ΝΟΜΙΚΑ ΝΕΑ

NOMIKΑ ΝΕΑ LAW BLOG

NOMIKΑ ΝΕΑ LAW BLOG

Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου 2009

Τα πρωτάκια της Νομικής!

Tα πρωτάκια της νομικής μετά από την αγωνία για την αναβολή/ματαίωση της εξεταστικής τους άρχισαν εξετάσεις. Νομίζω ξεκίνησαν με συνταγματικό προχθές.
Τα πρωτάκια της νομικής γράφτηκαν το Σεπτέμβρη μεσούσης της συζήτησης για το 16 που δεν αναθεωρήθηκε και τα ιδιωτικά ΑΕΙ, την οργή των μελών ΔΕΠ, τα ζητήματα του Συνασπισμού, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ κοκ. Εκαναν ελάχιστα μαθήματα μέχρι του Αγίου Νικολάου όπου ένα άλλο παιδάκι έχασε τη ζωή του κοντά στη σχολή τους. Τα πρωτάκια βγήκαν στο δρόμο.
Λίγο μετά η σχολή τους κάηκε ολοσχερώς και πρόσφατα έμαθα τα πεπραγμένα της πρυτανείας δια στόματος Αντιπρυτάνεως σε σχέση με το κεντρικό κτίριο, όταν υποχρεώθηκε να ανοίξει την πόρτα στους διαδηλωτές και να διαπραγματευθεί...(όπως ο ίδιος αναφέρει στην Καθημερινή).
Τα πρωτάκια, όσα δεν είχαν χαθεί τελείως από τα θρανία μάζεψαν τα κουρέλια της απογοήτευσής τους μετά από το μόχθο των Πανελληνίων για το απόλυτο 20 που απαιτεί η Νομική Σχολή της Αθήνας και πήγαν να εξετασθούν τη μέρα που τους όρισαν.
Εξετάσθηκαν από ότι διαπίστωσα σε ένα αντικείμενο (μιλώντας για το Συνταγματικό) που εγώ διδάχθηκα από 4 τουλάχιστον καθηγητές τότε (1981 μιλάμε!) στο πρώτο έτος. Ο Νίκος Αλιβιζάτος Συνταγματική Ιστορία, ο Μάνεσης τα γενικά - φιλοσοφικά, ο Κασιμάτης όργανα του Κράτους, κοκ... χώρια τα φροντιστήρια. Την ύλη αυτή όταν την εξετασθήκαμε είχαμε γίνει μια παρέα, είχαμε μπει στο νόημα, παρακολουθούσαμε το Ανώτατο Φροντιστήριο που εκεί ήταν όλοι μαζεμένοι συμπεριλαμβανομένων και πολλών δικαστών... στο τέλος το αγαπήσαμε το μάθημα. Ο Κασιμάτης μας πήγαινε ταβέρνα μια φορά την εβδομάδα ΟΛΟΥΣ κατά το γερμανικό πρότυπο, ο Αλιβιζάτος ξεχνούσε να φύγει από τη σχολή...
Τώρα τα πρωτάκια ακόμη και αυτά που λάτρεψαν το Σπύρο Βλαχόπουλο ας πούμε που τους κάνει όπως λένε τέλειο μάθημα δεν ξέρουν και πολλά. Δεν ξέρουν καθηγητές ούτε απόψεις και μαθαίνουν απ΄ έξω το βιβλίο. Τρόμαξα που το άκουσα! Απ'έξω το βιβλίο του συνταγματικού! αν τόλεγες στο Μάνεση θα σε είχε στείλει σπίτι σου τότε...
Σκέπτομαι ότι ίσως παραμεγάλωσα... και εξιδανικεύω τα παλιά. Και όμως, θεωρώ ότι οι σπουδές μου στην Αθήνα δεν ήταν σπουδαίες. Εστω και αν όταν πήγα στο Παρίσι ήμουν πολύ μπροστά από την τάξη εκεί. Οπως και όλα τα ελληνάκια της σειράς μου: η Πρεβεδούρου, ο Τομαράς, ο Οικονόμου (γνωστοί και έγκυροι συνάδελφοι και δικαστές σήμερα...). Ο καθηγητής ο γάλλος που έκανα διδακτορικό είχε να λέει για το πόσο καλός ήταν ο Δελλής και η Σιταρά... Βροχή οι διδάκτορες...
Τα πρωτάκια σήμερα μας υφίστανται. Οι τότε διδάκτορες και επαγγελματίες τα έχουμε περιλάβει και τους έχουμε αλλάξει τον αδόξαστο. Τα ειρωνευόμαστε, όπως έμαθα ότι έκανε γνωστός έμπορος όπλων στη σχολή, τα στέλνουμε στα φροντιστήρια όχι για πτυχίο αστικού αλλά για συνταγματικό εξαμήνου, τα άφήνουμε στην τύχη τους να πάνε να χαθούν τα σιχαμένα...
Τι έμεινε σε μας από κείνα τα χρόνια αναρωτιέμαι... Η δείψα για χρήμα των 80-90? τα σκάνδαλα του 89 και εντεύθεν? η υπουργοποίηση των συνταγματολόγων? η καριέρα, η καριέρα, η καριέρα... και η αντιπαράθεση με τη γενιά του πολυτεχνείου που δεν έχει τελειωμό καθώς δε λέει να ξεκουμπιστεί από καμία δημόσια και ιδιωτική θέση ανταλλάσσοντας τον ηρωϊσμό της με μάσα.. (έστω και αν υπάρχουν εξαιρέσεις δυστυχώς αυτός είναι ο κανόνας)...
Τα πρωτάκια κοιτάζουν εκστατικά τα χάλια μας και καθώς δεν έχουν μάθει να ασκούν κριτική (διότι ως γονείς δεν τους το επιτρέψαμε) καθώς περιφέρονταν στο μπαμπά το σαββατοκύριακο στη γιαγιά μεσοβδόμαδα να δει η μαμά το γκόμενο...
Τα πρωτάκια κλαίνε και έχουν άγχος γιατί τώρα πέρασε η ασφάλεια του σχολείου και πρέπει να αρθρώσουν δικό τους λόγο.
Με τα κόμματα? δεν είμαστε καλά!
με τα πρόσωπα? άντε από δω!
με τι? με ποιόν?
Μόνα σας πρωτάκια... μόνα σας... θα την παλαίψετε.
Οσο για μας, θα αναρωτιόμαστε γιατί το επίπεδο είναι κακό, γιατί οι νέοι συνάδελφοι είναι αγράμματοι και τέτοια. Θα ζηλεύουμε τα κορίτσια με τα ωραία σώματα και τα αγόρια με τον πιό ήπιο ανδρισμό. Θα βλέπουμε τις συνέπειες της Ευρώπης στην εικόνα τους μαζί με την απόγνωση και τις ελπίδες τους.
Μόνα σας πρωτάκια θα την παλαίψετε! και ας ξαναδώσετε κανένα μάθημα δε βλάπτει. Ο αυτοσεβασμός που αξιώνετε είναι άνευ σημασίας για το συγκεκριμένο σύστημα. Θα πάρετε το πτυχίο σας όπως και το απολυτήριο και θα ξέρετε πως τίποτε δεν έχει και τόση σημασία καθώς θα κατευθύνεστε για μεταπτυχιακά στο Λονδίνο ή στην ΝΥ.
Τη ζωή θα την κάνετε μόνα σας να αξίζει. Γιατί ο καθένας έχει τη ζωή που του αξίζει. Εμάς ας πούμε που μας δόθηκαν ευκαιρίες κοιτάξτε πώς καταντήσαμε! να μη θέλετε να μας βλέπετε!
Ισως εσείς που την παλεύετε μόνα σας να τα καταφέρετε καλύτερα.
Εχετε τώρα να δώσετε Γενικές Αρχές. Δε θα σας πω τι γινόταν κάποτε στο Αστικό γιατί θα ζηλέψετε.Ενα χρόνο 15 άνθρωποι καθόντουσαν να μας ανοίξουν τα μάτια. Ο Σταθόπουλος, ο Κουμάντος, ο Γεωργιάδης, ο Δωρής, ο Καλλιμόπουλος και χώρια άπειρα φροντιστήρια και ανώτατα σεμινάρια χωρίς εβδομαδαία ταβέρνα αυτά . Εσείς με τα αποκαίδια των καταλήψεων και ένα σκοτωμένο παιδάκι στο διπλανό τετρέγωνο θα δώσετε εξετάσεις το ίδιο μάθημα.
Αντε καλή επιτυχία και καλά κουράγια πρωτάκια...

