ΠΟΛ ΕΥΜΟΡΦΙΔΗΣ : ΝΟΜΙΚΟΣ ΑΛΛΙΩΣ!

 

news247 Σεπτέμβριος 20 2014 09:58

Από την Άννα Μιχαήλ
Ο Πολ Ευμορφίδης είναι ένα παράξενο μείγμα εικόνων και εμπειριών: Πόντιος που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Σπάρτη και που σήμερα κινείται σε όλο τον πλανήτη έχοντας ως ορμητήριο την Ολλανδία. Αυτοδημιούργητος, αεικίνητος και πανέξυπνος κατάφερε να αναπτύξει την Coco-mat σε όλη την Ελλάδα και σε 12 χώρες, από την Αμερική έως την Κίνα, μαθαίνοντας τον κόσμο να επιλέγει χειροποίητα οικολογικά προϊόντα ύπνου Cocomat με υλικά από τη φύση, φύκια, βαμβάκι, κοκοφοίνικα, φυσικό καουτσούκ, αλογότριχα, μετάξι, λινό, ξύλο και πούπουλο. Αφού ανέβασε τον πήχη στην ποιότητα του ύπνου, τώρα ανεβάζει τον πηχη στην ποιότητα ζωής.
“Ζήστε με την καρδιά σας, επιστρέψτε στα βασικά, ελευθερώστε την ψυχή και το μυαλό σας και απολαύστε τη ζωή”.
Αυτό είναι το μήνυμα του Πoλ στην ταινία του Baptiste de Pape, the Power of Heart που συγκέντρωσε είκοσι ξεχωριστούς ανθρώπους από όλο τον κόσμο, που ζουν με οδηγό την καρδιά τους, για να μιλήσουν για την δύναμη και τη σοφία που κρύβει. Μαζί με τους Μάγια Αγγέλου, Deepak Chopra, Paulo Coelho, Isabel Allende, Jane Goodall, Marci Shimoff, Marianne Williamson, Gary Zukav και Eckhart Tolle και ο Paul Ευμορφίδης περιγράφει πώς η ευτυχία στη ζωή και η επιτυχία έρχονται όταν ακολουθείς την καρδιά σου.
Το WE του news247 τον συνάντησε στο κατάστημα της Κηφισιάς για μία συνέντευξη εφ' όλης της ύλης όχι στο γραφείο του αλλά ξαπλωμένο σε ένα κρεββάτι Cocomat.

Πώς προέκυψε η συμμετοχή σας στην ταινία, ποιος είναι ο ρόλος σας;
Ολα άρχισαν όταν κάποιος κοινός φίλος μίλησε για μένα στο σκηνοθέτη λέγοντάς του ότι οπωσδήποτε πρέπει να με συμπεριλάβει στην ταινία. Η ταινία ήταν προς το τέλος αλλά με πρόσθεσε. Γνωριστήκαμε του μίλησα για τη ζωή μου, είπαμε πολλά, και κάποια στιγμή βαρέθηκα. Τότε του είπα… «ξέρεις τι είναι ευτυχία;....» και χόρεψα ένα συρτάκι.
Στην ταινία γυρίσαμε πέντε ιστορίες η μια είναι όταν ήρθα με το γιο μου από την Ολλανδία στην Αθήνα με ποδήλατα. Ανεβήκαμε στις Αλπεις. Εκεί βρήκαμε μια καλύβα και ο μόνος ένοικος ήταν μια αγελάδα. Αυτή είναι η δεύτερη σκηνή. Η τρίτη σκηνή είναι όταν τους εξηγώ ότι στην Ελλάδα είναι όλα δήθεν. Και τους περιγράφω το διάλογο με ενα πιτσιρικά υπάλληλο μας, που του είπα να έρχεται με το ποδήλατο στη δουλειά και μου είπε… «δεν μπορώ γιατί οι κοπέλες που θα με βλέπουν θα λένε ότι είμαι άνεργος».
Η τέταρτη σκηνή είναι όταν ήρθε στην Cocomat ένας επενδυτής για να διαπραγματευτούμε πώληση μεριδίου. Ηταν ένας άνθρωπος 130 κιλά και τον έβαλα να κάνει τραμπολινο, έβγαζε ρούχα, κάλτσες τα πάντα και με ακολούθησε στο τραμπολίνο. Του είπα δεν θα μιλήσουμε για τίποτα αν δεν διασκεδάσουμε πρώτα μαζί.

  Θεωρείτε ότι αυτή η στάση ζωής με προτεραιότητα στον αυθορμητισμό, την επικοινωνία, τη χαρά σχετίζεται με την επιτυχία της Cocomat;
Βέβαια. Μονο σ’ αυτό οφείλεται η επιτυχία της εταιρείας. Όχι στα λεφτά, που δεν τα είχα, αλλά στον τρόπο που έκανα τα πράγματα. Δίνω την καρδιά μου σε ότι κάνω. Αυτό είναι το δικό μου μονοπάτι. Να αγαπάω αυτό που κάνω τόσο, που να το κάνω με απόλυτο σεβασμό και με πάθος. Ετσι φτιάξαμε τα προϊόντα της Cocomat, με υλικά από τη φύση και υψηλή ποιότητα. Ετσι φτιάχνω τώρα το καλύτερο ποδήλατο του πλανήτη το Kalimera.
Από ξύλο βελανιδιάς που τα κατεβάζουμε με γαϊδούρια από το βουνό, με μια ομάδα παιδιών που είναι απίστευτα μυαλά και δεν έκαναν κάτι άλλο. Είναι καταπληκτικό ποδήλατο, με εγγύηση για πάντα, ελαφρύ, πανέμορφο, απίστευτα ανθεκτικό, αθόρυβο, με τρόμπα από καλάμι, με σέλα που αερίζεται, το παίρνω από δω και πάω στην Ολλανδία. Διασχίζω τις Αλπεις με αυτό και αντέχει στο κρύο, στα χιόνια και στις χειρότερες συνθήκες.
Φέρνει επιτυχία να ακολουθείς την καρδία σου;
Ναι. Επειδή ο,τι κάνω το κάνω με την καρδιά μου είμαι μια καλή προξενήτρα μεταξύ ανθρώπων ιδεών και πραγμάτων. Τώρα θα πάμε από εδώ στη Νορβηγία με τα ποδήλατα, μοιράζοντας καρδούλες που τις έφτιαξαν άνθρωποι με ειδικές ανάγκες με τα υπολείμματα των στρωμάτων για να ευχαριστήσουμε τα 20 εκ. τουρίστες που επισκέφθηκαν τη χώρα μας και να τους πούμε ότι είμαστε φιλικοί, φιλόξενοι και θέλουμε να ξανάρθουν. Μια απλή καμπάνια με χαρά και με γέλιο από την καρδιά μας.
Θέλω να γεμίσουμε τον πλανήτη και όλη την Αθήνα με ξύλινα ποδήλατα. Εχουμε πουλήσει ήδη 800 ποδήλατα και θα τα πουλήσουμε σε όλο τον κόσμο.
Πρέπει να σταματήσουμε το πλαστικό. Έχει γεμίσει η Ευρώπη πλαστικό, και η Ελλάδα περισσότερο. Θες να αγοράσεις ένα παιχνίδι και σου πουλάνε πλαστικά παιχνίδια μόνο από 1 ευρώ απλά και μόνο για να μολύνουν τη χώρα μας.

Μπορούν όλοι να ακολουθούν την καρδιά τους ή είναι μια πολυτέλεια για αυτούς που έχουν λύσει τα προβλήματά τους;
Είναι ανάγκη. Τα μυαλά των ανθρώπων έχουν σταματήσει να δουλεύουν από την καταπίεση και τον τρόπο ζωής. Οι άνθρωποι πρέπει να είναι ελεύθεροι να είναι ο εαυτός τους και να ακολουθούν την καρδιά τους και τότε όλα λειτουργούν καλύτερα και το μυαλό και το σώμα.
Δεν ήμουν πάντα πλούσιος. Ήμουν όμως πάντα ελεύθερος. Δούλος δεν ήμουνα πότε γι αυτό έφτιαξα το τέλειο στρώμα. Αν ήμουνα δούλος θα έκανα αυτό που έκαναν οι άλλοι. Αν όταν ξεκινούσα έκανα αυτό που έκαναν όλοι, στρώματα από ακρυλικό, δεν θα έκανα ποτέ στρώματα από φυσικά υλικά, το τέλειο στρώμα που αναπνέει. Ετσι κάνω και τώρα με το ποδήλατο. Κάνω το τέλειο ποδήλατο, έτσι όπως το θέλω εγώ, όπως μου λέει η συνείδησή μου, όχι για το κέρδος.
Τι θα συμβουλεύατε κάποιον για να πετύχει σε ο,τι κάνει;
Να ξεκινήσει από τα βασικά. Δεν έχουμε ανάγκη πράγματα. Εχουμε ανάγκη άλλο τρόπο σκέψης. Να μην είμαστε υπόδουλοι. Τώρα υπόδουλοι είναι όλοι. Και οι εταιρείες. Και σε εμάς όσο και αν φωνάζω...όλο το μάρκετινγκ κινείται με τα media. Έχουμε 30 άτομα στο μάρκετινγκ και δεν κάνουν τίποτα. Κάθονται και μετράνε χτυπήματα και like στο facebook και δε βγαίνουν έξω. Τους λέω βγείτε βρε έξω εδώ στο δρόμο να βρείτε καμιά γιαγιά και να της δώσετε τομάτες από τον κήπο μας. Τί είναι μάρκετινγκ έχουμε ξεχάσει. Μάρκετινγκ είναι ενέργειες και επαφή με τον κόσμο και όχι απρόσωπες λέξεις στους υπολογιστές.
Όταν λείπω ανάβουν τα αιρκοντίσιον και γράφουν ότι είμαστε οικολόγοι, αντί να βγουν έξω και να μοιράζουν τομάτες και να δείχνουν τον κήπο μας και πως ταυτιζόμαστε με τη φύση. Ο κόσμος έχει χορτάσει από λόγια. Θέλει να βιώσει εμπειρίες. Μάρκετινγκ είναι η προώθηση ενεργειών με νόημα. Πια δεν κάνουμε ενέργειες με νόημα και μας έχει μείνει ...μόνο η προώθηση. Μας έχουν κάνει τα media να είμαστε πλέον όλοι... ένα κουμπί του computer.

  Μπορεί να αλλάξει αυτή η στάση; Η πολιτική μπορεί να βοηθήσει;
Πώς να βοηθήσουν αφού και αυτοί είναι σάπιοι σαν κι εμάς. Πώς να έχει μια ιδέα κάποιος πολιτικός όταν ο τρόπος ζωής του είναι δηλητηριασμένος με αυτοκίνητα, καυσαέρια μακριά από τη φύση και την καρδιά του. Πώς να σε πείσει να κάνεις λιτότητα ένας πολιτικός που έχει μια κοιλιά μέχρι εκεί. Σημειολογικά και μόνο δεν μπορείς να ακούσεις έναν άνθρωπο που δεν μπορεί να κάνει κουμάντο στο στόμα του.
Η κρίση είναι κρίση σκέψης. Η φύση μας έχει δώσει τα πάντα. Όσοι είναι εγκλωβισμένοι να φύγουν από την Αθήνα. Το πρόβλημα είναι εδώ στην Αθήνα. Αν δεν είχε η επαρχία ραδιόφωνο και τηλεόραση να τους θυμίζει ότι υπάρχει η Αθήνα που έχει κάτι που δεν έχουν θα ήταν ευτυχισμένοι. Το μόνο που δεν έχουν οι άντρες στην επαρχία είναι γυναίκες να παντρευτούν γιατί οι γυναίκες θέλουν να έρθουν στην πόλη. Και στην πόλη οι γυναίκες δεν βρίσκουν άντρες.
Και στην πόλη δεν έχει δουλειές. Για την ανεργία τι πιστεύετε; Μπορεί να μειωθεί και πώς; Τι να κάνουν οι νέοι άνθρωποι;
Να αλλάξουν τρόπο σκέψης. Η φύση τους περιμένει. Να τη δουν και να σκεφτούν τι θα κάνουν. Όλοι έχουν ένα χωριό κι αν δεν έχουν, στα χωριά τους περιμένουν άδεια σπίτια. Πρόβλημα δεν έχει η Ελλάδα πρόβλημα έχουν οι άνθρωποι που δεν παράγουν τίποτα. Κάθονται όλοι 5 εκ. στην Αθήνα και τι παράγουν; τίποτα. Να σηκωθούν να φύγουν , να πάνε στην επαρχία και σε επαφή με τη φύση να σκεφτούν τι θα κάνουν. Να φυτέψουν πρώτα μια μουριά και μετά να φτιάξουν ένα σπίτι. Τώρα πρώτα αγοράζουν αιρκοντίσιον και μετά ψάχνουν σπίτι. Λένε δεν έχουν λεφτά να αγοράσουν οδοντόκρεμα. Να πλένουν το στόμα τους με το νερό της θάλασσας και να 'χουν υγιή δόντια για πάντα. Αντί να στενοχωριούνται γιατί δεν έχουν...καινούργια γυαλιά ηλίου, να φτιάξουν ένα κήπο και ένα κοτέτσι και να απολαμβάνουν τη ζωή.

  Πάντως είναι ειρωνικό λίγο. Εσείς που είστε επιτυχημένος επιχειρηματίας, αφού πουλήσατε το 50% τις Cocomat στη Libra, να λέτε στους άλλους ότι δεν χρειάζονται λεφτά και να πάνε να ζήσουν με τομάτες και αγγουράκια. Αν δεν χρειάζονται τα λεφτά γιατί δεν τα μοιράζετε σε αυτούς που τα θέλουν και ....να ζείτε εσείς με τομάτες κι αγγουράκια;

Γιατί τότε απλά θα του “σαπίσω” περισσότερο. Ο καθένας πρέπει να βρει μόνος του το δρόμο της καρδιάς του και να χρησιμοποιήσει το μυαλό του. Εμένα δεν με ενδιαφέρουν ούτε τα λεφτά ούτε οι εταιρείες. Με ενδιαφέρει να είμαι ερωτευμένος και τώρα είμαι ερωτευμένος με ένα ποδήλατο.

Βιοηθική με βούλες ή με ρίγες?

   η εθνική επιτροπή βιοηθικής στο προσκήνιο

Μία νέα Γνώμη εξέδωσε η Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής για το ζήτημα των «παιδιών κατά παραγγελία», δηλαδή της «επιλογής» απογόνων στο πλαίσιο της αναπαραγωγικής διαδικασίας, ένα θέμα που αποκτά αυξανόμενη σημασία τα τελευταία χρόνια.

Η Επιτροπή επικαιροποιεί την παλαιότερη Γνώμη της από το 2006 («Για την προγεννητική και προεμφυτευτική διάγνωση και τη μεταχείριση του εμβρύου»), με στόχο να αντιμετωπιστούν τα νέα ζητήματα που ανέκυψαν έκτοτε.

Οι νέες εξελίξεις για τις οποίες γνωμοδοτεί η Επιτροπή, με πρόεδρο τον ομότιμο καθηγητή Ιατρικής, Ιωάννη Παπαδημητρίου, περιλαμβάνουν: την πιθανή επιλογή χαρακτηριστικών πριν τη γονιμοποίηση, την επιλογή χαρακτηριστικών του παιδιού κατά την προεμφυτευτική διάγνωση και την πρόσφατη τεχνική της εξωσωματικής γονιμοποίησης με αντικατάσταση των μιτοχονδρίων.

Η Επιτροπή επισημαίνει ότι η σύγχρονη Γενετική και οι νέες τεχνικές της μοριακής και κυτταρικής βιολογίας δίνουν στον άνθρωπο τη δυνατότητα να εντοπίσει και, πιθανώς, να επιλέξει κληρονομούμενα γονίδια που καθορίζουν ή σχετίζονται με τα διάφορα χαρακτηριστικά ενός προσώπου, καθώς και γονίδια τα οποία, όταν φέρουν βλάβες, προκαλούν γενετικές ασθένειες.

Οι εξελίξεις αυτές γεννούν την επιθυμία στους νέους γονείς να επιλέξουν τα χαρακτηριστικά των απογόνων τους, δημιουργώντας έτσι παιδιά «κατά παραγγελία». Η επιθυμία αυτή είναι έντονη και αποδεικνύεται ήδη από την πώληση γαμετών ακόμη και μέσω διαδικτύου, προερχόμενων από πρόσωπα με συγκεκριμένα «πρότυπα» χαρακτηριστικά (αθλητές, μοντέλα κλπ).

Η επιλογή χαρακτηριστικών των απογόνων μπορεί να πραγματοποιηθεί:

- Στο στάδιο των γαμετών, πριν τη γονιμοποίηση, κατά το οποίο επιλέγονται τα ωάρια και τα σπερματοζωάρια, με βάση συγκεκριμένα γενετικά χαρακτηριστικά (επιλογή γαμετών).

- Μετά τη γονιμοποίηση του ωαρίου από το σπερματοζωάριο, όπου πλέον επιλέγονται τα έμβρυα που φέρουν τα επιθυμητά χαρακτηριστικά (επιλογή εμβρύων με προεμφυτευτική διάγνωση).

- Με τις μεθόδους «αντικατάστασης των μιτοχονδρίων», οι οποίες στοχεύουν στη γέννηση υγιών παιδιών χωρίς μιτοχονδριακά νοσήματα, με τη χρήση γαμετών από τρεις δότες κατά την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή (γνωστή και ως εξωσωματική γονιμοποίηση «τριών γονέων»).

Σύμφωνα με την Επιτροπή, ως προς την επιλογή γαμετών το κύριο ηθικό ζήτημα σχετίζεται με την ευχέρεια κάποιου να «σχεδιάζει» τους απογόνους του, επιλέγοντας τα χαρακτηριστικά τους, έστω και βάσει πιθανοτήτων. Το αν δηλαδή, κάτι τέτοιο μπορεί να αποτελεί δικαίωμα ανάλογο πχ με την ευχέρεια που έχουν οι γονείς να επιλέγουν την εκπαίδευση των παιδιών τους.

Το ίδιο ηθικό ζήτημα ανακύπτει και στην περίπτωση της επιλογής εξωτερικών χαρακτηριστικών των εμβρύων, ύστερα από προεμφυτευτική διάγνωση, ιδίως της επιλογής φύλου, της μόνης -προς το παρόν- στην οποία υπάρχει βεβαιότητα για το τελικό αποτέλεσμα.

Ένα διαφορετικό ζήτημα αφορά την «αρνητική ευγονική», κατά πόσο δηλαδή είναι θεμιτός ο αποκλεισμός εμβρύων από την εξακολούθηση της αναπαραγωγικής διαδικασίας, όταν εντοπίζεται γενετική προδιάθεση για σοβαρές νόσους.

Σήμερα η ελληνική νομοθεσία απαγορεύει ρητά την επιλογή φύλου του εμβρύου (εκτός αν υπάρχει κίνδυνος φυλοσύνδετης ασθένειας) και επιτρέπει τις γενετικές εξετάσεις μόνο για λόγους υγείας. Η επιλογή γαμετών, αντίθετα, δεν έχει ακόμη απασχολήσει τον νομοθέτη. Πέραν της επιλογής φύλου, άλλες περιπτώσεις επιλογής με κριτήρια «θετικής ευγονικής» δεν ρυθμίζονται στο ελληνικό δίκαιο, όπως συμβαίνει άλλωστε και στην υπόλοιπη ΕΕ.

Μεταξύ άλλων, η Επιτροπή θεωρεί ότι η επιλογή γαμετών, με την προσδοκία της απόκτησης παιδιών που θα έχουν επιθυμητά χαρακτηριστικά, θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή μόνο στην περίπτωση που εγείρονται θέματα υγείας, μετά τη γονιμοποίηση του ωαρίου, στο μελλοντικό παιδί.

Αντίθετα, η επιλογή επιθυμητών χαρακτηριστικών αποτελεί -όπως και στην περίπτωση της επιλογής εμβρύων- «θετική ευγονική», έστω και αν τα προσδοκώμενα χαρακτηριστικά δεν είναι βέβαια, αλλά απλώς πιθανολογούνται. Στην περίπτωση αυτή, μπορεί να θεωρηθεί ότι το παιδί αποτελεί προϊόν «σχεδιασμού», γεγονός που ίσως επηρεάσει τη διαμόρφωση της δικής του προσωπικότητας με αρνητικό τρόπο. Κατά την Επιτροπή, ο κίνδυνος αυτός δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός στο πλαίσιο της ελευθερίας των μελλοντικών γονέων να δημιουργούν μια οικογένεια.

