ΝΟΜΙΚΑ ΝΕΑ

NOMIKΑ ΝΕΑ LAW BLOG

NOMIKΑ ΝΕΑ LAW BLOG

Δευτέρα 5 Σεπτεμβρίου 2016

γιάννης μαντζουράνης: το δικαίωμα να είσαι δικηγόρος

Πολλές φορές στο παρελθόν έχω εκφρασθεί για την τύχη που επιφυλάσσουν τα ΜΜΕ στους δικηγόρους. Ιδίως όταν συνδέονται με την πολιτική και την εξουσία. Αυτή τη φορά τα ΜΜΕ με δυναμισμό επιτέθηκαν στο Γιάννη Μαντζουράνη αναφερόμενα σε σκάνδαλα. Παλιά και νέα.
Ο Γιάννης Μαντζουράνης είναι γνωστός στο μεταίχμιο του δημοσίου και του ποινικού δικαίου συνάδελφος. Τον πρωτογνώρισα το 1981 στο Ανώτερο Φροντιστήριο Συνταγματικού Δικαίου που οργάνωναν οι καθηγητές Κασιμάτης και ο αείμνηστος Μάνεσης τότε. Ας μην ξεχνάμε ότι ο Γιώργος Κασιμάτης έγινε νομικός σύμβουλος του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου και ο Γιάννης ο Ματζουράνης Γραμματέας Υπουργικού Συμβουλίου.  Παρότι βλέπω στοιχειωδώς την επαγγελματική του πορεία είμαστε απλοί γνώριμοι και μόνον. Λίγα τα συναπαντήματα όλα αυτά τα χρόνια. Δεν θα μπορούσα όμως να μην αντιδράσω στο γεγονός ότι η υποστήριξη του εντολέα του (επιτυχής προς το παρόν) Ελληνικού Δημοσίου για το ζήτημα των τηλεοπτικών αδειών ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας έχει προξενήσει τόσες αντιδράσεις ως προς το πρόσωπο του δικηγόρου. Γνωρίζω ότι για τον ίδιο η αντίδραση αυτή συνιστά διαφήμιση και θα φέρει κόσμο σε αυτόν, αν και δεν τον χρειάζεται μα την αλήθεια. Για άλλη μια φορά στη ζωή του έγινε «φίρμα».
Η ανάθεση όμως μιας υπόθεσης σε ένα δικηγόρο καθεαυτή δεν είναι είδηση για το δικηγόρο που την ανέλαβε. Ίσως είναι είδηση το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ χρησιμοποίησε νομικούς παραστάτες προσκείμενους σε άλλους κάποτε πολιτικούς χώρους, όπως στο παρελθόν με τον Σαγιά ή το Γιάννη Δρόσο. Ο Μαντζουράνης ήταν αναμφισβήτητα «παλαιοπασόκος» όπως και πολλοί όψιμοι συριζαίοι άλλωστε. Δεν ξέρω όμως τι είναι σήμερα και που τον οδήγησε η προσωπική του διαδρομή ιδεολογικά. Ο ΣΥΡΙΖΑ τάχα δεν είχε νομικούς με συριζαίικη ταυτότητα? Ή δεν μπορούσε να φτιάξει όπως ο Παπανδρέου έφτιαξε το Βγόντζα ή το Μαντζουράνη? Προτίμησε το βέβαιο και το ασφαλές? Κανείς δεν μπορεί να κρίνει κάποιον από την επιλογή του δικηγόρου του, ακόμη και το Ελληνικό Δημόσιο, ιδίως όταν του κερδίζει τις μάχες.
Η ανάθεση των υποθέσεων στο ΣτΕ στο Γιάννη Μαντζουράνη προξένησε όμως μια καταιγίδα αντιδράσεων με αναφορές από το Κυριακάτικο Βήμα και άλλες εφημερίδες και ιστότοπους,  μεταξύ άλλων σε κάποιο διαζύγιό του ή στο θάνατο της αδελφής του. Φυσικά αναφέρθηκε και το γεγονός ότι αθωώθηκε από το Εφετείο για όσα έμεινε προφυλακισμένος επί 18μηνο αλλά με τρόπο που να αφήνουν οι διάφορες εφημερίδες να εννοηθεί ότι το Εφετείο δεν καλοήξερε τι έκανε.
Ο “γραμματοκομιστής του Κοσκωτά” λοιπόν στα κανάλια και τους πηχιαίους τίτλους με πάθος και λύσσα.
Όμως ο Μαντζουράνης έκανε καλά τη δουλειά του προς το παρόν και ο πελάτης του θες πες τον Σύριζα θες πες τον Ελληνικό Δημόσιο. Επιχειρήθηκε να του υποδειχθεί η ύπαρξη ασυμβιβάστου με τους διαγωνιζόμενους. Επιχειρήθηκε να διασυρθεί και να ταπεινωθεί ως επαγγελματίας. Τόσοι καθηγητές εναντίον του στο ΣτΕ και τους νικάει? Γίνεται? Και στο ΣτΕ ο Μαντζουρ. Τώρα?
Τα συμπεράσματα είναι συνοπτικά τα ακόλουθα: κάποιοι πρέπει να μάθουν να χάνουν και να  παίζουν με τους κανόνες του παιχνιδιού του δικαστικού συστήματος (αυτό έχουμε!)
Κάποιοι πρέπει να μάθουν να χτυπούν επί τέλους τους αντιπάλους τους και όχι τους δικηγόρους των αντιπάλων τους.
Η είδηση δεν είναι ότι ο Μαντζουράνης πέρασε προς το παρόν τις συμπληγάδες του ΣτΕ. Μόνον αφελής θα πίστευε ότι θα προχωρούσε προσωρινή διαταγή ή αναστολή σε τέτοιες υποθέσεις. Αλλά γι’αυτό δεν ευθύνεται ο Ματζουρ.
Η είδηση είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ προσέλαβε το Μαντζουράνη.
Και φυσικά είδηση είναι κάθε ημερομηνία  δικασίμου των κρίσιμων αυτών δικών. Περισσότερο και από το περιεχόμενη κάθε απόφασης. Το Βήμα άλλωστε μας ανακοίνωσε και τις ημερομηνίες των διασκέψεων που έπονται της δίκης της Ολομέλειας.
Ο δικηγόρος  όμως δικαιούται να κάνει τη δουλειά του απερίσπαστος και νηφάλιος. Χάνει κερδίζει. Πληρώνεται δεν πληρώνεται.
Το δικαίωμα της άσκησης του επαγγέλματός τους σύμφωνα με τον Κώδικα Δικηγόρων οφείλει να διασφαλίζει ο ΔΣΑ. Και οι συνάδελφοι να θυμόμαστε καμιά φορά τον Κώδικα Δικηγόρων.

ο ευάγγελος βενιζέλος για τα τηλεοπτικά: στα παλιά του λημέρια

 

