ΝΟΜΙΚΑ ΝΕΑ -Law Blog

Παιδική κακοποίηση: Η αποκάλυψη πώς?

2012-02-02T19:20:00.002+02:00

Ολοι σήμερα και χθες μιλάνε για τον πρωτοδίκη δικαστή τέρας που πρόσφερε τις υπηρεσίες του στη διοικητική δικαιοσύνη, αν δεν κάνω λάθος. Για την τύχη που του επιφύλαξε το δικαστικό σύστημα και ο τύπος, για το γεγονός ότι δίκαζε μετά από ποινή 13 ετών, ότι κατ'έφεση η ποινή του έγινε μόνο 6 χρόνια αφού για να δώσει παγωτό στο παιδάκι του απαιτούσε όπως λένε τα δημοσιεύματα στοματικό έρωτα. Ο λόγος για τον οποίο αξίζει να μην πει κανείς ούτε το όνομά του είναι ΦΥΣΙΚΑ η προστασία του παιδιού.Η παιδική ενδοοικογενειακή κακοποίηση σε πρώτη ζήτηση. Αξίζει όμως να μιλήσουμε για το θέμα της παιδεραστίας και του γεγονότος ότι παρά τα ελεύθερα ήθη των καιρών ανθεί ακόμη στις οικογένειες που κατοικούν σε πόλεις. Οχι στα χωριά όπου ερωτοτροπείς με την κατσίκα και φυσικά με τα παιδιά του γείτονα ή και τα δικά σου. Οχι από αμορφωσιά ή ανάγκη. Αλλά από βίτσιο.Και φυσικά το βίτσιο δεν γνωρίζει επαγγέλματα. Συχνά μάλιστα αυτό που το έχει προτιμά επαγγέλματα που τον φέρουν κοντά στα θύματά του. Πληροφορίες μπορεί να βρει κανείς πολλές και παραδείγματα και ονόματα. Ποιό γνωστότερο όμως από αυτό των καθολικών ιερέων? Αγαμοι, υπεύθυνοι σχολείων με την άφεση των αμαρτιών σε πρώτη ζήτηση. Ο Συνήγορος του παιδιού τοποθετείται. Συμβολικά ιδίως. Η παιδική κακοποίηση είναι ένα σύγχρονο γεγονός που πρέπει να αντιμετωπίζουμε κατά πρόσωπο. Η παιδική κακοποίηση είναι διαδεδομένη και μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε κουλτούρα, εθνικότητα και κοινωνική τάξη. Μπορεί να έχει τη μορφή σωματικής, συναισθηματικής, λεκτικής ή σεξουαλική κακοποίησης. Κακοποίηση είναι επίσης και η παραμέληση του παιδιού που ενδέχεται να έχει τα ίδια αποτελέσματα με τις άλλες μορφές κακοποίησης,δηλαδή από τραυματισμούς έως και το θάνατο. Τόσα και τόσα έχουν γραφτεί και ειπωθεί. Ο κακοποιών τα παιδιά είναι ο "ήρωας" της παιδικής κακοποίησης. Σήμερα ακούγεται ότι είναι δικαστής. Αλλοτε ιερέας. Αλλοτε δάσκαλος, όπως αυτός που έβαλε τέλος στη ζωή του στο Ρέθυμνο. Ας μην παραξενεύει η στολή του. Το θύμα πάλι είναι ένα νέο κοινωνικό απόκτημα: το παιδί! το παιδί που δεν ήταν πάντα αυτό που σήμερα πιστεύουμε ότι είναι στο δυτικό κόσμο. Το σπάσιμο της σιωπής όμως μας παραξενεύει θετικά. Ξεκινώντας από τη μητέρα που συνήθως σωπαίνει. Από τον περίγυρο που συνήθως καλύπτει. Από το θύμα που παραμένει θύμα διαβίου πιστεύοντας πως φταίει. Το παιδί θύμα που δεν ξέρει τι σημαίνει παιδί, παιδική ηλικία, γονιός, που μόνον αγωνιά. Το σπάσιμο της σιωπής είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της παιδικής κακοποίησης. Αυτή είναι όμως και η μεγάλη δυσκολία της. Καθώς όταν πούμε ονόματα σημαδεύουμε και τα παιδιά! υπάρχει τρόπος, υπάρχει αγώνας. Το πρόβλημα είναι πολύ μεγαλύτερο από όσο νομίζουμε αν και δεν μας αρέσει να το σκεπτόμαστε. Και φυσικά πρέπει να θυμόμαστε οτι τα μεγαλύτερα θύματα είναι αυτά που ανήκουν σε "σοβαρές" και ευπρεπείς οικογένειες. Σε ευκατάστατους γονείς. Εκεί που κανείς δεν πλησιάζει. Εκεί που ο σεβασμός είναι αυτονόητος. Το μεγάλο αυτό κακό δεν γνωρίζει κοινωνικές τάξεις αλλά η αποκάλυψή του εντοπίζεται κυρίως στους θύτες που μπορούμε να καταδώσουμε αζημίως. Στοιχεία μπορούμε να βρούμε αρκετά.Μια πρώτη γεύση νομολογίας εδώ. Είναι όμως άχαρα τα θέματα για τους νομικούς. Χωρίς κέρδος αλλά και αν ο πελάτης κατηγορείται γίνεσαι σιχαμένος όσο και εκείνος. Γιατί στο θέμα αυτό ο κόσμος αγριεύει τόσο που προβληματίζεται κανείς. Ισως γιατί αφορά πολύ περισσότερους από όσους νομίζουμε. Ισως γιατί οι πολλοί δεν θυμούνται καλά.Οι άλλοι πάλι οι ισχυροί ούτε που αγγίζονται.Και τα παιδιά υπομένουν σιωπηλά. Η αποκάλυψη μπορεί να είναι μια νέα κακοποίση. Μπορεί να είναι και η λύτρωση. Με αφορμή το δικαστή των ημερών ας σκεφθούμε το παιδί του. Ισως το ότι δεν δόθηκε το όνομά του να ήταν για το συμφέρον του παιδιού. Ισως ήδη να ειπώθηκαν πολλά. Ισως η οργή μας πρέπει να σκεφθεί το παιδί το οποίο πλέον διαβάζει και σίγουρα κάποτε θα μάθει πώς όλοι μα όλοι ΗΞΕΡΑΝ.Επίσης μέσα στο θυμό μας πρέπει να θυμόμαστε ότι αυτό το παιδί όπως και κάθε θύμα ενδοοικογενειακής βίας θα συνεχίσει να έχει αυτόν τον άνθρωπο γονέα. Για πάντα. Και συχνά θα εύχεται να μην είχε γεννηθεί ποτέ. Ολοι μας με κάποιο τρόπο θα πρέπει λοιπόν να θυμίσουμε στο παιδί αυτό, και σε κάθε παιδί που βιώνει τέτοιες εμπειρίες ότι έκανε άριστα που γεννήθηκε και το θέλουμε μαζί μας στην κοινωνία που δημιουργούμε. Οτι είναι ευπρόσδεκτο και αγαπητό. Και ότι με κάποιο τρόπο το κενό της αποδοχής και της αγάπης, το κενό του τραύματος ίσως πληρωθεί. Αυτός είναι ο κύριος ρόλος μας σε σχέση με την απονομή δικαιοσύνης όσο και αν η "αηδία" που προκαλούν αυτά τα θέματα οδηγεί σε απέχθεια και απομάκρυνση. Τα αναθέματα επιβεβαιώνουν "τα όσα έχουμε ξεχάσει" με τρόπο πολιτισμένο. Την ροζ κανονικότητα που νομίζουμε ότι έχουμε βιώσει. Την κοινωνική βεβαιότητα ότι όλα πάνε καλά και ότι "αυτοί" είναι εξαιρέσεις. Γι'αυτή την αποκάλυψη ποιός θα μας μιλήσει τάχα?Σήμερα ζητάμε ονόματα! θα είμαστε όμως παρόντες στη ζωή των θυμάτων? Σήμερα δηλώνουμε αηδία και αποστροφή. Θα είμαστε όμως εδώ να αποδεχθούμε το θύμα?και ίσως ακόμη περισσότερο: θα κατανοήσουμε ποτέ ότι και ο θύτης νοσεί βαρύτατα?

Ενας νομικός που ζήλεψα σήμερα!

2012-02-01T14:35:00.000+02:00

ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΤΡΙΒΙΖΑΣ: «Η φαντασία είναι ο προθάλαμος κάθε προόδου»

Μαρία Προκοπίου (αναδημοσίευση από City Press)

21-02-2011

Ο Ευγένιος Τριβιζάς, ο «ποιητής των παραμυθιών», θα περιμένει τους μικρούς του φίλους στο «Public» Συντάγματος το Σάββατο 26 Φεβρουαρίου, στις 18.00. Με αφορμή αυτή την εκδήλωση του «Public», ο αγαπημένος συγγραφέας μικρών και μεγάλων μιλάει στη «C.P.» για τα παιδιά, τη φαντασία του, την κρίση, τα όνειρα που πρέπει να διατηρηθούν, και μας χαρίζει μια απολαυστική συνέντευξη...

Ποια είναι η πρώτη σκέψη που σας έρχεται στο μυαλό όταν βλέπετε ένα παιδί;

Ότι, αν θέλω να επικοινωνήσω ουσιαστικά μαζί του, πρέπει να απαλλαγώ από τις παρωπίδες της σοβαροφάνειας και να αντικρίσω τον κόσμο έστω και για λίγο μέσα από τα δικά του μάτια.

Το ερχόμενο Σάββατο θα βρεθείτε στο «Public» Συντάγματος για να συναντήσετε τους μικρούς και μεγάλους αναγνώστες σας. Τι σας λένε όταν σας γνωρίζουν από κοντά;

Με ρωτάνε τι χρώμα έχουν οι πιτζάμες μου, μου ζητάνε να τους δείξω πού βρίσκεται κρυμμένο το όγδοο χρώμα του ουράνιου τόξου, μου αφιερώνουν ποιηματάκια, όπως αυτό που σας στέλνω [στη φωτό] και μου προσφέρουν χάρτινες βαρκούλες. Ένα κοριτσάκι μού χάρισε μια φούχτα χαρτοπόλεμο με μια συλλαβή γραμμένη σε κάθε μικροσκοπικό κομματάκι. Μου ψιθύρισε στο αφτί ότι, αν τοποθετήσω τα κομματάκια προσεκτικά στη σωστή σειρά, σύμφωνα με τα χρώματα του ουράνιου τόξου, θα μπορέσω να διαβάσω τι μου έγραφε.

Έχετε γράψει περισσότερα από 150 βιβλία. Τι είναι αυτό που πυροδοτεί τη φαντασία σας;

Τα ηλιοτρόπια της Ισπανίας, οι σαύρες του Αγίου Δομήνικου, οι μπουκαμβίλιες της Πλάκας, οι υπόνομοι του Αμβούργου, οι κόκορες της Ντελαγκράτσια, οι κάκτοι της Αριζόνας, ένα χρώμα, ένας ήχος, μια σκιά. Ακόμα και το πιο ασήμαντο αντικείμενο, όπως ένα κουκούτσι βύσσινου, ένα τούλι μπομπονιέρας, ένα καμένο σπίρτο ή ένα καλαμάκι πορτοκαλάδας, μπορεί να πυροδοτήσει τη φαντασία. Μια άλλη πηγή είναι τα λάθη που κάνω όταν γράφω βιαστικά ή που βλέπω όταν διορθώνω τα δοκίμια των βιβλίων μου. Για παράδειγμα, είχα δει σε ένα τυπογραφικό δοκίμιο τη λέξη «Λυκοπατάτες» αντί «Γλυκοπατάτες», και αυτό μου έδωσε την έμπνευση για πατάτες που, όταν τις τρως, γίνεσαι λύκος. Επίσης, η επικοινωνία με τα παιδιά, οι ερωτήσεις και οι παρατηρήσεις τους προσφέρουν μια ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης. Για παράδειγμα, σε ένα σχολείο που παρουσίαζα ένα παραμύθι μου με θέμα την κλωνοποίηση ρώτησα τι σημαίνει αυτή η λέξη και ένα αγοράκι μου απάντησε «σημαίνει ότι οι άνθρωποι γίνονται κλόουν». Αυτό μου έδωσε την ιδέα να γράψω μια ιστορία για τη Χώρα των Σοβαρών Ανθρώπων, που μια μέρα, για κάποιο μυστηριώδη λόγο, αρχίζουν ο ένας μετά τον άλλο να παρουσιάζουν συμπτώματα κλοουνοποίησης και να μεταμορφώνονται σε κλόουν.

Πόσο εύκολο είναι να γράφει ένας συγγραφέας βιβλία που απευθύνονται στα παιδιά, με την έννοια ότι θα διαπαιδαγωγήσει έναν άνθρωπο;

Το γράψιμο για παιδιά θεωρείται η Σταχτοπούτα των λογοτεχνικών ειδών. Πολλοί πιστεύουν ότι είναι απλούστερο, ευκολότερο και όχι τόσο σημαντικό. Έχω την αντίθετη άποψη. Το θεωρώ σημαντικότερο από το να γράφω για μεγάλους. Κι αυτό επειδή τα πρώτα μας αναγνώσματα μας αγγίζουν βαθύτερα, μας επηρεάζουν δραστικότερα και μας συνοδεύουν πολλές φορές σε όλη μας τη ζωή. Τα παιδιά, όμως, κουράζονται και πλήττουν εύκολα. Αν θέλει να κρατήσει κανείς αμείωτο το ενδιαφέρον τους, θα πρέπει να κινεί από την πρώτη στιγμή την περιέργειά τους, δημιουργώντας μια μαγευτική ατμόσφαιρα και προκαλώντας μια σειρά αινιγμάτων. Προτού απαντηθεί το πρώτο, το επόμενο θα πρέπει να έχει ανακύψει. Η περιέργεια του παιδιού μπορεί να πυροδοτηθεί ακόμα και από έναν τίτλο («Οι Πειρατές της Καμινάδας», «Οι Ιππότες της Τηγανητής Πατάτας», «Τα Μυστικά των Αρλεκίνων») ή έστω από την πρώτη παράγραφο του βιβλίου, όπως στο μυθιστόρημά μου «Η Τελευταία Μαύρη Γάτα».

Ποια πιστεύετε ότι είναι τα βασικά μηνύματα που πρέπει να διοχετεύονται στα παιδιά;

Μηνύματα αισιοδοξίας και οράματα φανταστικών κόσμων που μπορεί να αποτελέσουν τα πρότυπα αλλαγής του δικού τους κόσμου, τρόπους ξεπεράσματος των δικών τους προβλημάτων.

Θεωρείτε ότι τα παιδιά χάνουν πιο νωρίς πλέον την παιδικότητα που πρέπει να τα διακρίνει;

Χάνουν την παιδικότητα χωρίς να αποκτούν ωριμότητα. Με το να δίνουμε έμφαση στη συσσώρευση γνώσεων και αφήνοντας τη φαντασία τους να λιμοκτονεί, μετατρέπουμε τα παιδιά σε ρομπότ ή πιόνια. Δεδομένου ότι η φαντασία είναι ο προθάλαμος κάθε προόδου, το κοινωνικό κόστος αυτής της νοοτροπίας είναι ανυπολόγιστο. Τα παιδιά δεν πρέπει να μαθαίνουν μόνο να υπηρετούν την πραγματικότητα αλλά και να την ξεπερνάνε.

Έχετε λάβει παγκόσμιες διακρίσεις, ενώ τα βιβλία σας είναι ιδιαίτερα δημοφιλή. Η μεγαλύτερη ηθική ικανοποίηση που πήρατε όμως ποτέ ποια ήταν;

Η δημοσίευση των «Πειρατών της Καμινάδας», του πρώτου μυθιστορήματός μου, σε συνέχειες, στο περιοδικό «ΔΙΑΠΛΑΣΙΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΩΝ» και η πρώτη επιστολή που έλαβα από μία αναγνώστρια, που έγραφε «αισθάνομαι τους Πειρατές της Καμινάδας τόσο δικούς μου, σαν να ήταν κρυμμένοι στη φαντασία μου και ξύπνησαν ξαφνικά».

Πώς κρίνετε την κατάσταση που βιώνουμε ως πολίτες μιας χώρας που βρίσκεται σε κρίση, ως άνθρωποι που ζούμε μια γενική κατήφεια;

Έχουμε περάσει στην ιστορία μας και έχουμε επιβιώσει μετά απά σοβαρότερες κρίσεις. Οι δυσοίωνες προοπτικές και οι απαισιόδοξες προβλέψεις θα μπορούσαν να αναδείξουν τη φαντασία και τη δημιουργικότητα ως τα απαραίτητα εφόδια για την αντιμετώπιση της ζοφερής πραγματικότητας. Όσο βαθιά κι αν έχουμε κατρακυλήσει στης χρεοκοπίας τη σκάλα, θέλω να ελπίζω ότι θα φυτρώσουν πάλι τα φτερά μας, αν όχι μεγάλα, μετρίου μεγέθους έστω, αρκεί να μην αρχίζουμε να τα ψαλιδίζουμε μεθοδικά πάλι εμείς οι ίδιοι.

Κοιτάζοντας πίσω στο παρελθόν σας, πιστεύετε ότι εκπληρώσατε, αν όχι όλα, τα περισσότερά σας όνειρα;

Τα όνειρα είναι σαν τα αστέρια για τους παλιούς ναυτικούς. Σε οδηγούν στον προορισμό σου, χωρίς ποτέ να καταφέρνεις να τα αγγίξεις.

Εσείς που έχετε δημιουργήσει μερικούς από τους ομορφότερους κόσμους με τα παραμύθια σας τι θα συμβουλεύατε όσους θεωρούν ότι ο πραγματικός κόσμος είναι ανάξιος για να προωθήσει όνειρα και ελπίδες;

Ο πραγματικός κόσμος είναι πολυδιάστατος, πολυσήμαντος και συνεχώς μεταλλασσόμενος. Όπως γράφω στο έργο μου τα «Γουρουνάκια Κουμπαράδες»:

Όλα αλλάζουν όψη.

Λιακάδα το αγιάζι

ελπίδα το μαράζι

αχτίδα φεγγαριού

του λεπιδιού η κόψη.

Σκοτάδι η χαραυγή

το βάλσαμο αφιόνι

ο χείμαρρος δροσοπηγή

λάσπη τ’ άσπιλο το χιόνι.

Πωλήσεις χρυσού: wellcome mr Gold!

2012-02-01T14:32:00.001+02:00

Οπου σταθεί και όπου βρεθεί ο έλληνας πολίτης αντιμετωπίζει πλέον πινακίδες με ένδειξη για αγοραπωλησίες χρυσού και αργύρου.Κοσμήματα και άλλα πολύτιμα αντικείμενα διατίθενται ελεύθερα. Ετσι ξεφωρτώθηκε και εγώ κάτι χρυσά δόντια που μου έχουν πασάρει οικογενειακώς και με τρόμαζαν πρέπει να πω όπως καθόντουσαν στο κουτί τους - μνήμες ψυχών που θυμάμαι να γελούν. Η δική μου ψυχολογία όμως δεν είναι γενικευμένη. Η ελληνική οικογένεια διαθέτει πλέον τα οικογενειακά κειμήλια με ανακούφιση αν της δοθεί διέξοδος.Με τρόπο που απαιτεί σοβαρότητα και ενάργεια.Ο τομέας αυτός ανθεί με τρόπο που σε κάνει να αναρωτιέσαι!Ποιος τάχα έχει τόσα μετρητά για να προχωρεί σε τέτοιες συμφωνίες?Είναι νόμιμες οι διαδικασίες αυτές?Με εξαιρετική σαφήνεια το Οικονομικό Βlog επισημαίνει ότι«Στο δικτυακό τόπο της Τράπεζας της Ελλάδας, στη σελίδα όπου αναρτάται καθημερινά η τιμή της χρυσής λίρας Αγγλίας γράφει: "Στις εργασίες της Τράπεζας της Ελλάδος περιλαμβάνεται και η αγοροπωλησία χρυσού σύμφωνα με τον ν.2771/99, άρθρο 15, παράγρ. 1, και τις εξ αυτού απορρέουσες διατάξεις της Τράπεζας.»Με τρόπο εμπεριστατωμένο παραθέτει και πηγές και υλικό αξιοθαύμαστο.