Η επιλογή εμβρύων για λόγους υγείας γίνεται δεκτή από την Επιτροπή εφόσον ελέγχονται μόνο σοβαρές μονογονιδιακές ασθένειες, με βεβαιότητα ή με ισχυρή πιθανότητα εκδήλωσης λόγω οικογενειακού ιστορικού και εφόσον αποφασίζεται με ευθύνη των μελλοντικών γονέων, ύστερα από κατάλληλη πληροφόρηση από τον υπεύθυνο ιατρό.

Η Επιτροπή δεν κρίνει σκόπιμο τον έλεγχο προδιάθεσης για ασθένειες που εκδηλώνονται συνήθως σε προχωρημένη ηλικία. Ειδικά, όμως, για ορισμένες πολυπαραγοντικές ασθένειες, η εκδήλωση των οποίων επηρεάζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τα γονίδια, η εξέταση θεωρείται σκόπιμη και η επιλογή δικαιολογείται. Ενδεικτικές είναι οι περιπτώσεις του καρκίνου του μαστού/ωοθηκών (ελέγχονται κυρίως τα γονίδια BRCA1 και BRCA2) και του κληρονομικού μη-πολυποδιασιακού καρκίνου του παχέος εντέρου (ελέγχονται κυρίως τα γονίδια MLH1 και MSH2).

Η Επιτροπή κρίνει, επιπλέον, ότι η κατάρτιση ενός καταλόγου ασθενειών, που δικαιολογούν την προεμφυτευτική εξέταση και, στη συνέχεια, την επιλογή εμβρύων, είναι αναγκαία και χρειάζεται να προχωρήσει άμεσα, δεδομένης της διαρκούς προόδου στον τομέα της γενετικής. Τη σχετική πρωτοβουλία είχε σχεδιάσει η Εθνική Αρχή Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής, χωρίς όμως αποτέλεσμα, λόγω αναστολής της λειτουργίας της.

Η Επιτροπή τονίζει, επίσης, ότι τα Κέντρα και οι Κλινικές Εξωσωματικής Γονιμοποίησης μπορούν να διενεργούν προεμφυτευτικό έλεγχο σε έμβρυα για τις γενετικές ασθένειες μόνο στην περίπτωση που ο έλεγχος δικαιολογείται από ανάλογο οικογενειακό ιστορικό και εφόσον αυτό κρίνεται απαραίτητο από τον υπεύθυνο ιατρό.

Ως προς το ζήτημα της επιλογής εμβρύων, είτε για τη θεραπεία ασθένειας τρίτου προσώπου, είτε για λόγους «θετικής ευγονικής», η Επιτροπή θεωρεί τη μεν πρώτη θεμιτή, τη δε δεύτερη αθέμιτη.

Τέλος, όσον αφορά την αντικατάσταση των μιτοχονδρίων κατά την εξωσωματική γονιμοποίηση για την αποφυγή μιτοχονδριακών νοσημάτων, η Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη τα έως τώρα δεδομένα από χώρες όπως η Μεγάλη Βρετανία και οι ΗΠΑ, κρίνει ότι απαιτούνται περισσότερες κλινικές μελέτες που θα δείξουν την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια των μεθόδων αυτών.

Πηγή: ΑΠΕ/ΜΠΕ, Π. Δρακόπουλος

Το πλήρες κείμενο εδώ

Αξίζει να το δούμε με προσοχή και να σκεφθούμε κυρίως οι ίδιοι για το αν θα προτιμούσαμε επιλεγμένα παιδιά κατά παραγγελία και υπό ποιές προϋποθέσεις.
Η λεωφόρος Κηφισίας δίνει την απάντηση. Η πραγματικότητα είναι σαφέστερη της βιοηθικής. Το ξέρουμε όλοι.
Ομως αυτό που προσωπικά δεν κατανοώ είναι γιατί σε μία σχολική τάξη του καιρού μου τα προβλήματα υγείας των παιδιών ήτα τόσο μα τόσο λιγώτερα από αυτά που συναντά κανείς σήμερα σε τάξεις γεμάτες δίδυμα παιδιά και χαρούμενους γονείς που κατάφεραν να έχουν το ζητούμενο.

Mόνον γραφικός δεν ακούγεται!

Εισαγγελική έρευνα για τις δηλώσεις Ρακιντζή περί ασυλίας επωνύμων

Τη διενέργεια προκαταρτικής εξέτασης με αφορμή τις δηλώσεις του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, Λέανδρου Ρακιντζή, περί ασυλίας...

επωνύμων, διέταξε η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Ευτέρπη Κουτζαμάνη.

Την έρευνα θα διενεργήσει ο αντιεισαγγελέας Αρείου Πάγου, Δημήτρης Δασούλας, ο οποίος καλείται να διαπιστώσει «αν έχει τελεσθεί ή μη εκ μέρους δικαστικών ή εισαγγελικών λειτουργών παράβαση των άρθρων 239 ή 259 ΠΚ ή άλλες συναφείς με την άσκηση των καθηκόντων τους παραβάσεις».

Ο Λέανδρος Ρακιντζής είχε μιλήσει στην επιτροπή θεσμών και διαφάνειας της Βουλής περί μεθοδευμένης παραγραφής αδικημάτων, περί τείχους ασυλίας και διακριτικής μεταχείρισης επωνύμων που απαλλάσσονται με την έκδοση βουλευμάτων αντί της παραπομπής τους στο ακροατήριο.

Υπενθυμίζεται ότι ο Λ. Ρακιντζής είχε επαναλάβει και παλαιότερα ανάλογες καταγγελίες, ακολούθησε και πάλι προκαταρκτική εξέταση όμως είχε τεθεί στο αρχείο.

Στο πλαίσιο της προκαταρκτικής εξέτασης, θα κληθεί εκ νέου ο Ρακιντζής για να καταθέσει συγκεκριμένα στοιχεία και ονόματα δικαστικών λειτουργών που τυχόν διέπραξαν αδικήματα για να προχωρήσει η έρευνα.

δεν θα ήταν πιό ενδιαφέρον να καταθέσει τα ονόματα των επωνύμων που καλύπτονται?

Οσκαρ Πιστόριους: Η δικαστική κρίση υποθέσεων επωνύμων

Η είδηση είναι πρόσφατη,αφορά την πολυσυζητημένη δίκη του Πιστόριους και φυσικά μας θέτει ενώπιον του κρίσιμου ζητήματος της δικαστικής κρίσης σε σχέση με πρόσωπα επώνυμα, και δίκες με ονοματεπώνυμο:
Απαλλάσσει τον Όσκαρ Πιστόριους από την κατηγορία του φόνου εκ προμελέτης, η δικαστής Τοκοζίλε Μασίπα. Ο Πιστόριους επέδειξε «αμέλεια» όταν πυροβόλησε την σύντροφό του Ρίβα Στέενκαμπ, είπε η δικαστής. Το πρωί της Παρασκευής θα εκδοθεί η ετυμηγορία.

Η δικαστής είπε ότι ο νοτιοαφρικανός ολυμπιονίκης και παραολυμπιονίκης δεν μπορούσε να προβλέψει ότι θα σκότωνε τη σύντροφό του Ρίβα Στέενκαμπ, η οποία βρισκόταν πίσω από την πόρτα του μπάνιου.

«Δεν αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος είναι ένοχος για φόνο εκ προμελέτης. Δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία που να το αποδεικνύουν» είπε η δικαστής.

Επισήμανε ότι δεν είναι δυνατόν να αγνοηθεί το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος εσφαλμένα πίστεψε ότι η ζωή του βρισκόταν σε κίνδυνο τη στιγμή που πυροβολούσε, σκοτώνοντας τη σύντροφό του.



«Προκύπτει λοιπόν ότι ο κατηγορούμενος θεωρούσε ότι η ζωή του βρισκόταν σε κίνδυνο και δεν μπορεί κατά συνέπεια να θεωρηθεί ένοχος για δολοφονία» δήλωσε η Τοκοζίλε Μασίπα, η οποία δέχεται την «αμέλεια» από την πλευρά του Πιστόριους για την πράξη του.

Ο Όσκαρ Πιστόριους ενήργησε υπερβολικά γρήγορα κι έκανε υπερβολική χρήση βίας, κυρίως αμελώντας να καλέσει σε βοήθεια την ασφάλεια, αντί να πυροβολήσει εναντίον αυτού που πίστευε ότι ήταν ένας διαρρήκτης και σκοτώσει έτσι τη φίλη του το 2013, δήλωσε σήμερα η δικαστής πριν αναβάλει τη συνεδρίαση του δικαστηρίου για αύριο Παρασκευή.
«Είμαι της γνώμης ότι ο κατηγορούμενος ενήργησε υπερβολικά γρήγορα κι έκανε υπερβολική χρήση βίας. Στις συνθήκες αυτές, είναι σαφές πως επέδειξε αμέλεια» δήλωσε η δικαστής Τοκιζίλε Μασίπα, η οποία είχε προηγουμένως απορρίψει το ενδεχόμενο να καταδικάσει τον κατηγορούμενο για φόνο, αφήνοντας ανοικτή μια ετυμηγορία για ανθρωποκτονία εξ αμελείας.
Η δικαστής ανέβαλε τη συνέχιση της ανάγνωσης της ετυμηγορίας για αύριο στις 09:30 (ώρα Ελλάδας).

Πριν ακόμη τελειώσει η ανάγνωση της ετυμηγορίας, άρχισαν ήδη να διατυπώνονται οι πρώτες επικρίσεις κατά της δικαστού επειδή απέκλεισε ήδη το ενδεχόμενο να καταδικασθεί ο Πιστόριους για φόνο.
«Έχω σοκαριστεί» δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο ποινικολόγος Μάρτιν Χουντ, αφού άκουσε τη δικαστή να αποκλείει την καταδίκη για φόνο. «Πιστεύω ότι θα επικριθεί από τον κόσμο της δικαιοσύνης» δήλωσε ο δικηγόρος του Γιοχάνεσμπουργκ. «Το γενικό αίσθημα είναι ότι η δικαστής έκανε ένα λάθος (...) το γενικό αίσθημα στη δικαστική κοινότητα είναι πως είναι ένοχος για φόνο» συνέχισε ο Χουντ.
Ο Τζέιμς Γκραντ, καθηγητής ποινικού δικαίου στο πανεπιστήμιο Βιτς του Γιοχάνεσμπουργκ, υπογραμμίζει από την πλευρά του πως η εισαγγελία μπορεί να ασκήσει έφεση αν εκτιμά πως η δικαστής έσφαλε. «Πώς μπορείτε να πυροβολείτε εσκεμμένα τέσσερις φορές στην πόρτα μιας τουαλέτας και να μην φανταστείτε την πιθανότητα ότι μπορεί να σκοτώσετε κάποιον στο εσωτερικό;» έγραψε στο Twitter.
«Εγώ και μερικοί άλλοι είμαστε άναυδοι από την απόφαση αυτή» δήλωσε ο δικηγόρος Ντέιβιντ Ντάντιτς, ενώ εξέφρασε επίσης την έκπληξή του για την ταχύτητα με την οποία η δικαστής παρουσίασε την ετυμηγορία της, ενώ οι ειδικοί περίμεναν πως η ανάγνωση θα διαρκούσε δύο, ακόμη και τρεις ημέρες.
Το να δικάζεται ένας επώνυμος διαφοροποιεί τα δεδομένα σημαντικά:
1. συνήθως συμμετέχουν τα ΜΜΕ
2. υπάρχει επιείκεια από μία μερίδα και αυστηρότητα από άλλη
3. οι δικηγόροι παίρνουν δυναμικότερα το λόγο
4. οι δικαστές υφίστανται πιέσεις από την εξουσία και την κοινή γνώμη
5. η κοινή γνώμη έχει μεγάλη σημασία
6. τα κριτήρια απονομής δικαιοσύνης διαφοροποιούνται καθώς οι δικαστές αντιμετωπίζουν το πρόσωπο διαφορετικά και εκτιμούν με διαφορετικό τρόπο τον  επώνυμο από τον ανώνυμο.

Δεν θα μπροούσα να ισχυρισθώ ότι οι δικαστές δεν είναι άνθρωποι και αυτοί.
 Η κ. Τοκοζίλε Μασίπα ακούσθηκε διεθνώς για πρώτη φορά, ενώ τον Οσκαρ Πιστόριους τον ξέραμε όλοι.
Αν τον τιμωρούσε αυστηρά θα ήταν ο άνθρωπος που καταδίκασε έναν επώνυμο
Αν ήταν επιεικής θα ήταν ο Οσκαρ Πιστόριους που κερδίζει την ανωνυμία
Ο φόβος και η υποταγή κρίνουν τις υποθέσεις επωνύμων. Μόνον άλλη εξουσία μπορεί να ισοσταθμίσει το φόβο του δικαστή ή την υποταγή του στο βάρος του ονόματος κάποιου.
Ο θεός αν έχει πίστη, η πολιτική πίστη και ιδεολογία (αν έχει και στηρίζεται). Αλλιώς η ανάγκη να επικρατήσει το ένα ή το άλλο όνομα είναι βαθύτατα υπαρξιακή: αν ο δικαστής (ο εκάστοτε δικαστής σαν την περίπτωση Τοκοζίλε Μασίπα) ξέρει ότι την επομένη θα ξεχασθεί ο κατηγορούμενος κερδίζει.
Πώς όμως ο δικαστής να αποκτήσει οντότητα ισάξια του εκάστοτε σκληρού και επώνυμου που δικάζει?
Η απονομή δικαιοσύνης δημιουργεί απέναντι στο έγκλημα φιγούρες γραφικές. Τι θα θέλουμε απέναντι στο έγκλημα υπάρχει πάντα ένα κρυφό δέος το οποίο γίνεται συναρπαστικό όταν το πρόσωπο έχει ονοματεπώνυμο.

 Το λέει και ο Σάββόπουλος: ποιός αλήθεια είμαι εγώ και πού πάω... με χίλιες δυό εικόνες στο μυαλό.
Στο περιβόλι του τρελλού.

Το Ελεγκτικό Συνέδριο για το Ελληνικό 1.

Αναδημοσιεύουμε από το Βήμα http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=629924

«Παγώνει» η επένδυση του Ελληνικού από το Ελεγκτικό Συνέδριο

10

 

Εμπόδια ανέκυψαν στην υπογραφή της σύμβασης για το Ελληνικό, καθώς το Ελεγκτικό Συνέδριο επικαλείται τυπικούς και τεχνικούς λόγους.
  Σύμφωνα με Τα Νέα πρόκειται για ξαφνική εξέλιξη με την οποία αναστέλλεται προσωρινά τουλάχιστον η υπογραφή της σύμβασης για το Ελληνικό, όπως προκύπτει από την απόφαση του κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου, που κοινοποιήθηκε χθες στο ΤΑΙΠΕΔ.
Πληροφορίες που επικαλείται το δημοσίευμα αναφέρουν πως  η απόφαση μιλά για τυπικούς και τεχνικούς λόγους χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία του διαγωνισμού. Από την πλευρά του, το ΤΑΙΠΕΔ αναμένεται να προχωρήσει αμέσως σε αίτηση ανάκλησης της απόφασης, όπως άλλωστε έχει κάνει και στο παρελθόν σε ανάλογες περιπτώσεις.
Σημειώνεται πως περισσότερο από πέντε μήνες έχουν περάσει από την ανακήρυξή της κοινοπραξίας της Lamda Development ως του επενδυτή που θα αναλάβει την ανάπλαση της έκτασης έναντι τιμήματος 915 εκατ. ευρώ και για να γίνουν τα επόμενα βήματα πρέπει να εγκριθεί η σύμβαση από το Ελεγκτικό Συνέδριο.
Το σκεπτικό
Το Ζ΄Κλιμάκιο του Ελεγκτικού Συνεδρίου (ΕΣ), με την υπ΄αριθμ. 197/2014 πράξη του, έκρινε ότι κωλύεται η υπογραφή του σχεδίου σύμβασης πώλησης του 100% των μετοχών της «Ελληνικό ΑΕ» από το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ), λόγω παράβασης των αρχών της διαφάνειας, της ίσης μεταχείρισης και του ανταγωνισμού.

Αναλυτικότερα, το ΕΣ πραγματοποίησε προέλεγχο του σχεδίου της σύμβασης και της διαδικασίας ανάδειξης πλειοδότη για την πώληση του 100% των μετοχών της «Ελληνικό ΑΕ» από το ΤΑΙΠΕΔ.

Στη συνέχεια το Κλιμάκιο του ΕΣ, με πρόεδρο τη σύμβουλο Αγγελική Μαυρουδή και εισηγητή τον πάρεδρο Αθανάσιο Καρακόιδα, στην πράξη που εξέδωσαν αναφέρουν, ότι κατά παράβαση των αρχών της διαφάνειας, της ίσης μεταχείρισης και του ανταγωνισμού, οι όροι των άρθρων 6.1 και 6.2 και του παραρτήματος Α΄ της πρόσκλησης υποβολής εκδήλωσης ενδιαφέροντος για συμμετοχή στη διαδικασία πώλησης, περιόρισαν τη συμμετοχή στη διαδικασία, μόνο σε οικονομικούς φορείς που διαθέτουν νομική προσωπικότητα και σε ενώσεις ή κοινοπραξίες τους.

Με τον τρόπο αυτό, συνεχίζει το ΕΣ, απαγόρευσαν και παρεμπόδισαν πλήρως τη συμμετοχή σε οικονομικούς φορείς που δεν διαθέτουν νομική προσωπικότητα, όπως είναι τα φυσικά πρόσωπα, κλπ, είτε αυτοτελώς, είτε σε ένωση ή κοινοπραξία μεταξύ τους ή ακόμη σε ένωση και με νομικά πρόσωπα.

Σύμφωνα με τους δικαστές, ο αποκλεισμός αυτός έγινε, «χωρίς να προκύπτει καμία επίκληση ή συνδρομή συγκεκριμένου λόγου δημοσίας τάξης ή δημοσίας ασφαλείας ή δημόσιας υγείας ή άλλου επιτακτικού λόγου δημοσίου συμφέροντος που να δικαιολογεί έναν τέτοιας ένστασης περιορισμό», προσθέτει το Ελεγκτικό Συνέδριο.

Παράλληλα, αναφέρει το ΕΣ, τις ίδιες αρχές (διαφάνειας, ίσης μεταχείρισης και ανταγωνισμού) παραβιάζουν οι όροι 2.3, 2.4 και 2.5 της πρόσκλησης υποβολής εκδήλωσης ενδιαφέροντος για συμμετοχή στη διαγωνιστική διαδικασία, καθώς στη δεύτερη φάση του διαγωνισμού τροποποιήθηκαν οι επίμαχοι δύο όροι ουσιωδώς εκ των υστέρων και σε τέτοιο στάδιο της διαγωνιστικής διαδικασίας, που δεν ήταν δυνατή η υποβολή νέων προσφορών από μη προεπιλεγέντες ενδιαφερόμενους επενδυτές.

Σημειώνουν, επίσης, οι δικαστές, ότι σύμφωνα με την ελληνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία, δεν επιτρέπεται να τροποποιούνται ουσιωδώς οι όροι της σύμβασης που περιλαμβάνονται στη δημοσιευμένη πρόκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για την ανάθεση, χωρίς ειδική πρόβλεψη που να αναφέρει το ενδεχόμενο τροποποίησης της σύμβασης.

Ακόμη, κατά πλειοψηφικά κρίθηκε, ότι νόμιμα δεν έγινε η αποτίμηση των μετοχών της «Ελληνικό ΑΕ» και των εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί των ακινήτων που πρόκειται να μεταβιβαστούν πριν από την έναρξη της ελεγχόμενης από το Ελεγκτικό Συνέδριο διαδικασίας για την αξιοποίησή τους, καθώς αυτό επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του ΤΑΙΠΕΔ σε ποιο ακριβές χρονικό σημείο θα γίνει.

