ΝΟΜΙΚΑ ΝΕΑ

NOMIKΑ ΝΕΑ LAW BLOG

NOMIKΑ ΝΕΑ LAW BLOG

Πέμπτη 13 Ιανουαρίου 2011

Δεν πληρώνω δεν πληρώνω (3)

Επίκαιρα σημερινά δημοσιεύματα μας βάζουν σε σκέψεις: Τρέχει να σβήσει τη φωτιά η κυβέρνηση με τα διόδια, μας λέει η Ελευθεροτυπία. Η Καθημερινή βλεπει και αυτή την ίδια αιτία στις τροποποιήσεις των συμβάσεων που επίκεινται. Ο υφυπουργός κ. Μαγκριώτης, άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο διαπραγματεύσεων για το πρόβλημα με τα αυξημένα διόδια στις εθνικές οδούς, με τις 19 κατασκευάστριες κοινοπραξίες των πέντε βασικών εθνικών αξόνων, καθώς και τις 26 τράπεζες που δανειοδοτούν τους ιδιώτες και το Δημόσιο. Η είδηση μιλά για αναδιαπραγμάτευση των συμβάσεων παραχώρησης και κύρωση στη Βουλή το Μάρτιο.

Για άλλη μια φορά ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις. Τα διόδια αποτελούν το άλλοθι τροποποιήσεων των συμβάσεων για τις οποίες κάθε στοιχειώδης μελετητής γνωρίζει ότι δεν είναι δυνατό να εκτελεστούν όπως ψηφίστηκαν από τόοοοοοτε που κυρώθηκαν με νόμο ΟΜΟΦΩΝΑ από τα κόμματα νομίζω. Σήμερα το διόδιο δίνει την αφορμή δήθεν για αναδιαπραγμάτευση. Ας σοβαρευτούμε. Θα μπορούσε κάποιος να δηλώσει τους πραγματικούς λόγους των αναδιαπραγματεύσεων αυτών για τους οποίους οι έλληνες πολίτες ενδέχεται και να συμφωνούσαν. Ομως όχι. Οπως και με τους οικολόγους κάποτε, η προστασία της φύσης, της καφέ αρκούδας και του αη Γιάννη του Κυνηγού έγινε αφορμή για περισσότερες αμοιβές των ιδιωτών, για τροποποιήσεις συμβάσεων που κόστισαν πολύ. Ολοι μας τότε αποφασίσαμε να πληρώσουμε αυτό το κόστος, όπως ίσως θα το κάναμε και σήμερα για την μείωση του διοδίου. Υπό μία προϋπόθεση: να είναι αυτός ο πραγματικός λόγος.

Αν ο λόγος είναι άλλος (κάτι που οι πολίτες οφείλουν να μάθουν στο πλαίσιο της διαφάνειας και της διαύγειας) τότε θα αποφασίσουν δια των αντιπροσώπων τους με συνέπεια.

Αλλά και οι εφημερίδες που έβλεπα σήμερα με εντυπωσίασαν με τη λήθη που τις χαρακτηρίζει. Δηλαδή ξεχνούν προχθεσινά δημοσιεύματα? Τώρα οι λόγοι των τροποποιήσεων και των διαπραγματεύσεων έγιναν τα διόδια? Τόσα χρόνια μετά την ψήφιση και λειτουργία αυτών των συμβάσεων? Τώρα που οι συμβάσεις αυτές αργοπεθαίνουν?

Το δίχως άλλο οι αντισυμβαλλόμενοι δεν φταίνε. Κάθε επιχειρηματίας θέλει να κάνει δουλειές και μάλιστα μεγάλες. Ολες οι εταιρίες και οι τράπεζες έβαλαν το κεφάλι τους στο απέραντο ρίσκο των έργων παραχώρησης τον καιρό που ήταν trend όπως και στα σδιτ. Το Δημόσιο διαφήμισε το πείραμα σαν σίγουρο και ελκυστικό. Σε συνέδρια και πρεσβείες. Ολοι ήταν εκεί.

Ακόμη και όταν όλοι φώναζαν ότι με διαταγές πληρωμής δεν λύνεται το θέμα των διοδίων το Δημόσιο είχε μεγάλη αυτοπεποίθηση. Βέβαια όλοι έλαβαν υπόψη τους τα ρίσκα. Και συχνά έκλειναν τα μάτια και τα αυτιά. Θα μπούμε στις δουλειές και βλέπουμε. Τώρα αρχίσαμε να βλέπουμε.

Είναι γεγονός ότι η ελληνική κοινωνία χρειάζεται να πάθει για να μάθει. Να ενηλικιωθεί σιγά σιγά. Προϋπόθεση όμως για την ενηλικίωση αυτή είναι η αλήθεια όσο σκληρή και αν είναι.
Ολοι θέλουν δρόμους και λιμάνια. Μάλιστα τα θέλουν εδώ και πενήντα τουλάχιστον χρόνια. Ολοι θέλουν την σύγχρονη Ελλάδα που ονειρεύονται. Και τα χρήματα υπήρξαν και χάθηκαν.

Τώρα που η κρίση βαθαίνει τι θα έβλαπτε τάχα η αλήθεια?

Αγαπητοί συμπολίτες αγωνιστές για αυτοκινητόδρομους χωρίς διόδια μην προσφέρετε το ζητούμενο άλλοθι. Αγωνιστείτε με τα μάτια ανοιχτά.

Επιμύθιο: δεν ξεχνώ την δημόσια οργή παλαιότερου ΓΓ όταν τόλμησα σε ένα συνέδριο να θυμίσω ότι η Αττική Οδός έγινε μεν αλλά σε άλλο χρόνο και κόστος από τον συμβατικό και το χειρότερο είναι ότι οι εταιρίες που δούλεψαν και πληρώθηκαν για το έργο αυτό, με παράλογο τρόπο στην πλειονότητά τους πτώχευσαν και δεν έζησαν να μεταλαμπαδεύσουν την εμπειρία τους. Οσες επιβίωσαν περνούν τώρα τον επόμενο ρουβίκωνα.

