Haben Girma, Δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Ονομάζεται  Haben Girma. 
Γεννήθηκε στην Καλιφόρνια το 1980 από μητέρα αφρικανή από την Ερυθραία. Παρακολούθησε σχολείο στις ΗΠΑ και αποφοίτησε από το Harvard. Είναι η πρώτη κωφή και τυφλή απόφοιτος του Πανεπιστημίου αυτού ας σημειωθεί με βαθμό magna cum laude. Με αφορμή τιμητική εκδήλωση για τα άτομα με ειδικές ανάγκες συνάντησε τον Πρόεδρο Ομπάμα ο οποίος έγραψε στο ειδικό πληκτρολόγιο γι΄αυτήν.
Είναι δικηγόρος και ασχολείται με το δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. 

Η γιαγιά της στην Ερυθραία πιστεύει ότι η επιτυχία της είναι μαγική. Βασίσθηκε όμως στην σύγχρονη τεχνολογία η οποία σε συνδυασμό με τις ικανότητες της Haben και το ανοιχτό εκπαιδευτικό σύστημα θρυμμάτισε τους κάθε είδους περιορισμούς.
Εμπνευση για όλους θεωρείται από τον Πρόεδρο Obama επίσης νομικό.



 

 Κάθε φορά που θα αγκομαχάμε για τα δεινά της δικηγορίας και της ζωής μας ας την σκεπτόμαστε και ας πιστεύψουμε στο αδύνατο. Και αυτή άλλωστε είναι μία συνάδελφος όπως εμείς: Δικηγόρος

Αποζημίωση για τα θύματα της χάρτινης πολυκατοικίας στο Αίγιο

 Πάρα πολύ συχνά απελπιζόμαστε για την καθυστέρηση απονομής δικαιοσύνης, για την καθυστέρηση απόδοσης δικαιοσύνης που εντείνει το αίσθημα της ήττας και της αδικίας. Δεν είναι μόνον η Τρόικα που διαμαρτύρεται για την καθυστέρηση των δικών και της έκδοσης αποφάσεων. Είναι κυρίως τα βαθύτερα ανθρώπινα συναισθήματα που πληγώνονται και εδραιώνουν το αίσθημα ότι ποτέ κανείς δεν θα βρει το δίκιο του.

Αναδημοσιεύουμε το άρθρο απο τον Φιλόδημο για να  θυμόμαστε όλοι , ιδίως οι δικηγόροι ότι έργο μας σε μια χώρα που αργεί και απελπίζει είναι να επιμένουμε και να αντέχουμε. Αρετή μας δε το πείσμα παρά τα όσα αντίθετα μπορεί να πει κανείς. Συγχαίρουμε τους συναδέλφους για τον αγώνα τους και παίρνουμε έμπνευση από τη δουλειά τους.

 

Η δικαίωση ήρθε 20 χρόνια μετά - Το Διοικητικό Εφετείο Πατρών "αποζημιώνει" τα θύματα της φονικής πολυκατοικίας

Γράφτηκε από τον/την Φιλόδημος στις 23 Νοέμβριος 2015. Κατηγορία Κοινωνικά

Μπορεί να πέρασαν 20 ολόκληρα χρόνια, όμως κάθε αναφορά στον σεισμό του 1995 ξυπνά μνήμες και ευαισθητοποιεί κάθε Αιγιαλέα.Κι αν ο χρόνος έσβησε σιγά –σιγά κάποια σημάδια, οι μνήμες και οι πληγές για τους ανθρώπους που βίωσαν τη φρίκη στο κτίριο της οδού Δεσποτοπούλων που κατέρρευσε σαν «χάρτινος πύργος», δεν θα σβήσουν ποτέ!
Ιδίως για όσους έχασαν εκεί αγαπημένα τους πρόσωπα, αλλά και για όσους κατάφεραν να βγουν ζωντανοί, η νύχτα της 15ης Ιούνη μένει χαραγμένη στις ψυχές τους, αφού από τότε… η ζωή τους άλλαξε.

Το αυθόρμητο ερώτημα που γεννάται σε κάθε συμπολίτη είναι εάν έστω σήμερα, 20 ολόκληρα χρόνια μετά, η Πολιτεία θα αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες της έναντι των θυμάτων της πολυκατοικίας αφού περνώντας μέσα από μια χρονοβόρα και παράλληλα ψυχοφθόρα διαδικασία το Διοικητικό Εφετείο Πατρών εξέδωσε απόφαση με την οποία δικαιώνονται οι «13» οικογένειες αλλά και όσοι τραυματίστηκαν βαρύτατα ή έχασαν τις ιδιοκτησίες τους και οι οποίοι είχαν προσφύγει στη Δικαιοσύνη.

Με ικανοποίηση για την απόφαση αλλά φορτισμένος συναισθηματικά ο Αιγιώτης (συνταξιούχος πλέον) δικηγόρος Χάρης Παπαθανασόπουλος μίλησε στον «Ημερήσιο Αχαΐας» για τις ατελείωτες εργατοώρες και τον αγώνα που απαιτήθηκε όλα αυτά τα χρόνια μέχρι να φτάσουμε στην σημερινή απόφαση.

Παρών στην συνομιλία μας και ο επίσης δικηγόρος του Αιγίου κ. Γιάννης Ρωμανός για τον οποίο ο κ.Παπαθανασόπουλος τόνισε με συγκίνηση ότι στην κυριολεξία οφείλεται στο πρόσωπό του η επιτυχία, λόγω της δουλειάς και του αγώνα που έκανε.

Το ιστορικό

Από τα 6,1 φονικά ρίχτερ που «λάβωσαν» ολόκληρη τη πόλη, δύο ήσαν τα κτίρια που κατέρρευσαν παίρνοντας μαζί τους… ανθρώπινες ζωές. Το Ξενοδοχείο «Ελίκη» στα Βαλιμίτικα και η μοιραία πολυκατοικία της οδού Δεσποτοπούλων.

Τότε ασκήθηκε αυτεπάγγελτη ποινική δίωξη για παραλείψεις, στην κατασκευή της πολυκατοικίας που οδήγησαν στην πτώση της, τόσο σε εργολάβο όσο και σε μηχανικό, χωρίς ωστόσο να υπάρξει καταδικαστική απόφαση λόγω παραγραφής.

-Το 2000 οι συγγενείς των θυμάτων, προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη, και κατέθεσαν αγωγή εναντίον του Ελληνικού Δημοσίου και της Νομαρχίας Αχαΐας, ως τότε εποπτεύουσας Αρχής της Πολεοδομίας Αιγίου για τις παράνομες πράξεις και παραλείψεις της κατά τον έλεγχο των στατικών μελετών, αλλά κυρίως για την παράλειψη των οφειλόμενων νόμιμων ελέγχων κατά το στάδιο κατασκευής της πολυκατοικίας.

Τις υποθέσεις των περισσότερων θυμάτων (13 συνολικά), είχε αναλάβει ο Αιγιώτης δικηγόρος Χάρης Παπαθανασόπουλος συντάσσοντας αγωγή για μια σειρά παράνομων πράξεων και παραλείψεων.

-Ένα χρόνο μετά, το 2001 απορρίπτεται η αγωγή με την αιτιολογία ότι έπρεπε να συνταχθεί για το καθένα ξεχωριστά από τα αδικήματα αγωγή (π.χ. άλλη αγωγή για ψυχική οδύνη, άλλη αγωγή ηθική βλάβη εκείνων που τραυματίστηκαν και άλλη για τις υλικές ζημίες κλπ.). Έτσι τον Σεπτέμβρη του 2001 συντάσσονται και κατατίθενται «4» διαφορετικές αγωγές.

-Το 2004 με απόφασή του – που αποτέλεσε «σταθμό» για τη νομολογία των ελληνικών δικαστηρίων, καθώς ήταν η πρώτη δικαστική απόφαση που αναγνώρισε την ευθύνη της Πολεοδομικής Υπηρεσίας για πράξεις και παραλείψεις που συνδέονται αιτιωδώς με την πτώση κτίσματος από σεισμό -  το Διοικητικό Πρωτοδικείο δικαιώνει τα θύματα της πολυκατοικίας, ωστόσο η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδος, στην αρμοδιότητα της οποίας υπάγεται πλέον η Πολεοδομία με την εφαρμογή του «Καλλικράτη» και την κατάργηση των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων, ασκεί έφεση.

Το Διοικητικό Εφετείο Πατρών κάνει δεκτή την Έφεση με ψήφους 2/1 (υπέρ των θυμάτων είχε ταχθεί ο πρόεδρος του Δ. Εφετείου).

-Έτσι τα θύματα μέσω των Αιγιωτών δικηγόρων στρέφονται στο Συμβούλιο της Επικρατείας που το 2013 εκδίδει απόφαση με την οποία επέρριπτε ευθύνες στην Πολεοδομία και δικαιώνει τους συγγενείς των θυμάτων της πολυκατοικίας.

-Με την απόφασή του το ΣτΕ επιστρέφει την υπόθεση στο Διοικητικό Εφετείο προκειμένου να επανεξεταστεί με άλλη σύνθεση του Δικαστηρίου, όπως και έγινε τον περασμένο Μάρτη.

Παρότι το φετινό καλοκαίρι ήταν ιδιαίτερα δύσκολο για τη χώρα, προς τιμήν του ο εισηγητής της σύνθεσης του δικαστηρίου, όπως χαρακτηριστικά τονίζουν οι δύο Αιγιώτες δικηγόροι, δούλεψε όλο το καλοκαίρι και πολύ σύντομα για τα δεδομένα, μόλις τον Οκτώβρη είχε εκδοθεί η απόφαση που δικαιώνει τα θύματα του σεισμού του 1995.

Από τις 4 αποφάσεις, οι δύο αφορούν υλικές ζημιές, ενώ άλλες δύο ψυχική οδύνη και ηθική βλάβη.

Οι αποφάσεις, αναμένεται να θεωρηθούν από το δικαστήριο και να κοινοποιηθούν κατά το αμέσως προσεχές διάστημα στις αρμόδιες Υπηρεσίες της Περιφέρειας από τους δικηγόρους των εναγόντων και τώρα μένει να δούμε ποιες θα είναι οι αντιδράσεις, αφού η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας καλείται να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να συμμορφωθεί με τις αποφάσεις του Διοικητικού Εφετείου Πατρών που απένειμαν δικαιοσύνη για τους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους ή τα υπάρχοντά τους και ταλαιπωρούνται ακόμα εδώ και 20 ολόκληρα χρόνια!

