Υπόγειο γκαράζ στο Νευροκόπι!

Τα καλύτερα ψάρια της καριέρας μου τα έφαγα πριν αποχωρήσω οριστικά από μια συνάντηση στη συμπροτεύουσα με θέμα: υπόγεια γκαράζ στο Νευροκόπι. Με αφορμή σημερινά δημοσιεύματα για τα γκαράζ στην Κυψέλη τα θυμήθηκα.

Πλησίαζαν εκλογές τότε. Οπως πάντα πρέπει να υπάρχουν έργα στην εικόνα. Ο δήμαρχος τότε είχε δηλώσει ότι θέλει πριν τις εκλογές η ... τρύπα να έχει ανοίξει στην κεντρική πλατεία. Η σύμβαση να έχει υπογραφεί. Ο εργολάβος να έχει αναλάβει δράση. Διακόσιες περίπου επιδοτούμενες υπόγειες θέσεις ήθελε στην κεντρική πλατεία. Διότι τα υπόγεια γκαράζ επιδοτούνται. Οταν ρώτησα αν υπάρχουν διακόσια αυτοκίνητα για να παρκάρουν εκεί απόρρησαν όλοι. Και τι σας νοιάζει μου είπαν. Μα, πώς θα αποπληρωθεί το κόστος κατασκευής? Ηταν βλέπετε σύμβαση παραχώρησης ή ΣΔΙΤ στα μοντέρνα... Ο κατασκευαστής θα έκανε το έργο με δανισμό και θα το εκμεταλλευόταν πολλά χρόνια για την αποπληρωμή του. Τα υπόγεια γκαράζ είναι το αγαπημένο αντικείμενο των ΣΔΙΤ, διότι επιδοτουνται. Και είναι και φτηνή κατασκευή. Μια τρύπα ανοίγεις...

Τώρα βέβαια θα μπορούσε να απορρήσει κάποιος γιατί χρειάζεται η εκμετάλλευση εφόσον γίνεται κρατική επιδότηση... Ε δεν θα τα πούμε και όλα εδώ!

Τα γκαράζ της χώρας θα μπορούσαν να μας πουν την ιστορία της. Από το γκαράζ του Μεγάρου Μουσικής, του δημαρχείου, τα τέσσερα της Αθήνας, της Κατερίνησ,τώρα της Κυψέλης αλλά σαν του Νευροκοπίου κανένα.

Δεν ξέρω αν έγινε. Εγώ έφυγα τότε αυθημερόν γιατί δεν πιστεύω στα φαντάσματα. Οι άλλοι έμειναν. Δήμαρχοι, πολιτικοί σπουδαίοι, επιχειρηματίες (νομίζω ο εν λόγω πτώχευσε) και παράγοντες. Πολλοί παράγοντες. Εύσωμοι σαν τους αρχηγούς τους. Δυσκίνητοι και λεξιλάγνοι. Ελεγαν ΣΔΙΤ και το στόμα τους έσταζε μέλι. Μου το θύμησε ένας εργατικός φίλος χθες: πάντα το έλεγες μου είπε ότι είναι αρλούμπα το έργο. Ε και? επισήμανα: ξέρεις πόσοι πληρώνονται αδρά για να σχεδιάζουν αρλούμπες?

Τίποτε όμως από όλα αυτά δεν θα με κάνει να ξεχάσω τα γκαράζ στο Νευροκόπι. Στη συνέχεια κατάλαβα ότι το Νευροκόπι μας ακολουθεί. Γέμισε τη χώρα. Και τα άλλα Νευροκόπια δεν παράγουν και τόσο νόστιμες πατάτες όσο εκείνο, το μακρινό!

Vivodi και οικογενειακές υποθέσεις!

Κάθε δικηγόρος ξέρει ότι μια οικογενειάκή υπόθεση είναι ο μεγαλύτερος μπελάς τον οποίο και δεν μπορεί να αποφύγει!

Οταν μου τηλεφώνησε η μητέρα μου για το ακόλουθο θέμα αναστέναξα:

-Παιδί μου, μου λέει, πριν από 10 μήνες με πήρε τηλέφωνο στο σπίτι βράδυ η κ. Χ (επωνύμως) και μου μίλησε για ώρα. Μου είπε ότι μπορώ να τηλφωνώ και να κουβεντιάζω τζάμπα! της είπα εν τάξει... αλλά μετά χάθηκε. Πέρασαν μήνες και αποφάσισα να με ... ξεγράψει.

-Δηλαδή μαμά, αναρωτήθηκε πού "σε έγραψε¨? η καλή αυτή κυρία?

- Δεν ξέρω παιδί μου, της Vivodi ήταν λέει και θα τηλεφωνούσα δωρεάν...

-Μάλιστα... και τώρα?

_ Να παιδί μου επειδή δεν μου βγαίνει η κυρία αυτή στο τηλέφωνο στείλε σε παρακαλώ ένα φαξ να με ξαγράψουνε... Ετσι μου είπαν να κάνω.

Εστειλα το φαξ με το κείμενο που της είχαν υπαγορεύσει. Η μητέρα μου από την επομένη ημέρα δεν είχε ολωσδιόλου τηλέφωνο! και φυσικά εγώ ένα μεγάλο πρόβλημα.