Τρίτη 11 Ιανουαρίου 2011

Τα δικαιώματα των χρηστών στις συμβάσεις παραχώρησης δημοσίων έργων και το Κοινοτιό Δίκαιο


Ο ίδιος ο ορισμός τη σύμβασης παραχώρησης δημοσίων έργων καθορίζει ως κριτήριο διαφοροποίησης της σύμβασης αυτής από τη σύμβαση κατασκευής δημοσίων έργων την ανάθεση της εκμετάλλευσης ως συμβατικό αντάλλαγμα εν όλω ή εν μέρει του αναδόχου. Η εκμετάλλευση του έργου αποκλειστικό (κατά κανόνα) στόχο και πόρο έχει το χρήστη. Από αυτόν εξαρτάται η ανταποδοτικότητα του έργου. Από αυτόν η αποπληρωμή των δανείων. Από αυτόν εξαρτάται η ύπαρξη του αναδόχου παραχώρησης και η μη υποκατάστασή του σε περίπτωση αδυναμίας αποπληρωμής των δανείων. Ο χρήστης σε μία σύμβαση που θέτει ως συμβατικό αντάλλαγμα την εκμετάλλευση καθίσταται ο κεντρικός φορέας υλοποίησης της σύμβαση αφού από αυτόν εξαρτάται η ίδια η ουσία της. Η κλειστοφοβία του επιβάτη της Brithsh Railway είναι δυνατό να αποβεί κρίσιμη για τη σύνδεση του Καναλιού της Μάγχης. Με δεδομένο ότι η προστασία του καταναλωτή ρυθμίζεται ευθέως από το κοινοτικό δίκαιο, ενώ η ελευθερία πρόσβασης, η ισότητα μεταχείρισης και η συνέχεια των υπηρεσιών κατοχυρώνονται ρητά από τη Συνθήκη παράλληλα με την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων, ο ρόλος του χρήστη των υποδομών εκτός από αυτόν του συμμέτοχου στην ανταπόδοση του εργολαβικού τιμήματος δια της εκμετάλλευσης του έργου, γίνεται καθοριστικός και για τη διαμόρφωση της εικόνας του χρήστη των ευρωπαϊκών υποδομών ως πολίτη της Ένωσης[1].
Βασισμένο στη Συνθήκη και στην ΕΣΔΑ, το δίκαιο των δημοσίων συμβάσεων αποτελεί τον κορμό ενός κοινοτικού οικονομικού δικαίου με κατοχυρωμένα μια σειρά ατομικών δικαιωμάτων και δομημένο με βάση την κοινή βούληση του συνόλου των εταίρων. Στο πλαίσιο των συμβάσεων παραχώρησης δημοσίων έργων, αλλά και στο πλαίσιο των συμβάσεων παραχώρησης εν γένει επισημαίνεται ότι η προστασία των δικαιωμάτων των ιδιωτών καθίσταται ιδιαίτερα κρίσιμη, καθώς ο ιδιώτης διεκδικεί έναντι του εκάστοτε αναδόχου το συνολικό καθεστώς του χρήστη της παραχωρηθείσας υποδομής. Η παραδοχή αυτή ισχύει είτε η συγκεκριμένη υποδομή συνιστά έργο, είτε υπηρεσία είτε και οιονδήποτε άλλο συμβατικό τύπο στον οποίο είναι δυνατό να έχει την ιδιότητα του χρήστη ο ιδιώτης[2].
Η προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο ενδιαφέρει τους χρήστες ενδεικτικά στο μέτρο που θίγονται δικαιώματά τους, όπως αυτό της ιδιοκτησίας (απαλλοτριώσεις)[3], το δικαίωμά τους στο φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον[4], το δικαίωμα του ιδιωτικού βίου, το δικαίωμα στην πρόσβαση στις υποδομές και την ελεύθερη κυκλοφορία, σειρά κοινωνικών δικαιωμάτων, όπως η προστασία της μητρότητας, της παιδικής ηλικίας, των ατόμων με ειδικές ανάγκες και της τρίτης ηλικίας, το δικαίωμα στη σωματική ακεραιότητα καθώς και το δικαίωμα παροχής εννόμου προστασίας.
Επομένως, θα πρέπει να θεωρείται ότι το ζήτημα της προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων αφορά πρωτίστως τους χρήστες των υποδομών και δευτερευόντως τους ανταγωνιστές, οι οποίοι τυγχάνουν της προστασίας του κοινοτικού δικαίου εξ άλλων διατάξεων και ιδίως από την ελευθερία εγκατάστασης και την ελευθερία παροχής υπηρεσιών.
Σύμφωνα με την θέση αυτή θα πρέπει να γίνει δεκτό ότι κατά τη σύναψη των συμβάσεων παραχώρησης δημοσίων έργων, εκτός από την τριγωνική σχέση μεταξύ κράτους μέλους-επιχειρηματία ιδιώτη, και χρηματοδοτούσας Κοινότητας υπεισέρχεται ένας τέταρτος κρίσιμος παράγων ο χρήστης – καταναλωτής των υπηρεσιών που παρέχονται από τα έργα που αποτελούν αντικείμενο εκμετάλλευσης[5].
Ο χρήστης, αν και δεν συμβάλλεται ευθέως στη σύναψη της σύμβασης, είναι παράγων καταλυτικός στο μέτρο που από αυτόν εξαρτάται η ανταποδοτικότητα του έργου και η αποπληρωμή του συμβατικού ανταλλάγματος του αναδόχου. Η διασφάλιση των θεμελιωδών του δικαιωμάτων συντελεί τόσο στην διασφάλιση της κοινοτικής νομιμότητας όσο και στην ανταποδοτικότητα του έργου υποδομής.
Με τον τρόπο αυτό τα κοινοτικού ενδιαφέροντος έργα υποδομής δημιουργούν τους χρήστες υποκείμενα των υποδομών αυτών. Αν δηλαδή, τα διευρωπαϊκά δίκτυα συνενώνουν τα κράτη μέλη με προσβάσεις ελευθερίας, οι χρήστες είναι οι φορείς αυτής της ελευθερίας. Με διττό τρόπο συνεπώς επιτυγχάνεται ο στόχος της Συνθήκης: αφενός τη διαμόρφωση του ενιαίου ευρωπαϊκού χώρου, αφετέρου τη διαμόρφωση του ευρωπαίου πολίτη. Ανάμεσα στον ευρωπαίο πολίτη και τους οικονομικούς παράγοντες που διαμορφώνουν τα δίκτυα αυτά, η σύμβαση παραχώρησης δημοσίων έργων διαμορφώνει έναν καταλυτικό συμβατικό δεσμό[6].
Τα θεμελιώδη δικαιώματα που διασφαλίζει δια των υποδομών ο χρήστης, πέραν των όσων απολαμβάνει ως καταναλωτής, είναι κυρίως: Η ελευθερία πρόσβασης στα διευρωπαϊκά δίκτυα και η ισότητα πρόσβασης σε αυτά.


