90 εκατ. γιατί ! Η δίκαιη δίκη δεν ισχύει για το ΕΔΑΔ? γιατί τόσα χρόνια μετά?

η απόφαση των 90 εκατομ. ευρώ του ΕΔΑΔ

Καταδίκη της εισβολής στην Κύπρο

Με μια ετυμηγορία που μπορεί να χαρακτηριστεί ιστορική, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων επέβαλε στην Τουρκία την καταβολή αποζημίωσης ύψους 90 εκατ. ευρώ για την εισβολή του 1974 και τη συνεχιζόμενη κατοχή του βόρειου τμήματος του νησιού. Η Τουρκία θα πρέπει να καταβάλει το ποσό αυτό, που αποτελεί και τη μεγαλύτερη ποινή που της έχει επιβάλει ποτέ το ΕΔΑΔ, εντός τριών μηνών. Σε περίπτωση που δεν ανταποκριθεί, η ποινή επιβαρύνεται με τόκο ίσο με το βασικό επιτόκιο της ΕΚΤ συν 300 μονάδες βάσης.

Η απόφαση αυτή έρχεται σε συνέχεια της καταδίκης της Τουρκίας από το ΕΔΑΔ, στην υπόθεση Κύπρος εναντίον Τουρκίας, η οποία είχε εκδικαστεί τον Μάιο του 2001. Η Ολομέλεια του Δικαστηρίου είχε διαπιστώσει τότε πολλαπλές και συνεχιζόμενες παραβιάσεις της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΣΑΔ) και καταδίκασε την Τουρκία για την εισβολή και τη συνεχιζόμενη κατοχή. Ομως, τότε, είχε επιφυλαχθεί να ανακοινώσει την ποινή που θα επέβαλλε σε μεταγενέστερο στάδιο. Η  Κυπριακή Δημοκρατία επανέφερε το θέμα των αποζημιώσεων στη βάση της απόφασης του 2001, ενώπιον του ΕΔΑΔ πριν από 4 χρόνια, ενώ πρόσθεσε στο αίτημα καταβολής αποζημιώσεων στις οικογένειες των αγνοουμένων και τους εγκλωβισμένους Ελληνοκύπριους της Καρπασίας, στη βάση του άρθρου 41 της ΕΣΑΔ. Το άρθρο αυτό ορίζει ότι «το ΕΔΑΔ μπορεί, αν είναι αναγκαίο, να απαιτήσει καταβολή πλήρους αποζημίωσης υπέρ του ενάγοντος». Η Τουρκία υποστήριζε ότι η προσφυγή της Κύπρου ήταν καθυστερημένη και ότι το άρθρο 41 της ΕΣΑΔ δεν έχει εφαρμογή σε διακρατικές υποθέσεις. Το Δικαστήριο απέρριψε και τις δύο αυτές αιτιάσεις και επέβαλε, με 15 ψήφους έναντι 2, στην Τουρκία να καταβάλει 30 εκατ. ευρώ για την ηθική βλάβη που υπέστησαν οι συγγενείς των αγνοουμένων της κυπριακής τραγωδίας και 60 εκατ. ευρώ που αφορούν την ηθική βλάβη που υπέστησαν οι εγκλωβισμένοι Ελληνοκύπριοι της Καρπασίας.

Το σκεπτικό της απόφασης αναφέρει ότι η Τουρκία παραβίασε μια σειρά από άρθρα που σχετίζονται με την ελευθερία έκφρασης, θρησκείας, πολιτικών δικαιωμάτων, δικαιώματος στην ασφάλεια, στην ιδιωτική περιουσία, στη ζωή, σε δίκαιη δίκη αλλά και το άρθρο περί βασανιστηρίων της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. 
Η Κύπρος είχε προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων πριν από 20 χρόνια ζητώντας αποζημίωση για τους αγνοούμενους Ελληνοκυπρίους, για την περιουσία των εκτοπισμένων Ελληνοκυπρίων, αλλά και για κατ’ εξακολούθηση σοβαρή παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. 
Από το 2001 έκανε να εκδοθεί η απόφαση για την αποζημίωση! το άρθρο 6 που καταδικάζει τα κράτη για καθυστέρηση απονομής δικαιοσύνης δεν ισχύει για το ΕΔΑΔ?
 
Ειδικότερα:

 Συγκεκριμένα η απόφαση ορίζει:

Στην τελεσίδικη απόφαση του Δικαστηρίου για το ύψος της αποζημίωσης που οφείλει η Τουρκία στην Κυπριακή Δημοκρατία για την σωρεία παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων που συντελέσθηκαν κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στη νήσο αλλά και μέχρι σήμερα, εξαιτίας της συνεχιζόμενης κατοχής του βόρειου τμήματος της, αναφέρεται ρητά ότι:

Το Δικαστήριο αποφάσισε κατά πλειοψηφία:

- Με 16 ψήφους υπέρ και μία κατά, ότι το διάστημα που μεσολάβησε από την έκδοση της πρωταρχικής απόφασης στις 10 Μαΐου του 2001, δεν καθιστά μη αποδεκτό το αίτημα της κυβέρνησης της Κύπρου για αποζημίωση.

- Με 16 ψήφους υπέρ και μία κατά, ότι το Αρθρο 41 (καθορισμός αποζημίωσης) εφαρμόζεται στην παρούσα υπόθεση στο βαθμό που αφορά τους αγνοούμενους.

- Με 15 ψήφους υπέρ και δύο κατά, ότι το άρθρο 41 έχει εφαρμογή στην προκειμένη περίπτωση στο βαθμό που αφορά στους ελληνοκύπριους εγκλωβισμένους κατοίκους της Καρπασίας (χερσονήσου).