Οπως αντιλαμβάνεσθε η Vivodi με τηλεφωνικό ψηστήρι κατάφερε να κερδίσει ένα πελάτη τον οποίο όμως στη συνέχεια ξέχασε στο συρτάρι επειδή δεν μπορεί να τον συνδέσει με το δίκτυο.

Οταν ο πελάτης απέσυρε την αίτηση που υφαρπάχθηκε κατ'αυτό τον τρόπο, του έκοψε τη σύνδεση με τον ΟΤΕ και επιφυλάχθηκε να τον συνδέσει ...με Κάιρο.

Το πλέον ενδιαφέρον στην υπόθεση είναι ότι το τηλέφωνο που η εταιρία αυτή "έκοψε" δεν ανήκε στη μητέρα μου αλλά στο αποβιώσαντα προ οκταετίας πατέρα μου. Την τηλεφωνική αίτηση υπέγραφε ο νεκρός...

Ο ΟΤΕ έδειξε κατανόηση. Η ΕΕΕΤ ομοίως. Η Vivodi όμως απαίτησε την ανάσταση του νεκρού!

Η ιστορία διευθετήθηκε σε ένα περίπου μήνα, κάτι που θεωρήθηκε ρεκόρ διότι η ιστορία είναι πολύ συνηθισμένη στους παροικούντες εν Ιερουσαλήμ και συνήθως διαρκεί τουλάχιστον 6 μήνες.

Η μαμά μου πριν το τέλος του 2008 είχε τηλέφωνο που λειτουργούσε χωρίς να έχει ποτέ μα ποτέ συνδεθεί με το δίκτυο της Vivodi.

Ο πατέρας μου δεν αναστήθηκε φυσικά και κρίμα δηλαδή διότι θα έσπαγε πλάκα διότι θα τους έριχνε και τα γνωστά δικηγορικά σιχτηρίσματα...

Η υπόθεση αυτή λύθηκε διότί κινηθήκαμε νομικά και μόνον με τα εργαλεία της επιστήμης μας ενώ στο ισόγειο της εταιρίας πολλοί συνάνθρωποί μας χτυπιούνται με ειδικούς ιδιωτικούς φρουρούς απελπισμένοι. Ετυχε η μαμά μου να έχει οικογένεια δικηγόρων που σκαμπάζουν από τηλεπικοινωνιακά. Και η εταιρία θα φάει τα πρόστιμά της για τις παράνομες πράξεις που έκανε ...

Η υπόθεση δεν είναι όμως μόνο γι'αυτό το λόγο οικογενειακή.

Οικογένειά μας είναι και η πατρίδα μας. Η πατρίδα μας που το να αποκτήσεις τηλέφωνο αξίωνε μέχρι πρότεινος πολυετή αναμονή και ΜΕΣΟΝ.

Χθες μάλιστα μου εξομολογήθηκε μια πελάτης που συγκινήθηκε ερχόμενη στην οδό Μπουμπουλίνας στη μνήμη των πέτρινων χρόνων της χούντας όπου ήταν φυλακή στον νυν Υπουργείο Πολιτισμού, ότι μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας ένα ρουσφέτι ζήτησε όταν της πρόσφεραν διάφορα για την αντιστασιακή της δράση: ένα τηλέφωνο γιατί είχε παιδιά και...!

Αλλο τίποτε η κυρία αυτή δεν δέχθηκε. Οι άλλοι όμως δέχθηκαν. Και δέχονται μέχρι σήμερα τα παιδιά της χώρας αργομισθίες και συντάξεις για εκμαυλισμό. Εκείνη πτοήθηκε μόνον στο τηλέφωνο.

Οταν κάποτε σκεφθείτε τη "διαπλοκή" θυμώσετε με όσους κατηγορούνται για διαπλεκόμενους στις τηλεπικοινωνίες και μείνετε χωρίς τηλέφωνο επειδή η κάθε Vivodi σας δουλεύει να θυμάστε τις εκλεκτικές συγγένειες! να θυμάστε ότι το πρόβλημα είναι οικογενειακό και εθνικό. Γιατί το εθνικό είναι και οικογενειακό.

Ευτυχώς όμως εμείς οικογενειακώς δεν "συνταξιοδοτηθήκαμε" και έτσι η μάνα μου δίδαξε στο παιδί της να παλεύει με τα όπλα της επιστήμης και της λογικής οπότε το τηλέφωνό της επιτέλους λειτουργεί και πάλι. Από τη μεγάλη μου οικογένεια κληρονόμησα μόνον τη μοναξιά και την απορία. Από τη μικρή το θυμό, την αγωνιστικότητα και το σαρκασμό. Διότι εν κατακλείδι άσχετοι είναι όλοι αφού πίστεψαν ότι από τη βλακεία και την αδηφαγία τους θα αναστήσουν τον αποβιώσαντα πατέρα μου από το έτος 2000.