Όμως, η κ. Μαυρουδή, εξέφρασε αντίθετη άποψη στο θέμα της αποτίμησης, τονίζοντας ότι η αποτίμηση του προς αξιοποίηση ακίνητου έπρεπε να διενεργηθεί πριν την έναρξη της ελεγχόμενης από το Ελεγκτικό Συνέδριο διαδικασίας.

Επιπρόσθετα, η κ. Μαυρουδή αναφέρει, ότι δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένες οι αποφάσεις του συμβουλίου εμπειρογνωμόνων και του Διοικητικού Συμβουλίου του ΤΑΙΠΕΔ για τη «διασφάλιση του Δημοσίου συμφέροντος και την εφαρμογή της χρηστής δημοσιονομικής διοικήσεως, καθώς και ως προς το αν η ελεγχόμενη από το Ελεγκτικό Συνέδριο συναλλαγή είναι επωφελής και συμφέρουσα για το Ελληνικό Δημόσιο».
Η απάντηση της Lamda Development

Εντός δεκαπενθημέρου θα υποβληθεί η αίτηση ανάκλησης από το ΤΑΙΠΕΔ στην απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου (Ζ΄Κλιμάκιο - Δ΄Διακοπών), σύμφωνα με την οποία κωλύεται προσωρινά η υπογραφή της σύμβασης πώλησης του 100% των μετοχών της «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΕ», όπως ακριβώς έχει πράξει και σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις αποκρατικοποιήσεων, προκειμένου να ξεπεραστούν τα υπάρχοντα κωλύματα».

Αυτό αναφέρει η εταιρεία Lamda Development SA, σε απάντηση σχετικού ερωτήματος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς.

«Η εταιρεία, η οποία εξ' αρχής είχε γνωστοποιήσει ότι εκκρεμούσε ο προσυμβατικός έλεγχος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, θα μελετήσει προσεκτικά την απόφαση, επιφυλασσόμενη όλων των δικαιωμάτων της και θα ενεργήσει, σύμφωνα με το νόμο, ενημερώνοντας, παράλληλα, το επενδυτικό κοινό», διευκρινίζει η Lamda Development στην ανακοίνωσή της.

Παράλληλα, την εκτίμηση ότι «δεν συντρέχουν λόγοι ανησυχίας για την πορεία της επένδυσης στο πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού, μετά την απόφαση του Ζ΄Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου», εκφράζουν πηγές της Lamda Development.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές οι αποφάσεις αυτές του Ελεγκτικού Συνεδρίου είναι συνηθισμένες για τις περισσότερες αποκρατικοποιήσεις στο στάδιο του προσυμβατικού ελέγχου και εκτιμάται ότι στο δεύτερο στάδιο, μετά την σχετική άσκηση αίτησης ανάκλησης της απόφασης από το ΤΑΙΠΕΔ, θα υπάρξει θετική γνωμοδότηση.

Δεν κρύβουν, πάντως, την εκτίμηση ότι «στην περίπτωση αυτή ανέμεναν μια θετική έκπληξη από πλευράς Ελεγκτικού Συνεδρίου που θα έδινε το πράσινο φως προκειμένου να μην υπάρξουν καθυστερήσεις σε τόσο πρώιμο στάδιο».
«Είναι δύσκολο να εξηγήσεις σε ξένους επενδυτές που συμμετέχουν στην επένδυση πως το κράτος που επιθυμεί την αποκρατικοποίηση του Ελληνικού, μέσω του Ελεγκτικού Συνεδρίου δημιουργεί καθυστερήσεις επισημαίνουν χαρακτηριστικά».

Ακουγα χθες στην τηλεόραση σχόλια για το ζήτημα από διάφορους δημοσιογράφους.
 Δημοσιεύματα σχολιάζουν το ζήτημα με ζήλο και πάθος.
Οι νομικοί παρακολουθούμε εδώ και καιρό την εξέλιξη της υπόθεσης αυτής, ήδη από τον καιρό που προκηρύχθηκαν από το ΤΑΙΠΕΔ οι διαγωνισμοί για πρόσληψη δικηγόρων- νομικών συμβούλων.
Φυσικά οι έλληνες πολίτες παρακολουθούν με ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον την εξέλιξη όπως και τα κανάλια που τους πληροφορούν για το γεγονός ότι θα συνεχισθεί η φορολόγησή τους η σκληρή λόγω του ότι δεν έρχονται οι επενδυτές.
Πολλά δεν λέγονται για το θέμα και προβληματίζουν σοβαρά:
1. πότε και αν οι επενδυτές θα έδειξαν έστω και ένα ευρώ και για ποιό λόγο.
2. γιατί υπήρξε μόνον ένας υποψήφιος στο διαγωνισμό αυτό
3. γιατί στους διαγωνισμούς του ΤΑΙΠΕΔ εν γένει οι υποψήφιοι δεν είναι και πολλοί συνήθως δε ένας.
4. γιατί το Ελληνικό πέρασε από τόσα χέρια στο διάστημα του διαγωνισμού: Ελληνικό Δημόσιο, Ελληνικό ΑΕ, ΤΑΙΠΕΔ..
αυτά για τους πολλούς.
Τώρα για τους ειδικούς ας μας πούν ένας ένας όλοι. Τους περιμένουμε με ενδιαφέρον.
Πρώτο το Ελεγκτικό Συνέδριο με αρκετή καθυστέρηση από τις σχετικές ανακοινώσεις των ΜΜΕ παίρνει το λόγο.
Το Ελεγκτικό Συνέδριο το οποίο καλά γνωρίζει ότι σε σχέση με το ΤΑΙΠΕΔ η νομοθεσία το έχει βάλει στην άκρη. Ας είναι!
Πόσες φορές αλήθεια το καθεστώς του ΤΑΙΠΕΔ αλλάζει για να ικανοποιεί τις προσδοκίες εκάστου?
Ο νόμος του φαρδύ σώβρακο.
Το Ελεγκτικό που μετά βαίων και κλάδων ανέλαβε το ρόλο του ελεγκτή της σύναψης συμβάσεων του δημοσίου από το Σύνταγμα πρώτα (γιατί ενοχλούσε βέβαια το ΣτΕ πολύ και χρειαζόταν πολιτική κάλυψη ....) τώρα σταδιακά αυτονομείται και ενοχλεί.
Ιδρύθηκε άλλη ΑΔΑ φυσικά για να έχουμε. Ο κ. Ράικος ανέλαβε δυναμικό ρόλο και αυτός.
Οπου λαλούν πολλοί κοκόροι όμως αργεί να ξημερώσει.
Ξέρετε πόσες αιρέσεις εκτός του Ελεγκτικού Συνεδρίου έχει το σχέδιο σύμβασης που υποβλήθηκε για έλεγχο (πριν πέσει έστω και ένα φράγκο)?
Τόσες που και εγώ μπορούσα να αναλάβω την επένδυση αν επιτρεπόντουσαν τα φυσικά πρόσωπα....

Παραπομπή απόφασης του ΣτΕ σε γαλλική νομολογία...

Σε πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ με ιδιαίτερα ενδιαφέρον περιεχόμενο γίνεται παραπομπή σε γαλλική νομολογία.

Αξίζει να το προσέξει κανείς όπως και το κριθέν ζήτημα. 

Αριθμός 2282/2014 

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ 
ΤΜΗΜΑ Β΄ 

 Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 11 Ιουνίου 2014 με την εξής σύνθεση: Φ. 
Αρναούτογλου, Αντιπρόεδρος, Πρόεδρος του Β΄ Τμήματος, Ν. Μαρκουλάκης, Α.-Γ. Βώρος, Ε. Νίκα, 
Ηρ. Τσακόπουλος, Σύμβουλοι, Ι. Δημητρακόπουλος, Ο.-Μ. Βασιλάκη, Πάρεδροι. Γραμματέας ο Ι. 
Μητροτάσιος, Γραμματέας του Β΄ Τμήματος. 

 Για να δικάσει, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 1 παρ. 2 του ν. 3900/2010, την από 4 Ιουλίου 2006 
προσφυγή: 

 του ... του ..., κατοίκου Ηρακλείου Κρήτης(οδός ... αρ. ..), ο οποίος δεν παρέστη, 

 κατά του Υπουργού Οικονομικών, ο οποίος παρέστη με τον Δημήτριο Φαρμάκη, Πάρεδρο του 
Νομικού Συμβουλίου του Κράτους. 

 Με την αίτηση αυτή ο αιτών επιδιώκει να ακυρωθεί το υπ’ αριθμ. 7/2006 προσωρινό φύλλου 
ελέγχου φόρου εισοδήματος του Προϊσταμένου της Β΄ ΔΟΥ Ηρακλείου. 

 Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως του εισηγητή, Παρέδρου Ι. Δημητρακόπουλου. 

 Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε τον αντιπρόσωπο του Υπουργού, ο οποίος διατύπωσε την άποψή 
του επί των προδικαστικών ερωτημάτων. 

 Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου κ 
α ι 

             Α φ ο ύ  μ ε λ έ τ η σ ε  τ α  σ χ ε τ ι κ ά  έ γ γ ρ α φ α 

                    Σ κ έ φ θ η κ ε  κ α τ ά  τ ο  Ν ό μ ο 

1. Επειδή, με την από 4.7.2006 προσφυγή που άσκησε ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου 
Ηρακλείου, o ... ζήτησε την ακύρωση του υπ’ αριθμ. 7/2006 προσωρινού φύλλου ελέγχου φόρου 
εισοδήματος του Προϊσταμένου της Β΄ Δ.Ο.Υ. Ηρακλείου. 

 2. Επειδή, το Μονομελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Ηρακλείου Χανίων, επιληφθέν της εν λόγω 
προσφυγής, με την 689/2013 απόφασή του, δέχθηκε α) ότι το επίδικο φύλλο ελέγχου δεν φέρει 
ημερομηνία έκδοσης, η δε έλλειψή του αυτή συνιστά, ενόψει της διάταξης του άρθρου 16 παρ. 1 
του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας, νομική πλημμέλεια, η οποία, όμως, δεν προβλήθηκε με την 
προσφυγή, β) ότι η ως άνω νομική πλημμέλεια θα ελεγχόταν μεν αυτεπαγγέλτως, βάσει της 
διάταξης της περίπτωσης β΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 79 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας 
(ΚΔΔ), αλλά ο έλεγχος αυτός αποκλείεται στην υπό κρίση φορολογική υπόθεση, σύμφωνα με τη 
νεότερη διάταξη της παραγράφου 5 του ίδιου άρθρου του ΚΔΔ, η οποία προστέθηκε με το άρθρο 
20 παρ. 1 του Ν. 3900/2010 και γ) ότι, πάντως, το επίδικο φύλλο ελέγχου προκύπτει ότι έχει 
εκδοθεί μεταξύ της 28 Απριλίου 2006 (ημερομηνία σύνταξης της οικείας έκθεσης ελέγχου του 
ελεγκτή εφοριακού ... .., η οποία αναφέρεται στην πρώτη σελίδα του επίδικου φύλλου ελέγχου) και 
της 2 Ιουνίου 2006 (ημερομηνία κατά την οποία επιδόθηκε το επίδικο φύλλο ελέγχου στο ... ..., 
όπως προκύπτει από το σχετικό αποδεικτικό επίδοσης, που περιλαμβάνεται στο φάκελο της 
υπόθεσης). Κατόπιν τούτων, το εν λόγω δικαστήριο υπέβαλε στο Συμβούλιο της Επικρατείας, κατ’ 
εφαρμογή του άρθρου 1 παρ. 2 του Ν. 3900/2010, τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα: «α) 
[…] ο περιορισμός του αυτεπάγγελτου (εκ μέρους του διοικητικού πρωτοδικείου) ελέγχου της 
νομιμότητας της προσβαλλόμενης με την προσφυγή πράξης ή παράλειψης της φορολογικής ή 
τελωνειακής αρχής μόνο για να διακριβωθεί αν υπάρχει παράβαση δεδικασμένου (άρθρο 79 παρ. 5 
περίπτ. Α΄ περ. 2 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, όπως η παρ. 5 προστέθηκε με το άρθρο 20 
παρ. 1 του ν. 3900/2010) παραβιάζει το δικαίωμα δικαστικής προστασίας (άρθρο 20 παρ. 1 του 
Συντάγματος) σε συνδυασμό με την αρχή της ισότητας (άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος) ; […] 
Αν η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι ότι υφίσταται παράβαση των παραπάνω συνταγματικών 
διατάξεων, πώς θα αποκατασταθεί η διαπιστωθείσα παράβαση ; […]. β) Αν είναι σύμφωνη με το 
Σύνταγμα η παραπάνω περ. 2 της περίπτ. Α΄ της παρ. 5 του άρθρου 79 του Κώδικα Διοικητικής 
Δικονομίας και ο προσφεύγων δεν επικαλεστεί την έλλειψη ημερομηνίας εκδόσεως της 
προσβαλλόμενης με την προσφυγή πράξης της τελωνειακής ή φορολογικής αρχής, ως λόγο 
ακυρώσεώς της, μήπως πρέπει να επιτραπεί και στην περίπτωση αυτή ο αυτεπάγγελτος (εκ μέρους 
του διοικητικού πρωτοδικείου) έλεγχος της νόμιμης βάσης της πράξης, μέσω τελολογικής 
επέκτασης του γράμματος της παραπάνω διάταξης, προκειμένου να ακυρωθεί η χωρίς ημερομηνία 
εκδόσεως πράξη της φορολογικής ή τελωνειακής αρχής ; Αν [όχι …] ποιού χρονικού σημείου το 
νομικό και πραγματικό καθεστώς θα ληφθεί υπόψη προκειμένου να κριθεί η αρμοδιότητα του 
οργάνου που εξέδωσε την πράξη αυτή και γενικά η νομιμότητα της έκδοσής της; γ) Αν είναι βέβαιη 
η ημερομηνία σύνταξης της έκθεσης ελέγχου της φορολογικής ή τελωνειακής αρχής, η οποία 
αποτέλεσε έρεισμα για την έκδοση της καταλογιστικής πράξης της εν λόγω αρχής, και αναγράφεται 
η ημερομηνία αυτή στο σώμα της πράξης, και αν, επιπλέον, από τα στοιχεία του φακέλου της 
υπόθεσης προκύπτει η ημερομηνία επίδοσης της πράξης σε εκείνον τον οποίον αφορά και αν, 
επιπλέον, μεταξύ των δύο παραπάνω ημερομηνιών δεν έχει επέλθει καμία μεταβολή του κρίσιμου 
νομικού και πραγματικού καθεστώτος, τότε μήπως κατ’ εξαίρεση η έλλειψη ημερομηνίας έκδοσης 
της πράξης δεν είναι αναγκαίο να καταλήξει σε ακύρωση αυτής […] ; » 

 3. Επειδή, η από 7.4.2014 πράξη του Προέδρου του Β΄ Τμήματος του Συμβουλίου της 
Επικρατείας περί ορισμού δικασίμου και εισηγητή της υπόθεσης και περί εισαγωγής της στην 
επταμελή σύνθεση του Τμήματος δημοσιεύθηκε προσηκόντως, σύμφωνα με το άρθρο 1 του ν. 
3900/2010 και τα οριζόμενα στην πράξη αυτή. Εξάλλου, όπως προκύπτει από το σχετικό (από 
15.4.2014) αποδεικτικό επίδοσης του δικαστικού επιμελητή Παντελή Μοχιανάκη, αντίγραφο της 
προαναφερόμενης πράξης του Προέδρου του Β΄ Τμήματος του Δικαστηρίου κοινοποιήθηκε 
νομίμως στον προσφεύγοντα, ο οποίος δεν παρέστη κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ενώπιον του 
Συμβουλίου της Επικρατείας. 

 4. Επειδή, στο άρθρο 1 παρ. 2 του ν. 3900/2010 (Α΄ 213) ορίζεται, μεταξύ άλλων, ότι, όταν 
διοικητικό δικαστήριο επιλαμβάνεται υπόθεσης, στην οποία ανακύπτει ζήτημα γενικότερου 
ενδιαφέροντος που έχει συνέπειες για ευρύτερο κύκλο προσώπων, μπορεί, με απόφασή του που 
δεν υπόκειται σε ένδικα μέσα, να υποβάλει σχετικό προδικαστικό ερώτημα στο Συμβούλιο της 
Επικρατείας. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, το ζήτημα που τίθεται με το προδικαστικό 
ερώτημα πρέπει να ανακύπτει πράγματι στο πλαίσιο της συγκεκριμένης διαφοράς, δηλαδή να είναι 
κρίσιμο και λυσιτελές για την επίλυσή της, και τούτο να τεκμηριώνεται επαρκώς στην απόφαση 
που διατυπώνει το ερώτημα, άλλως το τελευταίο είναι απαράδεκτο και το Συμβούλιο της 
Επικρατείας δεν το απαντά (βλ. ΣτΕ 1841/2013 Ολομ., 761/2014 επταμ.). Αντίθετα, για το 
παραδεκτό του προδικαστικού ερωτήματος, το διοικητικό δικαστήριο δεν απαιτείται να λαμβάνει 
και, μάλιστα, αιτιολογημένα, θέση επί του νομικού ζητήματος που τίθεται με αυτό, αν και κάτι 
τέτοιο είναι σκόπιμο, προς το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης (βλ. ΣτΕ 761/2014 επταμ.). 

 5. Επειδή το άρθρο 16 του (κυρωθέντος με το άρθρο πρώτο του Ν. 2690/1999, Α΄ 45) Κώδικα 
Διοικητικής Διαδικασίας, το οποίο φέρει τον τίτλο «Περιεχόμενο και τύπος [της διοικητικής 
πράξης]» ορίζει, στην παράγραφο 1, ότι «Η διοικητική πράξη είναι έγγραφη, αναφέρει την εκδούσα 
αρχή και τις εφαρμοζόμενες διατάξεις, φέρει δε χρονολογία καθώς και υπογραφή του αρμόδιου 
οργάνου. Στην ατομική διοικητική πράξη αναφέρεται, επίσης, η τυχόν δυνατότητα άσκησης της, 
κατ’ άρθρο 25, ειδικής διοικητικής ή ενδικοφανούς προσφυγής, γίνεται δε μνεία του αρμόδιου για 
την εξέτασή της οργάνου, της προθεσμίας, καθώς και των συνεπειών παράλειψης της άσκησής 
της. Προσφυγή που ασκείται σύμφωνα με τις προαναφερόμενες πληροφορίες της υπηρεσίας δεν 
μπορεί να παραγάγει συνέπειες σε βάρος του προσφεύγοντος. Η παράλειψη αναφοράς των 
εφαρμοζόμενων διατάξεων, καθώς και των κατά τη δεύτερη περίοδο στοιχείων, δεν επάγεται 
ακυρότητα της πράξης.». 

 6. Επειδή, κατά την έννοια των ως άνω διατάξεων του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας, 
ερμηνευόμενων ενόψει της αρχής της νομιμότητας της διοικητικής δράσης, ναι μεν η διοικητική 
πράξη, όπως το επίδικο φύλλο ελέγχου, πρέπει να φέρει την ημερομηνία έκδοσής της, διότι με βάση 
την χρονολογία αυτή κρίνεται το νομικό και πραγματικό καθεστώς που είναι ληπτέο υπόψη για 
την εγκυρότητά της (πρβλ. ΣτΕ 453/2011, 73/2001, 250/1996), αλλά η έλλειψη του ως άνω 
στοιχείου, το οποίο είναι ουσιώδες και καταρχήν αναγκαίο για τη νομιμότητα της πράξης (πρβλ. 
ΣτΕ 453/2011, 73/2001, 250/1996, 1262/1991, 2513/1986, 2956/1964), δεν επάγεται ακυρότητα 
αυτής σε περίπτωση, κατά την οποία από το όλο περιεχόμενο της πράξης ή/και τα στοιχεία του 
φακέλου της υπόθεσης συνάγεται ότι αυτή εκδόθηκε μεταξύ δύο συγκεκριμένων ημερομηνιών, ο 
δε καθορισμός της ακριβούς χρονολογίας έκδοσής της δεν ασκεί επιρροή στην ανεύρεση του 
κρίσιμου για την επίλυση της διαφοράς νομικού και πραγματικού καθεστώτος, το οποίο δεν 
μεταβλήθηκε ανάμεσα στις δύο αυτές ημερομηνίες (πρβλ. Conseil d’Etat 4.6.1954, Sieur Vingtain, 
Rec. Lebon 1954, σελ. 342-343). 