Αποζημίωση λόγω άρνησης χορήγησης πιστοποιητικού διαφάνειας

Αριθμός αποφάσεως 17094/2015 ΓΑΚ 51343/2008 TO ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Τμήμα 19° Τριμελές Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 29 Ιανουαρίου 2015 με δικαστές τους Παναγιώτη Δανιά, Πρόεδρο Πρωτοδικών Δ.Δ., Κωνσταντίνο Ζουρνατζή και Γεωργία - Βασιλική Σκούπα (εισηγήτρια),, Πρωτόδικες Δ.Δ. και γραμματέα τη Μαρία Μητρογιάννη, δικαστική υπάλληλο, για να δικάσει την αγωγή με ημερομηνία καταθέσεως 30.12.2008, της ανωνύμου εταιρείας με την επωνυμία «...............», η οποία εδρεύει στο Νέο Κόσμο Αττικής (οδός ............... αριθ. ...), εκπροσωπείται νομίμως από τον Χρήστο Μανιάτη, ο οποίος παρεστάθη μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου Απόστολου Παπανωνσταντίνου, κατά α) του Ελληνικού Δημοσίου, το οποίο εκπροσωπείται από τον Υπουργό Οικονομικών και την Ανεξάρτητη Αρχή με την επωνυμία «Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης» (ΕΣΡ), και παρεστάθησαν με δήλωση κατ’ άρθρο 133 παρ. 2 ΚΔΔ του δικαστικού πληρεξουσίου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους Γεωργίου Χαλαζωνίτη και β) της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων, η οποία εκπροσωπείται από τον Περιφερειάρχη της και παρεστάθη δια της πληρεξουσίας δικηγόρου της Διονυσίας Καρούσου. Κατά τη συζήτηση οι παριστάμενοι διάδικοι ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν όσα αναφέρονται στα πρακτικά. Μετά τη συνεδρίαση το Δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη. Αφού μελέτησε τη δικογραφία Σκέφθηκε κατά το νόμο 1. Επειδή, με την υπό κρίση αγωγή, η ενάγουσα εταιρεία ζητεί παραδεκτώς, να αναγνωρισθεί η υποχρέωση του εναγόμενου Ελληνικού Δημοσίου και της Νομαρχιακής Αυτοδιοικήσεως Κέρκυρας (ήδη Περιφέρειας Ιονίων Νήσων) να της καταβάλλουν νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής και έως την ολοσχερή εξόφληση το ποσό των 255.312 ευρώ ως αποζημίωση κατά τα άρθρα 105 και 106 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα και το ποσό των 65.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση κατ’ άρθρο 932 του Αστικού Κώδικα, για την αποκατάσταση της ζημίας και της ηθικής βλάβης που, όπως υποστηρίζει, έχει υποστεί από παράνομες πράξεις των οργάνων των εναγομένων. Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από την εκτίμηση του όλου περιεχομένου του δικογράφου, η ενάγουσα υποστηρίζει ότι κατά πλημμελή εφαρμογή και ερμηνεία των διατάξεων των άρθρων 3 και 4 του ν. 3021/2002 δεν της εχορηγήθη το απαιτούμενο πιστοποιητικό περί μη συνδρομής ασυμβιβάστων ιδιοτήτων στα πρόσωπα των μετόχων της από το ΕΣΡ, με συνέπεια να μην κατακυρωθεί υπέρ της, παρόλο που είχε ανακηρυθχεί προσωρινός μειοδότης, η δημόσια σύμβαση για την εκτέλεση του έργου με την επωνυμία «Βελτίωση Επαρχιακής Οδού Λιβάδι Ρόπα», όπως προεκηρύχθη με την 50764/27.11.2002 Διακήρυξη Δημοπρασίας της Διευθύνσεως Τεχνικών Υπηρεσιών της τότε Νομαρχιακής Αυτοδιοικήσεως Κερκύρας, με προϋπολογιζόμενη δαπάνη 1.970.000 ευρώ 2. Επειδή, στο άρθρο 35 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (ΚΔΔ), ο οποίος εκυρώθη με το άρθρο πρώτο του ν. 2717/1999 (Α’ 97), ορίζεται ότι «Το δικαστήριο ελέγχει και αυτεπαγγέλτως τη συνδρομή των διαδικαστικών προϋποθέσεων». Στο άρθρο 71 παρ. 1 του ΚΔΔ ορίζεται ότι «Αγωγή μπορεί να ασκήσει εκείνος, ο οποίος έχει κατά του Δημοσίου ή άλλου νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου, χρηματική αξίωση από έννομη σχέση δημοσίου δικαίου», στο δε άρθρο 72 με παράτιτλο «Παθητική νομιμοποίηση» ορίζεται ότι «Η αγωγή ασκείται κατά του Δημοσίου ή του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου που είναι υπόχρεο προς ικανοποίηση της κατά την παρ. 1 του προηγούμενου άρθρου αξίωσης». Σύμφωνα με τις ανωτέρω διατάξεις το δικαστήριο οφείλει να ερευνήσει αυτεπαγγέλτως την έλλειψη παθητικής νομιμοποιήσεως του καθ’ ου, εφ’ όσον δε κρίνει ότι η παράνομη πράξη ή παράλειψη, στην οποία θεμελιώνεται το αίτημα της αγωγής, προέρχεται από όργανο νομικού προσώπου άλλου από αυτό κατά του οποίου στρέφεται ο ενάγων, να απορρίψει την αγωγή ως απαράδεκτη (ΣτΕ 3282/2011, 3093/2009, ΔΕφΑθ 3909/2013, 268/2013). Στην προκειμένη περίπτωση με το δικόγραφο της υπό κρίση αγωγής η ενάγουσα εταιρεία στρέφεται κατά της Νομαρχιακής Αυτοδιοικήσεως Κερκύρας και ήδη Περιφέρειας Ιονίων Νήσων, πλην όμως η πράξη, η οποία κατά τους ισχυρισμούς της είναι παράνομη και συνετέλεσε στη ματαίωση της υπογραφής της προαναφερθείσας συμβάσεως δημοσίου έργου και στη συνακόλουθη ζημία στην περιουσία της, εξεδόθη από τα όργανα του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεοράσεως και όχι από τα όργανα της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων. Επομένως, η τελευταία δεν νομιμοποιείται παθητικώς στην υπό κρίση περίπτωση και η αγωγή πρέπει κατά το σκέλος αυτό να απορριφθεί ως απαράδεκτη. 3. Επειδή, ο Εισαγωγικός Νόμος του Αστικού Κώδικα (πδ 456/1984, Α’ 164, ΕισΝΑΚ) ορίζει στο άρθρο 105 ότι: «Για παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων του Δημοσίου κατά την άσκηση της δημόσιας εξουσίας που τους έχει ανατεθεί, το δημόσιο ενέχεται σε αποζημίωση, εκτός αν η πράξη ή η παράλειψη έγινε κατά παράβαση διάταξης που υπάρχει για χάρη του γενικού συμφέροντος ...». Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, για να στοιχειοθετηθεί ευθύνη του Δημοσίου ή νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου προς αποζημίωση, απαιτείται παράνομη πράξη ή παράλειψη ή υλική ενέργεια ή παράλειψη υλικής ενέργειας οργάνων τους κατά την άσκηση της ανατεθειμένης σε αυτά δημόσιας εξουσίας, επίκληση και απόδειξη συγκεκριμένης ζημίας, καθώς και αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της παράνομης πράξεως ή παραλείψεως ή υλικής ενέργειας ή παραλείψεως υλικής ενέργειας και της επελθούσας ζημίας. Ο σύνδεσμος αυτός υφίσταται όταν, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, η φερόμενη ως ζημιογόνος πράξη ή παράλειψη ή υλική ενέργεια, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων και εν όψει των ειδικών συνθηκών της συγκεκριμένης περιπτώσεως, ήταν εξ αντικειμένου ικανή και πρόσφορη να επιφέρει τη ζημία. Εξ άλλου, σε περίπτωση συνδρομής των προϋποθέσεων εφαρμογής του άρθρου 105 ΕισΝΑΚ το Δημόσιο ή το νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου υποχρεούται να αποκαταστήσει, σύμφωνα με το άρθρο 298 του Αστικού Κώδικα (ΑΚ), κάθε θετική ζημία, καθώς και το διαφυγόν κέρδος, εκείνο δηλαδή, το οποίο προσδοκά κανείς με πιθανότητα σύμφωνα με τη συνήθη πορεία των πραγμάτων ή τις ειδικές περιστάσεις και ιδίως τα προπαρασκευαστικά μέτρα που έχουν ληφθεί. Εξ άλλου, την ίδια κατά τ’ ανωτέρω ευθύνη υπέχει το Δημόσιο και στην περίπτωση εκδόσεως από τη Διοίκηση παράνομων πράξεων κατά τη διαδικασία της διενέργειας διαγωνισμού για τη σύναψη διοικητικής συμβάσεως. Και στην περίπτωση, δηλαδή, αυτή η ευθύνη του Δημοσίου προς αποζημίωση είναι αδικοπρακτική και εκτείνεται μέχρι την αποκατάσταση και διαφυγόντος κέρδους, σύμφωνα με το άρθρο 298 του ΑΚ. Επομένως, ο παρανόμως αποκλεισθείς σε διαγωνισμό για σύναψη διοικητικής συμβάσεως μπορεί να ζητήσει ως αποζημίωση ό,τι θα αποκέρδαινε από την κατακύρωση υπέρ αυτού του αποτελέσματος του διαγωνισμού, εφ’ όσον αποδείξει τον αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ του παράνομου αποκλεισμού του και της ζημίας του εκ της μη υπέρ αυτού κατακυρώσεως του αποτελέσματος του διαγωνισμού, δηλαδή εφ’ όσον αποδείξει ότι θα του ανετίθετο η σύμβαση, αν δεν είχε εμφιλοχωρήσει η παράβαση. Η αναζήτηση διαφυγόντος κέρδους υπό την ανωτέρω έννοια δεν αποκλείεται εκ του ότι η αδικοπρακτική ευθύνη του Δημοσίου ανακύπτει σε διοικητικό στάδιο που προηγείται της συνάψεως της συμβάσεως. Και ναι μεν στο στάδιο αυτό ευθύνη του Δημοσίου μπορεί να θεμελιωθεί και στις διατάξεις των άρθρων 197 και 198 του ΑΚ, αναλόγως εφαρμοζόμενες (ΣτΕ 2031/2007), με τις οποίες ρυθμίζεται η ευθύνη των συμβαλλόμενων μερών κατά το στάδιο των διαπραγματεύσεων και κατά τις οποίες η αποζημίωση του ζημιωθέντος κατά το στάδιο αυτό συνίσταται μόνο στο αρνητικό διαφέρον (διαφέρον διαψεύσεως εμπιστοσύνης), δεν νοείται δε ως ζημία που μπορεί να αποκατασταθεί το απολεσθέν διαφέρον από τη μη εκπλήρωση συμβάσεως που δεν συνήφθη (ΑΠ 1175, 197/2007, 1242/2005, 1678/2001, 1565, 1346/2000 κ.ά.), η ευθύνη όμως του Δημοσίου κατά τις διατάξεις αυτές, οι οποίες στοιχούν προς την κατά το ιδιωτικό δίκαιο ελευθερία των συμβάσεων και τη συναφή με αυτήν, κατ’ αρχήν, έλλειψη νομικής υποχρεώσεως για τη σύναψη συμβάσεως (ΑΠ 197/2007), δεν αποκλείει ευθύνη του Δημοσίου κατά το άρθρο 105 ΕισΝΑΚ (πρβλ. ΑΠ 1132/1977, ΑΠ 1941/1988). Προς τα ανωτέρω, άλλωστε, συμβαδίζει και η διάταξη του άρθρου 9 παρ. 1 του ν. 3886/2010 (Α' 173), με την οποία ρητά ορίζεται ότι ο ενδιαφερόμενος, ο οποίος αποκλείστηκε από τη συμμετοχή του σε διαγωνισμό ή την ανάθεση συμβάσεως του νόμου αυτού κατά παράβαση κανόνα του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως ή του εσωτερικού δικαίου, δικαιούται να αξιώσει από την αναθέτουσα αρχή αποζημίωση, κατ’ ανάλογη εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 197 και 198 ΑΚ, αν -όμως- αποδείξει ότι θα ανετίθετο η σύμβαση, αν δεν είχε εμφιλοχωρήσει η παράβαση, τότε δικαιούται αποζημίωση κατά τις γενικές διατάξεις (ΣτΕ 1943/2013 7μ., 451/2013 7μ., 3040/2014, 1482/2014, 3766/2013). Περαιτέρω, τα δικαστήρια της ουσίας μπορούν να επιδικάσουν εις βάρος του Δημοσίου ή του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης ή ψυχικής οδύνης κατ’ εφαρμογή του άρθρου 932 του Αστικού Κώδικα, χρηματική δε ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης δικαιούνται να ζητήσουν και τα νομικά πρόσωπα, αν υπέστησαν ζημία από τον αντίκτυπο που είχε στην πίστη, το κύρος και την φήμη τους η παράνομη πράξη ή παράλειψη, χωρίς να είναι απαραίτητο να εξειδικεύεται η βλάβη αυτή, όταν από τη φύση της παράνομης πράξεως ή παραλείψεως είναι δυνατόν να επέλθει τέτοια βλάβη (ΣτΕ 451/2013 7μ., 2011, 1482/2014, 11/2010, 322/2009, 1348/2008, 1479/2006, ΑΠ 3/2004 Ολομ., 1889/2008, 1859/2005 κ.ά.). 4. Επειδή, εν προκειμένω, από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας προκύπτουν τα ακόλουθα: Με την 50764/27.112002 διακήρυξη ανοιχτής δημοπρασίας η Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών της (τότε) Νομαρχιακής Αυτοδιοικήσεως Κερκύρας προεκήρυξε δημόσιο μειοδοτικό διαγωνισμό για την επιλογή αναδόχου εκτελέσεως του έργου «Βελτίωση Επαρχιακής Οδού Λιβάδι - Ρόπα» με προϋπολογιζόμενη δαπάνη 1.970.000 ευρώ. Στις 16.07.2003 διεξήχθη επαναληπτική δημοπρασία και η Νομαρχιακή Επιτροπή της Νομαρχιακής Αυτοδιοικήσεως Κερκύρας, η οποία ήτο κατά το διάστημα αυτό αρμόδια για την έγκριση των αποτελεσμάτων των δημοπρασιών, ανεκήρυξε ομόφωνα ως μειοδότρια την ενάγουσα εταιρεία με την 178/08.10.2003 απόφασή της. Δεδομένου ότι σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 3 και 4 του ν. 3201/2002, όπως αυτό ανεφέρετο και στο κείμενο της ανωτέρω διακηρύξεως και αποτελούσε όρο του ουκ άνευ της προαναφερθείσας διακηρύξεως, το ΕΣΡ -ως αρμόδια επί τούτου αρχή- ώφειλε να χορηγήσει πιστοποιητικό περί μη συνδρομής των ασυμβιβάστων του άρθρου 3 του ν. 3201/2002 σχετικά με την ενάγουσα εταιρεία, η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Κερκύρας απέστειλε με το ΤΥ/39077/23.10.2003 έγγραφό της σχετικό αίτημα στο ΕΣΡ. Το τελευταίο αρχικώς με την 229/03.02.2004 απόφασή του και τελικώς με την 2141/10.02.2004 απόφαση του Αντιπροέδρου του απέρριψε το ανωτέρω αίτημα χορηγήσεως πιστοποιητικού περί μη συνδρομής ασυμβιβάστων ιδιοτήτων, με την αιτιολογία ότι ο βασικός μέτοχος της ενάγουσας εταιρείας είναι συγγενής α’ βαθμού με τη μοναδική εταίρο και διαχειρίστρια της ΕΠΕ «...............», στην οποία ανήκει η εκμετάλλευση του τοπικού [Κερκύρας] ραδιοφωνικού σταθμού «...............». Εν συνεχεία, εφ’ όσον δεν ήτο πλέον δυνατή δυνάμει της κείμενης νομοθεσίας (πδ 609/1985 - A 223 σε συνδυασμό προς το ν. 3201/2002) η σύναψη της συμβάσεως εκτελέσεως του ανωτέρω έργου, χωρίς τη χορήγηση του προαναφερθέντος πιστοποιητικού, και στο μεσοδιάστημα είχαν λήξει οι προσφορές των λοιπών συμμετεχόντων στον επίδικο διαγωνισμό, η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Κερκύρας ηκύρωσε με την 51 απόφασή της (Πρακτικό 04/14.04.2004) το αποτέλεσμα του διαγωνισμού και με την 13499/19.04.2004 απόφαση της Διευθύνσεως Τεχνικών Υπηρεσιών της Νομαρχιακής Αυτοδιοικήσεως Κερκύρας προεχώρησε στην επαναδημοπράτηση του επίδικου έργου. Εν τω μεταξύ, η ενάγουσα εταιρεία είχε ασκήσει στο ΕΣΡ την από 13.04.2004 αίτηση ανακλήσεως των ανωτέρω πράξεών του, η οποία απερρίφθη με την 167/09.06.2004 απόφασή του. Ομοίως είχε απορριφθεί με την 1004/2004 απόφαση της Επιτροπής Αναστολών του ΣτΕ αίτηση αναστολής του 04/14.04.2004 Πρακτικού της Νομαρχιακής Αυτοδιοικήσεως Κερκύρας και της 13499/19.04.2004 αποφάσεως επανδημοπρατήσεως του επίδικου έργου. Κατόπιν τούτων, η ενάγουσα εταιρεία ήσκησε ενώπιον του ΣτΕ τις με αριθμό καταθέσεως 2907/2004 και 3890/2004 αιτήσεις ακυρώσεως, οι οποίες αφεώρουν η μεν πρώτη τις 2141/10.02.2004 και 229/03.02.2004 αποφάσεις του ΕΣΡ και η δε δεύτερη το 04/14.04.2004 Πρακτικό της Νομαρχιακής Αυτοδιοικήσεως Κερκύρας και την 13499/19.04.2004 απόφαση για την επαναδημοπράτηση του επίδικου έργου. Με τις 2979/2013 και 3988/2013 αποφάσεις του ΣτΕ ηκυρώθησαν αντιστοίχως οι ανωτέρω πράξεις, οι μεν αποφάσεις του ΕΣΡ, διότι εξεδόθησαν κατ’ εφαρμογή διατάξεων που εκρίθησαν αντισυνταγματικές και χωρίς την προηγούμενη έρευνα, εάν η ενάγουσα εταιρεία είχε προβεί σε παράνομες ή αθέμιτες ενέργειες, προκειμένου να επιτύχει την ανάθεση του επίδικου έργου, οι δε αποφάσεις της Νομαρχιακής Αυτοδιοικήσεως Κερκύρας, διότι αυτές εστηρίχθησαν σε ακυρωθείσες με δικαστική απόφαση πράξεις. 