ΝΟΜΙΚΑ ΝΕΑ

NOMIKΑ ΝΕΑ LAW BLOG

NOMIKΑ ΝΕΑ LAW BLOG

Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2007

Αποτελεσματική δικαστική προστασία? O Eρμιππος απορεί!

Ελαβα ένα ενδιαφέρον μήνυμα σήμερα από έναν καλό φίλο μπλόγκερ τον Ερμιππο που με παραπέμπει στο εξής πολύ ενδιαφέρον κείμενο http://ermippos.blogspot.com/2007/11/blog-post_24.html. Ας το δούμε για συζήτηση.
Τον παρακάλεσα για τα πρωτότυπα κείμενα των αποφάσεων αν τα έχει υπόψη του. Μου έκανε εντύπωση ότι έγινε χρέωση σε διαφορετικό εισηγητή. Οτι δεν έγινε ενιαία αντιμετώπιση απο το δικαστήριο. Συνήθως προσέχουν.
Οπως και νάχει πάντως υπάρχει και η αίτηση ακυρώσεως για οριστική κρίση. Και φυσικά υπάρχει και η αγωγή αποζημιώσεως. Υπάρχει τέλος και η προσφυγή στην Επιτροπή της ΕΕ. Εκεί τα πράγματα είναι διαφορετικά. Αλλά και εκεί όχι γλαφυρά.
Οχι βέβαια αγαπητέ Ερμιππε ότι θα ενθάρρυνα τον φίλο σου να επιμείνει. Εκ φύσεως θεωρώ ότι τα λιγώτερα δικαστήρια είναι μάλλογ για καλό. Καμιά φορά όμως στο συγκεκριμένο ζήτημα αξίζει να ζορίζεις τις αναθέτουσες αρχές με περαιτέρω επιμονή. Περιμένουμε λοιπόν τις αποφάσεις και σε ευχαριστούμε που εισάγεις ως θέμα συζήτησης το δίκαιο των δημόσιων συμβάσεων και την ... αποτελεσματική δικαστική προστασία.

4 σχόλια:

Ermippos είπε...

Αγαπητή Ελένη

Το πρόβλημα δεν είναι η δικαστική προστασία αυτή καθεαυτή. Αυτό είναι ένα άλλο μεγάλο και σοβαρότατο κεφάλαιο που μπορούμε να το συζητάμε για βδομάδες.

Το πρόβλημα είναι η χαμηλή ποιότητα απονομής δικαιοσύνης που ενισχύει την αναποτελεσματικότητα ενός ήδη κακού και ατελούς συστήματος. Οι άνθρωποι δεν έκαναν καν διάσκεψη. Οι αποφάσεις βγήκαν (όπως οι περισσότερες άλλωστε) από την πρόχειρη αγγαρεία των εισηγητών. Για να μην πω των βοηθών εισηγητών.

Κοντολογίς το πρόβλημα είναι ότι σε κανέναν πλέον εκεί μέσα δεν έχει απομείνει έστω και η ελάχιστη αίσθηση χρέους και αποστολής. Κανείς δεν κατανοεί σε όλη την τραγική του διάσταση το γεγονός ότι βαστάει στα χέρια του ανθρώπινες ζωές, περιουσίες, καρριέρες. Ότι αποτελεί τον έσχατο εγγυητή της τήρησης του κοινωνικού συμβολαίου και το τελευταίο αποκούμπι κάποιων ανθρώπων που πιθανόν να βρίσκονται ένα βήμα πριν από την αυτοδικία. Ή την αναγκαστική και συνειδητή ενσωμάτωσή τους στον βόρβορο.