 7. Επειδή, εν όψει της παραπάνω απάντησης στο τρίτο (υπό στοιχ. γ΄) προδικαστικό ερώτημα, 
συνάγεται ότι, εν προκειμένω, δεν συντρέχει λόγος ακυρώσεως της προσβαλλόμενης διοικητικής 
πράξης εξ αιτίας της παράλειψης μνείας σε αυτήν της ημερομηνίας έκδοσής της, δεδομένου ότι το 
επίδικο φύλλο ελέγχου εκδόθηκε μεταξύ της 28 Απριλίου 2006 (ημερομηνίας σύνταξης της οικείας 
έκθεσης ελέγχου του ελεγκτή εφοριακού .., η οποία αναφέρεται στην πρώτη σελίδα του) και της 2 
Ιουνίου 2006 (ημερομηνίας κατά την οποία το επίδικο φύλλο επιδόθηκε στο ....., όπως προκύπτει 
από το φάκελο της υπόθεσης), μεταξύ δε των δύο αυτών ημερομηνιών δεν εχώρησε μεταβολή του 
κρίσιμου για την υπόθεση νομικού καθεστώτος, δεν προκύπτει δε, ούτε προβάλλεται ότι εχώρησε 
μεταβολή του πραγματικού. 

 8. Επειδή, κατόπιν τούτου, τα δύο άλλα (υπό στοιχ. α΄ και β΄) προδικαστικά ερωτήματα, τα 
οποία αναφέρονται στον αυτεπάγγελτο έλεγχο από τον διοικητικό δικαστή ενός τέτοιου λόγου 
ακυρώσεως, δεν είναι λυσιτελή για την επίλυση της παρούσας διαφοράς και, συνακόλουθα, 
κρίνονται απαράδεκτα, σύμφωνα με όσα έγιναν ερμηνευτικώς δεκτά στη σκέψη 4. 

 9. Επειδή, το Τμήμα, αφού απάντησε στο προδικαστικό ερώτημα που του υποβλήθηκε 
παραδεκτώς, κρίνει ότι η υπόθεση πρέπει να παραπεμφθεί στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Ηρακλείου, 
για την περαιτέρω κατ’ ουσία εκδίκασή της. 

                                 Δια ταύτα 

 Επιλύει το ζήτημα που του τέθηκε παραδεκτώς ως εξής: 

 Κατά την έννοια του άρθρου 16 παράγραφος 1 του (κυρωθέντος με το άρθρο πρώτο του Ν. 
2690/1999, Α΄ 45) Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας, ναι μεν η διοικητική πράξη πρέπει να αναφέρει 
την ημερομηνία έκδοσής της, διότι με βάση την χρονολογία αυτή κρίνεται το νομικό και 
πραγματικό καθεστώς που είναι ληπτέο υπόψη για την εγκυρότητά της, αλλά η έλλειψη του ως 
άνω στοιχείου, δεν επάγεται ακυρότητα αυτής σε περίπτωση κατά την οποία από το όλο 
περιεχόμενο της πράξης ή/και τα στοιχεία του φακέλου της υπόθεσης συνάγεται ότι αυτή 
εκδόθηκε μεταξύ δύο συγκεκριμένων ημερομηνιών, ο δε καθορισμός της ακριβούς χρονολογίας 
έκδοσής της δεν ασκεί επιρροή στην ανεύρεση του κρίσιμου για την επίλυση της διαφοράς νομικού 
και πραγματικού καθεστώτος, το οποίο δεν μεταβλήθηκε ανάμεσα στις δύο αυτές ημερομηνίες. 

 Παραπέμπει την υπόθεση στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Ηρακλείου. 
 Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 12 Ιουνίου 2014 και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια 
συνεδρίαση της 23ης του ιδίου μήνα και έτους. 

      Ο Πρόεδρος του Β' Τμήματος                   Ο Γραμματέας του Β' Τμήματος 
  
        Φ. Αρναούτογλου                                   Ι. Μητροτάσιος 
  
  
  Π.Β.
  

Ηπειρώτες δικηγόροι και μια σπουδαία απόφαση

 Δεν γνωρίζω προσωπικά το συνάδελφο κ. Τάσση Απόστολο. Από τα νομικά blogs διάβασα όμως μια απόφαση που δείχνει ότι κάνει δουλειά.
Παραθέτω τη δημοσίευση και ελπίζω να συνεχίσει να μας προσφέρει ανάλογη τροφή για σκέψη.
Από την Ηπειρο λοιπόν:

( http://atassis.com/category/%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%B6%CE%B5%CF%83/)
 
 ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΗ ΑΠΟ ΤΡΑΠΕΖΑ – ΚΗΡΥΞΗ ΩΣ ΠΛΑΣΤΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΔΑΝΕΙΟΥ – ΗΘΙΚΗ ΒΛΑΒΗ ΛΟΓΩ ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΗΣΗΣ ΤΗΣ ΥΠΟΓΡΑΦΗΣ ΤΟΥ – ΕΠΙΔΙΚΑΣΗ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ 75.000,00 €
Άρθρο 932 ΑΚ.
Εκκρεμής υπόθεση του γραφείου μας

Ο ενάγων, πληροφορήθηκε την πλαστογράφηση της υπογραφής του από συνεταίρο του και τη λήψη δανείου στο όνομά του. Στην όλη διαδικασία εμπλέκονται και προστιθέντες της τράπεζας, χωρίς τη βοήθεια των οποίων θα ήταν αδύνατη η εκταμίευση. Ταυτόχρονα υπάρχουν άλλες 3 όμοιες υποθέσεις που αφορούν το ίδιο υποκατάστημα, χωρίς κανείς των δανειοληπτών να γνωρίζει τίποτε μέχρι την αποκάλυψη.
Η διοίκηση της τράπεζας όταν διαπιστώνει την παρανομία και την αναιτιότητα του ενάγοντος, ούτε απαλλάσσει τον ενάγοντα, ούτε διεκδικεί από αυτόν την πληρωμή του δανείου το οποίο δεν εξυπηρετείται.
Άσκηση αγωγής από τον ενάγοντα και δικαίωσή του από τα αστικά δικαστήρια τα οποία δέχθηκαν ότι δεν έχει υπογράψει και δεν έχει συμβληθεί.
Μετά την τελεσίδικη ακύρωση των συμβάσεων ο ενάγων άσκησε αγωγή αποζημίωσης κατά της τράπεζας, για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Το Δικαστήριο αποδέχθηκε τη συμμετοχή προστιθέντων της τράπεζας σε όλες τις φάσεις της διαδικασίας συνομολόγησης του δανείου και εκταμίευσης του ποσού αυτού.
Καταδικάζει τόσο την τράπεζα όσο και τον συνυπαίτιο συνεταίρο που προέβη στις πλαστογραφίες, να αποζημιώσουν τον ενάγοντα με το ποσό των 25.000,00 €.

Την ίδια ημέρα εκδόθηκε απόφαση και για δεύτερη όμοια αγωγή, η οποία δέχθηκε ότι η τράπεζα και ο συνυπαίτιος συνεταίρος, θα πρέπει να καταβάλουν στους δύο άλλους ενάγοντες, επίσης από 25.000,00 € στον καθένα. ΔΗΛΑΔΗ ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ 75.000,00 €.
Αν η τράπεζα είχε δείξει από την αρχή διάθεση συνεργασίας και είχε αποδεχθεί την αδιαμφισβήτητη ευθύνη της, πιθανότατα όλοι οι ενάγοντες, θα αρκούνταν απλώς στην έγγραφη απελευθέρωσή τους από οποιαδήποτε ευθύνη από τα δάνεια τα οποία ουδέποτε υπέγραψαν. Έτσι η υπόθεση ποτέ δεν θα έφθανε στα ακροατήρια και κανείς δεν θα μάθαινε για την παρανομία. Η Τράπεζα όμως αποφάσισε να χειρισθεί το θέμα διαφορετικά, με αναπόφευκτη συνέπεια την καταφυγή στη δικαιοσύνη και την υποχρέωσή της τελικά να αποζημιώσει τα θύματα.
./2014 ΜΠΡ ΠΡΕΒ ( 623352)