[1] Clapham A., Human Rights and the European Community: A Critical Overview, 1991
[2] Delvolvé P., La question de l’application du droit de la consommation aux services publics, D. Adm. Oct. 1993 σελ. 4,
[3] Για τη σχέση της προστασίας της ιδιοκτησίας και των έργων υποδομής βλ. και την απόφαση του ΔΕΚ της 19/9/2000 C-287/98, Linster.
[4] Σχετικά βλ. την απόφαση του ΔΕΚ C-96/98 της 25ης Νοεμβρίου 1999 Επιτροπή κατά Γαλλικής Δημοκρατίας. Σύμφωνα με την απόφαση αυτή που αφορούσε κατασκευή αυτοκινητοδρόμου σε περιοχή ορνιθολογικού ενδιαφέροντος:
«Η Γαλλική Δημοκρατία, μη έχοντας χαρακτηρίσει ως ζώνη ειδικής προστασίας, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, επαρκή επιφάνεια του Marais poitevin, μη έχοντας λάβει μέτρα με τα οποία να έχει αναγνωριστεί για τις χαρακτηρισμένες ως ζώνες ειδικής προστασίας τοποθεσίες του Marais poitevin ανάλογο νομικό καθεστώς και μη έχοντας λάβει τα μέτρα που ήσαν ενδεδειγμένα για την αποφυγή υποβαθμίσεως τόσο των χαρακτηρισμένων ως ζωνών ειδικής προστασίας τοποθεσιών του Marais poitevin όσο και ορισμένων από αυτές που έπρεπε να τύχουν του χαρακτηρισμού αυτού, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4 της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών.»
Η Γαλλική Κυβέρνηση υποστήριξε εν προκειμένω ότι η λωρίδα εδάφους που προοριζόταν για την κατασκευή του αυτοκινητοδρόμου είχε δηλωθεί εκ λάθους κατά την κοινοποίηση της ΖΕΠ του Marais poitevin interieur στην Επιτροπή ως αποτελούσα μέρος αυτής της ΖΕΠ και ότι η δήλωση του Υπουργού Περιβάλλοντος που περιέχεται στο έγγραφό του της 19ης Απριλίου 1994 προς τον Νομάρχη της περιοχής Pays de Loire, δήλωση κατά την οποία πρέπει (...) να θεωρηθεί ότι η «απαλλοτριωθείσα για τον αυτοκινητόδρομο περιοχή (...) αποκλείεται από τη ΖΕΠ», δεν είχε ως συνέπεια τη μείωση της επιφάνειας της χαρακτηρισθείσας ως ΖΕΠ περιοχής, αλλά αποτελούσε απλώς τη διόρθωση λάθους κατά την κοινοποίηση προς την Επιτροπή. Καμία από τις αιτηάσεις της δεν έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο.
[5] Dubos O., Kauffmann P., L'Europe des services, L'approfondissement du marché intérieur, 2009, Pedone - Collection Droits Européens, Arrowsmith S., Kunzlik P, (eds), Social and Environmental Policies in EC Procurement Law, New Directives and New Directions, Cambridge University Press 2009, Bousquet F.& Fayard A., Road Infrastructure Concession Practice in Europe (Policy Research Working Paper 2675, World Bank, Washington DC, 2001.
[6] Βλ. ενδεικτικά από τη γαλλική βιβλιογραφία Delvolvé P., La question de l’application du droit de la consommation aux services publics, D. Adm. Oct. 1993 σελ. 4, Barbier Ch., L’usager est- il devenu le client du service public ?, Semaine Juridique, ed. Générale, no. 3816, De Quatrebarbes B., Usagers ou clients? Marketing et qualité dans les services publics. L’ Organisation., 1998, Paris, Lecerf M., Droits des consommateurs et obligations des services publics, L’Organisation Paris 1999.

Δεν πληρώνω Δεν πληρώνω (2)

Τελικά το παλιό εκείνο post με τίτλο Δεν πληρώνω Δεν πληρώνω έγινε hit ! Ηδη και ειδική ιστοσελίδα ! αλλά και ο Απόστολος Γκλέτσος στα όπλα!