Η διοικητική δικαιοσύνη (περισσότερο αυτή) έχει ένα τεράστιο μέρος ευθύνης για την ασυγκράτητη κατρακύλα της χώρας προς την διαφθορά, την αναρχία και την ανομία. Ανεύθυνοι, αδιάφοροι, ακριβοπληρωμένοι και θεσμικά ανέλεγκτοι δημόσιοι υπάλληλοι. Και όταν ο πολίτης αντιληφθεί ποιά θα είναι η αντιμετώπιση του και στα δικά τους χέρια, που αποτελούν την τελευταία ελπίδα του, δεν έχει παρά να παραιτηθεί από κάθε νόμιμη διεκδίκηση και να σκεφθεί την επιβίωση του. Δεν έχει παρά να αναγκασθεί να γίνει ένα με την ζούγκλα γύρω του και να σκοτώσει για να μην σκοτωθεί.

Εν τέλει το πρόβλημα απέχει πολύ από του να είναι πρόβλημα νομικής φύσεως.

Ελένη Τροβά είπε...

Aγαπητέ Ερμιππε,
σε ευχαριστώ πολύ για την αποστολή των αποφάσεων αυτών. Νομίζω ότι αξίζει να συγκεντρώσουμε ένα καλό αρχείο και να προβούμε σε μια σειρά σχολιασμών, αν δεν έχεις αντίρρηση.
Την ίδια μέρα, την ίδια ώρα, οι ίδιοι δικαστές και μόνον ο εισηγητής αλλάζει. Α! και η γλώσσα. Η μία απόφαση σε ωραία καθαρεύουσα. Η άλλη σε απλοελληνική. Ελαγα μήπως ήταν διαφορετικές οι προσβαλόμενες. Ελεγα μήπως υπήρχε κάποιο λάθος δικηγόρου... Ομως έχεις δίκαιο σε όλα. Συνεπώς σε καλώ να σχολιάσουμε τα κείμενα.
Τις ΣτΕ ΕΑ 676/04 και 724/04. Καλοκαίρι Ολυμπιακών Αγώνων. Λίγες μέρες πριν την τελετή έναρξης. Το ΣτΕ ανυπομονεί να παραστεί. Και ξαφνικά στο τμήμα διακοπών σκάνε ασφλιστικά. Η συνέχεια σε σένα.
Φυσικά δεν χωρεί έφεση στις αποφάσεις ασφαλιστικών μέτρων. Μιά και έξω. Αραγε τι νάγινε στην ακυρωτική διαδικασία? ξέρεις? Η μάλλον ακόμη δεν προσδιορίσθηκαν...
Θα ήταν μια καλή ιδέα επίσης να τις στείλεις στον Υπουργό Δικαιοσύνης (άλλο πάλι τούτο!) ώστε όταν τεθεί ζήτημα αυξήσεων των αποδοχών να έχει επιχειρήματα.
Συμφωνώ όμως μαζί σου. Το πρόβλημα δεν είναι νομικό.
Και όπως φαίνεται η σύνταξή μας αργεί ακόμη. Βλέπεις θα αναγκασθούμε να εργαζόμαστε για χρόνια ακόμη όπως φαίνεται με τα χαμπάρια του Ασφαλιστικού. Αλλά αυτό είναι άλλο ανέκδοτο.
Σε ευχαριστώ πολύ για την επιστημονική σου συνδρομή και επιφυλάσσομαι.

Ελένη Τροβά είπε...

Eπίσης αγαπητέ φίλε σε παρακαλώ να δεις την πρόσφατη απόφαση του ΔΕΚ για το ίδιο ζήτημα που αποφαίνεται μετά απο παραπομπή από το ΣτΕ της 14ης Ιουνίου 2007 C-6/05.
Την απόφαση τη βρήκα αφού έγραψα το ποστ που σου αφιέρωσα!

ΠΟΕΕΠ είπε...