5 σχόλια:

marianaonice είπε...

Ναι καλή επιτυχία να έχουν Ελένη μου τα παιδιά!
Πόσο δύσκολη κάναμε τη ζωή τους εμείς οι μεγάλοι!
Τι να πω;;
Πράγματι καλά κουράγια τους χρειάζονται!

Patsman είπε...

Πάντως, εγώ δεν είμαι τόσο απαισιόδοξος όσο εσύ για τους φοιτητές της Νομικής. Τυχαίνει να είμαι τεταρτοετής στη Θεσσαλονίκη και πρέπει να πω ότι υπάρχουν καθηγητές, πραγματικοί ιδεολόγοι, ακόμα και σήμερα (βλ. Μανιτάκης, Μπιτζιλέκης). Ακόμα και κάποιοι νεότεροι είναι εξίσου καλοί και έχουν διάθεση να προσφέρουν σ' εμάς, σε ένα τόσο δύσκολο και αντιεκπαιδευτικό περιβάλλον.

Ελένη Τροβά είπε...

Πράγματι Patsman υπάρχουν εξαιρέσεις στο Πανεπιστήμιο όπως παντού. Επίσης είναι πολύ σημαντικό ότι εσύ το βλέπεις με τον τρόπο αυτό.

Μαριάνα, δυνατά!

e-Lawyer είπε...

Ελένη είχαμε τους ίδιους καθηγητές!!! (Πλην Μάνεση). Δεν ήξερα ότι ο Αλιβιζάτος δίδασκε από τόσο νωρίς.
Ωραία τα λες πάντως - άκου απέξω βιβλία!!!

Ελένη Τροβά είπε...

είδες e-lawyer που αν και νεώτερος είχαμε τους ίδιους! ο Μάνεσης πήρε σύνταξη στα χρόνια μου.