σε γνώριμα λημέρια κινείται ο Ευάγγελος Βενιζέλος με το πρόσφατο άρθρο του με το οποίο τοποθετείται για τα τηλεοπτικά δρώμενα και αναδημοσιεύουμε.
παράλληλα στο Βημαγκαζίνο της σημαδιακής 3/9 προβαίνει σε κοινή συνέντευξη με τη Ζωή Λάσκαρη από όπου και η φωτογραφία. ποιό να είναι τάχα το μήνυμα του πανέξυπνου ως γνωστόν πολιτικού, γνωστού γόη και καθηγητή?
Αθήνα, 4 Σεπτεμβρίου 2016
Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου στην προσωπική ιστοσελίδα του
Τηλεοπτικό τοπίο: τώρα αρχίζουν τα δύσκολα 
Το φαινομενικά υψηλό τίμημα αναιρεί το κυβερνητικό επιχείρημα περί τεσσάρων αδειών!
Η διαδικασία αδειοδότησης των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών πανελλήνιας εμβέλειας δεν έληξε. Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα.
Το γενετικό ελάττωμα της παράκαμψης του ΕΣΡ δεν θεραπεύεται από το απλό πραγματικό γεγονός της διεξαγωγής της δημοπρασίας και δεν μπορεί να θεραπευτεί γιατί παραβιάζει βάναυσα τα άρθρα 15 και 101Α του Συντάγματος. Η ανάθεση της διεξαγωγής της διαδικασίας αυτής στη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης και Επικοινωνίας που υπάγεται στον Υπουργό Επικρατείας βασίστηκε στην επίκληση του «δικαίου της ανάγκης» που προκύπτει δήθεν λόγω της αδυναμίας επιλογής των μελών του ΕΣΡ από τη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής με αυξημένη πλειοψηφία 4/5 (που προβλέπεται από το άρθρο 101 Α του Συντάγματος λόγω της υπερεκπροσώπησης της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας στη Διάσκεψη).
Το «δίκαιο της ανάγκης» είναι όμως ένα νομικό σόφισμα άκρως επικίνδυνο για ένα δημοκρατικό κράτος δικαίου που λειτουργεί ομαλά και όχι υπό συνθήκες πολιτειακής κρίσης. Το Σύνταγμα προβλέπει συγκεκριμένες διαδικασίες και εγγυήσεις για την αντιμετώπιση καταστάσεων ανάγκης στις οποίες δεν συμπεριλαμβάνεται η δυσκολία στην επιλογή των μελών των  ανεξάρτητων αρχών!  Η ύπαρξη ανεξαρτήτων αρχών σε πεδία όπως η ραδιοφωνία και η τηλεόραση λειτουργεί ως θεσμική εγγύηση πρωτίστως έναντι της εκτελεστικής εξουσίας από την οποία αφαιρέθηκαν, με την αναθεώρηση του Συντάγματος του 2001, οι σχετικές αρμοδιότητες που τώρα επανέρχονται κατά παράβαση του Συντάγματος σε αυτή υπό το πρόσχημα της αδυναμίας συγκρότησης του ΕΣΡ. Η ίδια η δήλωση του Γενικού Γραμματέα Επικοινωνίας και Ενημέρωσης ότι μπορούμε να περιμένουμε το ΕΣΡ για τις περιφερειακές άδειες συνιστά αυτοδιάψευση του συνταγματικά βάναυσου επιχειρήματος περί «δικαίου της ανάγκης».
Όταν το Σύνταγμα προβλέπει μια θεσμική εγγύηση με τη μορφή Ανεξάρτητης Αρχής, εγκαθιδρύει ένα όργανο του κράτους άμεσο ( δηλαδή προβλεπόμενο από το ίδιο το Σύνταγμα ) και διαρκές (δηλαδή όργανο που λειτουργεί συνεχώς και όχι με  χρονικά κενά, όπως πχ η Βουλή που όταν διαλύεται και προκηρύσσονται εκλογές δεν λειτουργεί). Συνεπώς δεν νοείται διακοπή της λειτουργίας του ΕΣΡ δια του οποίου ασκείται ο άμεσος έλεγχος του κράτους στη ραδιοτηλεόραση. Δεν μπορούσε να λήξει η θητεία των μελών του πριν την ανάδειξη των διαδόχων τους. Βασική δε παράμετρος του άμεσου ελέγχου του κράτους επί της ραδιοφωνίας και της τηλεόρασης που ασκείται διά του ΕΣΡ το οποίο εκφράζει την κρατική εξουσία στα ζητήματα αυτά, είναι η χορήγηση της προηγούμενης άδειας, εφόσον ο νόμος προβλέπει καθεστώς αδειών (άρθρο 15 παρ 2 Σ.). Άλλωστε οι σχετικές συνταγματικές διατάξεις πρέπει να ερμηνεύονται σύμφωνα με το άρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που επιτρέπει την επιβολή συστήματος αδειοδότησης, τοποθετεί όμως και την ραδιοτηλεόραση στο πεδίο της ελευθερίας της έκφρασης και άρα της ελευθερίας μετάδοσης και λήψης πληροφοριών και ιδεών «άνευ επεμβάσεως δημοσίων αρχών και ασχέτως συνόρων». Όλα αυτά τα έχουμε πει σε όλους τους τόνους από τον Οκτώβριο του 2015, όταν ψηφίστηκε ο πρώτος σχετικός αντισυνταγματικός νόμος.
Το γεγονός ότι διάφορες αιτήσεις παροχής προσωρινής δικαστικής προστασίας στη φάση πριν τον πλειοδοτικό διαγωνισμό δεν έγιναν δεκτές με τη σκέψη ότι δεν υπήρχε κάποια ανεπανόρθωτη βλάβη των αιτούντων από μόνη τη διεξαγωγή του διαγωνισμού, δεν προδικάζει τίποτα ως προς την κρίση των αιτήσεων ακυρώσεως που προβάλλουν διάφορους λόγους με κορυφαίους την αποκλειστική εκ του Συντάγματος αρμοδιότητα του ΕΣΡ και τον καθορισμό σε τέσσερις των αδειών με αυθαίρετα και απλοϊκά οικονομικά επιχειρήματα παρά την αφθονία συχνοτήτων που προσφέρει η σύγχρονη τεχνολογία, όπως είπε στη Βουλή και ο νέος πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ). Επί των θεμάτων αυτών αρμόδιο δικαστήριο είναι το ΣτΕ, αλλά εν τέλει και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Όλα τα νομικά ζητήματα είναι ανοικτά σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.
Αλλά και στο πεδίο της προσωρινής δικαστικής προστασίας μια αίτηση που αφορά τη διακοπή της λειτουργίας ( εκπομπής σήματος ) τηλεοπτικού σταθμού επειδή δεν έλαβε άδεια μέσω μιας τέτοια διαδικασίας, θέτει το ΣτΕ προ καταστάσεων που προκαλούν πλέον ανεπανόρθωτη βλάβη λόγω των καταλυτικών συνεπειών που έχει για μια τηλεοπτική επιχείρηση ( τους εργαζόμενούς της, τους αντισυμβαλλόμενους της, τους δανειστές της κοκ ) η διακοπή εκπομπής του σήματός της. Ούτε υπάρχει επιτακτικός λόγος δημοσίου συμφέροντος που να επιβάλει, ανεξαρτήτως του μεγέθους της ανεπανόρθωτης βλάβης, την άμεση εφαρμογή μιας διοικητικής πράξης εναντίον της οποίας εκκρεμεί αίτηση ακυρώσεως πριν αυτή εκδικασθεί κατά χρονική προτίμηση.
Η έκβαση του διαγωνισμού προκάλεσε έναν περίεργο ενθουσιασμό σε όσους θεώρησαν επιτυχία τη συγκέντρωση ενός συνολικού τιμήματος 246 εκ. για τις τέσσερις άδειες. Από το φαινομενικά μεγάλο αυτό τίμημα πρέπει να καταβληθεί αμέσως το ένα τρίτο, δηλαδή περίπου 82 εκ. Τα άλλα δυο τρίτα θα καταβληθούν ανά ένα τρίτο μετά από ένα και μετά από δυο χρόνια αντίστοιχα, εφόσον βεβαίως έχει διαμορφωθεί το τοπίο που υπόσχεται ο νόμος με μόνο τέσσερις εν λειτουργία πανελλήνιους σταθμούς, χωρίς άλλους διεκδικητές της διαφημιστικής ύλης, λόγω πχ αναστολής εκτέλεσης της διοικητικής πράξης εκπομπής σήματος λειτουργούντος σήμερα σταθμού ή λόγω της χορήγησης πολλών περιφερειακών και θεματικών αδειών που μεταβάλλουν ενδεχομένως την ισχύουσα κατανομή ποσοστών διαφημιστικής ύλης μεταξύ σταθμών πανελλήνιας εμβέλειας γενικού περιεχομένου, σταθμών τοπικών και περιφερειακών, αλλά και πανελλήνιων θεματικών σταθμών. Το υψηλό τίμημα πρέπει συνεπώς προς το παρόν να υπολογίζεται στο ένα τρίτο του ενώ για τα υπόλοιπα δυο τρίτα υπάρχει μακρύς δρόμος.
Το σημαντικότερο όμως είναι ότι η επίτευξη του υψηλού αυτού τιμήματος σε συνδυασμό με τη συνολική εικόνα των προσφορών που δεν οδήγησαν σε λήψη άδειας, ανατρέπει το βασικό κυβερνητικό επιχείρημα υπέρ του περιορισμού των αδειών σε τέσσερις γιατί τόσους αντέχει η διαφημιστική  αγορά ( 200 : 4 = 50 σύμφωνα με την απλουστευτική παρουσίαση του κ. Τσίπρα ), ώστε οι σταθμοί να είναι  βιώσιμοι με ορθολογική και διαφανή οικονομική λογική.
Οι προσφορές είναι προφανές ότι δεν ήταν στην πλειονότητα τους ορθολογικές αλλά προϊόν της τεχνητής στενότητας του αριθμού των αδειών και του τεχνητού ανταγωνισμού που δημιουργούσε η διαδικασία, με έντονα στοιχεία τυχαιότητας που επίσης δεν είναι ορθολογικά, με εξαίρεση την πρώτη και εμφανώς φθηνότερη άδεια.
Άλλωστε αν στόχος ήταν η συγκέντρωση όσο γίνεται μεγαλύτερου τιμήματος για το δημόσιο ταμείο, αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί με μεγαλύτερο αριθμό αδειών και υψηλότερη τιμή εκκίνησης. Με οκτώ πχ άδειες και τιμή εκκίνησης 30 εκατ. για κάθε άδεια θα είχε συγκεντρωθεί πολύ μεγαλύτερο τίμημα με απλό και λογικό τρόπο. Το άρθρο 15 του Συντάγματος επιβάλλει πάντως ποιοτικά κριτήρια για τη λειτουργία της ραδιοτηλεόρασης και διά του τρόπου αυτού αποκλείει το αμιγώς οικονομικό κριτήριο ( υψηλότερη προσφορά ).
Η κλιμάκωση συνεπώς των οικονομικών προσφορών ανατρέπει πλήρως την δήθεν οικονομική αιτιολογία του καθορισμού των αδειών σε τέσσερις. Θυμίζω ότι η περιβόητη μελέτη του Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου της Φλωρεντίας, που αποτέλεσε τη βάση των κυβερνητικών επιλογών, θεωρεί εύλογο το τίμημα μεταξύ μισού και δυο εκατομμυρίων ευρώ!
Άρα τα λεφτά που υπόσχεται να μοιράσει σε ευπαθείς ομάδες ο κ. Τσίπρας δεν υπάρχουν. Αντιθέτως υπάρχουν πάμπολλα προβλήματα είτε οι μη αδειοδοτημένοι σταθμοί κλείσουν προκαλώντας ντόμινο αρνητικών οικονομικών συνεπειών ( σε επιχειρήσεις, εργαζόμενους, ασφαλιστικά ταμεία, δανείστριες τράπεζες κοκ), είτε διεκδικήσουν τη δικαστική τους προστασία υπό συνθήκες μακράς αβεβαιότητας για την τηλεοπτική αγορά.
Το κυριότερο όμως είναι και πάλι το ζήτημα των θεσμών. Το ζήτημα της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου. Δεν αναφέρομαι εδώ στις εύκολες λέξεις «διαφάνεια» και «διαπλοκή». Ο καθένας έχει άποψη για τα πρόσωπα και τις καταστάσεις. Για το πριν και το μετά. Για το νέο τηλεοπτικό τοπίο σε σχέση με το προηγούμενο. Κανένα τεχνητό τοπίο δεν μπορεί να κρύψει την πολιτική και οικονομική πραγματικότητα. Δεν μπορεί να λειτουργήσει ως επικοινωνιακός αντιπερισπασμός. Η δικαιοσύνη καλείται τώρα να προστατεύσει το κράτος δικαίου, τη δημοκρατική πολυφωνία, αλλά  και την δική της αξιοπιστία.

νέος αναπτυξιακός νόμος 4399/2016


Ψηφίστηκε από την βουλή ο Νέος Αναπτυξιακός Νόμος 4399/2016 που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 117/Α/22-6-2016 με τίτλο «Θεσμικό πλαίσιο για την σύσταση καθεστώτων Ενισχύσεων Επενδύσεων για την περιφερειακή και οικονομική ανάπτυξη της χώρας – Σύσταση Αναπτυξιακού Συμβουλίου και άλλες διατάξεις» και στοχεύει στην δημιουργία πολλών νέων επενδύσεων. Mε βάση τον προγραμματισμό που έχει γίνει και το χρονοδιάγραμμα που έχει τεθεί, μέσα στον Σεπτέμβριο αναμένονται οι υπουργικές αποφάσεις για την επίσημη έναρξη του.
Ο Αναπτυξιακός Νόμος αποτελεί ένα θεσμικό πλαίσιο καθεστώτων ενίσχυσης επενδυτικών σχεδίων, τα οποία υποβάλλονται από μεμονωμένες επιχειρήσεις ή ομάδες επιχειρήσεων προς αξιολόγηση και έγκριση υπαγωγής στις διατάξεις του.

Σκοπός του είναι η προώθηση της ισόρροπης ανάπτυξης με σεβασμό στους περιβαλλοντικούς πόρους, η τεχνολογική αναβάθμιση, η διαμόρφωση μιας νέας εξωστρεφούς εθνικής ταυτότητας (branding), η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας σε τομείς υψηλής προστιθέμενης αξίας και έντασης γνώσης, η μετακίνηση στην αλυσίδα παραγωγής της αξίας για την παραγωγή πιο σύνθετων προϊόντων, η προσφορά καλύτερων υπηρεσιών και εν τέλει η εξασφάλιση καλύτερης θέσης της χώρας στο Διεθνή Καταμερισμό Εργασίας.

Ο Αναπτυξιακός Νόμος υποστηρίζει οκτώ (8) επιμέρους καθεστώτα ενισχύσεων
– Ενισχύσεις Μηχανολογικού Εξοπλισμού
– Γενική Επιχειρηματικότητα
– Νέες ανεξάρτητες ΜΜΕ
– Ενισχύσεις Καινοτομικού Χαρακτήρα για ΜΜΕ
– Συνέργειες και δικτυώσεις
– Ενδιάμεσοι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί – Ταμεία συμμετοχών
– Ολοκληρωμένα χωρικά και κλαδικά σχέδια ­ αλυσίδες αξίας
– Επενδύσεις Μείζονος Μεγέθους


Αφορά σε Υφιστάμενες, νέες και υπό σύσταση επιχειρήσεις σχεδόν όλων των νομικών μορφών και μεγέθους της Ελληνικής Επικράτειας. Επιλέξιμοι κλάδοι οικονομικής δραστηριότητας, είναι εκείνοι της μεταποίησης και μεγάλο μέρος των κλάδων παροχής διεθνώς εμπορεύσιμων υπηρεσιών και προϊόντων υπό την προϋπόθεση της συμβατότητάς τους με τον Γενικό Απαλλακτικό Κανονισμό (ΓΑΚ: Κανονισμός Ε.Ε. αριθμ. 651/2014 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 17ης Ιουνίου 2014 για την κήρυξη ορισμένων κατηγοριών ενισχύσεων ως συμβατών με την εσωτερική αγορά κατ’ εφαρμογή των άρθρων 107 και 108 της Συνθήκης).