Δικαστικές διώξεις εργατών συνδικαλιστών
ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ
Αφορά: Δικαστικές διώξεις εργατών συνδικαλιστών
Το Σωματείο Εργαζομένων στην Pepsico – ΗΒΗ, προέβη σε απεργιακές κινητοποιήσεις, στις 31/8/2001, 28/9/2001 και 11/10/2001, με στόχο τη διάσωση των θέσεων εργασίας που κινδύνευαν να χαθούν από επικείμενη συμφωνία εργολάβων με την εταιρία που θα αναλάμβαναν το αντικείμενο των εργασιών της ΠΕΠΣΙ ΚΟΛΑ. Η εξέλιξη αυτή θα ερχόταν ως συνέχεια της διακοπής των εργασιών του τμήματος παραγωγής του εργοστασίου το 1998.
Στο πλαίσιο των απεργιακών τους κινητοποιήσεων οι εργαζόμενοι της ΠΕΠΣΙΚΟ–ΗΒΗ συγκρότησαν επιτροπές για να ενημερώσουν τους ενδιαφερόμενους ότι οι εργαζόμενοι θα αγωνισθούν για τη διατήρηση της δουλειάς τους, για να διαφυλάξουν την απεργία τους από απεργοσπαστικούς μηχανισμούς και για να εκφράσουν δημοσίως τις ανησυχίες τους και τα δίκαια αιτήματά τους.
Ανάμεσα στις επιχειρήσεις που η ΠΕΠΣΙ ΚΟΛΑ διακινούσε ή σκόπευε να διακινήσει προϊόντα της ήταν και η επιχείρηση ΠΟΤΟΕΜΠΟΡΙΚΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΑΕ, συμφερόντων του Ιωάννη Καπούλα, η οποία την περίοδο εκείνη δεν είχε νόμιμη άδεια λειτουργίας και διακίνησης προϊόντων!
Ο εργολάβος-συνεργάτης της ΠΕΠΣΙ ΚΟΛΑ μήνυσε για τις ενέργειες αυτές μέλη του σωματείου Εργατοϋπαλλήλων στην ΠΕΠΣΙ ΚΟΛΑ Θεσσαλονίκης, αλλά και μέλη της διοίκησης της Ομοσπονδίας του κλάδου (Π.Ο.Ε.Ε.Π.) ως ηθικούς αυτουργούς! Η κατηγορία ήταν ότι παρεμπόδισαν την «εύρυθμη» λειτουργία της επιχείρησης του, η οποία λειτουργούσε εκείνη την περίοδο ως παράνομος απεργοσπαστικός μηχανισμός!
Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο (Μονομελές Πλημ/δικείο) με απόφαση του στις 16 Φεβρουαρίου 2006 δέχτηκε τη νομιμότητα των απεργιών και των απεργιακών συγκεντρώσεων των εργαζομένων έξω από την επιχείρηση του Ι. Καπούλα (ΠΟΤΟΕΜΠΟΡΙΚΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ Α.Ε.)
Το δικαστήριο ΑΘΩΩΣΕ εντελώς τον Πρόεδρο και κάποια μέλη, αθώωσε όλους τους εργαζόμενους για τα υποτιθέμενα περιστατικά στις 31/8/2001 και 11/10/2001 που κατήγγειλε ο σκευωρός έμπορος ποτών, διότι δέχθηκε ότι οι εργαζόμενοι ενήργησαν νομίμως και προς υπεράσπιση νομίμων δικαιωμάτων τους και ότι δεν υπήρξαν έκτροπα, κάτι που κατέθεσαν άλλωστε και οι αυτόπτες μάρτυρες αστυνομικοί που βρισκόταν στην απεργιακή συγκέντρωση.
Το δικαστήριο, ωστόσο, καταδίκασε κάποιους εργαζόμενους με την αιτιολογία ότι στις 28/9/2001, και από τις 7 π.μ. έως και τις 7.30 π.μ., όταν απουσίαζε η αστυνομική δύναμη, υπερέβησαν τα όρια της νόμιμης συμπεριφοράς και δημιούργησαν επεισόδια σε βάρος του μηνυτού και της επιχείρησης του (ρίψη αντικειμένων, σπάσιμο τζαμιών και προσωπικό του υποτιθέμενο τραυματισμό, ο οποίος, δεν καταγγέλθηκε στην αστυνομία που κατέφθασε λίγα λεπτά αργότερα, ούτε προσκομίσθηκε κάποιο ιατρικό έγγραφο που να πιστοποιεί τον ανύπαρκτο τραυματισμό του εργοδότη, δεν προσκομίσθηκε στο δικαστήριο ούτε καν μια φωτογραφία με τα σπασμένα τζάμια, ενώ ο εργοδότης φωτογράφιζε τους απεργούς συνεχώς και τους απειλούσε! )