O Γενικός Γραμματέας Καταναλωτή Δημήτρης Σπυράκος, απαντώντας σε ερωτήματα και καταγγελίες καταναλωτών που στη σημερινή δύσκολη οικονομική συγκυρία καταφεύγουν στην πώληση αντικειμένων τους, ιδίως κοσμημάτων, από πολύτιμα μέταλλα, προτρέπει τους καταναλωτές να ακολουθούν πριν προβούν σε συναλλαγή, τα ακόλουθα βήματα:1ο βήμα: Εκτίμηση της αξίας του κοσμήματοςΟι καταναλωτές καλούνται• να ζυγίζουν τα αντικείμενα στο σπίτι τους και να σημειώνουν την περιεκτικότητά τους σε πολύτιμο μέταλλο, που αναγράφεται πάνω σε αυτά• να ενημερώνονται για την τρέχουσα τιμή πώλησης του χρυσού ή άλλου πολύτιμου μετάλλου και να κάνουν έναν κατά το δυνατόν υπολογισμό της αξίας των αντικειμένων. Διευκρινίζεται ότι ένα κόσμημα δεν αποτελείται μόνο από πολύτιμο μέταλλο π.χ. χρυσό, αλλά η καθαρή περιεκτικότητά του σε πολύτιμο μέταλλο είναι ένα μόνο ποσοστό του συνολικού βάρους του κοσμήματος, που εξαρτάται από τον τίτλο του (περιεκτικότητα του κοσμήματος σε πολύτιμο μέταλλο εκφρασμένη σε χιλιοστά).• να προβαίνουν σε εκτίμηση της αξίας των αντικειμένων, απευθυνόμενοι σε αξιόπιστες εταιρείες, που να εγγυώνται τη μέγιστη ακρίβεια στην εκτίμηση χρυσού ή άλλων πολύτιμων μετάλλων.• Να έχουν υπόψη τους ότι το Ελληνικό Κέντρο Αργυροχρυσοχοΐας, που είναι φορέας του Υπουργείου Ανάπτυξης Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας με κύριο σκοπό την στήριξη και την προαγωγή της ελληνικής αργυροχρυσοχοΐας, παρέχει υπηρεσίες εκτίμησης πολύτιμων μετάλλων και σε καταναλωτές. 2ο βήμα: Επιλογή επιχείρησηςΟι καταναλωτές καλούνται:• να είναι επιφυλακτικοί έναντι διαφημιστικών καταχωρήσεων και φυλλαδίων που υπόσχονται ιδιαίτερα υψηλές τιμές αγοράς πολύτιμων μετάλλων• να απευθύνονται μόνο σε επιχειρήσεις που κατέχουν νόμιμη άδεια λειτουργίας• να αποφεύγουν επιχειρήσεις που δεν έχουν ως αποκλειστική ενασχόληση την αγορά πολύτιμων μετάλλων• να ερευνούν και να συγκρίνουν τις τιμές που προσφέρονται από τις διάφορες επιχειρήσεις αγοράς πολύτιμων μετάλλων• να ερευνούν με βάση ποιο κριτήριο γίνεται η αγορά από την επιχείρηση, δηλαδή εάν αγοράζει τα αντικείμενα με κριτήριο την περιεκτικότητά τους σε χρυσό ή άλλο πολύτιμο μέταλλο ή με κριτήριο και την εμπορική αξία τους, η οποία μπορεί να καθορίζεται και από παράγοντες όπως η παλαιότητα, η μοναδικότητα και η αισθητική.• να μεριμνούν για την παραλαβή των απαραίτητων παραστατικών στοιχείων (συμβόλαιο αγοραπωλησίας, αποδείξεις κ.λ.π.)Ιδίως κατά την πώληση αντικειμένων από πολύτιμα μέταλλα μέσω διαδικτύου, οι καταναλωτές πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί.Οι καταναλωτές καλούνται:• να επικοινωνούν με τη Γενική Γραμματεία Καταναλωτή στο τηλέφωνο 1520 για να ενημερώνονται για το αν επιχείρηση, στην οποία επιθυμούν να απευθυνθούν, είναι καταγεγραμμένη στο μητρώο προμηθευτών που συνάπτουν συμβάσεις από απόσταση, όπως είναι υποχρεωμένη από το νόμο και το οποίο τηρείται στη Γενική Γραμματεία Καταναλωτή,• να ερευνούν εάν στην ιστοσελίδα αναφέρονται η επωνυμία, η διεύθυνση και σταθερό τηλέφωνο επικοινωνίας με την επιχείρηση (όταν υπάρχει ως σημείο επαφής μόνο αριθμός κινητού τηλεφώνου να είναι επιφυλακτικοί) ή ειδική γραμμή εξυπηρέτησης πελατών εξυπηρέτησης και ηλεκτρονική διεύθυνση,• να επικοινωνούν πρώτα τηλεφωνικά ή και μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου με την επιχείρηση για να εκτιμήσουν κατά το δυνατόν τη σοβαρότητά της, • πριν τη συναλλαγή να ενημερώνονται για τους ακριβείς όρους και τις προϋποθέσεις που χρησιμοποιεί η επιχείρηση κατά την αγορά των πολύτιμων αντικειμένων,• να γνωρίζουν ότι σύμφωνα με το ν.2251/94 «Προστασία καταναλωτών» σε περίπτωση που οι καταναλωτές αλλάξουν γνώμη και θέλουν να ανακτήσουν τα αντικείμενά τους έχουν δικαίωμα υπαναχώρησης και ματαίωσης της συναλλαγής εντός 14 ημερολογιακών ημερών από την παραλαβή του χρηματικού ποσού συναλλαγής. Για περισσότερες πληροφορίες οι καταναλωτές μπορούν να απευθύνονται στην τηλεφωνική γραμμή 1520 που λειτουργεί στη Γενική Γραμματεία Καταναλωτή.Ο νόμος τι λέει? αντιμετωπίζει το φαινόμενο? Ο ν . 2771/99 αναφέρεται ειδικά στην Τράπεζα της Ελλάδος και θεωρεί το χρυσό συνάλλαγμα.Αρθρο 15 1. Αγορές και πωλήσεις χρυσού δύνανται να διενεργούνται από τηνΤράπεζα της Ελλάδος και τα πιστωτικά ιδρύματα που λειτουργούν στηνΕλλάδα και έχουν εξουσιοδοτηθεί για τη διενέργεια πράξεων συναλλάγματος, ενεργούντα για δικό τους λογαριασμό και με δικό τουςκίνδυνο, με τους όρους που θέτει εκάστοτε η Τράπεζα της Ελλάδος σταπλαίσια των αρμοδιοτήτων της. Ως χρυσός, για τους σκοπούς του παρόντος, νοούνται οι χρυσές λίρες,τα χρυσά νομίσματα και οι τυποποιημένες ράβδοι ή πλάκες χρυσού διεθνώνπροδιαγραφών. "Η Τράπεζα της Ελλάδος δύναται να θέτει τους όρους αγοράς και πώλησης χρυσού και χρυσών νομισμάτων και από άλλα πρόσωπα". Το άνω εντό " " εδάφιο προστέθηκε με το άρθρο 5 Ν.2842/2000, ΦΕΚ Α 207/27.9.2000 (Εναρξη ισχύος την 1ην Ιανουαρίου 2001) Με το αυτό άρθρο ορίζεται ότι: "3. Οι διατάξεις του παρόντος νόμου, υπό την επιφύλαξη των διατάξεων της τρίτης παρογράφου του άρθρου 2 του Καταστατικού της Τράπεζας της Ελλάδος, δεν θίγουν τις αρμοδιότητες της Τράπεζας της Ελλάδος που αφορούν τη θέσπιση, από αυτήν, κανόνων πλαισίου αγοράς και πώλησης συναλλάγματος, ξένων τραπεζογραμματίων, χρυσού και χρυσών νομισμάτων ή την απαγόρευση της διενέργειας των πράξεων αυτών από πιστωτικό Ιδρυμα,άλλο νομικό ή από φυσικό πρόσωπα".Ο κ. Παπαδήμος ως Διοικητής της Τράπεζας της ΕλλάδοςΦΕΚ Α` 20/10.2.2000 Πράξη Διοικητή Αριθμ. 2456/3.2.2000 Διενέργεια συναλλαγών σε χρυσό. ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Αφού έλαβε υπόψη : α) το Ν. 2548/1997 "Ρυθμίσεις για την Τράπεζα της Ελλάδος", β) το άρθρο 1 του Ν. 1266/82 "Οργανα ασκήσεως της νομισματικής, πιστωτικής και συναλλαγματικής πολιτικής και άλλες διατάξεις", γ) το άρθρο 5 παραγρ. 1, του ΑΝ 362/45, δ) το άρθρο 15, παράγρ. 1, του Ν. 2771/99, ε) τις διατάξεις των αποφ. ΝΕ 1310/1/25.1.64 και 1395/1/22.12.65, όπως συμπληρώθηκε με την απόφ. ΕΝΠΘ 215/2/21.1.85, στ) τα ΠΔ 96/93 και 104/94, ζ) την ΠΔ/ΤΕ 2302/16.5.94, όπως ισχύει, σχετικά με τη διενέργεια κινήσεων κεφαλαίων μεταξύ κατοίκων Ελλάδος και κατοίκων εξωτερικού, η) τη σκοπιμότητα προσαρμογής των διατάξεων που αφορούν τις συναλλαγές σε χρυσό προς τις διατάξεις που διέπουν εν γένει τις συναλλαγές σε συνάλλαγμα, αποφάσισε τα ακόλουθα : 1. Αγορές και πωλήσεις χρυσού, που δεν χρησιμοποιείται για εμπορευματικούς ή βιομηχανικούς σκοπούς, δύνανται να διενεργούνται από τα πιστωτικά ιδρύματα που λειτουργούν στην Ελλάδα και έχουν εξουσιοδοτηθεί για τη διενέργεια πράξεων συναλλάγματος για δικό τους λογαριασμό και με δικό τους κίνδυνο. Οι ως άνω συναλλαγές δύνανται να διενεργούνται με φυσικά ή νομικά πρόσωπα, κατοίκους και μη κατοίκοuς Ελλάδος, καθώς και μεταξύ των πιστωτικών ιδρυμάτων κατ` αντιστοιχία με τα ισχύοντα στη διατραπεζική αγορά συναλλάγματος. 2. Ως χρυσός για τους σκοπούς της παρούσας νοούνται οι χρυσές λίρες,τα χρυσά νομίσματα και οι τυποποιημένες ράβδοι ή πλάκες χρυσού διεθνώνπροδιαγραφών. [3. Κάτοικοι και μη κάτοικοι Ελλάδος υποχρεούνται να δηλώνουν κατά τηνέξοδο ή την είσοδό τους στη χώρα το μεταφερόμενο χρυσό, εφόσον ησυνολική του αξία υπερβαίνει το ισότιμο 2.000 ευρώ και 10.000 ευρώ,αντίστοιχα, ή να επιδεικνύουν αντίγραφο της σχετικής συναλλαγής, εφόσονέχει μεσολαβήσει εγχώριο mστωτικό ίδρυμα για την αγορά του. Στην εν λόγω δήλωση των κατοίκων θα εφαρμόζονται τα προβλεπόμενα απότις διατάξεις του ΠΔ 96/93, όπως ισχύει, όρια ως προς τη δήλωση ΑΦΜ καιτην υποβολή πιστοποιητικού φορολογικής ενημερότητας.]Η παρ.3 καταργήθηκε με την περ.ΙΙΙ 2α της ΠΔΤΕ 2535/2004 (ΦΕΚ Α 14/2004) 4. α) Η Τράπεζα της Ελλάδος διενεργεί αγορές και πωλήσεις χρυσού της κατηγορίας που προβλέπεται στην παρούσα Πράξη. β) Ανατίθεται στις Διευθύνσεις Συναλλάγματος και Ταμείων της Τράπεζας της Ελλάδος να καθορίζουν τις διαδικασίες και λοιπές λεπτομέρειεςεφαρμογής της Πράξης αυτής συμπεριλαμβανομένης και της υποβολής στατιστικών στοιχείων από τα πιστωτικά ιδρύματα στην Τράπεζα της Ελλάδος. 5. Καταργούνται οι αποφάσεις ΝΕ 1310/1/25.1.64, ΝΕ 1395/1/22.12.65 και ΕΝΠΘ 215/2/21.1.85. Οι σχετικές υποχρεώσεις, με βάση τις εν λόγω αποφάσεις, που έχουν αναλάβει μέχρι τη δημοσίευση της Πράξης αυτής τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα κάτοικοι και μη κάτοικοι Ελλάδος, ως προς την κατοχή, διάθεση και μεταβίβαση χρυσών νομισμάτων που έχουν αποκτήσει, παύουν να ισχύουν. Από τις διατάξεις της παρούσας Πράξης δεν προκαλείται δαπάνη σε βάροςτου Κρατικού Προϋπολογισμού. Η Πράξη αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Ο Διοικητής ΛΟΥΚΑΣ ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ

Με αυτά τα στοιχεία δεν μπορείς παρά να προβληματιστείς.Η εταιρία του κλάδου Pay my Gold συμβουλεύει:Με την τιμή του χρυσού σε ύψη ρεκόρ, όλο και περισσότεροι άνθρωποι ψάχνουν μέσα σε συρτάρια, χρηματοκιβώτια, κοσμηματοθήκες και οπουδήποτε αλλού μπορούν για να δώσουν τα ξεχασμένα και παλιά κοσμήματά τους για ένα πάκο από μετρητά. Αλλά οι ειδικοί προειδοποιούν ότι δεν πρέπει να μπείτε στο πρώτο ενεχυροδανειστήριο/κατάστημα αγοράς χρυσού που βλέπετε στο δρόμο σας. Αν σκέφτεστε να προχωρήσετε σε μια τέτοια συναλλαγή να είστε προσεκτικοί – ειδικά αν πιάσετε τον εαυτό σας να παρασύρετε από διαφημιστικά φυλλάδια, αυτοκόλλητα και διαφημιστικές καταχωρήσεις που υπόσχονται τη μεγαλύτερη τιμή.Αρκετοί άνθρωποι εξαπατώνται από κάποιους που «μέσα σε μια νύχτα» έγιναν αγοραστές χρυσού μυρίζοντας την ευκαιρία σε μια πεσμένη οικονομία για να κάνουν γρήγορο κέρδος σε βάρος των καταναλωτών.Ορισμένες από αυτές τις εταιρίες, που συνήθως λειτουργούν παράνομα και χωρίς καμία άδεια, πληρώνουν τους καταναλωτές μόλις 18% έως 20% της πραγματικής αξίας του χρυσού των αντικειμένων τους, με βάση την τρέχουσα τιμή της αγοράς του χρυσού. Οι ειδικοί του κλάδου λένε ότι οι καταναλωτές πέφτουνε συχνά θύματα επειδή δεν ξέρουν καθόλου τι έχουν στα χέρια τους και δεν μπαίνουν στον κόπο να ελέγξουν τις τιμές που προσφέρονται από τους διάφορους αγοραστές χρυσού.Καθώς οι τιμές του χρυσού βρίσκονται στα υψηλότερα επίπεδα των τελευταίων ετών, ο κλάδος της αγοράς χρυσού αυξάνεται συνεχώς και είναι πιο δύσκολο για τον καταναλωτή να διαχωρίσει τον «καλό» από τον «κακό».Το θέμα έχει φτάσει και στη Βουλή, όπου βουλευτές καταγγέλλουν την κατάσταση με τα ενεχυροδανειστήρια. Συγκεκριμένα, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Γεώργιος Φραγγίδης κατέθεσε ερώτηση ζητώντας να ληφθούν άμεσα μέτρα. Oπως επισημαίνει «Είναι σαφές ότι, όταν υπάρχει ανάγκη, το ξεπούλημα γίνεται όσο όσο (μιλάμε για “σκότωμα”), προκειμένου να υπάρξουν μετρητά –εννοείται χωρίς απόδειξη–, κάτι που σημαίνει ότι πρόκειται περί καθαρής εκμετάλλευσης του αγοραστή από τον πωλητή, με συμπεριφορές που συνήθως απαξιώνουν και ισοπεδώνουν την προσωπικότητά του τελευταίου. Είναι γνωστό ότι τα χρήματα που δέχεται ο πωλητής σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνονται στην πραγματική αξία πώλησης των αντικειμένων, ενώ πολλές φορές τα αντικείμενα αυτά έχουν τεράστια συναισθηματική αξία». Ο βουλευτής ρωτά με ποιο νομικό καθεστώς λειτουργούν όλα αυτά τα καταστήματα και πώς οι ιδιοκτήτες αυτών των καταστημάτων εξασφαλίζουν μετρητά σε μια περίοδο που το πρόβλημα της ρευστότητας έχει καθολικό χαρακτήρα.Αλλά και ο ΣΔΟΕ δεν μένει πίσω! Τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα των ερευνών αποδεικνύουν ότι σε ποσοστό περίπου 80% στα ανταλλακτήρια χρυσού που ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια σε κάθε γειτονιά της Αθήνας εκτυλίσσεται ένα άνευ προηγουμένου όργιο φορολογικών παρανομιών, λαθρεμπόριο χρυσού, ξέπλυμα βρώμικου χρήματος, ενώ ορισμένα φαίνεται να σχετίζονται και με κυκλώματα της νύχτας.Από το ΣΔΟΕ έχει ζητηθεί η συνεργασία της ΕΛ.ΑΣ. προκειμένου να διακριβωθεί αν κάποια λειτουργούν ως κλεπταποδόχοι από εγκληματικές επιδρομές σε όλη την Αττική και σε άλλες περιοχές της χώρας.Στην διάρκεια αυτού του αρχικού ελέγχου διαπιστώθηκε ότι τα 48 από αυτά είχαν προχωρήσει σε περισσότερες από 700 παραβάσεις.Καλό μήνα αγαπηγοί φίλοι.Και επειδή πλησιάζει του Αγίου Βαλεντίνου ας προτιμήσουμε όλοι αισθήματα και σύμβολα που σκοτώνονται χωρίς τόσους μπελάδες αν χρειασθεί. Ισως μάλιστα κάποιοι να προτιμήσουν αυτά που δεν σκοτώνονται καθόλου.

Διαφήμιση Δικηγόρων

2012-01-30T18:34:00.001+02:00

Ο Κώδικας περί Dικηγόρων απαγορεύει τη δικηγορική διαφήμιση με πειθαρχικές συνέπειες. Όμως το 2010 σε συμμόρφωση με το κοινοτικό δίκαιο ψηφίσθηκε η ακόλουθη διάταξη. Ακολούθησαν σχόλια και σκέψεις. Είναι δα γνωστό ότι και αν απαγορευόταν η δικηγορική διαφήμιση (γκρίζα μαύρη και πάντα καλοπληρωμένη) ήταν πάντα κάτι που συνέβαινε. Και στην τηλεόραση, και στον τύπο και φυσικά στα διάφορα διεθνή και τοπικά έντυπα που έναντι αμοιβής μας κάναν όλους νευροχειρουργούς.