(Α΄ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ)Αδικοπραξία. Απατηλή συμπεριφορά σε βάρος του ζημιωθέντος. Κατάρτιση δανειακής σύμβασης με Τράπεζα με βάση πλαστό πληρεξούσιο.    
                                             Αριθμός απόφασης ……/2014                                        ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΡΕΒΕΖΑΣ                                                    (ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ)      ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τη Δικαστή Μαρία Γιαμπούρη, Πρωτοδίκη, που ορίστηκε από την Πρόεδρο του Πρωτοδικείου και από τη Γραμματέα Αικατερίνη Ζώνιου.      ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια, στο ακροατήριό του, στις 5 Νοεμβρίου 2013, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:      ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ: ……………………….του ……………., κατοίκου Πρέβεζας, ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Αποστόλου Τάσση.      ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ: 1) Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρίας με την επωνυμία «………………………» και τον διακριτικό τίτλο «…………………..» η οποία εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικής διαδόχου της Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρίας με την επωνυμία «…………………. ΑΕ» λόγω συγχώνευσης με απορρόφηση της δεύτερης από την πρώτη δυνάμει της υπ` αριθμ. Κ2-4580/28-6-2013 εγκριτικής απόφασης του Υπουργού Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας και των υπ` αριθμ. Κ2-4580(δις)/28-6-2013 και Κ2-4578/28-06-2013 ανακοινώσεων του Υπουργείου Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, με βάση τις οποίες καταχωρίστηκε στο Γενικό Εμπορικό Μητρώο, με κωδικούς καταχωρήσεως 70284 και 70290, οι οποίες δημοσιεύθηκαν νομίμως στο υπ` αριθμ. 3931/1-7-2013 ΦΕΚ, η οποία παραστάθηκε διά του πληρεξουσίου δικηγόρου της Κωνσταντίνου Οικονόμου και 2) …………………….. του ……………, κατοίκου Φιλιππιάδας, ο οποίος δεν παραστάθηκε.      Ο ενάγων ζητεί να γίνει δεκτή, η με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 679/2012 αγωγή του, η οποία, η οποία προσδιορίστηκε προς συζήτηση για τη δικάσιμο της 19-3-2013 και κατόπιν αναβολής για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της απόφασης και γράφτηκε στο πινάκιο.      ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ δημόσια συζήτηση της υποθέσεως και κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από το πινάκιο, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά δημοσίας συνεδριάσεως και στις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσαν.                                                ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ                                              ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ   Από την υπ` αρ. 2567β/22-10-2012 έκθεση επίδοσης του Δικαστικού Επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πρέβεζας Θεοφάνη Παπαδιά, την οποία ο ενάγων επικαλείται και νόμιμα προσκομίζει, αποδεικνύεται ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της κρινόμενης αγωγής, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 19-3-2013, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στον δεύτερο εναγόμενο (άρθρα 122,124,125,126 περ. α`, 127 παρ.1 του ΚΠολΔ). Ωστόσο όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου, ο τελευταίος δεν εμφανίστηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε στο Δικαστήριο κατά την αναφερόμενη στην αρχή αυτής της απόφασης συνεδρίαση, στην οποία η υπόθεση αναβλήθηκε ύστερα από αναβολή από το πινάκιο της εν λόγω δικασίμου και για την οποία δεν χρειαζόταν νέα κλήτευση του ( άρθρο 226 παρ. 4 ΚΠολΔ). Συνεπώς ο εναγόμενος πρέπει να δικαστεί ερήμην (271 §§1 και 2 ΚΠολΔ, όπως τροποποιήθηκε με τις διατάξεις του άρθρου 29 του ν. 3994/2011, βλ. και άρθρο 72 § 2 του ίδιου νόμου).      Στο σημείο αυτό πρέπει να λεχθεί ότι η κατά το χρόνο άσκηση της αγωγής πρώτη εναγομένη ανώνυμη τραπεζική εταιρία, που εδρεύει στην Αθήνα, με την επωνυμία «…………………ΑΕ», δυνάμει της υπ` αριθμ. 38385/25-6-2013 πράξης του συμβολαιογράφου Αθηνών ………………….η οποία εγκρίθηκε με την Κ2-4580/28-6-2013 απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας και των υπ` αριθμ. Κ2-4580(δις)/28-6-2013 και Κ2-4578/28-06-2013 ανακοινώσεων του Υπουργείου Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, με βάση τις οποίες καταχωρίστηκε στο Γενικό Εμπορικό Μητρώο, με κωδικούς καταχωρήσεως 70284 και 70290, οι οποίες δημοσιεύθηκαν νομίμως στο υπ` αριθμ. 3931/1-7-2013 ΦΕΚ, συγχωνεύθηκε, δι` απορροφήσεως, με την ανώνυμη τραπεζική εταιρία, που εδρεύει στην Αθήνα και φέρει ήδη την επωνυμία “…………….. ΑΕ” και το διακριτικό τίτλο «…………………….», με συνέπεια η συγχωνεύουσα εταιρία να υποκαθίσταται αυτοδικαίως και χωρίς οποιαδήποτε άλλη διατύπωση σε όλα γενικώς τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της συγχωνευόμενης εταιρίας και η μεταβίβαση αυτή εξομοιώνεται με καθολική διαδοχή, οι δε εκκρεμείς δίκες συνεχίζονται από τη διάδοχο εταιρία χωρίς καμιά ειδικότερη διατύπωση από μέρους της για τη συνέχιση και χωρίς να επέρχεται, λόγω της συγχωνεύσεως, βιαία διακοπή της δίκης, μη απαιτουμένης δηλώσεως για την επανάληψη αυτής και, συνεπώς, η καθολική αυτή διάδοχος της αρχικής εναγομένης νομίμως συνεχίζει την παρούσα δίκη.      Από τη διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ, που ορίζει, ότι όποιος ζημιώσει άλλον παράνομα και υπαίτια έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει, συνδυαζόμενη με εκείνες των άρθρων 297, 298 και 330 του ίδιου κώδικα, προκύπτει ότι προϋποθέσεις της υποχρέωσης προς αποζημίωση, είναι: 1)ζημιογόνος συμπεριφορά (πράξη ή παράλειψη), 2) παράνομος χαρακτήρας της πράξης ή παράλειψης, 3) υπαιτιότητα και 4)πρόσφορος αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ ζημιογόνου συμπεριφοράς (νομίμου λόγου ευθύνης) και αποτελέσματος (ζημίας). Το παράνομο της συμπεριφοράς συνδέεται με αντίθεση προς διάταξη που απαγορεύει τη συγκεκριμένη πράξη, όντας αδιάφορο σε ποιο τμήμα του δικαίου ευρίσκεται η διάταξη που απαγορεύει την ένδικη συμπεριφορά, αλλά και με το γενικότερο επιβαλλόμενο από την καλή πίστη (ΑΚ 288) καθήκον του μη υπαιτίως ζημιούν τον άλλον (βλ. ΟλΑΠ 967/1973 ΝοΒ 1974.505, ΑΠ 347/2010 ΕΕμπΔ 2010.947). Από την ίδια διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 147-149 ΑΚ και 386 ΠΚ, προκύπτει ότι, γενεσιουργό λόγο της υποχρέωσης σε αποζημίωση αποτελεί και η απατηλή συμπεριφορά σε βάρος του ζημιωθέντος, η οποία υπάρχει όταν κάποιος από δόλο προκαλεί, ενισχύει ή διατηρεί με κάθε μέσο ή τέχνασμα σε άλλον την σφαλερή αντίληψη πραγματικών γεγονότων, ένεκα της οποίας αυτός προβαίνει σε δήλωση βούλησης ή επιχείρηση πράξης, από την οποία υφίσταται ζημία, εφόσον το χρησιμοποιηθέν απατηλό μέσο υπήρξε αποφασιστικό για τη γενόμενη δήλωση βούλησης ή την επιχειρηθείσα πράξη ενώ δεν αποκλείεται η τυχόν χρησιμοποιηθείσα για την απάτη ψευδής παράσταση να αναφέρεται σε μελλοντικό γεγονός ή να συνδέεται με απόκρυψη κρίσιμων γεγονότων, την ύπαρξη των οποίων αγνοούσε ο ζημιωθείς και γνώριζε αυτός που τον εξαπάτησε, χωρίς να είναι αναγκαίο η προκληθείσα από την απατηλή συμπεριφορά ζημία να συνδέεται αποκλειστικά με ωφέλεια αντίστοιχη, που επήλθε στο πρόσωπο του εξαπατήσαντος, αφού αυτή μπορεί να αφορά και σε τρίτο. Εξάλλου κατά την έννοια της ως άνω διάταξης, ερμηνευόμενης εν όψει και του άρθρου 27 ΠΚ, δόλος συντρέχει όχι μόνον όταν ο δράστης επιδιώκει την πρόκληση της ζημίας αυτής αλλά και όταν γνωρίζει ως ενδεχόμενη και αποδέχεται τη δυνατότητα πρόκλησης της ίδιας ζημιάς είτε ως αναγκαία είτε ως ενδεχόμενη συνέπεια της παράνομης συμπεριφοράς του (ΠΠρΑΘ 1738/2012, ΤΝΠ Νόμος). Περαιτέρω, δε, περιουσιακή βλάβη νοείται κάθε μείωση της ενεστώσας περιουσιακής κατάστασης του βλαπτόμενου, αλλά και η απειλή η διακινδύνευση μείωσης της περιουσίας. Και τούτο διότι η απατηλή συμπεριφορά προκαλεί αβεβαιότητα ως προς το κρίσιμο δικαίωμα του παθόντος επί ορισμένου περιουσιακού στοιχείου, ενώ η αμφισβήτηση λόγω της απατηλής συμπεριφοράς των δικαιωμάτων του φορέα της περιουσίας προκαλεί επιπρόσθετα εμπλοκή σε δαπανηρό και αβέβαιης έκβασης δικαστικό αγώνα (ΑΠ 368/2009, ΑΠ 2538/2003, ΤΝΠ Νόμος, ΑΠ 2200/2002, ΠΛογ 2002.2463). Κατά δε το άρθρο 216 Π.Κ. όποιος καταρτίζει πλαστό ή νοθεύει έγγραφο καθώς και όποιος εν γνώσει του χρησιμοποιεί πλαστό ή νοθευμένο έγγραφο με σκοπό να παραπλανήσει με τη χρήση του άλλον σχετικά με γεγονός που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες και σκόπευε με την πράξη του να προσπορίσει στον εαυτό του ή σε άλλον περιουσιακό όφελος βλάπτοντας τρίτον ή σκόπευε να βλάψει άλλον, τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών, εάν το όφελος ή η βλάβη υπερβαίνουν το ποσό των 120.000 ευρώ (ΑΠ 991/2010, ΤΝΠ Νόμος). Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 922 ΑΚ, ο κύριος ή ο προστήσας άλλον σε υπηρεσία ευθύνεται για τη ζημία που ο υπηρέτης ή ο προστηθείς προξένησε σε τρίτον παράνομα κατά την υπηρεσία του. Κατά την έννοια της εν λόγω διάταξης, «προστηθείς» για την αδικοπραξία του οποίου ευθύνεται, κατά τους όρους της διάταξης αυτής, το πρόσωπο που δέχεται τις υπηρεσίες του, είναι εκείνος που με τη βούληση του τελευταίου ως “προστήσαντος” απασχολείται διαρκώς ή παροδικώς με τη διεκπεραίωση υπόθεσης και γενικά με την εξυπηρέτηση των συμφερόντων αυτούκάτω από τις οδηγίες και τις εντολές τούτου ως προς τον τρόπο εκπλήρωσης των καθηκόντων του. Από τη διάταξη του άρθρου 922 ΑΚ προκύπτει ότι για την ίδρυση ευθύνης του προστήσαντος από την αδικοπραξία του προστηθέντος, πρέπει ο τελευταίος να τελεί υπό τις οδηγίες και τις εντολές του προστήσαντος, ως προς τον τρόπο εκπλήρωσης των καθηκόντων του, προς τις οποίες είναι υποχρεωμένος να συμμορφώνεται. Από το ίδιο ως άνω άρθρο συνάγεται ότι ο προστήσας ευθύνεται για τις ζημίες που προξένησε ο προστηθείς σε τρίτον όχι μόνο κατά την εκτέλεση της ανατεθείσας σ` αυτόν υπηρεσίας, αλλά και κατά κατάχρηση της υπηρεσίας του, ηοποία υφίσταται όταν η ζημιογόνος πράξη τελέσθηκε εντός των ορίων των καθηκόντων που ανατέθηκαν στον προστηθέντα ή επ` ευκαιρία ή εξ αφορμής της υπηρεσίας, αλλά κατά παράβαση των εντολών και οδηγιών που δόθηκαν σ` αυτόν ή καθ` υπέρβαση των καθηκόντων του, εφόσον μεταξύ της ζημιογόνου ενέργειας του προστηθέντος και της υπηρεσίας που ανατέθηκε σ` αυτόν υπάρχει εσωτερική συνάφεια (ΑΠ 363/2012, ΑΠ 926/2004, ΤΝΠ Νόμος). Τέλος, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 297, 298, 299, 914 και 932 Α.Κ., σε περίπτωση αδικοπραξίας,ανεξάρτητα από την αποζημίωση για την περιουσιακή ζημία, το δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει εύλογη, κατά την κρίση του, χρηματική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης (ΕφΑΘ 3889/2010, ΤΝΠ Νόμος). Εξάλλου από τις ίδιες ως άνω διατάξεις προκύπτει ότι δικαιούχος αποζημιώσεως ή χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης συνεπεία αδικοπραξίας είναι εκείνος που ζημιώθηκε άμεσα ή υπέστη ηθική βλάβη από αυτήν, δηλαδή εκείνος που προσβλήθηκε άμεσα από αυτήν στα δικαιώματα ή τα έννομα συμφέροντα του. Από την ίδια δε αδικοπραξία μπορούν να ζημιωθούν άμεσα περισσότεροι, τέτοια δε περίπτωση συντρέχει και όταν από αυτήν θίγονται περισσότερα δικαιώματα ή έννομα συμφέροντα διαφορετικών προσώπων. Ειδικότερα από το αδίκημα της πλαστογραφίας μετά χρήσεως, το οποίο προβλέπεται από το άρθρο 216 Π.Κ., άμεσα ζημιούμενος και δικαιούμενος να ζητήσει χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης είναι εκείνος που μπορεί να υποστεί ή υπέστη τις παραγόμενες από το πλαστό ή νοθευμένο έγγραφο έννομες συνέπειες και τέτοιος είναι πρωτίστως αυτός του οποίου πλαστογραφήθηκε η υπογραφή ή αλλοιώθηκε το γραπτό κείμενο αλλά και κάθε άλλος που ζημιώνεται από τη χρήση τούτου (ΑΠ 534/2013, ΑΠ 1537/2008, ΤΝΠ Νόμος).      Στην προκειμένη περίπτωση με την υπό κρίση αγωγή ο ενάγων εκθέτει ότι μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2005 τύγχανε μέτοχος του ΚΤΕΛ Ν.Πρέβεζας και συγκύριος με τον δεύτερο εναγόμενο κατά ποσοστό 50% εξ` αδιαιρέτου του υπ` αριθμ. …………. υπεραστικού λεωφορείου ενταγμένου στη δύναμη του ΚΤΕΛ Ν. Πρέβεζας Α.Ε. Οτι τον Μάρτιο του 2011 πληροφορήθηκε και έλαβε αντίγραφα συμβάσεων που έφεραν υπογραφές δήθεν προερχόμενες από τον ίδιο και ειδικότερα συμβάσεων πιστώσεως με ανοιχτό λογαριασμό και πρόσθετων πράξεων αυτής δυνάμει των οποίων φερόταν ότι συνεβλήθη από κοινού με τον δεύτερο εναγόμενο ως συνοφειλέτης και εγγυητής με την πρώτη εναγόμενη τράπεζα ως δανείστρια και εκχωρήσεως λόγω ενεχύρου δυνάμει της οποίας είχε παραχωρήσει προς την ανωτέρω Τράπεζα ενέχυρο επί των απαιτήσεων του από το ΚΤΕΛ Ν. Πρέβεζας Α.Ε. που αφορούν την εκμετάλλευση μερισμάτων του ως άνω αναφερόμενου υπεραστικού λεωφορείου προς εξασφάλιση των απαιτήσεων αυτής από την χορηγειθήσα με τις προαναφερθείσες συμβάσεις πίστωση. Οτι ο δεύτερος εναγόμενος φερόταν ως αντίκλητος και πληρεξούσιος του ενάγοντος δυνάμει του υπ` αριθμ. 5303/22-12-2004 πληρεξουσίου που συντάχθηκε από τη συμβολαιογράφο Πρέβεζας …………….., ωστόσο η υπογραφή στο εν λόγω πληρεξούσιο δεν ανήκει στον παράσχοντα την πληρεξουσιότητα. Οτι ο ίδιος ουδέποτε συμβλήθηκε με την πρώτη εναγόμενη ως δανειολήπτης ούτε υπέγραψε το προαναφερόμενο συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο, ενώ οι υπογραφές στα σχετικά έγγραφα τέθηκαν από τον δεύτερο εναγόμενο. Οτι λόγω της ως άνω δανειακής σύμβασης ο δεύτερος εναγόμενος έλαβε ποσό 202.000 ευρώ, το οποίο δεν αποπλήρωσε. Οτι οι προστηθείσες της πρώτης εναγόμενης υπάλληλοι της τελούσαν σε γνώση των ως άνω περιστατικών και ενεργώντας από κοινού με τον δεύτερο εναγόμενο ζημίωσαν παράνομα και υπαίτια τον ενάγοντα. Οτι από την αδικοπρακτική συμπεριφορά των εναγομένων υπέστη ηθική βλάβη. Με βάση το ιστορικό αυτό, ζητεί μετά παραδεκτό περιορισμό του αιτήματος του (223 ΚΙΊολΔ) να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι, με απόφαση που θα κηρυχθεί προσωρινά εκτελεστή, να του καταβάλλουν ο καθένας το ποσό των 50.000. Με το περιεχόμενο αυτό και αιτήματα η υπό κρίση αγωγή αρμοδίως και παραδεκτά, μετά την καταβολή του απαιτούμενου δικαστικού ενσήμου με τις νόμιμες προσαυξήσεις (βλ. τα υπ` αριθμ. Η ……/2013, διπλότυπο είσπραξης ΔΟΥ Πρέβεζας και το υπ` αριθμ……………… /2013 γραμμάτιο είσπραξης …..) εισάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού, για να δικαστεί κατά την τακτική διαδικασία και είναι ορισμένη, ως περιέχουσα όλα τα, κατά νόμο, αναγκαία, για τη νομική θεμελίωση και δικαστική της εκτίμηση, στοιχεία. Είναι δε νόμιμη, στηριζόμενη στις διαλαμβανόμενες στη μείζονα σκέψη της παρούσας διατάξεις καθώς και στις 926 ΑΚ, 907, 908, 176 ΚΠολΔ. Επομένως, πρέπει, να εξετασθεί περαιτέρω ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα.      Οσον αφορά τον δεύτερο των εναγομένων, λόγω της ερημοδικίας του, θεωρούνται ομολογημένοι οι περιεχόμενοι στην αγωγή πραγματικοί ισχυρισμοί του ενάγοντος (271 § 3 ΚΠολΔ, όπως τροποποιήθηκε με τις διατάξεις του άρθρου 29 του ν. 3994/2011, βλ. και άρθρο 72 § 2 του ίδιου νόμου), ενόψει του ότι δεν υπάρχει ένσταση, η οποία να εξετάζεται αυτεπαγγέλτως, ενώ ως προς τα σχετικά με την αγωγή γεγονότα επιτρέπεται ομολογία. Ωστόσο το ύψος της εύλογης χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης δεν μπορεί να θεωρηθεί ομολογημένο, αφού δεν αποτελεί πραγματικό περιστατικό που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο ομολογίας, διαμορφώνεται, δε, κατά την κυριαρχική κρίση του Δικαστηρίου και με βάση τα διδάγματα της κοινής πείρας. Περαιτέρω, δε, η ερημοδικία του ενός ομοδίκου καθιστά ερήμην τη δική του μόνο δίκη. Επομένως ως προς την πρώτη των εναγομένων, η οποία και συνδέεται με τον δεύτερο εξ` αυτών με το δεσμό της απλής ομοδικίας, ενόψει του ότι πρόκειται για αγωγή κατά περισσότερων εις ολόκληρον ενεχόμενων από αδικοπραξία (Νίκα σε Κεραμέα/Κονδύλη/Νίκα, Ερμηνεία ΚΠολΔ, άρθρο 74, σ. 168), η τεκμαιρόμενη ομολογία του έτερου εναγομένου δεν επηρεάζει ούτε δεσμεύει αυτήν. Από την ένορκη κατάθεση των μαρτύρων απόδειξης και ανταπόδειξης, που εξετάστηκαν νομίμως στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης αυτού, χωρίς να ληφθεί υπόψη η υπ` αριθμ. 14732/5-5-2011 ένορκη βεβαίωση του δεύτερου εναγομένου, ενώπιον της συμβολαιογράφου Πρέβεζας ……………………….., καθώς ως ένορκες βεβαιώσεις νοούνται οι βεβαιώσεις τρίτων προσώπων, δηλαδή προσώπων διάφορων από τα υποκείμενα της έννομης σχέσης της δίκης (βλ. Βαθρακοκοίλη, ΚΠολΔ, τόμ. Β`, αρθρ. 339, αρ. 46), καθώς και από όλα τα νομίμως επικαλούμενα και προσκομιζόμενα έγγραφα αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Ο ενάγων τύγχανε μέτοχος της εταιρίας με την επωνυμία «ΚΤΕΛ Ν. Πρέβεζας Α.Ε.» και συγκύριος κατά ποσοστό 50% εξ` αδιαιρέτου με τον δεύτερο εναγόμενο του υπ` αριθμ. κυκλοφορίας ……………… ΔΧ λεωφορείου. Στις 23-12-2004 καταρτίστηκε σύμβαση πίστωσης με ανοικτό λογαριασμό ποσού 250.000 ευρώ μεταξύ της ………………………, της οποίας καθολική διάδοχος είναι η πρώτη εναγόμενη, και των ενάγοντος και δεύτερου εναγομένου, συνοδευόμενη από τις από 23-12-2004 και 11-12-2004 πρόσθετες πράξεις σύμβασης ανοικτού λογαριασμού και το υπ` αριθμ. 13319/11-1-2005 πρόσθετο σύμφωνο. Η ως άνω σύμβαση, αναπόσπαστο μέρος της οποίας αποτελούν και οι πρόσθετες πράξεις αυτής, στην οποία ως πιστούχοι και εγγυητές εμφανίζονται ο ενάγων και ο δεύτερος εναγόμενος αφορούσε την χορήγηση από την τράπεζα ποσού δανείου 202.000 ευρώ με σκοπό την αγορά λεωφορείου με αριθμό κυκλοφορίας …………….. Εξάλλου προς εξασφάλιση της απαίτησης της πρώτης εναγόμενης τράπεζας καταρτίστηκε η από 23-12-2004 σύμβαση εκχώρησης λόγω ενεχύρου μεταξύ των ίδιων ως άνω συμβαλλομένων, δυνάμει της οποίας οι πιστούχοι εκχώρησαν λόγω ενεχύρου τα μερίσματα του ως άνω ΔΧ λεωφορείου, που ήταν ενταγμένο στη δύναμη του ΚΤΕΑ Ν. Πρέβεζας. Σε εκτέλεση της ως άνω σύμβασης εκδόθηκε από την πρώτη εναγόμενη εντολή- επιταγή για καταβολή ποσού 202.000 ευρώ στον ενάγοντα και στον δεύτερο εναγόμενο (βλ. το υπ` αρ. 0341/11-1-2005 γραμμάτιο είσπραξης της …………………..). Ωστόσο η κατάρτιση των ως άνω συμβάσεων και η συνεπεία αυτών εκταμίευση του ως άνω αναφερόμενου χρηματικού ποσού έλαβε χώρα εν αγνοία του ενάγοντος. Ειδικότερα με πρωτοβουλία του δεύτερου εναγομένου συντάχθηκε το υπ` αριθμ. 5303/22-12-2004 συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Πρέβεζας ………………….η σύμφωνα με το οποίο ο ενάγων «διορίζει πληρεξούσιο, αντιπρόσωπο και αντίκλητό του» τον δεύτερο εναγόμενο προς τον οποίον παρέχει την εντολή και το δικαίωμα «να αντιπροσωπεύσει αυτόν στην ………………….. της Ελλάδος (Υποκατάστημα Πρεβέζης) και να εισπράξει επ` ονόματι και για λογαριασμό του οποιοδήποτε ποσό που προέρχεται από δανειακή σύμβαση μεταξύ του εντολέως και του εντολοδόχου και της ως άνω Τράπεζας για αγορά λεωφορείου, υπογράφοντας κάθε σχετικό απαιτούμενο έγγραφο, όπως απόδειξη, εξόφληση κ.λ.π. Γενικά να κάνει και κάθε τι άλλο που δεν αναφέρεται εδώ, μα που είναι απαραίτητο για να εκτελεστεί η παραπάνω εντολή. Τέλος δήλωσε ότι αναγνωρίζει από τώρα όλες τις πράξεις που ο εντολοδόχος του και ο πληρεξούσιος του ενήργησε προηγούμενα ή θα ενεργήσει μελλοντικά ως έγκυρες, ισχυρές, νόμιμες και απρόσβλητες και σαν να έγιναν απ` αυτόν τον ίδιο…». Το ως άνω πληρεξούσιο συντάχθηκε εν αγνοία του ενάγοντος, χωρίς ο ίδιος να εμφανιστεί και να το υπογράψει. Επομένως τα γεγονότα που βεβαιώνεται ότι έλαβαν χώρα ενώπιον της ως άνω συμβολαιογράφου, ήτοι η εμφάνιση του ενάγοντος και η παροχή στον δεύτερο εναγόμενο εντολής και πληρεξουσιότητας να ενεργήσει τις αναφερόμενες στο πληρεξούσιο πράξεις για λογαριασμό του δεν είναι αληθή, ενώ η υπογραφή στο ως άνω πληρεξούσιο δεν τέθηκε από τον παράσχοντα την   εντολή και πληρεξουσιότητα. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι ο ενάγων ουδέποτε συνεβλήθη με την πρώτη εναγόμενη τράπεζα για τη χορήγηση του προαναφερόμενου δανείου ούτε υπέγραψε τις ένδικες συμβάσεις, ενώ για λογαριασμό του στις συμβάσεις αυτές την υπογραφή του έθεσε οδεύτερος εναγόμενος χωρίς να έχει προς τούτο συναίνεση ή εξουσιοδότηση του. Τα ως άνω γεγονότα ο ενάγων πληροφορήθηκε στις αρχές του 2011 από συναδέλφους του αυτοκινητιστές μετόχους του ΚΤΕΛ Ν. Πρέβεζας, οι οποίοι επίσης εμφανιζόταν ως συμβληθέντες σε δάνεια που είχε συνάψει ο δεύτερος εναγόμενος με την πρώτη εναγόμενη τράπεζα και προέβη στην από 10-3-2011 και με αριθμό έκθεσης επίδοσης 6281 β/10-3-2011 εξώδικη πρόσκληση-διαμαρτυρία προς την τελευταία με την οποία αρνούμενος οποιαδήποτε οφειλή του ζητούσε την παράδοση σε αυτόν οποιωνδήποτε εγγράφων αφορώντων την επίδικη σύμβαση. Σε απάντηση της η πρώτη εναγόμενηαπηύθηνε προς τον ενάγοντα την από 30-3-2011 εξώδικη δήλωση της επισυνάπτοντας     αντίγραφα των προαναφερόμενων συμβάσεων, του συμβολαιογραφικού πληρεξουσίου αλλά και της υπ` αριθμ.1663/27-12-2004 έκθεσης επίδοσης της δικαστικής επμελήτριας του Πρωτοδικείου   Πρέβεζας Χρυσούλας Φωτίου, που αφορούσε την επίδοση στον ενάγοντα της από 23-12-2004σύμβασης εκχώρησης και στην οποία αναφέρεται ότι το σχετικό έγγραφο επιδόθηκε στον δεύτερο εναγόμενο ως πληρεξούσιο και αντίκλητο του ενάγοντος δυνάμει του υπ` αριθμ. 5303/22-12-2004 συμβολαιογραφικού πληρεξουσίου. Με βάση το ανωτέρω ιστορικό ο ενάγων άσκησε την υπ` αριθμ. 51/2011 αγωγή του ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πρέβεζας, επί της οποίας εκδόθηκε η υπ` αριθμ. 43/2012 του ίδιου Δικαστηρίου δυνάμει της οποίας αναγνωρίστηκε η ακυρότητα των προαναφερόμενων συμβάσεων κατά το μέρος που αφορούν τον ενάγοντα καθώς και του προαναφερόμενου συμβολαιογραφικού πληρεξουσίου. Κατά της ανωτέρω απόφασης δεν ασκήθηκαν ένδικα μέσα (βλ. υπ` αριθμ. 13772/29-6-2012 έκθεση επίδοσης του δικαστικού   επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πρέβεζας Βασιλείου Ευθυμίου, 11814Γ/29-6-2012 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πειραιά Ιωάννη Ζήση, υπ` αριθμ. 2444Β/27-9-2012 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πρέβεζας Θεοφάνη Παπαδιά, υπ` αριθμ.    3007/25-10-2013 πιστοποιητικό της γραμματέως του Πρωτοδικείου Πρέβεζας περί μη ασκήσεως ενδίκων μέσων). Κατόπιν των ανωτέρω ο δεύτερος εναγόμενος τέλεσε τις πράξεις της πλαστογραφίας μετά χρήσεως και της απάτης καθόσον παρέστησε ψευδώς στην …………………..   της Ελλάδος, όπως εκπροσωπείται νόμιμα, ότι ο ενάγων είχε τη δικαιοπρακτική βούληση να συμβληθεί ως πρωτοφειλέτης και εγγυητής και να λάβει δάνειο με σκοπό την αγορά τουπροαναφερόμενου λεωφορείου καθώς και ότι ο ίδιος είχε την εντολή και πληρεξουσιότητα να τον αντιπροσωπεύει στην ………………………….. (κατάστημα Πρεβέζης) σύμφωνα με τα ανωτέρω   εκτιθέμενα στο ως άνω συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο το οποίο προσκόμισε ο ίδιος στο Κατάστημα Πρέβεζας της ως άνω Τράπεζας και το οποίο ήταν πλαστό. Ως αποτέλεσμα επέτυχετην έγκριση του δανείου από τα αρμόδια όργανα της Κεντρικής Υπηρεσίας της ως άνω Τράπεζας και την χορήγηση στον ίδιο του χρηματικού ποσού των 202.000 ευρώ στις 11-1-2005 (βλ.   γραμμάτιο είσπραξης για την έκδοση της υπ` αριθμ. …………………. επιταγής). Σε γνώση της ως άνω αδικοπρακτικής συμπεριφοράς του δεύτερου εναγομένου τελούσαν και οι υπάλληλοι της Τράπεζας (κατάστημα Πρέβεζας), προστηθέντες αυτής, ……………………………. και …………………,οι οποίες υπέγραψαν τις ως άνω συμβάσεις στο όνομα και για λογαριασμό της Τράπεζας παρέχοντας άμεση συνδρομή στον δεύτερο εναγόμενο κατά την τέλεση των ως άνω πράξεων. Ειδικότερα προώθησαν το αίτημα του για δανειοδότηση, παριστώντας στα όργανα της Κεντρικής Υπηρεσίας της Τράπεζας, που είναι επιφορτισμένα με την έγκριση και την χορήγηση δανείων, ότι πληρούνται οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για την έγκριση του δανείου καθώς και ότι υπήρχεσχετική δικαιοπρακτική βούληση από πλευράς του ενάγοντος, του οποίου ως αντιπρόσωπος ενεργούσε ο δεύτερος εναγόμενος, γνωρίζοντας ότι αυτό δεν ήταν αληθές, χρησιμοποιώντας, δε, εν γνώσει τους το ως άνω πλαστό πληρεξούσιο, το οποίο παρέδωσαν στην αρμόδια νομική υπηρεσία. Αποτέλεσμα των ανωτέρω ήταν να εγκριθεί η δανειοδότηση και να τους δοθεί η σχετική εντολή να προχωρήσουν οι ίδιες για λογαριασμό του νομικού προσώπου στην υπογραφή των επιδίκων συμβάσεων. Ως απότοκο των ανωτέρω ενεργειών προέβη η Τράπεζα μέσω των αρμοδίων οργάνων της στην περιουσιακή διάθεση που έλαβε χώρα με την απόδοση του χρηματικού ποσού. Από τις ανωτέρω πράξεις υπέστη ζημία ο ενάγων, ενώ προσπορίστηκε παράνομο όφελος ο δεύτερος των εναγομένων. Περί των ανωτέρω και ειδικότερα σε ότι αφορά στη γνώση και την σύμπραξη των προστηθέντων της εναγομένης καταθέτει με σαφήνεια ο μάρτυρας απόδειξης, …………………….., επί λέξει «Η Τράπεζα όταν έγινε το Δικαστήριο σχεδόν το παραδεχθήκανε. Το γνώριζε η Τράπεζα ότι δηλαδή δεν ήταν αυτές οι υπογραφές μας…».   Το ανωτέρω αποδεικτικό πόρισμα του Δικαστηρίου ως προς την ύπαρξη δόλου στο πρόσωπο τωνπροστηθέντων της εναγομένης, για τον οποίο ως εκτέθηκε στην ανωτέρω νομική σκέψη αρκεί ο δράστης να γνωρίζει ως ενδεχόμενη και να αποδέχεται τη δυνατότητα πρόκλησης της ζημιάς είτε ως αναγκαία είτε ως ενδεχόμενη συνέπεια της παράνομης συμπεριφοράς του, ενισχύεται από τις ακόλουθες παραδοχές. Ο ενάγων ουδέποτε ενημερώθηκε για την σύναψη των συγκεκριμένων συμβάσεων στο όνομα του από τους υπαλλήλους της Τράπεζας, ούτε κατά το χρόνο της υπογραφής αυτών, ούτε και μεταγενέστερα. Ουδέποτε έλαβε ενημέρωση της κίνησης του λογαριασμού που τηρούνταν για την σύμβαση του δανείου, παρόλο που το τελευταίο δεν αποπληρώθηκε, ούτε άλλωστε οχλήθηκε για την εξόφληση τυχόν ληξιπρόθεσμων οφειλών. Αντίθετα η ενημέρωση του, ως προεκτέθηκε, έλαβε χώρα τυχαία στις αρχές του 2011, ενώ τα έγγραφα των σχετικών συμβάσεων του γνωστοποιήθηκαν μετά από την προαναφερόμενη εξώδικη πρόσκλησή του. Το γεγονός της παντελούς έλλειψης ενημέρωσης του ενάγοντος συνομολογεί η πρώτη εναγόμενη με τις προτάσεις της, ισχυριζόμενη ότι αυτή οφειλόταν στην ύπαρξη του συμβολαιογραφικού πληρεξουσίου. Ο ισχυρισμός αυτός δεν κρίνεται πειστικός, κατά τα ανωτέρω εκτιθέμενα, αλλά και διότι επρόκειτο για χορήγηση μεγάλου ποσού δανείου και παρήλθε χρονικό διάστημα άνω των πέντε ετών από την υπογραφή των σχετικών συμβάσεων. Επιπρόσθετα ενώ υπεγράφη σύμβαση εκχώρησης λόγω ενεχύρου των απαιτήσεων των εναγόντων από το ΚΤΕΛ Ν. Πρέβεζας, που αφορούν την εκμετάλλευση του υπ` αριθμ. ………….. υπεραστικού λεωφορείου, η εν λόγω σύμβαση επιδόθηκε στον δεύτερο εναγόμενο ως αντίκλητο και πληρεξούσιο αυτού, ενώ η σχετική παραγγελία προς επίδοση στην αρμόδια δικαστική επιμελήτρια έγινε από τις προαναφερόμενες υπαλλήλους της Τράπεζας …………………………….. Περαιτέρω, δε, το συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο έχει ημερομηνία 22-12-2004 ενώ οι επίδικες συμβάσεις υπογράφηκαν στις 23-12-2004, γεγονός από το οποίο προκύπτει ότι είχε προηγηθεί η επικοινωνία του δεύτερου εναγομένου με τους υπαλλήλους της τράπεζας ως προς την έγκριση του δανείου, και είχαν γίνει και απαιτούμενες προεργασίες προς την Κεντρική Υπηρεσία χωρίς την ύπαρξη του πληρεξουσίου και χωρίς να λάβει χώρα οποιαδήποτε επικοινωνία με τον φερόμενο ως συνοφειλέτη και εγγυητή. Εξάλλου σύμφωνα με το εν λόγω πληρεξούσιο δεν δίδεται στον δεύτερο εναγόμενο ρητή εντολή για την υπογραφή των συμβάσεων αλλά για την είσπραξη του ποσού του δανείου παράλληλα με μια γενική έγκριση όλων των ενεργειών του. Σημειώνεται, δε, ότι στις σχετικές συμβάσεις δεν γίνεται μνεία ότι ο δεύτερος εναγόμενος ενεργεί ως αντιπρόσωπος του ενάγοντος δυνάμει συμβολαιογραφικού πληρεξουσίου, γεγονός που δεν είναι απαραίτητο για την εγκυρότητα της σύμβασης εφόσον υπάρχει η εξουσία αντιπροσώπευσης, ωστόσο, δεν καθιστά σαφές σε οποιοδήποτε τρίτο αλλά και ενδεχομένως και στα αρμόδια όργανα της Κεντρικής Υπηρεσίας της Τράπεζας ότι η υπογραφή των συμβάσεων στο όνομα και για λογαριασμό του ενάγοντος, έλαβε χώρα από τον δεύτερο εναγόμενο, με βάση το συγκεκριμένο συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο. Από τις ανωτέρω παραδοχές αποδεικνύεται πλήρως, τόσο άμεσα, όσο και διά των κανόνων της έμμεσης ή δια τεκμηρίων απόδειξης (άρθρο 336 παρ. 3), ότι οι προστηθέντες της πρώτης εναγομένης όχι μόνον τελούσαν σε πλήρη γνώση της αδικοπραξίας που τέλεσε σε βάρος του πιστωτικού ιδρύματος, αλλά και του ενάγοντος-παθόντος, ο δεύτερος εναγόμενος, αλλά συνέδραμαν ουσιωδώς αυτόν, ειδικότερα δε παρείχαν άμεση συνδρομή, τόσο πριν την χορήγηση της επίμαχης συμβάσεως πιστώσεως, όσο και στη συνέχεια με αποτέλεσμα να εγκριθεί η δανειοδότηση και να λάβει χώρα η περιουσιακή διάθεση στον δεύτερο εναγόμενο, χωρίς να λάβουν γνώση οι ενάγοντες, ούτε κατά την υπογραφή των συμβάσεων αλλά και μεταγενέστερα και μέχρι το έτος 2011. Τέλος, πρέπει να σημειωθεί ότι δεν πρόκειται για το μοναδικό τέτοιο περιστατικό, καθώς με τον ίδιο τρόπο πλαστογραφήθηκαν υπογραφές και άλλων προσώπων, μετόχων του ΚΤΕΛ και συνεταίρων του δεύτερου εναγομένου, οι οποίοι με τον ίδιο τρόπο εμφανίστηκαν ψευδώς ως οφειλέτες δανείων στην ……………………. Μάλιστα στο κατάστημα της Τράπεζας στην Πρέβεζα οι ίδιες ως άνω υπάλληλοι, υπέγραψαν τις σχετικές δανειακές συμβάσεις των …………………….. και ………………………….., οι οποίοι έχουν ασκήσει όμοια με τον ενάγοντα αγωγή ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, γεγονός που είναι γνωστό στο Δικαστήριο από άλλη δικαστική ενέργεια (336 παρ. 2 ΚΠολΔ). Εξάλλου η ………………….. άσκησε την από 4-12-2012 μηνυτήρια αναφορά της προς τον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Πρέβεζας στρεφόμενη κατά του δεύτερου εναγομένου και κατά παντός υπευθύνου, όπου καταγγέλονται τέσσερις όμοιες υποθέσεις με δράστη τον δεύτερο εναγόμενο στο κατάστημα της εν λόγω Τράπεζας στην Πρέβεζα, ενώ σε τρεις εξ` αυτών προσκομίστηκαν συμβολαιογραφικά πληρεξούσια της συμβολαιογράφου Πρέβεζας ………………….. Τα ανωτέρω δεν αναιρούνται από την κατάθεση του μάρτυρα ανταπόδειξης, ο οποίος είναι υπάλληλος της καθολικής διαδόχου της αρχικώς εναγομένης ………………………. και δεν εργαζόταν στην τελευταία κατά το επίδικο χρονικό διάστημα. Σε κάθε περίπτωση στην κατάθεση του αρκείται σε γενική αναφορά στην πρακτική της Τράπεζας κατά τη χορήγηση δανείων, χωρίς να παρέχει συγκεκριμένα στοιχεία και πληροφορίες σχετικά με τις συγκεκριμένες συμβάσεις και την διαδικασία που ακολουθήθηκε. Εξάλλου δεν παρέχει πειστικές εξηγήσεις ως προς την αποφυγή από πλευράς των υπαλλήλων της Τράπεζας να λάβει χώρα ενημέρωση συνοφειλέτη-ενάγοντα, έστω και τηλεφωνικά, ειδικά όταν ο ίδιος καταθέτει επί λέξει: «Η Τράπεζα πιστεύω ότι ενημέρωνε τους πελάτες, στην πρακτική με τηλέφωνο ή πηγαίνοντας στην εταιρία ή με διάφορους άλλους τρόπους». Εξάλλου κανένα από τα έγγραφα που προσκομίζει η πρώτη εναγόμενη δεν οδηγεί σε αντίθετο συμπέρασμα. Περαιτέρω, απορριπτέος κρίνεται ο ισχυρισμός της εναγόμενης ότι ο ενάγων δεν υπέστη ζημία, διότι δεν κλήθηκε να καταβάλλει το χρηματικό ποσό του δανείου, καθώς, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στην ανωτέρω μείζονα σκέψη, εν προκειμένω αυξήθηκε το παθητικό της περιουσίας του ενάγοντος και σε κάθε περίπτωση απειλήθηκε μείωση αυτής, ενώ προς άρση της αμφισβήτησης που δημιουργήθηκε επιδόθηκε σε δικαστικούς αγώνες. Τυχόν παράλληλη ζημία της πρώτης εναγόμενης από την ανωτέρω αδικοπραξία είναι δυνατόν να υπάρχει και δεν αναιρεί την ζημία του ενάγοντος, ως εκτέθηκε στην νομική σκέψη της παρούσας. Παρατηρείται, τέλος, ότι σε κάθε περίπτωση δεν είναι αναγκαία η σύμπτωση του προσώπου του πλανώμενου με αυτό του ζημιωθέντος (ΑΠ 159/2007, 72/2007, ΤΝΠ Νόμος). Επομένως με βάση τα ανωτέρω, η πρώτη εναγόμενη, προστήσασα εργοδότρια των ως άνω υπαλλήλων της ευθύνεται για τη ζημία που προξένησαν στον ενάγοντα, οι παράνομες και υπαίτιες πράξεις τους, εφόσον η ζημία αυτή προκλήθηκε με αφορμή και επ` ευκαιρία της εκτέλεσης της υπηρεσίας τους από τους τελευταίους και η οποία αποτέλεσε το αναγκαίο μέσο για την επιχείρηση των προπεριγραφεισών ζημιογόνων πράξεων τους. Η ευθύνη αυτή εξάλλου της προστήσασας δεν αίρεται από το γεγονός, ότι οι υπάλληλοι ενδεχομένως ενήργησαν κατά κατάχρηση της υπηρεσίας τους. Από την προπεριγραφείσα αδικοπραξία ο ενάγων υπέστη ηθική βλάβη, για την αποκατάσταση της οποίας δικαιούται εύλογη χρηματική ικανοποίηση. Ενόψει, δε των ανωτέρω περιστατικών που αποδείχθηκαν, του είδους, της βαρύτητας και των συνθηκών τέλεσης της αδικοπραξίας, της υπαιτιότητας των υπαιτίων προσώπων και, του είδους της προσβολής, της κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης των διαδίκων φυσικών προσώπων, το Δικαστήριο κρίνει ότι το ύψος της χρηματικής ικανοποίησης για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που υπέστη ο ενάγων ανέρχεται στο ποσό των 25.000 ευρώ. Κατ` ακολουθία των ανωτέρω η αγωγή πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή ως και κατ` ουσία βάσιμη και να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να καταβάλλουν εις ολόκληρον έκαστος το ποσό των 25.000 ευρώ και όχι διαιρετά όπως αιτείται ο ενάγων, με δεδομένο ότι από τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά προκύπτει ότι η βλάβη του ενάγοντος επήλθε με πράξεις περισσοτέρων, που ενόψει των περιστάσεων εμφανίζουν ενότητα, με συνέπεια να οφείλεται χρηματική ικανοποίηση, συγκεντρούμενη, ως εκ της ταυτότητας του σκοπού της, στην ικανοποίηση ενός και του αυτού συμφέροντος, σε μία παροχή (ενιαίο χρηματικό ποσό) (βλ. σχετ. ΑΠ 1095/2009, ΑΠ 518/2008, ΕφΘες 357/2011, ΕφΘες 236/2009, ΤΝΠ Νόμος). Οσον αφορά το αίτημα για την κήρυξη της απόφασης προσωρινά εκτελεστής, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν συντρέχουν εξαιρετικοί λόγοι που να επιβάλλουν την προσωρινή εκτελεστότητα και ότι η επιβράδυνση της εκτέλεσης δεν είναι δυνατό να επιφέρει σημαντική ζημία στους ενάγοντες, γι αυτό το σχετικό αίτημα των τελευταίων πρέπει να απορριφθεί, ως αβάσιμο κατ` ουσίαν. Μέρος των δικαστικών εξόδων του ενάγοντος πρέπει να επιβληθούν σε βάρος των εναγομένων λόγω της εν μέρει νίκης και ήττας των διαδίκων (176ΚΠολΔ). Πρέπει επίσης να οριστεί παράβολο ερημοδικίας για την περίπτωση που ο δεύτερος εναγόμενος ασκήσει ανακοπή ερημοδικίας (505 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ    ΔΙΚΑΖΕΙ ερήμην του δεύτερου εναγομένου και αντιμωλία των λοιπών διαδίκων.    ΟΡΙΖΕΙ το παράβολο ερημοδικίας στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ, για την περίπτωση άσκησης ανακοπής ερημοδικίας κατά της παρούσας.    ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει την αγωγή.    ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ τους εναγομένους εις ολόκληρον τον καθένα να καταβάλλουν στον ενάγοντα το χρηματικό ποσό των είκοσι πέντε χιλιάδων (25.000) ευρώ.    ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους εναγόμενους σε μέρος των δικαστικών εξόδων του ενάγοντος τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων (1.000) ευρώ.    ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στην Πρέβεζα στις 15 Μαϊου 2014.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ                                                             Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ  Ν.Σ.