5. Επειδή, ήδη η ενάγουσα εταιρεία με την υπό κρίση αγωγή και το νομίμως κατατεθέν υπόμνημά της ζητεί να αναγνωρισθεί ότι το Ελληνικό Δημόσιο οφείλει να της καταβάλλει νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής και έως την ολοσχερή εξόφληση το ποσό των 255.312 ευρώ ως αποζημίωση κατά το άρθρο 105 ΕισΝΑΚ και το ποσό των 65.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση κατ’ άρθρο 932 ΑΚ, για την αποκατάσταση της ζημίας και της ηθικής βλάβης που, όπως υποστηρίζει, έχει υποστεί από παράνομες πράξεις των οργάνων του εναγομένου Ελληνικού Δημοσίου. Συγκεκριμένα, διατείνεται ότι κατά παράβαση, κακή εφαρμογή και ερμηνεία των διατάξεων των άρθρων 3 και 4 του ν. 3021/2002 το ΕΣΡ απέρριψε το αίτημα για χορήγηση του επίδικου πιστοποιητικού, σε κάθε περίπτωση ώφειλε να διερευνήσει και να αιτιολογήσει επαρκώς, από ποια στοιχεία προέκυπτε η εικονικότητα της γονικής παροχής του βασικού μετόχου της ενάγουσας εταιρείας προς τη θυγατέρα του και μοναδική διαχειρίστρια του τοπικού ραδιοφωνικού σταθμού «...............» καθώς και πώς αυτή η ενέργεια επηρέαζε την οικονομική αυτοτέλεια των προσώπων αυτών, αποτελούσε αθέμιτο μέσο για την κατακύρωση του αποτελέσματος του επίδικου διαγωνισμού υπέρ της ενάγουσας εταιρείας και δικαιολογούσε τη μη χορήγηση του ανωτέρω πιστοποιητικού. Περαιτέρω, διατείνεται ότι η παράνομη αυτή ενέργεια των οργάνων του ΕΣΡ συνετέλεσε ουσιωδώς στο να να ζημιωθεί η ενάγουσα εταιρεία, διότι δεν υπεγράφη τελικώς με αυτήν η επίδικη δημόσια σύμβαση, παρόλο που είχε ανακηρυχθεί αυτή τελικός μειοδότης και είχε κατακυρωθεί υπέρ της το αποτέλεσμα του διαγωνισμού, το οποίο συνεπεία της ανωτέρώ παρανομίας εματαιώθη, επανεκηρύχθη αυτός και εν τέλει εξετελέσθη το έργο από άλλη κατασκευαστική εταιρεία. Το δε ύψος της περιουσιακής της ζημίας το υπολογίζει ίσο με το ποσό που αφορούσε το εργολαβικό αντάλλαγμα, το οποίο θα ελάμβανε, εάν είχε υπογραφεί η επίδικη σύμβαση και είχε κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων εκτελεσθεί από αυτήν το επίδικο δημόσιο έργο. Ειδικότερα, αναφέρει ότι δυνάμει της οικονομικής της προσφοράς, η οποία αφορούσε έκπτωση 28% επί του προϋπολογισμού του έργου, ήτοι 1.970.000 επί 28% ίσον με 551.600 ευρώ, άρα τελικού ποσού προϋπολογισμού 1.418.400 (1.970.000 - 551.600), αυτή θα ελάμβανε ως αμοιβή το 18% του ανωτέρω τελικού ποσού, ήτοι 1.418.400 επί 18% ίσον με 255.312 ευρώ. Επιπροσθέτως, διατείνεται ότι από την ανωτέρω ενέργεια των οργάνων του ΕΣΡ ετρώθη η επαγγελματική της φήμη, εστιγματίσθη αυτή στον κύκλο των κατασκευαστών δημοσίων έργων, ως εταιρεία που χρησιμοποιεί αθέμιτα μέσα, προκειμένου να της ανατεθούν δημόσια έργα, με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται στη συμμετοχή σε δημόσιους διαγωνισμούς και να απωλέσει μέρος του κύκλου εργασιών της. Προς απόδειξη των ισχυρισμών της η ενάγουσα εταιρεία επικαλείται και προσκομίζει τα ακόλουθα έγγραφα: α) την 2141/06.02.2004 απόφαση του Αντιπροέδρου του ΕΣΡ, β) το πρακτικό της 229/03.02.2004 συνεδριάσεως του ΕΣΡ, γ) την από 27.11.2002 Διακήρυξη Δημοπρασίας του έργου «Βελτίωση Επαρχιακής Οδού Λιβάδι - Ρόπα», δ) την 2907/2004 αίτηση ακυρώσεως ενώπιον του ΣτΕ, ε) την 3890/2004 αίτηση ακυρώσεως ενώπιον του ΣτΕ, στ) την 2979/2013 απόφαση του ΣτΕ, ζ) την 3988/2013 απόφαση του ΣτΕ, η) την από 09.01.2004 έκθεση του Ειδικού Επιστήμονα - Οικονομολόγου του ΕΣΡ ..............., θ) την 5603/14.04.2004 αίτηση της ενάγουσας εταιρείας προς το ΕΣΡ για την ανάκληση των 2141/10.02.2004 και 229/03.02.2004 αποφάσεών του, ι) το 8652/16.06.2004 διαβιβαστικό έγγραφο του ΕΣΡ με επισυναπτόμενη την 167/09.06.2004 απόφασή του, ια) την 14296/23.04.2004 αίτηση της ενάγουσας εταιρείας προς τη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών της Νομαρχιακής Αυτοδιοικήσεως Κερκύρας, ιβ) την ΤΥ/14296/14.05.2004 απόφαση της Διευθύνσεως Τεχνικών Υπηρεσιών της Νομαρχιακής Αυτοδιοικήσεως Κερκύρας περί επαναδημοπρατήσεως του επίδικου έργου, ιγ) την 5676/17.02.2004 επιστολή της ενάγουσας εταιρείας προς τη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών της Νομαρχιακής Αυτοδιοικήσεως Κερκύρας, ιδ) απόσπασμα του 4/14.04.2004 Πρακτικού της Νομαρχιακής Επιτροπής της Νομαρχιακής Αυτοδιοικήσεως Κερκύρας, ιε) την ΤΥ/ΟΙΚ/13499/19.04.2004 Διακήρυξη Δημοπρασίας της Διευθύνσεως Τεχνικών Υπηρεσιών της Νομαρχιακής Αυτοδιοικήσεως Κερκύρας, ιστ) τον Προϋπολογισμό Μελέτης του επίδικου έργου, ιζ) την Ειδική Συγγραφή Υποχρεώσεων του επίδικου έργου, ιη) την Τεχνική Εκθεση του επίδικου έργου, ιθ) το Περιγραφικό Τιμολόγιο Μελέτης του επίδικου έργου, κ) τη Γενική Συγγραφή Υποχρεώσεων του επίδικου έργου, κα) τη ληφθείσα σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 185 ΚΔΔ ένορκη βεβαίωση του ............... ενώπιον του Ειρηνοδίκου Αθηνών ................ 6. Επειδή, το εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο με το νομίμως κατατεθέν υπόμνημά του ζητεί την απόρριψη της αγωγής, ισχυριζόμενο ότι εν προκειμένω δεν νομιμοποιείται παθητικώς το ΕΣΡ, το οποίο ως ανεξάρτητη διοικητική αρχή στερείται διακεκριμένης νομικής προσωπικότητας, ότι ακόμη και μετά τη δημσσίευση των 2979/2013 και 3988/2013 αποφάσεων του ΣτΕ και τη συνακόλουθη ακύρωση τόσο των αποφάσεων του ΕΣΡ περί μη χορηγήσεως του επίδικου πιστοποιητικού στην ενάγουσα εταιρεία όσο και των αποφάσεων της Διευθύνσεως Τεχνικών Υπηρεσιών της Νομαρχιακής Αυτοδιοικήσεως Κέρκυρας περί ματαιώσεως του επίδικου διαγωνισμού και επανακηρύξεως αυτού, τα αποτελέσματα των αποφάσεων αυτών δεν έχουν αναδρομική ισχύ και συνακολούθως κατά το χρόνο εκδόσεως των επίμαχων πράξεων αυτές ήσαν καθόλα νόμιμες, ώστε να μην συντρέχει εν προκειμένω το στοιχείο της παρανομίας, ότι εν πάση περιπτώσει αποκλειστικώς υπεύθυνη για ενδεχόμενη ζημία στην περιουσία της ενάγουσας εταιρείας από τη ματαίωση της υπογραφής της επίδικης δημοσίας συμβάσεως είναι η νυν Περιφέρεια Ιονίων Νήσων, διότι αυτή ματαίωσε το διαγωνισμό λόγω χρονικής λήξεως των προσφορών των λοιπών συμμετεχόντων σε αυτόν και όχι ένεκα της μη εκδόσεως του επίμαχου πιστοποιητικού από το ΕΣΡ, η δε ευθύνη της ανάγεται στο προσυμβατικό στάδιο, ώστε να κρίνεται δυνάμει των άρθρων 197επ. ΑΚ. Εξ άλλου, ισχυρίζεται ότι έχει υπολογισθεί εσφαλμένως το ποσό για την υποτιθέμενη ζημία της ενάγουσας εταιρείας, το οποίο ανέρχεται ορθώς στο ποσό των 141.840 ευρώ και αντιστοιχεί στο 10% της προσφοράς στον επίδικο διαγωνισμό ως συντελεστή καθαρού κέρδους των επιχειρήσεων που ασχολούνται με την εργοληπτική κατασκευή τεχνικών έργων σύμφωνα με το άρθρο 36α παρ. 2α του ν. 3323/1955. Τέλος, διατείνεται ότι δεν πληρούνται εν προκειμένω οι προϋποθέσεις επιδικάσεως χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης. 7. Επειδή, με τα δεδομένα αυτά το Δικαστήριο, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη όσα εξετέθησαν στην τρίτη σκέψη, ήτοι ότι η ευθύνη του Δημοσίου κατά το άρθρο 105 του ΕισΝΑΚ από την έκδοση παράνομων πράξεων κατά το προσυμβατικό στάδιο είναι ανεξάρτητη από την ευθύνη περί τις διαπραγματεύσεις κατά τα άρθρα 197 και 198 του ΑΚ, περιλαμβάνει δε, κατά το άρθρο 298 του ΑΚ, το διαφυγόν κέρδος από τη μη κατακύρωση του αποτελέσματος του διαγωνισμού, εφ’ όσον ο ενάγων αποδείξει αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ του παράνομου αποκλεισμού και της ζημίας του, εφ’ όσον δηλαδή αποδείξει ότι θα του ανετίθετο η σύμβαση, αν δεν είχε εμφιλοχωρήσει η παράβαση, τις 2979/2013 και 3988/2013 αποφάσεις του ΣτΕ, την 178/08.10.2003 απόφαση της Νομαρχιακής Επιτροπής της Νομαρχιακής Αυτοδιοικήσεως Κερκύρας, με την οποία είχε κατακυρωθεί το αποτέλεσμα του επίδικου διαγωνισμού στην ενάγουσα εταιρεία, το γεγονός ότι μετά την απόρριψη του αιτήματος περί χορηγήσεως του πιστοποιητικού των άρθρων 3 και 4 του ν. 3021/2002 και του διαδραμόντος χρόνου από την κατακύρωση του αποτελέσματος του διαγωνισμού και της ολοκληρώσεως της διαδικασίας ενώπιον του ΕΣΡ, είχε παρέλθει μεγάλο χρονικό διάστημα, με συνέπεια τη λήξη των προσφορών των λοιπών συμμετεχόντων στον επίδικο διαγωνισμό καθιστώντας αναγκαία την επαναπροκήρυξη αυτού, προκειμένου να εκτελεσθεί το επίδικο έργο, χωρίς όμως τη δυνατότητα συμμετοχής στο νέο αυτό διαγωνισμό της ενάγουσας εταιρείας λόγω αδυναμίας χορηγήσεως του επίδικου πιστοποιητικού από το ΕΣΡ, κρίνει ότι η μη χορήγηση του επίδικου πιστοποιητικού από το ΕΣΡ τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με την περιουσιακή ζημία της ενάγουσας εταιρείας. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, η ανωτέρω ζημιογόνος πράξη κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων και εν όψει των ειδικών συνθηκών της συγκεκριμένης περιπτώσεως, ήταν εξ αντικειμένου ικανή και πρόσφορη να επιφέρει την επικαλούμενη ζημία, διότι έαν είχε εκδοθεί το επίδικο πιστοποιητικό, θα είχε ολοκληρωθεί η διαδικασία υπογραφής της ένδικης δημόσιας συμβάσεως με την ενάγουσα εταιρεία και θα είχε κατασκευασθεί το έργο από αυτήν. Για την κατασκευή αυτή σύμφωνα με τη συνήθη πορεία των πραγμάτων και τις ειδικές περιστάσεις η ενάγουσα εταιρεία θα είχε λάβει ως εργολαβικό αντάλλαγμα δυνάμει της οικονομικής της προσφοράς, η οποία αφορούσε έκπτωση 28% επί του προϋπολογισμού του έργου, ήτοι 1.970.000 επί 28% ίσον με 551.600 ευρώ, άρα τελικού ποσού προϋπολογισμού 1.418.400 (1.970.000 - 551.600), το 18% του ανωτέρω τελικού ποσού, ήτοι 1.418.400 επί 18% ίσον με 255.312 ευρώ, το οποίο και θα ισοδυναμούσε με τα ακάθαριστα έσοδά της από την ανωτέρω επαγγελματική δραστηριότητα, εάν αυτή είχε συντελεσθεί (διαφυγόν κέρδος). Επομένως, υπό τα δεδομένα αυτά, πληρούται η αντικειμενική υπόσταση του κανόνα δικαίου του άρθρου 105 ΕισΝΑΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 298 ΑΚ και το εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο ενέχεται σε αποζημίωση για την αποκατάσταση της προκληθείσας ζημίας στην ενάγουσα εταιρεία ένεκα της παράνομης μη χορηγήσεως του πιστοποιητικού περί μη συνδρομής των ασυμβιβάστων των άρθρων 3 και 4 του ν. 3021/2002 από το ΕΣΡ, απορριπτομένων ως αβάσιμων των σχετικών ισχυρισμών του εναγομένου Ελληνικού Δημοσίου περί αποκλειστικής ευθύνης της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων, της ελλείψεως παρανομίας των αποφάσεων του ΕΣΡ και της εφαρμογής εν προκειμένω των διατάξεων 197επ. του ΑΚ. Εξ άλλου, ως προς το αιτούμενο ποσό το Δικαστήριο κρίνει ότι η ενάγουσα εταιρεία δικαιούται αποζημιώσεως για διαφυγόντα κέρδη ύψους 255.312 ευρώ, που αντιστοιχούν στα ακαθάριστα έσοδα τα οποία θα ελάμβανε σύμφωνα με την οικονομική της προσφορά από την εκτέλεση του επίδικου έργου και όχι στο ποσό των 141.840 ευρώ, το οποίο αφορά τα καθαρά έσοδα, δηλ. μετά την απόδοση φόρων και λοιπών εισφορών, όπως εσφαλμένως διατείνεται το εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο απορριπτομένου του σχετικού ισχυρισμού του (πρβλ. ΣτΕ 3040/2014, 1482/2014, ΑΠ 1074/2008, 1171/2007 κ.ά.). Τέλος, ως προς τη ζητούμενη χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, το Δικαστήριο, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη, ότι από την ένδικη παρανομία επήλθε τρώση της επαγγελματικής φήμης της ενάγουσας εταιρείας, η οποία οδήγησε σε αντικειμενική αδυναμία συμμετοχής της σε δημόσιους διαγωνισμούς στην περιοχή εμβέλειας του επίδικου ραδιοφωνικού σταθμού δεδομένης της αρνήσεως χορηγήσεως του ένδικου πιστοποιητικού του ΕΣΡ, μεταξύ δε της βλάβης αυτής και της παρανομίας του ΕΣΡ υπάρχει πρόσφορος αιτιώδης σύνδεσμος, κρίνει ότι η χρηματική ικανοποίηση, την οποία αυτή δικαιούται εν όψει της φύσεως και της εκτάσεως της παρανομίας, των ειδικοτέρων συνθηκών υπό τις οποίες εξεδηλώθη η παράνομη συμπεριφορά του ΕΣΡ, καθώς και της αποδυναμώσεως της επαγγελματικής της φήμης, την οποία υπέστη, πρέπει να προσδιορισθεί στο προσήκον και εύλογο ποσό των δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ, κατά μερική παραδοχή του σχετικού βάσιμου αιτήματός της. 8. Επειδή, κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αγωγή ως προς την Περιφέρεια Ιονίων Νήσων ένεκα ελλείψεως παθητικής νομιμοποιήσεως αυτής, να γίνει εν μέρει δεκτή αυτή και να αναγνωρισθεί η υποχρέωση του εναγομένου Ελληνικού Δημοσίου να καταβάλλει στην ενάγουσα εταιρεία νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής (14-09-2012, βλ. την 1959'/14- 09-2012 Εκθεση Επιδόσεως του Δικαστικού Επιμελητού παρά τω Πρωτοδικείω Αθηνών Σπυρίδωνος Β. Μπάτσιου) και έως την ολοσχερή εξόφληση το ποσό των 255.312 ευρώ ως αποζημίωση κατά τις διατάξεις του άρθρου 105 ΕισΝΑΚ και το ποσό των 2.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 932 ΑΚ. Τέλος, η δικαστική δαπάνη πρέπει να συμίψηφισθεί μεταξύ των διαδίκων εν όψει της μερικής νίκης και ήττας αυτών (άρθρο 275 παρ. 1 ΚΔΔ). ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ Απορρίπτει την αγωγή ως προς την Περιφέρεια Ιονίων Νήσων. Δέχεται εν μέρει την αγωγή ως προς το Ελληνικό Δημόσιο. Αναγνωρίζει την υποχρέωση του Ελληνικού Δημοσίου, όπως καταβάλλει στην ενάγουσα εταιρεία ως αποζημίωση κατά τις διατάξεις του άρθρου 105 ΕισΝΑΚ το ποσό των 255.312 ευρώ και ως χρηματική ικανοποίηση κατά τις διατάξεις του άρθρου 932 ΑΚ το ποσό των 2.000 ευρώ, νομιμοτόκως και τα δύο ανωτέρω ποσά από την επίδοση της αγωγής (14/09/2012) έως την ολοσχερή εξόφληση. Συμψηφίζει τη δικαστική δαπάνη μεταξύ των διαδίκων. Η διάσκεψη του Δικαστηρίου έγινε στην Αθήνα στις 11 Ιουνίου 2015 και η απόφαση δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του, κατά την έκτακτη δημόσια συνεδρίαση της 29 Οκτωβρίου 2015.

