ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΑΠΟΔΗΜΙΑ

 

H αποδημία πολλών συναδέλφων με ελπίδες για ένα καλύτερο μέλλον εντάσσεται στο κύμα αποδημίας νέων και λιγότερο νέων ανθρώπων στη χώρα. Στα πρώτα χρόνια της δικηγορίας μου έζησα τις ένδοξες επιστροφές από τη "Φραγκία" ή την Αμερική συναδέλφων που κόσμισαν το βιογραφικό τους με την εμπειρία σε άλλη γη, σε άλλα μέρη. Δεν ήταν μόνον οι σπουδές που στόλιζαν τις προσδοκίες τους. Ηταν κυρίως η επαγγελματική εμπειρία. Λίγοι μήνες σε κάποιο διεθνές γραφείο και έκαναν τον νεοφερμένο κελεπούρι. Κάτι περισσότερο και μια ξενόγλωσση ταμπέλα και προσέδιδε το κύρος που δεν είχαν οι ντόπιοι δικηγόροι του ... πεζοδρομίου. Πάντα κάποιοι έφευγαν. Ερωτες, σπουδές που τραβούσαν καιρό, μια καλή δουλειά μισθωτή ιδίως στις Βρυξέλες, ένα αμερικάνικο πανεπιστήμιο, ο Αιμίλιος στο Εδιμβούργο...  Ομως ήταν εξαιρέσεις.

Δείψα για πολλές και καλές, όλο και καλύτερες σπουδές, ξένες γλώσσες, καλύτερη δυτικότροπη ζωή ήταν το χαρακτηριστικό των δικηγόρων της γενιάς που ακολούθησε τη δική μου. Μια γενιά που πριν σαρανταρίσει ξενιτεύεται. Καθημερινές ειδήσεις προξενούν έκπληξη για το πόσο μεγάλοι είναι οι αριθμοί. Για το πόσο μεγάλη είναι η αποδημία.

Βρήκα ξεχωριστούς φίλους τυχαία σε άλλες χώρες, άκουσα για ζωές που αλλάζουν πεδίο και διαδρομή. 

Σίγουρα η σύγχρονη αποδημία είναι διαφορετική. Κοντινές και οι μακρύτερες αποστάσεις.

Εύκολη η πρόσβαση παντού. Ομως τι να πω: στεναχωριέμαι και ανησυχώ όταν μαθαίνω πως ένας ακόμη φεύγει. Πέρσυ ήταν φίλοι του Παναγιώτη. Φέτος είναι και πολλοί δικοί μου. Και όπως και να το κάνουμε τη ντρέπομαι τη μάνα της Ολγας που θα μιλήσουμε και το δικό της παιδί δεν είναι εδώ αν και άξιζε να στολίζει τη χώρα με γνώσεις και ήθος. Οσο και αν η αξία της φαίνεται όπου και νάναι. Λυπάμαι για τη χώρα που φτειάξαμε. Λυπάμαι για τις τόσες προσδοκίες που ματαιώθηκαν.

Κάθε μέρα η λίστα μακραίνει. Σε όλους εύχομαι νάναι για λίγο και για καλό. Να καταφέρουμε να σμίγουμε και να στήνουμε τη ζωή μας με τους δικούς μας όρους και όχι με τους όρους του συστήματος. Προσεύχομαι στο θεό των καλών παιδιών που πρώτευσαν στις πανελλαδικές και πέρασαν στη Νομική να τα βοηθά. Και μέμφομαι την Πολιτεία εκείνη που τους είπε τόσα ψέμματα. Αλλά όσο και αν εξορθολογίζω τη σκέψη μου, όσο και αν ελπίζω σε καλύτερες μέρες η απουσία των "καλών μας παιδιών" με πληγώνει.

Δικηγορική συγκατοίκηση

 

Συνηθέσταστη πρακτική των παλαιότερων χρόνων υπήρξε η δικηγορική συγκατοίκηση. Μετά τα μικρά γραφεία με πόμολο στο διάδρομο παλαιάς πολυκατοικίας με μωσαικό και τουαλέτα στο διάδρομο, η συγκατοίκηση επέτρεψε την εξώπορτα, την τουαλέτα και μια (δειλά δειλά) κοινή ασκούμενη ή ίσως και γραμματέα. Ξέρω πολλούς δικηγόρους που ξεκίνησαν έτσι. Το φαινόμενο έληξε σχεδόν με την εκτόξευση του χρηματιστηρίου οπότε ιδρύθηκαν δικηγορικά μεγαθήρια που απασχολούσαν μισθωτούς συναδέλφους (ή τέλος πάντων με κάποια μορφή συνεργασίας), ή άλλα μεγαθήρια πάντα για τα ελληνικά δεδομένα, όπως οικονομικοί σύμβουλοι, μεσίτες, τεχνικά γραφεία, κοκ που ανέπτυξαν νομικές υπηρεσίες. Δεν αναφέρομαι στους εμμίσθους των ΔΕΚΟ και του Δημοσίου, αυτοί είναι άλλη ξεχωριστή κατηγορία. Η άνθιση του χρηματιστηρίου επίσης οδήγησε σε ίδρυση μεγάλων νομικών υπηρεσιών σε εταιρίες με προϊστάμενο και κινητά, συχνά αυτοκίνητο, σίγουρα ύφος κλπ. Ολα αυτά μαζί κατέστησαν τη δικηγορική συγκατοίκηση περιττή και απευκταία αφού οδηγούσε σε συγκρούσεις και τσακωμούς. Ακουγες τόσο συχνά την έκφραση : είμαστε παλιοχαρακτήρες....

Λίγο και τα δάνεια λίγο και η ματαιοδοξία φορτώθηκαν πολλοί από εμάς υποχρεώσεις για το επαγγελματικό προφίλ που σήμερα επιτρέπουν στο βιβλιοδέτη να παραπονιέται ότι δεν του πληρώνουμε το δέσιμο της Διοικητικής Δίκης. 