Το άρθρο 25 του Νόμου 3844/2010 προβλέπει:«1. Καταργούνται όλες οι συνολικές απαγορεύσεις εμπορικών επικοινωνιών για τα νομοθετικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα.2. Οι εμπορικές επικοινωνίες που χρησιμοποιούν τα νομοθετικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα πρέπει να τηρούν τους επαγγελματικούς κανόνες που συνάδουν με το κοινοτικό δίκαιο και ιδιαίτερα αυτούς οι οποίοι είναι συναφείς με την ανεξαρτησία, την αξιοπρέπεια και την ακεραιότητα του επαγγέλματος, καθώς και το επαγγελματικό απόρρητο, κατά τρόπο συνάδοντα με τις ιδιαιτερότητες κάθε επαγγέλματος. Οι επαγγελματικοί κανόνες για τις εμπορικές επικοινωνίες δεν πρέπει να δημιουργούν διακρίσεις, οφείλουν να δικαιολογούνται αντικειμενικά από επιτακτικό λόγο δημοσίου συμφέροντος και να είναι αναλογικοί.3. Με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται με πρόταση του κατά περίπτωση αρμόδιου Υπουργού, καταργούνται ή τροποποιούνται οι υφιστάμενοι περιορισμοί και απαγορεύσεις στα πλαίσια των ρυθμίσεων της προηγούμενης παραγράφου.».Μετά από αυτό άρχισε η φασαρία στο χώρο των δικηγόρων αλλά και στο χώρο της διαφήμισης. Η Ολομέλεια των δικηγορικών συλλόγων έδωσε στη δημοσιότητα σχέδιο κώδικα δικηγορικής διαφήμισης.Με απόφαση του ΔΣΑ στη συνέχεια δόθηκε σε δημόσια διαβούλευση σχέδιο προεδρικού διατάγματος που ρυθμίζει το δικαίωμα επαγγελματικής προβολής των δικηγόρων και των δικηγορικών εταιριών. Το ΔΣ του ΔΣΑ συγκρότησε επιτροπή, αποτελούμενη από τους Ιωάννη Χαρακτινιώτη, Χριστίνα Τσαγκλή, Φώτιο Κωτσή , Ηλία Νικολακάκο, και Παναγιώτη Γαλετσέλη, προκειμένου να επεξεργασθεί κείμενο σχεδίου του ΠΔ που προβλέπεται στο άρθρο 25 του Νόμου 3844/2010, με το οποίο καταργούνται όλες οι απαγορεύσεις που υπάρχουν σχετικά με τη διαφήμιση των ελευθέρων επαγγελματιών. Το κείμενο αυτό όταν οριστικοποιηθεί και εγκριθεί από το ΔΣ, θα προταθεί στον κ. Υπουργό Δικαιοσύνης.Η επιτροπή αφού έλαβε υπ΄ όψη της τον ισχύοντα κώδικα δεοντολογίας καθώς και τον κώδικα δεοντολογίας της CCBE, κατέληξε στην ακόλουθη πρόταση, η οποία αναρτάται σήμερα στην ιστοσελίδα του ΔΣΑ, και καλούνται οι συνάδελφοι να αποστείλουν τις παρατηρήσεις και προτάσεις τους στην ηλεκτρονική διεύθυνση: proedros@dsa.gr.

Το προτεινόμενο σχέδιο έχει ως ακολούθως:«Άρθρο 1 Επιτρέπεται η προβολή, δημοσιοποίηση και προώθηση της επαγγελματικής δραστηριότητας δικηγόρου ή δικηγορικής εταιρίας τόσο εντός της Ελλάδας όσο και στο εξωτερικό στο μέτρο και βαθμό που καθορίζεται στο παρόν και με τρόπο που να συνάδει με το κύρος και την αξιοπρέπεια του δικηγορικού λειτουργήματος.Επιτρέπεται μόνο σε δικηγόρο-φυσικό πρόσωπο να αναφέρει την επιστημονική του εξειδίκευση, η οποία αποδεικνύεται κατ’ αρχήν από ακαδημαϊκούς τίτλους. Η δικηγορική εταιρία ως νομικό πρόσωπο δεν έχει αυτοτελώς επιστημονική εξειδίκευση. Επιτρέπεται σε δικηγόρο ή δικηγορική εταιρία η αναφορά στους τομείς επαγγελματικής δραστηριότητας με τους οποίους ασχολούνται.Άρθρο 2Ειδικότερα επιτρέπεται:(α) η δημοσίευση και κυκλοφορία επαγγελματικών καρτών με στοιχεία επικοινωνίας και αναφορά είτε σε επιστημονική ειδίκευση, ως ορίζεται ανωτέρω, είτε σε τομέα δραστηριότητας, εφόσον τα στοιχεία είναι ακριβή.(β) η καταχώριση αγγελίας σε τηλεφωνικούς ή άλλους καταλόγους επικοινωνίας, σε τοπικά, εθνικά ή διεθνή ευρετήρια δικηγόρων ή άλλα ευρετήρια που εκδίδονται στον τομέα των υπηρεσιών, έντυπα ή ηλεκτρονικά.(γ) η δημιουργία και παρουσίαση επαγγελματικής ιστοσελίδας στο διαδίκτυο με το κατά τα ως άνω επιτρεπόμενο περιεχόμενο.Άρθρο 3Οποιαδήποτε προβολή ή δημοσιότητα δικηγόρου ή δικηγορικής εταιρίας δεν πρέπει:(α) να είναι αθέμιτη.(β) να είναι ανακριβής, αναληθής ή παραπλανητική.(γ) να περιέχει αναφορά σε αριθμό υποθέσεων ή ποσοστά επιτυχίας του δικηγόρου σε δικαστηριακές ή άλλες υποθέσεις.(δ) να περιλαμβάνει αναφορές ή συγκρίσεις με άλλους δικηγόρους ή δικηγορικές εταιρίες σε σχέση με την ποιότητα των υπηρεσιών, ή την αμοιβή σε ωριαία βάση ή οποιαδήποτε άλλη μέθοδο χρέωσης.(ε) να περιέχει ονόματα πελατών ακόμα και με την συγκατάθεση τους.(στ) να γίνεται στις εφημερίδες ή περιοδικά, ραδιόφωνο, τηλεόραση ή μέσω ομαδικών επιστολών και κάθε είδους εντύπου.(ζ) να περιέχεται σε αφίσες ή να τοποθετείται σε διαφημιστικές πινακίδες.(η) να περιέχει οποιαδήποτε αναφορά σε προηγούμενη ιδιότητα του δικηγόρου.Άρθρο 4Απαγορεύεται σε δικηγόρο είτε ατομικά είτε ως μέλος δικηγορικής εταιρίας να δίνει συνεντεύξεις στον Τύπο, έντυπο και ηλεκτρονικό, με τρόπο που να έχει ως αποτέλεσμα την έμμεση παραβίαση των παραπάνω υποχρεώσεων. Ο δικηγόρος επίσης οφείλει να μην αναπαράγει τη δημοσίευση στοιχείων ή πληροφοριών σε σχέση με εκκρεμούσα υπόθεση ενώπιον της Δικαιοσύνης.Άρθρο 5Κάθε δικηγόρος ή δικηγορική εταιρεία που δημιουργεί και ανανεώνει υφιστάμενη επαγγελματική ιστοσελίδα οφείλει εντός προθεσμίας ενός μηνός να γνωστοποιεί αυτή στον οικείο Δικηγορικό Σύλλογο. Εντός προθεσμίας 2 μηνών από την έναρξη ισχύος του παρόντος, όλοι οι δικηγόροι και δικηγορικές εταιρίες που διατηρούν ιστοσελίδα να γνωστοποιούν αυτή στον οικείο Δικηγορικό Σύλλογο.Άρθρο 6Η παραβίαση των διατάξεων του παρόντος, πέραν των ποινικών ή αστικών ή διοικητικών συνεπειών που τυχόν προβλέπονται σε άλλες διατάξεις (περί ψευδούς διαφήμισης, περί προστασίας του καταναλωτή κλπ.), συνιστά και πειθαρχικό παράπτωμα τιμωρούμενο δια προστίμου 1.000-10.000€ ανά παράβαση. Σε περίπτωση υποτροπής δικηγόρου ή δικηγορικής εταιρίας επιβάλλεται η ποινή της προσωρινής παύσης από δύο ως έξι μηνών. Άρθρο 7Αρμόδιοι για την κίνηση της πειθαρχικής διαδικασίας είναι και ο Δικηγορικός Σύλλογος όπου είναι εγγεγραμμένος ο δικηγόρος ή η δικηγορική εταιρία, και ο Δικηγορικός Σύλλογος στην περιφέρεια του οποίου τελέσθηκε το παράπτωμα, οι οποίοι υποχρεούνται να κινήσουν αμελλητί την πειθαρχική διαδικασία όταν με οποιοδήποτε τρόπο λάβουν γνώση πληροφορίας ότι τελέσθηκε παράβαση των διατάξεων του παρόντος.- Στο Σχέδιο Νόμου «Επείγουσες ρυθμίσεις που αφορούν την εφαρμογή του μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής 2012 – 2015» ρυθμίζεται στο άρθρο 6 για τη δικηγορική διαφήμιση τελικώς άλλη ρύθμισηΤο πλήρες κείμενο του σχεδίου νόμου εδώ και η αιτιολογική έκθεση εδώ.Άρθρο 6 Ρυθμίσεις επειγόντων θεμάτων Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων 1. Μετά το άρθρο 38 του ΝΔ 3026/1954 (Α' 235) προστίθεται άρθρο 38 Α, ως εξής: «Άρθρο 38 Α 1.Επιτρέπεται η προβολή, δημοσιοποίηση και προώθηση των τομέων της επαγγελματικής δραστηριότητας δικηγόρου ή δικηγορικής εταιρίας, τόσο εντός της Ελλάδας όσο και στο εξωτερικό, στο μέτρο και βαθμό που καθορίζεται στο παρόν και με τρόπο που να συνάδει με το κύρος και την αξιοπρέπεια του δικηγορικού λειτουργήματος. 2.Επιτρέπεται ιδίως η δημοσίευση και κυκλοφορία επαγγελματικών καταχωρήσεων, έντυπα ή ηλεκτρονικά, στις εφημερίδες ή στα περιοδικά, με στοιχεία επικοινωνίας και αναφορά είτε σε τίτλους σπουδών που αφορούν σε επιστημονική ειδίκευση δικηγόρου - φυσικού προσώπου, είτε σε τομέα δραστηριότητας. 3.Οποιαδήποτε προβολή ή δημοσιοποίηση δικηγόρου ή δικηγορικής εταιρίας δεν πρέπει: (α) να είναι αθέμιτη. (β) να είναι ανακριβής, αναληθής ή παραπλανητική. (γ) να περιέχει αναφορά σε αριθμό υποθέσεων ή ποσοστά επιτυχίας του δικηγόρου σε δικαστηριακές ή άλλες υποθέσεις. (δ) να περιλαμβάνει αναφορές ή συγκρίσεις με άλλους δικηγόρους ή δικηγορικές εταιρίες σε σχέση με την ποιότητα των υπηρεσιών, ή την αμοιβή σε ωριαία βάση ή οποιαδήποτε άλλη μέθοδο χρέωσης. (ε) να περιέχει ονόματα πελατών εκτός αν υπάρχει η συναίνεσή τους και εφόσον πρόκειται για καταλόγους δικηγόρων ή για εκδόσεις που αφορούν δικηγόρους. (στ) να γίνεται στο ραδιόφωνο ή την τηλεόραση. (ζ) να περιέχεται σε αφίσες ή να τοποθετείται σε υπαίθριες διαφημιστικές πινακίδες, 4.Απαγορεύεται σε δικηγόρο είτε ατομικά είτε ως μέλος δικηγορικής εταιρίας να δίνει συνεντεύξεις στον Τύπο, έντυπο και ηλεκτρονικό, αναπαράγοντας τη δημοσίευση στοιχείων ή πληροφοριών σε σχέση με εκκρεμούσα υπόθεση ενώπιον της Δικαιοσύνης. 5.Κάθε δικηγόρος ή δικηγορική εταιρία που διατηρεί ή δημιουργεί επαγγελματική ιστοσελίδα, οφείλει να το γνωστοποιεί στον οικείο Δικηγορικό Σύλλογο με την υποβολή της ετήσιας δήλωσης εγγραφής. 6.Η παραβίαση των διατάξεων του παρόντος, πέραν των ποινικών ή αστικών ή διοικητικών συνεπειών που τυχόν προβλέπονται σε άλλες διατάξεις συνιστά και πειθαρχικό παράπτωμα τιμωρούμενο δια προστίμου 1.000-10.0006 ανά παράβαση. Σε περίπτωση υποτροπής δικηγόρου επιβάλλεται η ποινή της προσωρινής παύσης από δύο ως έξι μήνες και πρόστιμο μέχρι το διπλάσιο του ανωτάτου ορίου. Σε περίπτωση υποτροπής δικηγορικής εταιρίας επιβάλλεται η ποινή του προηγούμενου εδαφίου στο νόμιμο εκπρόσωπο αυτής. 7. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Οικονομικών τα ανωτέρω πρόστιμα μπορούν να αναπροσαρμόζονται». Σήμερα η διαδικασία ολοκληρώθηκε και η δικηγορική διαφήμιση ρυθμίζεται συνολικά.Ας ελπίσουμε και με τη δέουσα σοβαρότητα!Δεν θέλουμε να σχολιάσουμε τη ρύθμιση ούτε τις εξελίξεις. Η συνέχεια θα δώσει πολλές αφορμές και πολύ χαριτωμένες.Πρέπει όμως να κρατήσουμε στο νου την ημέρα και τη συγκυρία. διότι οι καιροί αλλάζουν.

Μανικούρ - Manicure !

2012-01-27T15:00:00.000+02:00

Όταν είσαι γυναίκα δικηγόρος έχεις να αντιμετωπίσεις κάποια θέματα διαφορετικά από τους άνδρες συναδέλφους. Δεν φοράς στολή κοστούμι, δεν έχεις μάσκα κοινώς αποδεκτή ως προς το ρόλο σου. Πρέπει να αποφασίσεις για την εικόνα σου, εσύ να την κρίνεις ως κατάλληλη, για τα μαλλιά σου, για τα νύχια σου για τα παπούτσια σου. Το είδαμε γλαφυρά και στην Σιδηρά κυρία το θέμα της εικόνας της γυναίκας στην πολιτική. Να βάψω τα νύχια μου λοιπόν ή θα με κρίνουν αρνητικά?

Πώς να ντυθώ για το δικαστήριο? Κάποιοι επιβάλουν dressing code- μαύρο ταγιέρ! Στα νιάτα μου ένας συνάδελφος που δούλευα στο γραφείο του μου ζήτησε σε επαγγελματικό ραντεβού στο Λονδίνο να φορέσω πουκάμισο με φιόγκο. Δεν είχα (δεν μου άρεσαν οι δεμένοι φιόγκοι κιόλας) και έπεσε πανικός!Τίποτε όμως δεν ήταν χειρότερο από τα νύχια.Έτρωγα τα νύχια μου από μωρό. Μεγαλώνοντας συμβιβάστηκα με το χάλι των χεριών μου μέχρι που το επάγγελμα επέβαλε περισσότερη περιποίηση. Πού χρόνος όμως για μανικούρ! Και όποτε το πετύχαινα το πληκτρολόγιο μου έβγαζε τη γλώσσα ενώ η τουαλέτα έδινε τη χαριστική βολή. Ετσι, μη δυνάμενη να αποφύγω για καιρό την τουαλέτα, έμενα με τα νύχια σε χάλια μαύρα.Η ζωή το έφερε να λάβω το μάθημά μου όμως.

Πριν λίγα χρόνια μου είχε ζητήσει μία συνάντηση ο Χρήστος Λαμπράκης για κάποια νομικά θέματα. Ο ίδιος και χωρίς ακροατήριο. Ευθύνη! Φυσικά πήγα κομμωτήριο και φυσικά φόρεσα το μαύρο ήσυχο ταγιέρ με ένα απλό μπλουζάκι. Τα νύχια όμως?Τα έκοψα προσεκτικά, τα λίμαρα και αφού τα πέρασα σκληρυντικό αποφάσισα να τα βάψω. Στο ρίσκο που πήρα η τουαλέτα με πρόδωσε και πάλι. Λίγο το άγχος λίγο η ευθύνη, μισή ώρα πριν το ραντεβού βρέθηκα να ξεβάφω τα χέρια μου που είχαν γίνει ντροπιαστικά παρδαλά.Στο τέλος μη μπορώντας να καθαρίσω καλά κάποια νύχια σκαρφίστηκα το καταπληκτικό να τα τυλίξω με χανζαπλάστ.

Πήγα λοιπόν στο ραντεβού με κάποια νύχια τυλιγμένα σε χανζαπλάστ και πολλή πολλή ντροπή και αμηχανία.Ο Χρήστος Λαμπράκης, του οποίου η φυσική ευγένεια και απλότητα δεν θα μπορούσε να έχει όμοιο, με περίμενε πρώτος και με υποδέχθηκε προσωπικά. Ούτε αναμονή, ούτε ψάρωμα ούτε τα συνήθη των επιχειρηματιών. Τηλέφωνα δεν χτυπούσαν σαν να ήμασταν οι δυό μας μόνοι στον κόσμο με μερικές φωτογραφίες από γάτες να μας περιβάλουν. Τότε είδα τα χέρια του. Λόγω της ασθένειας που τον ταλαιπωρούσε τα ωραία του δάκτυλα ήταν σχεδόν δίχρωμα. Μισά μισά- άσπρα μελανά. Όλα τα δάχτυλα. Ταράχθηκα με το θέαμα. Και φυσικά σκέφθηκα τα νύχια μου και … τα χάλια μου.Με ήσυχο τρόπο έβγαλα τα χανζαπλάστ και έμεινα να συζητήσω κοντά του χωρίς άγχος. Δεν κατάλαβα ποτέ να ενοχλήθηκε. Με κοιτούσε νευρικά στο πρόσωπο και διάβαζε τη σκέψη μου πριν μιλήσω. Παραγέμισε με ευγένεια την ανησυχία μου και κατάφερε όποτε τον θυμάμαι, γιατί όλοι έχουμε λόγους να τον θυμόμαστε συχνά, να επικρατεί η ιστορία με τα νύχια. Ούτε οι εφημερίδες, ούτε το Μέγαρο, ούτε τίποτε. Μόνο τα νύχια τα δικά του τα μισομέλανα και τα δικά μου τα κακοξεβαμμένα.

NOMIKA NEA ΝΟΜΙΚΑ ΝΕΑ

2012-01-26T19:11:00.001+02:00

Αγαπητέ φίλε που κατοχύρωσες ως domain name τον τίτλο μας εφέτος (2012) και κυκλοφορείς στον ιστοχώρο με το όνομά μας ως νομική εφημερίδα παίρνοντας και διαφημίσεις λάβε υπόψη σου ότι ότι ότι και να κάνεις, όσο και να προσπαθείς στο google είμαστε και παραμένουμε πρώτοι. Χωρίς να πληρώνουμε, χωρίς να μετράμε και να λογαριάζουμε ακροαματικότητα, χωρίς να ψωνιζόμαστε και να κάνουμε πολιτική. Μόνο με τη δύναμη της σκέψης. Μην την υποτιμάς.