Ο Παναθηναϊκός στο Συμβούλιο Επικρατείας

Ξέρω από προσωπική εμπειρία ότι το ΣτΕ έχει σημαντικούς δικαστές οπαδούς του Παναθηναϊκού. Ξέρω επίσης όπως όλη η χώρα ότι ο Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ είναι Παναθηναϊκός. Παναθηναϊκός είναι ο Υπουργός Εσωτερικών Προκόπης Παυλόπουλος. Ο Αλέξανδρος Λυκουρέζος. Επίσης τον Παναθηναϊκό στηρίζουν σύμπαντες οι πολιτικοί αρχηγοί και λοιποι παράγοντες για τις ψήφους των οπαδών του αν μη τι άλλο. Ομως όταν ο Παναθηναϊκός πέρασε την πύλη του ΣτΕ, άστραψε και βρόντηξε! Επιστολές οι Υπουργοί. Θρήνους και προγραφές οι Δήμαρχοι, δηλώσεις, δηλώσεις δηλώσεις,μετοχές που ανεβοκατεβαίνουν... Ολα αυτά για μια προσωρινή διαταγή όπως αντιλαμβάνομαι από τα δημοσιεύματα που όλα μιλούν για το "2-1" το οποίο ακούω συχνά στη ζωή μου από χείλη που ξέρουν (και φευ συνήθως ξέρουν σωστά). Το όνομα του κ. Βωβού και του Αλέξη Τσίπρα ακούγονται επίσης πολύ, δεν ξέρω τι ομάδα είναι αυτοί οι τύποι...Τέλος πάντων με τα λίγα μου γράμματα αναρωτιέμαι: πώς την πάτησαν έτσι τόσοι παναθηναϊκοί? πώς για άλλη μια φορά το πράσινο όνειρο κινδυνεύει?

Διαβάζω τον τύπο, τα δελπία τύπου, διαβάζω τις ανακοινώσεις στα μπλογκ, για να καταλάβω τι έχουν προσβάλλει στο ΣτΕ, τι έχουν υπογράψει οι δήμοι και οι λοιποί. Εμαθα έτσι και για τη Διπλή Ανάπλαση ΑΕ. Είδα ονόματα ισχυρά και κάποιους 13ο "κακούς" να κινδυνεύουν να ανατρέψουν όλη τη σύμβαση και το όραμα που όμως ακόμη δεν αντιλαμβάνομαι καλά τη συμφώνησε αφού είδα ότι τροποποιήθηκε πριν ισχύσει... Είδα επίσης ότι το 2008 πέρασε χωρίς το έργο να έχει γίνει όπως υποσχόντουσαν οι ανακοινώσεις.

Γιά άλλη μια φορά αναρωτιέμαι γιατί πυροβολείται ο πιανίστας, δηλαδή το Δικαστήριο. Τι θέλει δηλαδή ο Υπουργός, ο Δήμαρχος κλπ να τους σώσει το δικαστήριο για τα λάθη τους? Και τέλος πάντων γιατί ποτέ μα ποτέ τα όνειρα δεν θεσπίζονται σωστά? Ολα τα όνειρα δηλαδή ανάλογου τύπου: νομίζω ότι από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου στο επάγγελμα δεν υπάρχει ένα μα ένα project όπως ονομάζονται τα έργα αυτά που να μπορεί να ευσταθεί νομικά. Αρκεί να βρεθεί κάποιος να τα αμφισβητήσει και ένας μέτριος δικηγόρος. Δηλαδή τόσο μέτριος που να μη χάσει την προθεσμία, να μην γράψει απαράδεκτο δικόγραφο...

Ακόμη και όταν επιχειρείται η διάσωση του σφάλματος που έχει γίνει πλεόν αντιληπτό τα ίδια και μεγαλύτερα σφάλματα στολίζουν έκαστο project. Οταν δε (σπανίως) κάποιο υλοποιείται (όπως λέγεται στη γλώσσα των οραμάτων...) και γίνουν τα πολλαπλά του εγκαίνια, αρχής γενομένης από αυτά της μακέτας, κοστίζει πολλαπλάσια. Και λέμε τότε όλοι, τι να κάνουμε, αρκεί που έγινε! όπως είπαμε για τα Σπάτα, την Αττική Οδό ή τη Γέφυρα Ρίου Αντιρρίου. Ξέρουμε όμως μέσα μας ότι με το κόστος τους η Ελλάδα θα ήταν ο επί γης παράδεισος αν ο ορθός λόγος είχε επικρατήσει εξαρχής. Και φυσικά δεν θα είχαν πτωχεύσει οι περισσότερες εταιρίες που τα έστησαν.

Πάντα για όλα κάπου ακουγόταν το Συμβούλιο Επικρατείας. Και παλιότερα το ανάθεμα έπεφτε στον "Δεκλερή¨. Είναι τάχα το δικαστήριο αυτό τόσο κακό όσο λένε? Πεδίου σύγκρουσης των εκάστοτε "130" και της πολιτικής ηγεσίας είναι βέβαιο ότι με μέτριο δικηγόρο οι "130" κερδίζουν. Τότε γιατί κλαίνε οι πολιτικοί μας και γιατί τόσοι σπουδαίοι Παναθηναϊκοί δεν έσωσαν το όραμα Βοτανικός?

Ε λοιπόν αν ο Παναθηναϊκός συγκεντρώνει τόση συναίνεση και τόσους ειδικούς ας γίνει η αφορμή για να καταλάβουμε ότι το πρόβλημα είναι τόσο σοβαρό που κανένας αποδιοπομπαίος τράγος δεν αρκεί!

Διότι αν δεν ξέρεις και σφάλεις δεν φταις. Αν όμως ξέρεις, ή μπορείς εύκολα να μάθεις και δεν το κάνεις το φταίξιμο είναι όλο μα όλο δικό σου!