Η δικηγορική συγκατοίκηση αναβιώνει δυναμικά ξανά λοιπόν, όπως διαπίσωσα προσπαθώντας να νοικιάσω ένα διαμέρισμα 70 τμ κοντά στα δικαστήρια που μέχρι πρότινος κατοικούσε ο αείμνηστος νονός μου. Τρείς- τέσσερεις συνάδελφοι έρχονται το βλέπουν, κάνουν το κουμάντο τους και δηλώνουν με τη στάση τους ότι ... ΔΕΝ είμαστε πιά παλιοχαρακτήρες οι Έλληνες. Μπορούμε να υπάρξουμε μαζί. Μπορούμε να αγωνιστούμε μαζί. Μπορούμε και χωρίς καγιέν. Μπορούμε και χωρίς ύφος και πόζα.

Η αναβίωση της συνύπαρξης και της επαγγελματικής αλληλεγγύης, του μοιράσματος και της σεμνότητας είναι το μεγάλο βήμα για την επαγγελματική ανάκαμψη που θα κάνει το βιβλιοδέτη να χαμογελάσει. 

Γιατί άλλωστε να χανόμαστε στα παραδικαστικά, στα κυκλώματα, στα λαμόγια και τις μίζες  όταν απλά μπορούμε να συγκατοικήσουμε?

Η άλλη όψη των πραγμάτων ξεκινά με το τέλος της ξιπασιάς και της προσποίησης. Γιατί βρε αδερφέ διόλου δεν είμαστε παλιοχαρακτήρες.

 

ΑΠΟΔΟΧΕΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ

η ειδησεογραφία των ημερών!

---

Τον Ιανουάριο αναμένεται να κατατεθεί νομοσχέδιο – «σκούπα» που θα μειώσει μισθούς 300.000 περίπου δικαστικών, γιατρών, ένστολων και άλλων κατηγοριών κατά 15-20%.

Σύμφωνα με στελέχη του υπουργείου Οικονομικών, η κυβέρνηση θα καταθέσει νομοσχέδιο «σκούπα» στο οποίο θα προσαρμόζει «προς τα κάτω» τους μισθούς των ειδικών μισθολογίων, με στόχο να τα εντάξει στη «φιλοσοφία» του νέου συστήματος αποδοχών στο δημόσιο. Κυβερνητικοί κύκλοι κάνουν λόγο για προσαρμογή των ειδικών μισθολογίων στην «αρχιτεκτονική» του Ενιαίου Μισθολογίου με σεβασμό στις ιδιαιτερότητες κάθε κλάδου.

«Πιλότο» για την αλλαγή των ειδικών μισθολογίων στους ένστολους θα αποτελέσει το νέο μισθολόγιο των στρατιωτικών. Το σχέδιο για τις αλλαγές στο μισθολόγιο των στρατιωτικών, που θα «συμπαρασύρει» και τους υπόλοιπους ένστολους (αστυνομικούς, λιμενικούς κτλ.), διαμορφώνεται με βάση την αρχιτεκτονική του Ενιαίου Μισθολογίου στο δημόσιο.

Τις μεγαλύτερες μειώσεις μισθών, που θα φτάσουν μέχρι και 30%, θα υποστούν τα υψηλόβαθμα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων (με βαθμό πάνω από συνταγματάρχη), ενώ τα χαμηλόβαθμα στελέχη μπορεί να καταγράψουν μικρές αυξήσεις στους βασικούς μισθούς με την ενσωμάτωση των οδοιπορικών στο μισθολόγιο (130-200 ευρώ μηνιαίως).

Αναμένεται να καταργηθούν όλα τα ειδικά επιδόματα και να παραμείνουν μόνο τρία: το επίδομα χρόνου υπηρεσίας, το επίδομα Ειδικής Απασχόλησης και το επίδομα Θέσης Ευθύνης. Σχεδιάζεται να αποδοθεί στους ανώτατους αξιωματικούς επίδομα ευθύνης 560 ευρώ, στους κατώτερους αξιωματικούς 140 ευρώ και στους υπαξιωματικούς 130 ευρώ.

Η είδηση είναι ότι θα υπάρξουν προσφυγές για τις περικοπές των αποδοχών των δικαστικών λειτουργών. 

Στην ανακοίνωση του Δ.Σ. της Ένωσης Δικαστικών Λειτουργών του Συμβουλίου της Επικρατείας αναφέρεται: «Επί του ζητήματος των περικοπών των αποδοχών των δικαστικών λειτουργών, το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Δικαστικών Λειτουργών του Συμβουλίου της Επικρατείας δηλώνει τα εξής: Ολοκληρώθηκε ένας κύκλος επαφών των Δικαστικών Ενώσεων με τον Πρωθυπουργό και τους Αρχηγούς των κομμάτων που στηρίζουν την Κυβέρνηση, καθώς και με τον Υπουργό Οικονομικών, τον Υπουργό Δικαιοσύνης και τον Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομικών. Στις συναντήσεις αυτές οι δικαστικοί λειτουργοί δεν παρουσιάστηκαν αδιάλλακτοι ή αποκομμένοι από τον κοινωνικό περίγυρο ούτε στράφηκαν εναντίον άλλων κοινωνικών ομάδων και δη εκείνων που αμείβονται με ειδικά μισθολόγια, συναισθανόμενοι, ως δημόσιοι λειτουργοί, την κρισιμότητα των στιγμών. Και ενώ ο Πρωθυπουργός και οι δύο Αρχηγοί εξέφρασαν την κατανόησή τους και υποσχέθηκαν να εξετάσουν το ζήτημα λαμβάνοντας υπόψη τον θεσμικό ρόλο των δικαστικών λειτουργών και τις ιδιαίτερες συνθήκες άσκησης του δικαστικού λειτουργήματος, το οικονομικό επιτελείο αντιπαρέταξε μια ισοπεδωτική και εξοντωτική εισπρακτική λογική, που αγγίζει τα όρια της θεσμικής αναλγησίας, και προτείνει τη μείωση των αποδοχών μας κατά 23% μεσοσταθμικά, χωρίς περαιτέρω εξειδικεύσεις.

