Το παριζάκι και το τραπεζικό σύστημα

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αλλαντικά δεν είναι η υγιεινότερη τροφή. Και φυσικά δεν μιλάμε για προσιούτο ή ζαμπόν πάρμας. Το λόγο δίνουμε σήμερα στο... έντιμο παριζάκι.

Ολη η χώρα όμως τραγούδησε ένα παριζάκι το ύμνησε τις απόκριες καθιστώντας το ως την πλέον συμβολική αμφίεση, το χόρεψαν όλα μα όλα τα παιδικά πάρτυ. Το παριζάκι ακολούθησε την τύχη του τραγουδιού. Κάθε καλό παιδί, κάθε άριστος μαθητής, κάθε παιδί που ακούει τη μαμά του "θα κάνω ότι πεις" τρώει το εν λόγω παριζάκι.

Αγνωστο αν η διαφήμιση αυτή (που είναι πολύ πολυ επιτυχής το δίχως άλλο) είναι νόμιμη. Αγνωστο αν έλαβε τα δικαιώματα του καρτούν.

Αγνωστο αν δεν τα έχει λάβει πότε θα καταδικασθεί. Το παριζάκι τραγουδά στα ώτα όλων. Και εγώ προσωπικά το τραγούδησα όσο δεν πάει... τι να λέμε.

Επιπρόσθετα ένα άλλο παριζάκι εξειδικεύθηκε στο hip hop με μια νέα δυναμική διαφήμιση.

Η χώρα όλη τρέφεται και τραγουδά. Επιτυχής η διαφήμιση. Η απάντηση ήρθε σε άλλο τόνο από τον ανταγωνισμό.

Με τον ίδιο χαρούμενο τρόπο που καταπίνουμε αλλαντικά και μουσικές έχοντας μάλιστα την πεποίθηση ότι κάνουν καλό και σε κάνουν άριστο μαθητή, πριν από λίγα χρόνια ακούγαμε τηλεοπτικά για την σημασία του δανεισμού.

Ολες οι διαφημίσεις τότε υπόσχονταν την χαρά και την ευδαιμονία αν κανείς δανειζόταν. Η ίδια η Αλκηση Πρωτοψάλτη (του ποιοτικού χώρου!) υποσχέθηκε Μια μέρα χαράς! αν λάβει κανείς δάνειο στεγαστικό από κάποια τράπεζα... Το τραγούδι εκείνο πέτυχε το σκοπό του. Η διαφήμιση, όπως και τόσες άλλες είχε κάνει τη δουλειά της χωρίς κανέναν έλεγχο.

Σήμερα, λίγους μήνες μετά την κατρακύλα των τραπεζών και τις μέρες πίκρας όλων όσων δανείζονται, το Παριζάκι επιστρέφει.

Φαντάζομαι μια Ελλάδα που αφού δανείστηκε, παχαίνει με φθηνή τροφή δημιουργώντας "άριστους" μαθητές επειδή τρώνε απλώς παριζάκι. Το σκέπτεται και ο Σαρκοζί και αναρωτιέται γιατί στη Γαλλία που το κρασί είναι εθνικό σύμβολο το προϊόν διαφημίζεται με υπόμνηση "απολαύστε με μέτρο". Μάλλον δεν στοχεύει στην αριστεία αυτή η χώρα.

Φαντάζομαι πώς οι γονείς με πειθώ παριζακίου ταϊζουν τα τέκνα τους κάτι που ο σκύλος μας απαγορεύεται να φάει και όλοι μαζί τραγουδούμε. Η χώρα παχαίνει, αρρωσταίνει, πτωχεύει και τραγουδά.

Των οικειών ημών...

(δεν θέλω βέβαια να υπενθυμίσω στη γενιά των νομικών που εκπροσωπώ ότι όταν σπουδάζαμε το μείζον ζήτημα για το δάνειο ήταν αν είναι σύμβαση re καταρτιζόμενη.... Το θέμα αφορά την παιδεία και το νόημά της για τις ηθικές κρίσεις. Αλλά ποιός νοιάζεται για δικηγόρους που νοιάζονται μόνον για ένα καλό leasing αυτοκινήτου...)

Συγγελίδης κατά Ελλάδος

Το δικαστήριο δικαιωμάτων του ανθρώπου εξέδωσε πρόσφατα μια ενδιαφέρουσα απόφαση με αφορμή προσφυγή του κ. Συγγελίδη πρώην συζύγου της κ. Μιλένας Αποστολάκη που αφορά παράβαση του άρθ. 6.1 της ΕΣΔΑ. Η υπόθεση αφορά την έκταση της ασυλίας για αδικήματα που δεν αφορούν τα βουλευτικά καθήκοντα.

Την απόφαση αυτή αξίζει να μελετήσει κανείς όχι μόνον σε σχέση με το κουτσομολίστικο σκέλος της αλλά κυρίως σε σχέση με το ζήτημα της θέσης του βουλευτή και των συνεχών και συνεχιζόμενων απόψεων του Ελληνικού Κοινοβουλίου για την ασυλία.