Με πλειοψηφία 15 ψήφων υπέρ και δύο κατά ότι:

I. Η Τουρκία πρέπει να καταβάλει στην προσφεύγουσα κυβέρνηση εντός διαστήματος τριών μηνών, 30 εκατ. ευρώ, συν φόρους, εν είδει αποζημίωσης για την ηθική βλάβη που υπέστησαν οι συγγενείς των αγνοουμένων,

([α] μετά το πέρας των τριών μηνών η Τουρκία για όσο δεν καταβάλλει το ποσό θα υποχρεούται στην πληρωμή τόκων με επιτόκιο ίσο με το επιτόκιο δανεισμού της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας· [β] το παραπάνω ποσό πρέπει να καταβληθεί από την κυπριακή κυβέρνηση (την προσφεύγουσα κυβέρνηση) στα θύματα υπό την εποπτεία της Επιτροπής των Υπουργών σε διάστημα 18 μηνών από την εξόφληση / καταβολή του ποσού (από την Τουρκία) ή εντός άλλου διαστήματος που αποφασίζεται από την Επιτροπή των Υπουργών).

Με πλειοψηφία 15 ψήφων υπέρ και δύο κατά ότι:

II. Η Τουρκία πρέπει να καταβάλλει, εντός τριών μηνών, 60 εκατ. ευρώ συν φόρους, εν είδει αποζημίωσης για ηθική βλάβη που υπέστησαν οι εγκλωβισμένου ελληνοκύπριοι κάτοικοι της Καρπασίας.

([α] μετά το πέρας των τριών μηνών η Τουρκία για όσο δεν καταβάλλει το ποσό θα υποχρεούται στην πληρωμή τόκων με επιτόκιο ίσο με το επιτόκιο δανεισμού της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας· [β] το παραπάνω ποσό θα διανεμηθεί από την Κυπριακή κυβέρνηση – την προσφεύγουσα – στα θύματα υπό την εποπτεία της Επιτροπής των υπουργών εντός 18 μηνών από την πληρωμή του ποσού από την Τουρκία ή εντός άλλου διαστήματος που κρίνεται αποδεκτό από την επιτροπή των υπουργών.

Το Δικαστήριο εξέδωσε την πρώτη του απόφαση το 2001 και επιφυλάχθηκε για να εκδώσει την τελική του θέση για το ποσό της αποζημίωσης. Η Τουρκία είχε αρνηθεί να εκπροσωπηθεί στο δικαστήριο υποστηρίζοντας ότι υπάρχει ανεξάρτητο «τουρκοκυπριακό κράτος», εκδοχή που αμφισβητείται από το Δικαστήριο το οποίο κάνει λόγο για «θύλακα οικονομικά και πολιτικά εξαρτημένο από την Άγκυρα». Ουδέποτε έγινε σαφές γιατί καθυστέρησε σχεδόν 13 χρόνια η απόφαση του Δικαστηρίου ως προς το ποσό της αποζημίωσης. 
 
Οπως επισημαίνουν με κοινή δήλωσή τους 9 δικαστές του ΕΔΑΔ, η χθεσινή απόφαση σηματοδοτεί μια νέα εποχή σε ό,τι αφορά την επιβολή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από το Δικαστήριο και ένα σημαντικό βήμα υπέρ του σεβασμού του νόμου στην Ευρώπη. Αλλοι δύο δικαστές υποστηρίζουν ότι το ΕΔΑΔ, με την απόφασή του αυτή, έστειλε το μήνυμα στα μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης, ότι ο πόλεμος και οι συνέπειές του δεν θα είναι ανεκτές και θα επισείουν τιμωρία.

Εν τω μεταξύ  η Καθημερινή μας ενημερώνει ότι η Αγκυρ αρνείται και επίσημα η Τουρκία να εφαρμόσει την ιστορική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) και να καταβάλει την αποζημίωση ύψους 90 εκατ. ευρώ που της καταλογίστηκε για την εισβολή στην Κύπρο. Στην επίσημη ανακοίνωσή του το τουρκικό ΥΠΕΞ ισχυρίζεται ότι η νέα απόφαση του ΕΔΑΔ και η ποινή «είναι άδικες, δεν συνάδουν με τις πραγματικότητες της Κύπρου. Βρίθουν λαθών και ασυνεπειών και στερούνται νομικής βάσης. Ως εκ τούτου, δεν υπάρχει η δυνατότητα εφαρμογής τους όσο το πολιτικό πρόβλημα στην Κύπρο παραμένει άλυτο». Το τουρκικό υπουργείο απαξιώνει το Δικαστήριο, κάνοντας λόγο για δικαστικό σφάλμα και υποστηρίζει πως το γεγονός ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά προσέφυγε το 2010, ενόσω βρίσκονταν σε εξέλιξη εντατικές διαπραγματεύσεις ώστε να υπάρξει συμφωνία, δεν αποτελεί ένδειξη εμπιστοσύνης απέναντι στη διαδικασία.

Σημαντική απόφαση! Καιρός να σκεφθούμε σοβαρά το ρόλο των διεθνών δικαστηρίων και το νόημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

αναλυτική πληροφόρηση Εδώ
 

Τατουάζ και γενειάδες

Σύμφωνα με απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, οι ένστολοι μπορούν να έχουν τατουάζ, αλλά όχι σε εμφανές σημείο του σώματός τους και η απεικόνιση του να μην προκαλεί. Επίσης, θα πρέπει να είναι συμβατό με την ουδετερότητα που το Σύνταγμα επιβάλλει για τους ενστόλους.

Ειδικότερα, το Γ΄ Τμήμα του Συμβουλίου Επικρατείας με τις υπ΄ αριθμ. 1722 και 1723/2014 αποφάσεις του δικαίωσε δύο ειδικούς φρουρούς οι οποίοι διεγράφησαν από τον πίνακα επιτυχόντων επειδή είχαν τατουάζ, καθώς έκρινε ότι, σύμφωνα με το Σύνταγμα και την ισχύουσα νομοθεσία, επιτρέπεται να προβλεφθεί νομοθετικά ότι το τατουάζ «συνιστά λόγο αποκλεισμού του υποψηφίου από τον διαγωνισμό για την πρόσληψη ειδικών φρουρών, εφόσον όμως αυτό είναι και με την ενδυμασία εξωτερικά εμφανές και επί πλέον οι σχετικές απεικονίσεις ως εκ του περιεχομένου του είτε αναιρούν την επιβαλλόμενη από το Σύνταγμα ουδετερότητα των υπαλλήλων του Δημοσίου είτε προκαλεί κατά τρόπο ο οποίος δεν συνάδει προς την ιδιότητα και τα καθήκοντά τους».