Baltasar Garzon

2012-01-25T18:40:00.000+02:00

Αν και η τοπική μας πραγματικότητα θα οδηγούσε σε σκέψεις για τους οικονομικούς εισαγγελείς Πεπόνη και Μουζακίτη, τον Υπουργό Δικαιοσύνης και τις αιχνές του αλλά και το νομοσχέδιο που κατατέθηκε χωρίς ευτυχώς στον τίτλο του την αρνησιδικεία, σήμερα ο δικαστής Baltasar Garzon οφείλει να είναι στο επίκεντρο των προβληματισμών μας.Η Guardian, η Τελεγκραφ, η Express, η ELPAIS, όλος ο διεθνής και τοπικός τύπος δεν τον αγνόησαν. Η υπεράσπιση όπως και η εισαγγελία ζήτησαν την Τρίτη την ακύρωση των διώξεων κατά του Ισπανού δικαστή Μπαλτάσαρ Γκαρθόν, κατά την πρώτη συνεδρίαση της θυελλώδους δίκης του δικαστικού.Ο Μπαλτάσαρ κατηγορείται ότι έθιξε ένα απαγορευμένο θέμα, διατάσσοντας μία έρευνα για τους αγνοούμενους της περιόδου του Φρανκισμού.Η υπόθεση αυτή, που έφθασε στην αίθουσα του δικαστηρίου μετά τις αγωγές που υπέβαλαν εναντίον του Γκαρθόν δύο ακροδεξιές οργανώσεις, θα πρέπει να αρχειοθετηθεί, όπως δήλωσε ο εισαγγελέας του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Μαδρίτης Λουΐς Ναβάχας, υιοθετώντας τα επιχειρήματα της υπεράσπισης, στο τέλος της πρώτης συνεδρίασης.Έξω από το δικαστήριο περίπου 200 διαδηλωτές είχαν συγκεντρωθεί καταγγέλλοντας το "δικαστικό λιντσάρισμα", με συνθήματα όπως "θέλουμε την μνήμη, επιθυμούμε δικαιοσύνη".Μέσα στην αίθουσα, ο δικαστής ντυμένος συμβολικά με την μαύρη τήβεννό του και τις δαντέλες στα μανίκια, παρακολούθησε σιωπηρός τη διαδικασία."Θεωρώ πως είναι ένας θαρραλέος δικαστής. Είναι ο μοναδικός που αποτόλμησε να ερευνήσει τα εγκλήματα του Φρανκισμού. Και είναι εκείνος που βρίσκεται ενώπιον της δικαιοσύνης, ενώ οι δολοφόνοι κυκλοφορούν ελεύθεροι", τόνισε ενδεικτικά η 47χρονη διαδηλώτρια Μερθέδες ντελ Βας, απόγονος ενός από τους αγνοουμένους.Εκτός από τους οικείους των θυμάτων, πολλές ανθρωπιστικές οργανώσεις όπως η Διεθνής Αμνηστία και η Human Rights Watch κινητοποιήθηκαν και απέστειλαν παρατηρητές τους στη δίκη.Ο 56χρονος Γκαρθόν, που απαλλάχθηκε από τα καθήκοντά του από τον Μάιο του 2010, κινδυνεύει σε περίπτωση που καταδικαστεί να του απαγορευθεί να δικάζει για 20 χρόνια το ανώτερο, ποινή που μπορεί να θέσει τέλος στη λαμπρή σταδιοδρομία του.Ο Γκαρθόν κατηγορείται πως, διατάσσοντας τις έρευνες για τους 114.000 αγνοουμένους, παραβίασε τη νομοθεσία για αμνηστία που ψηφίστηκε τον Οκτώβριο 1977, δύο χρόνια μετά το θάνατο του δικτάτορα Φρανθίσκο Φράνκο, η οποία στόχευε να ρίξει πέπλο σιωπής στα ζοφερά χρόνια του Εμφυλίου (1936-39) και της μακράς δικτατορίας του (1939-75).Η δίκη αυτή ανεξάρτητα από το ηθικό της σκέλος και το πολιτικό της ενδιαφέρον φέρει μία προσωπικότητα του χώρου της δικαιοσύνης στο εδώλιο του κατηρορουμένου δοκιμάζοντας πολλαπλά τις αντοχές της δικαστικής εξουσίας.Είναι πολλές οι δίκες στην ιστορία του κόσμου που έθεσαν μεγάλα ερωτηματικά τόσο στους πολίτες όσο και στους νομικούς.

Η εποχή μας οδήγησε στο εδώλιο πολλούς πρωθυπουργούς, πολιτικούς δικαστές, καταδίκασε πρόσφατα τον Σιράκ, απαξίωσε τον Στροςς Καν, και εκμηδένισε σειρά "προσωπικοτήτων" με ή χωρίς δίκες με ταχείες διαδικασίες. Τόσο που αξίζει να αναρωτιέται κανείς αν η ανάδειξη σε οντότητα του πενταλέπτου μέσω των μηχανισμών δημοσιότητας αξίζει ολωσδιόλου.Η εποχή μας αλλάζει πολλά δεδομένα με τα οποία η απονομή δικαιοσύνης λειτούργησε εδώ και αιώνες.Η εποχή μας εξάλλου ανάδειξε την ακροδεξιά και πάλι σε παράγοντα σοβαρό και την επέτρεψε ως συνομιλιτή. Ο κ. Καρατζαφέρης και η ομάδα του κοσμούς καθημερινά τα δελτία ειδήσεων. Η δίκη του Γκαρθόν λοιπόν είναι μία δίκη της ακροδεξιάς ισπανικής προελεύσεως, μία δίκη που επιτρέπει σε μία ιδεολογία που ήταν στο περιθώριο μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο να ακούγεται και να παρίσταται στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή.Παρότι δεν χαίρομαι προσωπικά καθόλου με τη συγκεκριμένη πολιτική εξέλιξη, δεν μπορώ παρά να αποδεχθω σε κρίση Βολταιρισμού ότι έχει και η ακροδεξιά δικαιώματα και οφείλουμε να τις παρέχουμε βήμα ως δημοκρατική κοινωνία.Σκεπτόμενη τον άνθρωπο που δικάζεται αυτές τις ημέρες ως αρχετυπική μορφή Σωκράτη, Ιησού, κλπ δεν μπορώ παρά να θυμηθώ την ισπανική λογοτεχνία, τον ισπανικό πόλεμο και τον ίδιο τον πατέρα μου που λάτρευε αυτή την εποχή και τα μεγάλα ζητήματα που έθεσε. Προσωπικά δεν πιστεύω ούτε στις μεγάλες καθαρτήριες δίκες και το διακύβευμα που περιέχουν αναγκαία κάθε φορά. Ιστορικά λαμβάνουν χώρα και σηματοδοτούν περάσματα.Τον Γκαρθόν όμως με την χαριτωμένη του φυσιογνωμία τον σκέπτομαι πολύ. Ποτέ άλλωστε δεν μπορεί κανείς Βολτερικός να ξεχάσει ότι δικάζεται στη χώρα της Ιεράς Εξέτασης και των ανελέητων σφαγών της διαφορετικότητας.

και φυσικά και ο Πάνος ο Λαζαράτος

2012-01-24T19:15:00.003+02:00

έλεγα για τα υπαρξιακά των δικηγόρων με αφορμή τη συλλογή του φίλου του Σωτήρη του Φέλιου. Μου τηλεφώνησε όμως ένας συνάδελφος επισημαίνοντας ότι στο σκέλος αυτό όφειλα να αναφέρω πρώτον τον Πάνο το Λαζαράτο που είναι και καθηγητής. Γνωστός (δηλώνει) τενόρος και με κανάλι στο you tube δοξάζει την τέχνη με το δικό του τρόπο, σε όλες τις γλώσσες και τα είδη τραγουδιού, συμπεριλαμβανομένης και όπερας με τον Καρβέλα. Ισως γι'αυτό στηρίζει και την Ανίτα Πάνια. Ε λοιπόν αγαπητέ συνάδελφε που το επισήμανες πρέπει να πω ότι έχεις δίκαιο. Ετσι σε δύσκολες μέρες μπορεί να χαμογελάσει το χειλάκι μας και να σπάσει ο σοβαροφάνεια που καλλιεργούν οι πανεπιστημιακοί για το είδος τους. Αλλωστε εκτός από τα υπαρξιακά αδιέξοδα των δικηγόρων και των νομικών εν γένει υπάρχει και το χιούμορ.δείτε και στον antenna!ακούστε τον με τον Καρβέλα!και διαβάστε την άποψή του για τη γραμματική ερμηνεία στο κοινοτικό δίκαιο!et maintenant? για ποιόν θα μου παραπονεθείτε?

O Σωτήρης και η Συλλογή του: η άλλη Αρκαδία

2012-01-24T14:38:00.000+02:00

Το Σωτήρη τον γνωρίζω πάνω από 25 χρόνια. Ξεκίνησε να δικηγορεί σε ένα γραφείο συστεγαζόμενος με κάποιους γνωστούς μου και δουλεύει ακόμη αφού φυσικά εξελίχθηκε επαγγελματικά πολύ από τότε. Είναι όμως ένας δικηγόρος όπως υπάρχουν και άλλοι πρέπει να σημειώσω που έχει μεταξύ άλλων το πάθος της συλλογής. Η σχέση του με την τέχνη είναι ιδιαίτερη και δεν ξέρω πολλά να πω γι'αυτό.Το πρότυπο όμως του δικηγόρου συλλέκτη έργων τέχνης πάντα με έβαζε σε σκέψεις. Θα εξηγηθώ καλύτερα! Αλλά θα μείνω λίγο ακόμη στο Σωτήρη. Φυσικά γράφω για το Σωτήρη το Φέλιο και το ίδρυμα Η άλλη Αρκαδία όπου νομίζω είναι και η συλλογή του. Με πλούσια δραστηριότητα το Ιδρυμα αυτό προβάλει την καλλιτεχνική δημιουργία και νέους εν ζωή έλληνες καλλιτεχνες διεθνώς. Ο Σωτήρης αποτελεί εκπρόσωπο μεταξύ των νεώτερων συναδέλφων της ειδικής εκείνης κατηρορίας που "κομίζουν εις την τέχνη" ένα μέρος του είναι τους, και αντιστροφα η τέχνη τους συμπληρώνει.Ενας φιλότεχνος λοιπόν δικηγόρος που αφιερώθηκε στο πάθος του.Είναι τάχα η δικηγορία ως επάγγελμα ανεπαρκής να μας προσφέρει την υπαρξιακή εκείνη διάσταση που επιτρέπει σε κάποιον να νοιώθει πληρέστερος? είναι ο ρόλος του δικηγόρου ανεπαρκής να μας καλύψει τα κενά του βίου που ίσως μπορούν άλλα επαγγέλματα? Γι'αυτό η τέχνη? Γι'αυτό για άλλους η πολιτική, η δημοσιοργαφία, ή άλλα παράλληλα έργα? Είναι γεγονός ότι σπάνια θα δει κανείς άλλους επαγγελματίες καταξιωμένους να αποκτούν δεύτερη υπόσταση. Ισως γιατί ένας γιατρός ή ένας αρχιτέκτονας νοιώθει επαρκώς ότι δημιουργεί, ότι πράττει... Ενώ εμείς?Ισως πάλι η δικηγορία να μας το επιτρέπει αρκούντως καθώς δεν αξιώνειτόση πολλή μελέτη ή αφιέρωση. Ισως να έχει να κάνει και με την αστική προέλευση του επαγγέλματος. Πριν μερικές δεκαετίες δικηγόρος δεν γινόταν κάθε παιδί της επαρχίας ή κάθε παιδί μικροαστικής καταγωγής. Οφειλες να είσαι μεγαλοαστός και στην Αθήνα αθηναίος. Σήμερα δικηγόροι γίνονται όλοι. Τουλάχιστον ως προς τον τίτλο τον επαγγελματικό, ως προς την ταυτότητα. Και λεφτά βγάζουν αρκετοί. Η κοινωνική όμως αποδοχή δεν είναι σπουδαία. Δεν είσαι καν αστός με το συγκεκριμένο επάγγελμα. Δεν σε καλούν επειδή απλώς κερδίζεις χρήμα ή έχεις πελάτες. Συνήθως μάλιστα οι πελάτες για να σε χρειάζονται δεν είναι και τα καλύτερα παιδιά. Οσο και να λέμε ότι κάνουμε συμβουλευτική δικηγορία οπότε συνυπάρχουμε με καλύτερα παιδιά, ο καλός δικηγόρος είναι αυτός που κάνει τα "βαρειά χειρουργία". Αρα παίζει με κακά παιδιά. Η τέχνη, είναι η παράλληλη εκείνη υπόσταση που επιτρέπει την αστική ταυτότητα, την συνύπαρξη με καλύτερα παιδιά αν διατηρείς παιγνιώδη φύση.Ε ναι. Ο Σωτήρης παραμένει παιχνιδιάρης.Και ας σκεφτούμε όλοι όσοι είμαστε ακόμη στο παιχνίδι και δεν ξαποσταίνουμε στο θώκο του μεγαλείου που φαντασιώνουμε ότι όλο και κάποια μπάλα ή κάποια κούκλα χρειάζεται για να μην σκευρώσεις από το κλίμα των καιρών που είναι μουντό.

Ιστορία δικαίου

2012-01-13T12:58:00.002+02:00

Αποτέλεσε ένα επιστημονικό αντικείμενο που λίγοι αγάπησαν. Η ιστορία του δικαίου στις μέρες μας ήταν μερικά κεφάλαια βυζαντινορωμαϊκού δικαίου και σοσ για τις εξετάσεις. Μετά δεν το ξαναβρίσκεις μπροστά σου. Ομως όσο περνούν τα χρόνια μετανιώνω γι αυτό. Σπεύδω και προμηθεύομαι την λιγοστή βιβλιογραφία. Ολο και βρίσκω κάτι το ενδιαφέρον που αναζητώ. Οσο μεγαλώνω με συναρπάζει.
Τον τελευταίο καιρό μάλιστα διερωτώμαι γιατί δεν έχει αναδειχθεί επαρκώς ο συσχετισμός της γλώσσας μας και της ιδιαιτερότητάς της (η πρώτη γνωστή γραπτή γλώσσα που περιέλαβε φωνήεντα) και του γραπτού δικαίου. Ο Δράκων και ο Σόλων θα μπορούσαν να αναδείξουν μία άλλη διάσταση στη θέσπιση κανόνων αφού μόνον τότε υπήρξαν φωνήεντα. Θα μου πεις γιατί?
Μα γιατί οι προηγούμενοι γραπτοί κανόνες των γραπτών γλωσσών χωρίς φωνήεντα απαιτούσαν έναν ιδιάζοντα ρόλο του αναγνώστη που γινόταν ταυτόχρονα και ερμηνευτής καθώς προσέθετε κατά το δοκούν τα φωνήεντα και έδινε περιεχόμενο στο θεσμοθετιμένο κείμενο. Εχουμε σκεφθεί ότι οι 10 εντολές δεν είχαν φωνήεντα? ότι η ραββινική ερμηνευτική μέθοδος μέχρι σήμερα πλουτίζει συνειδητά ή όχι τον τρόπο ερμηνείας του δικαίου διεθνώς?
Η ελληνική αντίθετα είναι απλή και δημοκρατική. Δεν χωράει πολλές αυθαιρεσίες. Η γραμματική ερμηνεία βασίζεται στη γλώσσα που μπορεί να διαβασθεί και έχει από μόνη της περιεχόμενο και λογική. Με φωνήεντα.
Αυτά διαβάζω αυτό τον καιρό με ζήλο. Και έτσι ακονίζω λίγο δημιουργικά το νου μου.
Ιστορία δικαίου με έμφαση στα φωνήεντα.

Στη βουλή η σύμβαση με τη Siemens

2012-01-12T18:02:00.002+02:00

Και ενώ όλοι περιμένουμε νέα του σκανδάλου της Siemens στη Βουλή σήμερα κατατέθηκε η σύμβαση για τη σηματοδότηση του Μετρό. Το πολιτικό μέρος είναι αντιληπτό. Το γεγονός ότι έχουμε επιφυλαχθεί για τις αποζημιώσεις θα το λύσει η ιστορία.
Εμείς θα αναφερθούμε στο παράδοξο της κατάθεσης στη Βουλή σειράς συμβάσεων εδώ και χρόνια, γεγονός που έχει απασχολήσει και τη νομική θεωρία και τη νομολογία.
Εχει υποστηριχθεί ότι η κατάθεση στη Βουλή για κύρωση συμβάσεων απαιτείται για λόγους νομικούς και ουσίας. Για λόγους που δεν έχουν να κάνουν μόνον με την ευθύνη των υπουργών ή όσων υπογράφουν και το φόβο της φυλακής. Οτι απαιτείται για λόγους ενημέρωσης του λαού και της εθνικής αντιπροσωπείας. Εθνικό φαινόμενο αντιμετωπίζεται συχνά και δημιουργεί προβληματισμούς ιδίως στο δημόσιο δίκαιο που βλέπει πολλές συμβάσεις να αποκτούν το ένδυμα του νόμου.
Μα μπορεί ο νόμος να είναι ένδυμα?
Ηταν πάντα η μεγάλη μου ένσταση στο ζήτημα της κύρωσης των συμβάσεων αυτή. Οτι δηλαδή ο νόμος έχει συγκεκριμένο κατά το Σύνταγμα περιεχόμενο και ελάχιστα ενιαφέρεται για την ευθύνη των Υπουργών ή την άρση των παρανομιών των συμμβαλόμενων μερών. Η διαφύλαξη του κύρους του νόμου και της Βουλής όφειλε να αποτελεί μέριμνα του κράτους και όχι η μεταβολή του ενδύματος της συμφωνίας σε νόμο.
Πολλά δεινά έχουν ξεκινήσει από την πρακτική αυτή. Το μεγαλύτερο κατά τη γνώμη μου παραμένει η απαξίωση του νόμου. Που κάποιες φορές , όπως τότε με το Μετρό Θεσσαλονίκης και την υπογραφείσα σύμβαση παραχώρησης αλλά και άλλες συμβάσεις που κυρώθηκαν, έμεινε σκέτο χαρτί στο ΦΕΚ. Διότι η σύμβαση περιείχε αιρέσεις ή διότι παρενέβη η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ή διότι ακυρώθηκε η ανάθεση από το ΣτΕ.
Η σύμβαση και καμία σύμβαση δεν χρειάζεται ενδύματα άλλα από αυτά που ρητά προβλέπονται. Αν αφορά ακίνητα συμβολαιογραφικός τύπος. Το έγγραφο από μόνο του και οι υπογραφές των μερών θα όφειλαν να είναι αρκετά για την βεβαίωση της δέσμευσης των μερών.
Τώρα με αφορμή τη συγκεκριμένη σύμβαση το πράγμα είναι σαφέστατο. Η Αττικό Μετρό είναι πλήρως εξουσιοδοτημένη να υπογράψει. Αρα η κύρωση δεν θεραπεύει την έλειψη εξουσιοδότησης του ενός συμβαλόμενου. Ο τύπος των συμβάσεών της είναι πάντα το απλό έγγραφο όπως μας έχει αποδείξει η ιστορία της Αττικό Μετρό και της πάγιας για το θέμα νομολογίας. Ομως ο κ. Βορίδης (ως εποπτεύων υπουργός) ήθελε να έχει το κεφάλι του ήσυχο και την έφερε στη Βουλή. Το δίχως άλλο έτσι τον συμβούλεψαν να κάνει.
Και έρχεται τώρα η ώρα να πάρει το λόγο η Βουλή. Θα συζητήσει και θα ψηφίσει κάτι που ένας άλλος νόμος λέει ότι κάνει η Αττικό Μετρό (αναλαμβάνοντας και τις ευθύνες).Για την τιμή του Υπορυγού, για την τιμή της χώρας, για το φόβο των εισαγγελέων δεν έχει σημασία.
Σημασία έχει ότι ο νόμος και πάλι θα γίνει πρόχειρο φουστάνι καθημερινό που θα φορέσει η ξυπόλητη σύμβαση της καταρακωμένης γερμανικής Siemens, της σταχτομπούτας που ξαναχτυπά.