Οι περιπτώσεις είναι πολλές. Το θέμα θα πρέπει να μας προβληματίσει σοβαρά!

Διασταυρούμενα πυρά

Όταν γαζώθηκε με σφαίρες ο περαστικός υδραυλικός στο Βύρωνα κανείς δεν σκέφθηκε πόσοι άλλοι σκοτώθηκαν μαζί του. Δίκαια γιατί το πλήγμα ήταν μεγάλο.

Ολοι κλάψαμε αυτόν και στηρίξαμε το μωρό του που ορφάνεψε. Συλλυπήθηκε και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Στη συνέχεια...
Οι ληστές που συνελήφθησαν ήταν περήφανοι που δεν σκοτώθηκε από δικά τους πυρά το παληκάρι.
Η σύζυγός του πληροφορούμεθα, θα προσληφθεί στο Δημόσιο. Δεν είναι βέβαιο αν τούτο συνιστά αποζημίωση ή δικαίωση. Επίσης δεν είναι βέβαιο αν η ρύθμιση του νόμου θα εφαρμοσθεί στην περίπτωση που η σύζυγος του θύματος είναι αλβανίδα υπήκοος, ούτε σε τι δηλώσεις θα προβεί το ΛΑΟΣ στην περίπτωση αυτή.
Και λίγο αργότερα δεν μπορεί κανείς παρά να σκεφθεί με όση μειλιχιότητα του απομένει ότι όταν σκοτώνονται στο δρόμο μεροκαματιάριδες περαστικοί (όπως και έφηβοι στα Εξάρχεια) μαζί τους σκοτώνονται:

η δημόσια ασφάλεια και οι θεσμοί

το δικαίωμα να πηγαίνεις για ψωμί στο φούρνο

η πίστη στους κοινωνικούς θεσμούς

η πόλη μας

η εμπιστοσύνη στην αστυνομία (φταίει δεν φταίει)

το δικαίωμα να βάλεις τα εργαλεία σου στην αποθήκη

το δικαίωμα στην προσωπικότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματα γενικώς (για τους γραμματιζούμενους)

το τολμηρό εγχείρημα να κάνεις οικογένεια και παιδιά (που όλο και λιγώτεροι τολμούν)

η ψευδαίσθηση ότι είμαστε ένα ευρωπαϊκό κράτος (ότι και αν σημαίνει κάτι τέτοιο)

η ελπίδα, οι ελπίδες...

Και όχι, δεν επιβεβαιώνεται η θέση ότι πρόκειται για την "κακιά την ώρα" έστω και αν δεν υπάρχει υπαιτιότητα του αστυνόμου που πυροβολούσε (έστω και αν ο ίδιος δεν φταίει καθόλου...)

Τα ίδια βεβαίως ισχύουν και για τα πυρά που σκοτώνουν αστυνομικούς. Στο αίμα δεν υπάρχουν διακρίσεις.

Ολυμπιακή - Aegean: Γάμος του αγίου Βαλεντίνου?

Η συζήτηση για το τέλος των μονοπωλείων μας απασχολεί σε θεωρητικό επίπεδο από τα φοιτητικά μας χρόνια. Η Ολυμπιακή και τα δεινά της παρακολούθησαν την πορεία της νεώτερης Ελλάδας με ποικίλους σχολιασμούς και πρωτοβουλίες.

Αφού επιτεύχθηκε το τέλος του μονοπωλείου μετά από σειρά διαγωνισμών που στόχο είχαν τη διαφάνεια και την τήρηση του κοινοτικού δικαίου, δηλαδή τη νομιμότητα (που λέει ο λόγος) όλα φάνηκε ότι θα δικαίωναν τις προσδοκίες της κοινοτικής και εθνικής θεωρίας. Βαίνουμε προς το τέλος των μονοπωλείων. Τα αεροπλάνα θα ήταν πιά σαν τα λεωφορειάκια που μπορεί να τα αποκτήσει και να τα παίζει στον αέρα ο καθένας, ελεύθερα.

Ομως όχι: την όμορφη εικόνα του park de Boulogne δεν θα τη δούμε ως φαίνεται στη χώρα μας (και μάλλον ούτε και γενικότερα).

Θα επιζήσει ελεύθερος μόνον ο μοντελισμός.

Ακούμε όλοι ότι ένας μεγάλος γάμος ετοιμάζεται. Οτι για το γάμο αυτό συμφωνούν οι συμπέθεροι και έχουν βρεθεί και οι κουμπάροι. Τότε όμως γιατί οι διαγωνισμοί και ο ανταγωνισμός? Γιατί τόσα δικαστήρια και καταγγελίες στην Επιτροπή?

Γιατί τόσα έξοδα για δικηγόρους και άλλα συναφή?