Το νομικό κατασκεύασμα του Βοτανικού είναι αντιληπτό με ευκολία ακόμη και από τον μέσο νομικό. Εξίσου αντιληπτό είναι ότι δεν ευσταθεί όχι για έναν αλλά για πολλούς λόγους. Αρκεί και μία σφαίρα βέβαια για να το σκοτώσει. Αλλά ας μην ανησυχούμε, με τόσα σφάλματα θα μπορούσε εύκολα να πετύχει η δεύτερη ή η τρίτη.

Επίσης να ξέρουμε ότι τούτο ισχύει και επαναλαμβάνεται σε ΌΛΑ τα οράματα των τελευταίων 20 ετών (που ήμουν παρούσα). Είναι αδύνατο να πιστέψει κανείς πόσα μα πόσα σφάλματα επαναλαμβάνονται χωρίς ντροπή. Πόσα χρήματα ξοδεύονται σε ειδικούς της επανάληψης των σφαλμάτων!

Βέβαια πρέπει να πω ότι για το γήπεδο του ΠΑΟ έγινε κάποια προσπάθεια. Οι αναθέσεις θα καλύπτονταν με τρόπο έξυπνο ΑΝ είμασταν 10 χρόνια πίσω. Οπως και τα πολεοδομικά. Μόνον τότε όμως. Σήμερα το τέχνασμα δεν στέκει. Η νομολογία όλων των κακών δικαστηρίων συντείνει σε αυτή την πικρή πραγματικότητα. Και το ΣτΕ και το ΔΕΚ έχουν λύσει το θέμα προ ετών.

ordine delli architecti ...λεγόταν εκείνη η απόφαση?

Τελευταία παρατήρηση: Η Βουλή των Ελλήνων έχει επιστρατευθεί για άλλη μια φορά να νομοθετήσει ειδικά ενόψει του συγκεκριμένου οράματος. Και ο Πρόεδρος έχει εκδώσει διατάγματα, όπως συνήθως συμβαίνει. Αναρωτιέται λοιπόν κανείς είναι απόλυτη ανάγκη να συμμετέχουν στο δράμα κάθε φορά όλοι οι θεσμοί του κράτους? δεν μπορεί να μείνει κάτι στην ησυχία του? Οι έμμεσες συνέπειες είναι κάπως σοβαρότερες για τη Δημοκρατία όταν οι θεσμικοί ρόλοι γίνονται απλά υποστηρικτικοί σφαλμάτων και αγραμματοσύνης!

(έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου να μην γράφω για ζητήματα της επαγγελματικής μου ενασχόλησης και εμπειρίας. Εκανα μια εξαίρεση γιατί πολλοί φίλοι μου μου χάλασαν το σαββατοκύριακο με τον πόνο τους για το γήπεδο θεωρώντας ότι εχθρός είναι ο Ολυμπιακός, η ομάδα του πατέρα μου που κληρονόμησα οικογενειακά, ενώ εχθρός είναι ΜΟΝΟΝ ο εαυτός τους)

Σφραγισμένα χείλη

Στη Γερμανία κάποιοι διάσημοι νομικοί είναι και σημαντικοί συγγραφείς. Ο Schlink είναι ένας από αυτούς. Το βιβλίο του "Διαβάζοντας στη Χάνα" είναι ένα από τα ωραιότερα βιβλία που διάβασα τα τελευταία χρόνια και τούτο επιβεβαιώνουν πολλοί. Τώρα σε μια ενδιαφέρουσα κινηματογραφική εκδοχή τα "Σφραγισμένα χείλη" μας θυμίζει και πάλι ότι ο νομικός λόγος ερμηνεύει τη ζωή με μια ματιά που δεν είναι αμελητέα ολωσδιόλου. Εξαιρετικά διδακτικό για νομικούς, φοιτητές και δικαστές! Ναι μπορούμε ακόμη να σκεφτόμαστε έστω και με μια μέτρια μεταφορά στο σινεμά ενός σπουδαίου βιβλίου.
Μη το χάσετε!

To Σύνταγμα του 1975/86/01/08

To 2008 άφησε κληρονομιά στη χώρα το αναθεωρημένο Σύνταγμα και κάποιες σοβαρές δικαστικές αποφάσεις του ΔΕΚ που ανοίγουν δυναμικά το διάλογο της κοινοτικής νομολογίας με το εθνικό Σύνταγμα με αφορμή το άθρ. 16 Σ. και 14.9 Σ. Το δικό μας ελληνικό Σύνταγμα πρόσφερε αυτή την ευκαιρία και αξίζει να προβληματισθεί κανείς γι’αυτό.

Εξάλλου η αναθεώρηση του άρθρου 57 Σ. σχετίζεται ιδιαίτερα με τη νομολογία του Δικαστηρίου του Στρασβούργου και την απόφαση «Λυκουρέζος».

Στο παρόν ηλεκτρονικό κείμενο θα βρείτε τις αναθεωρημένες διατάξεις κωδικοποιημένες, αρκετές ηλεκτρονικές πληροφορίες και στα κρίσιμα ζητήματα τη νομολογία του ΔΕΚ που επιτρέπει σημαντικό προβληματισμό.