Πάτερ ημών!

2012-01-08T23:58:00.003+02:00

Οταν κάμποσα χρόνια πίσω διάβαζε σε σπαστά ελληνικά στη Μητρόπολη μπροστά στη σoρό του πατέρα του ο Γιώργος Παπανδρέου το γνωστό: "Τάμαθες τα νέα πατέρα", όλοι πρόσεχαν ότι η σωρός ήταν ανάμεσα σε δύο γυναίκες. Και ο χθεσινός πρωθυπουργός και τότε γιός σε πένθος ήταν ένα ορφανό με χωρισμένους γονείς και βαρύτατα "κερατωμένη φεμινίστρια αμερικανίδα μητέρα". Αλλά αυτό δεν ήταν το χειρότερο. Ακόμη χειρότερο ήταν ότι η "στρίγγλα γκόμενα" χρειάσθηκε να τον στηρίξει για να πάρει και κανένα υπουργείο όταν ο πατέρας ήταν διασωληνωμένος πρωθυπουργός. Τύχη κακή για ένα νέο πολιτικό και σκληρή για ένα φιλόδοξο σοσιαλιστή. Καμία απολύτως υπερηφάνεια!

Και αυτός και τα απομεινάρια της κραταιάς του οικογένειας προσπάθησαν να διατηρήσουν την εικόνα της ενότητας και του ταλέντου που χαμένο δεν πήγε. Ολοι συνέχισαν το δρόμο τους. Ενας έγινε ... καθηγητής ελληνικού πανεπιστημίου, άλλος έγραψε με δυσκολία στην ξένη αυτή και δύσκολη γλώσσα ... λογοτεχνία (τον θυμήθηκα προ ημερών στο έργο Πρώτη φορά νονός της Ολγας Μαλέα (δηλαδή Κουταλίδη, ιδέα που είχε και αυτή η κοπέλα για καλλιτεχνικό ψευδώνυμο!.
Θα μου πείτε το μπλογκ είναι νομικό. Τι μας λες τώρα φτηνή ψυχολογία...
Σωστά.
Ομως το ψυχόδραμα αυτών των παιδιών συνδέθηκε με τη μοίρα της χώρας μας (όπως και των παιδιών των λοιπών τριών οικογενειών που όμως στη μία περίπτωση ο Πατέρας ζει και βασιλεύει και μάλιστα αμφισβητείται αν ποτέ πεθάνει, ενώ στην άλλη πατέρας μάλλον δεν υπήρξε ποτέ κανείς και πουθενά).

Υπό αμερικανικές συνθήκες λοιπον πολιτικού βίου, καλή αμερικανική δικηγορική εταιρία δεν θα υποστήριξε κανέναν πρωθυπουργό για ένα τόσο άθλιο και άσχετο κείμενο δανείου όσο το Μνημόνιο. Η άλλη πλευρά το δίχως άλλο με την ισχύ του δανειστή θεώρησε ότι θα βγάλει την άκρη τότε που θα χρειασθεί με τρόπο αποτελεσματικό. Υπό κανονικές συνθήκες δεν θα υπήρχε δικηγορικό γραφείο που θα πρόσφερε στους δανειστές legal opinion εκπροσώπων του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους σε σύμβαση διεπόμενη από αγγλικό δίκαιο. Υπό κανονικές συνθήκες το να γίνουν τα πράγματα σωστά θα ήταν ανάγκη για το κύρος του δανείου (όχι φυσικά του δανιζομένου).

Ομως όχι όλα στα κουτουρού. Κάτι συνταγματολόγοι παραπονέθηκαν για τις συνταγματικές πλειοψηφίες λέγοντας ότι πρόκειται για διεθνή σύμβαση. Κάτι άλλοι δικηγόροι προσέφυγαν στο ΣτΕ. Και το πικραμένο παιδάκι πήρε την άγουσα παραδίδοντας τη χώρα στο καταπληκτικότερο θεσμικό ατόπημα που είναι η παρούσα πολιτική διευθέτηση. Χωρίς να ανοίξει μύτη. Χωρίς ούτε ένα παράπονο πικραμένου συνταγματολόγου.Ολα καλά. Ολα για το μοναχικό παιδί με την μητριά του παραμυθιού.

Η περίφημη διαφάνεια, η πρόσβαση στα έγγραφα σε κανέναν δεν έδωσε την ιδέα να ζητήσει να δει το τελικό κείμενο της Legal Opinion του ΝΣΚ (που πάντως κατά νόμο δεν επιτρέπεται να υπογράφει τέτοιο πράγμα). Κανείς δεν ζήτησε να δει ποιές διατάξεις ναι ναι αυτές που είναι στις τελίτσες του σχεδίου καθιστούν νόμιμα και εκτελεστά τα αναφερόμενα εκεί (ζητώ συγγνώμη για τον απλουστευτικό τρόπο που τα γράφω αλλά όποιος ξέρει τα κείμενα θα τα καταλάβει πιστεύω). Η διαφάνεια εσιώπησε και μαζύ της η κάθε αξιοπρέπεια των υπογραφών, των υπογραφόντων και των υπογραφομένων.
Βέβαια θα μου πεις εδώ δόθηκε διαιτητική αρμοδιότητα στο ΔΕΕ στη βάση άρθρου της Συνθήκης (272 ΣΛΕΕ) που αφορά σε άλλο θέμα με τέχνασμα αβέβαιο αυτό θα ήταν το θέμα μας?

Ε λοιπόν από τα ψυχικά παιδικά τραύματα περάσαμε σε νομικές ακροβασίες. Ιδού η αιτία!
Ο νόμος είναι πάντα προϊόν του Πατέρα. Του Πατέρα που συμβολικά καθορίζει κανόνες και ρυθμίζει συνέπειες. Σήμερα οποιαδήποτε λογική κανόνων χάνεται ραγδαία καθιστώντας φαινάκη και τη σκέψη ακόμη της κανονιστικής λογικής.

Είναι γεγονός ότι τις συνέπειες της μεταπολεμικής ηθικής στους κανόνες δικαίου τις εισπράττουμε όλοι. Το μπάχαλο του πατρικού ρόλου που διατήρησε τα απομεινάρια του ανδρισμού του παριστάνοντας τον εραστή απεικονίσθηκαν σε φαύλες διατάξεις και βαθύτατη ανομία. Δήθεν κανόνες, δήθεν συνέπειες, δήθεν δημοκρατίες. Το φαινόμενο δεν είναι εθνικό. Μοιάζει να είναι γενικευμένο.

Σε λίγες μέρες η Μαίριλ Στρήπ θα μας θυμίσει στο σινεμά πόσο χάος έσπειρε (και φυσικά μιμηθήκαμε) και η κυρία Θάτσερ. Για να μην θυμηθώ άλλες γυναίκες εξουσίας.
Καιρός να δούμε την κοινωνία που στήνουμε με άλλο βλέμμα. Και αν οι κανόνες και οι πατέρες δεν αρκούν να τους αλλάξουμε με κάτι άξιο να διατηρήσει τις κοινωνικές ομάδες ενεργές και λειτουργικές. Εστω και αν το πολίτευμα δεν λέγεται δημοκρατία. Ας είναι όμως να μην λέγεται φασισμός (με ότι όνομα αυτό μπορεί να ακουσθεί).

Απόψε συζητάμε τις σκανταλιές του κ. Κουλούρη ενώ άστεγοι πεθαίνουν στο δρόμο. Και αυτός ο θάνατος δεν ήταν δήθεν. Ο θάνατος αυτός είναι αληθινός.

... ως εν ουρανώ και επί της γης....

και τώρα στο ψητό!

2012-01-05T13:50:00.003+02:00

Είναι γεγονός ότι ο ρόλος του τύπου και της σχέσης του με την πολιτική εξουσία στη χώρα μας είναι ιδιάζον και κρίσιμος.
Η ιδιωτική ραδιοτηλεόραση χάραξε την όψη της σύγχρονης πολιτικής ζωής με αδρά γράμματα σηματοδοτώντας τον πρώτο κύκλο σκανδάλων το 89.
Εκτοτε πολλά τα σκάνδαλα πολλές και οι αναθεωρήσεις.
Ο "βασικός μέτοχος" έφθασε στο ΔΕΕ ταξίδεψε αρκετά στας ευρώπας και γύρισε πρόσφατα επιτρέποντας στο ΣτΕ να αποφανθεί επιτέλους για τη συνταγματικότητα του 14.9... Ηταν ένα μακρύ παράξενο ταξείδι για να τηρούνται τα προσχήματα. Ενα νομικό ταξείδι που επέτρεψε πολλά πολλά σχόλια και θέσεις.
Πόσες αναθεωρήσεις του Συντάγματος, πόσα πορίσματα του ΕΣΡ, πόσα πρόστιμα... Ενα ράφι βιβλία των μεν και των δε.
Η διαφάνεια έγινε σημαία στο Σύνταγμά μας μόνο και μόνο για να μαζευτεί η επίδραση των ΜΜΕ στην πολιτική ζωή...
Η αλήθεια είναι ότι για τα θέματα αυτά αποφεύγω να γράφω λόγω επαγγελματικής εμπλοκής. Μόνο για τη διαφάνεια ολίγα. Τώρα όμως όλοι οφείλουμε να σκεπόμαστε και να διαλεγόμαστε. Τώρα δεν υπάρχει περιθώριο για συγκρατημένη στάση.
Ο κόμπος έφθασε στο χτένι.

Η Απογευματινή τελείωσε νωρίς. Ενας βασικός μέτοχος λειγότερος. Και το κατασκευαστικό του σκέλος ενώθηκε με αυτό του Εθνους (που λέει ο λόγος δηλαδή).
Η Ελευθεροτυπία σώπασε.
Ο ΔΟΛ μετά το θάνατο του Χρήστου Λαμπράκη αναζητά δανεισμό σε τράπεζες και του λένε όχι!
όχι?
δεκάδες απολυμένοι δημοσιογράφοι. Από αυτούς που τελείωσαν σχολές ΜΜΕ. Από αυτούς της νέας κοπής και της παλιάς.

Και ο τύπος λοιπόν και τα ΜΜΕ ελέγχονται μέσω του δανεισμού?
Και καλά τώρα που δεν λαμβάνουν δανεισμό. Πριν? πριν που ελάμβαναν? τι πληροφόρηση είχαμε?
Ο κύκλος κλείνει δραματικά. Από σκάνδαλα σε σκάνδαλα, από ιδεοληψίες σε δίκες και κρίσεις και από αυτές σε .... δάνεια.
Για να μην πούμε για το δανεισμό των κομμάτων.

Και τώρα οι δηλώσεις του κ. Ψυχάρη και οι απαντήσεις του κ. Μπεγλίτη, και τώρα δηλαδή στο ψητό.
Ας μην ξεχνάμε και την ηλεκτρονική πληροφόρηση. Τα μπλογκ και τα φθηνότερα μέσα. Αλλά κανείς δεν μπορεί να δηλώσει ότι η εποχή του τύπου έκλεισε. Όπως δεν μπορεί να αποδεχθεί φωναχτά ότι τελείωσε η κοινοβουλευτική δημοκρατία.

Τα δάνεια ξεγυμνώνουν.
Ξεγυμνώνουν του πλούσιους φίλους μας που χωρίς καγιέν και λουί βουιτόν μοιάζουν κοινότυποι.
Ξεγυμνώνουν τις φίρμες που χάνονται η μια μετά την άλλη.
Ξεγυμνώνουν τα κόμματα που ζουν με δανεικά και φυσικά και με κλεμμένα.
Ξεγυμνώνουν τον τύπο που χωρίς δανεικά δεν υπάρχει.
Ξεγυμνώνουν τη δημοκρατία που αξιώνει κοινοβουλευτικό πραξικόπημα για να συνεχίσει να ψευτολειτουρτεί το πολίτευμα ενόψει δανεισμού του από την τρόικα.
Η επόμενη αναθεώρηση θα αφορά τάχα το δανεισμό? και τι θα λέει? ως άλλη προστασία κεφαλαίων εξωτερικού θα προστατεύουμε τον εξωτερικό δανεισμό από κάθε εχθρό?
Πολλές απορρίες έχω.

Μα η μεγαλύτερη αφορά τη σκέψη.
Τόσα χρόνια βλέπω τους εθνικούς σκεπτόμενους, διανοούμενους, καθηγητές, δημοσιογράφους να επιβιώνουν υμνώντας ή κατακρίνοντας κατά το δοκούν. Και ανταμείβονται. Στα συστήματα διαπλοκής αυτό ήταν το μεγαλύτερο θύμα. Θυμάμαι προ ετών όταν έγινε ένα συνέδριο για τη διαφάνεια, με κάλεσαν οι οργανωτές και μου πρότειναν να απευθυνθώ σε πελάτες μου με άμεσα συνδεδεμένα συμφέροντα με το θέμα για χορηγεία. Εφυγα. Εκείνοι όμως βρήκαν άλλη πρόσβαση και η χορηγεία δόθηκε.

Ποτέ δεν ξέρεις αν μια άποψη είναι προϊόν συλλογισμού ή κολακίας.
Ποτέ δεν ξέρεις αν η κριτική είναι προϊόν έστω θυμού ή απλά πρόκειται για πληρωμένη αντιπολίτευση.
Με ένα τρόπο και η σκέψη έζησε με δανεικά. Γι' αυτό και κανείς σήμερα δεν νοιάζεται για την τύχη του τύπου. Τα ένθετα τα αγοράζει και μόνος του. Κανείς δεν διαβάζει εφημερίδα ή δεν ακούει τηλεόραση με την πεποίθηση ότι πρόκειται για ειδήσεις ή για γνώμες. Απλή και ξερή προπαγάνδα.
Με την ευκαιρία αυτή πάντως, όπως και η Ελευθεροτυπία πριν σωπάσει, έτσι και ο ΔΟΛ φαίνεται να βρίσκει τη φόρμα του.
Πολεμος ΓΑΠ - ΔΟΛ λοιπόν !
σιγά όμως! σε λίγο οι οικονομικοί εισαγγελείς θα περάσουν μεγάλη πόρτα. Και τότε θα έχουμε λέει Ονόματα.

Αρχιμηνιά !

2012-01-03T16:44:00.002+02:00

Καλό μήνα σε όλους και καλή μας χρονιά. Ιδίως σε όσους θεωρούν εαυτούς συνταγματολόγους μετά το πέρας των προβληματισμών για τη νομική φύση του Μνημονίου, πεδίον δόξης λαμπρόν! Ερχεται και νέα αναθεώρηση! Η είδηση σημερινή:
Hμερομηνία : 03-01-12
Γ. Σταυρόπουλος: Να αρχίσει από τώρα η «προετοιμασία» της συνταγματικής αναθεώρησης του 2013

Η κυβέρνηση Παπαδήμου έχει την νομιμοποίηση να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις, δήλωσε ο υπουργός Επικρατείας Γ. Σταυρόπουλος, στο ραδιόφωνο της ΝΕΤ.

Ο κ. Σταυρόπουλος σημείωσε χαρακτηριστικά:

«Η Βουλή εκλέγεται για 4 χρόνια. Στον βαθμό που δεν διαλύεται, η Βουλή αναδεικνύει κυβερνήσεις. Εδώ είναι μια ειδική περίπτωση. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι η κυβέρνηση δεν έχει τη λαϊκή νομιμοποίηση να κάνει αυτά που πρέπει να γίνουν. Έχει τεκμήριο λαϊκής νομιμοποίησης, από τη στιγμή που η μεγάλη πλειοψηφία των κομμάτων τη στηρίζουν. Συνεπώς μπορεί να προχωρήσει, έχει δυνατότητα και το ηθικό κύρος, θα έλεγα, να προχωρήσει μεταρρυθμίσεις».

Ο υπουργός πρότεινε να αρχίσει από τώρα η συζήτηση για την προετοιμασία της συνταγματικής αναθεώρησης του 2013, καθώς, όπως είπε, υπάρχει ζήτημα θεσμικών μεταρρυθμίσεων και πρόσθεσε:

«Πρέπει αυτές οι θεσμικές μεταρρυθμίσεις να αρχίσουν να συζητώνται από τώρα και- θα έλεγα- διακομματικά, έτσι ώστε, με ένα συναινετικό τρόπο, να μπορέσουμε να προετοιμάσουμε τη συνταγματική αναθεώρηση, που, ελπίζω αυτή τη φορά να είναι πολύ ουσιαστικότερη, εντός του κοινοβουλίου. Δεν υπάρχει λόγος να μην αρχίσουμε να συζητάμε από τώρα τα θέματα, έστω και αν διαδικαστικά αυτό θα αρχίσει το 2013».

Η Καθημερινή αναμεταδίδει την είδηση χωρίς σχόλια. Προσωπικά θα πρότεινα πριν αναθεωρηθεί οτιδήποτε μια ολιγόλεπτη ενδοσκόπιση όλων (και όχι μόνον των συνταγματολόγων) για τις συνέπειες των αναθεωρήσεων των τελευταίων ετών. Ισως και κανένα συνέδριο, αν υπήρχε χιούμορ στην επιστήμη.

Ούτε λόγος φυσικά για την αρχική θέση ότι η παρούσα κυβέρνηση νομιμοποιείται να προβεί σε ανάλογα διαβήματα. Σε λίγο θα μας ανακοινώσει ότι δεν χρειάζεται και να ξαναγίνουν εκλογές αφού ούτως ή άλλως ματαιοπονούμε.

Η χρονιά προβλέπεται να ξεκινά με δυναμισμό. Ηδη προσέφυγε ιερέας υψηλόβαθμος στο ΣτΕ κατά της κατασκευής τεμένους (πόση ανεξιθρησκεία μα τον Αλάχ) ενώ ο κ. Καπελέρης μας άφησε χρόνους.

Ας προετοιμαστούμε λοιπόν για την αναθεώρηση. Λουστείτε, πλυθείτε και αποτρίχωση. Ποτέ δεν ξέρεις!

Να φοβάσαι τις μικρές φωνές!

2011-12-29T13:30:00.003+02:00

Το 2011 τελειώνει με ορυμαγδό νομικών νέων. Η παραίτηση των δύο εισαγγελέων, η συνάντηση του Πρωθυπουργού με τους Προέδρους των Ανωτάτων Δικαστηρίων, η προφυλάκιση Εφραίμ δείχνουν ότι η Δικαιοσύνη είναι στο μάτι του κυκλώνα.

Είναι γεγονός ότι οι Θεσμοί είναι συνολικά στο μάτι του κυκλώνα βέβαια.