Είναι σαφές ότι στην ιστορία αυτή φέρνει για πρώτη φορά στη χώρα μας το χρήστη μιας υπηρεσίας στο προσκήνιο. Το χρήστη που όφειλε να είναι στο προσκήνιο από την αρχή. Και τούτο όχι για λόγους ηθικής τάξης αλλά κυρίως για λόγους οικονομικούς και συνδεόμενους με την εκμετάλλευση του κάθε έργου που δημοπρατήθηκε με παραχώρηση. Διότι η αποπληρωμή του δανεισμού του θα γίνει από το χρήστη και το διόδιο (το τίμημα) συνεπώς είναι ΑΝΑΓΚΑΙΟΣ.
Υπάρχουν φυσικά και ηθικοί λόγοι. Διότι ο πολίτης είναι ο Λαός του Δημοκρατικού Πολιτεύματος. Τι να πεις όμως γι'αυτό σε μία χώρα που κυρώνει με νόμους (δια των αντιπροσώπων του λαού) όλες τις σχετικές σχεδόν συμβάσεις? Οτι με τον τρόπο αυτό εξουδετερώνει τον χρήστη? ότι η λαϊκή κυριαρχία αποβαίνει φαινάκη? Η ομοφωνία στην ψήφιση τέτοιων νόμων είναι πολυ συνηθισμένη. Και αρκετά παλαιωμένη η πρακτική. Στη χώρα μας η νομοθετική κύρωση είναι πάγια και σπάνια διεθνώς τακτική. Πιθανώς μοναδική. η επιστημοσύνη μου έχει κάποια όρια βλέπετε και δεν ξέρω τι μπορεί να συμβαίνει παντού. Από όσο ξέρω όμως οι δικοί μας νομικοί υπήρξαν αποτελεσματικοί στον καταναγκασμό των χρηστών.
Σήμερα ο νόμος σταδιακά αδυνατίζει. Η υπερκείμενη ισχύς του συντάγματος σε συνδυασμό με το θυμό των δικαστών που βλέπουν τις αποδοχές και το κύρος τους να μειώνεται δίδει αφορμή για συχνότερο έλεγχο συνταγματικότητας και ραπίσματα σε νομοθετήματα που θίγουν ατομικά δικαιώματα έστω και με χρονική καθυστέρηση μεγάλη.
Μετά έρχεται και το κοινοτικό δίκαιο. Διότι η κάθε τρόικα και οι κάθε κοινοτικοί γραφειοκράτες, καθώς και τα ποικίλα πλέον κοινοτικά δικαστήρια σπεύδουν να προτάξουν την ισχύ του κοινοτικού δικαίου έναντι των εθνικών. Κάπου εκεί (όλως εξαιρετικά βέβαια) ξεμυτίζουν και τα ατομικά δικαιώματα και πάλι. Θα μπορούσε να συνεχίσει κανείς έτσι επισημαίνοντας τα του διεθνούς δικαίου που η παγκοσμιοποίηση το κάνει όλο και πιό παρόν στις διάφορες μικρές χώρες. Θα μπορούσε να επισημάνει τους μεγάλους φορείς δανεισμού αυτού του κόσμου όπως το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα που φροντίζουν για την επιβολή της διεθνούς νομοθεσίας... η ουσία παραμένει: η εθνική νομοθεσία αδυνατίζει και μαζί της οι συνήθεις πρακτικές του κοινοβουλίου μας να κυρώνει νομοθετικά ότι θέλει να "καθαρίσει".

Για λόγους άσχετους με τα ατομικά δικαιώματα λοιπόν όλο και περισσότερο γίνεται χρήση και αναφορά τους και ευκαιριακά ο πολίτης δίδει το παρόν. Οπως ο χρήστης των υπηρεσιών σήμερα, όπως τα διόδια και το κίνημα δεν πληρώνω δεν πληρώνω που ενεργεί με εργαλείο του το νόμο.

Λίγο η συζήτηση για τις διαφημιστικές πινακίδες λίγο η συζήτηση για τα διόδια αρχίζω και σκέπτομαι ότι κάτι κινείται στη χώρα σε επίπεδο αφύπνισης του πολίτη.
δεδομένου ότι ανακοινώθηκε μάλιστα ότι η κυβέρνηση προτίθεται να νομοθετήσει ξανά για το θέμα των διοδίων θα πρέπει να τον λάβει υπόψη της. Και γίνομαι τώρα λίγο πιό συγκεκριμενη:
Γνωρίζει τάχα η κυβέρνηση ότι αν νομοθετήσει αντίθετα από τις συμβάσεις παραχώρησης που έχει υπογράψει θα εφαρμοσθεί το άρθρο με τίτλο Μεταβολή Νομοθεσίας που υπάρχει σε όλες αυτές τις συμβάσεις και θα αποζημιώσει τους δανειστές και τους αναδόχους - παραχωρησιούχους? Γνωρίζει ότι η τροποποίηση θα γίνει με αντίτιμο σοβαρό και πιθανότατα πειραγμένο προς τα πάνω? Σίγουρα το γνωρίζει και το λογαριάζει στα μέτρα που θα λάβει.
Καλό είναι να το γνωρίζουν και οι πολίτες πάντως. Διότι το λογαριασμό αυτοί θα τον πληρώσουν είτε ως διόδιο είτε ως αποζημίωση στους παραχωρησιούχους και τους δανειστές (και μάλιστα στην περίπτωση αυτή μαζεμένα).

Οχι δεν γράφω τα παραπάνω για να αποθαρρύνω τους συμπολίτες μου. Αντίθετα τους καμαρώνω και ελπίζω ότι το παιδί μου θα είναι ένας ενεργός πολίτης με θέσεις και όχι παθητικός γιάπις όπως η γενιά μας.

Αλλά μια και οι ιδέες αυτού του μπλογκ φτουράνε δεν σκέπτεται κανείς τελικά και καμιά αγωγή αποζημίωσης ... κατά του νομοθέτη για ψήφιση αντισυνταγματικού νόμου? Αλλά στο θέμα θα επανέλθω όπως και σε αυτό των διοδίων.