Η φετινή συγκυρία δεν επέτρεψε ένα χαρούμενο Δεκέμβρη και έναν ενθουσιώδη Γενάρη. Τα Νομικά Νέα ξεκινούν τη χρονιά αυτή με ένα προβληματισμό πάνω στο Σύνταγμα και την αναθεώρηση που όπως ξέρουμε έβγαλε πρώτη στους δρόμους τη νεολαία με αφορμή το άρθρο 16 που πάντως δεν αναθεωρήθηκε. Η νεολαία είναι ακόμη στο δρόμο, η χώρα ψάχνει να βρει το δρόμο της παιδείας που θα την στηρίξει στο μέλλον ενώ το ΔΕΚ αντιμετωπίζει την απαγόρευση ίδρυσης ιδιωτικών ΑΕΙ κριτικά. Πριν αναλωθεί κανείς σε κραυγές, οφείλει να γνωρίζει όσο το δυνατό καλύτερα το πρόβλημα. Αυτή είναι και η ευχή μας για το νέο χρόνο που ελπίζουμε να επιτρέψει μεγαλύτερη εθνική και προσωπική αυτογνωσία και να προσφέρει ελπίδα και όνειρα πρώτα στους νέους και μαζί με αυτούς και στους υπόλοιπους.

Καλή Χρονιά λοιπόν σε όλους!

Αφορμή για το συγκεκριμένο πόστ είναι η λαχτάρα της Στέλλας για γνώση και η προτροπή της Ελένης για αμφισβήτηση. Στη Στέλλα και τη γενιά της αφιερώνεται αυτή η προσπάθεια.

Το πλήρες κείμενο μπορεί κανείς να βρεί σε

http://www.scribd.com/share/upload/7187081/uxjp0wm3txcqbi9ecoz

Το δικαστήριο με τα χρώματα

Σκαλωσιές καλύπτουν τον τελευταίο καιρό την πόσοψη του παλαιού Αρσακείου,του Συμβουλίου της Επικρατείας. Για να ξεβάψουν τα χρώματα μάλλον. Τα χρώματα για τα οποία κανείς προς το παρόν δε μας εξήγησε πώς σκαρφάλωσαν στους τοίχους.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στον τόπο μας δεν λειτουργεί σωστά το δικαστικό σύστημα. Και είναι γνωστό ότι αυτό το μπλογκ δεν έχει ολωσδιόλου λατρευτικό χαρακτήρα για κανένα θεσμό εκ του λόγου και μόνον ότι υπάρχει.

Ομως στο χρόνο που πέρασε το δικαστήριο αυτό έστω και με καθυστέρηση πήρε κάποιες αποφάσεις που δεν είναι αυτονόητες. Στο ίδιο δικαστήριο ακούστηκαν εισηγήσεις στο χρόνο που πέρασε που πρέπει να επισημανθούν με έμφαση όπως αυτή για το πρόστιμο της Vodafon. Eίναι ένα δικαστήριο που το σημαντικό του έργο συνδεόμενο συνήθως με προσωπικότητες συγκεκριμένων δικαστών μας κάνει απαιτητικούς και θυμωμένους όταν εκδίδει "πολιτικές αποφάσεις" βασιζόμενες σε ισχνές πλειοψηφίες. Είναι ένα δικαστήριο με θέσεις και γνώμες, με χρώματα και πάθη.

Αύριο θα συζητηθούν στο δικαστήριο αυτό, αν δεν αναβληθούν και πάλι, κάποιες σημαντικές υποθέσεις. Γνωρίζουμε ότι πολλοί πολιτικοί απόψε ανησυχούν. Πιθανόν μάλιστα αύριο να δούμε δημοσιεύματα με "κατάρες" όπως και στο παρελθόν άλλωστε για τις ευθύνες του δικαστηρίου που κάποια πράγματα δεν προχωρούν, λες και φταίει αυτό για τη διοικητική παρανομία που έχει θεσμικό ρόλο να επισημαίνει.

Σκέπτομαι ότι αυτά τα χρώματα μπορεί να τα έριξε κάποιος υπουργός ΠΕΧΩΔΕ που συνήθως θυμώνει μαζύ του, κάποιος υπουργός Πολιτισμού, κάποιος τέλος πάντων από όσους θα κάνουν οργισμένες δηλώσεις. Μπορεί πάλι να ήταν και παλιές γεροντοκόρες αρσακειάδες που έβαψαν το Αρσάκειο για να μείνει κάτι πάνω του πριν αυτές πεθάνουν. Θα μπορούσαν να είναι πολλοί αυτοί που το οραματίζονται χρωματιστό. Πάντως και η τελευταία αναθεώρηση δεν θεσμοθέτησε συνταγματικό δικαστήριο. Ισως λοιπόν να ήταν οι πολλοί του οπαδοί που θυμώνουν με το ΣτΕ. Ναι, αυτοί έχουν το μεγαλύτερο κίνητρο μα την αλήθεια.

Η χρονιά αυτή που πέρασε αποχαιρέτησε την προταθείσα αναθεώρηση με ελάχιστες παρεμβάσεις στο σώμα του Συντάγματος. Ιδίως με τους βουλευτές ξανά στο επάγγελμά τους. Εμείς καλωσορίζουμε τους συναδέλφους στα έδρανα και τους περιμένουμε στο δικαστήριο με τα χρώματα. Αποχαιρετούμε την αναθεωρητική αυτή απόπειρα και προσβλέπουμε στην επιστήμη που έχει πολλές σκοτούρες αυτό τον καιρό για τις απαραίτητες λύσεις που θα χρειασθούν σε σχέση με το Σύνταγμα που κοιτάζει πλέον καταπρόσωπο το ΔΕΚ και δεν ξέρει τι θα απογείνει με την περίπτωσή του...