»Είναι αυτονόητο ότι, σε μια δημοκρατική κοινωνία, μέλημα της Πολιτείας θα έπρεπε να αποτελεί η υπεράσπιση της ισοτιμίας της δικαστικής εξουσίας με τις άλλες δύο εξουσίες και τους λειτουργούς τους και κατ’ επέκταση η διασφάλιση της ίδιας της λειτουργίας του θεσμού της Δικαιοσύνης. Η Εκτελεστική Εξουσία, επομένως, δεν θα έπρεπε να μετακυλύει το βάρος αυτό στους δικαστικούς λειτουργούς, εμφανίζοντάς τους σε αντιπαράθεση με την κοινωνία. Το μισθολόγιο των δικαστικών λειτουργών αποτελεί, ως μέσο εξασφάλισης της λειτουργικής ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης, συνταγματική επιταγή, την οποία οι ίδιοι, τελικώς, οι δικαστές πρέπει να υπερασπιστούν. Εντούτοις, το Διοικητικό Συμβούλιο πιστεύει ότι το Σύνταγμα δεν αποτελεί μόνο το έρεισμα των αιτημάτων των δικαστικών λειτουργών, αλλά ταυτόχρονα και το όριο του τρόπου διεκδίκησής τους. Η Εκτελεστική Εξουσία, πάντως, ας μην εκλάβει τη θεσμική υπευθυνότητα των δικαστών του Συμβουλίου της Επικρατείας ως αδυναμία.

»Ενόψει λοιπόν της διαφαινόμενης υπέρμετρης περικοπής των αποδοχών μας και μάλιστα αναδρομικά από 1-7-2012, η οποία, συνυπολογιζομένων των έως σήμερα μειώσεων, μπορεί να ανέλθει και σε ποσοστό ανώτερο του 50% επί των συνολικών καθαρών αποδοχών, μέσα σε μία μόλις διετία, το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Δικαστικών Λειτουργών του Συμβουλίου της Επικρατείας προκρίνει, ως θεμιτό μέσο άμυνας, τη συμμετοχή στις πανδικαστικές συγκεντρώσεις, χωρίς διακοπή συνεδριάσεων, και την άσκηση ενδίκων βοηθημάτων κατά πράξεων και ρυθμίσεων που θέτουν υπό αμφισβήτηση την ιδιότητά μας ως δημόσιων λειτουργών και θίγουν τα δικαιώματά μας ως πολιτών, καθώς, όπως έχει ήδη κριθεί με την 668/2012 απόφαση της Ολομέλειας του Δικαστηρίου, επί των εφαρμοστικών του Μνημονίου διατάξεων, «δεν είναι επιτρεπτό η επιβάρυνση από τα μέτρα που λαμβάνονται προς αντιμετώπιση της δυσμενούς και παρατεταμένης οικονομικής συγκυρίας να κατανέμεται πάντοτε σε συγκεκριμένες κατηγορίες πολιτών, οι οποίοι, κατά κανόνα, είναι συνεπείς προς τις υποχρεώσεις τους, και να ευνοούνται άλλες κατηγορίες από την ασυνέπεια των οποίων –κυρίως στο πεδίο της εκπλήρωσης των φορολογικών τους υποχρεώσεων– προκαλείται σε μεγάλο ποσοστό η δυσμενής αυτή συγκυρία.

»Τέλος, εκφράζουμε την ανεπιφύλακτη αλληλεγγύη μας προς τις λοιπές δικαστικές ενώσεις, με τις οποίες συνεργαζόμαστε για την επίτευξη των κοινών μας στόχων, καλούμε τα μέλη μας σε μαζική συμμετοχή στην Πανδικαστική Συγκέντρωση της 17ης Σεπτεμβρίου 2012 και συγκαλούμε έκτακτη Γενική Συνέλευση για την Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012».

Παράλληλα δόθηκαν στη δημοσιότητα οι μισθοί των δικαστών από τον Υπουργό Δικαιοσύνης

Aρεοπαγίτη ανέρχονται στα 4.347 ευρώ (μικτά 6.957 ευρώ),
του Εισαγγελέα Εφετών στα 4.254 ευρώ (μικτά 6.810 ευρώ),
του Προέδρου Εφετών στα 3.442 ευρώ (6.685 μικτά),
του Εφέτη 3.673 ευρώ (μικτά  5.878 ευρώ),
του προέδρου Πρωτοδικών 3.201 ευρώ (μικτά 4.527 ευρώ) και
του Πρωτοδίκη 2.439 ευρώ (μικτά  3.434 ευρώ).

Στο πλευρό των δικαστών τάσσεται ο Πρόεδρος του ΔΣΑ

Ολοι οι σκεπτόμενοι άνθρωποι τάσσονται στο πλευρό των νεοελλήνων που υφίστανται συνέπειες για ληστείες άλλων! όλοι. Ομως όχι μόνον για τους δικαστές. Για όλους τους συμπολίτες μας. Φυσικά και τους Δικαστές. 

Το Σύνταγμα
Μια ωραία φοιτητική εργασία και βιβλιογραφία

 και δηλώσεις για βίλες και κόττερα που θλίβουν αφού επιτρέπουν μια βόλτα στη συνοικία ΔΙΚΑΣΤΙΚΑ που ΌΜΩΣ δεν ισχύει για όλους τους δικαστές ως πραγματικότητα.