Τεράστιες Αποζημιώσεις σε δικηγορικές εταιρίες για πλημμελή άσκηση καθηκόντων δικηγόρου

- 18/11/2015

Πρόσφατα έγινε γνωστή αποζημίωση 200 εκ ευρώ κατά δικηγορικής εταιρίας του Τέξας για malpractice. Η εταιρία αυτή λειτουργεί από το 1902 και απασχολεί 400 δικηγόρους. Η κρίση στις μεγάλες εταιρίες επεκτείνεται τώρα και λόγω των τεράστιων αποζημιώσεων που επιδικάζονται σε βάρος τους. Φυσικά στην αμερική ασφαλίζονται υποχρεωτικά.

O  Scott Martin προσέφυγε το 2013 κατά της εταιρίας Andrews Kurth . Η αποζημίωση που του επιδικάσθηκε είναι πραγματικά μεγάλη. Η υπόθεση αφορούσε οικογενειακή διαφωνία δύο αδελφιών. Η μητέρα μεσολάβησε και συνάφθηκε συμφνωνία συμβιβασμού. Ο πελάτης της εταιρίας σύμφωνα με τις διαβεβαιώσεις του δικηγόρου του πίστεψε ότι είναι δεσμευτικός ο συμβιβασμός αυτός. Τα δικαστήρια όμως διέψευσαν την συμβουλή του δικηγόρου κρίνοντας ότι είναι μια απλή απόπειρα συμβιβασμού χωρίς νομική δεσμευτικότητα.

Η δικηγορική εταιρία είχε χρεώσεις 6 εκ ευρώ για παροχή νομικών υπηρεσιών τον πελάτη αυτό.

Παρότι στην Ελλάδα ανάλογες δίκες δεν έχουν προκύψει ακόμη μετά τις υποθέσεις που αφορούν σε κακή πρακτική των γιατρών δεν μπορούμε παρά να περιμένουμε ανάλογες εξελίξεις.


http://www.mahanyertl.com/2015/breaking-news-andrews-furth-legal-malpractice-verdict/
http://abovethelaw.com/2015/11/which-biglaw-firm-just-got-hit-with-a-200-million-malpractice-verdict/?utm_campaign=Above+the+Law+Partner+Issues&utm_source=hs_email&utm_medium=email&utm_content=23833670&_hsenc=p2ANqtz--M1yfx_sQLiwhfUDMDWyvAAjruh1Tm1XERjFzoAStkBJg94jaCkht7GlqnFCEfbiuFpN8imcBDw17F0bjVHFIkNK_7VA&_hsmi=23833670

ΣτΕ Ολ 3632/2015 ΔΣΑ κατά Υπουργού Περιβάλλοντος

Αριθμός 3632/2015

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ
       
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 7 Νοεμβρίου 2014, με την εξής σύνθεση: Σωτ. Ρίζος, 
Πρόεδρος, Ν. Ρόζος, Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, Δ. Μαρινάκης, Μ. Καραμανώφ, 
Δ. Αλεξανδρής, Π. Ευστρατίου, Ε. Νίκα, Ιω. Γράβαρης, Γ. Τσιμέκας, Α. Ντέμσιας, Ηρ. Τσακόπουλος, 
Μ. Σταματελάτου, Β. Αραβαντινός, Ά. Καλογεροπούλου, Β. Ραφτοπούλου, Δ. Μακρής, Β. 
Αναγνωστοπούλου - Σαρρή, Ηλ. Μάζος, Θ. Τζοβαρίδου, Σύμβουλοι, Μ. Σταματοπούλου, Ο. 
Νικολαράκου, Δ. Βανδώρος, Πάρεδροι. Από τους ανωτέρω οι Σύμβουλοι Ιω. Γράβαρης και Β. 
Αναγνωστοπούλου – Σαρρή καθώς και η Πάρεδρος Μ. Σταματοπούλου μετέχουν ως 
αναπληρωματικά μέλη, σύμφωνα με το άρθρο 26 παρ. 2 του ν. 3719/2008. Γραμματέας η Μ. 
Παπασαράντη.
       
Για να δικάσει την από 6 Φεβρουαρίου 2014 αίτηση:
       
των: 1. Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία «ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΘΗΝΩΝ», που εδρεύει στην Αθήνα 
(Ακαδημίας 60), ο οποίος παρέστη με τους δικηγόρους: α) Γεώργιο Πολίτη (Α.Μ. 2728 ΔΣ Πειραιώς) 
και β) Γεώργιο Ξανθούλη (Α.Μ. 11019), που τους διόρισε με πρακτικό του Διοικητικού του 
Συμβουλίου, 2. σωματείου με την επωνυμία ....., 3. σωματείου με την επωνυμία «.........», που 
εδρεύει στην Αθήνα (....), 4. σωματείου με την επωνυμία «.......», που εδρεύει στην Αθήνα (.........), 
τα οποία παρέστησαν με τους ίδιους πιο πάνω δικηγόρους, που τους διόρισαν με πληρεξούσια, 5. 
αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας με την επωνυμία «....» και τον διακριτικό τίτλο «...», που 
εδρεύει στη Θεσσαλονίκη (...), η οποία δεν παρέστη, 6. σωματείου με την επωνυμία «...», που 
εδρεύει στην Αθήνα (...), 7. αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας με την επωνυμία «..........» και τον 
διακριτικό τίτλο «.....», που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη (........), 8. σωματείου με την επωνυμία 
«.......», που εδρεύει στην Αθήνα (....), 9. σωματείου με την επωνυμία «..........» και τον διακριτικό 
τίτλο «...», που εδρεύει στην Αθήνα (....), τα οποία παρέστησαν με τους ίδιους πιο πάνω 
δικηγόρους, που τους διόρισαν με πληρεξούσια, 10. σωματείου με την επωνυμία «...», που εδρεύει 
στην Αθήνα (...), το οποίο παρέστη με τους ίδιους πιο πάνω δικηγόρους, στους οποίους δόθηκε 
προθεσμία μέχρι τις 18 Νοεμβρίου 2014 για τη νομιμοποίησή τους, 11. Δήμου .. και 12. Δήμου..., οι 
οποίοι παρέστησαν με τους ίδιους πιο πάνω δικηγόρους, που τους διόρισαν με αποφάσεις των 
Οικονομικών τους Επιτροπών, 

κατά των Υπουργών: 1. Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, 2. Εσωτερικών, 3. 
Οικονομικών, 4. Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, 5. Πολιτισμού και Αθλητισμού, 6. Αγροτικής 
Ανάπτυξης και Τροφίμων, 7. Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, 8. Τουρισμού και 9. Ναυτιλίας 
και Αιγαίου, οι οποίοι παρέστησαν με τους: α) Αθηνά Αλεφάντη και β) Νικόλαο Μουδάτσο, Νομικούς 
Συμβούλους του Κράτους,
       
και κατά του παρεμβαίνοντος σωματείου με την επωνυμία «.... (..)», που εδρεύει στην Αθήνα 
(......), το οποίο παρέστη με τη δικηγόρο Μαρία Φλώρου (Α.Μ. 13427), που τη διόρισε με 
πληρεξούσιο.
       
Η πιο πάνω αίτηση εισάγεται στην Ολομέλεια του Δικαστηρίου, κατόπιν της από 8 Μαΐου 2014 
πράξης του Προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, λόγω της σπουδαιότητάς της, σύμφωνα 
με τα άρθρα 14 παρ. 2 εδάφ. α, 20 και 21 του Π.Δ. 18/1989. 
Με την αίτηση αυτή οι αιτούντες επιδιώκουν να ακυρωθούν: α) η υπ’ αριθμ. 67659/9.12.2013 
κοινή απόφαση των καθ’ ων η αίτηση Υπουργών (ΦΕΚ Β΄ 3155/12.12.2013), β) η υπ’ αριθμ. 
65657/9.12.2013 κοινή απόφαση των ιδίων πιο πάνω Υπουργών (ΦΕΚ Β΄ 3156/12.12.2013), γ) η 
υπ’ αριθμ. 51212/17.9.2013 απόφαση του Αναπληρωτή Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και 
Κλιματικής Αλλαγής και κάθε άλλη σχετική πράξη ή παράλειψη της Διοικήσεως. 
       
Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως της εισηγήτριας, Συμβούλου Ε. Νίκα.
       
Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε τους δικηγόρους των αιτούντων που παρέστησαν, οι οποίοι 
ανέπτυξαν και προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους ακυρώσεως και ζήτησαν να γίνει δεκτή η 
αίτηση, την πληρεξουσία του παρεμβαίνοντος σωματείου και τους αντιπροσώπους των Υπουργών, 
οι οποίοι ζήτησαν την απόρριψή της.
       
Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου κ α 
ι

Α φ ο ύ   μ ε λ έ τ η σ ε   τ α   σ χ ε τ ι κ ά   έ γ γ ρ α φ α

Σ κ έ φ θ η κ ε   κ α τ ά   τ ο   Ν ό μ ο
       
1. Επειδή, για την άσκηση της υπό κρίση αιτήσεως καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο (υπ’ αριθμ. 
1330970 και 3784404/2014 ειδικά έντυπα παραβόλου).
       
2. Επειδή, με την αίτηση αυτή, όπως συμπληρώθηκε με το από 30.4.2014 δικόγραφο προσθέτων 
λόγων, ζητείται η ακύρωση: α) της υπ’ αριθμ. 67659/9.12.2013 αποφάσεως της Επιτροπής 
Συντονισμού της Κυβερνητικής Πολιτικής στον Τομέα του Χωροταξικού Σχεδιασμού και της 
Αειφόρου Ανάπτυξης, με τίτλο «Έγκριση τροποποίησης του Ειδικού Πλαισίου Χωροταξικού 
Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης για τον Τουρισμό και της Στρατηγικής Μελέτης 
Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων αυτού» (ΦΕΚ Β΄ 3155/12.12.2013), β) της υπ’ αριθμ. 
65657/9.12.2013 αποφάσεως της αυτής κυβερνητικής επιτροπής, με την οποία εγκρίθηκαν τα 
πορίσματα της εκθέσεως αξιολογήσεως της εφαρμογής του ειδικού χωροταξικού πλαισίου για τον 
τουρισμό (ΦΕΚ Β΄ 3156/12.12.2013), καθώς και γ) της υπ’ αριθμ. 51212/17.9.2013 αποφάσεως 
του Αναπληρωτή Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής με θέμα 
«Συγκρότηση του Εθνικού Συμβουλίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης 
(Ε.Σ.Χ.Σ.Α.Α.)», κατά το μέρος που με αυτήν ορίσθηκε ως Πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου 
Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης ο Γενικός Γραμματέας Χωροταξίας και Αστικού 
Περιβάλλοντος του ιδίου Υπουργείου. 
       
3. Επειδή, η υπόθεση εισάγεται ενώπιον της Ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας με την 
από 8.5.2014 πράξη του Προέδρου λόγω σπουδαιότητας σύμφωνα με το άρθρο 14 παρ. 2 εδαφ. 
α΄ του π.δ/τος 18/1989 (ΦΕΚ Α΄ 8).
       
4. Επειδή, με έννομο συμφέρον παρεμβαίνει στην δίκη υπέρ του κύρους των προσβαλλομένων 
πράξεων το σωματείο «........» διότι, όπως προκύπτει από το προσκομισθέν καταστατικό του, έχει 
ως μέλη επιχειρήσεις των οποίων η δραστηριότητα συνάπτεται με τον τουρισμό, ισχυρίζεται δε ότι 
από ενδεχόμενη ακύρωση των προσβαλλομένων πράξεων βλάπτονται τα μέλη του. 
       
5. Επειδή, κατά την συζήτηση της υποθέσεως στο ακροατήριο δεν παρέστη η αστική μη 
κερδοσκοπική εταιρία με την επωνυμία «...» και τον διακριτικό τίτλο «.....» ούτε εμφανίσθηκε 
εκπρόσωπός της για να δηλώσει ότι εγκρίνει την άσκηση της αιτήσεως αυτής, ενώ, εξ άλλου, δεν 
προσκομίσθηκε, μέσω της Γραμματείας του Δικαστηρίου, συμβολαιογραφική πράξη παροχής 
πληρεξουσιότητας προς τον δικηγόρο που υπογράφει το δικόγραφο της αιτήσεως. Εξ άλλου, οι 
υπογράφοντες το κύριο και πρόσθετο δικόγραφο της κρινομένης αιτήσεως δικηγόροι, οι οποίοι και 
παρέστησαν κατά την συζήτηση της υποθέσεως στο ακροατήριο ως πληρεξούσιοι των λοιπών 
έντεκα (11) αιτούντων, έχοντες νομιμοποιηθεί προσηκόντως από τους εννέα αιτούντες, ζήτησαν, 
ελλείψει νομιμοποιήσεώς τους από το σωματείο με την επωνυμία «.........» και τον Δήμο..., σχετική 
προθεσμία, η οποία τους χορηγήθηκε, σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 27 του κωδ. π.δ/τος 
18/1989, όπως η παράγραφος αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 παρ. 13 του ν. 1968/1991 
(ΦΕΚ Α΄ 150). Όμως, ως την λήξη της χορηγηθείσης προθεσμίας (18.11.2014), μόνον ο Δήμος .. 
προσκόμισε πλήρη νομιμοποιητικά στοιχεία προς τους ανωτέρω δικηγόρους, ενώ ο «..............» 
δεν προσκόμισε κανένα νομιμοποιητικό στοιχείο. Συνεπώς, ως προς 
δύο αιτούντες, την «.....» και τον «......», η κρινομένη αίτηση πρέπει, σύμφωνα με το άρθρο 27 του 
π.δ/τος 18/1989, όπως αυτό ισχύει, να απορριφθεί ως απαράδεκτη. 
      