Μα είναι προφανές! Ο έρωτας είναι ανεξέλεγκτος. Εκείνος ορίζει την μοίρα των αεροπλάνων και των ουρανών: Σημάδεψε με τα βέλη του και ιδού...

Ομως τόσα χρόνια νταραβέρι για τον ανταγωνισμό θα πάνε στράφη?

Τόσο μελάνι στο κενό?

Οσο για το γκρινιάρη της παρέας, να καθήσει ήσυχος. Οι δικηγόροι δηλαδή κλέφτες θα γίνουμε?

Tι λέγαμε για τις πράσινες δημόσιες συμβάσεις??????

Η Επιτροπή δρομολογεί διαβούλευση για την ΕΕ 2020: μια νέα στρατηγική που θα μετατρέψει την ΕΕ σε μια πιο έξυπνη, πιο πράσινη κοινωνική οικονομία της αγοράς
Η Επιτροπή εξέδωσε σήμερα έγγραφο δημόσιας διαβούλευσης με θέμα τη δημιουργία των προϋποθέσεων για ένα καλύτερο μέλλον για την οικονομία της ΕΕ μέσω της Στρατηγικής ΕΕ 2020. Σκοπός της στρατηγικής αυτής είναι να επιτευχθεί πιο πράσινη ανάπτυξη χωρίς κοινωνικούς αποκλεισμούς, όπως τόνισε ο Πρόεδρος Barroso στις πολιτικές κατευθυντήριες γραμμές του. Η νέα στρατηγική θα βασιστεί στα επιτεύγματα της Στρατηγικής της Λισαβόνας και ταυτόχρονα θα αντλεί διδάγματα από αυτήν. Το έγγραφο διαβούλευσης εκθέτει ένα όραμα για τον τρόπο με τον οποίο η ΕΕ 2020 θα εστιάζεται στην κατοχύρωση της ανάκαμψης από την κρίση, που θα συμβάλει στην πρόληψη της επανάληψής της στο μέλλον, και σε τρεις θεματικούς στόχους: τη δημιουργία αξίας από τη γνώση, την παροχή δυνατοτήτων στους πολίτες σε μια οικονομία χωρίς αποκλεισμούς και τη δημιουργία μιας ανταγωνιστικής, διασυνδεδεμένης και πιο πράσινης οικονομίας. Η προθεσμία υποβολής παρατηρήσεων στο πλαίσιο της διαβούλευσης είναι η 15η Ιανουαρίου 2010. Στη συνέχεια, η νέα Επιτροπή θα υποβάλει λεπτομερείς προτάσεις στο Εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.
Ο Πρόεδρος της Επιτροπής Jos é Manuel Barroso έκανε την ακόλουθη δήλωση: «ΕΕ 2020 σημαίνει μια ΕΕ που θα εργαστεί συλλογικά την επόμενη δεκαετία για να ξεπεράσει μια από τις δυσκολότερες οικονομικές προκλήσεις που αντιμετώπισε ποτέ η Ευρώπη. Μια έξυπνη οικονομία μπορεί να συμβαδίσει με μια συνετή κοινωνία βασισμένη σε ισχυρές ευρωπαϊκές αξίες. Η ανάπτυξη, η διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, η κοινωνική ένταξη, η ενίσχυση της βιομηχανικής βάσης και ένας δραστήριος τομέας παροχής υπηρεσιών δεν αποκλείουν το ένα την ύπαρξη του άλλου. Αντιθέτως, αλληλοενισχύονται. Η Ευρώπη μείωσε την ανεργία από 12% σε 7% την δεκαετία που έληξε το 2008. Τώρα χρειαζόμαστε νέες πηγές ανάπτυξης για να αντικαταστήσουμε τις θέσεις απασχόλησης που χάθηκαν εξαιτίας της κρίσης. Στο έγγραφο διαβούλευσης περιγράφουμε τα μέσα με τα οποία θα ελευθερωθεί το δυναμικό της Ευρώπης. Ταυτόχρονα, μπορούμε να αυξήσουμε την επιρροή μας στον κόσμο, αφενός, και στην παγκοσμιοποίηση, αφετέρου, δείχνοντας στους εταίρους μας ότι η κοινωνική οικονομία της αγοράς αποτελεί την αποδοτικότερη και τη δικαιότερη λύση. Θέλουμε να πληροφορηθούμε τις απόψεις των ενδιαφερομένων μερών για την Στρατηγική ΕΕ 2020 προτού υποβάλουμε τις προτάσεις μας στο Εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.»
Η Επιτροπή πιστεύει ότι η ΕΕ 2020 πρέπει να εστιαστεί στους παρακάτω τομείς και αναζητεί ιδέες για τον καλύτερο τρόπο με τον οποίο μπορεί να το επιτύχει.
Δημιουργία αξίας με ανάπτυξη βασιζόμενη στη γνώση
Η εκπαίδευση στην Ευρώπη πρέπει να βελτιωθεί από την προσχολική μέχρι την ανώτατη εκπαίδευση, με σκοπό την αύξηση της παραγωγικότητας, τη στήριξη ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού και την καταπολέμηση της ανισότητας και της φτώχειας.
Υπάρχει ακόμη μεγάλο περιθώριο βελτίωσης της πλαισίωσης για καινοτομία και δημιουργικότητα στην Ευρώπη, για παράδειγμα μέσω του εκσυγχρονισμού του συστήματος δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας της ΕΕ. Η πρόσβαση σε πιστώσεις πρέπει να βελτιωθεί, μεταξύ άλλων, μέσω συνδυασμού δημόσιων και ιδιωτικών πηγών αναπτυξιακών κεφαλαίων.
Η ΕΕ χρειάζεται μια Ευρωπαϊκή Ψηφιακή Ατζέντα για να δημιουργήσει μια πραγματική επιγραμμική ενιαία αγορά, στην οποία οι καταναλωτές θα μπορούν να επωφεληθούν από ανταγωνιστικές τιμές προσφερόμενες σε άλλα κράτη μέλη, και οι ΜΜΕ θα μπορούν να εισέλθουν σε μεγαλύτερες αγορές. Η πρόσβαση στο Διαδίκτυο και οι δεξιότητες που απαιτούνται για τον σκοπό αυτόν γίνονται απαραίτητα στοιχεία για την πλήρη συμμετοχή στον καθημερινό βίο. Η επίτευξη της «ψηφιακής ένταξης» αποτελεί κλειδί για την ευρύτερη κοινωνική ένταξη.
Παροχή δυνατοτήτων στους πολίτες σε κοινωνίες χωρίς αποκλεισμούς
Η κρίση έχει «αλλάξει τα δεδομένα». Πολλές από τις θέσεις απασχόλησης που υπήρχαν πριν από την κρίση έχουν καταστραφεί και δεν πρόκειται να επανέλθουν.