Eπίσης, σύμφωνα με το σκεπτικό των δικαστών «μόνη η ύπαρξη δερματοστιξίας δεν αποτελεί λόγο αποκλεισμού από την σχετική διαδικασία επιλογής», αλλά απαιτείται να συντρέχουν και όλα τα υπόλοιπα, δηλαδή να είναι με την ενδυμασία εξωτερικά εμφανής, κ.λπ. Επομένως, καταλήγουν οι σύμβουλοι Επικρατείας, πρέπει να γίνουν δεκτές οι αιτήσεις ακυρώσεως των δύο υποψηφίων ειδικών φρουρών οι οποίοι διεγράφησαν από τον πίνακα επιτυχόντων επειδή είχαν τατουάζ και να ακυρωθούν ως μη νόμιμα αιτιολογημένες οι παραλείψεις των προσλήψεων τους.

Το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών σχετικά με την υπόθεση είχε αποφανθεί ότι η υπουργική απόφαση που δεν επιτρέπει να προσλαμβάνονται ως ειδικοί φρουροί όσοι έχουν τατουάζ είναι συνταγματική, λόγω της ιδιαιτερότητας των καθηκόντων τους και η διαγραφή τους από τους καταλόγους των επιτυχόντων, είναι νόμιμη.

Αντιθέτως, το ΣτΕ έκρινε ότι η εφετειακή απόφαση δεν είναι ορθή και ακύρωσε την παράλειψη προσλήψεως των δυο υποψηφίων ειδικών φρουρών. 

Σε καλή εποχή ήρθε η απόφαση αυτή καθώς το τατουάζ πλέον έχει γίνει κοινός τόπος.
Λές λίγα χρόνια αργότερα να επιβάλλεται και η γενειάδα στις κυρίες?  Μπορώ να φαντασθω αρκετές που θα ανακουφιστούν μην έχοντας να αποτριχώνονται τακτικά!

Οι λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά

 Σε πρόσφατο ανώνυμο ηλεκτρονικό δημοσίευμα διάβασα ότι ο πρώην συνεταίρος μου προσελήφθη από τον κ. Χρυσοχοϊδη http://olympia.gr/2014/04/11/%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CF%85%CF%88%CE%B7-%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BF%CE%BD-%CE%BB%CE%B5%CF%84%CE%B5-%CE%BF%CF%84%CE%B9-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CE%B2%CE%B5-%CE%BF-%CF%85/#more-382148

Με ιδιαίτερη σπουδή η ηλεκτρονική αυτή πύλη έσπευσε να στηλιτεύσει ένα γεγονός το οποίο όμως είναι εντελώς αναληθές.

Τούτο ιδίως διότι όταν ο κ. Παναγιώτης Σκουρής προσλήφθηκε από τον Υπουργό κ. Χρυσοχοϊδη είχε αποχωρήσει από την εταιρία μας υπό εξαιρετικά δύσκολες συγκυρίες προ ενός περίπου έτους από την πρόσληψη που προβληματίζει τους ανώνυμους.

Ο σκοπός του δημοσιεύματος αυτού είναι προφανώς να πληγεί ο κ. Χρυσοχοϊδης. Αυτός που πλήττεται όμως στην πραγματικότητα είναι η αλήθεια και η εγκυρότητα της πληροφορίας.

Ο κ. Χρυσοχοϊδης προσφυέστατα θεωρώ χρησιμοποιεί πρόσωπα της αγοράς για το καλό τους Υπουργείου του και του δημοσίου συμφέροντος. Το γεγονός μάλιστα ότι ο κ. Παναγιώτης Σκουρής ήταν εκτός εταιρίας το γνώριζε όπως και όλη η δικηγορική αγορά αφού τα εταιρικά καταστατικά εγκρίνονται από το ΔΣΑ.

Τώρα αν υπάρχουν ηλεκτρονικά ίχνη στη Google αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί κανείς να αντιμετωπίσει.

Το δημοσίευμα αυτό όμως δεν είναι το μόνο που αφορά στον κ. Παναγιώτη Σκουρή τελευταία.

Μετά από το Πρώτο Θέμα της προηγούμενης Κυριακής http://www.protothema.gr/greece/article/376937/nomiki-sugrousi-tou-proedrou-tou-europakou-dikastiriou-me-ton-gio-tou/  γνωστοποιήθηκε ένα σκέλος της νομικής διαμάχης με τον πατέρα του στα ΜΜΕ η οποία χρονολογείται από τον καιρό ακριβώς  που αποχώρησε από την εταιρία μας.

Η είδηση αυτή είναι επώνυμη αυτή τη φορά και σε μεγάλο βαθμό είναι αληθής καθώς ως φαίνεται βασίζεται σε δικόγραφα και διασταυρωμένες πληροφορίες.

Καθώς το ζήτημα εκκρεμεί στα δικαστήρια η δημοσιότητα δεν προσθέτει και πολλά. 

Το μόνο που θα μπορούσα να προσθέσω εγώ για την εγκυρότητα της πληροφόρησης στο αγαπητό Πρώτο Θέμα, και τούτο με κάθε επιφύλαξη για υπόθεση που εκκρεμεί ενώπιον των δικαστηρίων είναι ότι την ημέρα που έγινε η συνάντηση του παιδιού με τους παπούδες του από την πατρική γραμμή στην Ακαδημία Αθηνών δεν είχει ακόμη υιοθετηθεί. Η εμφάνιση της οικογένειας Σκουρή μετά από κάποια χρόνια εξαφάνισης από την κοινή μας ζωή συνδεόταν με την «ανατροπή της διαδικασίας που ήταν σε εξέλιξη τότε». Το παιδί εμφανίσθηκε στην Ακαδημία Αθηνών για να δημιουργηθούν τετελεσμένα σε δημόσιο επίπεδο. Επίσης την ημέρα εκείνη ο λόγος δεν εκφωνήθηκε όπως γράφθηκε στη συνέχεια και έγινε γνωστός από την ιστοσελίδα του Ομίλου Αριστόβουλος Μάνεσης.