Κατσανέβας V Wikipedia

- 4/9/2014
Δεν διαγράφεται για την ώρα η λέξη «όνειδος» από το βιογραφικό λήμμα του προέδρου του κόμματος «Δραχμή», Θόδωρου Κατσανέβα στον ιστότοπο της Βικιπαίδεια (Wikipedia). Το λήμμα μπορείτε να δείτε εδώ

Κι αυτό διότι το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών απέρριψε την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων του κ. Κατσανέβα, με την οποία ζητούσε τη διαγραφή μέρους του περιεχομένου από το βιογραφικό λήμμα για τον ίδιο στο ιστότοπο της Βικιπαίδεια. Το επίμαχο περιεχόμενο ήταν η αναφορά σχετικά με τη διαθήκη του Ανδρέα Παπανδρέου, τότε πεθερού του κ. Κατσανέβα, στην οποία τον χαρακτήριζε «όνειδος» για την οικογένειά του. Το δικαστήριο απέρριψε την αίτηση του πρώην βουλευτή του ΠΑΣΟΚ κατά του χρήστη της Wikipedia Diu, Δημήτρη Λιούρδη, επιδικάζοντάς του παράλληλα τα δικαστικά έξοδα (300 ευρώ).

Ο κ. Κατσανέβας είχε στραφεί κατά του χρήστη "Diu" της Wikipedia, κατά κόσμον Δημήτρη Λιούρδη, ζητώντας τη διαγραφή μέρους του περιεχομένου από το βιογραφικό λήμμα για τον ίδιο στον ιστότοπο της Wikipedia. Το επίμαχο κομμάτι αναφερόταν στη διαθήκη του Ανδρέα Παπανδρέου, τότε πεθερού του κ. Κατσανέβα, στην οποία τον χαρακτήριζε «όνειδος» για την οικογένειά του.

Με την απόφασή του το δικαστήριο μπήκε στην ουσία της υπόθεσης κρίνοντας μεταξύ άλλων ότι «η προσωπικότητα του αιτούντος δε χρήζει προσωρινής δικαστικής προστασίας...», ενώ έπειτα από σχολαστική ανάλυση των δύο διαθηκών του Ανδρέα Παπανδρέου ως προς το επίμαχο σημείο έκρινε πως «η μη επανάληψη περιεχομένου της πρώτης διαθήκης στη δεύτερη δεν συνεπάγεται την απάλειψή του από την πρώτη». Μάλιστα, το δικαστήριο στην απόφασή του αναλύει και το ίδιο το περιεχόμενο του λήμματος αναφέροντας ότι «δεν διαφοροποιείται το περιεχόμενο από τα αναγραφόμενα της διαθήκης», «ούτε η εκφορά του λόγου δηλώνει σκοπό καταφρόνησης της τιμής του».

Οπως αναφέρει το protothema.gr, ο κ. Κατσανέβας για τη συγκεκριμένη υπόθεση έχει καταθέσει και αγωγή η οποία έχει προσδιοριστεί να συζητηθεί τον Ιανουάριο του 2016. Στην αγωγή του, κατηγορεί τον χρήστη και τη Wikipedia πως μεταξύ άλλων «διαστρέβλωσε με δόλο την αλήθεια προβαίνοντας σε κατάφωρα άδικες και κακόβουλες αναφορές στο πρόσωπό του παραποιώντας και αμαυρώνοντας με δόλο το βιογραφικό του σημείωμα».

Ζητεί δε από την ελληνική δικαιοσύνη «να υποχρεωθεί (σ.σ.η Wikipedia) σε καταβολή αποζημίωσης ύψους 200.000 ευρώ (με τον νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής) καθώς και την προσωπική του κράτηση (σ.σ. του χρήστη) διάρκειας ενός έτους ως μέσο εκτέλεσης της εκδοθησόμενης αποφάσεως».

Όπως δε αναφέρει, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, δηλαδή μη διαγραφής του περιεχομένου σε περίπτωση αντίστοιχης διάταξης της εκδιδοθησόμενης απόφασης, ζητάει να υποχρεωθεί ο χρήστης και η εγκυκλοπαίδεια «σε καταβολή χρηματικής ποινής 30.000 για κάθε ημέρα παραμονής» καθώς και να επιβληθεί στον χρήστη «προσωπική κράτηση ενός μήνα».

Για την ιστορία θυμίζουμε ότι :
Συζητήθηκε προ καιρού ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων που κατέθεσε ο κ. Κατσανέβας με την οποία στρέφεται κατά της ΕΛΛΑΚ (Εταιρεία Ελεύθερου Λογισμικού - Λογισμικού Ανοιχτού Κώδικα) και κατά του χρήστη που σε ανάρτηση του για τον αιτούντα ανέφερε την επίμαχη φράση του Ανδρέα Παπανδρέου, επικαλούμενος σειρά δημοσιευμάτων.

Η διαμάχη συγκέντρωσε το ενδιαφέρον χιλιάδων χρηστών του ίντερνετ σε Ελλάδα και εξωτερικό, καθώς είναι η πρώτη φορά που δικαστήριο διέταξε, έστω και με προσωρινή εντολή ,να αφαιρεθεί κείμενο χρήστη της Wikipedia.