Ελάχιστο ύψος επένδυσης
Το ελάχιστο ύψος επένδυσης ορίζεται στις:
– 50.000€ για τις ΚΟΙΝΣΕΠ
– 100.000€ για πολύ μικρές επιχειρήσεις
– 150.000€ για μικρές επιχειρήσεις,
– 250.000€ για μεσαίες επιχειρήσεις και για cluster,
– 500.000€ για μεγάλες επιχειρήσεις

Είδη ενίσχυσης
α) φορολογική απαλλαγή
β) επιχορήγηση
γ) επιδότηση χρηματοδοτικής μίσθωσης (leasing)
δ) επιδότηση μισθολογικού κόστους
ε) χρηματοδοτικά εργαλεία
στ) σταθεροποίηση συντελεστή φορολογίας εισοδήματος μέχρι τα επιτρεπόμενα όρια
ζ) ταχεία αδειοδότηση
η) δάνεια (καθεστώς 6)
θ) Δάνεια και επενδύσεις ιδίων ή οιονεί ιδίων κεφαλαίων (καθεστώς 6)

Ενισχυόμενες δαπάνες
Δαπάνες περιφερειακών ενισχύσεων
Περιλαμβάνουν την πλειοψηφία των πιθανών δαπανών (πχ ενσώματα και άυλα στοιχεία ενεργητικού) ή εναλλακτικά δαπάνες μισθολογικού κόστους. Οι περιφερειακές ενισχύσεις αποτελούν την βάση κάθε επενδυτικού σχεδίου.

Δαπάνες εκτός περιφερειακών ενισχύσεων
Περιλαμβάνουν μελέτες και αμοιβές συμβούλων για ΜΜΕ, δαπάνες εκκίνησης για τις υπό ίδρυση μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις, δαπάνες για αυτοπαραγωγή ενέργειας, δαπάνες για μέτρα ενεργειακής απόδοσης, δαπάνες για αποκατάσταση μολυσμένων χώρων καθώς και δαπάνες σε μία σειρά ειδικών περιπτώσεων όπως για παράδειγμα σε επενδύσεις καινοτομίας των ΜΜΕ ή cluster καινοτομίας. Οι δαπάνες αυτές λειτουργούν συμπληρωματικά των δαπανών περιφερειακών ενισχύσεων.

Εξαίρεση αποτελούν τα επενδυτικά σχέδια παραγωγής ή συμπαραγωγής ενέργειας στα οποία επιλέξιμες είναι μόνο οι συγκεκριμένες κατηγορίες δαπανών.

Ιδία συμμετοχή
Η οικονομική συμμετοχή του φορέα είναι δυνατό να καλυφθεί είτε με ίδια κεφάλαια είτε με εξωτερική χρηματοδότηση ή με συνδυασμό των δύο.

Ποσοστά επιχορήγησης
Ανατολική Μακεδονία – Θράκη 45%  
Κεντρική Μακεδονία 45%  
Θεσσαλία 45%  
Ήπειρος 45%  
Δυτική Ελλάδα 45%  
Πελοπόννησος 45%  
Βόρειο Αιγαίο 45%  
Δυτική Μακεδονία 35% (2018-2020 το ποσοστό για Γρεβενά και Κοζάνη θα είναι 30%)
Ιόνια Νησιά 35% (2018-2020 το ποσοστό θα είναι 30%)
Κρήτη 35% (2018-2020 το ποσοστό θα είναι 30%)
Στερεά Ελλάδα 30% (35% για Ν. Ευρυτανίας)
Αττικής 30%  
Νότιο Αιγαίο 30%  

Ύψος ενίσχυσης
Τα παραπάνω ποσοστά αφορούν μικρές επιχειρήσεις (λιγότεροι από 50 εργαζόμενοι με ετήσιο κύκλο εργασιών ή ισολογισμό κάτω των 10 εκατομμυρίων ευρώ), για μεσαίες επιχειρήσεις το ποσοστό μειώνεται 10% και για μεγάλες επιχειρήσεις μειώνεται 20%.

05 Sep επιθεώρηση εργατικού δικαίου: ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ


05 Sep επιθεώρηση εργατικού δικαίου: ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

9-10-11 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2016
Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος
Παρασκευή 9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
10:00-10:20
10:20-10:40 Εναρκτήρια ομιλία: Αντώνιος Βάγιας, Δ.Ν., Δικηγόρος, πρ. Διευθυντής Συντάξεως της
ΕΕργΔ (1980-1988): Επετειακός λόγος για τα 75 χρόνια της Επιθεωρήσεως Εργατικού
Δικαίου
10:40-14:45
Πρόεδρος: Αντώνιος Βάγιας, Δ.Ν., Δικηγόρος, πρ. Διευθυντής Συντάξεως της ΕΕργΔ
10:40 Manfred Weiss, Ομ. Καθηγητής Εργατικού Δικαίου, Νομική Σχολή Πανεπιστημίου Goethe,
Frankfurt am Main: Το μέλλον του εργατικού δικαίου
11:00 Ιωάννης Κουκιάδης, Ομ. Καθηγητής Εργατικού Δικαίου, Νομική Σχολή Α.Π.Θ.:
Από το δίκαιο της προστασίας της εργασίας στο δίκαιο της προστασίας της
απασχόλησης
11:20 Δημήτρης Τραυλός-Τζανετάτος, Ομ. Καθηγητής Εργατικού Δικαίου, Νομική Σχολή
Π ανεπιστημίου Αθηνών: Εργατικό Δίκαιο: από την κρίση στη μετάλλαξη – Προβολή
ε νός δυστοπικού μέλλοντος;
11:40
12:40-13:30
Πρόεδρος: Άγγελος Στεργίου, Καθηγητής Δικαίου Κοινωνικής Ασφάλισης, Νομική
Σχολή Α.Π.Θ.
13:30 Melchior Wathelet, Πρώτος Γενικός Εισαγγελέας στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης:
Παροχές κοινωνικής ασφάλισης και ιθαγένεια: το τέλος ενός αυτοματισμού
13:55
14:45-17:00
17:00-21:00
Πρόεδρος: Μιχαήλ Σταθόπουλος, Ομ. Καθηγητής Αστικού Δικαίου, Νομική Σχολή
Π ανεπιστημίου Αθηνών – πρ. Υπουργός Δικαιοσύνης
17:00 Rolf Wank, Καθηγητής Εργατικού Δικαίου, Νομική Σχολή Πανεπιστημίου Bochum:
Η έννοια της εξάρτησης: εξελίξεις και παρατηρήσεις συγκριτικού δικαίου
17:20 Φίλιππος Δωρής, Ομ. Καθηγητής Αστικού Δικαίου, Νομική Σχολή Πανεπιστημίου
Α θηνών: Η διαμέσου της γενικής ρήτρας του άρθρου 288 Α.Κ. επίδραση των
σ υνταγματικών αρχών της ισότητας και της αναλογικότητας στη νομολογιακή
διάπλαση του εργατικού δικαίου
17:40 Δημήτρης Ζωγραφόπουλος, Δ.Ν., Δικηγόρος, Ελεγκτής στην Α.Π.Δ.Π.Χ.:
Η αλληλεξάρτηση εργατικού δικαίου και δικαίου προστασίας των προσωπικών
δ εδομένων
19:00-19:30
Πρόεδρος: Σοφία Κουκούλη-Σπηλιωτοπούλου, Δικηγόρος
19:30 Ευάγγελος Αγγελόπουλος, υποψ. Δ.Ν., LL.M., Δικηγόρος: Κριτική της οικονομικής
ανάλυσης του εργατικού δικαίου
19:50 Michel Miné, Καθηγητής Εργατικού Δικαίου, Conservatoire National des Arts et
Métiers – Παρίσι: Σύγχρονα ζητήματα του χρόνου εργασίας
20:10
21:00
ΣΑΒΒΑΤΟ 10 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
9:15
10:00-14:00
Πρόεδρος: Παναγιώτης Πικραμένος, επίτ. Πρόεδρος ΣτΕ, πρ. Πρωθυπουργός
10:00 Πέτρος Στάγκος, Καθηγητής Δικαίου της Ε.Ε. και της έδρας Jean Monnet, Νομική Σχολή
Α.Π.Θ. – Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Κοινωνικών Δικαιωμάτων του
Σ υμβουλίου της Ευρώπης: Η προσχώρηση της Ε.Ε. στον Ε.Κ.Χ. και την Ε.Σ.Δ.Α.
10:20 Δημοσθένης Λέντζης, Λέκτορας Δικαίου της Ε.Ε., Νομική Σχολή Α.Π.Θ.: Για τον (μη)
έλεγχο των μέτρων αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης από το Δικαστήριο της Ε.Ε.
10:40 Keith Ewing, Καθηγητής Εργατικού Δικαίου, Νομική Σχολή King’s College London:
Ο Ευρωπαϊκός Πυλώνας για τα Κοινωνικά Δικαιώματα και τη Συλλογική
Διαπραγμάτευση – Και ανεπαρκής και όψιμος;
11:00-11:30
Πρόεδρος: Μιχαήλ Βηλαράς, Δικαστής στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
11:30 Marie-Ange Moreau, Ομ. Καθηγήτρια Εργατικού Δικαίου, Νομική Σχολή Πανεπιστημίου
Lyon-2: Αξιοπρεπής εργασία και κοινωνικό dumping: οι αποκλίσεις του δικαίου της Ε.Ε.
11:50 Χριστίνα Δεληγιάννη-Δημητράκου, Καθηγήτρια Συγκριτικού Δικαίου, Νομική Σχολή
Α.Π.Θ.: Η εκδικασιμότητα και η οριζόντια επικλησιμότητα των διεθνών και
υ περεθνικών κανόνων που προστατεύουν τα θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματα
12:10 Achim Seifert, Καθηγητής Εργατικού και Αστικού Δικαίου, Νομική Σχολή Πανεπιστημίου
Friedrich Schiller της Jena: Οι μελλοντικές προοπτικές του ευρωπαϊκού εργατικού
δικαίου
12:30
14:00-16:30
16:30-20:40
Πρόεδρος: Γεράσιμος Φουρλάνος, Αντιπρόεδρος Αρείου Πάγου
16:30 Martin Franzen, Καθηγητής Εργατικού και Αστικού Δικαίου, Νομική Σχολή Πανεπιστημίου
Ludwig-Maximilian του Μονάχου: Η επίδραση του δικαίου της Ε.Ε. στη λύση των
σ υμβάσεων εργασίας
16:50 Νικόλαος Γαβαλάς, Δ.Ν., Δικηγόρος: Η λύση της εργασιακής συμβάσεως υπό το φως
των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων: Δ.Ο.Ε. / Ε.Κ.Χ. / Ε.Σ.Δ.Α. / Χ.Θ.Δ.Ε.Ε.
17:10 Γιώργος Θεοδόσης, Λέκτορας Εργατικού Δικαίου, Τμήμα Νομικής Δ.Π.Θ.:
H αιτιολογημένη καταγγελία της σύμβασης εργασίας αορίστου χρόνου
17:30-18:00
Πρόεδρος: Αντώνιος Ρουπακιώτης, Δικηγόρος, πρ. Υπουργός Δικαιοσύνης
18:00 Δημήτριος Βασιλείου, Δικηγόρος: Οι έννομες συνέπειες της ελαττωματικής
απολύσεως: συγκριτική επισκόπηση
18:20 Δημήτριος Γούλας, Δ.Ν., Δικηγόρος: Η απόλυση εργαζομένου λόγω δημοσιοποίησης
παρατυπιών της επιχείρησης (whistleblowing)
18:40 Νικόλαος Κουντούρης, Καθηγητής Εργατικού Δικαίου, Νομική Σχολή UCL /
Αριστέα Κουκιαδάκη, Επίκουρη Καθηγήτρια Εργατικού Δικαίου, Νομική Σχολή
Π ανεπιστημίου του Manchester: Το ευρωπαϊκό εργατικό δίκαιο ως δίχτυ ασφαλείας –
Η περίπτωση των ομαδικών απολύσεων
19:10
ΚΥΡΙΑΚΗ 11 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
9:00
9:40-11:30 1
Πρόεδρος: Χριστίνα Δεληγιάννη-Δημητράκου, Καθηγήτρια Συγκριτικού Δικαίου,
Νομική Σχολή Α.Π.Θ.
9:40 Ιωάννης Ληξουριώτης, Ομ. Καθηγητής Εργατικού Δικαίου, Πάντειο Πανεπιστήμιο –
πρ. Διευθυντής Συντάξεως της ΕΕργΔ (1989-1994): Συμβατική βάση της εργασιακής
σχέσης και συλλογικός μισθός
10:00 Κωστής Μπακόπουλος, Επίκουρος Καθηγητής Εργατικού Δικαίου, Νομική Σχολή
Πανεπιστημίου Αθηνών: Η νομιμότητα της απεργίας από την άποψη των αιτημάτων
10:20 Παναγιώτης Μπουμπουχερόπουλος, Δ.Ν., Δικηγόρος: Εναλλακτικές μορφές
εργατικού αγώνα
10:40
11:30-12:00
12:00-14:00 2
Πρόεδρος: Marie-Ange Moreau, Ομ. Καθηγήτρια Εργατικού Δικαίου, Νομική Σχολή
Πανεπιστημίου Lyon-2
12:00 Άρις Καζάκος, Καθηγητής Εργατικού Δικαίου, Νομική Σχολή Α.Π.Θ.:
Το «παλαιό» και το «νέο» δίκαιο για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και τη
Μεσολάβηση / Διαιτησία
12:20 Ματίνα Γιαννακούρου, Επίκουρη Καθηγήτρια Εργατικού Δικαίου, Νομική Σχολή
Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου: Συλλογική διαπραγμάτευση και
αντιπροσωπευτικότητα των οργανώσεων
12:40 Sylvaine Laulom, Καθηγήτρια Εργατικού Δικαίου, Νομική Σχολή Πανεπιστημίου Lyon-2:
Η αποκέντρωση των συλλογικών διαπραγματεύσεων: προοπτικές συγκριτικού
δικαίου
13:00