Πρωτοχρονιάτιες Ευχές από τα Εξάρχεια!

Διαβάζω τελευταία πολλά για τα Εξάρχεια. Πολλά και διάφορα που δεν θέλω να σχολιάσω. Σήμερα το πρωί καθώς κατέβαινα την Τοσίτσα ένα παιδί στην ηλικία του Αλέξη έκανε πως πετούσε και τρέκλιζε ταυτόχρονα προς το Πολυτεχνείο. Γύρω του τα ΜΑΤ του Υπουργείου Πολιτισμού. Το παιδί πετούσε και σκουντουφλούσε διασχίζοντας τη Μπουμπουλίνας με κατεύθυνση το ιερό κτίριο ενώ κανείς δεν το πυροβόλησε. Λίγο μετά αγόρασε τη δόση του ελεύθερο να πεθάνει με την ησυχία του στο δρόμο. Η Τοσίτσα στον πεζόδρομο του Πολυτεχνείου ένας μεγάλος Αχέροντας. Τα ΜΑΤ το κοιτάζουν ανέκφραστα. Προχθές κάλεσαν μου είπαν το ΕΚΑΒ γιατί ένα άλλο παιδί είχε "πέσει" μπροστά στο Υπουργείο Πολιτισμού. Και τελευταία στη Μεθώνης ένα άλλο παιδί "βρώμισε" μερικές μέρες πεθαμένο δίπλα στο σπίτι του αυτόχειρα Λαπαθιώτη. Πολλά πεθαμένα παιδιά στα Εξάρχεια. Αλλα στα γρήγορα με μία σφαίρα. Τα περισσότερα αργά αργά με ενέσεις και σκόνη. Ελεύθερα να πεθάνουν στη γειτονιά της προστατευόμενης πρέζας της δόσης που είναι δικαίωμα και για την οποία κανείς δεν διαμαρτύρεται. Τόσα κείμενα διάβασα αυτό τον καιρό. Σιωπή για τα ναρκωτικά. Σιωπή για τους εμπόρους. Σιωπή για τα παιδιά που κάθονται στα σκαλοπάτια μας και σβήνουν κάθε μέρα. Σιωπή για το ειδικό καθεστώς προστασίας και την αστυνομία που παραβλέπει επιμελώς τα ναρκωτικά. Την ειδικά επιλεγμένη. Την τυφλή αστυνομία.

Αν μπορούσα θα έριχνα μια μεγάλη μολότωφ γι'αυτά τα παιδιά που δεν προβληματίζουν κανέναν. Είναι να απορείς πώς ο ειδικός φρουρός πέτυχε τηνκαρδιά του παιδιού με τέτοια πολυετή τυφλότητα. Τόσες μολότωφ και ούτε λίγο φως!

Ας είναι ο νέος χρόνος να φέρει σε όλους χαρά και ευτυχία. Να φέρει πριν από όλα κοινή λογική. Να φέρει οργή και απέχθεια για όλους τους άδικους θανάτους!

Τα Εξάρχεια είναι όμορφη γειτονιά. Αν ψάξεις για σπίτι είναι ακριβότερα από την Εκάλη. Και σπίτια βρίσκεις σπάνια. Οι παλιές μονοκατοικίες κοστίζουν κατά τους μεσίτες εκατομύρια. Οι δρόμοι είναι γεμάτοι μνήμες και ιστορία. Μόνο ποδήλατο δεν μπορείς να κάνεις γιατί έχει ανηφόρες. Εχει νόστιμες φάτσες και γνώριμες φυσιογνωμίες. Φιλικά σκυλιά και γάτες. Εχει αρχαία αγάλματα στο Μουσείο να συντροφεύουν τους μισοπεθαμένους νέους στο ταξείδι τους.

Η δική μου ευχή μολότωφ θα ήταν ΟΧΙ άλλη ντρόγκα. ΟΧΙ άλλη προστασία. ΟΧΙ άλλη τυφλότητα.

Περνώντας για την Ευελπίδων κ. Εισαγγελεύ μεσημεράκι ελάτε από την Τοσίτσα να σας βοηθήσουμε να δείτε. Και σεις κύριε Υπουργέ Πολιτισμού φορέστε τα γιαλιά σας όταν έρχεστε στο γραφείο σας. Δείτε! Δείτε! δείτε παιδιά να πετούν ...να τρεκλίζουν ... να πέφτουν!

ευχές σε όλους για λιγότερη τυφλότητα!

Ευρωπαϊκή Εκφραση Money Show και το νόημα του διαλόγου

Αγαπητοί φίλοι.