Το γεγονός όμως είναι ότι ο μικρός υποψήφιος εγγονός όσο ανεπιθύμητος και να ήταν από τους παπούδες και τη λοιπή οικογένεια του πατέρα του κατέστη εγγονός ανεπιστρεπτί.

Οι λεπτομέρειες στις ειδήσεις είναι που κάνουν τη διαφορά.  Και εδώ οι λεπτομέρειες είναι δύο:

Α. ο μεν Παναγιώτης Σκουρής έχει αποχωρήσει από την δικηγορική εταιρία που εργαζόταν προ έτους από την πρόσληψή του

Β. ο δε γιός του την αποφράδα ημέρα που κόσμησε με τα πανέμορφα μάτια του την Ακαδημία Αθηνών ήταν μόνον σε αναδοχή. Αρα ακόμη χωρίς κανένα απολύτως κληρονομικό δικαίωμα.

Σήμερα, λόγω της ροής των γεγονότων η ελληνική διοίκηση έχει έναν εξαιρετικό σύμβουλο, όπως είχα εγώ στο παρελθόν έναν άξιο συνεταίρο, η δε οικογένεια Σκουρή έχει ένα και μοναδικό υπέροχο εγγονάκι που θέλει δεν θέλει δεν μπορεί παρά να καμαρώνει.

Αγαπητά ΜΜΕ ανώνυμα και επώνυμα, καμιά φορά οι λεπτομέρειες είναι που κάνουν τη διαφορά.

Οσο για την αλήθεια νομίζω θα περιμένουμε όλοι μας μέχρι να ξεκαθαρίσει. Σε πολλά επίπεδα και πολυσύνθετα, πολύ δε πιό περίπλοκα από ότι μπορεί κανείς να διαγνώσει εκ πρώτης όψεως και πάντως πολιτικά ενδιαφέροντα και σημαντικά για την ιστορία.