14:00
* Το πρόγραμμα ενδέχεται να υποστεί μικρές τροποποιήσεις.
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
Γενική είσοδος:
60 ευρώ
ΧΩΡΟΣ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ
Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος
Auditorium Theo Angelopoulos
Σίνα 31, 106 80 Αθήνα
ΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΕΓΓΡΑΦΕΣ
Επιθεώρησις Εργατικού Δικαίου
T: 210 32 12 862
F: 210 32 13 428
Ε: info@eergd.gr
www.eergd.gr
ΔΙΕΡΜΗΝΕΙΑ
Θα υπάρχει ταυτόχρονη διερμηνεία
σε δύο γλώσσες (Ελληνικά / Αγγλικά).
ΒΕΒΑΙΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ
Θα χορηγηθούν βεβαιώσεις

Τετάρτη 20 Ιουλίου 2016

όλοι οι άνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ

του kelsen junior
όπως αναμενόταν σταδιακά ο ΣΥΡΙΖΑ δημιουργεί τον κόσμο του με τον τρόπο που δίδαξαν τα προηγούμενα κόμματα. Σίγουρα δεν είναι η πολιτική ταύτιση που προάγεται αφού όπως διαπιστώσαμε πρόσφατα και με τα δικαστήρια των αδειών των τηλεοπτικών καναλιών το Δημόσιο για πρώτη φορά εκπροσωπήθηκε από ιδιώτες δικηγόρους γνώριμους στο πανελλήνιο από τους καιρούς του προσημιτικού ΠΑΣΟΚ.
Ο ΣΥΡΙΖΑ με τομές σε διαφωνούντες και με συμμαχίες προχωρεί στη δημιουργία της δικής του νομενκλατούρας με πρωταγωνιστές ποιούς άλλους τους νομικούς.
Ετσι σήμερα ανακοινώθηκε ότι αναλαμβάνει νέος Συνήγορος του Πολίτη ο κ. Ανδρέας Ποττάκης. Δεκτή με πλειοψηφία τεσσάρων πέμπτων, έγινε από τη Διάσκεψη των προέδρων της Βουλής λοιπόν , η υποψηφιότητα Ανδρέα Ποττάκη για τη θέση του νέου Συνηγόρου του Πολίτη. Θετική ψήφο έδωσαν 21 βουλευτές, ένας ψήφισε κατά, ενώ υπήρξαν και δύο «παρών». Ο συμπαθέστατος  κ. Ποττάκης που είναι δικηγόρος και κάτοχος διδακτορικού του Συνταγματικού Δικαίου από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, είναι γιος του πρώην υπουργού και βουλευτή Κορινθίας του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Ποττάκη και διετέλεσε προϊστάμενος της Νομικής Υπηρεσίας της Κυβέρνησης επί ΣΥΡΙΖΑ από όπου παραιτήθηκε. Αγαπητός μαθητής του Σπύρου Φλογαϊτη και χαμηλών τόνων αναλαμβάνει μία θέση που ανέδειξε το Διαμαντούρο και τον Καμίνη σε οντότητες με πολιτική καλίμπρα. Σιγά σιγά λοιπόν οι Ανεξάρτητες Αρχές παίρνουν το δρόμο τους και αναμένεται ο ορισμός των μελών της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων με ιδιαίτερη ανυπομονησία.
Από τον ίδιο χώρο προέρχεται και η αναπληρώτρια Πρόεδρος του ΔΣ της Τράπεζας Πειραιώς κ. Χαρούλα Απαλλαγάκη μετά την βελούδινη έξοδο του κ. Σάλλα. Η νομική κοινότητα, βαίνουσα παράλληλα με τα πολιτικά πράγματα εμπλουτίζει τη νέα νομενκλατούρα με μέθοδο και στόχευση.
Σήμερα πάλι σε σχέση με το ίδιο ζήτημα ο κ. Πρετεντέρης μίλησε για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τη συμμετοχή του στη δημιουργία αυτής της νέας νομενκλατούρας με άλωση της δικαιοσύνης. Μίλησε (έγραψε) σκληρά. Δικαιολογείται όμως θα έλεγε κανείς λόγω της συγκυρίας.
Ολοι οι νέοι άνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν κατά τα φαινόμενα δεν είναι παρά οι απανταχού δυσαρεστημένοι, παρακαμφθέντες νεοδημοκράτες, προσημιτικοί πασόκοι, υπόδικοι και γενικώς καταζητούμενοι τραπεζίτες, άνθρωποι που σπεύδουν να καταλάβουν το κενό που άφησε η καλή συνάδελφος (κόρη και αυτή) κ. Κωσταντοπούλου η οποία πρόλαβε και έγινε Πρόεδρος της Βουλής.
Η συνταγή στη δημιουργία της νέας εκάστοτε τάξης είναι γνωστή. Και κυρίως οφείλει να μην είναι επικίνδυνη και νεωτερίζουσα. Ακόμη δεν περάσαμε στον Αύγουστο και ένας νέος κόσμος ανατέλλει. Τα νέα Κανάλια έρχονται. Οι νέες Τράπεζες έρχονται. Οι νέοι εργολάβοι εντοπίζονται στους απόντες από τον κατάλογο της Επιτροπής Ανταγωνισμού (αλήθεια εκείνης οι Πρόεδροι τι θα απογίνουν?). “Εκείνο το καλοκαίρι” θα λέμε μετά από χρόνια δημιουργήθηκε η νέα τάξη του ΣΥΡΙΖΑ και της αριστεράς που κυβερνούσε: παλαιοί, ακίνδυνοι, δοκιμασμένοι, συγγενείς, αναλώσιμοι, προετοιμάζουν την επιβεβαίωση της επανάστασης που δεν έγινε και που στοιχειώνει τις ψυχές των αριστερών που κοιτάζουν τις πρώην σοβιετικές ουκρανές να εκδίδονται και δεν λυπούνται καθόλου.