Πέρσι, συμμετείχαμε για πρώτη φορά στις παράλληλες εκδηλώσεις της Ευρωπαϊκής Έκφρασης του Money Show μ'ενα ξεκάθαρο στόχο: να συμβάλουμε στο δημόσιο διάλογο σ'ενα ζήτημα που μας απασχολούσε τόσο ως δικηγόρους όσο και ως πολίτες. Φέτος, αποφασίσαμε να διοργανώσουμε μια συζήτηση για ένα θέμα παλιό αλλά και συνεχώς επίκαιρο: την Παιδεία. Ο τρόπος που η εθνική παιδεία επηρεάζει τη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής ταυτότητας των πολιτών και τα σημεία σύγκλισης και απόκλισης αυτών των δύο αποτελούν κεφάλαια του δημόσιου διαλόγου που μόλις έχει ανοίξει υπό το πρίσμα της ολοκλήρωσης της ευρωπαϊκής ενοποίησης.
Είναι μεγάλη μας τιμή που στην πρόσκλησή μας αυτή, ανταποκρίθηκαν καταξιωμένες προσωπικότητας: η Υπουργός Παιδείας κ. Μαριέττα Γιαννάκου, ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ κ. Σταύρος Λαμπρινίδης, ο καθηγητής κ. Γιάννης Πανούσης, η καθηγήτρια κ.. Ισμήνη Κριάρη Κατράνη, ο διευθυντής του κολλεγίου Αθηνών κ. Σωκράτης Κουγέας, η κ. Ισαβέλλα Μονιούδη Οικονομολόγος – Ειδική Επιστήμων στον Συνήγορο του Πολίτη στον Κύκλο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ο κ. Δημήτρης Ζέρβας Μαθηματικός, υπεύθυνος για τη δια βίου εκπαίδευση, και ύστατος αλλά όχι τελευταίος ο δημοσιογράφος της "Καθημερινής" κ. Τάκης Καμπύλης ως συντονιστής της συζήτησης. Θέλαμε να έχουμε μαζί μας παιδιά και ευχές γιορτινές. Θέλαμε για όλους χαρά και προσδοκίες. Είχαμε φέτος την τύχη εκτός από τη συμπαράσταση του φίλου Νίκου Γιαννή και της κ. Ανδρωνά από την Ευρωπαϊκή Έκφραση να έχουμε μαζί μας ως σύμβουλο επικοινωνίας και συνεργάτη τη φίλη κ. Βίβιαν Ευθυμιοπούλου για να επιτύχουμε ένα άριστο αποτέλεσμα τόσο για τους εισηγητές όσο και για την όλη εκδήλωση. Ήμασταν πανέτοιμοι και αισθανόμασταν γεμάτοι κέφι.
Τώρα είμαστε συντετριμμένοι και αμήχανοι. Πώς να μιλήσεις στα παιδιά… σ'αυτή τη συγκυρία…Πώς να κρυφτείς απ'τα παιδιά…
Εξαιτίας των τραγικών γεγονότων, μια συζήτηση για την Παιδεία κατέστη εξαιρετικά επίκαιρη. Όμως, οι συζητήσεις για να έχουν νόημα, πρέπει να γίνονται με νηφαλιότητα, σ' ένα περιβάλλον ηρεμίας και ειρήνης. Για το λόγο αυτό και υπό το βάρος λιγότερο των γεγονότων και περισσότερο της οδύνης που μας προκάλεσαν αποφασίσαμε να αναβάλλουμε τη συζήτηση για τις αρχές νέου χρόνου. Ευχαριστούμε πολύ για το ενδιαφέρον που επιδείξατε και την τιμή που μας κάνατε αλλά ο λόγος τώρα είναι στην ιστορία και οφείλουμε να κοντοσταθούμε και να την ακούσουμε.
Ελπίζουμε και ευχόμαστε όταν αξιωθούμε να επανέλθουμε ο διάλογος και η ανταλλαγή ιδεών να δίνουν νόημα στα γεγονότα.

Ο Νέος Χρόνος ας μας βρει πιο ώριμους και με ελπίδες.

Σας ευχαριστούμε πολύ όλους και τον καθένα ξεχωριστά από καρδιάς.

Ντρεπόμαστε και θνηνούμε

Από το άρθρο 46 του Κώδικα περί Δικηγόρων
1.Εν τη ασκήσει του λειτουργήματός του αυτού ο Δικηγόρος οφείλει να εκτελή την ανατιθεμένην σε αυτόν εντολή ευσυνειδήτως και επιμελώς, προσπαθών να …………συμβάλει εις την επικράτησιν της αλήθειας και του δικαίου
1. Οφείλει ιδία να μην υπερασπίζει παρανόμους και προφανώς αδίκους υποθέσεις, να απέχει παντός μη ευθέος τρόπου υπερασπίσεως…

Κάθε δικηγόρος σήμερα έχει λόγο να ντρέπεται και να θρηνεί. Κάθε δικηγόρος σήμερα οφείλει ένα μεγάλο συγνώμη σε όλα τα παιδιά του κόσμου και στη μάνα του Αλέξη, στην οικογένειά του. Ολοι μας ντρεπόμαστε για την προσβολή ενός αγγέλου. Ολοι μας ντρεπόμαστε γιατί μόνον οι αθώοι την πληρώνουν. Το παιδί δε γυρίζει πίσω. θα κουβαλάμε για πάντα το αίμα του. Εμείς να δούμε πώς θα τη βγάλουμε καθαρή. Εμείς οι δικηγόροι που σήμερα ντρεπόμαστε και θρηνούμε.