Οι βουλευτές ζητούν λεφτά και κάνουν αγωγές αποζημιώσεων ακόμη και αν δεν κατηγορούνται για κάποιο σκάνδαλο. Λίγο πολύ κάποια δίκη κουβαλάει ο καθένας τους!
Η διοίκηση έχει τα εύσημα της διαφθοράς εδώ και χρόνια. Πλέον "άξιος ο μισθός της" που περιορίσθηκε και τη ζόρισε.
Οι Υπουργοί, οι πρώην Υπουργοί αλλά και οι μέλλοντες αν δεν διώκονται σίγουρα στη συνείδησή μας υπάρχει λόγος σοβαρός να έχουν διωχθεί και να διωχθούν. Φυσικά διώκονται κιόλας παρά το ευνοϊκό γι'αυτούς νομοθετικό καθεστώς.
Οπου και αν ψάξεις δεν βρίσκεις σημείο υγιές να ακουμπήσεις και να ξαποστάσεις.
Καλύτερα με τους άστεγους και τους λαθρομετανάστες να κάθεσαι παρά με την εξουσία.
Γιατί όμως η Δικαιοσύνη?
Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια πρωταγωνιστούσε και πρωταγωνιστεί στα πολιτικά και οικονομικά δρώμενα. Οι δίκες του Παπανδρέου, οι καθάρσεις δεν έπεισαν. Οι σπίλωση της πολιτικής ζωής παρέμεινε παρά τις τόσες αποφάσεις που εκδώθηκαν.
Και φυσικά οι πολιτικοί μας συνέχισαν δυναμικά το έργο τους παρά το φόβο της δικαιοσύνης. Εκτός από όσους κράτησαν ίσως αποστάσεις ή πήγαν ειρηνικά στο σπίτι τους. Οπως και αρκετοί δικαστές.
Η δημιουργία των Ανεξάρτητων Αρχών δεν στερέωσε ούτε εξυγίανε τη διοικητική μηχανή. Αντίθετα!
Οι τόσες αναθεωρήσεις του Συντάγματος και οι μηχανισμοί που σκαρφίστηκαν για το καλό μας δεν δούλεψαν. Το ασυμβίβαστο των βουλευτών έπεσε στο Στρασβούργο ως ανεμένετο και αναθεωρήθηκε. Το ασυμβίβαστο του βασικού μετόχου έπεσε στο ΔΕΕ... (αλλά αυτό τώρα τι το θυμήθηκα ...).
Ούτε η διφάνεια αποτέλεσε το κατάλληλο φάρμακο για τα δεινά μας. Τι να σου κάνει μια λεξούλα όταν το σύμπαν όζει. Ανάβηκαν με τη διαύγεια πληροφορίες στο διαδίκτυο ε και?
Τι να σου κάνει μια λέξη που νόημα δεν έχει κανένα? Εδώ η δικαιοσύνη και δεν αρκεί που όλοι μας καταλαβαίνουμε τι σημαίνει.
Η αλήθεια είναι βέβαια ότι παράλληλα με την απαξίωση των θεσμών αυξήθηκαν οι φωνές της ηθικής, της κάθαρσης και της αγιότητας. Οπως συμβαίνει συνήθως. Η υποκρισία σκεπάζει το χάλι.

Γιατί όμως ο Πρωθυπουργός αυτής της παράδοξης κυβέρνησης που στηρίζουν τα κόμματα (ιδίως βεβαια το ΛΑΟΣ!) καλεί πάλει τους εκπροσώπους της Δικαιοσύνης?
Πόσο πιά να τους συναιτίσει?
Πόσο να τους νουθετήσει?
Γιατί ακόμη τους υπολογίζει?

Φυσικά και δεν τους υπολογίζει! Αυτό που φοβάται ο κ. Πρωθυπουργός και όλοι οι ισχυροί αυτού του κόσμου είναι τις μικρές φωνές.
Να γίνω σαφέστερη:
Η δικαστική εξουσία αποτελείται από ένα σύνολο προσώπων (ανεξάρτητο κλπ) που όμως δεν είναι συνολικά ελέγξιμο και ενιαίο. Ποτέ δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει με τον πρώτο τυχόντα πρωτοδίκη. Ακόμη και οι ειρηνοδίκες μπορεί να κάνουν ζημιά μεγάλη. Ποιόν να πρωτοκαλοπιάσεις! έναν θα κάνεις πρόεδρο. Οι άλλοι όμως θα κρατήσουν γινάτι.
Εναν θα προάγεις ή θα στείλεις σε επιτροπές, σε διαιτησίες ή θα κάνεις τα στραβά μάτια που "πιάνεται". Οι άλλοι θα το μάθουν. Πολλοί από αυτούς τους άλλους θα φοβούνται. Θα ελπίζουν να γίνουν σαν τους πρώτους. Τους ξεχωριστούς. Θα κάθονται καλά.
Μερικοί όμως δεν θα κάθονται. Περιορίσθηκαν και οι μισθοί βλέπεις. Γκρίνια στο σπίτι. Δικαστές πλέον δεν γίνονται όπως κάποτε οι αποτυχημένοι δικηγόροι. Παιδιά όλων μας είναι και αυτοί που έδωσαν εξετάσεις και πολλοί πέρασαν αμερόληπτα σε μία σχολή, τη σχολή των δικαστών. Οράματα είχαν και αυτοί. Μια αξιοπρεπή ζωή και μία εργασία έξω από τη φρίκη που βιώνουν οι "άλλοι απόφοιτοι των νομικών σχολών".
Ησυχοι άνθρωποι, πολλές γυναίκες που ήθελαν να μεγαλώσουν παιδιά, καλοί άνθρωποι.
Οι μικρές αυτές φωνές που αυτές τις μέρες τρώνε οικογενειακά με τους παπούδες και δεν είναι στο Γκστάαντ ούτε όμως και στον προθάλαμο των φυλακών, είναι πολύ επικίνδυνες για τους θεσμούς.
Και όλο σιγοψιθυρίζουν μεταξύ τους. Ολο και περισσότερο κατανοούν ότι το πράγμα δεν πάει άλλο.
Θα μου πείτε κ. Πρωθυπουργέ και τι θα κάνουν? Όλοι θα παραιτηθούν? Ποτέ δεν ξέρεις.
Καμιά φορά πρέπει τις μικρές φωνές να τις φοβάσαι και να τις ακούς προσεκτικά.
Γι'αυτό κ. Πρωθυπουργέ μην συγκαλείτε τους προέδρους! αυτοί δικοί σας είναι ούτως ή άλλως. Γιορτάστε όπως πάντα τας εορτάς. Ησυχάστε με τους ανθρώπους του κύκλου σας.
Οι άλλοι, ο κάθε πρωτοδίκης Παρακαμπυλίων (που λένε και οι μεγαλοδικηγόροι!) δεν σας αφορούν και πώς να τους ακούσετε και όλους γιορτές μέρες.
Μόνον τη δουλειά τους να κάνουν αρκεί. Λίγοι όχι και πολλοί. Και λίγοι αρκούν αν δουλέψουν. Το οικοδόμημα που τόσο περίτεχνα και κακόγουστα οικοδομείται θα γίνει θρίψαλλα.
Ισως μάλιστα να αρκεί και μόνον ένας. Ο ΕΝΑΣ! ένας να απονέμει δικαιοσύνη φθάνει.
Κουράγιο και ευχές για τις μικρές φωνές απόψε.
Ελπίζω και εύχομαι στο θεό των μικρών φωνών να μην σιγίσουν.

ΑΡΝΗΣΙΔΙΚΙΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΗ ΔΙΚΗ

2011-12-21T14:29:00.003+02:00

Μας εντυπωσιάζει το πρόσφατο σχέδιο νόμου με ρητές αναφορές στην αιτιολογική του έκθεση για το ότι η ελληνική δικαιοσύνη αρνησιδικεί.

Μετά τόσα νομοθετήματα για την επιτάχυνση της απονομής της δικαιοσύνης διαπιστώνουμε ότι οι δικαστές απειλούνται πλέον με περιορισμό διακοπών και μισθού αν δεν δημοσιεύουν πολλές αποφάσεις όπως απειλείται ο γιός μου με περικοπή χαρτζιλικιού αν μαλώνει με τους συμμαθητές του και αμολάει ακρίδες στην τάξη.

Με χαρά θα υποδεχόμουν κατόπιν αυτού ένα νέο κύκλο δικαστικών αποφάσεων για αστική ευθύνη του δημοσίου λόγω πλημμελούς νομοθέτησης που θα δικαιώσει όλες μας τις θεωρητικές προσδοκίες. Επίσης με χαρά θα δεχόμουν ένα κύκλο δικών για προσβολή προσωπικότητας μέσω νομοθετήματος!

Τα ως άνω δεν σημαίνουν ότι η δικαιοσύνη δεν καθυστερεί στη δουλειά της. Επίσης δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε όλοι αγανακτήσει με την κατάσταση που επικρατεί στο σύνολο των θεσμών του κράτους. Το αντίθετο.

Και θλιβόμαστε και ντρεπόμαστε για το μέρος της ευθύνης που μας αναλογεί.
Τούτο βεβαίως δεν μας αποτρέπει από το να μειδιούμε όταν ο καθόλα σεβαστός κ. Μενουδάκος δηλώνει σε τηλεοπτική εκπομπή ότι το κακό οφείλεται στους δικηγόρους που απεργούν.
και συμφωνούμε με τον κ. Ρακιντζή για τις δηλώσεις του όπως με τους θεωρητικούς που εξοργίζονται (όσοι δηλαδή δεν δικηγορουν ή πολιτεύονται. Αξιώνουμε όμως και από τη θεωρία μεγαλύτερη σοβαρότητα και δεινότερη επιχειρηματολογία. Με λιβέλους δεν έχεις αποτέλεσμα.

Ούτε μας αποτρέπει από το να εξοργιζόμαστε από την ανταμοιβή των δικαστών για εύνοια σε κρατικά μέτρα που συχνά συναντούμε κατά τρόπο που όλοι μας πιά μπορούμε να υποθέσουμε ποιός θα γίνει αντιπρόεδρος ή πρόεδρος δικαστηρίου ανάλογα με τα πινάκια των τελευταίων ετών που δίκαζε.

Η κατάσταση των θεσμών είναι οδυνηρή στο σύνολό της. Και φυσικά η δικαιοσύνη πάσχει. Δεν μπορώ όμως να μην γελάσω που θα κόψουμε το χαρτζιλίκι και τις διακοπές στους δικαστές σαν να είναι άτακτα παλιόπαιδα. Οπως δεν μπορώ να μην θρηνήσω που ξέρω ποιά παιδιά θα λάβουν τον έπαινο της εξουσίας για το καλό τους έργο.

Εμπρός λοιπόν! ας αποδείξουμε στην Τρόικα ότι και αφτιά τραβάμε και πιπέρι στο στόμα βάζουμε.Μετά να γυρίσουμε χαρούμενοι πλευρό και να συνεχίσουμε τον ύπνο μας!

το τέλος της SAAB και η Ευρώπη

2011-12-20T14:04:00.004+02:00

Η πολυτέλεια στην αυτοκίνηση του διανοούμενου, του εγκρατούς, του μη νεόπλουτου έλαβε τέλος παράλληλα με την σουηδική κάποτε αυτοκινητοβιομηχανία που έκανε και αεροπλάνα. Η σουηδική δικαιοσύνη κήρυξε την πτώχευση και αυτής της εταιρίας.
H Saab ξεκίνησε ως Svenska Aeroplan Aktiebolaget το 1937, κατασκευάζοντας αεροπλάνα, ενώ η κατασκευή αυτοκινήτων ξεκίνησε το 1947. Και οι δραστηριότητες του ομίλου, όσον αφορά την κατασκευή αεροπλάνων και αυτοκινήτων, διαχωρίστηκαν τη δεκαετία του ΄90, με τη δημιουργία της Saab, στην οποία η General Motors απέκτησε μερίδιο 50% το 1990 και τον πλήρη έλεγχο το 2000. Το 2009 η αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία, στο πλαίσιο αναδιάρθρωσής της, έθεσε προς πώληση τη Saab, την οποία αγόρασε η Spyker Cars το Φεβρουάριο του 2010. Στα τέλη Μαρτίου της ίδιας χρονιάς προέκυψαν ξανά προβλήματα ρευστότητας για τη Saab και η παραγωγή της σταμάτησε για να ξαναρχίσει προσωρινά ένα μήνα αργότερα.
«Αυλαία» λοιπόν πέφτει στη Saab. Η αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία General Μotors ανακοίνωσε ότι σταματά την παραγωγή των διάσημων και καλοσχεδιασμένων αυτοκινήτων καθώς δεν προχώρησαν οι διαπραγματεύσεις με την ολλανδική Spyker Cars. Χιλιάδες εργαζόμενοι μένουν στον δρόμο. Εξαγοράσθηκε κάμποσες φορές ακούσαμε και για κινέζους. Οι συνήθεις οικονομικές ανακοινώσεις των ροζ σελίδων. Για αφελείς.

Θα νόμιζε ίσως κανείς ότι παρηγορούμε την τοπική μας δυστυχία. Ομως όχι. Ο κόσμος αλλάζει. Η παγκόσμια αγορά δεν βοηθά ούτε τα καταπληκτικά αυτά αυτοκίνητα που στόλισαν τη ζωή μας με ασφάλεια και δυναμική γραμμή. Είχα και εγώ κάποτε ένα τέτοιο αυτοκίνητο που το θυμάμαι με δέος. Με έσωσε με δύο λάστιχα ταυτόχρονα σκασμένα και δεν κατάλαβα τίποτε. Πετούσε και πετούσαμε μαζί.

Η σουηδική αντίληψη για τον κόσμο με την υποστήριξη του κράτους ξεκίνησε την ιστορία της παράλληλα με άλλες αυτοκινητοβιομηχανίες της Ευρώπης.Η αμερικανική οικονομία προώθησε την πτώχευση. Ε μάλλον δεν χωράμε όλοι στην σύγχρονη παγκόσμια αγορά.
και κράτη και εταιρίες στριμωχθήκαμε στην ανέχεια των καιρών.

Ενας καθηγητής μου στο Paris II έλεγε πως η ιστορία της αυτοκινητοβιομηχανίας συνδέεται με την ιστορία των σύγχρονων κρατών. Δεν μιλάμε όμως ούτε για τα Τραμπαντ ούτε για τις Μπέντλευ. H SAAB ως σύμβολο οδηγεί σε τίτλους τέλος και μια τάξη ανθρώπων που την στήριζαν και οδηγούσαν τα προϊόντα της. Η Ευρώπη θα όφειλε να προβληματισθεί σοβαρά με αφορμή αυτή την πτώχευση. Και να πάψει να γκρινιάζει για την μικρή Ελλαδίτσα που της χαλάει την εικόνα της ευμάρειας στα παγκόσμια φόρα.

Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ?

2011-12-15T09:36:00.002+02:00

Υποστολή της αμερικανικής σημαίας θα γίνει σε ειδική τελετή στη Βαγδάτη, βάζοντας και επισήμως τέλος στην αμερικανική παρουσία στο Ιράκ. Νωρίτερα, ο Μπαράκ Ομπάμα έβαλε τους δικούς του τίτλους τέλους στον πόλεμο, καλωσορίζοντας τους Αμερικανούς στρατιώτες στην πατρίδα.

Οι περισσότεροι από τους 5.500 Αμερικανούς στρατιώτες που βρίσκονταν στο Ιράκ έχουν ήδη επιστρέψει και οι τελευταίοι αναμένεται να γυρίσουν μέσα στις επόμενες ημέρες, αφήνοντας την ευθύνη της ασφάλειας στις Αρχές του Ιράκ.

Μέσα στα εννέα χρόνια του πολέμου οι ΗΠΑ έστειλαν συνολικά 1,5 εκατομμύριο στρατιώτες για έναν ή δύο θητείες στο δύσκολο μέτωπο του Ιράκ, έχασαν 4.500 στρατιώτες (πάνω από 200 υπηρετούσαν στο στρατόπεδο Μπράγκ) και 30.000 τραυματίστηκαν.

Μεταξύ των λοιπών καταστροφών χάθηκαν σημαντικά μνημεία από το λίκνο του πολιτισμού. Σίγουρα ούτε τα μνημεία ούτε οι νεκροί εκδικούνται.

Ομως όποτε θρηνούμε την τύχη της οικονομίας μας και ερμηνεύουμε παρέα με τους Γκρίνσπαν τα τεκταινόμενα στη Δύση ας ακούμε τις κραυγές των μνημείων.

Πολιτισμοί που βομβαρδίζουν με τόσο τέλεια όπλα αρχαιότητες και παιδιά είναι καταδικασμένοι στα χειρότερα δεινά. Αυτοδικαίως.

Μια ωραία πρωτοβουλία της Ποταμίτης Βεκρής

2011-12-07T13:30:00.002+02:00

Συνήθως είναι ο φίλος μου ο Σωτήρης ο Φέλιος που μας καλεί σε διάφορα πολιτιστικά δρώμενα στα οποία πρωταγωνιστεί. Ολοι δα το γνωρίζουν και εμείς δεν έχουμε να προσθέσουμε και πολλά. Τελευταία όμως κάτι περισσότερο κινείται στα πολιτιστικά πράγματα των δικηγόρων.
Ο Ζέπος ο Δημήτρης παίζει σινεμά.
στην ταινία του Λάνθιμου νομίζω κάποιος συνάδελφος από την Ποταμίτης Βεκρής.
Τώρα και μια πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση φωτογραφίας- ζωγραφικής - mixed media των Νικολαρείζη- Λιναρδάκη- Βαϊοπούλου. Εγκαίνια στις 16/12 στις 8, στο στολίδι της Νεοφύτου Βάμβα φυσικά!
Αρκετά με τα οικονομικοπολιτικά συνέδρια προβολής με πληρωμένη εισήγηση! αρκετά τα αντιεπιστημονικά αυτά fora! μια καλλιτεχνική πρωτοβουλία δείχνει ότι ο δικηγόρος παραμένει δικηγόρος. Οπως πάντα: μέσα στην αγορά, μέσα στην οικονομία, στις τέχνες αλλά πάντα αυτόνομος και ανεξάρτητος.
καλή επιτυχία.

ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΓΟΝΕΩΝ

2011-12-06T13:55:00.003+02:00

Η ορκωμοσία της νεαρής Ελβίνας Βενιζέλου έγινε αφορμή για επιβεβαίωση του ρητού του τίτλου.
Πέραν του γεγονότος ότι κανείς δεν μπορεί να θεωρήσει δίκαιη για μια απόφοιτη την αποδοκιμασία αυτή, καθώς τα παιδιά ποτέ δεν φταίνε, το γεγονός επισημαίνεται καθώς κανείς δεν θα μπορούσε ποτέ να φαντασθεί λίγα χρόνια νωρίτερα ένα ανάλογο διάβημα.
Παιδιά καθηγητών ορκίζονται στις σχολές που διδάσκουν οι γονείς τους συνεχώς και συχνά επιστρέφουν για να διδάξουν με τη σειρά τους στις ίδιες. Κανείς δεν αποδοκίμασε μέχρι σήμερα. Ο κανόνας μάλιστα είναι να επιδοκιμάζονται θεσμικά οι μορφές αυτές διαδοχής.
Παιδιά πολιτικών επίσης διακρίνονται και διαδέχονται τους γονείς τους. Ποιός θα το αμφισβητούσε τάχα? Κανείς μέχρι σήμερα δεν διανοήθηκε να αποδοκιμάσει έναν υποψήφιο πρωθυπουργό για το λόγο αυτό. Αντίθετα τον προτιμούσε.
Γονείς παιδιών παρευρίσκονται στις ορκωμοσίες τους και τα καμαρώνουν ανώνυμοι και επώνυμοι. Ποιό το κακό?
Γιατί λοιπόν τάχα τέτοιο ξέσπασμα οργής στο πρόσωπο της νεαρής Ελβίνας και του μπαμπά της?
Εχει να κάνει με το ΑΠΘ όπου διακρίθηκε ο πατέρας?
Εχει να κάνει με τη διάψευση που συνεπάγεται η ανέλειξη ενός νέου καθητητή?
Έχει να κάνει με τον τροχό που γυρίζει όταν αναθεωρείς το Σύνταγμα και ψηφίζεις το 14.9?
Γιατί τάχα?
Από την άλλη μεριά δεν μπορεί κανείς να μην εντάξει το συγκεκριμένο ξέσπασμα στο γενικότερο κλίμα που δυσκολεύει κάθε κοινωνική παρουσία των πολιτικών οπουδήποτε. παντου η γιούχα, παντού η οργή. Οι πολιτικοί πλέον στην Ελλάδα κινδυνεύουν από γιαούρτι!
Η οργή για την απόγνωση που επάγονται τα τόσα ψέμματα, η τόση αναμονή χωρίς διέξοδο, η τόση ματαίωση για τους νέους που τους απαγορεύουμε να ονειρεύονται.
Τούτο για μένα είναι καλό. Αναδεικνεύει αφύπνιση της μάζας που μέχρι τώρα ζητούσε από τον αγά να τη σφάξει για να αγιάσει. Που δεν σήκωνε κεφάλι στην εξουσία παρά τα διαβήματα της γενιάς του Πολυτεχνίου που κατέληξαν σε υπουργικές καρέκλες.