Δευτέρα 10 Ιανουαρίου 2011

Το Σώμα Επιθεωρητών – Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης (ΣΕΕΔΔ)

Το Σώμα Επιθεωρητών – Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης (ΣΕΕΔΔ) συνεστήθη το πρώτον με το Ν. 2477/1997 και αποτελεί εξέλιξη του Σώματος Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης που ιδρύθηκε με το Ν. 1735/1987, υπέστη ωστόσο ριζικές τροποποιήσεις ως προς τη συγκρότηση, τη λειτουργία, τις αρμοδιότητες και την ακολουθητέα από αυτό διαδικασία δια του Ν. 3074/2002 (ΦΕΚ Α’ 296/04-12-2002) «Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης. Αναβάθμιση του Σώματος Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης και του Συντονιστικού Οργάνου Επιθεώρησης και Ελέγχου και άλλες διατάξεις», ο οποίος το διέπει κατά βάση μέχρι σήμερα. H σημασία και η επικαιρότητά του αναδεικνύεται συνεχώς και περισσότερο! Οι καθημερινές ειδήσεις καθιστούν αναγκαία μια στοιχειώδη ενημέρωση για το θεσμό.
Ήδη στο άρθρο 2 παρ. 1 του ανωτέρω νόμου δίνεται ένα πρώτο γενικό πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του ΣΕΕΔΔ. Συγκεκριμένα:
Άρθρο 2
Αποστολή Σώματος Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης
1. Το συσταθέν δια του Ν. 2477/1997 (ΦΕΚ 59 Α) Σώμα Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης (Σ.Ε.Ε.Δ.Δ.) είναι αρμόδιο για τη διενέργεια επιθεωρήσεων, έκτακτων ελέγχων και ερευνών, τη συγκέντρωση του αποδεικτικού υλικού για την άσκηση ποινικής ή πειθαρχικής δίωξης και για τον έλεγχο των δηλώσεων της περιουσιακής κατάστασης των υπαλλήλων, που υπηρετούν στους φορείς της επόμενης παραγράφου, με σκοπό τη διασφάλιση της εύρυθμης και αποτελεσματικής λειτουργίας της διοίκησης, ιδιαίτερα δε την επισήμανση φαινομένων διαφθοράς, κακοδιοίκησης, αδιαφανών διαδικασιών, αναποτελεσματικότητας, χαμηλής παραγωγικότητας και ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών.
Παρατηρούμε ότι πέραν της πλευράς της νομιμότητας, αντικείμενο των ελέγχων του ΣΕΕΔΔ αποτελούν και επόψεις της σκοπιμότητας (υπό την έννοια της αποτελεσματικότητας και της παραγωγικότητας) των πράξεων των ελεγχομένων υπηρεσιών. Υπό το πρίσμα αυτό είναι σαφές ότι, πέραν των παρατηρήσεων σε σχέση με ζητήματα νομιμότητας των πράξεων της ΕΤΑ, η διατύπωση συμπερασμάτων και προτάσεων (στις παρ. Δ και Ε) της υπ’ αριθμ. 808/Α/2010 έκθεσης ως προς την υλοποίηση του επενδυτικού σχεδίου για την τουριστική αξιοποίηση της χερσονησίδας του Λαγονησίου – η οποία άπτεται και της σκοπιμότητας των ελεγχομένων ενεργειών - σαφώς και εμπίπτει στις αρμοδιότητες τις οποίες έχει κατά νόμο το ΣΕΕΔΔ.
Οι υπηρεσίες οι οποίες ελέγχονται από το ΣΕΕΔΔ καθορίζονται, περαιτέρω, στην παρ. 2α του άρθρου 2 του Ν. 3074/2002. Ειδικότερα:
2.α. Το Σ.Ε.Ε.Δ.Δ. είναι όργανο εσωτερικού ελέγχου της Δημόσιας Διοίκησης που υπάγεται στον Υπουργό Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης. Στην αρμοδιότητα του ανήκει ο έλεγχος των υπηρεσιών: α) του Δημοσίου, β) των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτου και δεύτερου βαθμού, καθώς και των επιχειρήσεων τους, γ) των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου και δ) των κρατικών νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου ή δημόσιων επιχειρήσεων ή επιχειρήσεων τη διοίκηση των οποίων ορίζει άμεσα το Δημόσιο με διοικητική πράξη ή ως μέτοχος.
Από τη διατύπωση της ανωτέρω παραγράφου συνάγεται ξεκάθαρα ότι η ΕΤΑ ΑΕ συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των νομικών προσώπων στις υπηρεσίες των οποίων ασκείται έλεγχος από το ΣΕΕΔΔ, ως εμπίπτουσα στην περίπτωση δ’. Ζήτημα αναρμοδιότητας, συνεπώς, του ΣΕΕΔΔ στα πλαίσια του ελέγχου που οδήγησε στην έκδοση της υπ’ αριθμ. 808/Α/2010 έκθεσης σε σχέση με την ΕΤΑ δεν μπορεί να τεθεί.
Θα πρέπει στο σημείο αυτό να τονιστεί ότι βάσει της παρ. του ιδίου άρθρου:
Το Σ.Ε.Ε.Δ.Δ. δεν επιλαμβάνεται θεμάτων που σχετίζονται με τη λειτουργία των ανεξάρτητων αρχών, καθώς και την προσωπική ανεξαρτησία των μελών τους και δεν εξετάζει υποθέσεις που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Υπηρεσίας Εσωτερικών Υποθέσεων της Ελληνικής Αστυνομίας, του Γραφείου Εσωτερικών Υποθέσεων του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, στην οικονομική και διαχειριστική λειτουργία της Οικονομικής Επιθεώρησης και των Συντονιστών Δημοσιονομικών Ελεγκτών του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών, καθώς και θεμάτων που αφορούν την υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων.
Η αναρμοδιότητα του ΣΕΕΔΔ για υποθέσεις για τις οποίες αρμόδιοι είναι μεταξύ άλλων οι Συντονιστές Δημοσιονομικών Ελεγκτών του Υπ. Οικονομικών θέτει όρια στις εξουσίες του ΣΕΕΔΔ, τα οποία πάντως φαίνεται να γίνονται σεβαστά στην υπ’ αριθμ. 808/Α/2010 έκθεση στην οποία, αν και εξετάζονται και οι τέσσερις συμφωνίες, εντούτοις δεν υπάρχουν παρατηρήσεις σχετικά με ενδεχόμενες δημοσιονομικές δαπάνες που συνεπάγεται η εκτέλεση ή η μη εκτέλεση των όρων των συμφωνιών αυτών.
Εξάλλου, το ΣΕΕΔΔ έχει και αρμοδιότητες που άπτονται ποινικών και πειθαρχικών διαδικασιών. Η παρ. 3 του άρθρου 2 ορίζει ότι:
3. Το Σ.Ε.Ε.Δ.Δ. μεριμνά για τη συγκέντρωση του απαιτούμενου αποδεικτικού υλικού προκειμένου να διαβιβαστεί, στην αρμόδια Εισαγγελική Αρχή, η σχετική αναφορά για εγκλήματα που διαπράττουν ή συμμετέχουν σε αυτά υπάλληλοι των φορέων της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου και προβλέπονται από τις διατάξεις των άρθρων 134, 137 Δ [εσχάτη προδοσία], 216 [πλαστογραφία], 222 [υπεξαγωγή εγγράφων], 235 [παθητική δωροδοκία], 246 [υπεξαίρεση στην υπηρεσία], 252 [παραβίαση υπηρεσιακού απορρήτου], 263Α, 372 [κλοπή], 399 [παρακώλυση της άσκησης δικαιώματος], 402 και 406 [παραπλάνηση σε χρηματιστηριακές πράξεις] του Ποινικού Κώδικα. Επίσης είναι αρμόδιο για τη δια πίστωση διάπραξης πειθαρχικών αδικημάτων, κατά τις προβλέψεις του άρθρου 5 του παρόντος νόμου.
Το ΣΕΕΔΔ ενεργεί κατά τα οριζόμενα ανωτέρω, αφού προηγουμένως διαπιστωθούν από την ολοκλήρωση του ελέγχου παραβάσεις που συνιστούν πειθαρχικές και ποινικές παραβάσεις και σύμφωνα με τη διαδικασία που καθορίζεται στο άρθρο 5 του ιδίου νόμου, στην οποία γίνεται αναφορά παρακάτω.