Η ουσία

 Για την ιστορία με τις αποδοχές των δικαστών συνδέεται όλη η νεοελληνική μας ιστορία. Αρκεί να παρατηρεί κανείς τις αυξομοιώσεις τους για να κατανοήσει την νεοελληνική πραγματικότητα. Και φυσικά σε όλο αυτό ΚΑΝΕΙΣ μα ΚΑΝΕΙΣ δεν σκέπτεται τους διαδίκους, τον πολίτη, και την ουσία της δικαστικής λειτουργίας που είναι η προστασία των δικαιωμάτων και η απονομή δικαιοσύνης.

Αν ήμουν δικαστής αντί να αρνησιδικώ θα έσπευδα να δικάζω και να δικαιώνω το δίκαιο και τη δικαιοσύνη. Και φυσικά θα επέτρεπα εύλογα να αφορά και τους συλλειτουργούς μου. Αλλά και τους άλλους ανθρώπους. 

Οταν δεν έχεις τίποτε άλλο να χάσεις οφείλεις να βάλεις το δίκαιο στον τόπο του χωρίς ΚΑΝΈΝΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ  φόβο!

στον Αντώνη Ρουπακιώτη πάντα με αγάπη!

Σανίδα Σωτηρίας για την Ευρώπη από το Bundesverfassungsgericht

 

Με μερικά λεπτά καθυστέρησης το Bundesverfassungsgericht ανακοίνωσε την απόφασή του για τον ESM. Πρόκειται για την απόφαση υπ’ αριθ. BVerfG, 2 BvR 1390/12 της 12.9.2012, την οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ. 

Με σειρά συνταγματικών προσφυγών ενώπιον του συνταγματικού δικαστηρίου και στο πλαίσιο της δυνατότητας παροχής προσωρινής δικαστικής προστασίας οι αιτούντες ζήτησαν να μην επιτραπεί στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να υπογράψει τα ψηφισθέντα νομοσχέδια σχετικά με το μηχανισμό διάσωσης του Ευρώ, ο οποίος με τον τρόπο αυτό δε θα μπορούσε να προχωρήσει στην εκπλήρωση των στόχων του. Είχαμε γράψει και παλαιότερα ότι η πολυαναμενόμενη αυτή απόφαση είχε μεγάλο ενδιαφέρον τόσο πολιτικό (η ανησυχία που προκαλούσε στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση, αλλά και σε όλες τις κυβερνήσεις των κρατών μελών ήταν τεράστια), αλλά και νομικό, ιδίως ενόψει του ότι για μία ακόμη φορά ένα σύνταγμα κράτους μέλους φαινόταν να έρχεται σε σύγκρουση με αποφάσεις οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

    Με μεγάλη ανακούφιση λοιπόν οι αγωνιούντες πληροφορούνται σήμερα ότι η εν λόγω αίτηση δεν έγινε δεκτή και ότι ο Πρόεδρος μπορεί σε πρώτηφάση να υπογράψει τα κρίσιμα νομοσχέδια. 

     Ωστόσο τούτο δε γίνεται χωρίς προϋποθέσεις. Σύμφωνα λοιπόν με την απόφαση του δικαστηρίου: 

        1)  η ομοσπονδιακή κυβέρνηση οφείλει να διασφαλίσει ότι το ποσό που θα συνεισφέρει η Γερμανία δε θα υπερβαίνει τα 190 δισεκατομμύρια Ευρώ. Τυχόν επαύξηση αυτού του ποσού απαιτεί προηγούμενη έγκριση από το κοινοβούλιο.

    

    2) επίσης θα πρέπει να διασφαλιστεί ότι η υποχρέωση εχεμύθειας των εκπροσώπων του ESΜ δεν μπορεί να προβάλλεται προς αποφυγή ενημέρωσης του Bundestag και του Bundesrat, ήτοι των φορέων της νομοθετικής εξουσίας στη Γερμανία.  

  

Με την απόφαση του αυτή λοιπόν το Bundesverfassungsgericht πέραν του ότι απάλλαξε ορισμένους από τους ενδιαφερόμενους από το εύλογο και μεγάλο άγχος μιας ενδεχόμενης κρίσης στην Ευρώπη και αμφισβήτησης της συνοχής και της πορείας προς την ενίσχυση της ευρωπαϊκής ενοποίησης, έμεινε σταθερό σε μία παράδοση που ακολουθεί τις αποφάσεις αυτές από την πρώτη στιγμή που τέθηκε το κρίσιμο ζήτημα. Οι αποφάσεις είναι πάντα φιλοευρωπαϊκές, αλλά επίσης πάντα θέτουν μία ή περισσότερες προϋποθέσεις. 

Πέραν αυτού όμως η όλη διαδικασία, της οποίας προφανώς έπεται συνέχεια, άνοιξε μία πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση στη Γερμανία και όχι μόνο, η οποία αφορά στο θέμα της εκχώρησης αρμοδιοτήτων σχετιζόμενων με την εθνική κυριαρχία προς όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Υπενθυμίζουμε εδώ ότι ειδικά ενόψει του εν λόγω ζητήματος άνοιξε διάλογος σχετικά με την ανάγκη διεξαγωγής δημοψηφίσματος και ενδεχόμενης αναθεώρησης του θεμελιώδους νόμου (του γερμανικού συντάγματος δηλαδή), τον οποίο θα εξακολουθήσουμε να παρακολουθούμε με μεγάλο ενδιαφέρον.