Κάποτε έπρεπε η εξουσία να αμφισβητείται και από κάποιον άλλο πέραν του Λαζόπουλου και των μολότωφ στην Ελλάδα. Μόνον έτσι μπορεί άλλωστε να βελτιωθεί ή να ανατραπεί.
Με νου και κρίση.

Προσωπικά συγχαίρω τη νεαρή Ελβίνα Βενιζέλου και της εύχομαι καλή σταδιοδρομία.
Συγχαρητήρια αξίζουν και στους γονείς που με τόσες... θυσίες ανάστησαν το παιδί τους. Ο υπουργός Βαγγέλης Βενιζέλος συχνά μιλούσε για την εβδομάδα των 10 ημερών, αν δεν κάνω λάθος, ενόψει του να συναντά το παιδί του. Η συνάδελφος μητέρα της πέτυχε να κληρονομήσει το επιστημονικό ταλέντο και των δύο και να παραμείνει κομψή και λυγερή η κόρη της (για να λέω και εγώ τον καημό μου...). Ποιός δεν θυμάται το διάσημο χορό του πατέρα και της κόρης?
Μπράβο λοιπόν σε όλους.
Μπράβο και στα παιδά που φώναξαν. Είναι η πρώτη φορά. Δεν λές νεκροθάφτη έναν υπουργό κάθε μέρα. Εναν καθηγητή και υπουργό μάλιστα ποτέ! Αλλάζει ο κόσμος. Η διαμαρτυρία είναι πολιτικη πράξη!
Ελπίζω όταν η Ελβίνα γίνει υποψήφια για μία θέση στο ΑΠΘ οι φοιτητικές νεολαίες να θυμούνται την αντίδραση αυτή και να μην συνηγορήσουν όπως κάνουν πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις υπέρ της διαδοχής επωνύμων σε βάρος της αξιοκρατίας. Αν πάλι η Ελβίνα Βενιζέλου το αξίζει εύχομαι ολόψυχα να την ψηφίσουν.

Με λίγα λόγια ας τελειώνουμε με τις προκαταλήψεις και ας ξεκινήσουμε κάποτε να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους.
Εστω και αν οι στιγμές μοιάζουν αταίριαστες και τα παιδιά σίγουρα δεν φταίνε.

ημέρα κατά του AIDS ή κάθε εποχή και η πανώλη της!

2011-12-01T14:07:00.003+02:00

Η ιδιαιτερότητα της 1ης Δεκεμβρίου είναι γνωστή ακόμη και σε αυτούς που δεν θεωρούν επιτυχή την επικοινωνιακή επιλογή των ημερών "αφιερωμάτων" σε διάφορες ιδέες, πρόσωπα ή καταστάσεις. Η ημέρα λοιπόν αυτή είναι αφιερωμένη κατά του AIDS και επιτρέπει την ανοιχτότερη ας πούμε συζήτηση για το θέμα. Εκατομμύρια παιδιά μολύνονται μας λέει ένα ιατρικό δημοσίευμα.Εκτός ελέγχου η εξάπλωση του ιού στη χώρα, μας λέει άλλο δημοσίευμα.
Σειρά εκδηλώσεων έχουν προγραμματισθεί και αξίζει να τις επισημάνουμε και από εδώ.

Ο διάλογος για το aids από την δική μας πλευρά συμποσούται τάχα σε μερικές αποφάσεις δικαστηρίων που έδωσαν μεγάλες αποζημιώσεις λόγω αστικής ευθύνης του Δημοσίου, όταν προκλήθηκε από μολυσμένη μετάγγιση?

Ευθύνη του κράτους δεν υπάρχει όταν γίνεται ευρεία χρήση με κοινές σήριγγες έξω ας πούμε από το Υπουργείο Πολιτισμού και στα βλέμματα των σωμάτων ασφαλείας που προστατεύουν τον Υπουργό αλλά όχι τους πολίτες?

Με συμπάθεια ακούμε τον υπουργό υγείας να κάνει έκκληση για την πορνεία και την χωρίς προστασία συνεύρεση με μολυσμένες παράνομες πόρνες... πολλές εκ των οποίων είναι έξω από το Υπουργείο του όπως μας είπε. Ομως αλήθεια, το κράτος δεν έχει υποχρέωση να ελέγχει την παράνομη πορνεία και τους παράνομους αλλοδαπούς? Γιατί επί Ολυμπιακών Αγώνων το έπραξε? Η μήπως και αυτά είναι ενδιαφέροντος της Τρόικας η οποία πρέπει να έρθει να δοκιμάσει τις πόρνες μία μία και μετά να τις μαζέψει και να τις στείλει όπου δει αυτοπροσώπως?

Η πενία του κράτους σημαίνει ότι καταλύεται το κράτος? Αν λοιπόν δεν μας καλούν σε αυτοδικεία ενόψει της αδυναμίας να μας προστατέψει το κράτος μας μήπως μας προκαλεί σε αγωγές αστικής ευθύνης? ή μήπως πρέπει να πρυτανεύσει η σκέψη ότι δεν θα πάρουμε φράγκο και να τις κερδίσουμε αφού ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος...

Κάθε εποχή έχει και την πανώλη της. Χαμένες ψυχές στην αρχή πολλές, διάσπαρτος θρήνος και μετά λήθη. Το aids εμφανίσθηκε να είναι η τιμωρία της σεξουαλικής απελευθέρωσης των 60 και 70. Φυσικά και η τιμωρία της απελευθέρωσης του ομοφυλοφιλικού κινήματος και της αποδοχής του. Τότε κάθε συντηριτικός θα σκεπτόταν μέσα του ότι : καλά να πάθουν ....
Σήμερα αυτό δεν ισχύει. Σήμερα μάλιστα πολλοί μολύνονται για να λάβουν επίδομα μιας και δεν έχουν άλλους πόρους. Σήμερα όλοι ξέρουμε ότι το aids δεν ήταν θεόσταλτη ποινή και άφθονοι ομοφυλόφιλοι κατέχουν δημόσιες θέσεις στην Ευρώπη ενώ το ΔΕΕ τους δίδει και συνταξιοδοτικό δικαίωμα. Ο κόσμος αλλάζει αλλά οι "πανώλες" χρειάζονται.
Για να εμπνέουν το φόβο. Για να οδηγούν τα παιδιά σε ηλεκτρονικό ασφαλές σεξ και όχι σε σωματική επαφή που μολύνει.
Δεν ξέρω τι μολύνει περισσότερο. Η μέρα απαιτεί αναδρομή στο σύνολο των νόσων που απέκτησαν κοινωνικό χαρακτήρα και στα αίτιά τους.
Δυστυχώς η επαγγελματική διαστροφή κολάει στις αποζημιώσεις. Στη συνταγματική υποχρέωση του κράτους να μεριμνά για τη δημόσια υγεία. Για όποιον θέλει να αποκτήσει περαιτέρω μια ιδέα ας δει και εδώ και εδώ.
Σήμερα επίσης σκέπτομαι κάμποσους φίλους και συναδέλφους που έφυγαν από την αρρώστια αυτή. Ο πρώτος στο σεμινάριο συνταγματικού δικαίου στις αρχές της δεκαετίας του 80 όταν είμασταν φοιτητές. Τότε που κανείς δεν είπε ανοιχτά πως χάθηκε.

Το φλερτ του Συμβουλίου της Επικρατείας με την εξουσία

2011-11-21T16:34:00.002+02:00

είναι παλιό και σταθερό το φλερτ και κανέναν δεν σοκάρει. Ιδίως για τους δικαστές του ΣτΕ και λιγότερο για τους πολιτικούς.
παρά τις απόψεις που εκφράζουν οι νεοδιόριστοι συνήθως δικαστές όταν μεγαλώνουν αναμένουν την αποκατάσταση σε κάποια θέση εξουσίας.ισως και μερικά παιδιά με ιδεολογία θέτουν τη δικαιοσύνη, και το ΣτΕ σε άν βάθρο που δεν χωρεί συζητήσεις και πειράγματα. όμως μετά... η εξουσία είναι γλυκιά. έστω και αν για χρόνια είναι ο μόνιμος διάδικος που έχουν απέναντί τους.
και όταν όμως είναι εν ενεργεία οι δικαστές συμπράτουν σε νομοπαρασκευαστικές ή άλλες εκδοχές όπως το νομικό γραφείο του πρωθυπουργού που παραδοσιακά στελεχώνεται με δικαστές του ΣτΕ ιδίως για τον έλεγχο των διαταγμάτων.
πώς τάχα συμβαδίζει αυτό με την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης? μα θα σου πει κάποιος και στη Γαλλία έτσι γίνεται. Από την ΕΝΑ στο Conseil d'Etat και από εκεί στα διάφορα υπουργεία... Ναι αλλά το Conseil είναι εντελώς δικαστήριο? και αν μοιάζει να είναι ήταν ιστορικά δικαστήριο? Και καλά οι γάλλοι, εμείς όμως το κάναμε ελληνικό και το κατοχυρώσαμε συνταγματικά ως δικαστήριο.
Τι θα έλεγε κάποιος αν ένας ποινικός δικαστής τελείωνε την καριέρα του με πρόσληψη από εταιρία δολοφόνων? μα θα μου πεις δεν είναι το ίδιο. οι δολοφόνοι είναι οι "κακοί". Ναι θα απαντούσα αλλά και το κράτος είναι ο καλύτερος πελάτης ενός δικαστή του ΣτΕ. ο μόνιμος. ο καθημερινός.
τι να την κάνω την αίτηση ακυρώσεως (και τη συνταγματική της κατοχύρωση) αν εγώ ο απλός πολίτης δεν μπορώ να αποκαταστήσω τον δικαστή μου στα γεράματά του? ενώ ο άλλος διάδικος το μπορεί! τον βάζει σε ΑΔΑ, του δίνει διαιτησίες, τον κάνει σύμβουλο υπουργού, πρόεδρο δημοκρατίας, τον στέλνει στο ΔΕΚ ή ΔΕΕ ή σε άλλα ευρωπαϊκά και καλοπληρωμένα δικαστήρια, τον κάνει υπουργό....
ολο το σημείωμα δεν αφορά τον συμπαθή Γεώργιο Σταυρόπουλο, ο οποίος μαγειρεύει και καταπληκτικές μακαρονάδες και ήταν πάντα πολιτικό πρόσωπο με τον τρόπο του.
αφορά ιδίως αυτούς που σκέπονται ότι "δεν είναι πράγματα αυτά" να γίνεται υπουργός ο Σταυρόπουλος. γιατί και αυτοί ακόμη και αν πρόκειται να γίνουν δικηγόροι (που δεν είναι λίγοι) το δικαστικό αξίωμα ανταλλάσουν.

Cristina Calvo: δικηγόρος

2011-11-21T16:13:00.002+02:00

Η ισπανίδα συνάδελφος Cristina Calvo εξελέγη όπως μας πληροφορούν έγκριτα έντυπα ως μέλος του ΔΣ διεθνούς δικηγορικής εταιρίας. Δεν το γνωρίζω προσωπικά αλλά η είδηση λέει ότι είναι το πρώτο μέλος ΔΣ που είναι γυναίκα. Σιδεροκέφαλη εύχομαι και όχι μοναδική για πολύ.
Η αλήθεια βέβαια είναι ότι σπάνια οι γυναίκες γίνονται partners σε μεγάλες δικηγορικές εταιρίες και ακόμη σπανιότερα μέλη ΔΣ. Αντίθετα αφθονούν σε επίπεδο associate. Οι κακές γλώσσες λένε πάντως και ότι αυτές που φέρονται ως γυναίκες ή είναι ανύπανδρες και άτεκνες ή μάλλον δεν είναι και γυναίκες. Οποτε ακούω τις δηλώσεις αυτές από βρεττανούς κυρίως συναδέλφους επισημαίνω βέβαια ότι και οι φερόμενοι ως άνδρες στην Αγγλία είναι ζήτημα τι ακριβώς είναι αλλά τούτο δεν αλλάζει τα πράγματα.
Οι γυναίκες καταλαμβάνουν ακόμη θέσεις χαμηλές και χωρίς μεγάλες φιλοδοξίες στο επάγγελμά μας.

ΔΙΟΔΙΑ : πληρώνω και ΔΕΝ πληρώνω!

2011-11-15T11:18:00.002+02:00

Δύο σημαντικές ειδήσεις φέρνουν τα διόδια και πάλι στο προσκήνειο.
Ο Δημήτρης Δελεβέγκος μας λέει στην CAPITAL.:
"Στη μάχη κατά του χρέους επιστρατεύονται τα οδικά έργα παραχώρησης, όσα βρίσκονται σε πλήρη λειτουργία αλλά και η «προβληματική» ομάδα όπου οι εργασίες έχουν ανασταλεί. Από χτες οι συμβάσεις παραχώρησης της Αττικής Οδος Α.Ε., της Γέφυρα Α.Ε., της Μορέας Α.Ε., της Νέα Οδός Α.Ε., της Ολυμπία Οδός Α.Ε., της Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου Α.Ε. και της Κεντρική Οδός Α.Ε. έχουν μεταφερθεί ως περιουσιακά στοιχεία του Δημοσίου στο Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου.
Πρόκειται για την εταιρεία που είχε ιδρυθεί το περασμένο καλοκαίρι στο πλαίσιο του μεσοπρόθεσμου και θα αναλάβει με «βιτρίνα» την «προίκα» του Δημοσίου, εν προκειμένω τα έργα παραχώρησης, για να συγκεντρώσει έσοδα.
Σύμφωνα με τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς, τα δικαιώματα του Δημοσίου θα μεταβιβαστούν στην Ελληνικοί Αυτοκινητόδρομοι Α.Ε. της οποίας προγραμματίζεται η ιδιωτικοποίηση σταδιακά από το τρίτο τρίμηνο του 2012".

Την ίδια μέρα η Ελευθεροτυπία μας πληροφορεί ότι το Κίνημα Δεν Πληρώνω διώχνει την Hochtief.
«Η οικονομική κρίση στην Ελλάδα και η επίμονη μαζική άρνηση πληρωμής διοδίων έχουν προκαλέσει μεγάλα ελλείμματα στα προσδοκώμενα έσοδα από τα έργα κατασκευής των δρόμων Μαλιακός-Κλειδί και Ελευσίνα-Πάτρα-Τσακώνα», αναφέρει ανακοίνωση της Hochtief, σύμφωνα με ανταπόκριση του «Ρόιτερ».

Tα διόδια είτε τα πληρώνεις είτε δεν τα πληρώνεις σε πρωτοσέλιδο λοιπόν και πάλι.

Οι προβληματισμοί είναι ποικίλοι. Συνοψίζουμε κάποιους:

1. το διόδιο είναι ανταποδοτικό τέλος για τη χρήση αυτοκινητοδρόμου. Εξελίχθησε σε ελπίδα για χρήμα τόσο των κρατών όσο και των ιδιωτικών εταιριών όπως βλέπουμε πιό πάνω.

2. το διόδιο καθώς καταβάλλεται επιτόπου και με μετρητά είναι φρέσκο χρήμα με καθημερινή ρουτίνα. Προβλέψιμο,αν ξέρεις την κυκλοφορία ενός δρόμου, σίγουρο, πληρώνεται ούτως ή άλλως για να περάσει κανείς τη μπάρα (εκτός και αν ανήκει στο κίνημα ΔΕΝ πληρώνω που μοιάζει να μπορεί να εκλέξει τον επόμενο Πρωθυπουργό: Ιδωμεν)

3. το διόδιο το θέλουν πολλοί, τράπεζες, εταιρίες, κράτη, υπάρχει δεν υπάρχει αυτοκινητόδρομος.Υποθέτουμε για τον λόγο υπ. αρ. 2.

4. το διόδιο στη χώρα μας συνδέθηκε τα τελευταία χρόνια με συγκεκριμένες συμβάσεις και δρόμους ή γέφυρες αν και πληρώναμε και πριν όταν δεν υπήρχαν με την ελπίδα ότι θα γίνουν. το διόδιο πάντως δεν συνδέεται με την εκτέλεση έργων αφού πολλά από αυτά για τα οποία καταβάλλεται διόδιο δεν εκτελούνται (δεν αναλύονται οι λόγοι). Συνεπώς το διόδιο, μπορεί να υποθέσει κανείς ότι έχει μεταλλαχθεί σε κάποιου είδους εισφορά προς αναξιοπαθούντα κράτη, εταιρίες, τράπεζες χωρίς να έχει ανταποδοτικό χαρακτήρα. Στο σημείο αυτό αξίζει να επισημάνει κανείς ότι το Κίνημα Δεν πληρώνω, με χαρά πληρώνει εδώ και δεκαετίες διόδια σε ανύπαρκτους αυτοκινητοδρόμους στη χώρα. Δεν πληρώνει το διόδιο των συμβάσεων παραχώρησης περιοριστικά! Το διόδιο ενσωματώνει τη θεωρία του παραλόγου με τρόπο ικανοποιητικό, θα έλεγε κάποιος φιλόσοφος.

5. τα διόδια μπορούν να καταβάλλονται και με άλλους τρόπους ώστε οι Δεν πληρώνω να εξουδετερωθούν. Γιατί επιμένουμε στα φραγκοδίφραγκα και στις μπάρες? ειδικά στη χώρα μας? Μήπως ήρθε καιρός να δώσουμε βήμα σε καλύτερες τεχνολογίες και να ξεμπερδεύουμε?

6. τα διόδια διέπονται από το νόμο. Οχι μόνον αυτόν των παραχωρήσεων που κυρώνονται με νόμο αλλά την εθνική και κοινοτική νομοθεσία γενικώς. Υπάρχουν πολλές ρυθμίσεις που τα διέπουν (τόσες που ποιός τις διαβάζει άραγε?. Φυσικά δεν ενδιαφέρει αν ο νόμος τηρείται. Το διόδιο επιβεβαιώνει την κυριαρχία της ανομίας chez nous.

7. τα διόδια έγιναν αντικείμενο πολλών συνεδρίων περί τα ΣΔΙΤ την τελευταία δεκαετία που τώρα σίγησαν μαζικά. Μήπως μπορούν να μας εξηγήσουν οι διοργανωτές τους γιατί σίγησαν (συμπεριλαμβανομένων και πολλών πρεσβειών?)

8. (έτσι για να μην νοιώθουμε κομπλεξικοί ελληνάρες)θα μπορούσε κάποιος να μας πει πώς πάνε τα διόδια σε πανευρωπαϊκό επίπεδο και ειδικά στην Αγγλία που τα πίστεψε όσο τίποτε τα τελευταία χρόνια? Μήπως πάνε κατά διαβόλου? Μήπως κάποιοι πρέπει να ενημερωθούν? Πολλοί φορείς της Ενωσης θα ήταν έτοιμοι και πρόθυμοι να μας ενημερώσουν.

9. γιατί και στη μαμά των διοδίων του σύγχρονου κόσμου τη Γαλλία οι συμβάσεις παραχώρησης επεκτείνονται καθώς τα διόδια δεν αρκούν? Δεν είναι αρκετά θαυματουργό το διόδιο δια τας νόσους της Γαλλικής κοινωνίας?