Οι αρμοδιότητες του Ειδικού Γραμματέα ΣΕΕΔΔ καθορίζονται στο άρθρο 4 του Ν. 3074/2002. Σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου αυτού, ο Ειδικός Γραμματέας διοικεί το ΣΕΕΔΔ και είναι ιεραρχικός και πειθαρχικός προϊστάμενος των Επιθεωρητών Ελεγκτών και Βοηθών Επιθεωρητών Ελεγκτών. Ο ρόλος του είναι κρίσιμος διότι είναι κατ’ αρχήν εκείνος ο οποίος δίνει εντολή για έλεγχο στους Επιθεωρητές Ελεγκτές και στον οποίο διαβιβάζεται η σχετική έκθεση μετά το πέρας του ελέγχου. Εφόσον η έκθεση εγκριθεί, ο Ειδικός Γραμματέας είναι εν συνεχεία αρμόδιος για την κοινοποίησή της στο Γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, στους καθ’ ύλην αρμόδιους υπουργούς, στον Υπουργό Εσωτερικών και στην ελεγχθείσα υπηρεσία, καθώς και στον Εισαγγελέα Εφετών και τα αρμόδια πειθαρχικά όργανα, αν στην έκθεση διαπιστώνονται ποινικές ή πειθαρχικές παραβάσεις αντιστοίχως, παρακολουθεί δε την πορεία της πειθαρχικής δίωξης.
Γ. Ελεγκτική διαδικασία
Η ελεγκτική διαδικασία περιγράφεται στο άρθρο 5 του Ν. 3074/2002. Όπως αναφέρθηκε και ανωτέρω, αυτή εκκινεί με εντολή του Ειδικού Γραμματέα είτε αυτεπαγγέλτως είτε κατόπιν εντολής του Υπουργού Εσωτερικών ή του εποπτεύοντος υπουργού. Διαρκούσης της διαδικασίας ελέγχου, οι υπηρεσίες οφείλουν να παρέχουν όλα τα απαραίτητα στοιχεία και να διευκολύνουν με κάθε τρόπο τους Επιθεωρητές Ελεγκτές.
Στην παρ. 5α του ιδίου άρθρου γίνεται αναφορά στο αποτέλεσμα του ελέγχου. Συγκεκριμένα:
5α. Μετά το πέρας της επιθεώρησης του ελέγχου ή της έρευνας, οι Επιθεωρητές Ελεγκτές και οι Βοηθοί Επιθεωρητές Ελεγκτές υποβάλλουν στον Ειδικό Γραμματέα εμπεριστατωμένη και τεκμηριωμένη έκθεση, στην οποία εκθέτουν τις διαπιστώσεις και τα συμπεράσματα του ελέγχου και προτείνουν λύσεις ή διατυπώνουν βελτιωτικές προτάσεις.
Η έκθεση επιθεώρησης - ελέγχου υπόκειται σε έγκριση από τριμελή επιτροπή, η οποία αποτελείται από τον Ειδικό Γραμματέα του Σ.Ε.Ε.Δ.Δ., ως πρόεδρο, τον Προϊστάμενο Επιθεωρητή που τον αναπληρώνει και τον Προϊστάμενο Επιθεωρητή που έχει συντονίσει το συγκεκριμένο έλεγχο, ως μέλη. Σε περίπτωση κωλύματος μέλους, αυτό αναπληρώνεται από άλλον Προϊστάμενο Επιθεωρητή κατά σειρά αρχαιότητας στη θέση αυτή. Με απόφαση του Ειδικού Γραμματέα του Σ.Ε.Ε.Δ.Δ. ρυθμίζεται κάθε αναγκαία λεπτομέρεια για τη λειτουργία και τη γραμματειακή υποστήριξη της επιτροπής αυτής.
Σε περίπτωση μη έγκρισης της έκθεσης επιθεώρησης -ελέγχου από την ως άνω επιτροπή λόγω πλημμελούς τεκμηρίωσης, αυτή αναπέμπεται από τον πρόεδρο της επιτροπής στους αρμόδιους επιθεωρητές - ελεγκτές και βοηθούς επιθεωρητές - ελεγκτές για την πληρέστερη τεκμηρίωση της εντός συγκεκριμένης κατά περίπτωση προθεσμίας. Μετά την έγκριση της η έκθεση επιθεώρησης - ελέγχου γνωστοποιείται από τον Ειδικό Γραμματέα του Σώματος στους καθ` ύλην αρμόδιους Υπουργούς, στον Γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης και τις Υπηρεσίες που έγινε η επιθεώρηση, ο έλεγχος ή η έρευνα.
Πράγματι, στη συγκεκριμένη περίπτωση η υπ’ αριθμ. 808/Α/2010 έκθεση των Επιθεωρητών Ελεγκτών τέθηκε ενώπιον της ανωτέρω τριμελούς επιτροπής, η οποία την ενέκρινε. Στη συνέχεια, η εν λόγω έκθεση κοινοποιήθηκε από τον Ειδικό Γραμματέα στον εποπτεύοντα Υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού, στο Γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης καθώς και στην ίδια την ΕΤΑ ΑΕ.
Ειδικά ως προς ενδεχόμενες πειθαρχικές ή ποινικές παραβάσεις που διαπιστώνονται κατά τον έλεγχο, η παρ. 5β (i) του άρθρου 5 υποχρεώνει τον Επιθεωρητή Ελεγκτή να καταχωρεί τις σχετικές διαπιστώσεις σε ειδικό κεφάλαιο της έκθεσης με πρόταση για την άσκηση πειθαρχικής ή ποινικής δίωξης. Για τη μεν διαπίστωση πειθαρχικών παραβάσεων παραγγέλλεται η διενέργεια ΕΔΕ από τον Ειδικό Γραμματέα (άρθρο 5 παρ. 5β (ii)), για τη δε διακρίβωση ποινικών ευθυνών κοινοποιείται αντίγραφο της έκθεσης στον Εισαγγελέα Εφετών για τα περαιτέρω (άρθρο 5 παρ. 5γ).
Στην προκειμένη περίπτωση η υπ’ αριθμ. 808/Α/2010 έκθεση δεν περιλαμβάνει καμία διαπίστωση σχετικά με την ενδεχόμενη τέλεση ποινικών ή πειθαρχικών αδικημάτων. Συνεπώς δεν υφίσταται υποχρέωση ούτε προς διενέργεια ΕΔΕ ούτε προς διαβίβαση της έκθεσης στον Εισαγγελέα Εφετών.
Περαιτέρω, ως προς τη διαδικασία ύστερα από την κοινοποίηση της έκθεσης η παρ. 6 του άρθρου 5 ορίζει:
6. Οι υπηρεσίες υποχρεούνται, το βραδύτερο εντός διμήνου, από τη λήψη της έκθεσης, να αναφέρουν στον Γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, τον Ειδικό Γραμματέα και τον Υπουργό Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης τις ενέργειες στις οποίες προέβησαν, προς συμμόρφωση με την έκθεση επιθεώρησης ή ελέγχου. Το αρμόδιο ή εποπτεύον Υπουργείο έχει την ευθύνη υλοποίησης των προτάσεων που περιέχονται στην έκθεση επιθεώρησης ή ελέγχου.
Οι αρχές και τα όργανά των αρμόδιων Υπουργείων ή άλλων φορέων του δημόσιου τομέα, που είναι αποδέκτες των εκθέσεων, εφόσον από την επιθεώρηση ή τον έλεγχο προκύπτει ανάγκη λήψης μέτρων που εμπίπτουν στην αρμοδιότητά του, όπως ανάγκη παρεμβάσεων με νομοθετικές ή άλλες κανονιστικές ρυθμίσεις, υποχρεούνται να πληροφορούν εντός διμήνου από τη λήψη της έκθεσης τον Υπουργό Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και τον Ειδικό Γραμματέα του Σ.Ε.Ε.Δ.Δ. για τα μέτρα που έλαβαν ή προτίθενται να λάβουν.
Όπως είναι πρόδηλο, οι υπηρεσίες υποχρεούνται αφενός μεν να προβούν στις απαραίτητες ενέργειες προς συμμόρφωση με την έκθεση ελέγχου, αφετέρου δε να ενημερώσουν τόσο τον Γενικό Επιθεωρητή και τον Ειδικό Γραμματέα όσο και τον Υπουργό Εσωτερικών για τις ενέργειες στις οποίες προέβησαν. Την ίδια υποχρέωση έχει και ο εποπτεύων υπουργός και για το λόγο αυτό συχνά ο ίδιος δίνει εντολή στην υπηρεσία για τις απαραίτητες ενέργειες, όπως στην προκειμένη περίπτωση όπου ο Υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού έδωσε σχετική εντολή στην ΕΤΑ. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης της υπηρεσίας στην εντολή του υπουργού, τα αρμόδια όργανα υπέχουν ενδεχομένως πειθαρχική ευθύνη.