Η Ευρώπη δεν μπορεί να ευημερήσει παρά μόνον αν οι εργαζόμενοί της διαθέτουν τις δεξιότητες που θα τους βοηθήσουν να συμβάλουν στη βασιζόμενη στη γνώση οικονομία και να δρέψουν τα οφέλη που αυτή προσφέρει. Απαιτείται καλύτερη αντιστοίχιση προσφοράς και ζήτησης μέσω της κινητικότητας του εργατικού δυναμικού, τόσο διασυνοριακά όσο και εντός των συνόρων κάθε κράτους μέλους, καθώς και μέσω της καλύτερης πρόβλεψης των μελλοντικών αναγκών σε δεξιότητες.
Η Επιτροπή είναι αποφασισμένη να προχωρήσει στο θέμα της «ευελιξίας με ασφάλεια στην απασχόληση» και να εξασφαλίσει την καλύτερη κατανόησή του όχι μόνον ως προς την ευελιξία από μέρους των εργαζομένων, αλλά και ως προς την ανάληψη μεγαλύτερων ευθυνών από μέρους εργοδοτών και κυβερνήσεων για την πραγματοποίηση επενδύσεων στο ανθρώπινο δυναμικό και την προστασία του. Όσοι δεν μπορούν να βρουν εργασία πρέπει να έχουν οικονομική στήριξη και εξατομικευμένη βοήθεια ώστε να μπορέσουν να αποκτήσουν εκ νέου πρόσβαση στην αγορά εργασίας.
Δημιουργία μιας ανταγωνιστικής, διασυνδεδεμένης και πιο πράσινης οικονομίας
Το μέλλον μάς επιφυλάσσει υψηλές τιμές ενέργειας, περιορισμούς στις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και μεγαλύτερο ανταγωνισμό ως προς τo υς πόρους και τις αγορές. Όλα αυτά αποτελούν μεν κινδύνους, αλλά και ευκαιρίες για τη δημιουργία μιας νέας οικονομίας της ΕΕ-2020 με ισχυρό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα σε παγκόσμιο επίπεδο. Νέες πιο πράσινες τεχνολογίες μπορεί να τονώσουν την ανάπτυξη, να δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας και υπηρεσίες και να βοηθήσουν την ΕΕ να πραγματοποιήσει τους στόχους της όσον αφορά την κλιματική αλλαγή. Από την άλλη πλευρά, αν η Ευρώπη αποτύχει να προσαρμοσθεί στον 21ο αιώνα θα οδηγηθεί σε παρακμή.
Οι πολιτικές για την προώθηση της οικοκαινοτομίας και των ενεργειακά αποδοτικών προϊόντων και συστημάτων σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο θα πρέπει να προβλέπουν την εμπορία δικαιωμάτων εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα, φορολογικές μεταρρυθμίσεις, επιδοτήσεις και δάνεια, δημόσιες επενδύσεις και ανάθεση δημοσίων συμβάσεων, καθώς και στόχευση των κονδυλίων για την έρευνα και καινοτομία.
Η Ευρώπη χρειάζεται πιο έξυπνες υποδομές μεταφορών και ένα πανευρωπαϊκό "έξυπνο δίκτυο" για την ενέργεια, καθώς και 100% ευρυζωνική κάλυψη το ταχύτερο δυνατόν. Η ΕΕ και τα κράτη μέλη θα πρέπει να εργαστούν από κοινού για να κάνουν τις σωστές στρατηγικές επενδύσεις, ώστε τα δύο τρίτα της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας να συνεπάγονται λιγότερες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και περισσότερη ασφάλεια εφοδιασμού μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 2020.
Η μεταποίηση θα εξακολουθήσει να αποτελεί καθοριστικό στοιχείο για τη μελλοντική οικονομική επιτυχία της ΕΕ. Η Ευρώπη χρειάζεται μια νέα βιομηχανική πολιτική με έμφαση στο δυναμικό καινοτομίας, τις νέες τεχνολογίες, τις δεξιότητες, την προώθηση της επιχειρηματικότητας και τη διεθνοποίηση των ΜΜΕ. Πρέπει να αντιμετωπισθεί η πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα σε ορισμένους κλάδους και να στηριχθούν και να βοηθηθούν όσοι επηρεάζονται δυσμενώς.
Διακυβέρνηση - Υλοποίηση της ΕΕ 2020
Η Επιτροπή προτείνει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να αναλάβει καθοδηγητικό ρόλο στην ΕΕ 2020, με τη θέσπιση των βασικών αποφάσεων και τον καθορισμό στόχων που θα βασίζονται στις προτάσεις της Επιτροπής. Η Επιτροπή επιθυμεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να διαδραματίσει πολύ σημαντικότερο ρόλο. Τα εθνικά κοινοβούλια θα κληθούν επίσης να συμμετάσχουν ενεργά και να ενστερνισθούν το όραμα αυτό.
Στο έγγραφο διαβούλευσης προτείνεται τα συμπεράσματα του Εαρινού Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του 2010, να αποτελέσουν τη βάση για τις λεγόμενες "ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές", επιβεβαιώνοντας τις πολιτικές προτεραιότητες τις οποίες πρέπει να υλοποιήσουν η ΕΕ και τα κράτη μέλη στο πλαίσιο συνεργασίας. Οι νέες κατευθυντήριες γραμμές θα αντικαταστήσουν εκείνες που ισχύουν βάσει της στρατηγικής της Λισσαβόνας από το 2005.
Για κάθε έναν από τους στόχους αυτούς, τα κράτη μέλη θα κληθούν να θέσουν εθνικούς πενταετείς στόχους που θα αντιστοιχούν στις διαφορετικές καταστάσεις και σημεία αφετηρίας τους. Η Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα παρακολουθούν κάθε χρόνο την πρόοδο που πραγματοποιείται σε επίπεδο κρατών μελών και ΕΕ.
Η προθεσμία για τις απαντήσεις στη διαβούλευση είναι η 15η Ιανουαρίου. Οι απαντήσεις μπορούν να σταλούν μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στη διεύθυνση EU 2020@ ec . europa . eu .
Ολόκληρο το έγγραφο της διαβούλευσης θα αναρτηθεί στους δικτυακούς τόπους: http :// ec . europa . eu / commission _ barroso / president / index _ en . htm
και http :// ec . europa . eu / eu 2020

