεσείουσα πάσχει εκ λέπρας, εξ
ης νόσου, παρά την γενομένην θεραπείαν, έπαυσε να είναι ενεργός η ασθένειά
της, δεν ιάθη όμως πλήρως και οριστικώς. Οθεν απορριπτέοι είναι οι εκ του
άρθρ. 559 αριθ. 1 και 19 ΚΠολΔ, περί του αντιθέτου πρώτος και τρίτος κατά το
δεύτερον αυτού μέρος, λόγοι της υπό κρίσιν αναιρέσεως. - (Επικυρώνει την Εφ.
Κερκ. 77/1977).
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)