ΝΟΜΙΚΟΙ ΕΚΔΟΤΕΣ

Μετά το τέλος των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου δεν μπορώ να μην σκεφθώ το γεγονός ότι το μικρό νομικό βιβλίο που εκδόθηκε στη ΝΟΜΟΣ στη Γερμανία με θέμα The Olympic Games of the European Union και κυκλοφόρησε πριν από τους αγώνες του Λονδίνου έκανε 2 εκδόσεις που εξαντλήθηκαν σχεδόν χωρίς οι συγγραφείς να κουνήσουμε το δαχτυλάκι μας. Με πολύχρονη εμπειρία στο βιβλίο και μεγάλη αγάπη είναι η αλήθεια, διαπιστώνω ότι ο ελληνικός εκδοτικός χώρος στα νομικά βιβλία υπήρξε απλά κρατικοδίαιτος με έμφαση στο βιβλίο που μοιράζεται στα πανεπιστήμια και ανδρώθηκε με λυσάρια για τις εξετάσεις ή με λυσάρια για δικηγόρους. Στη ζούλα έβγαζαν και κανένα βιβλίο χωρίς όμως κρίση ή ουσιαστική βούληση να επιτύχει. 

Ο κραταιός Σάκκουλας διαιρέθηκε και επιβίωσε σε τρία κομμάτια για καιρό σταδιακά όμως τα νέα του δεν είναι τα καλύτερα. Μαζί και τα νέα των βιβλίων μας για τα οποία αρκεί να πώ ένα πράγμα που ο καθένας μπορεί να διαπιστώσει: αν ανεβάσει κανείς στο scrib κάποιο εξαντλημένο βιβλίο ή κάποιο από αυτά που σαπίζουν στις αποθήκες τους, γνωρίζει χιλιάδες χτυπήματα, παραπέμπεται και διαβάζεται με τρόπο που προκαλεί δάκρυα χαράς στο συγγραφέα.

Η Νομική Βιβλιοθήκη καρπώθηκε τη δυσαρέσκεια από τον προαναφερόμενο χώρο, κινήθηκε με κανόνες marketing και επενδύει στον προσωπικό της πελατιακό κύκλο εφόσον δείξει την κατάλληλη υποταγή. Εχει δυναμισμό και στόχευση αλλά μακριά κινείται από το να εκδίδει βιβλία. Πουλάει απλά εκδοτικά προϊόντα (συλλογές νομοθεσίας, έργα πολιτικών και δικηγόρων που προωθεί κλπ), κάνει ιστοσελίδες, μισθώνει αίθουσες, διεξάγει σεμινάρια και βρίσκεται στο κέντρο της πνευματικής ανέχειας της εποχής.

Σίγουρα υπάρχει κόσμος που ενδιαφέρεται να διαβάσει και να σκεφθεί. Οι Πανεπιστημιακές Εκδόσεις της Κρήτης εξέδωσαν πρόσφατα δύο έξοχα βιβλία νομικού ενδιαφέροντος για τα οποία θα ακολουθήσει επόμενο ποστ, τα οποία σε μια ευνομούμενη εκδοτική αγορά θα είχαν εκδοθεί από νομικό εκδότη. Ομως όχι. Οι εκδόσεις Πόλις το επιβεβαιώνουν καθώς και άλλοι εκδοτικοί οίκοι που ενδιαφέρονται για σκέψη  (κάπως περισσότερο και μεταξύ άλλων). Παρόλα αυτά το δοκίμιο και το χρηστικό βιβλίο είναι τα μόνα λένε τα δημοσιεύματα που έχουν εκδοτικό ενδιαφέρον. Τα μόνα με διάρκεια ζωής. Ποιός όμως θα κάνει ορθολογική κριτική επιλογή και αξιολόγηση? Ποιός θα εξετάσει το εκδοτικό ενδιαφέρον ενός βιβλίου? κανείς ικανοποιημένος από τις αθρόες κινήσεις πανεπιστημιακών βιβλίων διανεμόμενων δωρεάν, κανείς κρατικοδίαιτος υπηρέτης ενός συστήματος που ανακυκλώνει πανεπιστημιακούς, πολιτικούς, παρατρεχάμενους, επαφές και συμφέροντα που καμία σχέση δεν έχουμε με το βιβλίο.

Λυπάμαι πολύ για την κακή τύχη εκδοτών πάντα. Η φθορά τους εμπλέκει βιβλία και σκέψη. Ακόμη και αν χαίρομαι για την εξαφάνιση από τον οικονομικό κόσμο κακών επιχειρηματικών και αντιλήψεων μαζί τους χάνονται και βιβλία.

Ξεκινώντας η χρονιά αυτή θα πρέπει όλοι να αναθεωρήσουν τις αρχές τους και να ωφεληθούν από την κρίση. Ολοι μας οφείλουμε να μάθουμε και να προχωρήσουμε για το καλύτερο. Ολοι μας διαπιστώνουμε ότι το γάλα δεν είναι φτηνό γιατί κάποιος το πίνει. Οπως και κάποιοι τρώνε ψωμί. Εκδοτικά υποπροϊόντα γιατί να αγοράσει κανείς? 

Και να μην μου πει κανείς ότι δεν υπάρχει ενδιαφέρον για πνεύμα και σκέψη. Φθηνές δικαιολογίες αδαών. Απλώς!