Το άρθρο 25 Α μετά την τροπολογία χθες του ν. 3614/207

της Eλένης Tροβά - 7/5/2014
Άρθρο 25Α
Διαδικασία Διαιτησίας
1. Στις συγχρηματοδοτούμενες Συμβάσεις Δημοσίων Έργων στις οποίες Κύριος του Έργου ή/και Φορέας Κατασκευής είναι δημόσια επιχείρηση του ν. 3429/2005, στις οποίες ως διαδικασία επίλυσης διαφορών προβλέπονται οι διατάξεις των άρθρων 76 και 77 του ν. 3669/2008 ή των άρθρων 12 και 13 του ν. 1418/1984, όλες οι διαφορές που ανακύπτουν μεταξύ του Κυρίου του Έργου ή/και του Φορέα Κατασκευής και του Αναδόχου από την εφαρμογή ή ερμηνεία της σχετικής Σύμβασης Δημοσίου Έργου ή με αφορμή αυτή, κaθ’ όλη τη διάρκεια ισχύος της, από τη θέση σε ισχύ της παρούσας και εφεξής, δύνανται, με επιλογή του Κυρίου του Έργου ή του Αναδόχου, σύμφωνα με τη διαδικασία της παραγράφου 3, να επιλύονται με τη διαδικασία Διαιτησίας που προβλέπεται στην παράγραφο 5 του παρόντος.
2. Στις Διακηρύξεις που θα προκηρυχθούν μετά τη θέση σε ισχύ της παρούσας, σχετικώς με συγχρηματοδοτούμενες Συμβάσεις Δημοσίων Έργων μπορεί να προβλέπεται για την επίλυση των διαφορών η εφαρμογή, κατ’ επιλογή είτε των διατάξεων των άρθρων 76 και 77 του ν. 3669/2008 είτε της διαδικασίας Διαιτησίας του παρόντος άρθρου.
3. Η επιλογή της διαδικασίας Διαιτησίας του παρόντος άρθρου γίνεται με έγγραφη δήλωση - πρόταση, κοινοποιούμενη πάντοτε με Δικαστικό Επιμελητή, στον αντισυμβαλλόμενο και στον εποπτεύοντα τον Κύριο του Έργου Υπουργό, επί της όποιας αποφαίνεται εντός αποκλειστικής προθεσμίας 60 ημερών ο ως άνω Υπουργός, μετά από εισήγηση της Διοίκησης του Κυρίου του Έργου. Όλες οι ως άνω διαφορές, για την επίλυση των οποίων τα συμβαλλόμενα Μέρη επέλεξαν κατά τα ανωτέρω την προσφυγή στη διαδικασία της Διαιτησίας του παρόντος άρθρου θα επιλύονται σύμφωνα με τις κατωτέρω διατάξεις.
Εφόσον τα συμβαλλόμενα Μέρη επιλέξουν εγγράφως, κατά τα ανωτέρω, την προσφυγή στη διαδικασία Διαιτησίας, η διαδικασία αυτή, όπως περιγράφεται στις παραγράφους 4 και 5, θα εφαρμόζεται πλέον και για όλες τις υπόλοιπες διαφορές που τυχόν ανακύψουν εφεξής μεταξύ των συμβαλλόμενων Μερών.
4. Ο Ανάδοχος πριν προσφύγει στη διαδικασία Διαιτησίας, οφείλει να υποβάλλει Ένσταση. Η Ένσταση ασκείται μέσα σε αποκλειστική προθεσμία δεκαπέντε (15) ημερών, αφότου ο Ανάδοχος έλαβε πλήρη γνώση της πράξης ή παράλειψης του αντισυμβαλλόμενου Μέρους, που προσβάλλει έννομο συμφέρον του και ασκείται με επίδοση από τον Ανάδοχο σχετικού εγγράφου με δικαστικό επιμελητή προς το αντισυμβαλλόμενο Μέρος, όπως εκπροσωπείται νομίμως. Το αντισυμβαλλόμενο Μέρος υποχρεούται, εντός δύο (2) μηνών από την προς αυτό επίδοση της Ένστασης, να εκδώσει και κοινοποιήσει με δικαστικό επιμελητή προς τον Ανάδοχο τη σχετική απόφαση του. Σε περίπτωση που η Ένσταση απορριφθεί στο σύνολο της ή μερικώς ή παρέλθει άπρακτη η ως άνω προθεσμία, ο Ανάδοχος μπορεί να προσφύγει στη διαδικασία της Διαιτησίας, σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 5. Η προθεσμία για την άσκηση Ένστασης και η προθεσμία για την έκδοση Απόφασης επί της Ένστασης, αναστέλλουν την προθεσμία προσφυγής στη διαδικασία της Διαιτησίας. Η άσκηση Ένστασης ή η διεξαγωγή διαδικασίας Διαιτησίας δεν αναστέλλει την εκτέλεση των συμβατικών εργασιών της σχετικής Σύμβασης Δημοσίου Έργου. Κατ’ εξαίρεση, ο Ανάδοχος δεν υποχρεούται να υποβάλλει Ένσταση, για όσες διαφορές έχουν ήδη ανακύψει μέχρι την κατά τα ως άνω επιλογή της διαδικασίας Διαιτησίας, για τις οποίες έχει ήδη απορριφθεί, ρητώς ή σιωπηρώς, ένσταση του Αναδόχου, υποβληθείσα σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 76 ή του άρθρου 12 του ν. 1418/1984.
5. Κάθε Μέρος που θεωρεί ότι υπάρχει διαφορά προς επίλυση μπορεί να προσφύγει στη διαδικασία Διαιτησίας εντός προθεσμίας εξήντα (60) ημερών από την ημερομηνία της επίδοσης προς αυτό της απόφασης του αντισυμβαλλόμενου Μέρους επί της Ένστασης ή της απράκτου παρόδου της δίμηνης προθεσμίας, σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 4 του παρόντος άρθρου, με την κατάθεση αίτησης περί υποβολής της διαφοράς σε Διαιτησία του που κοινοποιείται στο άλλο Μέρος. Η αίτηση αυτή περιέχει σαφή περιγραφή της διαφοράς και ορισμό Διαιτητή για λογαριασμό του προσφεύγοντος. Αντίγραφο της αίτησης κοινοποιείται υποχρεωτικά προς το Διαιτητή που ορίζεται από τον προσφεύγοντα.
6. Το Διαιτητικό Δικαστήριο αποτελείται από τρεις (3) Διαιτητές. Το κάθε Μέρος θα ορίζει ένα Διαιτητή. Ο ορισμός Διαιτητή από τον καθ’ ου η αίτηση κοινοποιείται υποχρεωτικά προς τον προσφεύγοντα, προς το Διαιτητή που ορίζεται από τον προσφεύγοντα και προς το Διαιτητή που ορίζεται από τον καθ’ ου. Σε περίπτωση μη διορισμού Διαιτητή από τον καθ’ ου η αίτηση εντός οκτώ (8) ημερών από την προς αυτόν επίδοση της αίτησης περί υποβολής της διαφοράς σε Διαιτησία, ο δεύτερος Διαιτητής ορίζεται για λογαριασμό του καθ’ ου από τον Πρόεδρο του Αρείου Πάγου, εντός δέκα (10) ημερών από τη λήψη της σχετικής αίτησης του αιτούντος.