 6. Επειδή, κατά την έννοια του άρθρου 90 περ. ζ΄ του ισχύοντος Κώδικα Δικηγόρων (ν. 
4194/2013, ΦΕΚ Α΄ 208), η προστασία του περιβάλλοντος περιλαμβάνεται μεταξύ των ζητημάτων 
για τα οποία αναγνωρίζεται στους δικηγορικούς συλλόγους το δικαίωμα ασκήσεως ενδίκων 
βοηθημάτων (πρβλ. ΣτΕ Ολομ. 4576/1977, 2257/2014). Συνεπώς, με έννομο συμφέρον ασκείται η 
υπό κρίση αίτηση από τον πρώτο αιτούντα δικηγορικό σύλλογο. Περαιτέρω και τα λοιπά αιτούντα 
σωματεία και αστικές εταιρίες, που, όπως προκύπτει από τα προσκομισθέντα καταστατικά τους, 
έχουν σκοπούς σχετικούς με την προστασία και την διαφύλαξη του περιβάλλοντος, των 
οικοσυστημάτων και των οικοτόπων άγριας χλωρίδας και πανίδας της χώρας με έννομο συμφέρον 
ασκούν την κρινομένη αίτηση προβάλλοντας ότι οι ρυθμίσεις του προσβαλλόμενου Ειδικού 
Πλαισίου, κατά των οποίων στρέφονται, θα υποβαθμίσουν το φυσικό, πολιτιστικό και οικιστικό 
περιβάλλον. Τέλος, με έννομο συμφέρον ασκούν την κρινομένη αίτηση οι Δήμοι... και ..., η 
περιφέρεια των οποίων εμπίπτει στις νέες ρυθμίσεις του προσβαλλομένου Ειδικού Πλαισίου.
       
7. Επειδή, με το δικόγραφο της υπό κρίση αιτήσεως ακυρώσεως δεν προβάλλεται λόγος 
ακυρώσεως κατά της τρίτης των προσβαλλομένων πράξεων, ήτοι της υπ’ αριθμ. 51212/17.9.2013 
αποφάσεως του Αναπληρωτή Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής. Ως εκ 
τούτου και ανεξαρτήτως του ζητήματος του εμπροθέσμου της προσβολής της, η αίτηση, κατά το 
μέρος που στρέφεται κατά της πράξεως αυτής, είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη (βλ. άρθρο 17 
παρ. 2 Π.Δ. 18/1989). 
       
8. Επειδή, κατ’ εφαρμογή της συνταγματικής επιταγής περί χωροταξικού σχεδιασμού (άρθρα 24 
παρ. 1 και 2, 79 παρ. 8, 106 παρ. 1 του Συντάγματος) εκδόθηκε, αρχικώς, ο ν. 360/1976 «περί 
Χωροταξίας και Περιβάλλοντος» (ΦΕΚ Α΄ 151), ακολούθως δε ο έχων εν προκειμένω εφαρμογή ν. 
2742/1999 «Χωροταξικός σχεδιασμός και αειφόρος ανάπτυξη και άλλες διατάξεις» (ΦΕΚ Α΄ 207). 
Σύμφωνα με το νόμο αυτό μέσα χωροταξικού σχεδιασμού είναι το γενικό, τα ειδικά και τα 
περιφερειακά πλαίσια χωροταξικού σχεδιασμού και αειφόρου ανάπτυξης (βλ. άρθρα 6, 7, 8). Το 
Γενικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού αποτελεί σύνολο κειμένων ή και διαγραμμάτων, στο 
οποίο καταγράφονται και αξιολογούνται οι παράγοντες που επηρεάζουν την μακροπρόθεσμη 
χωρική ανάπτυξη και διάρθρωση του εθνικού χώρου, αποτιμώνται οι χωρικές επιπτώσεις των 
διεθνών, ευρωπαϊκών και εθνικών πολιτικών και προσδιορίζονται, με προοπτική 15 ετών, οι 
βασικές προτεραιότητες και οι στρατηγικές κατευθύνσεις για την χωρική ανάπτυξη και την αειφόρο 
οργάνωση του εθνικού χώρου (άρθρο 6 παρ. 1). Το Πλαίσιο αυτό εγκρίνεται από την Ολομέλεια 
της Βουλής (άρθρο 6 παρ. 3), οι δε κατευθύνσεις του εξειδικεύονται ή συμπληρώνονται με τα 
Ειδικά Πλαίσια Χωροταξικού Σχεδιασμού και τα Περιφερειακά Πλαίσια Χωροταξικού Σχεδιασμού. 
Αντικείμενο των ειδικών πλαισίων αποτελεί, ειδικότερα, η χωρική διάρθρωση ορισμένων κλάδων 
παραγωγικών δραστηριοτήτων εθνικής σημασίας, δικτύων και υπηρεσιών τεχνικής, κοινωνικής και 
διοικητικής υποδομής εθνικού ενδιαφέροντος με εξαίρεση τηλεπικοινωνιακά δίκτυα και υπηρεσίες, 
των παράκτιων και νησιωτικών περιοχών, των ορεινών και προβληματικών ζωνών, των περιοχών 
που υπάγονται σε διεθνείς ή ευρωπαϊκές συμβάσεις για την προστασία του περιβάλλοντος, καθώς 
και άλλων ενοτήτων του εθνικού χώρου, που παρουσιάζουν κρίσιμα περιβαλλοντικά, αναπτυξιακά 
και κοινωνικά προβλήματα (άρθρο 7 παρ. 1). Τα ειδικά πλαίσια καταρτίζονται από το Υπουργείο 
Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων [στη συνέχεια Υπουργείο Περιβάλλοντος, 
Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής] σε συνεργασία με τα κατά περίπτωση αρμόδια Υπουργεία και 
λοιπούς αρμοδίους οργανισμούς, εγκρίνονται δε με αποφάσεις της Επιτροπής Συντονισμού της 
Κυβερνητικής Πολιτικής στον τομέα του Χωροταξικού Σχεδιασμού και της Αειφόρου Ανάπτυξης 
που προβλέπεται στο άρθρο 3 του νόμου, οι οποίες λαμβάνονται κατόπιν γνώμης του Εθνικού 
Συμβουλίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης του άρθρου 4 του ιδίου νόμου 
(άρθρο 7 παρ. 3 και 4). Με το άρθρο 9, εξ άλλου, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο εκδόσεως των 
προσβαλλομένων πράξεων, καθορίσθηκαν οι συνέπειες της εγκρίσεως των πλαισίων χωροταξικού 
σχεδιασμού και αειφόρου ανάπτυξης εν σχέσει προς τα λοιπά μέσα χωροταξικού και πολεοδομικού 
σχεδιασμού, που εγκρίνονται σε τοπικό επίπεδο. Ειδικότερα, με τις διατάξεις αυτές καθιερώνεται 
υποχρέωση εναρμονίσεως των εγκρινομένων, μετά την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού, 
ρυθμιστικών σχεδίων, γενικών πολεοδομικών σχεδίων, σχεδίων χωρικής και οικιστικής οργάνωσης 
ανοικτών πόλεων, σχεδίων ανάπτυξης περιοχών δεύτερης κατοικίας, ζωνών οικιστικού ελέγχου, 
περιοχών οργανωμένης ανάπτυξης παραγωγικών δραστηριοτήτων ή άλλων σχεδίων χρήσεων γης. 
       
9. Επειδή, περαιτέρω, με τις διατάξεις της παραγράφου 6 του άρθρου 7 του ν. 2742/1999 
προβλέπεται η υποχρέωση του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής να 
«παρακολουθεί και [να] αξιολογεί την τήρηση των βασικών επιλογών, προτεραιοτήτων και 
κατευθύνσεων» των εγκεκριμένων ειδικών χωροταξικών πλαισίων. Προς τον σκοπό αυτόν, ο 
νόμος επιτάσσει την, ανά διετία, σύνταξη εκθέσεως αξιολόγησης, στην οποία «αναφέρεται ο βαθμός 
και ο τρόπος εφαρμογής» των ειδικών πλαισίων από τις δημόσιες υπηρεσίες, τα νομικά πρόσωπα 
δημοσίου δικαίου, τις δημόσιες επιχειρήσεις και λοιπούς φορείς του ευρυτέρου δημοσίου τομέα. Με 
τις κατά τα ανωτέρω συντασσόμενες εκθέσεις «υποδεικνύονται τα μέτρα, τα προγράμματα, οι 
πρωτοβουλίες, δράσεις και οι κάθε είδους ενέργειες που κατά περίπτωση απαιτούνται για την 
αποτελεσματική εφαρμογή των Ειδικών Πλαισίων» και «επισημαίνονται ενέργειες που είναι 
αντίθετες ή που δεν εναρμονίζονται με τις κατευθύνσεις τους». Τα πορίσματα των εκθέσεων αυτών 
διαβιβάζονται από τον Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, εν πρώτοις, στο 
Εθνικό Συμβούλιο Χωροταξικού Σχεδιασμού, το οποίο και γνωμοδοτεί επ’ αυτών, ακολούθως, 
μετά την γνωμοδότηση, προωθούνται προς έγκριση στην προαναφερθείσα κυβερνητική επιτροπή 
του άρθρου 3 του ν. 2742/1999, εν συνεχεία δε, μετά την έγκριση της Επιτροπής, 
γνωστοποιούνται στα καθ’ ύλην αρμόδια Υπουργεία και λοιπούς αρμόδιους οργανισμούς, 
«προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη κατά την προώθηση μέτρων, προγραμμάτων, δράσεων, 
ενεργειών και ρυθμίσεων αρμοδιότητάς τους που αφορούν την εφαρμογή των Ειδικών Πλαισίων 
Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης». Σύμφωνα, εξ άλλου, με τις διατάξεις της 
παραγράφου 5 του ιδίου άρθρου, τα Ειδικά Πλαίσια αναθεωρούνται ανά πενταετία, εφ’ όσον από 
την κατά τα ανωτέρω διενεργουμένη αξιολόγηση προκύψει τεκμηριωμένη ανάγκη αναθεωρήσεως, 
ενώ, εντός του χρονικού αυτού διαστήματος είναι, κατ’ εξαίρεση, δυνατή η τροποποίησή τους 
προκειμένου, μεταξύ άλλων, να προσαρμοσθούν σε σχετικές παρατηρήσεις και υποδείξεις της 
έκθεσης παρακολούθησης και αξιολόγησης. Οι ρυθμίσεις αυτές επανελήφθησαν και στο άρθρο 2 
της υπ’ αριθμ. 5194/29.11.2010 αποφάσεως του Αναπληρωτή Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας 
και Κλιματικής Αλλαγής (ΦΕΚ Β΄ 1925), με την οποία, κατ’ εξουσιοδότηση του άρθρου 7 παρ. 6 
του ν. 2742/1999, καθορίσθηκε η διαδικασία παρακολούθησης και εφαρμογής των χωροταξικών 
πλαισίων.
       
10. Επειδή, τα ειδικά χωροταξικά πλαίσια, τα οποία αποτελούν, κατά το σύστημα του νόμου, το 
δεύτερο στάδιο χωροταξικού σχεδιασμού, περιλαμβάνουν αφ’ ενός, επιλογές στρατηγικού 
χαρακτήρα συναρτώμενες με μακροπρόθεσμες εκτιμήσεις εντασσόμενες στα προγράμματα 
οικονομικής και κοινωνικής αναπτύξεως, που εγκρίνονται από την Ολομέλεια της Βουλής κατά το 
άρθρο 79 παρ. 8 του Συντάγματος, και, αφ’ ετέρου, γενικές κατευθύνσεις και ειδικότερες ρυθμίσεις 
συνδεόμενες αρρήκτως με τα ανωτέρω ζητήματα. Τόσο οι γενικές κατευθύνσεις που περιέχονται 
στα ειδικά χωροταξικά σχέδια, αν και καταλείπουν ευρύτατη ευχέρεια κατά την εφαρμογή τους 
από τα αρμόδια όργανα της Διοίκησης, όσο και οι ειδικότερες ρυθμίσεις των ειδικών χωροταξικών 
σχεδίων, αναπτύσσουν νομική δεσμευτικότητα όχι μόνο κατά την έγκριση ρυθμιστικών και 
γενικών πολεοδομικών σχεδίων και κάθε είδους σχεδίων χρήσεων γης, αλλά και κατά την έκδοση 
εγκρίσεων και αδειών για την εγκατάσταση και λειτουργία έργων ανάπτυξης των σχετικών 
παραγωγικών δραστηριοτήτων, κατά τρόπον ώστε να μην ανατρέπονται οι βασικές επιλογές και η 
συνολική ισορροπία των σχεδίων αυτών. Εν όψει τούτων, οι κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του ν. 
2742/1999 πράξεις εγκρίσεως, αναθεωρήσεως ή τροποποιήσεως ειδικών χωροταξικών σχεδίων 
υπόκεινται κατ’ αρχήν σε προσβολή με αίτηση ακυρώσεως δεδομένου ότι επάγονται ευθέως 
έννομες συνέπειες. 
       
11. Επειδή, το προσβαλλόμενο ειδικό χωροταξικό πλαίσιο, με το οποίο αντικαταστάθηκε το Ειδικό 
Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης για τον Τουρισμό που είχε εγκριθεί με 
την υπ’ αριθμ. 24208/4.6.2009 απόφαση της Επιτροπής Συντονισμού της Κυβερνητικής Πολιτικής 
στον Τομέα του Χωροταξικού Σχεδιασμού και της Αειφόρου Ανάπτυξης (ΦΕΚ Β΄ 1138) (βλ. άρθρ. 
12 παρ. 3 της προσβαλλομένης), διαρθρώνεται σε τρία κεφάλαια: Στο πρώτο κεφάλαιο (άρθρα 1-3) 
προσδιορίζονται οι σκοποί και οι στόχοι του και επεξηγούνται οι βασικοί όροι που 
χρησιμοποιούνται. Στο δεύτερο κεφάλαιο (άρθρα 4-6) διαιρείται ο εθνικός χώρος σε κατηγορίες 
βάσει τριών κριτηρίων (ένταση και είδος τουριστικής αναπτύξεως, γεωμορφολογικά 
χαρακτηριστικά και ευαισθησία πόρων) και τίθενται, ανά κατηγορία περιοχών, οι στρατηγικές 
κατευθύνσεις χωρικής οργανώσεως και αναπτύξεως. Κατευθύνσεις δίδονται και για τις ειδικές και 
εναλλακτικές μορφές τουρισμού. Με τις διατάξεις του τρίτου κεφαλαίου (άρθρα 7-12) παρέχονται 
κατευθύνσεις για κατηγορίες χώρου με ειδικό καθεστώς, για περιοχές με έλλειμμα υδατικών 
πόρων, για την προστασία του τοπίου και των φυσικών και ανθρωπογενών πόρων, για την 
επίλυση συγκρούσεων με άλλες χρήσεις και για τις απαιτούμενες ειδικές και τεχνικές υποδομές. 
Παράλληλα εισάγονται ειδικότερες ρυθμίσεις περί αρτιότητας γηπέδων, επιτρεπομένων 
συντελεστών δομήσεως και μεγίστου αριθμού κλινών ανά στρέμμα, καθώς και απαιτήσεις περί 
διαχειρίσεως των υδατίνων πόρων και διαθέσεως των παραγομένων υγρών και στερεών 
αποβλήτων. Οι συγκεκριμένες αυτές κατευθύνσεις και ειδικότερες ρυθμίσεις πρέπει, σύμφωνα με 
όσα εξετέθησαν ανωτέρω, να λαμβάνονται υπ’ όψη κατά την έγκριση των περιβαλλοντικών όρων 
και την χορήγηση των απαιτουμένων αδειών για την εγκατάσταση και λειτουργία των 
ξενοδοχειακών καταλυμάτων και των λοιπών τουριστικών εγκαταστάσεων και, συνεπώς, 
αναπτύσσουν κανονιστική ισχύ. Κατά συνέπεια, παραδεκτώς στρέφεται η κρινομένη αίτηση κατά 
της πρώτης προσβαλλομένης πράξεως περί εγκρίσεως τροποποιήσεως του ειδικού χωροταξικού 
πλαισίου για τον τουρισμό από την άποψη της εκτελεστότητας της προσβαλλομένης αυτής 
πράξεως.
       