Δ. Φύση του ελέγχου και των εκθέσεων του ΣΕΕΔΔ
Το ΣτΕ έχει αποφανθεί επί της φύσης τόσο της εντολής προς διενέργεια ελέγχου όσο και της ίδιας της ελεγκτικής
διαδικασίας και της έκθεσης ελέγχου. Έχει λοιπόν κριθεί[1] ότι «η  κατόπιν υποβολής σχετικού αιτήματος ή καταγγελίας
εντολή προς διενέργειαν ελέγχου, καθώς και η  επακόλουθη διενέργεια ελέγχου παρ` ελεγκτού της Δημοσίας Διοικήσεως,
με  απόληξη τη σύνταξη σχετική εκθέσεως, η οποία υποβάλλεται στον Υπουργό Προεδρίας Κυβερνήσεως ή τον αρμόδιο
Υπουργό, για ν` αποφασίσει ως προς τις  περαιτέρω ενέργειες, δεν συνιστούν άσκηση αποφασιστικής αρμοδιότητος,
συνισταμένης στη ρύθμιση συγκεκριμένης σχέσεως, δι` εκτελεστής αποφάσεως».
Αυτό σημαίνει ότι ούτε η εντολή προς διενέργεια ελέγχου ούτε η έκθεση ελέγχου προσβάλλονται παραδεκτώς ενώπιον του ΣτΕ.
Ενόψει της φύσης τους αυτής θα πρέπει να γίνει δεκτό ότι οι εκθέσεις ελέγχου δεν δεσμεύουν τα όργανα προς τα οποία απευθύνονται,
αφού συνιστούν απλές προτάσεις προς αυτά, τα δε αποφασίζοντα όργανα μπορούν να αποκρούσουν την πρόταση με ειδική αιτιολογία,
οπότε απέχουν από την έκδοση της πράξης, χωρίς αυτό να αποτελεί παράλειψη ή άρνηση οφειλόμενης νόμιμης ενέργειας, ή να τη δεχτούν,
όχι όμως και να την τροποποιήσουν.