7. Ο επιδιαιτητής ορίζεται από τους κατά τα ανωτέρω ορισθέντες δύο διαιτητές εντός προθεσμίας δεκαπέντε (15) ημερών από τον κατά τα οριζόμενα στην παρ. 6 του παρόντος ορισμό του διαιτητή του καθ’ ου και γνωστοποιείται εντός πέντε (5) ημερών στα διάδικα μέρη. Ως επιδιαιτητές ορίζονται: α) ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί εν ενεργεία ή μη και β) ο Πρόεδρος της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων (Ε.Α.Α.ΔΗ.ΣΥ.), εφόσον είναι νομικός. Σε περίπτωση που εντός της κατά τα ανωτέρω προβλεπόμενης προθεσμίας οι δύο διαιτητές δε συμφωνήσουν στον ορισμό του επιδιαιτητή, επιδιαιτητής ορίζεται ο Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, ο οποίος δύναται αντ’ αυτού να ορίσει ως επιδιαιτητή ένα από τα προαναφερόμενα πρόσωπα, εντός δεκαπέντε (15) ημερών από σχετικό αίτημα οποιουδήποτε μέρους. Η ανωτέρω διαδικασία επιλογής επιδιαιτητή εφαρμόζεται και για όσες διαφορές έχουν υπαχθεί στη διαδικασία επίλυσης διαφορών με την απόφαση της παρ. 3 του παρόντος και για τις οποίες δεν έχει οριστεί επιδιαιτητής μέχρι την έναρξη ισχύος της παρούσας παραγράφου. Στην περίπτωση αυτή οι προθεσμίες της παρούσας παραγράφου αρχίζουν από την έναρξη ισχύος της παρούσας.
8. Η Διαιτησία διεξάγεται στην Αθήνα, στην ελληνική γλώσσα και διέπεται από τις διατάξεις 867 έως 903 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Το Δικαστήριο εφαρμόζει τους όρους της παρούσας και τις διατάξεις της κείμενης Ελληνικής Νομοθεσίας. Η απόφαση λαμβάνεται υπό των Διαιτητών κατά πλειοψηφία. Το διαιτητικό Δικαστήριο δικαιούται, στο πλαίσιο εκκρεμούσας σε αυτό διαφοράς, να διατάσσει τη διενέργεια σχετικής πραγματογνωμοσύνης και να εκδίδει και αποφάσεις προσωρινής αναστολής.
9. Η διαιτητική απόφαση καθορίζει τις δαπάνες της Διαιτησίας και της πραγματογνωμοσύνης, κατά περίπτωση και την κατανομή τους στα Μέρη. Η απόφαση εκδίδεται το συντομότερο δυνατό και πάντως όχι πέραν των τεσσάρων (4) μηνών από την ημερομηνία διορισμού του Επιδιαιτητή. Το διαιτητικό Δικαστήριο δύναται, κατόπιν αιτήσεως εκατέρου των Μερών ή με πρωτοβουλία του, να παρατείνει την εν λόγω προθεσμία για σπουδαίο λόγο.
10. Η διαιτητική απόφαση είναι άμεσα εκτελεστή, δεν υπόκειται σε ένδικα μέσα και είναι δεσμευτική και για τα δύο Μέρη, τα οποία ρητά αναλαμβάνουν την υποχρέωση άμεσης συμμόρφωσης τους προς αυτή. Κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται αγωγή ακύρωσης της διαιτητικής αποφάσεως για τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 897 του Κ.Πολ.Δ. Αν από την εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης πιθανολογείται κίνδυνος βλάβης της οποίας η αποκατάσταση είναι ανεπανόρθωτη ή δυσχερώς επανορθώσιμη μπορεί να διαταχθεί μετά από αίτηση κάποιου από τους διαδίκους ολική ή μερική αναστολή της εκτέλεσης της προσβαλλόμενης απόφασης με τον όρο παροχής ανάλογης εγγύησης ή χωρίς εγγύηση αν η αγωγή ακυρώσεως είναι προδήλως βάσιμη ή να εξαρτηθεί η εκτέλεση της απόφασης από την παροχή εγγύησης του νικήσαντος διαδίκου.
11. Σε περίπτωση μη συμμετοχής κατά τη διαιτητική διαδικασία ή μη υπογραφής για οποιοδήποτε λόγο της διαιτητικής απόφασης από Διαιτητή, αρκεί η μνεία του γεγονότος αυτού στην απόφαση, η οποία υπογράφεται πάντοτε από τον Επιδιαιτητή.
12. Η προσφυγή στη διαδικασία Διαιτησίας δεν αίρει τη δυνατότητα των Μερών να επιδιώξουν παραλλήλως τη συμβιβαστική επίλυση της μεταξύ τους διαφοράς, χωρίς αυτές οι προσπάθειες επίλυσης να έχουν ως αποτέλεσμα την αναστολή της εν λόγω διαδικασίας ή των προθεσμιών της, εκτός ρητής αντίθετης έγγραφης συμφωνίας των Μερών.
13. α) Οι διατάξεις της παραγράφου 1 δύνανται να εφαρμόζονται και για τις διαφορές, που έχουν ήδη ανακύψει μεταξύ των Συμβαλλομένων των ως άνω Συμβάσεων Δημοσίων Έργων, από την εφαρμογή ή ερμηνεία της σχετικής Σύμβασης Δημόσιου `Έργου ή με αφορμή αυτή, μέχρι τη θέση σε ισχύ του παρόντος άρθρου, εφόσον για τις διαφορές αυτές δεν έχει ήδη λάβει χώρα η επ’ ακροατηρίω συζήτηση της τυχόν ασκηθείσης προσφυγής του Αναδόχου ενώπιον Δικαστηρίου, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του ν. 3669/2008 ή του άρθρου 13 του ν. 1418/1984, εφόσον έχει τηρηθεί η νόμιμη προδικασία του άρθρου 76 ν. 3669/2008 ή του άρθρου 12 του ν. 1418/1984 και εφόσον η προαναφερθείσα προσφυγή ενώπιον του αρμόδιου δικαστηρίου έχει ασκηθεί εμπρόθεσμα σύμφωνα με το άρθρο 77 ν. 3669/2008 ή του άρθρου 13 του ν. 1418/1984.
β) Για όσες από τις ως άνω Συμβάσεις Δημοσίου Έργου δεν έχουν ανακύψει διαφορές μεταξύ των συμβαλλομένων Μερών μέχρι τη θέση σε ισχύ της παρούσας, για τις διαφορές που τυχόν ανακύψουν εφεξής, η επιλογή των Μερών της παραγράφου 3 για την προσφυγή στη διαδικασία διαιτησίας θα εκδηλούται μέσα σε αποκλειστική προθεσμία δύο (2) μηνών από την έγγραφη δήλωση της πρώτης διαφοράς. Εφόσον για την πρώτη διαφορά, που ανακύψει μετά τη θέση σε ισχύ του παρόντος, τα συμβαλλόμενα Μέρη επιλέξουν κατά τα ανωτέρω την προσφυγή στη διαδικασία επίλυσης διαφορών που προβλέπεται με τις διατάξεις της παρούσας, η διαδικασία αυτή θα εφαρμόζεται πλέον και για όλες τις υπόλοιπες ως άνω διαφορές μεταξύ των συμβαλλόμενων Μερών.
γ) Για όσες από τις ως άνω Συμβάσεις Δημοσίου Έργου έχουν ήδη ανακύψει διαφορές μεταξύ των συμβαλλομένων Μερών μέχρι τη θέση σε ισχύ της παρούσας, για τις εν λόγω ανακύψασες διαφορές, η επιλογή των Μερών για την προσφυγή στη διαδικασία διαιτησίας θα εκδηλούται αποκλειστικώς μέχρι την δεκάτη (10) Σεπτεμβρίου 2013. Στην περίπτωση αυτή, στην ως άνω συμφωνία των συμβαλλόμενων Μερών για την επιλογή της προβλεπόμενης με τις διατάξεις της παρούσας διαδικασίας επίλυσης διαφορών, υπό την επιφύλαξη της διατάξεως της περίπτωσης α` της παραγράφου αυτής, θα περιλαμβάνεται και σχετική δήλωση του Αναδόχου του Δημόσιου Έργου, με την οποία θα παραιτείται από κάθε τυχόν ήδη ασκηθείσα εκ μέρους του ένσταση, αίτηση θεραπείας ή προσφυγή, καθώς και ότι θα προβεί εντός ευλόγου χρόνου σε κάθε απαιτούμενη προς τούτο ενέργεια ενώπιον του αρμόδιου Δικαστηρίου ή της αρμόδιας Αρχής.