και πάλι η διαφάνεια

Ενώ προετοιμάζεται συμβούλιο πολιτικών αρχηγών για τη διαφάνεια η Ελλάδα κατατάσσεται 71η στη λίστα διαφάνειας και ο κ. Φώτης Κουβέλης δεν μπορεί να κρύψει την έγνοια του καταθέτωντας επίκαιρες ερωτήσεις ως προς το θέμα.
Η διαφάνεια μαζί με τη γρίππη των χοίρων μονοπωλούν τη ζωή μας και τα κρίσιμα θέματα που μας απασχολούν. Σας διαβεβαιώ ότι θα εμβολιασθούμε όλοι. Και κατά της γρίππης και κατά της διαφάνειας...

20 Νοεμβρίου- Τα δικαιώματα του παιδιού

Ιδιαίτερη αλήθεια υπόθεση αυτή των δικαιωμάτων του παιδιού.
οι Γάλλοι έχουν προχωρήσει αρκετά στο θέμα και προσφέρουν πληροφόρηση.
Με συντομία μπορούμε να μάθουμε πώς περάσαμε από τα δικαιώματα του ανθρώπου στα δικαιώματα του παιδιού. Το 1959 ο ΟΗΕ πρότεινε τη Χάρτα. Η Declaration του 59 εδώ.
Το 1989 έγινε διεθνής συνθήκη για τα δικαιώματα του παιδιού. Στις 20 Νοεμβρίου. Οπως αύριο. Το πλήρες κείμενο εδώ. Αυτές τις μέρες σκέπτοναι να προσχωρήσου και οι ΗΠΑ!
Ηδη κινητοποιείται και η Ευρώπη.
Ο προβληματισμός στο θέμα είναι σοβαρός. Και η βιβλιογραφία. Και οι πληροφορίες πληθαίνουν.
και η χώρα μας απέκτησε Συνήγορο του Παιδιού. Σιγά σιγά μάλιστα αρχίζει να θεωρεί ότι υπάρχει θέμα προς συζήτηση. Από περιέργεια σας προτείνω να κάνετε goooogle στον τίτλο
δικαιώματα των ζώων
και μετά
δικαιώματα των παιδιών
και να σκεφθείτε.
να σκεφθούμε γιατί τα αυτονόητα είναι συνήθως τόσο μα τόσο μακρινά.