Εναντίον φυσικά αυτής της απόφασης οι εργαζόμενοι κατέθεσαν έφεση. Και ενώ ήταν σχεδόν βέβαιοι ότι στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο (Τριμελές Πλημ/δικείο) στις 13/5/2007 θα λάμψει η αλήθεια και θα αποκαλυφθεί η κατασυκοφάντησή τους από το σκευωρό εργοδότη και τους συνεργάτες του, αντιμετώπισαν μια απρόσμενη κατάσταση και καταδικάστηκαν και πάλι για την ίδια υποτιθέμενη παράνομη πράξη τους (να μην αφήνουν δηλαδή μια επιχείρηση χωρίς άδεια λειτουργίας να δραστηριοποιείται ως παράνομος απεργοσπαστικός μηχανισμός, τη στιγμή που η ίδια η αστυνομία που βρισκότανε στο χώρο της απεργίας απαγόρευε τη λειτουργία της με ρητή δήλωση του επικεφαλής αστυνομικού ότι σε περίπτωση διακίνησης προϊόντων, της χωρίς άδεια «λειτουργούσας» επιχείρησης, θα συλλαμβανόταν αμέσως ο ιδιοκτήτης της !).
Η ακατανόητα εχθρική και μονόπλευρη σε βάρος των εργαζομένων συμπεριφορά στο δικαστήριο μας εμβάλλει σε σοβαρές σκέψεις, ότι πλέον ποινικοποιείται και καταδικάζεται το συνταγματικό δικαίωμα στην απεργία, τη συλλογική και συνδικαλιστική τους δράση.
Δημιουργούν εύλογες απορίες και προβληματισμό τα παρακάτω:
Δεν κλήθηκαν από την Εισαγγελία να καταθέσουν στην δευτεροβάθμια δίκη τα δύο αστυνομικά όργανα που ήταν παρόντα στην απεργιακή συγκέντρωση των εργαζομένων έξω από τη επιχείρηση του Ι. Καπούλα στις 28/9/01 και τα οποία είχαν διαβεβαιώσει σε προηγούμενες καταθέσεις τους ότι ΚΑΝΕΝΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ δε συνέβη τη συγκεκριμένη ημέρα.
Δεν κατανοούμε το σκεπτικό με το οποίο αγνοήθηκε εντελώς το αίτημα των συνηγόρων των εργαζομένων να αναβληθεί η δίκη, ώστε να κληθούν οι αυτόπτες μάρτυρες αστυνομικοί. Ακόμη περισσότερες απορίες δημιουργεί το γεγονός ότι το αίτημα δεν απαντήθηκε καθόλου από το δικαστήριο!
Αγνοήθηκαν επίσης οι εντελώς αντιφατικές καταθέσεις και μηνύσεις του εργοδότη (δύο μηνύσεις για το ίδιο περιστατικό με αντιφατικό περιεχόμενο!). Στη μια, μάλιστα, ο ίδιος ο εργοδότης δηλώνει ότι δεν έγιναν επεισόδια, διότι ο ίδιος απέτρεψε τους εργαζόμενους στην επιχείρησή του να έλθουν εκείνη την ημέρα για εργασία, κάτι που επιβεβαίωσε στην κατάθεσή του και ο μάρτυρας κατηγορίας Βολόντια Κερασίδης.
Επανειλημμένες ερωτήσεις και κρίσεις από την έδρα του δικαστηρίου (ιδίως από το πρόσωπο της κ. Εισαγγελέως), αναφέρονταν και αμφισβητούσαν αμετάκλητες αθωωτικές κρίσεις του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου σχετικά με τη νομιμότητα των κινητοποιήσεων τους. Επανειλημμένα ερωτήθηκαν οι εργαζόμενοι «τι δουλειά είχατε έξω από την ξένη επιχείρηση», ερώτημα που είχε απαντήσει όμως η απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου.