Δευτέρα 18 Ιουλίου 2016

Στο παραπέντε


Στο ξεκαθάρισμα των υποψηφίων που διεκδικούν τηλεοπτικές άδειες πανελλαδικής εμβέλειας, προχωρά σήμερα η κυβέρνηση, ανακοινώνοντας τα επιχειρηματικά σχήματα που πέρασαν τον έλεγχο της αρμόδιας επιτροπής αλλά και των ορκωτών λογιστών για τους φακέλους που υπέβαλλαν. Η νοσταλγία των ξεχωριστών ωρών της ιδιωτικής τηλεόρασης δεν μπορεί να χαθεί από τις νεωτερίζουσες όμως στιγμές ούτε από την συντριβή των άλλοτε κραταιών.
Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, στον κατάλογο των προεπιλεγέντων που θα ανακοινωθεί, δεν θα περιλαμβάνεται το MEGA CHANNEL, του οποίου η υποψηφιότητα θα απορριφθεί για τυπικούς λόγους καθώς δεν προσκόμισε τραπεζική ενημερότητα. Την αποβολή της από τον διαγωνισμό προανήγγειλε ο ίδιος ο πρωθυπουργός στην συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ την περασμένη Πέμπτη, λέγοντας ότι για το λουκέτο που έρχεται για το κανάλι ευθύνονται οι τρεις βασικοί του μέτοχοι που έπαψαν να το στηρίζουν οικονομικά. Στο ίδιο πνεύμα εξέδωσε ανακοίνωση την Παρασκευή, τονίζοντας ότι οι μέτοχοι θα πρέπει να καταβάλουν τα δεδουλευμένα των εργαζομένων, κι ας παραμένουν δεσμευμένοι οι λογαριασμοί του MEGA από τις τράπεζες. Το κανάλι όμως αυτό δεν είναι οι μέτοχοί του μόνον. Είναι και η ιστορία του και οι παραγωγές του. Είναι και η ιστορία της τηλεόρασης στην Ελλάδα που πέρασε από το Πέητον Πλέις στη Θεοπούλα και προχωρά χωρίς ακόμη η ελευθερία του λόγου να έχει το χώρο που της αξίζει.
Είναι πιθανό όμως, εκτός της υποψηφιότητας του MEGA, να αποβληθούν από τον διαγωνισμό κι άλλα σχήματα, αφού σύμφωνα με τους εκπροσώπους των καναλιών που παρακολουθούν την διαδικασία, έχουν εντοπιστεί κι άλλες παραλείψεις ή τυπικά κωλύματα, για τα οποία όμως η μόνη αρμόδια να τα κρίνει είναι η επιτροπή που έχει συγκροτήσει η κυβέρνηση. Στο παραπέντε συνεπώς των εξελίξεων αναφέρουν τα δημοσιογραφικά νέα:
-Ενώ η προκήρυξη αναφέρει ρητώς οτι η υποψήφια εταιρεία θα πρέπει να έχει ως αποκλειστικό της αντικείμενο τα ΜΜΕ, μία από τις δέκα συστάθηκε με την κλασική “φόρμα” των εταιρειών που δημιουργούνται στην αλλοδαπή και εμφανίζει ως αντικείμενο των δραστηριοτήτων της, τα ΜΜΕ, συμβουλές επικοινωνίας, δημόσιες σχέσεις, μέχρι και επενδύσεις για ιχθυοκαλλιέργειες!
-Σε μια εταιρεία εμφανίζεται ως στέλεχός της, πρώην ανώτερος υπάλληλος υπουργείου και σε μια άλλη, τρία στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων που μόλις αποστρατεύθηκαν!
-Η προκήρυξη προβλέπει ρητώς οτι οι μέτοχοι των υποψηφίων εταιρειών, θα πρέπει να καταθέσουν στον φάκελο με τα απαιτούμενα έγγραφα και τις φορολογικές τους δηλώσεις των δέκα τελευταίων ετών. Σε μία περίπτωση αυτό είναι αδύνατον.
Κλείνει όπως φαίνεται μία εποχή της νέας ελληνικής πραγματικότητας με το πέρας των πρωτοπόρων της ιδιωτικής τηλεόρασης που καταρρέουν σαν χάρτινοι πύργοι αδύναμοι και μοιραίοι. Στο παραπέντε βρισκόμαστε αυτού του τέλους που δεν φαίνεται να μοιάζει ένδοξο και δυνατό όσο ήταν το ξεκίνημα κάποτε της ιδιωτικής τηλεόρασης. Η άλλοτε ισχυροί κατέστησαν βοθροκάναλα και οι δικαστικοί τους αγώνες οδηγούν σε ανακοινώσεις συνεχών απορρίψεων αιτήσεων αναστολής και δηλώσεις του Προέδρου του ΣτΕ από καθέδρας τις οποίες επικαλείται η Κυβέρνηση αναδεικνύοντας τη δυσπραγία των ιδιωτικών καναλιών.
Ο θερμός αύγουστος της τηλεόρασης εμπλουτίζεται από ανακοινώσεις γεμάτες αίμα και νεκρούς που οδηγούν ακόμη και το MEGA σε έκτακτα δελτία ειδήσεων. Παράξενη εποχή χωρίς ίχνος χαμόγελου και τσαχπινιάς της Θεοπούλας. Θυμίζουμε ότι ο δημιουργός της έξοχης αυτής σειράς ήταν συνάδελφος νομικός. Τον κ. Καπουτζίδη εννοώ. Τον γεμάτο ιδέες και έμπνευση κ. Καπουτζίδη.

υιοθεσία και αναδοχή

 

μεταξυ των ειδήσεων των ημερών και αυτή των προτάσεων της ΝΔ για την αναδοχή και την υιοθεσία:
Τις προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας ΛΟΙΠΌΝ για τη βελτίωση του καθεστώτος των εγκαταλελειμμένων παιδιών, της αναδοχής και της υιοθεσίας στην Ελλάδα παρουσίασαν νωρίτερα σήμερα ο αντιπρόεδρος της Ν.Δ. κ. Κ. Χατζηδάκης και η βουλευτής του κόμματος κ. Νίκη Κεραμέως.
«Η κατάσταση στη χώρα μας στο ζήτημα της αναδοχής και των υιοθεσιών εγκαταλελειμμένων παιδιών είναι πολύ χειρότερη από ό,τι σε άλλες χώρες. Έχουμε 4 φορές μικρότερο ποσοστό υιοθεσιών από ό,τι ο μέσος όρος της υπόλοιπης Ευρώπης και 10 φορές μικρότερο ποσοστό από ό,τι στις ΗΠΑ.Παράλληλα, παρατηρείται μακροχρόνια αναμονή για υιοθεσίες που φτάνει ακόμα και στα 7 έτη» ανέφερε ο κ. Χατζηδάκης.
Από την πλευρά της, η κ. Κεραμέως «το θέμα είναι στην επικαιρότητα: πρώτον, γιατί γύρω μας, υπάρχει πάρα πολύς κόσμος που ταλαιπωρείται επί σειρά ετών, γιατί η διαδικασία της υιοθεσίας είναι πολύπλοκη, χρονοβόρα και αποθαρρυντική. Αλλά και διότι, σε διάφορα νοσοκομεία της χώρας “στοιβάζονται”, εγκαταλελειμμένα, πολυάριθμα βρέφη», ενώ «η κατάσταση επιδεινώνεται από τη δράση κυκλωμάτων παράνομης εμπορίας βρεφών».
Η δέσμη προτάσεων της Ν.Δ., που περιλαμβάνονται και στο νέο κυβερνητικό πρόγραμμα του κόμματος, προβλέπει:
1η πρόταση: Σύσταση ενός πανελλαδικού συντονιστικού οργάνου, το οποίο θα είναι αρμόδιο για την παρακολούθηση των εγκαταλελειμμένων παιδιών σε όλη την Ελλάδα, των διαδικασιών αναδοχής και υιοθεσίας, καθώς και το συντονισμό των απαραίτητων δράσεων.
2η πρόταση: Λειτουργία ηλεκτρονικών Εθνικών Μητρώων, Εθνικού Μητρώου Ανηλίκων προς αναδοχή και υιοθεσία (συμπεριλαμβανομένων των εγκαταλελειμμένων ανηλίκων), δεύτερον, Εθνικού Μητρώου Εγκεκριμένων Υποψηφίων Αναδόχων και Εγκεκριμένων Υποψήφιων Θετών Γονέων, τρίτον Εθνικού Μητρώου Αναδοχών και Υιοθεσιών.
3η πρόταση: Αύξηση του αριθμού των εισαγγελέων Ανηλίκων, που είναι αρμόδιοι, μεταξύ άλλων, για τη διερεύνηση υποθέσεων εγκατάλειψης και καταγγελιών που αφορούν ανηλίκους.
4η πρόταση: Ενίσχυση των υπαρχουσών δομών φιλοξενίας παιδιών και των κοινωνικών υπηρεσιών. Είναι απαραίτητη η περαιτέρω στελέχωση και η ενδυνάμωση των δομών με κατάλληλα εκπαιδευμένο επιστημονικό προσωπικό, ιδίως κοινωνικούς λειτουργούς, παιδοψυχολόγους και βρεφονηπιοκόμους.
5η πρόταση: Σύμπραξη του δημόσιου με τον ιδιωτικό τομέα για τη δημιουργία ευνοϊκών συνθηκών, λόγου χάριν στο πλαίσιο ενίσχυσης – υποστήριξης των υπαρχουσών κρατικών δομών. Οι συμπράξεις θα μπορούσαν να αποδειχτούν επωφελείς, όχι μόνο σε επίπεδο χρηματοδοτικών εργαλείων, αλλά και τεχνογνωσίας.
6η πρόταση: Αμεση εφαρμογή του σχετικού θεσμικού πλαισίου για την αναδοχή (Π.Δ. 86/2009), το οποίο υφίσταται, αλλά δεν εφαρμόζεται σε μεγάλο βαθμό, αλλά και την εν γένει ενίσχυση του θεσμού.
7η πρόταση: Η επιτάχυνση της διαδικασίας της υιοθεσίας. Θεσμοθέτηση ενός συνολικού χρονικού πλαισίου μέσα στο οποίο να ολοκληρώνεται η διαδικασία της υιοθεσίας, με έναρξη το χρονικό σημείο υποβολής της αίτησης στο δικαστήριο και λήξη την έκδοση της δικαστικής απόφασης, με την οποία τελείται η υιοθεσία.
8η πρόταση: Θεσμοθέτηση αυστηρότερων ρυθμίσεων για τις ιδιωτικές υιοθεσίες, ώστε να περιοριστεί η δυνατότητα παράνομου εμπορίου βρεφών και παράνομων υιοθεσιών. Η σύσταση του πανελλαδικού συντονιστικού οργάνου, αλλά και η λειτουργία στην πράξη των εθνικών μητρώων θα αποτελέσουν τις ελάχιστες προϋποθέσεις για εξυγίανση του τοπίου της ιδιωτικής υιοθεσίας.
Για μείζον ζήτημα που αφορά ανθρώπους, οικογένειες και παιδιά, έκανε λόγο ο Κωστής Χατζηδάκης κατά την παρουσίαση των προτάσεων της ΝΔ για τη βελτίωση του καθεστώτος εγκαταλελλειμένων παιδιών, υιοθεσίας και αναδοχής τους, υπογραμμίζοντας μέσω αυτής της πρωτοβουλίας το ενδιαφέρον της ΝΔ για μια πολιτική που θα έχει στο επίκεντρο τον άνθρωπο.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασαν ο κ. Χατζηδάκης και η κα. Κεραμέως στην Ελλάδα έχουμε 4 φορές μικρότερο αριθμό υιοθεσιών και αναδοχών εγκαταλελλειμένων παιδιών από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και 10 φορές μικρότερος από τις ΗΠΑ. Η μακροχρόνια αναμονή μάλιστα φτάνει ως και τα 10 χρόνια γεγονός που λειτουργεί αποτρεπτικά για την υιοθεσία.
Ο αντιπρόεδρος της ΝΔ μίλησε για «δαιδαλώδεις διαδικασίες και διαφθορά», ενώ από την πλευρά της η κοινοβουλευτική εκπρόσωπος της αξιωματικής αντιπολίτευσης επεσήμανε ότι οι χρονοβόρες διαδικασίες οδηγούν σε παραίτηση από την διαδικασία τους υποψήφιους γονείς, ενώ παράλληλα «αυτή η κατάσταση επιδεινώνεται από τη δράση παράνομων κυκλωμάτων εμπορίας βρεφών».
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΝΔ οι υιοθεσίες τα τελευταία τρία χρόνια έχουν μειωθεί ως και 50%. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι το 2012 στην Ελλάδα υπήρξαν 543 υιοθεσίες ενώ το 2015 έφτασαν μόλις τις 271, κάτι που αποδίδεται εκτός όλων των άλλων και στις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης.
«Θέλουμε να φτιάξουμε μια Ελλάδα που θα νοιάζεται και θα εργάζεται για όλους» τόνισε ο κ. Χατζηδάκης αναφερόμενος στην κοινωνική πολιτική με αφορμή τις προτάσεις της ΝΔ για το ζήτημα των υιοθεσιών των εγκαταλελειμμένων παιδιών. «Η ΝΔ έχει ιδιαίτερη ευαισθησία σε θέματα κοινωνικής φύσης» ανέφερε από την πλευρά της η Νίκη Κεραμέως.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασαν τα στελέχη της ΝΔ τα βασικότερα προβλήματα που εμφανίζονται κατά την διαδικασία αναδοχής και υιοθεσίας είναι ο κατακερματισμός και η αλληλοεπικάλυψη αρμοδιοτήτων, η ανυπαρξία συντονισμού των αρμόδιων φορέων, η ανυπαρξία ενιαίας εθνικής λίστας υποψήφιων αναδόχων και γονέων, η ανυπαρξία ενιαίας εθνικής λίστας εγκαταλλελειμένων και προς αναδοχή παιδιών και η περιορισμένη αξιοποίηση του θεσμού της διακρατικής υιοθεσίας.
Δεν είναι η πρώτη φορά που κατατίθεται πρόταση για την υιοθεσία στη Χώρα. Ούτε είναι η τελευταία που θα μείνει στα ντουλάπια της λήθης. Ζήτημα κρίσιμο και ουσιαστικό καθώς αν και δεν έχει οικονομικό κόστος για το κράτος παραμένει στο περιθώριο της νομοθετικής πρωτοβουλίας αφήνοντας τα παιδιά να ιδρυματοποιούνται με τραγικές συνέπειες και για τα ίδια και για το κοινωνικό σύνολο.
Θα μας επιτρέψει η ΝΔ την πρόταση για μια ακόμη προσθήκη στις σκέψεις της, αυτή που θα ζητούσαν όσοι βιώνουν καθημερινά το θέμα: προϋπόθεση για να υιοθετείται ένα παιδί είναι να είναι νομικά ελεύθερο. Οταν όμως εγκαταλείπεται ή οι γονείς είναι άγνωστοι ή κακοποιητικοί το παιδί δεν μπορεί να δοθεί σε υιοθεσία διότι απαιτείται να βρεθούν και να συναινέσουν. Η πρότασή μας συνποσούται συνεπώς στα εξής: μετά το πέρας 6 μηνών κατ’ανώτατο όριο από την εγκατάλειψη παιδιού να κηρύσσεται αυτοδικαίως και εκ του νόμου ελεύθερο αμαχήτως. Τότε όλα θα αλλάξουν…