19 Νοέμβρη- Παιδική Κακοποίηση

Ενα θέμα για το οποίο κανείς δεν θέλει να μιλά.
το Χαμόγελο του Παιδιού παίρνει το λόγο και μας καλεί:

Εκδήλωση για την παιδική κακοποίησηΕκδήλωση για την Παγκόσμια Ημέρα ενάντια στην Παιδική Κακοποίηση και τα δικαιώματα των παιδιών οργανώνει στις 19 Νοεμβρίου το «Χαμόγελο του Παιδιού» στο Ζάππειο Μέγαρο.
Ο δημοσιογράφος Σταύρος Θοδωράκης θα συντονίσει τη συζήτηση στην οποία θα συμμετέχουν και παιδιά από το «Χαμόγελο του Παιδιού», τα οποία - ενήλικα πλέον - θα μιλήσουν για το πραγματικό πρόσωπο της κακοποίησης.
Στην εκδήλωση θα ανακοινωθούν τα επίσημα στατιστικά στοιχεία της Εθνικής Τηλεφωνικής Γραμμής για τα Παιδιά SOS 1056 για το φαινόμενο της Παιδικής Κακοποίησης.
Ωστόσο για εμάς κάθε αριθμός είναι ένα παιδικό πρόσωπο, μία πραγματική ιστορία φρίκης και τέσσερις τέτοιες ιστορίες θα παρακολουθήσουμε σε VIDEO με την επιμέλεια της δημοσιογραφικής ομάδας του Σταύρου Θεοδωράκη.
Τέλος, θα ανακοινώσουμε τις νέες πρωτοβουλίες και δράσεις που έχει δρομολογήσει «Το Χαμόγελο του Παιδιού» για την πρόληψη και αντιμετώπιση της Παιδικής Κακοποίησης


Κανείς δεν θέλει να σκέπτεται αυτό το θέμα.
Ολοι το ξεπερνάμε σαν μια περίεργη αρρώστεια που δεν μας αφορά.
Ολοι κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας.
Ας μάθουμε. Ας μην φοβόμαστε να μιλάμε. Και ας κοιτάξουμε πλάι μας. Πολλά κακοποιημένα παιδιά καραδοκούν.
Οσο για μας τους νομικούς ας μην αναρωτιόμαστε... Τα παιδιά ποτέ δεν θα γίνουν καλοί μας πελάτες. Ισως οι γονείς τους. Τα παιδιά δεν επιλέγουν δικηγόρους. Τα παιδιά σωπαίνουν.
Εμείς?

Διαφάνεια: πάει με όλα!

Ο ΔΣΑ παρενέβη τελικώς στην υπόθεση Σιούτη . Για λόγους αρχής θα πρέπει να ξέρουμε τι λέμε. Ε λοιπόν όχι: ο δικηγόρος δεν μπορεί να κατηγορείται γιατί έκανε τη δουλειά του. Για τα λοιπά θα δείξει η ιστορία (ίσως και να έχει ήδη δείξει , αλλά να παραπονιόμαστε για άλλο θέμα κάπως σαν εκβιασμό: τώρα λέμε αυτά, αύριο θα λέμε και τα άλλα). Η υπόθεση όμως αυτή δείχνει την όλη απόχρωση των ημερών. Λέξεις σκόρπιες και πολλές, λέξεις πομπώδεις και σπουδαίες, λέξεις άλλοθι ενώ το σπίτι μας καίγεται.

Διαφάνεια λοιπόν. Διαφάνεια στους εξοπλισμούς .

Διαφάνεια στο Υπουργικό Συμβούλιο απόψε για τις προσλήψεις.

Διαφάνεια και εξυγίανση πολιτικού χρήματος στη Βουλή.

Διαφάνεια και στην περιβαλλοντική πληροφόρηση συμφώνησε η πολιτική ηγεσία με το Συνήγορο του Πολίτη.

Με διαφάνεια και το πανεπιστήμιο του αύριο διαβάζω.

Η διαφάνεια πάει με όλα. Οπως και η κόκα κόλα. Είμαστε άλλωστε παιδιά της γενιάς που έμαθε την κόκα κόλα. Αρα και το σλόγκαν. Ξέρουμε βαθειά μέσα μας ότι σε αντίθεση με το κόκκινο κρασί, τη μπύρα, τη ρετσίνα, η κόκα κόλα πάει με όλα.