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ... ΣΤΟ ΑΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ

Η μέρα σηματοδοτεί την επιστροφή στα θρανία: ο αγιασμός του ιερέα (που στο σχολείο του γιού μου μετείχε και φιλιππινέζος ιερέας καθώς οι έλληνες καθολικοί έγιναν απελπιστικά λίγοι και αρκετά άθεοι ως φαίνεται... χάνοντας ένα καλό επάγγελμα με προοπτική καρδιναλίου ενώ ο ορθόδοξος χάνει πιθανώς τα πλεονεκτήματα του δημοσίου υπαλλήλου)

 

η επιστροφή στις απεργίες στον τομέα της παιδείας: ο αγιασμός με τόσους γονείς να αναρωτιούνται τι θα κάνουν τα αδέσποτα παιδιά τους όταν οι δάσκαλοι απεργούν και πιάνουν δουλειά οι αλιείς εφήβων με την πρέζα ανα χείρας,

 

η επιστροφή στην παιδαγωγική απάθεια: ο αγιασμός των χαμηλόμισθων καθηγητών και δασκάλων που προοπτική δεν έχουν πλιό σε ιδιαίτερα μαθήματα και το φιλότιμο δεν περισσεύει βλέποντας τις προσδοκίες ενός κοινωνικού προφίλ που ονειρεύτηκαν να καταρρέουν

η επιστροφή στις αδόκιτες προσδοκίες: ο αγιασμός των γονιών που μυαλό ακόμη να βάλουν και να πάψουν να ονειρεύονται την Ιατρική, τη Νομική και το Πολυτεχνείο παράγοντας λούμπεν πτυχιούχων και γαμπρών που δεν θέλει κανείς απολύτως και που το θείο νερό δεν τους θυμίζει τη σημασία του να είσαι ψαράς και ξυλουργός όπως ακριβώς ο Ιησούς τον οποίο μάλλον θα περιφρονούσαν για γαμπρό

η επιστροφή στον πολιτικό λόγο: του παριστάμενου βουλευτή στον Αγιασμό να τάζει ελπίδες και όνειρα που θα πραγματοποιηθούν το δίχως άλλο στα παιδιά Αν λέω Αν τα επαναλαμβάνουν κάθε μέρα επίμονα: Κοέλιο σε όραμα: θα είμαι πλούσιος, θα έχω φεράρι, θα έχω γκόμενες πολλές, θα έχω σπίτι βπ (τέτοια συναφή) αλλά κάθε μέρα επανάληψη οπότε όλα καλά

η επιστροφή στα αδιέξοδα της Γ λυκείου που θα τιμωρηθεί ασύστολα παρά τον σημερινό αγιασμό αν επιτύχει στην ποθητή σχολή με τις μεγάλες βαθμολογίες και την πολλή παπαγαλία και μετά κανείς δεν λέει τι θα γίνει μετά...

η επιστροφή στη σκέψη: ονειρεύτηκα μια αγωγή αποζημιώσεων (διαστροφή του νομικού γαρ) στον αγιασμό όσων ζημιώνονται από τα ανωτέρω μόνον παραδείγματα για τα εξής ζητήματα (μεταξύ άλλων)

- αντισυνταγματική μη τήρηση της ανεξιθρησκίας, αντισυνταγματική άνιση μεταχείριση των κληρικών και των δογμάτων, αντισυνταγματική παράβαση του δικαιώματος στην παιδεία, παραπλάνηση ανηλίκου, παράβαση των δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών, της εκπαίδευσης, της αστυνόμευσης από τους εμπόρους ναρκωτικών στα σχολεία, την κοινωνική πρόνοια, το δικαίωμα στην κοινωνία της γνώσης, την υγεία.....  πόσα δικαιώματα και υποχρεώσεις του κράτους στο οποίο φόρους πληρώνουμε για να τα εκπληρώνει και το κράτος πλουτίζει αδικαιολόγητα!
Με τρόμο σκέφθηκα μετά ενώ ο αγιασμός προχωρούσε ότι αν η αγωγή μου ευδοκιμήσει (έστω και μία μόνον από όσες ονειρεύομαι) πού θα εκτελέσω τάχα? ποιός θα με αποζημιώσει? Με κουράγιο ανασκουμπώθηκα, ο συνάδελφος ο Παναγιώτης ο Οικονόμου τα καταφέρνει να εκδώσει διαταγές πληρωμής σωρό κατά του Δημοσίου! και δικαστές υπάρχουν ακόμη πολλοί και δίκαιοι.

 

Ολο το καλοκαίρι σχεδίαζα στο νου μου όλες αυτές τις ποθητές αγωγές αποζημιώσεως και ευχόμουν ο Οικονόμου να εκδίδει διαταγές πληρωμής. Ολο το καλοκαίρι σκεπτόμουν ότι η εποχή του θυμού πρέπει να περάσει και να ανασκουμπωθούμε ουσιαστικά όλοι.

Επιστροφή στα δικαιώματα και την εκπλήρωση των υποχρεώσεων για όλους λοιπόν. Αρκούν οι πτωχεύσεις , οι κατασχέσεις, οι ποινικές καταδίκες και τα πολυτελή κελιά των φυλακών.  Αρκεί η τηλεοπτική και η βερμπαλιστική ικανοποίηση των δικαιωμάτων που προασπίζονται χρυσοφόρες ΜΚΟ. Καιρός για συνοπτικά και σαφή δικόγραφα! και κάτι παλικάρια σαν τον προαναφερόμενο θα τηγανίσουν τους οφειλέτες.

(για το μύθο της αιώνιας επιστροφής)

Φόροι VS γη, το χρήμα στη "νέα εποχή"

Η ειδησεογραφία της εποχής κάθε ημέρα μας επιφυλάσσει μία έκπληξη ως προς κάποιον νέο φόρο.

Πληροφορούμαστε το νέο ενιαίο τέλος που θα επιβληθεί στα ακίνητα από το 2013, στη θέση του «χαρατσιού» που εισπράττεται μέσω της ΔΕΗ και του ΦΑΠ, καθώς για τον υπολογισμό του φόρου θα υπολογίζονται όχι μόνο τα ηλεκτροδοτούμενα κτίρια, αλλά το σύνολο των ακινήτων, ακόμα και τα αγροτεμάχια, ενώ θα έχει και χαμηλό αφορολόγητο όριο.

Και εύλογα αναρωτιέται κανείς: Τι ρόλο μπορεί πια να παίζει το άρθ. 17 του Συντάγματος περί προστασίας της ιδιοκτησίας και της περιουσίας και της θωράκισης μιας σειράς ανθρωπίνων δικαιωμάτων τα οποία προστατεύουμε ως στενά συνδεδεμένα με τον άνθρωπο και την αξία του?