Ενας καλός φίλος για την Ευρωβουλή!

της Eλένης Tροβά - 7/5/2014
Το Γιώργο τον ήξερα από τα αμφιθέατρα της Νομικής ως συνδικαλιστή . Τον γνώρισα καλύτερα στις εξετάσεις του Ιδρύματος Στασινόπουλου όπου πήραμε πριν από πολλά πολλά χρόνια την πρώτη θέση από κοινού. Είμασταν μαζί στο Παρίσι και μετά την επιστροφή μας ακολουθήσαμε βίους παράλληλους αν και εντελώς διαφορετικούς χωρίς ποτέ μα ποτέ να μάθουμε ο ένας για τον άλλο κάτι κακό. 30 χρόνια χωρίς σκιές είναι πολλά. Του εύχομαι και τα υπόλοιπα να είναι έτσι, χωρίς σκιές, και να είναι αγαπητός από όποιο μετερίζι και αν κατακτήσει.

ΕΤ Ποια είναι η καλύτερη ανάμνηση από τα νομικά σου χρόνια?

ΓΚ   Το πρώτο μάθημα. Δεν είχαμε καταλάβει καλά καλά ότι δεν είμαστε πια μαθητές, πρωτογνωριζόμασταν μεταξύ μας, η στιγμή έκρυβε όσες υποσχέσεις ήθελε ο καθένας. Η αίθουσα Σβώλου (ΦΜΣ τότε) ήταν γεμάτη. Πριν έρθει ο καθηγητής έβγαλα μια ανακοίνωση καλωσορίσματος εκ μέρους της Πανσπουδαστικής. Υπήρχε και ένας φωτογράφος που αποθανάτιζε, όπως κάθε φορά, όλους τους πρωτοετείς. Θυμάμαι, μάλιστα, επειδή το 1980 ο φόβος του φακελώματος ήταν πανταχού παρών, αρκετοί συμφοιτητές μας μετά την ανακοίνωση κρύβονταν από το φωτογράφο, για να μην υπάρχουν πειστήρια ότι ήταν παρόντες σε τόπο όπου εκφωνήθηκαν αντεθνικές ανακοινώσεις...

ET  Πιστεύεις ότι οι νομικοί έχουν σκοπό ζωής ή είναι απλοί επαγγελματίες του χρήματος?

ΓΚ   Και οι δύο φυλές υπάρχουν. Και ο καθένας μας διαλέγει ποια είναι η δική του. Νομίζω, όμως, ότι κατά μέσο όρο κρατάμε την παράδοση του δικηγόρου-υπερασπιστή των δικαιωμάτων. Δεν μπορώ να εξηγήσω αλλιώς το γεγονός ότι, παρά τις διαδοχικές συντηρητικές προεδρίες του τελευταίου διαστήματος, ο ΔΣΑ ήταν παρών στα δικαστήρια με προσφυγές κατά των μνημονίων ή άλλων παραβιάσεων των ελευθεριών.

ΕΤ  Η πολιτική και το επάγγελμα είναι συμβατά κατά την άποψή σου και γιατί.

ΓΚ   Ο επαγγελματίας πολιτικός δεν είναι δυνατό να συνδυάσει πολιτική και επάγγελμα, για τον απλό λόγο ότι ποτέ δεν είχε άλλο επάγγελμα. Εγώ δεν είμαι από αυτούς. Θεωρώ ότι ο καθένας μας πρέπει να έχει λόγο στα κοινά και αυτό δεν είναι δουλειά, είναι δικαίωμα και υποχρέωση. Ειδικά για εμάς τους συνταγματολόγους έλεγε ο Σβώλος ότι οφείλουμε να μην είμαστε “απλοί μύστες, αλλά στρατιώτες του Συντάγματος”. Η βασική μου ιδιότητα, συνεπώς, είναι του συνταγματολόγου. Όχι απλώς δεν την απεκδύομαι, αλλά αυτή προσδιορίζει και την πολιτική μου ιδιότητα και τους στόχους μου, την υπεράσπιση των ελευθεριών, της δημοκρατίας και του κοινωνικού κράτους.


ΕΤ Μπορεί κανείς να ζήσει χωρίς απόψεις και ιδεολογία?

ΓΚ  Ο Οσκαρ Ουάιλντ έγραφε ότι κάθε χάρτης που δεν έχει μέσα του την Ουτοπία πρέπει να πετιέται στα σκουπίδια. Εγώ εντάχθηκα στην αριστερά και παραμένω σε αυτή για τις βασικές ηθικές και πολιτικές της αρχές, όχι για να γίνω μικροδιαχειριστής της πολιτικής. Σε ό,τι με αφορά, ζωή χωρίς αξίες και ιδέες δεν αξίζει να τη ζει κανείς.

ΕΤ  Τι δεν θα άφηνες πίσω σου ποτέ?

ΓΚ Α, πολλά πράγματα και κυρίως πολλούς ανθρώπους. Ευτυχώς.

ΕΤ Ποια θα είναι η πρώτη θέση που θα υποστήριζες στην Ευρωβουλή με το καλό εφόσον εκλεγείς?

ΓΚ Τα θέματα της φτώχειας και της ανεργίας είναι τα βασικότερα, το μέγα ζήτημα του χρέους, με το οποίο έχω ασχοληθεί και επιστημονικά, το τρίτο και αλληλένδετο με τα προηγούμενα. (Γιατί η εξυπηρέτηση του χρέους είναι μυλόπετρα στο λαιμό της οικονομίας και της κοινωνίας μας.

Γενικότερα, πάντως, αποφάσισα να στρατευτώ, ως συνεργαζόμενος, στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί θεωρώ τις επικείμενες εκλογές ιστορικές, και για την Ελλάδα και για την Ευρώπη. Εδώ θα πρέπει να στείλουμε ένα σαφές μήνυμα ότι δεν μπορούμε να ανεχθούμε άλλο την πατρωνεία και την διαπλοκή του παλαιοκομματισμού. Στην Ευρώπη το μήνυμα ότι οι πολιτικές λιτότητας εξοντώνουν χώρες και λαούς. Επειδή στην Ελλάδα το πείραμα των μνημονίων απέτυχε, έχουμε γίνει αδύναμος κρίκος για το νεοφιλελευθερισμό . Η ανατροπή μπορεί να ξεκινήσει από εδώ.