12. Επειδή, από τις προεκτεθείσες διατάξεις του άρθρου 7 του ν. 2742/1999 συνάγεται περαιτέρω 
ότι η έγκριση των πορισμάτων της εκθέσεως αξιολόγησης δεν καθιστά υποχρεωτική για την 
διοίκηση την αναθεώρηση ή τροποποίηση ήδη εγκεκριμένου πλαισίου χωροταξικού σχεδιασμού, 
αλλ’ απλώς επιτρέπει την αξιοποίησή τους, αυτοτελώς ή σε συνδυασμό με άλλα διαθέσιμα στοιχεία, 
για την κίνηση των αντιστοίχων διαδικασιών. Με την έγκριση αυτή πιστοποιείται ότι η έκθεση 
συντάχθηκε νομοτύπως και ότι τα πορίσματα και οι προτάσεις της μπορούν να αποτελέσουν 
αντικείμενο περαιτέρω επεξεργασίας εκ μέρους των αρμοδίων οργάνων της διοικήσεως. Εκ τούτου 
παρέπεται ότι η σχετική εγκριτική πράξη δεν επάγεται κατά νόμον άλλες έννομες συνέπειες, πλην 
των ως άνω αναφερομένων, οι οποίες, ωστόσο, δεν αρκούν για να της προσδώσουν 
εκτελεστότητα, ως αναγόμενες στο προπαρασκευαστικό στάδιο της εκπονήσεως του χωροταξικού 
σχεδιασμού, ενώ τα δι’ αυτής εγκριθέντα πορίσματα μόνον με την ενσωμάτωσή τους στην πράξη, 
με την οποία αναθεωρείται ή τροποποιείται, τελικώς, το χωροταξικό πλαίσιο, αναπτύσσουν έννομες 
συνέπειες. Απαραδέκτως, ως εκ τούτου, η κρινομένη αίτηση στρέφεται κατά της δεύτερης των 
προσβαλλομένων πράξεων, με την οποία, κατά τα ήδη εκτεθέντα, εγκρίθηκαν τα πορίσματα της 
εκθέσεως αξιολόγησης της εφαρμογής του 
Ε.Π.Χ.Σ.Α.Α.Τ. του 2009. Μειοψήφησαν ο Αντιπρόεδρος Νικ. Ρόζος και ο Σύμβουλος Δημ. 
Αλεξανδρής, οι οποίοι υποστήριξαν ότι η ανωτέρω εγκριτική πράξη είναι εκτελεστή διότι δεν 
επιτρέπεται, κατ’ απόκλιση αυτής, η μεν αναθεώρηση των Ειδικών Πλαισίων μετά την λήξη της 
πενταετίας, η δε τροποποίηση αυτών εντός του ανωτέρω χρονικού διαστήματος.
       
13. Επειδή, η κατά τα ανωτέρω παραδεκτώς προσβαλλομένη πράξη εγκρίσεως, η οποία εκδόθηκε 
κατ’ επίκληση του ν. 2742/1999 και ιδίως των παραγράφων 4 και 5 του άρθρου 7 του νόμου 
αυτού, εξακολουθεί να ισχύει και μετά την έναρξη ισχύος του ν. 4269/2014 «Χωροταξική και 
πολεοδομική μεταρρύθμιση – Βιώσιμη ανάπτυξη» (ΦΕΚ Α΄ 142/28.6.2014), ο οποίος 
δημοσιεύθηκε μετά την άσκηση της υπό κρίση αιτήσεως και θέσπισε νέο πλαίσιο χωροταξικού και 
πολεοδομικού σχεδιασμού (βλ. αιτιολογική έκθεση), καταργώντας με το άρθρο 13α παρ. 1 αυτού, 
μεταξύ άλλων, τα άρθρα 1 - 4, 6 - 9, 13, 14 και 18 του ν. 2742/1999. Τούτο δε, διότι ο νεώτερος 
αυτός νόμος, με τον οποίο επαναπροσδιορίσθηκαν οι έννοιες, το σύστημα και η διάρθρωση του 
χωρικού σχεδιασμού και αναδιοργανώθηκε πλήρως ο πολεοδομικός σχεδιασμός ως προς τα 
αρμόδια όργανα, την διαδικασία, τα επίπεδα του σχεδιασμού και το περιεχόμενο των 
πολεοδομικών και των ειδικών σχεδίων, δεν κατήργησε τα ήδη εγκεκριμένα κατά την δημοσίευσή 
του Ειδικά Πλαίσια Χωροταξικού Σχεδιασμού. Αντιθέτως, λαμβάνοντας σχετικώς ειδική μέριμνα, 
προέβλεψε στο μεν άρθρο 5 παρ. 7 αυτού ότι «Όπου στις διατάξεις της ισχύουσας νομοθεσίας 
αναφέρονται τα Ειδικά Πλαίσια Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης νοούνται εφεξής 
τα Εθνικά Χωροταξικά Πλαίσια του παρόντος άρθρου» και «Η αναθεώρηση και τροποποίηση 
εγκεκριμένων κατά τη δημοσίευση του νόμου αυτού Ειδικών Πλαισίων Χωροταξικού Σχεδιασμού 
γίνεται κατά τις διατάξεις του παρόντος άρθρου», στο δε άρθρο 13α παρ. 4 ότι «Εκκρεμείς 
διαδικασίες έγκρισης ή τροποποίησης Ειδικών Πλαισίων Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου 
Ανάπτυξης ολοκληρώνονται με τις προϋφιστάμενες διατάξεις». Συνεπώς, η παρούσα δίκη διατηρεί 
το αντικείμενό της.
       
14. Επειδή, στο δεύτερο κεφάλαιο του ν. 2742/1999 τιτλοφορούμενο «Όργανα Χωροταξικού 
Σχεδιασμού» και στα άρθρα 3 και 4 αυτού ορίσθηκαν τα ήδη αναφερθέντα όργανα ασκήσεως και 
εφαρμογής της εθνικής χωροταξικής πολιτικής. Ειδικότερα, με το άρθρο 3 συνεστήθη, ως 
συλλογικό κυβερνητικό όργανο με επιτελικές και αποφασιστικές αρμοδιότητες για ζητήματα 
χωροταξικού σχεδιασμού και αειφόρου ανάπτυξης μείζονος σημασίας, η Επιτροπή Συντονισμού της 
Κυβερνητικής Πολιτικής στον τομέα του Χωροταξικού Σχεδιασμού και της Αειφόρου Ανάπτυξης, η 
οποία συγκροτείται από τους Υπουργούς Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων, 
Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Ανάπτυξης, Οικονομικών, Γεωργίας, 
Πολιτισμού, Εμπορικής Ναυτιλίας, και Μεταφορών και Επικοινωνιών. Περαιτέρω, με το άρθρο 4, 
όπως αυτό αντικαταστάθηκε με την διάταξη του άρθρου 41 παρ. 3 του ν. 4030/2011 (ΦΕΚ Α΄ 
249), συνεστήθη στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων Εθνικό 
Συμβούλιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης και προεβλέφθησαν συναφώς, 
μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «1. … συγκροτείται: α. Από τον Γενικό Γραμματέα Χωροταξίας και 
Αστικού Περιβάλλοντος του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, ως 
Πρόεδρο. β. Από έναν (1) εκπρόσωπο της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδος 
(Κ.Ε.Δ.Κ.Ε.) και έναν εκπρόσωπο της Ένωσης Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδος (Ε.Ν.Α.Ε.). γ. 
Από έναν (1) εκπρόσωπο από: το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος (Τ.Ε.Ε.), το Γεωτεχνικό 
Επιμελητήριο Ελλάδος (ΓΕΩ.Τ.Ε.Ε.), το Οικονομικό 
Επιμελητήριο Ελλάδος (Ο.Ε.Ε.), το Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο Ελλάδας (Ξ.Ε.Ε.), το Σύνδεσμο 
Ελληνικών Βιομηχανιών (Σ.Ε.Β.) τη Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος (Γ.Σ.Ε.Ε.), τη Γενική 
Συνομοσπονδία Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδας (Γ.Σ.Ε.Β.Ε.Ε.) και την Πανελλήνια 
Συνομοσπονδία Ενώσεων Γεωργικών Συνεταιρισμών (ΠΑ.Σ.Ε.ΓΕ.Σ.). δ. Από έναν (1) εκπρόσωπο 
από: το Σύλλογο ... , το Σύλλογο ... και το Σύνδεσμο ........). ε. Τρεις (3) εκπροσώπους μη 
κυβερνητικών περιβαλλοντικών οργανώσεων εθνικής εμβέλειας, οι οποίες επιλέγονται από τον 
Υπουργό Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων με βάση το κριτήριο της 
αντιπροσωπευτικότητας. στ. Δύο (2) μέλη Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού (Δ.Ε.Π.) 
Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (Α.Ε.Ι.), που έχουν εκλεγεί στο γνωστικό αντικείμενο της 
χωροταξίας. Τα μέλη της περιπτώσεως αυτής ορίζονται από τον Υπουργό Περιβάλλοντος, 
Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων. 2. Το Συμβούλιο συγκροτείται με απόφαση του Υπουργού 
Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων. - Με όμοια απόφαση ορίζεται ο κανονισμός 
λειτουργίας του. … Το Συμβούλιο συνέρχεται τακτικά μια φορά το εξάμηνο, εκτάκτως δε κατά την 
κρίση του Προέδρου του. Στις συνεδριάσεις του Συμβουλίου μετέχει, χωρίς δικαίωμα ψήφου, και ο 
Προϊστάμενος της Επιστημονικής Γραμματείας που προβλέπεται στο προηγούμενο άρθρο. 3. Το 
Συμβούλιο αποτελεί όργανο κοινωνικού διαλόγου και διαβούλευσης για θέματα ιδιαίτερης σημασίας 
που αφορούν την άσκηση της εθνικής χωροταξικής πολιτικής και πολιτικής αειφόρου ανάπτυξης. 
Έργο του Συμβουλίου είναι η υποβολή γνωμοδοτήσεων ή εγγράφων παρατηρήσεων και η 
διατύπωση προτάσεων σχετικά με την εθνική χωροταξική πολιτική και πολιτική αειφόρου 
ανάπτυξης και τα αναγκαία μέτρα και ενέργειες για την εφαρμογή τους. Ειδικά, το Συμβούλιο 
γνωμοδοτεί για το περιεχόμενο του Γενικού και των Ειδικών Πλαισίων Χωροταξικού Σχεδιασμού 
και Αειφόρου Ανάπτυξης και συμμετέχει περιοδικώς με γνώμες και παρατηρήσεις στη διαδικασία 
παρακολούθησης, αξιολόγησης και αναθεώρησής τους. Οι γνωμοδοτήσεις, παρατηρήσεις και 
προτάσεις του Συμβουλίου υποβάλλονται προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και 
Δημόσιων Έργων. 4. …». Κατ’ επίκληση της ανωτέρω εξουσιοδοτήσεως του άρθρου 4 παρ. 2 του 
ν. 2742/1999 εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. 15147/2262/28.6.2001 απόφαση του Υπουργού 
Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (ΦΕΚ Β΄ 845), με την οποία θεσπίσθηκε ο 
Κανονισμός Λειτουργίας του Εθνικού Συμβουλίου Χωροταξικού Σχεδιασμού, στο άρθρο μόνο του 
οποίου ορίζονται τα εξής: «Για τη λειτουργία του Εθνικού Συμβουλίου Χωροταξικού Σχεδιασμού 
και Αειφόρου Ανάπτυξης ισχύουν τα εξής: … Απαρτία: Το Συμβούλιο βρίσκεται σε απαρτία αν ο 
αριθμός των παρόντων μελών είναι ίσος ή μεγαλύτερος του αριθμού των απόντων. … Λήψη 
αποφάσεων: Οι αποφάσεις λαμβάνονται με πλειοψηφία των παρισταμένων μελών. Σε περίπτωση 
ισοψηφίας υπερισχύει η ψήφος του Προέδρου. … Τήρηση πρακτικών: Οι αποφάσεις της επιτροπής 
διατυπώνονται στα πρακτικά και υπογράφονται από τον Πρόεδρο. Στα πρακτικά καταγράφονται 
επίσης και οι τυχόν μειοψηφούσες απόψεις. …». Εξ άλλου, ο κυρωθείς με το άρθρο πρώτο του ν. 
2690/1999 (ΦΕΚ Α΄ 45) Κώδικας Διοικητικής Διαδικασίας, οι διατάξεις του οποίου, σύμφωνα με το 
άρθρο 1 αυτού, εφαρμόζονται στο Δημόσιο, στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης και τα 
νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, ορίζει στο άρθρο 15 αυτού τα εξής: «1. Οι αποφάσεις των 
συλλογικών οργάνων, αν ο νόμος δεν ορίζει διαφορετικά, λαμβάνονται με την απόλυτη πλειοψηφία 
των παρόντων μελών. Αν δεν καθίσταται δυνατός ο σχηματισμός της πλειοψηφίας αυτής, η 
ψηφοφορία επαναλαμβάνεται ωσότου σχηματιστεί απόλυτη πλειοψηφία ... 2. ... 3. ... 4. Για τις 
συνεδριάσεις του συλλογικού οργάνου συντάσσεται πρακτικό, στο οποίο μνημονεύονται, ιδίως, τα 
ονόματα και η ιδιότητα των παριστάμενων μελών, ο τόπος και ο χρόνος της συνεδρίασης, τα 
θέματα που συζητήθηκαν με συνοπτική αλλά περιεκτική αναφορά στο περιεχόμενό τους, η μορφή 
και τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας και οι αποφάσεις που λήφθηκαν. 5. Στο πρακτικό 
καταχωρίζονται οι γνώμες των μελών που μειοψήφησαν, σε περίπτωση δε φανερής ψηφοφορίας 
και τα ονόματα τούτων. 6. Αν πρόκειται για συνεδρίαση οργάνου προς διατύπωση απλής γνώμης, 
στο οικείο πρακτικό καταχωρίζονται υποχρεωτικώς όλες οι επί μέρους γνώμες που διατυπώθηκαν 
και τέθηκαν σε ψηφοφορία. 7. Το πρακτικό συντάσσεται από το γραμματέα και επικυρώνεται από 
τον πρόεδρο. 8. …».
       