Τη σημασία του ΣΕΕΔΔ μπορεί κανείς να διαπιστώσει από τα πορίσματα που δημοσιεύονται και τις 
συνέπειές τους.
Συμβολική ή ουσιαστική η σημασία αυτή παραμένει και συνεχίζει βοώντας εις ώτα....

[1] ΣτΕ 1653/1996

Σάββατο 8 Ιανουαρίου 2011

Eτος δικηγορικών εκλογών! Χωρίς σκουπίδια?

Το καταλάβαμε όλοι από τις ευχές που λάβαμε. Από τα μηνύματα στα κινητά μας από σωρούς αγνώστων συναδέλφων. Κάποιοι μας τηλεφώνησαν ή μας έστειλαν φαξ. Δυστυχώς καμία έκπληξη αν και πολιτευάμενος συνάδελφος μου έλεγε ότι το πρωθυπουργικό γραφείο ψάχνει για δικηγορικό "Καμίνη".
 
Ηδη είδαμε και τις πρώτες αφίσες να ρυπαίνουν την πόλη μας.
Δυστυχώς καμία έκπληξη !

Η πόλη της Αθήνας θα αναπλαστεί μας λένε όπου νάναι. Αγάντα μετά τις δικηγορικές εκλογές όπου το σκουπίδι θα μας πνίξει.
Αλήθεια ούτε γι'αυτό δεν μπορεί να υπάρξει μία συμφωνία? να ησυχάσουμε από τη βρωμιά του κέντρου. Νομίζω ότι όλοι θα ορκιζόμαστε ότι δεν διαβάζουμε ούτε μισό φυλλάδιο ότι τα πολιτικάντικα έντυπα πάσης φύσεως τα πετάμε στα σκουπίδια. Τόσο θυμωμένοι που ξεχνάμε την ανακύκλωση.

Εκφράζω δύο θέσεις:
η πρώτη αφορά εκλογές χωρίς χαρτί πουθενά.
η δεύτερη αφορά τα υπόλοιπα σκουπίδια που θα ήταν ευκταίο να λείπουν από μπροστά μας.

απευθύνομαι στους νέους συναδέλφους που τη βρώμα δεν την συνήθισαν ακόμη. Γιατί δεν κάνουν ένα διάβημα στο σύλλογο?
Αντε και εγώ θα πάψω να γκρινιάζω που δίνουν τα τηλέφωνά μας (που έχουν καταχωρημένα) στη σάρα και τη μάρα.

Θα ανεχθώ τα ηλεκτρονικά μηνύματα που ούτως ή άλλως τα σβήνω.

Δευτέρα 3 Ιανουαρίου 2011

Οι επενδύσεις στο προσκήνειο

Σε καιρούς κρίσης οι επενδύσεις έρχονται στο προσκήνειο.
Η νομοθεσία επικουρεί την ανάγκη δανεισμού.
είναι ένα θέμα που αξίζει να γίνει διδακτορικό κάποτε. Πώς και γιατί ο νόμος ευνοεί τον επενδυτή. Με ιστορικές αναφορές. Και ευαισθησία. Οχι για λόγους προπαγάνδας ή διαφήμισης αλλά με κριτική σκέψη. Η προστασία κεφαλαίων εξωτερικού υπηρέτησε το σχέδιο Μάρσαλ. Το fast track είναι επίκαιρο και αξίζει προσέγγισης κριτικής. Αλλά και συγκριτικής. Με τα αντίστοιχα βαλκανικά νομοθετήματα. Προ καιρού είδα το αντίστοιχο στα Σκόπια. Ας τα δούν οι μελετητές του μέλλοντος αν έχουν το κίνητρο και το κουράγιο.

Σύνδεσμος δικηγορικών εταιριών


Ιδρύθηκε πέρσυ και ήδη δραστηριοποιείται για τον εκσυγχρονισμό του δικηγορικού επαγγέλματος και την αναβάθμισή του.
Ο συνάδελφος Γιάννης Δρυλλεράκης πήρε την πρωτοβουλία και ήδη ο σύνδεσμος δραστηριοποιείται δημιουργικά.
 
Ενόψει ανοίγματος του επαγγέλματος η αναβάθμισή του είναι ουσιώδης.
Οι νέοι οφείλουν να έχουν το λόγο.

Σάββατο 1 Ιανουαρίου 2011

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ


Τελευταία μέρα του χρόνου επιχειρώντας κατάθεση τελευταίας στιγμής στο δικαστήριο (πάντα υπάρχουν και τέτοιοι πελάτες) ακούσαμε έντονες διαμαρτυρίες γιατί το μπλογκ δεν ενημερώνεται συχνότερα. Πολλοί οι λόγοι αλλά περασμένοι με το 2010.
Για το 11 ευχόμαστε Καλή Χρονιά