προς όλα τα "παλιόπαιδα"

Tα Νομικά Νέα εδώ και καιρό έχουν σωπάσει. Αρχικά γιατί μετακόμιζαν. Στη συνέχεια γιατί απλά δεν υπάρχουν λόγια.
Σήμερα τα Νομικά Νέα μιλούν ξανά από την οδό Μπουμπουλίνας 4 όπου βρίσκονται και μοιράζονται μαζί με τους υπόλοιπους ενοίκους αυτής της πολυκατοικίας του μεσοπολέμου τη γεύση της φωτιάς και των χημικών. Μας είδατε στην τηλεόραση, είμαστε οι… διπλανοί του "Πλαισίου".

Τα Νομικά Νέα σε καθαρά φιλικό επίπεδο έδωσαν το γραφείο τους στην οδό Μεθώνης για να στεγάσει το μπαζάρ των Δρόμων Ζωής το περασμένο σαββατοκύριακο. Του αγίου Νικολάου η Μεθώνης 75 ανήκε σε κάμποσα χαρούμενα παιδιά, μαυριδερά τα περισσότερα που χόρευαν μαζί με τα παιδιά όλων σας. Είχαν το πάρτυ τους όταν έφθασαν τα μαντάτα:

Ο Αλέξης πυροβολήθηκε δυό δρόμους πιο κάτω. Η πόλη καίγεται.
Μείναμε με τη Μάτα, τον Κώστα, το Γιώργο, την Τίνα, να φυγαδέψουμε τα παιδιά από τις φωτιές στο δρόμο που καιγόταν, μην ξέροντας πώς να δικαιολογήσουμε το τίμημα αυτής της πρωτοβουλίας.

Τους θαυμάσαμε όλους.
Τα παιδιά είναι καλά και σας διαβεβαιώνουμε ότι έφυγαν γελώντας και άφοβα.
Την άλλη μέρα 138 γενναίοι προσήλθαν στο μπαζάρ τους μέχρι να τους διώξουν και αυτούς τα δακρυγόνα και οι φωτιές φυσικά και οι εθελοντές ήταν εκεί. Ολοι και με χαμόγελο.

Οι Δρόμοι Ζωής παρόλα αυτά εμμένουν στην ελπίδα:

Αγαπητοί φίλοι,

Όπως ίσως έχετε πληροφορηθεί, ή φανταστεί, το μπαζάρ των Δρόμων Ζωής, δεν λειτούργησε σχεδόν καθόλου την Κυριακή 7/12, λόγω της έκτακτης επικαιρότητας και των επεισοδίων που συνέβαιναν στο κέντρο μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου.

Για το λόγο αυτό και με δεδομένο ότι αρκετά από τα προϊόντα που με τόση φροντίδα είχαμε ετοιμάσει, παρέμειναν αδιάθετα, πήραμε την απόφαση να ανοίξουμε για μια ακόμη ημέρα το μπαζάρ μας στον κόσμο, το Σάββατο 13 Δεκεμβρίου από τις 10:00 το πρωί έως τις 8:00 το βράδυ αυτή τη φορά σε πολύ μικρότερη κλίμακα στο κέντρο επικοινωνίας των Δρόμων Ζωής, Γαργηττίων 12 στο Γκάζι. Στο κέντρο επικοινωνίας μπορείτε να έρθετε πολύ εύκολα με το Μετρό (στάση Κεραμεικός- έξοδος Κωνσταντινουπόλεως). Συνημμένο θα βρείτε ένα χάρτη της περιοχής.

Ανάμεσα στα είδη που διαθέτουμε θα βρείτε : Χειροποίητα κοσμήματα, αξεσουάρ ένδυσης, χριστουγεννιάτικα στολίδια, κεριά, διακοσμητικά για το σπίτι, αλλά και αγνό μέλι, εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο καθώς και φίνο ξύδι αρωματισμένα με αρωματικά βότανα, γλυκά κουταλιού και μαρμελάδες εξαιρετικής έμπνευσης και ποιότητας, τουρσί, chutney, κρασιά εκλεκτά αλλά και υψηλής ποιότητας καινούργια και μεταχειρισμένα βιβλία, όλα σε λογικές τιμές και με εξαιρετική συσκευασία δώρου.

Σίγουροι ότι το κέντρο επικοινωνίας για τα παιδιά είναι ένας από τους λιγοστούς θύλακες ελπίδας που επιμένουν να ανατρέπουν το κατεστημένο προσφέροντας στα παιδιά αγάπη, υποστήριξη και ένα χώρο ελεύθερης έκφρασης, ελπίζουμε στην στήριξη σας για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε το έργο μας.

Για τους Δρόμους Ζωής,

Τίνα Σταύρου
Υπεύθυνη Δημοσίων σχέσεων
e-mail : pr@dromoi-zois.gr


Εμείς τι άλλου να πούμε?

Για τον Αλέξη και τον Ιρφάν,
Για να μπορούν να κυκλοφορούν στο δρόμο
Ας είμαστε όλοι εκεί.

Για να έχουν το δικαίωμα στη ζωή όλα τα παιδιά και όλα τα "παλιόπαιδα"

Εμείς αν και δικηγόροι, παραμένουμε "παλιόπαιδα" και θέλουμε τους συμπολίτες μας ζωντανούς και χαρούμενους και ζητάμε συγνώμη από όλους για όσα έγιναν. Φαινομενικά μόνο δεν φταίμε. Στην πραγματικότητα όλοι έχουμε μερίδιο ευθύνης.

Κάθε δικηγόρος σήμερα έχει ειδικούς λόγους να ντρέπεται και να θρηνεί.

Ας είναι!