ΣτΕ και Εθνική Σχολή Δικαστών


Καθηγητής Νομικής Σχολής ως εξεταστής  στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών έβαλε πλάτη σύμφωνα με το Πρώτο Θέμα κατά τις εισαγωγικές  εξετάσεις προκειμένου να εισαχθούν στην Σχολή δύο δικηγορίνες, οι οποίες ήταν μέλη των δικηγορικών εταιρειών που είχε, δηλαδή ήταν συνέταιροί του (μάλιστα η μια έκανε και την δικηγορική άσκησή της  στο γραφείο του).
Παρ΄  όλα αυτά, σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα τόσο σύσσωμα τα μέλη της εξεταστικής επιτροπής, όσο και η πλειοψηφία του  Συμβουλίου της Επικρατείας, αποφάνθηκαν ότι είναι νόμιμη και ηθική η συμμετοχή του καθηγητή στην εξεταστική επιτροπή και δεν υπάρχει ζήτημα ασυμβιβάστου, αφού εξ άλλου, το είπε και ο ίδιος ο πανεπιστημιακός διδάσκαλος ότι δεν τίθεται θέμα ασυμβίβαστου.
Ειδικότερα, δυο υποψήφιοι  που δεν πέρασαν στις τελευταίες εισαγωγικές εξετάσεις της Εθνικής Σχολής Δικαστικών Λειτουργών προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας καταγγέλλοντας το γεγονός, όπως και άλλα παράδοξα του διαγωνισμού. Δεν είναι γνωστό ποιά ήταν η προσβαλλόμενη πράξη αλλά φαίνεται ότι το δικαστήριο μπήκε στην ουσία της υπόθεσης. Μιας υπόθεσης για την οποία βοά η νεολαία των δικηγόρων και ιδίως όσοι προσδοκούν να γίνουν φοιτητές στη σχολή δικαστών.
“Το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο  έκρινε ότι δεν συντρέχει ασυμβίβαστο συμμετοχής του καθηγητή στην επιτροπή αξιολόγησης,  παρά τις σχέσεις που είχε με τις δυο συνεργάτιδές του στις δικηγορικές εταιρείες του. Οι σχέσεις αυτές όλως  συμπτωματικά διεκόπησαν μόλις δύο μήνες πριν τη συγκρότηση της επιτροπής του διαγωνισμού. Μάλιστα, η μια εκ των δύο έκανε και τη  δικηγορική άσκησή της στο γραφείο του καθηγητή.
Όπως ήταν αναμενόμενο ο Πανεπιστημιακός διδάσκαλος, πρότεινε δυο από τα τέσσερα θέματα   των γραπτών εξετάσεων και βαθμολόγησε τα γραπτά των υποψηφίων, ενώ φυσικά συμμετείχε και στις προφορικές εξετάσεις.
Όμως, αντιτάχθηκε στην όλη αυτή  λογική η προεδρεύουσα του Τμήματος του ΣτΕ που εξέδωσε τις αποφάσεις, η αντιπρόεδρος Αικατερίνη Σακελλαροπούλου, η οποία  σε όλους τους τόνους ξεκαθάρισε ανεπιφύλακτα  ότι είχε κώλυμμα και δεν έπρεπε να συμμετέχει ο καθηγητής στην επιτροπή εξετάσεων, αλλά έμεινε μειοψηφία, μαζί με δύο ακόμη παρέδρους.
Χαρακτηριστικό της σχέσης του εν λόγω καθηγητή με τις δύο δικηγορίνες, είναι (όπως ελέχθη κατά την ακροαματική διαδικασία) ότι όταν η μία εκ των δύο εισήλθε στο χώρο της προφορικής εξέτασης, την υποδέχθηκε παρουσία όλων, όχι απλά  με το μικρό της όνομα, αλλά με το  χαϊδευτικό της.
Μάλιστα, μεταξύ των λόγων  που επικαλέσθηκε ο ένας εκ των υποψηφίων που προσέφυγε στο ΣτΕ, ήταν ότι κατά την προφορική εξέταση ο καθηγητής απευθύνθηκε προς την παλαιά συνεργάτιδα του  «σε τόνο προσωπικό και οικείο» κάτι που  «θα μπορούσε να επηρεάσει και   τα λοιπά μέλη της επιτροπής». Φυσικά και τα επιχειρήματα αυτά, απερρίφθησαν από τους συμβούλους Επικρατείας.
Ο εν λόγω καθηγητής ως μέλος   της επιτροπής του διαγωνισμού υπέβαλε δήλωση προς την επιτροπή στην οποία ανέφερε ότι  στις εξετάσεις που καλείται να διεξαγάγει προσεχώς επιτροπή «θα μετάσχει και δικηγόρος που συνεργάσθηκε μαζί μου στο παρελθόν, σε συνεργασία η οποία ουσιαστικά διεκόπη πριν από ενάμισι περίπου χρόνο, ήταν όμως και εταίρος σε δικηγορική εταιρεία της οποίας κύριος εταίρος ήμουν και εγώ, όπου και παρέμεινε τυπικά μέχρι την διάλυσή της, την 31η Δεκεμβρίου 2015. Θέτω το γεγονός αυτό υπόψη σας,  ώστε να κρίνετε αν συντρέχει λόγος ασυμβιβάστου της συμμετοχής μου σε αυτήν».
Ανάλογη δήλωση υπέβαλε   και για την δεύτερη δικηγόρο η οποία ήταν συνεταίρος σε άλλη δικηγορική εταιρεία του. Η επιτροπή του διαγωνισμού αποφάνθηκε  ότι «δεν θεωρεί ότι συντρέχει στο πρόσωπό του νόμιμο κώλυμμα συμμετοχής». Μάλιστα η επιτροπή έλαβε την απόφασή της  «σε συνδυασμό με την προφορική δήλωση» του   καθηγητή  ότι «δεν θεωρεί ο ίδιος» ότι «συντρέχει στο πρόσωπό του νόμιμο κώλυμμα συμμετοχής».
Η πλειοψηφία του ΣτΕ, αφού κάνει λόγο για «την αρχή της αμεροληψίας», για «εχέγγυα αμερόληπτης κρίσης, ώστε να δημιουργείται στους πολίτες η πεποίθηση για το αδιάβλητο», κ.λπ., σημειώνει:   «Για τη στοιχειοθέτηση,   της ιδιάζουσας σχέσεως ή του ιδιαίτερου δεσμού μέλους συλλογικού οργάνου προς κρινόμενο υποψήφιο δεν αρκεί οποιαδήποτε προσωπική ή επαγγελματική σχέση, αλλά τέτοια που, ενόψει των συντρεχουσών περιστάσεων της συγκεκριμένης περιπτώσεως, είναι πρόσφορη να δημιουργήσει εύλογες υπόνοιες ότι το μέλος του οργάνου έχει ήδη σχηματισμένη και, συνεπώς, προκατειλημμένη γνώμη για τον υποψήφιο τον οποίο πρόκειται να κρίνει». Κατόπιν αυτών, αποφάνθηκε ότι δεν στοιχειοθετείται η ύπαρξη ιδιάζουσας σχέσης του καθηγητή με τις δύο συνεταίρες του  και έτσι απλά, το ΣτΕ απέρριψε ως αβάσιμους όλους  τους ισχυρισμούς των δυο υποψηφίων που έμειναν  εκτός Σχολής.
Αικατερίνη Σακελλαροπούλου: Ιδιαίτερη και ιδιάζουσα σχέση
Η Κατερίνα Σακελλαροπούλου είχε 180 μοίρες αντίθετη άποψη από τους συναδέλφους της, τονίζοντας ότι η σχέση του καθηγητή με τις πρώην συνεργάτιδές τους συνιστούν ιδιαίτερη και ιδιάζουσα σχέση.
Η  αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, επισημαίνει ότι όπως προκύπτει  η «Ψ» ήταν μέλος της εταιρείας «Χ» από 25.7.2014 έως 31.12.2015, η σχέση δε αυτή της εν λόγω υποψήφιας με το μέλος της επιτροπής του διαγωνισμού   αποτελεί σχέση συνεργασίας μεταξύ ελευθέρων επαγγελματιών, η οποία προϋποθέτει σε κάθε περίπτωση, ανεξάρτητα από τη διάρκειά της ή τις ειδικότερες συνθήκες υπό τις οποίες αναπτύσσεται   τη συνδρομή του στοιχείου της ιδιαίτερης προσωπικής εμπιστοσύνης μεταξύ των συνεργαζομένων ελευθέρων επαγγελματιών».
Ενόψει αυτών, συνεχίζει η κυρία Σακελλαροπούλου, «η   σχέση του μέλους της επιτροπής του διαγωνισμού και της υποψήφιας,   η οποία είχε, σε κάθε περίπτωση, ικανή χρονική διάρκεια και λύθηκε μόλις δύο μήνες πριν τη συγκρότηση της επιτροπής του διαγωνισμού, συνιστά ιδιαίτερη και ιδιάζουσα σχέση, από την οποία δημιουργείται τεκμήριο επηρεασμού του μέλους αυτού της επιτροπής του διαγωνισμού».
Την ίδια άποψη εξέφρασε  η αντιπρόεδρος και για την δευτέρα υποψηφία «Ζ», με άλλες όμως χρονολογικές αναφορές. Πρέπει  να επισημανθεί ότι η δεύτερη υποψηφία ήταν και ασκούμενη στο γραφείο   του καθηγητή κατά τη  διετία 2010-2012.
Οι δυο  συνεργάτιδες θα δικάζουν υποθέσεις του καθηγητή
Όπως έλεγαν νομικοί, οι  δύο σπουδάστριες πλέον της Εθνικής Σχολή Δικαστικών Λειτουργών και συνεργάτιδες του καθηγητή, πριν καν εισαχθούν στην Σχολή γαλουχήθηκαν στο  πώς λειτουργούν οι ανάλογες επιτροπές που πρέπει να έχει μπάρμπα στην Κορώνη για να είναι σίγουρη η εισαγωγή σου, πώς λειτουργούν και πράττουν οι ενασχολούμενοι στον χώρο της Δικαιοσύνης με όποια ιδιότητα και αν έχουν, πώς εκδίδονται  οι δικαστικές αποφάσεις, κ.λπ.  Σίγουρα, αυτούς τους απαράβατους κανόνες  θα ακολουθήσουν στη δικαστική τους καριέρα.
Φυσικά, όταν αποφοιτήσουν από τη Σχολή και ανέβουν στην έδρα, δεν θα δηλώσουν εξαίρεση όταν θα δικάζουν υπόθεση που δικηγόρος θα είναι ο καθηγητής και πρώην συνεταίρος τους, αφού  η επιτροπή του διαγωνισμού το είπε  ότι είναι όλα ηθικά και νόμιμα, ενώ παράλληλα  θα έχουν να επικαλεστούν και τις  αποφάσεις του ΣτΕ.
Έτσι, κάτω από αυτό το πνεύμα και από όσα διδάχτηκαν από τους παλαιότερους νομικούς (καθηγητές, δικαστές και δικηγόρους), οι δύο μέλλουσες δικαστίνες θα αποδίδουν  Δικαιοσύνη…….  στο όνομα του Ελληνικού λαού”
Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το όνομα του Καθηγητή είναι γνωστό. Αυτό που εμάς προβληματίζει είναι η αθωότητα των νέων υποψηφίων και η έντονη εμπιστοσύνη τους στη δικαιοσύνη. Αρχικά επειδή πίστεψαν ότι η εισαγωγή τους στο δικαστικό σώμα είναι αδιάβλητη. Στη συνέχεια επειδή πίστεψαν ότι η δικαστική οδός είναι ο δρόμος προς την απόδωση δικαιοσύνης. Προσωπικά έχω ακούσει ικανό αριθμό περιστατικών με διαβλητές επιλογές. Εχω επίσης ακούσει ότι στην υπόθεση αυτή τα παιδιά είχαν απόλυτο δίκαιο. Το ΣτΕ ακολουθώντας την τακτική της στρουθοκαμήλου έσωσε πιστεύει τα προσχήματα και έβαλε στη θέση τους τα άτακτα παιδιά. Το ίδιο δικαστήριο άλλωστε σήμερα συναπαρτίζεται από πολλούς απόφοιτους της σχολής δικαστών πλέον και σε βαθμό Συμβούλου Επικρατείας. Είναι δυνατό να αμφισβητήσεις το λίκνο που σε έθρεψε?
Από την άλλη μεριά θα ήθελα να επισημάνω στους αιτούντες που ίσως τώρα κάπου απελπισμένοι σκέπτονται ότι η προσπάθειά τους απέτυχε ότι ακόμη και αν εκείνοι καταφέρουν να εισέλθουν στη σχολή δικαστών και να πραγματοποιήσουν το όνειρό τους επέτυχαν ένα σημαντικό διάβημα που διδάσκει και ξεκαθαρίζει τα πράγματα. Ενώ το δικαστικό σύστημα τρίζει σε όλα τα επίπεδα και τούτο είναι γνωστό σε όλους, η έκδοση αυτής της απόφασης εκθέτει τη δικαιοσύνη περισσότερο από όσο φαντάζονται. Τούτο διότι περισσότερο από τις φοιτήτριες του καθηγητή, τα παιδιά των δικαστών είναι που προηγούνται και διαδέχονται τους γονείς τους στις δικαστικές έδρες, τους μισθούς και τις αντιλήψεις. Η δίκη αυτή τους οδήγησε να αναπροσδιορίσουν την “αμεροληψία” και να χτυπήσουν την πάσχουσα στο κεφάλι δικαιοσύνη και στο χαμηλό υπογάστριο.