15. Επειδή, με τις προαναφερθείσες διατάξεις των άρθρων 7 παρ. 4 και 4 παρ. 3 εδάφιο τρίτο του 
ν. 2742/1999, για την έγκριση των Ειδικών Πλαισίων Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου 
Ανάπτυξης από την Επιτροπή Συντονισμού της Κυβερνητικής Πολιτικής στον τομέα του 
Χωροταξικού Σχεδιασμού και της Αειφόρου Ανάπτυξης επιβάλλεται, ως ουσιώδης τύπος της 
σχετικής διαδικασίας η προηγουμένη γνωμοδότηση του Εθνικού Συμβουλίου Χωροταξικού 
Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης. Συνεπώς, η παράλειψη του τύπου αυτού ή η πλημμελής 
τήρησή του επάγεται την ακυρότητα του τελικώς εκδιδομένου Ειδικού Πλαισίου. Το Εθνικό 
Συμβούλιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης έχει τον χαρακτήρα συλλογικού 
διοικητικού οργάνου, του οποίου η συγκρότηση, η σύνθεση και η λειτουργία διέπονται από το ν. 
2742/1999 και τον, κατ’ εξουσιοδότηση του νόμου αυτού εκδοθέντα, Κανονισμό Λειτουργίας, 
περαιτέρω δε, για ζητήματα για τα οποία δεν υπάρχει ιδία ρύθμιση, από τον Κώδικα Διοικητικής 
Διαδικασίας. Εξ άλλου, κατά τα γενικώς παραδεδεγμένα (πρβλ. ΣτΕ 1068/1949) επί συλλογικών 
διοικητικών οργάνων η βούληση αυτών εκφράζεται κατόπιν ψηφοφορίας των μελών αυτού. Και 
ναι μεν στην ειδικότερη περίπτωση που το συλλογικό όργανο έχει αρμοδιότητα προς διατύπωση 
απλής γνωμοδοτήσεως, όπως έχει εν προκειμένω το Εθνικό Συμβούλιο Χωροταξικού Σχεδιασμού 
και Αειφόρου Ανάπτυξης, δεν απαιτείται απαραιτήτως η διατύπωση τελικής ενιαίας κρίσεως, 
δεδομένου ότι σκοπός της γνωμοδοτήσεως είναι η διαφώτιση του αποφασίζοντος οργάνου επί των 
ανακυπτόντων ζητημάτων και διαμορφουμένων απόψεων, όμως, και στην περίπτωση αυτή, 
σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 15 παρ. 6 του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας, η οποία 
άλλωστε αποτυπώνει γενική αρχή (βλ. ΣτΕ Ολομ. 2953/1967, 87/1947, 1423/1946) και έχει εν 
προκειμένω εφαρμογή ελλείψει ειδικής διατάξεως που να ρυθμίζει το σχετικό ζήτημα στο ν. 
2742/1999 και τον Κανονισμό Λειτουργίας του Εθνικού Συμβουλίου, για το έγκυρο της γνώμης 
απαιτείται να παρατεθούν οι διατυπωθείσες περισσότερες γνώμες και να καταχωρισθούν οι ψήφοι 
που συγκέντρωσε κάθε γνώμη. 
       
16. Επειδή, στην γνωμοδότηση με αριθμό 2 της 2.12.2013 του Εθνικού Συμβουλίου Χωροταξικού 
Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης εκδοθείσα επί του υποβληθέντος σ’ αυτό σχεδίου κοινής 
υπουργικής αποφάσεως για την «Τροποποίηση του Ειδικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και 
Αειφόρου Ανάπτυξης για τον Τουρισμό και έγκριση της οικείας Στρατηγικής Μελέτης 
Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων» αναφέρεται ότι η πλειοψηφία των μελών του Συμβουλίου 
αναγνωρίζει την αναγκαιότητα της τροποποιήσεως του Ειδικού Πλαισίου για τον Τουρισμό, καθώς 
και την ανάγκη διαμορφώσεως νέας τουριστικής πολιτικής. Στη συνέχεια παρατίθενται συνοπτικώς 
οι επί της αρχής αποσταλείσες τοποθετήσεις των δεκαπέντε από τους εκπροσωπουμένους στο 
Εθνικό Συμβούλιο φορέων (και όχι των εκπροσωπούντων τους φορείς αυτούς μελών) και δύο 
μελών αυτού (τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου ήσαν, κατά τα προεκτεθέντα, δεκαεννέα). Στο 
τέλος δε του κειμένου γίνεται αναφορά και στις αναλυτικές παρατηρήσεις και προτάσεις των 
ανωτέρω επί του σχεδίου της εγκριτικής ΚΥΑ και επί των ειδικών θεμάτων και επιμέρους άρθρων 
αυτής, για τις οποίες βεβαιώνεται ότι περιλαμβάνονται σε κωδικοποιημένη μεν μορφή σε ένα πρώτο 
παράρτημα και σε αυτούσια μορφή, όπως υποβλήθηκαν, σε δεύτερο παράρτημα, τα οποία 
παραρτήματα αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της γνωμοδοτήσεως. Όμως από κανένα στοιχείο 
δεν προκύπτει ότι το Εθνικό Συμβούλιο κατέληξε στην διατύπωση της ανωτέρω γνωμοδοτήσεως 
κατόπιν ψηφοφορίας των μελών αυτού επί των τεθέντων ζητημάτων, ακολουθώντας τους 
κανόνες λειτουργίας των συλλογικών οργάνων. Ούτε στο ανωτέρω έγγραφο της γνωμοδοτήσεως 
ούτε άλλωστε στα πρακτικά των πέντε συνεδριάσεων του Εθνικού Συμβουλίου (7.10.2013, 
21.10.2013, 11.11.2013, 2.12.2013 και 5.12.2013) γίνεται αναφορά σε ψηφοφορία είτε επί της 
αρχής είτε επί των άρθρων του υποβληθέντος σχεδίου τροποποιήσεως του ΕΠΧΣΑΑΤ. Ούτε 
προκύπτει αδυναμία κοινής συνεδριάσεως προκειμένου να τεθούν σε ψηφοφορία οι απόψεις για τα 
ανακύπτοντα ζητήματα. Στην συνεδρίαση της 2.12.2013 διενεμήθησαν δύο κείμενα (Α και Β) που 
περιείχαν παράθεση των απόψεων φορέων και μελών του ΕΣΧΣΑΑ σε σχέση με την τροποποίηση 
του ΕΠΧΣΑΑΤ και την έγκριση της ΣΜΠΕ αυτού ως εξής: «Α. Τοποθετήσεις των φορέων του 
ΕΣΧΣΑΑ επί της αρχής του σχεδίου ΚΥΑ και επί της διαδικασίας της τροποποίησης του ΕΠΧΣΑΑΤ και 
της έγκρισης της οικείας ΣΜΠΕ» [δεν περιελαμβάνοντο τοποθετήσεις όλων των φορέων ή μελών 
του Συμβουλίου], και «Β. Τοποθετήσεις φορέων του ΕΣΧΣΑΑ κατ’ άρθρο του σχεδίου ΚΥΑ για την 
τροποποίηση του ΕΠΧΣΑΑ Τουρισμού και την έγκριση της οικείας ΣΜΠΕ» [περιελαμβάνοντο 
τοποθετήσεις πολύ περιορισμένου αριθμού φορέων και μελών του Συμβουλίου και όχι για το 
σύνολο των άρθρων]. Το κείμενα αυτά ήσαν, κατά τον Πρόεδρο του Εθνικού Συμβουλίου, τα 
παραρτήματα των γνωμοδοτήσεων. Περαιτέρω ο ίδιος διευκρίνισε ότι «… Το ξαναλέω. Δεν είναι 
απαραίτητο και ούτε να κάνουμε ψηφοφορία, αν κάποιος φορέας είναι θετικός ή αρνητικός. Πολύ 
πιο σημαντικό για μας είναι η παραγωγικότητα και το αποτέλεσμα αυτής της ΚΥΑ, το να είναι μια 
σωστή ΚΥΑ. Αρα όποιες απόψεις τις ενσωματώνουμε είναι πολύ πιο σημαντικό στο να βγεί μια 
καλύτερα επεξεργασμένη ΚΥΑ από το εάν κάποιος είπε ναί ή όχι. Γιατί τελικά είναι θέμα των 
υπουργών και της κυβέρνησης εάν θα την προωθήσει αυτή την ΚΥΑ, ανεξάρτητα εάν είναι θετική ή 
αρνητική η γνωμοδότηση. Άρα τουλάχιστον όσο προεδρεύω, δεν θα επιδιώξω να κάνουμε 
ψηφοφορία, ούτε με το ζόρι να υποχρεώσω κάποιον να προκύψει εάν είναι θετική ή αρνητική. …». 
Περί την λήξη της ιδίας συνεδριάσεως διανεμήθηκε το τελικό σχέδιο της γνωμοδοτήσεως, που, 
κατά τη σχετική διευκρίνιση του Προέδρου, «έχει ένα ιστορικό, έχει τα πρακτικά των 
συνεδριάσεων και στο τέλος οι απόψεις των μελών καταχωρούνται συνοπτικά και σε 
κωδικοποιημένη μορφή στο Παράρτημα Ι … και σε αυτούσια μορφή στο Παράρτημα ΙΙ» και, στη 
συνέχεια, δόθηκε αναβολή για να σταλεί στα μέλη ηλεκτρονικώς προκειμένου να διαβασθεί και να 
στείλουν οι εκπροσωπούμενοι φορείς και τα μέλη όποιες αλλαγές και παρατηρήσεις επιθυμούν. Το 
τελικό κείμενο υπεγράφη στην επόμενη συνεδρίαση της 5.12.2014 από τα παρόντα στην εν λόγω 
συνεδρίαση μέλη με εξαίρεση τον εκπρόσωπο του .. (συνολικώς δεκαπέντε μέλη). Συνεπώς, το 
κείμενο που φέρεται ως θετική κατά πλειοψηφία γνωμοδότηση επί του υποβληθέντος στο Εθνικό 
Συμβούλιο σχεδίου τροποποιήσεως του ΕΠΧΣΑΑΤ δεν προέκυψε κατόπιν ψηφοφορίας. Η 
παράλειψη αυτή δεν μπορεί να θεραπευθεί με την υποβολή στον Πρόεδρο εκ μέρους ορισμένων 
μελών και ορισμένων από τους εκπροσωπουμένους φορείς “υπομνημάτων”, “θέσεων”, 
“παρατηρήσεων-προτάσεων” και “επισημάνσεων” αναφορικά με το περιεχόμενο του σχεδίου, 
αποσπάσματα των οποίων σταχυολόγησε η εκτελούσα χρέη Γραμματείας Διεύθυνση Χωροταξίας 
του Υπουργείου και, στη συνέχεια, τα παρέθεσε ομαδοποιημένα στο Παράρτημα Ι της 
γνωμοδοτήσεως, διότι η διαδικασία αυτή δεν είναι σύμφωνη με τους κανόνες λειτουργίας που 
διέπουν το ως άνω γνωμοδοτικό όργανο, αλλά στοιχεί μάλλον σε δημόσια διαβούλευση (βλ. άρθρ. 
5 επομ. του ν. 4048/2012, ΦΕΚ Α΄ 34). Με τα δεδομένα αυτά, η ως άνω γνωμοδότηση έχει εκδοθεί 
άνευ τηρήσεως της νόμιμης διαδικασίας. Κατ’ ακολουθίαν, μη νόμιμη και ακυρωτέα καθίσταται και 
η επί τη βάσει αυτής εκδοθείσα και ήδη προσβαλλομένη κοινή υπουργική απόφαση, κατά τον 
βάσιμο περί τούτου πρόσθετο λόγο της υπό κρίση αιτήσεως, η οποία αίτηση πρέπει να γίνει δεκτή 
και να απορριφθεί η παρέμβαση, η δε υπόθεση να αναπεμφθεί στην Διοίκηση προκειμένου να 
τηρηθεί κατά νόμιμο τρόπο ο τύπος της προηγουμένης γνώμης. Μειοψήφησαν οι Σύμβουλοι Βασ. 
Αραβαντινός και Ηλ. Μάζος, οι οποίοι υποστήριξαν την ακόλουθη γνώμη: Η κατά τα ανωτέρω 
πλημμέλεια της διαδικασίας (απλή γνωμοδότηση, η οποία δεν προέκυψε από ψηφοφορία των 
μελών του γνωμοδοτούντος συλλογικού οργάνου) δεν επιφέρει την ακύρωση της τελικώς 
εκδοθείσης αποφάσεως, εφ’ όσον δεν προσδιορίζεται ειδικώς η επιρροή που άσκησε η εν λόγω 
πλημμέλεια στην διαμόρφωση του περιεχομένου της παραδεκτώς προσβαλλομένης πράξεως (πρβλ. 
Conseild’.tat, Assembl.e, 23.12.2011, M. Danthony).
       
17. Επειδή, μετά ταύτα, παρέλκει ως αλυσιτελής η έρευνα των λοιπών λόγων ακυρώσεως που 
στρέφονται κατά της προσβαλλομένης αποφάσεως περί εγκρίσεως τροποποιήσεως του ΕΠΧΣΑΑΤ.

Δ ι ά   τ α ύ τ α
       
Απορρίπτει την υπό κρίση αίτηση ως προς την «.....» και τον «....».
       
Ως προς τους λοιπούς αιτούντες 
       
Δέχεται την αίτηση.
       
Ακυρώνει την υπ’ αριθμ. 67659/9.12.2013 απόφαση της Επιτροπής Συντονισμού της Κυβερνητικής 
Πολιτικής στον Τομέα του Χωροταξικού Σχεδιασμού και της Αειφόρου Ανάπτυξης «Έγκριση 
τροποποίησης του Ειδικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης για τον 
Τουρισμό και της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων αυτού».
       
Απορρίπτει την παρέμβαση.
       
Διατάσσει την απόδοση του παραβόλου.
       
Επιβάλλει στο Δημόσιο και στο παρεμβαίνον σωματείο, συμμέτρως, την δικαστική δαπάνη των 
αιτούντων, που νομιμοποιήθηκαν προσηκόντως, η οποία ανέρχεται συνολικώς στο ποσό των 
εννεακοσίων είκοσι (920) ευρώ.
      
 Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα την 18η Δεκεμβρίου 2014
 
Ο Πρόεδρος                             Η Γραμματέας
       
       Σωτ. Αλ. Ρίζος                 Μ. Παπασαράντη
       
και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 12ης Οκτωβρίου 2015.
 
Ο Προεδρεύων Αντιπρόεδρος            Η Γραμματέας
           
 Αθ. Ράντος                     Μ. Παπασαράντη

Κυπριακά Πτυχία Νομικής

Eνας πόλεμος που αφορά νέους ανθρώπους έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό. Στο κέντρο του τα πτυχία  Νομικής. Πτυχία που παρέχουν κυπριακά πανεπιστήμια στα οποία διδάσκους πάμπολλοι καθηγητές ελληνικών ΑΕΙ. Πολλά τέτοια κυπριακά πανεπιστήμια μάλιστα διοικούνται από καθηγητές ελληνικών ΑΕΙ άλλοτε συνταξιούχων άλλοτε όχι. Η συγκεκριμένη επισήμανση έχει ιδιαίτερη σημασία καθώς δεν είναι δυνατό να μην είναι γνωστό στην Κύπρο το πρόβλημα στη συνολική του έκταση ήδη από την εποχή που ξεκίνησαν να δίδονται αυτά τα πτυχία.

Η υπόθεση αφορά εκατοντάδες νέους από την Ελλάδα που θέλουν να σπουδάσουν νομικά και επειδή δεν εισάγονται στις εγχώριες νομικές σχολές εξετάζουν αυτές τις ημέρες την πιθανότητα να σπουδάσουν σε ιδιωτικά πανεπιστήμια της γειτονικής Κύπρου. Η ομοιότητα της γλώσσας αλλά και το γεγονός ότι διδάσκουν έλληνες καθηγητές ΑΕΙ σε αυτά καθιστά τα συγκεκριμένα πανεπιστήμια ιδιαίτερα ελκυστικά αλλά και σχετικά οικονομικότερα.