Καλή επιτυχία Γιώργο!

Συνέντευξη 7/5/2014

Πτυχία ισότιμα από το EPLO- Οχι ακόμη!

από σημερινό δημοσίευμα! 

"Αποσύρθηκε η διάταξη για αναγνώριση πτυχίων από διεθνείς οργανισμούς

Η απόφαση φαίνεται να οφείλεται στο παρελθόν ενός τέτοιου οργανισμού, που είναι μετεξέλιξη μίας πρώην ΜΚΟ.

       

Σε απόσυρση της διάταξης για την ισοτίμηση πτυχίων διεθνών οργανισμών στους οποίους μετέχει η Ελληνική Δημοκρατία με τα πτυχία των ελληνικών Πανεπιστημίων, προχώρησε, το υπουργείο Παιδείας καταθέτοντας, αργά το βράδυ της Δευτέρας, νομοτεχνικές βελτιώσεις στις τροπολογίες που συμπεριέλαβε στο σχέδιο νόμου για τις λαϊκές αγορές.

Η απόφαση φαίνεται να οφείλεται στο γεγονός ότι μπορεί να μην αφορά παρά έναν, ουσιαστικά, προς το παρόν, τέτοιο οργανισμό της Ελληνικής Δημοκρατίας αλλά το παρελθόν του ανάγεται σε παλιά ΜΚΟ (η οποία μετατράπηκε σε ευρωπαϊκό οργανισμό με ειδικό νόμο) με καλές συνεργασίες τόσο με κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ όσο και της ΝΔ. Αυτό και μόνο αρκεί για να «βελτιωθεί» το επίμαχο άρθρο δια της κατάργησης της διάταξης. Από την άλλη, άνοιγε και νέο μονοπάτι προς τη δημιουργία ιδιωτικών Πανεπιστημίων, όχι τόσο εύκολο, αλλά εξυπηρετικό για τους λίγους που θα είχαν τη δυνατότητα.

Συγκεκριμένα, στο άρθρο 7, η δεύτερη παράγραφος ανέφερε: «Στο τέλος του άρθρου 4 του ν. 3328/2005 «Διεπιστημονικός Οργανισμός Αναγνώρισης Τίτλων Ακαδημαϊκών και Πληροφόρησης και άλλες διατάξεις» (Α' 80) προστίθεται παράγραφος 8 ως εξής: «8. Ειδικότερα, οι τίτλοι σπουδών ανώτατης εκπαίδευσης διεθνών οργανισμών στους οποίους μετέχει η Ελληνική Δημοκρατία, είναι ισότιμοι προς τους τίτλους σπουδών των ελληνικών δημόσιων ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, εφαρμοζόμενων αναλογικά κατά λοιπά των διατάξεων των παραγράφων 2 έως και 7 του παρόντος».

efsyn.gr

Τα Νομικά Νέα θεωρούν ότι η ανάδειξη της αλήθειας όπως και η κατανόησή της αποτελούν σκοπό της ενημέρωσης.

τα ψέματα που όλοι θέλουμε να ακούμε

ημερίδα καριέρας για νέους νομικούς! τα ψέματα που όλοι θέλουμε ν'ακούμε
της Eλένης Tροβά - 5/5/2014 6:48:28 μμ
Φαίνεται ότι μεγάλωσα κάμποσο για να μου κάνουν τέτοιες τιμές. Να συμβουλεύσω τους νέους τάχα και μάλιστα για τη καριέρα τους. Και για ποιό τομέα? τη διαιτησία... Σίγουρα πριν πάω θα βάψω τα μαλιά μου.
Παράξενη παραδοχή για κάποιον που ακόμη δεν αποφάσισε τι θα γίνει όταν μεγαλώσει...
Για κάποιον που δεν ξέρει τι να παίξει στα παιδιά... αλλά και στους μεγάλους.. και φοβάται μη φάει αυγά αφού ότι και να πει θα είναι ψέμα.
Να κοιτάξουν τα καζάντια των γιατρών και να μην παραπονιούνται! λένε πολλοί συνάδελφοι.
Να δουλέψουν σκληρά! να μην κοιμούνται καθόλου. λένε άλλοι.
Να μας έχουν για παράδειγμα, ! υπαινίσσονται όλοι.
Ομως όχι. Είναι πολύ δύσκολο σήμερα να μιλήσεις για το επάγγελμά μας στα νέα παιδιά που στέκουν με το πτυχίο στο χέρι, την περιφάνεια του γονιού στο μέτωπο και την απόγνωση στην καρδιά.
Είναι πολύ δύσκολο να τους πεις ΄τοι και εσύ κάποτε ήθελες να ακούς ψέματα. Πώς δεν άντεχες να σου λένε την αλήθεια. Γιατί είχες απόλυτη ανάγκη την ενθάρυνση για να αντέξεις. Πώς αν ήξερες σίγουρα δεν θα προχωρούσες.
να πεις πόσες φορές σε γέμισε ενοχές η μητέρα σου όταν ήθελες να φύγεις από την Ελλάδα?
να πείς πόσες φορές τσακώθηκες με τον πατέρα σου (δικηγόρο φυσικά) που σε γέννησε?
να πεις πόσες φορές είδες την ηλιθιότητα να ανταμείβεται και τους δασκάλους μιας ζωής να διαψεύδονται και να κουρελιάζονται?
Ε λοιπόν σε αυτό το επίπεδο θα μιλήσουμε. Ξεκινώντας με την παραδοχή αυτή. Οτι θα πούμε πολλά  ψέματα γιατί αν πούμε αλήθειες δεν θα είμαστε εκεί. Και αφού είμαι εγώ (με μαλί βαμμένο) δικαιούνται όλοι.
Η διαιτησία άλλωστε επιτρέπει πολλή φαντασίωση. Και μοιάζει άφθαστη στους θνητούς.
Δεν είναι όμως.