Ιδιαίτερα από την εισαγγελέα της έδρας (κ. Σιδηροπούλου) εκδηλώθηκε μια ειρωνική, προσβλητική και υποτιμητική συμπεριφορά σε βάρος των εργαζομένων ως κατηγορουμένων και μαρτύρων υπεράσπισης, αλλά και σε βάρος των συνηγόρων τους. Προκάλεσε σοκ και δέος με ερωτήσεις του τύπου, «κι αν μείνεις άνεργος τι έγινε:», «μήπως αν κλείσει το εργοστάσιο δε θα χάσεις πάλι τη δουλειά σου;», «δεν μπορεί ένας εργολάβος να κάνει συμφωνία με μια επιχείρηση;». Για το γεγονός ότι η επιχείρηση στερούνταν άδειας λειτουργίας και δραστηριοποιούνταν παράνομα η κ. εισαγγελέας αναρωτήθηκε δημοσίως, «και, λοιπόν, εσείς τι κάνατε εκεί υποκαθιστούσατε την αστυνομία;»
Η εργοδοσία έχει εξαπολύσει μια λυσσαλέα επίθεση στα αγωνιστικά και ταξικά συνδικάτα. Συνεπικουρούμενη από το αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο που διαμορφώθηκε τα τελευταία χρόνια με τους αλλεπάλληλους αντεργατικούς νόμους, από την κρίση στην αγορά εργασίας, την ανεργία και την υποαπασχόληση, τις ελαστικές μορφές απασχόλησης και τα ιδιωτικά συμφωνητικά κλπ. προσπαθεί να περιορίσει το ρόλο και να περιθωριοποιήσει τα συνδικάτα που αποτελούν τη μοναδική θεσμική οργάνωση των εργαζομένων που μπαίνει φραγμός στην παγκοσμιοποίηση και την υπερκερδοφορία των πολυεθνικών.
Η εργοδοσία προσπαθεί να ευτελήσει το θεσμό των συνδικάτων, βασικού πυλώνα της δημοκρατίας, και να απαξιώσει τη συλλογική δράση τους που αποτελούν τη μοναδική φερέγγυα ελπίδα των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων.
Η απόφαση αυτή βοηθάει την προσπάθεια της εργοδοσίας να ποινικοποιήσει τους εργατικούς συνδικαλιστικούς αγώνες. Στους εργαζόμενους αμφισβητείται ακόμη και το δικαίωμα να ανησυχούν για τις θέσεις εργασίας τους και να αγωνίζονται για τη διατήρησή τους.
Τη δύσκολη περίοδο που διανύουμε που τα Συνδικάτα βάλλονται πανταχόθεν είναι επιτακτική η ανάγκη για συσπείρωση όλων των κοινωνικών και δημοκρατικών δυνάμεων ενάντια στην επίθεση που εξαπέλυσε η εργοδοσία μέσα από τις διώξεις και τις κατασκευασμένες κατηγορίες σε βάρος αγωνιστών εργατών συνδικαλιστών.
Καλούμε όλους τους πολίτες της χώρας σε κάθε μορφή νόμιμης έκφρασης αλληλεγγύης και συμπαράστασης προς τους διωκόμενους συνδικαλιστές.
Στις 18 Δεκέμβρη κορυφώνεται η σκευωρία με μια δίκη στα δικαστήρια της Θεσσαλονίκης, όπου δικάζονται 15 συνδικαλιστικά στελέχη, ανάμεσά τους μέλη του Δ.Σ. της ΓΣΕΕ, του Ε.Κ.Θ., της Π.Ο.Ε.Ε.Π. και πολλών πρωτοβάθμιων σωματείων.
ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ!

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ Π.Ο.Ε.Ε.Π. – ΤΜΗΜΑ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
----
ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ : Εάν υπάρχει η δυνατότητα το e-mail να προωθηθεί με ηλεκτρονικό αλλά και συμβατικό τρόπο