Παρασκευή 8 Ιουλίου 2016

ΣτΕ Ολ 1466/2016: η δικηγορική αποχή


Η πρόσφατη νομολογία είναι πλούσια σε επίλυση ζητημάτων που αφορούν στο δικαίωμα απονομής δικαιοσύνης, στην ένδικη προστασία, στην ασφάλεια δικαίου κλπ. Τα παράβολα, το κόστος των σύγχρονων δικών, οι αποζημιώσεις από τη μακρά διάρκεια των δικών είναι κάποιες από τις αποφάσεις που συγκροτούν το σώμα της σύγχρονης δικαιοδοτικής λειτουργίας στη χώρα. Πρόσφατα κιόλας παρουσιάσαμε στο άρθρο Ακριβή μου Δικαιοσύνη τις απόψεις του συναδέλφου κ. Δέγλερη σε ένα πρόσφατο βιβλίο του.
Δύο σημαντικές αποφάσεις προστίθενται στην τελευταία απόφαση που αφορά στο πόθεν έσχες των δικαστικών λειτουργών κατόπιν της αιτήσεως ακυρώσεως των δικαστικών ενώσεων που σχολιάσαμε ήδη, σε σχέση με την λειτουργία της δικαιοσύνης και το συνταγματικό της καθεστώς. Η πρώτη αφορά τα μισθολογικά των δικαστών και η δεύτερη την αποχή των δικηγόρων.
Συνοπτικά οι αποφάσεις αυτές αναφέρουν:
Μισθοδικείο (Ειδικό Δικαστήριο άρ. 88 παρ. 2 Σ.) 127/2016
Συνταγματικές αρχές του κράτους δικαίου, της ασφάλειας δικαίου και της διάκρισης των λειτουργιών – Ένδικη προστασία (άρ. 20 παρ. 1 και 95 παρ. 5 Σ. και άρ. 6 παρ. 1 ΕΣΔΑ) – Ιδιαίτερη μισθολογική μεταχείριση των δικαστικών λειτουργών (άρ. 87 και 88 Σ.) – Έκταση δικαιοδοσίας και δεσμευτικότητα αποφάσεων του Μισθοδικείου (Ειδικού Δικαστηρίου άρ. 88 παρ. 2 Σ.) – Υποχρέωση των οργάνων της νομοθετικής και εκτελεστικής λειτουργίας για συμμόρφωση προς απόφαση του Μισθοδικείου που κρίνει αντισυνταγματικές διατάξεις νόμου περί μείωσης των αποδοχών των δικαστικών – Αντίθετη στο Σύνταγμα και στην ΕΣΔΑ η διάταξη του άρθρου 86 παρ. 6 του ν. 4307/2014, η οποία προέβλεψε την περικοπή κατά 50% της διαφοράς αποδοχών που οφείλονταν στους δικαστικούς λειτουργούς για το χρονικό διάστημα από 1.8.2012 έως και 30.6.2014, κατόπιν της κήρυξης ως αντισυνταγματικών, με την 88/2013 απόφαση του Μισθοδικείου, των ρυθμίσεων του ν. 4093/2012 περί αναδρομικής μείωσης των αποδοχών τους (http://www.humanrightscaselaw.gr/)
ΣτΕ Ολομ. 1466/2016
Δικαιοδοτική λειτουργία και δικαίωμα ένδικης προστασίας (άρθρα 26 και 20 παρ. 1 Σ. – άρθρο 6 παρ. 1 ΕΣΔΑ ) – Επαγγελματική ελευθερία και αρχές της αναλογικότητας και της απαγόρευσης κατάχρησης δικαιώματος (άρθρα 5 παρ. 1 και 25 παρ. 1 και 3 Σ.) – Δικηγόροι – Εκτελεστότητα απόφασης δικηγορικού συλλόγου για αποχή των μελών του από τα καθήκοντά τους – Επαναλαμβανόμενες αποφάσεις περί αποχής, περιορισμένης χρονικής διάρκειας – Κριτήρια νομιμότητας – Χρόνος διάρκειας της αποχής –  Έκταση δικαστικού ελέγχου – Πρόσφατη αποχή διαρκείας (άνω των 4 μηνών) των δικηγόρων Δ.Σ.Α. – Η συνολική διάρκεια κρίνεται ότι έχει υπερβεί τον επιτρεπόμενο βραχύ χρόνο αποχής (http://www.humanrightscaselaw.gr/).
Το πλήρες κείμενο της απόφασης αυτής έχει παρουσιάσει ήδη ο συνάδελφος Αντώνης Αργυρός σε ανάρτησή του και μπορείτε να δείτε εδώ.
Η δικαιοδοτική λειτουργία θίγεται λοιπόν όπως και το δικαίωμα ένδικης προστασίας  από την αποχή των δικηγόρων που ασκείται κατασχηστικά λόγω της συνολικής της διάρκειας, θίγεται επίσης από τους περιορισμούς στις αποδοχές των δικαστικών λειτουργών, δεν θίγεται όμως από τα τεράστια επιβληθέντα παράβολα.
Η απόφαση για την δικηγορική αποχή είναι ορθότατα γραμμένη και εκδόθηκε έγκαιρα και σε κατάλληλο χρόνο. Τούτο όμως δεν σημαίνει ότι αποδίδει δικαιοσύνη. Οπως δεν αποδίδει δίκαιο η απόφαση για τα παράβολα, ή την προσωρινή δικαστική προστασία. Γι΄αυτό νομίζω ότι τις αποφάσεις δεν πρέπει να τις διαβάζει κανείς μία μία αλλά συνολικά και συνδιασμένα. Αυτός είναι άλλωστε και ο ρόλος των Προέδρων των Δικαστηρίων που πρόσφατα εκφέρουν αυτόνομο δημόσιο λόγο.
Δεν θα τολμήσουν πολλοί να κρίνουν την απόφαση του ΣτΕ για την αποχή των δικαστών ούτε να τη σχολιάσουν. Η απόφαση είναι σωστή και άριστα γραμμένη. Θυμίζει άλλες εποχές του δικαστηρίου, δεν φλυαρεί και επιλύει το ζήτημα όπως αρμόζει σε ένα ακυρωτικό δικαστήριο. Η απόφαση αυτή όμως δεν είναι δίκαιη. Και τούτο διότι:
  1. η αποχή έγινε με προσωπικό κόστος του δικηγορικού κόσμου και όχι με ζημία της εργοδοσίας
  2. η αποχή είχε αιτήματα που αφορούν στην δυνατότητα συνέχισης της άσκησης των καθηκόντων τους
  3. η αποχή είχε ένα στοργικό βλέμμα για τους νέους (έστω και με συνδικαλιστικά κίνητρα) που ίσως υποχρεωθούν να αφήσουν το συγκεκριμένο επάγγελμα για καλά.
Η αποχή των δικηγόρων είχε και άλλα κίνητρα. Προστάτεψε την κυβέρνηση από μια μεγάλη όξυνση τη χρονιά που θα δικαζόντουσαν κρίσιμα θέματα. Ιδίως ποινικά που σταδιακά παραγράφονται. Βοήθησε την αγορά να συνεχίσει υφιστάμενη για λίγο καιρό ακόμη. Αλλά τούτο είναι συγκυριακό. Γιατί η Ελλάδα καταδικάζεται από το Στρασβούργο για την αργή απονομή της δικαιοσύνης χρόνια τώρα.
Η απόφαση αυτή της Ολομέλειας 1466/2016 μπορεί μόνον υπό ένα όρο να δικαιώσει την ορθότητά της ως προς την απονομή δικαίου. Αν ακολουθήσει ακύρωση των εκτελεστικών του νόμου πράξεων για το ασφαλιστικό. Αν κριθεί ότι αντίκειται στην ελευθερία άσκησης επαγγέλματος η υποχρέωση πληρωμής ταμείων με τρόπο που αποκλείει την άσκηση του επαγγέλματος ολοκληρωτικά. Διαφορετικά θα έχουμε μία επιτυχή εγχείρηση και έναν νεκρό ασθενή.