Με μοναδικό δικαιολογητικό λόγο το άδειασμα των ταμείων, δηλαδή της μείωσης του ενεργητικού και της υπέρογκης αύξησης του παθητικού του κράτους και με οδηγό μία κυβέρνηση- τρομοκράτη υπό το φόβο ενός ανώτερου τρομοκράτη που λέγεται ΕΕ και αγορές ή όπως αλλιώς, αποφασίζουμε ότι σήμερα η ιδιοκτησία θα πρέπει να φορολογηθεί ακραία γιατί θεωρείται ότι για τη σωτηρία της χώρας θα πρέπει να πληρώσουν αυτοί που έχουν γη..

Σπαζοκεφαλιά:

Από τη μια αν έχεις χρήματα η παλιά λογική σου επιβάλλει να αγοράσεις κάνοντας έξυπνη επένδυση σε μία περίοδο που η γη ξεπουλιέται.

Και από την άλλη, το πνεύμα των καιρών αφυπνίζει και μάλλον σε αναγκάζει σαν άλλος «έμπορος της Βενετίας» να αλλάξεις ρότα. Ακόμη κι αν δεν έχεις πολλά, η εποχή ενδείκνυται για να επενδύσεις λίγα.

Φυσικά όχι γιατί η γη δεν έχει πια αξία. Άλλωστε η αξία προσδιορίζεται πάντα με ανθρώπινα υποκειμενικά κριτήρια. Επομένως αποτελεί ένα είδος επιλογής ως προς το σε τι επιλέγουμε να προσδώσουμε αξία.

Επομένως, αυτό που ζούμε ουσιαστικά είναι μία αναδιανομή του πλούτου και της γης και ένας αναπροσδιορισμός των οικονομικών αξιών με αφορμή την πτώχευση του κράτους. Με το αίμα που αρμόζει στην εποχή..Μακάρι να αλλάζει και η εποχή, καθώς για την ώρα το χρήμα αλλάζει χέρια και δεν πρέπει να γεννώνται υπέρμετρες ελπίδες σε όσους ονειρεύονται μια καινούργια Ελλάδα..

 

Αστική ευθύνη του Δημοσίου..υπαλλήλου (ή ο δημόσιος υπάλληλος στο κρεβάτι του Προκρούστη)

Απ’ ότι φαίνεται «η εποχή των παχιών αγελάδων» και η αντανάκλασή της στο δημόσιο τομέα και στα «προνόμια» των υπαλλήλων του απομακρύνεται με αλματώδεις ρυθμούς. Η κατά τα προηγούμενα χρόνια περιζήτητη θέση του δημοσίου υπαλλήλου, στην ποδιά της οποίας σφάζονταν οι υποψήφιοι, φαίνεται πως αρχίζει να μοιάζει περισσότερο με μία θέση στο κρεβάτι του Προκρούστη..

Του κόβουν από τη μια, πληρώνει ακριβά τα λάθη του από την άλλη, ώστε τελικά να μπορέσει να χωρέσει στον νέο μαζεμένο και λειτουργικό δημόσιο τομέα. Το ρόλο του Προκρούστη έχει αναλάβει ποιος άλλος από το Υπουργείο Οικονομικών. 

Μετά τις πολλαπλές μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, τη διάταξη του Υπουργού Δικαιοσύνης για τους επίορκους υπαλλήλους (όπως διαβάζουμε στην είδηση), πριν από λίγες μέρες εκδόθηκε εγκύκλιος του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα σύμφωνα με την οποία το Ελληνικό Δημόσιο για ακόμη μία φορά καλείται να εφαρμόσει νόμο ο οποίος υπάρχει και να "τιμωρήσει" τους υπαλλήλους του για τις ζημιογόνες και υπαίτιες παράνομες πράξεις ή παραλείψεις τους. Βέβαια, δικαιολογητικός λόγος της έκδοσης της εγκυκλίου μάλλον δεν είναι κάποιος διακαής πόθος για την εφαρμογή του νόμου αλλά η πολυπόθητη αύξηση των εσόδων στα δημόσια ταμεία, έστω και με αυτόν τον όχι και τόσο άμεσο τρόπο.

Σύμφωνα με τη συγκεκριμένη εγκύκλιο στις περιπτώσεις εκείνες όπου ένας υπάλληλος από δόλο ή βαριά αμέλεια κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του ζημιώσει το Δημόσιο καλείται να το αποζημιώσει. Επίσης, στις περιπτώσεις όπου η ζημιογόνος αυτή πράξη έχει ως συνέπεια την πρόκληση ζημίας σε τρίτους, οι οποίοι διεκδικούν και πετυχαίνουν αποζημίωση σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου- κατά τις διατάξεις της αστικής ευθύνης του Δημοσίου (105,106 ΕισΝΑΚ)- θα το αποζημιώνουν για τα χρήματα που το ίδιο κατέβαλε εξαιτίας τους!!

Η διαδικασία θα κινείται από τον Γενικό Επίτροπο Επικρατείας του Ελεγκτικού Συνεδρίου, ο οποίος θα ενημερώνεται από τις αρμόδιες υπηρεσίες οι οποίες καταβάλλουν τα χρήματα στους ζημιωθέντες.