Σύμφωνα με την πλευρά Κατσανέβα, η φράση - αντικείμενο της δίκης - δεν υπήρξε ποτέ στην επίμαχη ιδιόχειρη διαθήκη του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ, η οποία επιπλέον δεν κατέστη ποτέ κυρία.

Ο Θόδωρος Κατσανέβας προχώρησε σε άσκηση αγωγής που έχει προσδιοριστεί να εκδικαστεί τον Ιανουάριο του 2016 και ασφαλιστικών μέτρων, ενόψει των οποίων εκδόθηκε και η προσωρινή εντολή, αξιώνοντας να αφαιρεθεί από το βιογραφικό του η επίμαχη αναφορά.

Στο δικαστήριο σήμερα η πλευρά του συντάκτη της ανάρτησης τόνισε ότι η υπόθεση με την επίμαχη φράση ξεκίνησε το 2009 με την αναφορά στη διαθήκη Παπανδρέου, αναφορά που στηρίχθηκε σε αξιόπιστες πηγές από ελληνικές και ξένες εφημερίδες.

Όπως επισημάνθηκε, για να αλλάξει η πληροφορία χρειάζεται νέα πηγή και επομένως για να αφαιρεθεί η πληροφορία δεν χρειάζεται καν αγωγή, αλλά συζήτηση, καθώς οποίος θέλει έχει δυνατότητα να μπει στη συζήτηση του λήμματος και να επιχειρηματολογήσει για να αφαιρεθεί.

Τονίστηκε δε, ότι η Wikipedia είναι ένα συλλογικό εγκυκλοπαιδικό εγχείρημα που έχει συσταθεί στο Διαδίκτυο με στόχο να παρέχει ελεύθερα επαναχρησιμοποιήσιμο περιεχόμενο που ο καθένας μπορεί να τροποποιήσει και να βελτιώσει με επαληθεύσιμα στοιχεία.

Από την πλευρά του κ. Κατσανέβα, κατέθεσε συνεργάτης του ο οποίος υποστήριξε ότι ποτέ δεν υπήρξε τέτοιο σχόλιο στην διαθήκη του Ανδρέα Παπανδρέου και ότι η επίμαχη αναφορά στο λήμμα δημιουργεί συνολική και αθροιστική βλάβη στον κ. Κατσανέβα. Είπε επίσης πως ο κ. Κατσανέβας επρόκειτο να λάβει θέση Οικονομικού Συμβούλου στα Αραβικά Εμιράτα και την έχασε εξαιτίας αυτού.

H απόφαση αυτή θέτει σειρά ζητημάτων σε σκέψη.
αρχικά δημοσιότητα δόθηκε στην προσωρινή διαταγή που αξίωνε τη διαγραφή του όρου.
στη συνέχεια η απόφαση των ασφαλιστικών παίρνει σημαντικές διαστάσεις
η κρίση επί της ουσίας επίκειται και ό τύπος έχει σχεδόν εξαντλήσει το ζήτημα
Επί της ουσίας η βιογραφίες και οι μνήμες που έκαστος αφήνει για τη ζωή του έχουν έντονα υποκειμενικό χαρακτήρα. Η Wiki έχει σημαντικές ιδιαιτερότητες και η ελευθερία του λόγου λαμβάνει ιδιαίτερες διαστάσεις.
Θα επανέλθουμε...
Οι απόψεις της wiki εδώ
αναλυτική πληροφόρηση και σχόλια στο διαδίκτυο και εδώ 
για την ελευθερία της συκοφαντίας εδώ 

το πλήρες κείμενο της απόφασης
 

Αριθμός αποφάσεως 9118/2014

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

(Διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων)

Αποτελούμενο από τον Δικαστή Δημοσθένη Βλάχο, Πρόεδρο Πρωτοδικών, ο οποίος ορίστηκε, κατόπιν δημοσίας κληρώσεως, σύμφωνα με τον Νόμο 3327/2005.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 11-03-2014, χωρίς τη σύμπραξη Γραμματέα, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αιτούντος: ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΤΣΑΝΕΒΑ του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, κατοίκου Νέας Ερυθραίας Αττικής, οδός Ρωμυλίας αριθ. 1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε στη δίκη από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Παναγιώτα Μπρεάνου και Λάμπρου Μπρεάνο.

Των καθών η αίτηση: (1) Της Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας με την επωνυμία «ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΛΟΓΙΣΜΙΚΟ - ΛΟΓΙΣΜΙΚΟ ΑΝΟΙΚΤΟΥ ΚΩΔΙΚΑ-ΕΛ.ΛΑΚ», που εδρεύει στην Αθήνα, οδός Αρκαδίας αριθ. 31, όπως νόμιμα εκπροσωπείται, η οποία εκπροσωπήθηκε στη δίκη από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Πρόδρομου Τσιαβού και (2) ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΛΙΟΥΡΔΗ, κατοίκου Αθηνών, οδός Ιπποκράτους αριθ. 69, ο οποίος εκπροσωπήθηκε στη δίκη από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Χαρίκλεια Δαούτη και Ιωάννη Φιλιώτη.

Ο αιτών ζητεί να γίνει δεκτή η από 03-01-2014 αίτηση του με γενικό αριθμό καταθέσεως 15165/2014 και αριθμό καταθέσεως δικογράφου 1617/2014, η οποία προσδιορίστηκε για την στην αρχή της παρούσας δικάσιμο.

Κατά τη συζήτηση της υποθέσεως οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα εξέθεσαν προφορικά στο ακροατήριο και στα σημειώματα που κατέθεσαν.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ

Τα ιστολογία (blogs) είναι διαδικτυακά ημερολόγια που περιλαμβάνουν υπερζεύξεις (hyperlinks) και καταχωρήσεις απόψεων, έχουν δε ως «βασική μονάδα» τους τις καταχωρήσεις και όχι τις εκάστοτε «σελίδες» (pages), όπως συμβαίνει με τους ιστοτόπους (websites). Ο κάτοχος - διαχειριστής του διαδικτυακού ημερολογίου (blogger), ο οποίος μπορεί να είναι επώνυμος, ανώνυμος ή με ψευδώνυμο, καταγράφει, ανακοινώνει και καταθέτει τις απόψεις του αυτό για διάφορα ζητήματα, ενώ τα ιστολογία είναι δυνατό να συνδέονται με άλλους ιστοτόπους, ιστοσελίδες και blogs και να επιτρέπουν στους χρήστες-αναγνώστες τους να απαντήσουν στις απόψεις του γράφοντος, ανακοινώνοντας στο ίδιο ιστολόγιο τα δικά τους σχόλια, που είναι επίσης αναγνώσιμα από όλους τους τρίτους χρήστες του διαδικτύου. Τα ιστολογία συντηρούν οι χρήστες τους (bloggers) που ανταλλάσσουν απόψεις μέσω του ιστολογίου, το οποίο είναι διαδραστικό μέσο που διαφέρει από τις ιστοσελίδες που διατηρούν στο διαδίκτυο τα μέσα ενημέρωσης, γιατί η διαμόρφωση του περιεχομένου του δεν αποφασίζεται μόνο από τον κάτοχο - διαχειριστή του, αλλά από όλους τους χρήστες - αναγνώστες του ιστολογίου (πρβλ. Σ. Τάσση, Διαδίκτυο και ελευθερία έκφρασης - το πρόβλημα των Blogs, ΔίΜΕΕ, 2006,518 επ.). Είναι, μάλιστα, χαρακτηριστικό, ότι ακόμη και στην περίπτωση που ο κάτοχος - διαχειριστής μπορεί, με τη χρήση στοιχείων πρόσβασης, να επιλέξει ποιοι από τους χρήστες - αναγνώστες επιτρέπεται να αναρτήσουν δικά τους σχόλια στο ιστολογία του, δεδομένου ότι η δυνατότητα αυτή εξαρτάται από το εκάστοτε λογισμικό που χρησιμοποιείται για κάθε ιστολόγιο, δεν είναι σε θέση να ελέγξει το αληθές ή όχι των χορηγουμένων από τον εκάστοτε αναγνώστη προσωπικών του δεδομένων, διότι είναι πολύ πιθανό ο αναγνώστης να χρησιμοποιεί ψευδώνυμο, οπότε είναι δυσχερέστατη η αποκάλυψη της πραγματικής του ταυτότητας. Έτσι η επέμβαση του κατόχου-διαχειριστή είναι συνήθως κατασταλτική. Τα διαδικτυακά ημερολόγια συνδέονται μεταξύ τους στενά και έτσι έχουν αναπτύξει το δικό τους πολιτισμό, ενώ για τον χαρακτηρισμό όλων των ημερολογίων του ιστού, ως κοινότητας και ως κοινωνικού δικτύου χρησιμοποιείται ο όρος «blogosphere». Στη συνείδηση των χρηστών του διαδικτύου, τα ιστολογία έχουν τη θέση του μέσου, όπου η ελευθερία της έκφρασης εφαρμόζεται στην απόλυτη μορφή της. Συνεπώς, ενόψει των ανωτέρω, ο σκοπός της δημιουργίας και ο προορισμός της λειτουργίας των blogs και ιδίως μάλιστα όσων δεν έχουν ειδησεογραφικό περιεχόμενο, δεν είναι η διάδοση πληροφοριών με σκοπό τη μαζική ενημέρωση, στοιχείο απαραίτητο για το χαρακτηρισμό ενός εντύπου (γραπτού ή ηλεκτρονικού) ως τύπου αλλά η ανταλλαγή απόψεων, ιδεών, σκέψεων και αναλύσεων, μέσω ενός μηχανισμού δυναμικής επικοινωνίας και με τη χρήση ενός μέσου που λόγω της φύσεως του έχει μεν πράγματι ως άμεσο και αναγκαίο επακόλουθο να καθίσταται το περιεχόμενο των κειμένων τους προσβάσιμο σε απεριόριστο αριθμό ατόμων, δίχως όμως αυτό να αποτελεί τον αυτοσκοπό του διαχειριστή και κατόχου τους ως και των αναγνωστών τους. Επομένως, σύμφωνα και με το γράμμα των περί τύπου διατάξεων και τη βούληση του ιστορικού νομοθέτη, κριτήριο για την εφαρμογή των περί τύπου διατάξεων και στα κείμενα που δημοσιεύονται στα διαδικτυακά ημερολόγια, δεν είναι μόνο το αντικειμενικό γεγονός ότι το κείμενο αυτό έχει παραχθεί με μηχανική ή φυσικοχημική ή ηλεκτρονική διαδικασία κατάλληλη για την παραγωγή σημαντικού αριθμού αντιτύπων αλλά θα πρέπει παράλληλα και η κατά προορισμό χρήση του να είναι η διάδοση, γεγονός που, κατά κανόνα δεν συντρέχει στα διαδικτυακά ημερολόγια. Συνεπώς οι συγκρινόμενες περιπτώσεις, εν προκειμένω ομοιάζουν καθόσον πράγματι και στο διαδικτυακά ημερολόγιο τα κείμενα που καταχωρούνται είναι υπό συνθήκες προσιτά σε απεριόριστο αριθμό ατόμων, πλην όμως αξιολογικά σπουδαιότερη και νομικά κρισιμότερη στην προκειμένη περίπτωση είναι η υφιστάμενη μεταξύ αυτών διαφορά, ως προς το γεγονός ότι στις μεν περί Τύπου διατάξεις απαιτείται σκοπός και προορισμός του κειμένου προς διάδοση και μαζική ενημέρωση προϋπόθεση που, ως προαναφέρθηκε, απουσιάζει από τη δημιουργία και τη λειτουργία των ιστολογιών. Κατά το ΠΔ 131/2003 το οποίο ενσωμάτωσε στο ημεδαπό δίκαιο την Οδηγία 2000/31 για το ηλεκτρονικό εμπόριο και την κοινωνία της πληροφορίας ορίζεται μεταξύ άλλων (άρθρο 11) «Απλή μετάδοση 1. Σε περίπτωση παροχής μιας υπηρεσίας της κοινωνίας της πληροφορίας συνισταμένης στη μετάδοση πληροφοριών που παρέχει ο αποδέκτης της υπηρεσίας σε ένα δίκτυο επικοινωνιών ή στην παροχή πρόσβασης στο δίκτυο επικοινωνιών, δεν υφίσταται ευθύνη του φορέα παροχής υπηρεσιών όσον αφορά τις μεταδιδόμενες πληροφορίες, υπό τους όρους ότι ο φορέας παροχής υπηρεσιών: α) δεν αποτελεί την αφετηρία της μετάδοσης των πληροφοριών, β) δεν επιλέγει τον αποδέκτη της μετάδοσης και γ) δεν επιλέγει και δεν τροποποιεί τις μεταδιδόμενες πληροφορίες. 2. Οι δραστηριότητες μετάδοσης και παροχής πρόσβασης που αναφέρονται στην παράγραφο 1 περιλαμβάνουν την αυτόματη, ενδιάμεση και προσωρινή αποθήκευση των μεταδιδομένων πληροφοριών στο βαθμό που η αποθήκευση εξυπηρετεί αποκλειστικά την πραγματοποίηση της μετάδοσης στο δίκτυο επικοινωνιών και η διάρκεια της δεν υπερβαίνει το χρόνο που είναι ευλόγως απαραίτητος για τη μετάδοση. 3. Το παρόν άρθρο δεν θίγει τη δυνατότητα να επιβληθεί δικαστικά ή διοικητικά στον φορέα παροχής υπηρεσιών η παύση ή η πρόληψη της παράβασης», (άρθρο 13) «Φιλοξενία 1. Σε περίπτωση παροχής μιας υπηρεσίας της κοινωνίας της πληροφορίας συνισταμένης στην αποθήκευση πληροφοριών παρεχομένων από ένα αποδέκτη υπηρεσίας, δεν υφίσταται ευθύνη του φορέα παροχής της υπηρεσίας για τις πληροφορίες που αποθηκεύονται μετά από αίτηση αποδέκτη της υπηρεσίας, υπό τους όρους ότι: (α) ο φορέας παροχής της υπηρεσίας δεν γνωρίζει πραγματικά ότι πρόκειται για παράνομη δραστηριότητα ή πληροφορία και ότι, σε ό,τι αφορά αξιώσεις αποζημιώσεως, δεν γνωρίζει τα γεγονότα ή τις περιστάσεις από τις οποίες προκύπτει η παράνομη δραστηριότητα ή πληροφορία, ή (β) ο φορέας παροχής της υπηρεσίας, μόλις αντιληφθεί τα προαναφερθέντα, αποσύρει ταχέως τις πληροφορίες ή καθιστά την πρόσβαση σε αυτές αδύνατη. 2. Η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται όταν ο αποδέκτης της υπηρεσίας ενεργεί υπό την εξουσία ή υπό τον έλεγχο του φορέα παροχής της υπηρεσίας. 3. Το παρόν άρθρο δεν θίγει τη δυνατότητα να επιβληθεί δικαστικά ή διοικητικά στο φορέα παροχής υπηρεσιών η παύση ή η πρόληψη της παράβασης», (άρθρο 14 παρ. 1) «Απουσία γενικής υποχρέωσης ελέγχου 1. Οι φορείς παροχής υπηρεσιών δεν έχουν, για την παροχή υπηρεσιών που αναφέρονται στα άρθρα 10, 11 και 12 του παρόντος γενική υποχρέωση ελέγχου των πληροφοριών που μεταδίδουν ή αποθηκεύουν ούτε γενική υποχρέωση δραστήριας αναζήτησης γεγονότων ή περιστάσεων που δείχνουν ότι πρόκειται για παράνομες δραστηριότητες». Τέλος, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 17 του ιδίου ΠΔ 131/2003, «εφόσον πιθανολογείται προσβολή δικαιωμάτων από τις υπηρεσίες της κοινωνίας της πληροφορίας, το Μονομελές Πρωτοδικείο διατάσσει ως ασφαλιστικό μέτρο οποιοδήποτε πρόσφορο μέτρο... Στην περίπτωση αυτή χορηγείται υποχρεωτικώς προσωρινή διαταγή κατά το άρθρο 691 παρ. 2 του ΚΠολΔ» [Εφθράκης 91/2012 ΠΠρΠειρ 4980/2009 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ].

Ο αιτών, επικαλούμενος προσβολή της προσωπικότητας του εκ μέρους των καθ' ών με την ανάρτηση στην αναφερόμενη σε αυτήν ιστοσελίδα υβριστικών, συκοφαντικών και δυσφημιστικών για το πρόσωπο του σχολίων, κατά τα ειδικότερα εκτιθέμενα στην αίτηση, ζητεί, επικαλούμενος ύπαρξη επείγουσας περίπτωσης, α) να υποχρεωθούν οι καθών η αίτηση να απαλείψουν προσωρινά από την περιγραφή του βιογραφικού του στην ανωτέρω ιστοσελίδα (Wikipedia) τις αναφερόμενες στην αίτηση δυσφημιστικές, προσβλητικές της τιμής και της υπόληψης του λέξεις και φράσεις μέχρι τη συζήτηση της τακτικής αγωγής του, β) να απειληθεί εναντίον των καθ’ ων χρηματική ποινή και επιπλέον προσωπική κράτηση του δεύτερου των καθ’ ων για κάθε ημέρα άρνησης συμμόρφωσης στο διατακτικό της εκδοθησόμενης απόφασης και να καταδικαστούν αυτοί στην καταβολή της εν γένει δικαστικής του δαπάνης.

Με αυτό το περιεχόμενο και αίτημα η κρινόμενη αίτηση αρμοδίως και παραδεκτώς φέρεται προς εκδίκαση ενώπιον του δικαστηρίου τούτου, κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων 22, 37 παρ. 1, 682, 683 παρ.1 και 3 και 686 επ. ΚΠολΔ), το οποίο έχει τη δικαιοδοσία να εκδικάσει την προκείμενη υπόθεση, αφού τα ασφαλιστικά μέτρα που τυχόν διαταχθούν θα εκτελεστούν εντός του εδάφους της ελληνικής επικράτειας (Τζίφρας, Ασφαλιστικά Μέτρα, εκδ. 1985, σελ. 23 επ.). Είναι δε νόμιμη, στηριζόμενη στις προαναφερόμενες διατάξεις του ΠΔ 131/2003, των άρθρων 57 ΑΚ, 731, 732, 947 και 176 ΚΠολΔ. Επομένως πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν.