Τετάρτη 6 Ιουλίου 2016

οταν κερδίζεις χάνοντας

 

Στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας συζητήθηκαν προ καιρού η προσφυγή που έχουν καταθέσει τέσσερις δικαστικές Ενώσεις και ζητούν να ακυρωθεί ως αντισυνταγματική και παράνομη η υπουργική απόφαση που καθορίζει το περιεχόμενο των δηλώσεων πόθεν έσχες (περιουσιακής κατάστασης) και οικονομικών συμφερόντων, ως προς το σκέλος που αφορά την δήλωση των φυλασσομένων τιμαλφή, μετρητών, κ.λπ. σε θυρίδες ή εκτός Τραπεζών.
Οι τέσσερις Ενώσεις στρέφονταν κατά ορισμένων διατάξεων της από 24.11.2015 απόφασης του αναπληρωτή υπουργού Δικαιοσύνης Δ. Παπαγγελόπουλου και του υπουργού Οικονομικών Ευ. Τσακαλώτου, που καθορίζει το περιεχόμενο της δήλωσης πόθεν έσχες και της δήλωσης οικονομικών συμφερόντων.
Οι Ενώσεις ζητούσαν να ακυρωθεί η επίμαχη υπουργική απόφαση ως προς το σκέλος που αναφέρει στη δήλωση περιουσιακής κατάστασης ότι: α) δηλώνονται τα φυλασσόμενα εκτός των Τραπεζών μετρητά (πάνω από 15.000 ευρώ), τιμαλφή, πολύτιμα είδη και μέταλλα, πολύτιμοι λίθοι συνολικής αξίας πάνω από 30.000 ευρώ και β)δηλώνονται τα στοιχεία των οικείων συγγενών (ενήλικων και θετών τέκνων, αδελφών, παππούδων και γιαγιάδων, εγγονών, κ.ά., την στιγμή που ο νόμος έχει καταργήσει την υποχρέωση αυτή.
Παράλληλα, μεταξύ των άλλων, υποστήριζαν ότι η εν λόγω υπουργική απόφαση παραβιάζει τις συνταγματικές διατάξεις για την προστασία των προσωπικών δεδομένων, αλλά και την συνταγματική αρχή της αναλογικότητας.
Η εισηγήτρια της υπόθεσης Σπυριδούλα Χρυσικοπούλου, κατά την συζήτηση της υπόθεσης στην Ολομέλεια (πρόεδρος ο Ν. Σακελλαρίου) ανέφερε ότι πλέον των ισχυρισμών που επικαλούνται οι δικαστικές Ενώσεις, επιπρόσθετα το ΣτΕ αυτεπάγγελτα θα εξετάσει (καθώς οι Ενώσεις δεν επικαλεστήκαν) εάν η επίμαχη υπουργική απόφαση είναι σύμφωνη με «την συνταγματική αρχή της προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας των δικαστικών λειτουργών και την αρχή της οργανωτικής διάκρισης των λειτουργιών», κατά το σκέλος εκείνο που «ο έλεγχος των δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης και οικονομικών συμφερόντων των δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργικών» ανατίθεται με διάταξη νόμου «σε επιτροπή η οποία δεν ανατάσσεται στην δικαστική λειτουργία και στην οποία συμμετέχει μειοψηφικός αριθμός δικαστικών λειτουργών» όπως μας είχε πληροφορήσει η Ιωάννα Μάνδρου στην Καθημερινή.
Δημοσιεύθηκε σήμερα η είδηση από γνωστό δημοσιογράφο του δικαστικού ρεπορτάζ ότι απορρίφθηκαν οι αιτήσεις ακυρώσεως των τεσσάρων δικαστικών ενώσεων για τις δηλώσεις πόθεν έσχες. Θεωρήθηκε μάλιστα ως υπέρμετρος ζήλος η δίκη αυτή των δικαστικών ενώσεων. Για την ιστορία αναπαράγουμε την είδηση όπως δημοσιεύθηκε στο Πρώτο Θέμα

Απορρίφθηκε από το ΣτΕ η προσφυγή τεσσάρων δικαστικών Ενώσεων για τις δηλώσεις πόθεν έσχες


 

Οι Ενώσεις στρεφόντουσαν κατά ορισμένων διατάξεων της από 24.11.2015 απόφασης του αναπληρωτή υπουργού Δικαιοσύνης Δημήτρη Παπαγγελόπουλου και του υπουργού Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου

Θόρυβο χωρίς λόγο από υπερβάλλοντα ζήλο, όπως διαφαίνεται, προκάλεσαν οι τέσσερις δικαστικές Ενώσεις κατά ορισμένων σημείων της υπουργικής απόφασης που καθορίζει το περιεχόμενο των δηλώσεων πόθεν έσχες δικαστών και εισαγγελέων, καθώς η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας ομόφωνα απέρριψε ως αβάσιμη την προσφυγή τους.
Οι τέσσερις δικαστικές Ενώσεις είχαν προσφύγει στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο και ζητούσαν να ακυρωθεί ως αντισυνταγματική και παράνομη η υπουργική απόφαση που καθορίζει το περιεχόμενο των δηλώσεων πόθεν έσχες (περιουσιακής κατάστασης) και οικονομικών συμφερόντων, ως προς το σκέλος που αφορά την δήλωση των φυλασσομένων τιμαλφών, μετρητών, κ.λπ. σε θυρίδες ή εκτός Τραπεζών.
Οι Ενώσεις στρεφόντουσαν κατά ορισμένων διατάξεων της από 24.11.2015 απόφασης του αναπληρωτή υπουργού Δικαιοσύνης Δημήτρη Παπαγγελόπουλου και του υπουργού Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου, που καθορίζει το περιεχόμενο της δήλωσης πόθεν έσχες και της δήλωσης οικονομικών συμφερόντων. Αναλυτικότερα, οι Ενώσεις ζητούσαν να ακυρωθεί η επίμαχη υπουργική απόφαση ως προς το σκέλος εκείνο που αναφέρει στη δήλωση περιουσιακής κατάστασης ότι:
1)δηλώνονται τα φυλασσόμενα εκτός των Τραπεζών μετρητά (πάνω από 15.000 ευρώ), τιμαλφή, πολύτιμα είδη και μέταλλα, πολύτιμοι λίθοι συνολικής αξίας πάνω από 30.000 ευρώ και
2)δηλώνονται τα στοιχεία των οικείων συγγενών (ενήλικων και θετών τέκνων, αδελφών, παππούδων και γιαγιάδων, εγγονών, κ.ά.), την στιγμή που ο νόμος έχει καταργήσει την υποχρέωση αυτή. Η Ολομέλεια του ΣτΕ (πρόεδρος ο Νικόλαος Σακελλαρίου και εισηγήτρια η σύμβουλος Επικρατείας Σπυριδούλα Χρυσικοπούλου) με την υπ΄ αριθμ. 1468/2016 απόφασή της, έκρινε ότι η υπουργική απόφαση που ζητούν την ακύρωσή της ως αντισυνταγματική και παράνομη, «δεν έχει έδαφος εφαρμογής στους δικαστικούς και εισαγγελικούς λειτουργούς».
Το ότι δεν καταλαμβάνει στους δικαστικούς και εισαγγελικούς λειτουργούς, σημειώνουν οι σύμβουλοι Επικρατείας, προκύπτει και από το υπόμνημα που κατέθεσαν οι αρμόδιοι υπουργοί, στο οποίο σημειώνουν ότι δεν αφορά η επίμαχη απόφασή τους το δικαστικό και εισαγγελικό σώμα.
Στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο είχαν προσφύγει: 1) Ένωση Δικαστικών Λειτουργών Συμβουλίου της Επικρατείας, 2)Ένωση Δικαστικών Λειτουργών του Ελεγκτικού Συνεδρίου, 3) Ένωση Εισαγγελέων Ελλάδος και 4)Ένωση Διοικητικών Δικαστών.
Η δική μας εκτίμηση είναι διαφορετική.
Παρότι θα ήταν ιδιαίτερα σημαντικό να απορριφθεί από το δικαστήριο ένα ένδικο βοήθημα που άσκησαν δικαστές και θα απαντούσε στις διαμαρτυρίες που τόσο συχνά ακούγονται για τα μισθολογικά τους ότι Γιάννης κερνάει Γιάννης πίνει, στην περίπτωσή μας τα πράγματα είναι και πάλι υπέρ των αιτούντων ενώσεων.
Η απόφαση με τον τρόπο που εκδόθηκε ξεκαθάρισε ότι η υποχρέωση αυτή δεν αφορά τους δικαστές τωνάνω ενώσεων καθώς δεν τους καταλαμβάνει όπως προκύπτει από το υπομνημα των αρμόδιων υπουργών.
Η απόρριψη της προσφυγής έγινε χωρίς το δικαστήριο να εισέλθει στην ουσία του θέματος, καθώς κρίθηκε ότι οι προσβαλλόμενες διατάξεις δεν αφορούν τους δικαστικούς και εισαγγελικούς λειτουργούς.
Το γεγονός ότι οι δικαστές και εισαγγελείς δεν υπάγονται στις διατάξεις για δήλωση στο πόθεν έσχες, μετρητών, τιμαλφών και θυρίδων, όπως σημειώνεται στην απόφαση της Ολομελείας του ΣτΕ, πέραν των άλλων διευκρινίστηκε και από το υπόμνημα που κατέθεσαν οι αρμόδιοι υπουργοί ( Δημ. Παπαγγελόπουλος και Ευ. Τσακαλώτος.
Στα υπομνήματα αυτά ξεκαθαρίζεται ‘οτι δεν αφορούν οι εν λόγω ρυθμίσεις τους δικαστικούς και εισαγγελικούς λειτουργούς σε ό,τι αφορά τις δηλώσεις τους για πόθεν έσχες.
Ετσι αν και η αίτηση ακυρώσες απορρίφθηκε η δίκη αποτελεί πανηγυρική νίκη των αιτούντων καθώς απαλλάσσονται με βεβαιότητα από τη σχετική υποχρέωση.
Είναι όμως σύνηθες να συμβαίνει έτσι στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Συχνά μία αίτηση ακυρώσεως που απορρίπτεται συνιστά σπουδαία νίκη για τον αιτούντα. Θα μπορούσα να αναφέρω κάποιες τέτοιες υποθέσεις που αφορούν πχ στην μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων στο ΤΑΙΠΕΔ που απορρίφθηκαν μεν αλλά με σκεπτικό ότι τα μεταβιβαζόμενα κατά το νόμο δικαιώματα χωρίς βάρη δεν συμπεριλαμβάνουν και απαιτήσεις τρίτων. Ετσι οι τρίτοι εκτέλεσαν τις απαιτήσεις τους παρά τη ρητή αναφορά στο νόμο. Και άλλες τέτοιες υποθέσεις θα μπορούσε να σκεφθεί κανείς.
Θα επισήμαινα μάλιστα ότι τούτο συχνά συμβαίνει και με άλλες δίκες όταν έχεις την υπομονή να επιμένεις στο ζητούμενο έστω και αν για την ανάγκη της νίκης χάσεις τον πύργο, μερικούς στρατιώτες ή ίσως και τη βασίλισσα. Η δίκη αυτή συνεπώς αποτελεί περίτρανη νίκη των δικαστικών ενώσεων κατά του καθού Δημοσίου την οποία μάλιστα ως φαίνεται τους “χάρισε” με τη σχετική δήλωση που κατέθεσε με υπόμνημα.