Αξίζει να σημειωθεί πως αν και ο νόμος υφίσταται σπανιότατα και μεμονωμένες φορές έχει ενεργοποιηθεί η συγκεκριμένη διάταξη, η οποία επαναλαμβάνεται σε όλους τους Υπαλληλικούς Κώδικες που ίσχυσαν κατά καιρούς. Η εφαρμογή της έχει περιοριστεί κυρίως σε περιπτώσεις στρατιωτικών υπαλλήλων που με τις πράξεις τους ζημίωσαν θετικά το Δημόσιο και όχι στο πλαίσιο της αστικής ευθύνης του Δημοσίου (βλ. ενδεικτικά ΕΣ 264/2010, ΕΣ 1510/2010). Η σκοπούμενη εφαρμογή της σημαίνει ότι το Δημόσιο πλέον θα στρέφεται και αναγωγικά κατά του υπαίτιου φυσικού προσώπου, αφού υποχρεωθεί σε αποζημίωση κατά τις διατάξεις της αστικής ευθύνης.  

Επομένως, αν θέλαμε να περιγράψουμε το δημόσιο υπάλληλο του νέου Ελληνικού Δημοσίου θα λέγαμε πως παρόλο που δουλεύει για λιγότερα, -εξεταστέο αν είναι πλέον επαρκή και ανάλογα της εργασίας του - φοβάται να κλέψει τον εργοδότη του-κράτος, και δουλεύει καλύτερα, τουλάχιστον επιμελώς, σε διαφορετική περίπτωση θα κληθεί να πληρώσει!

Το νέο Ελληνικό Δημόσιο φαίνεται πως είναι αποφασισμένο να «αποζημιώσει» τους υπαλλήλους του για την επιλογή τους να ενταχθούν σε αυτό!

Κωσταντίνος Μενουδάκος- η επετηρίδα και η αξία

 

Η εκλογή του Κωσταντίνου Μενουδάκου ως Νέου Προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας αποτελεί είδηση που διαβάζουμε στα ΜΜΕ. 

Ο αρχαιότερος αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) Κώστας Μενουδάκος είναι από χθες ο νέος πρόεδρος του Ανωτάτου Διοικητικού Δικαστηρίου και διαδέχεται τον Παναγιώτη Πικραμμένο, που διατέλεσε υπηρεσιακός πρωθυπουργός. Στα ΜΜΕ θα μάθει κανείς και τα βασικά στοιχεία του βιογραφικού και τις δηλώσεις του.

Η ανακοίνωση της LAWNET σήμερα επισημαίνει το σημαντικό γεγονός ότι η κυβέρνηση Σαμαρά για πρώτη φορά τήρησε την επετηρίδα καθώς ο Κωσταντίνος Μενουδάκος προφανώς δεν ανήκει στην ομάδα εκείνη των δικαστικών λειτουργών που φλερτάρουν τη Νέα Δημοκρατία με σκοπό την Προεδρεία. Η τήρηση της επετηρίδας λοιπόν κοσμεί την Κυβέρνηση Σαμαρά αλλά και τον φίλο Αντώνη Ρουπακιώτη νυν Υπουργό Δικαιοσύνης. Αλλωστε η επετηρίδα αυτή συμπίπτει να είναι και απολύτως αξιοκρατική. Το γεγονός λοιπόν που επισημαίνει μεταξύ άλλωνμ η LAWNET είναι σωστό.

Οσοι γνωρίζουμε το μικρόκοσμο του Συμβουλίου Επικρατείας έχουμε ένα καλό λόγο για τον Κώστα το Μενουδάκο που πέραν όλων είναι ένας γλυκός και μειλίχιος άνθρωπος στρατευμένος με το δικό του τρόπο σε αξίες και αρχές. Με φιλίες και φίλους που δεν θα ονόμαζες παρέες, με αρχές και αξίες που δεν θα θεωρούσες εμμονές. Το δίχως άλλο η δυσλειτουργία της δικαιοσύνης και του ΣτΕ τον προβληματίζει κάτι που ανέφερε αισχάτως σε τηλεοπτική εκπομπή, κακίζοντας άδικα κατά τη γνώμη μας τις δικηγορικές απεργίες για την καθυστέρηση στην απονομή δικαιοσύνης. 

Πέραν όλων όμως πιστεύω κάτι που θα πρέπει να του αναγνωρίσει κανείς είναι ότι, αν και χαμηλών τόνων άνθρωπος, επέτυχε κάτι το ζηλευτό: να γεμίσει περιεχόμενο το όνομά του και την προσωπικότητά του μέσα από τη ζωή του. 

Θεωρώ ότι αυτό το χαρακτηριστικό (ακόμη και αν κανείς δεν συμφωνεί με το περιεχόμενο που έδωσε ο ίδιος στον εαυτό τους και τις επιλογές του) είναι το περισσότερο αξιοσημείωτο!
Δεν είναι η ήπια οικολογία, η πολιτική της πραότητας και των ισορροπιών, η συμμετοχή σε αποφάσεις που πονούσαν. Τουλάχιστον όχι τόσο για μένα.

Το να ξεχωρίσεις όμως τον εαυτό σου, χωρίς να συντρέχει λόγος εκ των αυτονοήτων, το να δώσεις υπόσταση στο ήσυχο βλέμμα σου είναι κάτι που αξίζει και τούτο σημαίνει περισσότερα για την επιλογή της κυβέρνησης Σαμαρά.

Ενας χρόνος του μένει να δείξει τι του προσέδωσε η εξουσία του Κώστα. Ενας χρόνος πειρασμός αφού το να προλάβει είναι δύσκολο αλλά δεν θα αφήσει και πολλά περιθώρια στους αντιπάλους του να ακυρώσουν τις επιλογές του.

Ενας χρόνος που ξεκινά με τη νομιμοποίηση έναντι ανταλλάγματος των αυθαιρέτων και τον απαλλάσσει έτσι από το άγος εκκρεμών αποφάσεων που θα σήμαιναν καταστροφικές συνέπειες για την οικονομία όπως η τυχόν κρίση ότι το Mall δεν έχει νόμιμη άδεια. 

Στην Αυγή και το Φώτη ευχόμαστε να τον καμαρώνουν και να τον στηρίζουν και στον ίδιο κάθε καλό και αντοχή.