Από την δέουσα εκτίμηση της ένορκης κατάθεσης των μαρτύρων, Ελισαίου Αρτόπουλου του Ηλία και Γεωργίου Γιαννόπουλου του Παναγιώτη, που εξετάστηκαν στο ακροατήριο με την επιμέλεια των διαδίκων, τις ένορκες βεβαιώσεις με αριθμούς 3692/11-03-2014 ενώπιον της  συμβολαιογράφου  Καλύμνου  Σεβαστής Ρήγα,  2188/11-03-2014 ενώπιον της Ειρηνοδίκου Αθηνών Ακριβής Ερμίδου και 6601/12-03-2014 ενώπιον του συμβολαιογράφου Αθηνών Θεόδωρου Σγουμπόπουλου, που ελήφθησαν νομότυπα αφού προηγήθηκε κλήτευση των διαδίδων και από όλα τα έγγραφα που νομίμως προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι, είτε για να χρησιμεύσουν ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, πιθανολογήθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Ο αιτών είναι καθηγητής πανεπιστημίου, τέως βουλευτής του ΠΑ.ΣΟ.Κ και υπήρξε γαμβρός του πολιτικού και τέως Πρωθυπουργού της Ελλάδος Ανδρέα Γ, Παπανδρέου. Στις 25 Νοεμβρίου 2009 ο αιτών πληκτρολογώντας στη μηχανή αναζήτησης της Wikipedia το επώνυμο του διαπίστωσε μεταξύ άλλων την ύπαρξη χωριστής παραγράφου υπό τον τίτλο «Η ΔΙΑΘΗΚΗ ΤΟΥ ΑΝΤΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ» η οποία έφερε το ακόλουθο περιεχόμενο: «Το 1996, λίγο μετά τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου, πεθερού του Κατσανέβα, ανοίχτηκε η πρώτη ιδιόχειρη διαθήκη του, με ημερομηνία 24 Νοεμβρίου 1990, στην οποία τον χαρακτήριζε «όνειδος» για την οικογένεια και τον κατηγορούσε ότι προσπάθησε να εκμεταλλευτεί πολιτικά το όνομα του Γεωργίου Παπανδρέου και του ίδιου, χαρακτηρισμούς που η Σοφία Κατσανέβα απέδωσε σε τρίτους και όχι στον πατέρα της. Η αναφορά του Παπανδρέου στον γαμπρό του ήταν σε σημείωμα της πρώτης διαθήκης που επρόκειτο «να δοθεί στη δημοσιότητα ως τμήμα της διαθήκης μου όταν εκλείψω». Σε αυτό ο Παπανδρέου αναφερόταν σε έντονο επεισόδιο που είχε γίνει μερικές ημέρες νωρίτερα ανάμεσα στον Κατσανέβα και την επί πολλά χρόνια ιδιαίτερη γραμματέα του Παπανδρέου, Αγγέλα Κοκκόλα, σχετικά με το αρχείο του. Εκεί κατηγορούσε τον Κατσανέβα ότι εμπόδισε με άσχημο τρόπο την Κοκκόλα να μεταφέρει τμήμα του αρχείου στο νέο σπίτι του στην Εκάλη, όπου ζούσε με την τρίτη σύζυγο του, Δήμητρα Λιάνη. Στην δεύτερη διαθήκη του το 1993 αναφερόταν σε όσα κατέλιπε στα παιδιά και την σύζυγο του. Ο ίδιος ο Κατσανέβας αμφισβήτησε την γνησιότητα της διαθήκης λέγοντας ότι τέτοιες λέξεις δεν εκφράζουν την μεγαλοψυχία και την ψυχή του Ανδρέα Παπανδρέου τον οποίο σέβεται και τιμά. Κάποιοι δικαστικοί υποστήριξαν ότι η διαθήκη ήταν γνήσια αλλά όμως προχρονολογημένη. Το 2003 ο Σπύρος Καρατζαφέρης καταδικάστηκε από το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, σε πρώτο βαθμό, σε αποζημίωση δέκα εκατομμυρίων δραχμών για συκοφαντική δυσφήμηση προς το πρόσωπο του Θεόδωρου Κατσανέβα. Το 1998 ο τότε εκδότης της εφημερίδας «Αθηναϊκή» δημοσίευε καθημερινά τη φωτογραφία του βουλευτή με το χαρακτηρισμό «όνειδος», ο οποίος παρέπεμπε στη σχετική αναφορά του Ανδρέα Παπανδρέου για τον γαμπρό του». Να σημειωθεί ότι η Wikipedia (Βικιπαίδεια) είναι μια διεθνής ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια μεγάλης επισκεψιμότητας ελεύθερου περιεχομένου που βρίσκεται στη διεύθυνσηhttp://www.wikipedia.org στο Διαδίκτυο. Εξελίσσεται δια συνεργασίας καθώς γράφεται από τους χρήστες της σε συνεργασία με το λογισμικό wiki, κάτι που σημαίνει ότι λήμματα μπορεί να προστεθούν ή να αλλάξουν από τον καθένα. Κατά την έννοια αυτή ο δεύτερος των καθών είναι και διαχειριστής αυτής. Ξεκίνησε στις 15-01­2001 με ιδρυτή τον Τζίμι Γουέλς και λειτουργεί από το μη κερδοσκοπικό Ίδρυμα Wikimedia που εδρεύει στις Η.Π.Α. Από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά μέσα πιθανολογήθηκε ότι ο αποβιώσας στις 23-06-1996 Ανδρέας Παπανδρέου του Γεωργίου, πενθερός του αιτούντα στην από Εκάλη 24 Νοέμβρη 1990 ιδιόγραφη διαθήκη του με τίτλο «Η διαθήκη μου» Τμήμα I (Υπάρχουν (2) δύο Τμήματα) αναφέρει αυτολεξεί τα ακόλουθα: «Το σημείωμα τούτο να δοθεί στη δημοσιότητα ως τμήμα της διαθήκης μου όταν εκλείψω. Αφορά πρώτο, τον ρόλο του Θεόδωρου Κατσανέβα. Από τα συναπτόμενα κείμενα (επιστολή μου προς την Αγγέλα Κοκκόλα με ημερομηνία 20 Νοέμβρη 1990, Μνημόνιο της Αγγέλας Κοκκόλα (19.1 1.1990) καθώς και Μνημόνιο της Κυβέλης Ζωγραφίδη και Έφης Μπαμπέτα (19.11.1990) συνάγεται ότι ο Κατσανέβας αποτελεί όνειδος για την οικογένεια Παπανδρέου. Στόχος του να κληρονομήσει πολιτικά την αγωνιστική ιστορία του Γεώργιου Παπανδρέου και του Ανδρέα Παπανδρέου. Κατέλαβε βίαια και παράνομα το γραφείο μου καθώς και τον οικίσκο στο Καστρί-δηλαδή το αρχείο μου, τα προσωπικά μου αντικείμενα και την βιβλιοθήκη μου (Πρόθεση μου φυσικά είναι να κινήσω την απαραίτητη δικαστική εξουσία μόλις αυτό καταστεί εφικτό πολιτικά). Αφορά δεύτερο, τον ρόλο που καλούνται να παίξουν οι τρεις υιοί μου. Έχουν χρέος ηθικό ως φορείς της παράδοσης της οικογένειας Παπανδρέου, να καταστήσουν δημόσια γνωστό τον ρόλο και το χαρακτήρα του Θεόδωρου Κατσανέβα και να αποκόψουν κάθε δημόσιο και ιδιωτικό δεσμό που έχουν μαζί του. Φυσικά όλα αυτά δεν αφορούν τον εγγονό μου Ανδρέα Κατσανέβα στον οποίο εύχομαι λαμπρό μέλλον». Η ανωτέρω διαθήκη δημοσιεύτηκε με τα με αριθμό 3242/12-09-1996 Πρακτικά Συνεδρίασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και κηρύχθηκε κυρία με τα με αριθμό 1152/12-09-1996 Πρακτικά του ίδιου Δικαστηρίου και καταχωρήθηκε στο βιβλίο διαθηκών του Πρωτοδικείου Αθηνών στον τόμο 1936 με αριθμό 2. Μέχρι σήμερα δε δεν έχει προσβληθεί ως πλαστή, όπως προκύπτει από το με αριθμό 3057/10-03­2014 πιστοποιητικό του τμήματος γενικού αρχείου του Πρωτοδικείου Αθηνών. Επιπροσθέτως, με τα με αριθμό 3241/12-09-1996 Πρακτικά Συνεδρίασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών δημοσιεύτηκε η από προφανή παραδρομή όσον αφορά το αναγραφόμενο έτος σύνταξης της από 28-05-1933 επίσης ιδιόγραφη διαθήκη του, που κηρύχθηκε κυρία με τα με αριθμό 1151/12-09-1996 Πρακτικά του ίδιου Δικαστηρίου και καταχωρήθηκε στο βιβλίο διαθηκών στον τόμο 1936 με αριθμό 1. Με αυτήν ο παραπάνω διαθέτης εγκαθιστά μοναδική κληρονόμο του τη σύζυγο του Δήμητρα Λιάνη του Κωνσταντίνου στην οποία καταλείπει ολόκληρη την κινητή και ακίνητη περιουσία του ωθούμενος από αίσθημα ιδιαίτερου ηθικού καθήκοντος και συζυγικής αγάπης με την μνεία ότι τα τέκνα του αποκαταστάθηκαν πλήρως δια σημαντικών παροχών εν ζωή κληροδοτώντας τους συνάμα του όνομα του. Από την απλή ανάγνωση της δεύτερης διαθήκης σαφώς προκύπτει ότι ουδεμία κρίση ή σχόλιο ή αναφορά διαλαμβάνεται για το πρόσωπο του αιτούντα. Το γεγονός αυτό οδήγησε τον τελευταίο εσφαλμένα να υπολάβει την δεύτερη διαθήκη ως ανάκληση της πρώτης, τουλάχιστον όσον αφορά το πρόσωπο του. Η συλλογιστική αυτή κατά την κρίση του Δικαστηρίου στερείται ορθότητας, προεχόντως διότι δεν υφίσταται διαφορετική ρύθμιση στις επιμέρους διατάξεις αναφορικά με τα ζητήματα της περιουσιακής διάθεσης, τα οποία αυτά και μόνο νοείται να ανακαλούνται ή να μεταρρυθμίζονται με μεταγενέστερη διάταξη τελευταίας βουλήσεως. Κατά συνέπεια η μη επανάληψη περιεχομένου της πρώτης διαθήκης στη δεύτερη δε συνεπάγεται την απάλειψη του από την πρώτη, προεχόντως εφόσον γίνεται αναντίρρητα δεκτό ότι μπορούν να υφίστανται περισσότερες της μίας έγκυρες διαθήκες του ιδίου προσώπου και να ισχύουν παράλληλα και ταυτόχρονα, στο μέτρο που το περιεχόμενο τους δε συγκρούεται και δεν αλληλοαναιρείται, γιατί στην τελευταία περίπτωση επικρατούν οι μεταγενέστερες διατάξεις της τελευταίας βούλησης. Δεν δύναται κατά άλλο τρόπο να εξηγηθεί η παράλειψη του αιτούντος να συγκρίνει το κείμενο της πρώτης διαθήκης με τα ανωτέρω αναγραφόμενα υπό τον τίτλο «Η διαθήκη του Ανδρέα Παπανδρέου». Και αυτό διότι από την απλή αντιπαραβολή των δύο αυτών κειμένων (πρώτη διαθήκη και λήμμα Wikipedia) προκύπτει ότι η ανάρτηση στη Βικιπαίδεια δεν διαφοροποιείται κατά περιεχόμενο από τα αναγραφόμενα στην ανωτέρω διαθήκη. Κατά συνέπεια δεν τίθεται ζήτημα αναλήθειας της καταχώρισης. Επιπροσθέτως ούτε ο αιτών ισχυρίζεται αλλά ούτε και πιθανολογήθηκε ότι η καταχώριση περιέχει επιπλέον δυσμενή περιστατικά ή επιπλέον για το πρόσωπο του αιτούντος κρίσεις πέραν αυτών που αναφέρονται στην πρώτη διαθήκη. Αλλά ούτε και η εκφορά του λόγου δηλώνει σκοπό καταφρόνησης της τιμής του αιτούντος. Πολλώ δε μάλλον όταν σε σημείο υπό τον ίδιο ανωτέρω τίτλο αναφέρει «χαρακτηρισμούς που η Σοφία Κατσανέβα απέδωσε σε τρίτους και όχι στον πατέρα της» και σε άλλο σημείο αυτού «Το 2003 ο Σπύρος Καρατζαφέρης καταδικάστηκε από το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, σε πρώτο βαθμό, σε αποζημίωση δέκα εκατομμυρίων δραχμών για συκοφαντική δυσφήμηση προς το πρόσωπο του Θεόδωρου Κατσανέβα. Το 1998 ο τότε εκδότης της εφημερίδας «Αθηναϊκή» δημοσίευε καθημερινά τη φωτογραφία του βουλευτή με το χαρακτηρισμό «όνειδος», ο οποίος παρέπεμπε στη σχετική αναφορά του Ανδρέα Παπανδρέου για τον γαμπρό του», δηλαδή γεγονότα και κρίσεις που είναι αντικειμενικά υπέρ του αιτούντος. Για την πληρότητα της αιτιολογίας σημειώνονται τα ακόλουθα: Επί διενέξεως του αιτούντος με τον τότε εκδότη της εφημερίδας «Αθηναϊκή», εκδόθηκε η με αριθμό 8661/2000 απόφαση του Εφετείου Αθηνών η οποία δέχθηκε τα ακόλουθα: Α) Περαιτέρω στο ίδιο φύλλο της ίδιας εφημερίδας και στο αριστερό μέρος της προμετωπίδας αυτής, δημοσιεύτηκε σχηματική παράσταση σε σχήμα παραλληλόγραμμου, γαλάζιου χρώματος, που φέρει στο αριστερό της μέρος εντός λευκού κύκλου τη φωτογραφία του ενάγοντος (αιτούντα) και ακριβώς δίπλα στο δεξιό μέρος αναγράφονται με κίτρινα γράμματα οι λέξεις «το όνειδος» και κάτω ακριβώς από αυτές «Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ», η ίδια παράσταση δημοσιεύτηκε και στα επόμενα φύλλα της έως 20-06-2007 επί 16 συνολικά ημέρες. Β) Πράγματι ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε αποδώσει το χαρακτηρισμό «όνειδος» στον ενάγοντα (αιτούντα). Συγκεκριμένα, ο Ανδρέας Παπανδρέου μετά τη δια διαζυγίου επελθούσα λύση του γάμου του με την Μάργκαρετ Παπανδρέου, διατήρησε για αρκετό χρονικό διάστημα στην άλλοτε συζυγική οικία (βίλλα Γαλήνη στο Καστρί) το πολιτικό του γραφείο, όντας τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Γ) Στις 14-10-1990 απαγορεύτηκε η είσοδος στο εν λόγω γραφείο της γραμματέως του Αγγέλας Κοκκόλα και των υπαλλήλων Κυβέλης Ζωγραφίδη και Έφης Μαμπέτα, κατ'εντολή, της τέως συζύγου του και της θυγατέρας του Σοφίας Κατσανέβα, όπως τις ενημέρωσε η γραμματέας της πρώτης Μακροπούλου. Στην εμμονή της πρώτης να της επιτραπεί η είσοδος εμφανίστηκε ο ενάγων (αιτών) και δημιουργήθηκε μεταξύ τους έντονο φραστικό επεισόδιο, για το οποίο ενημερώθηκε αμέσως μετά ο Ανδρέας Παπανδρέου. Δ) Εξαιτίας του γεγονότος αυτού ο τελευταίος στο από 24-11-1990 πρόχειρο ιδιόχειρο σημείωμα του, στο οποίο εκφράζει και την επιθυμία του να αποτελέσει τμήμα της διαθήκης του, αναφέρει για τον ενάγοντα ότι αποτελεί όνειδος για την οικογένεια Παπανδρέου...... διότι στόχος του ήταν νακληρονομήσει πολιτικά την αγωνιστική ιστορία του Γεωργίου Παπανδρέου και του ίδιου.... και κατέλαβε βίαια και παράνομα το γραφείο του..... Ε) Η απομόνωση από τον εκδότη τηςεφημερίδας της λήξης όνειδος και η προσθήκη του άρθρου δεξιά από τη δημοσιευμένη φωτογραφία του ενάγοντος, αποδιδόμενη στον Ανδρέα Παπανδρέου δημιουργεί την εντύπωση στον αναγνώστη ότι εκείνος τον χαρακτηρίζει γενικώς ως «όνειδος» σε όλες τιςεκφάνσεις της πολιτικής και κοινωνικής του ζωής και όχι όνειδος της οικογένειας Παπανδρέου για τους προεκτεθέντες και μόνο λόγους, του σφετερισμού δηλαδή της αγωνιστικής ιστορίας.... ΣΤ) η έκθεση στο κοινό της φωτογραφικής απεικόνισης ως πολιτικού ήταν επιτρεπτή όμως συνοδευόμενη από τη δυσμενή αναφορά και μάλιστα με τρόπο τόσο γενικό ήταν ικανή να προσβάλει την τιμή του.... και το ότι ο εκδότης κατέτεινε σε προσβολή της προσωπικότητας του προκύπτει από το ότι αυτή συνεχίσθηκε επί 16 συνεχείς ημέρες..... Ζ) Άλλωστε αν η δημοσίευση γινόταν από το ανωτέρω καθήκον ενημέρωσης του κοινού, θα φρόντιζε ως εκδότης να αναγραφεί ολόκληρη η αποδοθείσα από τον Ανδρέα Παπανδρέου προς τον ενάγοντα φράση και θα ήταν αρκετή η μία δημοσίευση της. Οι ανωτέρω παραδοχές της με αριθμό 8661/2000 απόφασης του Εφετείου Αθηνών δεν ανατρέπουν την κρίση του παρόντος Δικαστηρίου, προεχόντως διότι στηρίζονται σε διάφορα πραγματικά περιστατικά. Ειδικότερα η εκεί δίκη αφορούσε δεκαέξι συνεχόμενες ημερήσιες δημοσιεύσεις της εικόνας του αιτούντος συνοδευόμενης από τις λέξεις «Όνειδος» «Ανδρέας Παπανδρέου», δημιουργώντας την πεπλανημένη εντύπωση στον αναγνώστη ότι ο χαρακτηρισμός αναφέρεται στο σύνολο της προσωπικότητας και της δράσης του αιτούντος και όχι σε μεμονωμένο περιστατικό άρρηκτα συνδεδεμένο με τα ατυχή γεγονότα που διημείφθησαν στις 14-10-1990 στο χώρο του πρώην πολιτικού γραφείου του Ανδρέα Παπανδρέου στο Καστρί, όπως ανωτέρω αναλύθηκαν. Και ότι ο σκοπός καταφρόνησης της προσωπικότητας του αιτούντος ήταν προφανής αφού οι δεκαέξι συνεχόμενες δημοσιεύσεις υπερέβαιναν το αναγκαίο μέτρο, σε καμία δε από αυτές δεν περιελήφθη αυτούσιο το περιεχόμενο της διαθήκης ώστε να μπορέσει ο αναγνώστης να σχηματίσει αντικειμενική άποψη. Ο σκοπός εξύβρισης στην εκεί δίκη ενδεικνυόταν τόσο από την αποσπασματική δημοσίευση μέρους της διαθήκης όσο και από το γεγονός ότι η εκεί καταγραφόμενη διαφορά αποτελούσε μέρος ευρύτερης αντιδικίας των διαδίκων, όπως τα περιστατικά αυτά καταγράφονται στο σκεπτικό της εφετειακής απόφασης. Αντίθετα, εν προκειμένω τα πραγματικά περιστατικά παρίστανται ουσιωδώς διάφορα, και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην δικαιολογείται η οποιαδήποτε τυχόν αναγωγή στα συμπεράσματα της ανωτέρω εφετειακής απόφασης. Και αυτό διότι αφενός η ένδικη καταχώριση περιλαμβάνει το σύνολο των αναφερομένων στην πρώτη διαθήκη, δεν περιέχει περαιτέρω σχόλια ή δυσμενείς εκφράσεις και δεν δημιουργεί την πεπλανημένη εντύπωση ότι ο εκεί αναφερόμενος χαρακτηρισμός αφορά το σύνολο της προσωπικότητας του αιτούντος. Αντιθέτως καθίσταται σαφής η σύνδεση του με τα ατυχή γεγονότα που διημείφθησαν στις 14-10-1990 στο χώρο του πρώην πολιτικού γραφείου του Ανδρέα Παπανδρέου στο Καστρί. Αφετέρου δε, δεν υπερέβη το αναγκαίο μέτρο κατά την εκφορά του λόγου και συνεπώς δεν τίθεται καν ζήτημα σκοπού καταφρόνησης της προσωπικότητας του αιτούντος.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω η προσωπικότητα του αιτούντος δε χρήζει προσωρινής δικαστικής προστασίας από την επίδικη καταχώριση, η οποία για τους λόγους που προαναφέρθηκαν, δεν είναι παράνομη. Επομένως πρέπει η υπό κρίση αίτηση να απορριφθεί ως κατ' ουσίαν αβάσιμη, ειδικώς δε ως προς την πρώτη των καθών και για τον λόγο ότι ως πάροχος δεν είχε την δυνατότητα να ελέγξει άρα κα να επέμβει στο περιεχόμενο των καταχωρήσεων. Η δικαστική δαπάνη των καθών, κατόπιν σχετικού αιτήματος τους, βαρύνει τον αιτούντα που χάνει τη δίκη (άρθρο 176 παρ.1 , 191 παρ.2 , 192παρ.1 591 παρ.1 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΟΝΤΑΙ αντιμωλία των διαδίκων

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την αίτηση

ΕΠΙΔΙΚΑΖΕΙ σε βάρος του αιτούντος τη δικαστική δαπάνη των καθών η αίτηση την οποία ορίζει στο ποσό των 300,00 ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στην Αθήνα στις 29-8-2014 σε έκτακτη και δημόσια συνεδρίαση  στο ακροατήριο του, με απόντες τους διαδίκους και τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                      Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