Εκεί τα τελευταία χρόνια άρχισαν να παρέχονται σπουδές νομικής ελληνικού δικαίου (παρότι η Κύπρος ακολουθεί το αγγλικό δίκαιο) από ιδιωτικά πανεπιστήμια, όμως την πόρτα αυτή έκλεισε πρόσφατα ο ΔΟΑΤΑΠ (πρώην ΔΙΚΑΤΣΑ) παύοντας να τις αναγνωρίζει. Ο ΔΟΑΤΑΠ ειδικότερα αποφάσισε τα ακόλουθα:

Αποφάσεις Ολομέλειας Δ.Σ. συνεδρίας 169/22-6-2015 μετά από συζήτηση της Γνωμοδότησης υπ΄αρ. 83/2015 του Γ΄ Τμήματος του ΝΣΚ σε απάντηση του υπ. αρ. πρωτ. 19849/2014 ερωτήματος του Οργανισμού (Σπουδές Νομικής Ιδιωτικών Πανεπιστημίων Κύπρου) Για την εισαγωγή μη πτυχιούχων

Η αποδοχή κατάταξης μη πτυχιούχων της ημεδαπής με βάση μη ολοκληρωμένες σπουδές τους σε άλλο τμήμα διαφορετικού γνωστικού αντικειμένου από αυτό της Νομικής επιστήμης προσκρούει στην απαίτηση του άρθρου 4 παρ. 1 στοιχείο (α) του ν. 3328/2005 για κτήση του αλλοδαπού τίτλου υπό όρους οι οποίοι πληρούν τις απαιτήσεις των ΑΕΙ της ημεδαπής, καθώς η κατάταξη η οποία λαμβάνει χώρα, ισοδυναμεί, κατ' ουσία, με προαγωγή κατά δύο περίπου έτη σπουδών στο πλαίσιο του αλλοδαπού προγράμματος σπουδών «Ελληνικό Δίκαιο», το οποίο ουσιαστικά ζητείται να αναγνωρισθεί ως ταυτιζόμενο ή αντίστοιχο με τα τετραετούς διάρκειας προγράμματα σπουδών των Τμημάτων Νομικής των ελληνικών ΑΕΙ. Η προαγωγή δε αυτή στηρίζεται σε συνυπολογισμό, εκ μέρους του αλλοδαπού ΑΕΙ, σπουδών ή πιστωτικών μονάδων (ECTS) οι οποίες αφορούν σε μαθήματα διδασκόμενα στο πλαίσιο προγραμμάτων σπουδών Τμημάτων ημεδαπών ΑΕΙ τα οποία δεν οδηγούν στην απονομή πτυχίου Νομικής αλλά επιδιώκουν την επίτευξη άλλων μαθησιακών αποτελεσμάτων και έχουν ως στόχο την απόκτηση διαφορετικών προσόντων και όχι των προσόντων του κατόχου πτυχίου Νομικής. Γενικότερα, η αξιολόγηση στο πλαίσιο του Ν.3328/2005 και αναφορικά με την αναγνώριση πιστωτικών μονάδων και μαθημάτων από μεταφορά, οφείλει να λαμβάνει ιδιαιτέρως υπόψη τους μαθησιακούς στόχους και τα επιδιωκόμενα μαθησιακά αποτελέσματα των εν λόγω μαθημάτων που έχουν πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο των προγραμμάτων σπουδών των Ιδρυμάτων προέλευσης.

Για τις κατατάξεις
Στο πλαίσιο της εξέτασης των συνθηκών σπουδών, προαγωγής, αξιολόγησης, και αποφοίτησης (άρθρο 4 παρ.1 Ν. 3328/2005) και όσον αφορά ειδικότερα τις κατατάξεις πτυχιούχων Τμημάτων Ελληνικών ΑΕΙ ή ομοταγών της Αλλοδαπής σε προπτυχιακά προγράμματα Νομικής, οφείλει να προκύπτει με σαφήνεια ο ακριβής χρόνος εισόδου στο πρόγραμμα, η τήρηση ενός μεγίστου ορίου διδακτικών μονάδων ανά εξάμηνο, ανάλογα με τα ισχύοντα στην Ελληνική νομοθεσία(έως 60 πιστωτικών μονάδων ανά έτος), καθώς και να συνεκτιμάται το εξάμηνο εισαγωγής το οποίο δεν μπορεί να είναι ανώτερο από τα ισχύοντα στα τμήματα Νομικής των Ελληνικών ΑΕΙ. Γενικότερα, το εξάμηνο εισαγωγής, συνεκτιμωμένου του περιεχομένου των αναγνωρισθέντων μαθημάτων, αποτελεί αποφασιστική παράμετρο στην εξέταση αλλοδαπού τίτλου σπουδών μετά από κατάταξη, εφόσον αυτή έχει πραγματοποιηθεί σε εξάμηνο ανώτερο από το εκάστοτε προβλεπόμενο για την κατάταξη πτυχιούχων στα αντίστοιχα Τμήματα των ΑΕΙ της ημεδαπής.

Σπουδές στο Ελληνικό Δίκαιο
Δεν είναι δυνατή η αναγνώριση ισοτιμίας τίτλου σπουδών Νομικής, ο οποίος απονέμεται στο πλαίσιο προπτυχιακού προγράμματος σπουδών στο «Ελληνικό Δίκαιο» ή με «Κατεύθυνση Ελληνικού Δικαίου». Η αναγνώριση αλλοδαπού τίτλου σπουδών ο οποίος αφορά στο περιεχόμενο των ακαδημαϊκών σπουδών Νομικής στα τμήματα Νομικής των Ελληνικών Α.Ε.Ι. ως ισοτίμου με τα πτυχία τα απονεμόμενα από τα τμήματα Νομικής των Ελληνικών ΑΕΙ, δεν εμπίπτει στο ρυθμιστικό πεδίο της νομοθεσίας για αναγνώριση ακαδημαϊκής ισοτιμίας αλλοδαπών τίτλων (Ν. 3328/2005).http://www.doatap.gr/gr/apofaseisds.php

Η ισχύς των ανωτέρω άρχεται για τους εισαχθέντες στα ΑΕΙ της Αλλοδαπής μετά την ανάρτησή τους στην ιστοσελίδα του Οργανισμού (23/6/2015).

 

Ωστόσο, ορισμένα ιδρύματα υποστηρίζουν ότι οι σπουδές αυτές εξακολουθούν να αναγνωρίζονται αυτόματα στην Ελλάδα, γεγονός που πλέον δεν ισχύει. Ειδικότερα, εδώ και τρία χρόνια παρατηρείται το φαινόμενο να πηγαίνουν στην Κύπρο έλληνες απόφοιτοι διαφόρων πανεπιστημιακών ειδικοτήτων για να σπουδάσουν νομικά σε ιδιωτικά πανεπιστήμια καθώς μπορούν να εισαχθούν είτε σε τετραετές πρόγραμμα είτε με κατάταξη ως πτυχιούχοι ώστε να λάβουν πτυχίο νομικής με μόλις δύο χρόνια σπουδών στην ελληνική γλώσσα και με αντικείμενο το ελληνικό δίκαιο και όχι το κυπριακό - που είναι αγγλοσαξονικό.
Τον περασμένο Ιούνιο, έπειτα από ανάλογη απόφαση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, ο ΔΟΑΤΑΠ αποφάσισε ότι δεν είναι πλέον δυνατή η αναγνώριση ισοτιμίας πτυχίου νομικής από ιδιωτικά πανεπιστήμια της Κύπρου στο ελληνικό δίκαιο ανεξαρτήτως τού αν αποκτήθηκε με πλήρη (τετραετή) ή μερική (διετή) φοίτηση.

Σοβαρό πρόβλημα εντόπισε και ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών σε φακέλους υποψηφίων που προσκόμισαν πτυχία από ιδιωτικά πανεπιστήμια της Κύπρου, κάτι που υπάρχουν φόβοι πως έχει αντίκτυπο σε εκατοντάδες πτυχία των ίδιων ιδρυμάτων που ελέγχθηκαν επί ΔΟΑΤΑΠ. Από τους συνολικά 93 φακέλους που εξέτασε η ειδική επιτροπή του ΔΣΑ, ελλιπείς ή αντιφατικοί χαρακτηρίστηκαν οι 33!
Συγκεκριμένα, όπως δηλώνει στα Νέα ο πρόεδρος του ΔΣΑ Βασίλης Αλεξανδρής, στους 33 αυτούς φακέλους διαπιστώθηκαν ελλείψεις ή εντοπίστηκαν ασάφειες ως προς τα δικαιολογητικά που καλούνται να προσκομίσουν οι υποψήφιοι. «Μας έστειλαν δύο διαφορετικά πιστοποιητικά, στο ένα εκ των οποίων εμφανιζόταν το ίδιο πρόσωπο να έχει λάβει x πιστωτικές μονάδες και στο άλλο σχεδόν διπλάσιες, για το ίδιο χρονικό διάστημα», λέει χαρακτηριστικά ο κύριος Αλεξανδρής.
Σύμφωνα με τον ΔΣΑ όμως το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στους 33 συγκεκριμένους φακέλους που κρίθηκαν προβληματικοί τώρα, αλλά επεκτείνεται και σε περασμένα έτη, κατά τα οποία οι αναγνωρίσεις των πτυχίων γινόταν από τον ΔΟΑΤΑΠ. Μάλιστα, για το λόγο αυτό επίκειται συνάντηση με στελέχη του Οργανισμού, ώστε να διαπιστωθεί αν και σε πιο βαθμό μπορεί να ελεγχθεί αυτή την στιγμή το ζήτημα.
Προσωπικά θεωρώ ότι μεγάλο μέρος της ευθύνης φέρουν οι έλληνες καθηγητές των ελληνικών ΑΕΙ που διδάσκουν στα ως άνω κυπριακά ιδρύματα. Γνωρίζω πολλούς οι οποίοι συμμετέχουν στη σχετική διαδικασία για μικρά οικονομικά ανταλλάγματα.
Και όλα αυτά για μια αμφίβολη καριέρα ανεργίας για ένα όραμα που δεν έχει αντίκρυσμα.
Αλήθεια πόσο καιρό ακόμη οι ελληνικές οικογένειες θα επενδύουν στο όραμα "γιατρός- δικηγόρος" καταστρέφοντας τα παιδιά τους?
για πόσο καιρό ακόμη θα τυγχάνουν εκμετάλλευσης όλες οι οικογένειες που υπηρετούν αυτή τη φαινάκη?
για πόσο καιρό εξάλλου οι "διορισμένοι" καθηγητές ελληνικών ΑΕΙ θα υπηρερούν εδώ και εκεί για μικροποσά?
Το όραμα της ιδιότητας του δικηγόρου παραμένει σημαντικό. Το όραμα της αστικοποίησης χωρίς κανένα υπόβαθρο. Το όραμα της αλλαγής πεπρωμένου μιας κοινωνίας που ακόμη αργεί να ωριμάσει.

Υπάρχει τελικώς απόφαση του ΣτΕ?

της Ελένης Τροβά - 6/11/2015
 "Έντονη αντιπαράθεση είχαν στη Βουλή, ο υπουργός Περιβάλλοντος Πάνος Σκουρλέτης και ο βουλευτής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης Γιάννης Μανιάτης, για το εάν υπάρχει ή όχι απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας με την οποία ακυρώνεται η υπουργική απόφαση για την αναστολή των εργασιών της εταιρείας "Ελληνικός Χρυσός" στις Σκουριές Χαλκιδικής.
Η αφορμή δόθηκε όταν σε μια αποστροφή του λόγου του και απευθυνόμενος στον υπουργό Περιβάλλοντος, ο κ. Μανιάτης τον ρώτησε εάν αισθάνεται την ανάγκη να πει τι έκανε λάθος, και κυρίως στους 2.500 ανθρώπους που περίμεναν κάτω από τις στοές.
Άμεση ήταν η αντίδραση του κ. Σκουρλέτη, ο οποίος κάλεσε τον βουλευτή της Δημοκρατικής Συμπαράταξης "να σταματήσει να υπαγορεύει τις απόψεις του στο ΣτΕ", ενώ αναφερόμενος σε σχετικά δημοσιεύματα, τα οποία είχε επικαλεστεί ο κ. Μανιάτης, τόνισε ότι "το ίδιο το ΣτΕ και ο πρόεδρος του διαψεύδουν το σύνολο των δημοσιευμάτων".
Για "αηθέστατες, εξωκοινοβουλευτικές και αδιανόητες προσεγγίσεις εκ μέρους του υπουργού" και για "μαγκιές και τσαμπουκάδες" που "δεν περνάνε εδώ", έκανε λόγο ο κ. Μανιάτης, ενώ ζήτησε από την κυβέρνηση να "εφαρμόσει άμεσα όλες τις αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας".
"Είναι απίστευτο αυτό που γίνεται με τον κ Μανιάτη, ο οποίος επιμένει να γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων του το κύρος το ΣτΕ", ανέφερε ανταπαντώντας ο κ. Σκουρλέτης, και κατέληξε:
"Υπηρετείτε την αντίληψη ορισμένων επενδυτών που δεν σέβονται το περιβάλλον, τους ανθρώπους, που δεν σέβονται τη χώρα".
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ"

Η συζήτηση για την είδηση περί αποτελέσματος διασκέψεως είναι συνήθης στην Ελλάδα καθώς οι δικαστές που μετέχουν στις μυστικές κατά τα λοιπά διασκέψεις δίδουν στη δημοσιότητα το αποτέλεσμα αυτών. Και μόνον αυτοί. Οι δημοσιογράφοι όταν μαθαίνουν ειδήσεις και αφού τις διασταυρώνουν για την ασφάλειά τους και την εγκυρότητά τους τις προωθούν στον τύπο.
Το φαινόμενο είναι συχνότατο και διαρκές αλλά μόνοι υπεύθυνοι γι'αυτό είναι οι εκ των δικαστών φλύαροι. Σε καμία περίπτωση δεν υπάρχουν κοριοί ή άλλα μέσα πρόσφασης σε μυστικά διασκέψεων. Είναι γνωστά αυτά.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση η ανα μενόμενη απόφαση έχει πολιτικό ενδιαφέρον. Αρα η συζήτηση είναι πολιτική και εκεί εντοπίζεται.
Κάθε δικηγόρος που σέβεται τον εαυτό του ξέρει πότε υπάρχει απόφαση για να την ανακοινώσει στον πελάτη του. Προσωπικά ως δικηγόρος που παρέστη δεν θεώρησα ποτέ ότι υπάρχει κάτι παραπάνω από τις ειδήσεις που μαθαίνουμε δημοσιογραφικά.
Ομολογώ όμως ότι με προβληματίζει η ένταση γύρω από την είδηση αυτή. Αλλά και η απορία για την ύπαρξη ή μη απόφασης όταν όλοι ξέρουμε ότι η απόφαση έχει συγκεκριμένο σχήμα και μορφή αλλά και ποτέ κανένα δημοσίευμα δεν αναφέρθηκε σε ύπαρξη απόφασης.

Το δίχως άλλο αργά ή γρήγορα η απόφαση θα υπάρξει. Το πολιτικό θέμα όμως διαιωνίζεται και η χρήση της δικαιοσύνης στο πολιτικό πεδίο δεν είναι ότι καλύτερο.
Αυτό άραγε το σκέφθηκε ο δικαστής/οι δικαστές που έδωσαν την πληροφορία για τις διασκέψεις?