Ετσι και η διαφάνεια.

Μια λέξη χωρίς νόημα γίνεται λύση για όλα. Μια μαγική ασπιρίνη που γιατρεύει το κακό.

Θυμάμαι κάποτε ένα φοβερό δικαστήριο με πρωταγωνιστές φαρμακευτικές εταιρίες που είχαν κατοχυρώσει το φάρμακο για το έιτζ χρόνια πρίν. Και θέλαν το μονοπώλιο στα νοσοκομεία.... Μην απορείτε επρόκειτο για την ασπιρίνη. Η οποία θεράπευε το έιτζ...

Η διαφάνεια τώρα γιατρεύει το παν. Επειδή δεν σημαίνει τίποτε. Επειδή επιτρέπει να βάλεις μέσα ότι σου καπνίσει. Σε αντίθεση με τη "σεμνότητα και την εντιμότητα", σε αντίθεση με την οργή ή την αλληλεγγύη, σε αντίθεση με την αγανάκτηση που κάτι σημαίνουν ακόμη και για την πολυεθνική μας πλέον ομάδα που κάνει εμπειρική χρήση της γλώσσας.

Η διαφάνεια δεν σημαίνει κάτι συγκεκριμένο. Αν αύριο τα πράγματα εξελιχθούν κάπως (όπως και αν εξελιχθούν) η διαφάνεια θα είναι εκεί! Τα κάνει αόρατα, σαν το ΑΖΑΞ κάποτε.

Ας προσέξει η νέα κυβέρνηση τη μαγιονέζα διαφάνεια. Καταπίνεις το φαγητό ευκολότερα αλλά μπορεί να σου καθίσει στο λαιμό.

Η διαφάνεια δεν είναι παιχνίδι. Δεν είναι καραμέλα. Δεν είναι πολυλέξη άνοστη και ανόητη. Η διαφάνει σιγά σιγά έχει συνδεθεί με δικαστικές αποφάσεις, με εξεγέρσεις, με νόμους και φορτίζεται σταδιακά με ιστορικά δρώμενα. Η διάφανη σκανδυναβή έχει ευρωπαϊκή αγριάδα και σαρώνει. Εστω και ασαφής. Ας μην την κάνουμε μια απλή μπούρδα. Μια καραμέλα που ανεβάζει το ζάχαρο. Ενα λεκτικό τικ όταν δεν έχουμε κάτι καλύτερο να πούμε.

Διότι μας απογυμνώνει και δείχνει (ως διαφάνεια που είναι) την έλλειψη περιεχομένου του λόγου μας και .... των πράξεών μας. Αναδεικνύει την πενία του γλωσσικού εργαλείου και των κρατικών σκοπών. Σε λίγο θα είναι απλώς μια μπούρδα στον κάδο της ανακύκλωσης μπουρδών που βγάζουν επικύνδινα και μολυσματικά αέρια....

Γλυκερία Σιούτη και Ημερήσιος Τύπος: μήπως πρέπει να σοβαρευτούμε?

Ολοι οι νομικοί παρακολουθούμε εδώ και μέρες την συνέχεια του σήριαλ "Γλυκερία (για άλλους Ελένη) Σιούτη" που αφορά στο γεγονός ότι η υπόψη συνάδελφος και καθηγήτρια διοικητικού δικαίου δικηγορούσε έντονα πριν αναλάβει τη θέση νομικού συμβούλου, ή προσωπάρχη ή όπως αλλιώς λέγεται, στο γραφείο πρωθυπουργού.

Λέω όλοι διότι τόσο το στοιχείο κουτσομπολιό, όσο και η επικαιρότητα της διαφάνειας καθιστούν το ζήτημα γαργαλιστικό. Ολο και περισσότερα blog ανακαλύπτουν δίκες και υποθέσεις που έλαβε μέρος το υπόψη γραφείο στο παρελθόν πάντα, και το δίχως άλλο μια έρευνα στη Νόμος ή σε νομικά περιοδικά για τους επιμελέστερους θα μπορούσε να επιβεβαιώσει το.... σκάνδαλο: πράγματι, η ξανθιά καθηγήτρια με τα γυαλιά και το παιδικό πρόσωπο ήταν ... μεγαλοδικηγόρος. Οι πελάτες της συγκαταλέγονται στους κακότερους κακούς. Τους ξέρουμε από τις εφημερίδες. Και τώρα με τα καμώματά της λερώνει το άσπιλο πρωθυπουργικό γραφείο. Οι διαπλεκόμενοι έχουν θέμα. Και ο τύπος βρήκε άλλο ένα σκάνδαλο να ασχοληθεί.

Ολοι μας το παρακολουθούμε σιωπηλοί το θέμα γιατί ποιός τολμά να πει ότι:

δεν τρέχει τίποτε ως προς τις υποθέσεις που κάποιος χειρίσθηκε στο παρελθόν αλλά τρέχει αν τις χειρίζεται παράλληλα (ασυμβίβαστο!) ή στο μέλλον ... ( αποζημίωση...)

δεν τρέχει τίποτε με τους κακούς πελάτες, αφού όλοι οι πελάτες των δικηγόρων κακούτσικοι μοιάζουν, αλλά τρέχει αν οι κακοί του υπόψη δικηγόρου ευνοούνται ή αθωόνονται όταν ο δικηγόρος αποκτήσει άλλη καρέκλα θεσμική

δεν τρέχει τίποτε αν ένας δικηγόρος δικηγορεί και κερδίζει τα προς το ζην με την εργασία του, τρέχει αν τα κερδίζει από τα χόμπι του και δη αν αυτά είναι παράνομα.

Το πώς και γιατί ένας δικηγόρος απόφασίζει να κάνει και άλλες εργασίες πχ να γίνει καθηγητής (γιατί και αυτός τρεις και εξήντα παίρνει) ή σύμβουλος υπουργού ή πρωθυπουργού (ομοίως τρείς και εξήντα) προβληματίζει: ή είναι ήρωας και μάγκας, ή βαρέθηκε το χρήμα και θέλει τη δόξα, ή είναι πονηρούλης και έχει άλλους στόχους συνθετότερους. Αυτό όμως το τελευταίο μένει να αποδειχθεί. Εκ προοιμίου δεν καταδικάζεις κάποιον γιατί δεν ξέρεις τις προθέσεις του.

Αν το κάνεις προβαίνεις στο αυτό νομικό και ηθικό ατόπημα του "Βασικού Μετόχου" που έκρινε τη συγγενική σχέση ως αμάχητο τεκμήριο διαπλοκής. Μόνον έλλειψη κοινωνικής εμπειρίας αποδεικνύει η αφελής νομοθέτηση τέτοιου είδους. Και φευ το κοινοτικό δίκαιο ήταν πιό κοινωνικοποιημένο.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο ημερήσιος τύπος βιάστηκε πολύ πιστεύω. Δεν έδωσε την ευκαιρία στην υπόψη καθηγήτρια να αποδείξει αν προτίθεται να ενεργεί ως δικηγόρος του Βωβού και των λοιπών πελατών της από τη νέα της θέση ή αν προτίθεται απλά να επιδείξει αλτρουϊσμό και φιλοπατρία. Θα έπρεπε να της δοθεί μια ευκαιρία. Και ποιός καλύτερος εγγυητής της κρατικής νομιμότητας από κάποιον που είχε εμπειρία με καλούς και κακούτσικους πελάτες? Τι καλύτερο νομικό σύμβουλο θα ήλπιζε ο πρωθυπουργός? σίγουρα όχι τον ανεπάγγελτο.

Αλλά η ευκαιρία αυτή δεν δόθηκε. Ο Ημερήσιος Τύπος έσπευσε στο πρότυπο του αναθεωρητικού νομοθέτη να αποδεχθεί το αμάχητο τεκμήριο της ενοχής. Θάχει τους λόγους του και υποθέτω για να λέει τόσα ίσως ξέρει περισσότερα. Το γεγονός όμως παραμένει ότι δεν ενήργησε ούτε σύμφωνα με την αναλογικότητα ούτε σύμφωνα με τη διαφάνεια. Εκρινε και κατέκρινε χωρίς ενοχή και για άγνωστους λόγους στο αναγνωστικό κοινό.

Το δίχως άλλο η κ. Σιούτη δεν χρειάζεται δικηγόρο. Ξέρει καλύτερα να υπερασπισθεί τον εαυτό της αν απαιτηθεί. Ούτε έχω λόγο να την υποστηρίξω. Αυτό όμως που με προβληματίζει στην κοινωνία των "Βασικών Μετόχων", των αμάχητων τεκμηρίων και της εύκολης κατακραυγής είναι ότι λόγω των ασυντόνιστων και πρόχειρων επιθέσεων τελικώς αθωόνονται και οι φταίχτες.

Το δίχως άλλο "η γυναίκατ του Καίσαρα..." αλλά ας της δώσουμε την ευκαιρία να αποδείξει την τιμιότητά της. Δεν μπορεί εκ προϊμίου να θεωρείται άτιμος κανείς επειδή εργάσθηκε και επειδή έζησε από την εργασία του. Ας αποφασίσουμε εντέλει: θέλουμε κληρονόμους ή θέλουμε αυτοδημιούργητους. Αλλά όλα μας φταίνει: και οι μεν και οι δε. Ολοι και όλα.

Το δίχως άλλο πρέπει οι δημόσιοι άρχοντες να είναι άμεμπτοι. Αλλά έλεος βρε παιδιά: αυτό ειδικά δεν το κρίνουν ex cathedra οι εφημερίδες. Οι οποίες βέβαια δεν πρέπει να θεωρούνται εκ προϊμιου βρώμικες...

Αλλά ας μην συνεχίζουμε με τα αυτονόητα.