10. και το τελευταίο για σήμερα: στη Γερμανία διόδια δεν υπάρχουν. Μάλλον εκεί δεν θα έχει δρόμους.Αλλά και αν έχει πότε αλήθεια κατασκευάσθηκαν?

Δικαιοσύνη?

2011-11-14T20:29:00.004+02:00

Το αφιέρωμα στη Δικαιοσύνη του Σταύρου Θεοδωράκη μας βάζει όλους σε πολλές σκέψεις. Ιδίως θέσεις που ακούσθηκαν από επίσημα χείλη: Οπως ότι για τις καθυστερήσεις στα δικαστήρια ευθύνονται οι δικηγόροι που απεργούν.

Πρόκειται για ένα σοβαρό προβληματισμό που φέρνει στην επιφάνεια την Δικαιοσύνη όπως την αντιλαμβάνεται ο σύγχρονος κόσμος και η σύγχρονη μικρή Ελλάδα μας!

Αδικη, σκληρή, αργή, προβληματική, διεφθαρμένη επίθετα που κάνουν τη δικαιοσύνη πραγματικό ζητούμενο. Την πληρώσαμε με αυξήσεις, τα πήραμε πίσω! της δώσαμε αίγλη, την πήραμε πίσω! την στήσαμε ορθή και τη γκρεμίσαμε ιδιοχείρως!
Μένει να βρει κανείς τι σημαίνει πιά δικαιοσύνη όταν η επίλυση της διαφωνίας ανατίθεται σε λειτουργικότερους θεσμούς, όταν η συγκυρία φανερώνει ότι δεν αρκεί και ότι οι κοινωνίες επιζητούν θεσμική ποικιλία. Δοκιμάζουν: μέχρι ενός ορίου πάντως!

Τι να πει κανείς όμως όταν σε νομοθετήματα της κρίσης και της σωτήριας περιόδου του μεσοπροθέσμου και του μνημονίου ελληνικό νομοθέτημα αναθέτει (κατά παρέκταση αρμοδιότητας) τον έλεγχο της τήρησης των όρων των δανειακών συμβάσεων της ψωροκόσταινας στο ΔΕΚ? όταν δηλαδή σε νομοθετήματα που συνέταξαν οι πλέον ακριβοπληρωμένοι νομικοί της χώρας και του κόσμου (όπως λένε) τροποποίησαν ακόμη και την ίδια τη Συνθήκη? Αλμαδοβαρική δικαιοσύνη, παράλογη και soft.

Μετά την ατυχήσασα πλήρως διαφάνεια η ώρα της δικαιοσύνης φθάνει λοιπόν. Να νοηματοδοτηθεί, να αποδομηθεί και να παγκοσμιοποιηθεί κονιορτοποιούμενη!

MARIO MONTI

2011-11-14T20:06:00.003+02:00

Για τους αρχάριους του κοινοτικού δικαίου της δεκαετίας του 90 το όνομα του Μαριο Μόντι ήταν γνωστό από την αλληλογραφία με την επιτροπή και τα κοινοτικά έγγραφα.
Για όσους ασχολήθηκαν με τις δημόσιες συμβάσεις γνωστή παραπομπή.
Τώρα και πρωθυπουργός μετά τον Καβαλιέρε.
Οπως μας λέει το Βήμα:
Η επιλογή του σίγουρα δεν υπήρξε τυχαία, καθώς ο διαπρεπής καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας είναι ένθερμος ευρωπαϊστής και κινείται εδώ και πολύ καιρό στους κύκλους των ισχυρών παικτών της πολιτικής στην Ευρώπη. Ο Μόντι είναι πρόεδρος του πανεπιστημίου Bocconi University και επίτιμος πρόεδρος του Bruegel, της ευρωπαϊκής δεξαμενής σκέψης, την οποία ίδρυσε το 2005, ενώ έχει υπηρετήσει ως Ευρωπαίος Επίτροπος σε θέματα Εσωτερικών Αγορών, Χρηματοπιστωτικών Υπηρεσιών και από το 1995 έως το 1999 και έπειτα ως Επίτροπος Ανταγωνισμού (1999-2004). Σε αυτή τη δεύτερη θητεία του ως Επίτροπος χειρίστηκε πολλές πολύκροτες υποθέσεις, όπως εκείνες των General Electric/Honeywell, Microsoft, και της γερμανικής Landesbanken.
Συγκεκριμένα, μπλόκαρε μια συγχώνευση 42 δισεκατομμυρίων δολαρίων μεταξύ της General Electric και της Honeywell και επέβαλε πρόστιμο 650 εκατομμυρίων δολαρίων στη Microsoft για παραβιάσεις των νόμων

περί μονοπωλίου. Επίσης, διέταξε επτά τοπικές γερμανικές κρατικές τράπεζες να επιστρέψουν περισσότερα από τρία δισεκατομμύρια ευρώ που είχαν λάβει σε παράνομες κρατικές επιχορηγήσεις που είχαν λάβει από τοπικές κυβερνήσεις.
Ο Μάριο Μόντι μαζύ με τον δικό μας νέο Πρωθυπουργό θα επιχειρήσουν να διασώσουν την Ευρωζώνη από την επίθεση που δέχεται από ποικίλους και άδηλους εχθρούς. Το δηλώνει απερίφραστα η κ. Μέρκελ: μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο ιδού ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την Ευρώπη. Στα χέρια του Σούπερ Μάριο η Bella Italia alora.
La Bella Europa?
Είναι δυνατό αλήθεια όταν την μεταπολεμική Ευρώπη σημάδεψαν στρατηγοί μπαρουτοκαπνισμένοι και πολιτικοί με τριβή πολέμου να περιμένει κανείς από Τραπεζίτες και στελέχη ακαδημαϊκά (όσα ευρωπαϊκά εύσημα και αν έχουν) να πολεμήσουν τον πόλεμο αυτό? μα θα πεικανείς: πόλεμος χρήματος! τι ανάγκη έχουμε από στρατηγούς! έχουμε ανάγκη από τους ειδικούς του χρήματος. Πόλεμος οικονομίας! πιθανό να είναι και έτσι. Στον πόλεμο όμως του χρήματος είμαστε όλοι μα όλοι φρέσκοι. Γι'αυτό και προς το παρόν χάνουμε παντού.
Εύχομαι και ελπίζω σε κάποια εργαστήρια να δουλεύουν παράλληλα με τους πολεμάρχους οικονομολόγους και γραφειοκράτες που δοκιμάζουν στου κασίδι το κεφάλι τα ταλέντα τους, οι επιστήμονες μιας ατομικής βόμβας χωρίς αίμα αλλά με αποτέλεσμα. Μιας "άλλης" βόμβας.Εύχομαι και ελπίζω η "βόμβα" αυτή να έχει και ιδεολογικό υπόβαθρο αλλά και σπουδαίο αποτέλεσμα.
Ο καθείς και τα όπλα του που λέει ο ποιητής, έστω και αν οι ποιητές δεν έχουν θέση σε τέτοιους καιρούς.
Για ένα νομικό, το όνομα του Μάριο Μόντι είναι σαν το όνομα του ρόδου του συγγραφέα συμπατριώτη του. Ομως εμπιστοσύνη δεν προκαλεί. Οι Επίτροποι και οι σπουδαγμένοι μιας εποχής το δίχως άλλο τακτοποιήθηκαν στην καλή τους ηλικία. Ποιός όμως περιμένει σωτήρες και στρατηγούς από τα σπλάχνα της γραφειοκρατίας?
Είθε να σφάλω.

Steven Jobs: διδάγματα για την κατεστημένη νομική επιστήμη

2011-10-07T13:08:00.005+03:00

Η νομική επιστήμη θα είχε πολλά να συλλογισθεί με αφορμή το θάνατο του Steven Jobs. Παρανόμησε, απολύθηκε, χρήστης ουσιών, επαναστάτης, χωρίς πτυχίο αλλά εν τέλει υπήρξε παρά τις επιταγές της. Ο νους ενίοτε πρέπει να βλέπει ανάποδα! το οφείλει στη εγκυρότητά του.
H νομική επιστήμη είναι τακτική και ομοιόμορφη. Δεν αντέχει εξαιρέσεις. Κατεστημένη και επαναλαμβανόμενη αποζητά το κύρος της διάρκειας και του καταναγκασμού. Χωρίς αυτόν και το ηθικό της υπόβαθρο το εκάστοτε ισχύον δεν αξίζει μία.

Ο νόμος όμως και όσοι τον υπηρετούν δεν θα μπορούσε τάχα να λειτουργεί διαφορετικά?
Αναμφίβολα!

Steven Jobs in Stanford
"Εγώ εγκατέλειψα τις σπουδές μου στο Κολέγιο Reed… Γιατί το έκανα αυτό, λοιπόν;
Όλα άρχισαν προτού καν γεννηθώ. Η βιολογική μου μητέρα ήταν πολύ νέα, ανύπαντρη φοιτήτρια, και αποφάσισε να με δώσει για υιοθεσία. Πίστευε πολύ βαθιά ότι θα έπρεπε να με υιοθετήσουν απόφοιτοι πανεπιστημίου και έτσι όλα είχαν κανονιστεί ώστε μόλις γεννιόμουν να με υιοθετούσαν ένας δικηγόρος και η γυναίκα του. Μόνο που, μόλις βγήκα από τη κοιλιά της μητέρας μου, οι δύο αυτοί άνθρωποι αποφάσισαν την τελευταία στιγμή ότι ήθελαν κορίτσι. Έτσι, λοιπόν, οι σημερινοί μου γονείς, οι οποίοι ήταν σε λίστα αναμονής τότε, έλαβαν ένα τηλεφώνημα στη μέση της νύχτας και άκουσαν κάποιον να τους λέει: «Έχουμε, αναπάντεχα, ένα νεογέννητο αγόρι. Το θέλετε;». Και είπαν: «Βεβαίως».

Η βιολογική μου μητέρα ανακάλυψε αργότερα ότι η θετή μου μητέρα ποτέ δεν είχε αποφοιτήσει από κανένα πανεπιστήμιο και ότι ο θετός μου πατέρας δεν είχε αποφοιτήσει καν από γυμνάσιο. Έτσι, αρνήθηκε να υπογράψει τα έγγραφα στα οποία χρειαζόταν η συμφωνία της ώστε να οριστικοποιηθεί η υιοθεσία μου. Υποχώρησε, όμως, λίγους μήνες αργότερα, όταν οι θετοί μου γονείς υποσχέθηκαν ότι κάποια μέρα θα με έστελναν σε πανεπιστήμιο. Να μορφωθώ… Πήγα σε ένα ακριβό πανεπιστήμιο και οι οικονομίες των σκληρά εργαζόμενων γονιών μου ξοδεύτηκαν στα δίδακτρα.
Έπειτα από 6 μήνες, όμως, δεν είχα ειλικρινή απάντηση στο ερώτημα εάν άξιζε τον κόπο οι γονείς μου να ξοδεύουν τόσα χρήματα για να σπουδάζω εγώ… Έτσι, λοιπόν, πήρα μια μέρα την απόφαση να εγκαταλείψω τις σπουδές, πιστεύοντας ειλικρινά ότι όλα θα τακτοποιηθούν και ότι θα βρω τελικά το δρόμο μου. Ήταν σχεδόν τρομακτικό, τότε, αυτό που έκανα, αλλά καθώς κοιτάζω πίσω τώρα, νομίζω πως ήταν μία από τις καλύτερες αποφάσεις που πήρα ποτέ.

Έκανα κάποια μαθήματα καλλιγραφίας και κυνήγησα κάποια άλλα ενδιαφέροντα… Τίποτα απ' όλα αυτά δεν είχαν βέβαια καμία ελπίδα πρακτικής εφαρμογής στη ζωή μου. Αλλά δέκα χρόνια αργότερα, όταν σχεδιάζαμε τον πρώτο υπολογιστή τα βρήκα μπροστά μου.

Πρέπει να έχεις εμπιστοσύνη ότι τα σημεία αυτά (ή, τα σημάδια, αν θέλετε), με κάποιον τρόπο, στο μέλλον θα ενωθούν. Πρέπει σε κάτι να έχεις πίστη. Στη διαίσθησή σου, στη μοίρα σου, στη ζωή, στο κάρμα, σε οτιδήποτε. Αυτή η προσέγγιση δεν με πρόδωσε ποτέ, και έχει κάνει όλη τη διαφορά στη ζωή μου.

Η δεύτερή μου ιστορία είναι για την αγάπη και την απώλεια

Ήμουν τυχερός - πολύ νωρίς ανακάλυψα τι ήθελα να κάνω στη ζωή. Ο Woz κι εγώ ξεκινήσαμε την Apple στο γκαράζ του σπιτιού των δικών μου, όταν εγώ ήμουν 20 χρόνων. Δουλέψαμε σκληρά και σε 10 χρόνια η Apple είχε αναπτυχθεί από μια δουλειά που την κάνανε δύο άνθρωποι μέσα σε ένα γκαράζ σπιτιού σε μια εταιρεία αξίας 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων με περισσότερους από 4.000 υπαλλήλους.

Είχαμε μόλις βγάλει στην αγορά την καλύτερή μας δημιουργία -το Macintosh- έναν χρόνο νωρίτερα, κι εγώ μόλις είχα γίνει 30 ετών. Και τότε, με απέλυσαν. Πώς μπορείς να απολυθείς από μία εταιρεία που ξεκίνησες και έστησες εσύ; Ε, καθώς η Apple μεγάλωνε, προσλάβαμε κάποιον που εγώ νόμιζα ότι ήταν ταλαντούχος για να διοικεί την εταιρεία μαζί μου. Και για τον πρώτο σχεδόν χρόνο, τα πράγματα πήγαιναν καλά. Αλλά τότε, τα οράματα και τα σχέδιά μας για το μέλλον άρχισαν να αποκλίνουν, και τελικά είχαμε μία «έκρηξη», έναν μεγάλο καβγά μεταξύ μας. Οταν συνέβη αυτό, το διοικητικό συμβούλιο τάχθηκε με το μέρος αυτού του ανθρώπου που εμείς είχαμε προσλάβει για να μας ξαλαφρώσει στη διοίκηση της εταιρείας.

Έτσι λοιπόν, στα 30 μου χρόνια, με πέταξαν έξω. Και μάλιστα με τον πιο «δημόσιο», πιο ταπεινωτικό τρόπο. Ο,τι ήταν έως τότε το επίκεντρο της ενήλικης ζωής μου, γκρεμίστηκε. Και αυτό για μένα ήταν ολέθριο, καταστροφικό.

Για μερικούς μήνες μετά δεν ήξερα τι να κάνω. Πίστευα πως είχα απογοητεύσει φοβερά όλη την προηγούμενη γενιά των επιχειρηματιών - ότι μου έπεσε η σκυτάλη τη στιγμή που μου την έδιναν για να συνεχίσω… Αλλά κάτι άρχισε σιγά- σιγά να ρίχνει λίγο φως στη ζωή μου. Αυτό το «κάτι» ήταν ότι αγαπούσα πολύ αυτό που έκανα. Όσα είχαν συμβεί στην Apple, δεν είχαν καν αγγίξει, για μένα, αυτό το «κάτι». Είχα γευτεί την απόρριψη, αλλά ήμουν ακόμα ερωτευμένος.

Και έτσι, αποφάσισα να ξεκινήσω πάλι από την αρχή. Δεν το έβλεπα τότε, αλλά αποδείχτηκε ότι η απόλυσή μου από την Apple ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε να μου είχε συμβεί. Το βάρος τού να είσαι επιτυχημένος αντικαταστάθηκε από την ελαφράδα τού να μπορείς και πάλι να είσαι πρωτάρης και να έχεις για όλα λιγότερη σιγουριά. Η απόλυσή μου με απελευθέρωσε και με βοήθησε να περάσω σε μία από τις πιο δημιουργικές περιόδους της ζωής μου.

Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι τίποτα από όλα αυτά δεν θα είχε συμβεί εάν δεν είχα απολυθεί από την Apple. Ηταν ένα φάρμακο με απαίσια γεύση, αλλά νομίζω πως τελικά ο ασθενής το χρειαζότανε. Μερικές φορές η ζωή σε χτυπάει στο κεφάλι με ένα τούβλο. Μη χάνετε την πίστη σας. Είμαι πεπεισμένος ότι το μόνο πράγμα που με κράτησε όρθιο ήταν ότι αγαπούσα πολύ αυτό που έκανα.

Και ο μόνος τρόπος για να κάνει κάποιος μια σπουδαία δουλειά είναι να την αγαπήσει. Εάν δεν την έχετε ανακαλύψει ακόμα, μην απογοητευθείτε. Συνεχίστε να ψάχνετε. Μην επαναπαυτείτε. Μην συμβιβαστείτε.

Η τρίτη ιστορία μου έχει να κάνει με το θάνατο

Όταν ήμουν 17 ετών, διάβασα μια ρήση που έλεγε: «Εάν ζήσεις κάθε μέρα ωσάν να ήταν η τελευταία σου, κάποια μέρα είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα δικαιωθείς». Μου έκανε εντύπωση αυτή η ρήση, και έκτοτε, για τα τελευταία 33 χρόνια, κάθε πρωί κοιτάζομαι στον καθρέφτη και ρωτώ τον εαυτό μου: «Εάν η σημερινή μέρα ήταν η τελευταία της ζωής σου, θα ήθελα να κάνω αυτό που ετοιμάζομαι να κάνω σήμερα;». Και όποτε η απάντηση ήταν «όχι» για σειρά ημερών, ήξερα αμέσως ότι κάτι έπρεπε να αλλάξω.
Υπενθυμίζοντας στον εαυτό μου ότι «σύντομα θα πεθάνεις», βρήκα το πιο χρήσιμο εργαλείο ώστε να παίρνω τις σημαντικότερες αποφάσεις στη ζωή μου. Διότι σχεδόν όλα τα πράγματα -όλες οι εξωτερικές προσδοκίες, όλες οι υπερηφάνειες, όλοι οι φόβοι και οι όλες οι ντροπές για πιθανή αποτυχία- όλα αυτά απλώς γκρεμίζονται, εξαφανίζονται όταν βλέπεις μπροστά σου το θάνατο και μένουν μόνο εκείνα που είναι στ' αλήθεια σημαντικά.
Υπενθυμίζοντας στον εαυτό σου ότι μια μέρα θα πεθάνεις, είναι ο καλύτερος τρόπος για να αποφύγεις την παγίδα τού να σκέφτεσαι συνεχώς αυτά που θα χάσεις εάν πάρεις την «άλφα» ή «βήτα» απόφαση. Θυμήσου ότι είσαι ήδη γυμνός. Δεν υπάρχει κανένας λόγος, λοιπόν, να μην ακολουθήσεις αυτό που σου ζητάει η καρδιά σου.

Πριν από περίπου έναν χρόνο, μου ανακοίνωσαν οι γιατροί ότι έχω καρκίνο. Έκανα MRI (μαγνητική τομογραφία) στις 7.30 το πρωί και έδειξε ξεκάθαρα ότι είχα καρκίνο στο πάγκρεας. Τότε δεν ήξερα κάν τι είναι το πάγκρεας. Οι γιατροί μού είπαν ότι ο καρκίνος που είχα εγώ εκεί ήταν σχεδόν αθεράπευτος και ότι θα έπρεπε να αρχίσω να συνηθίζω στην ιδέα ότι δεν μου έμενε περισσότερη ζωή από τριών έως εννέα μηνών. Ο προσωπικός μου γιατρός με συμβούλευσε να επιστρέψω στο σπίτι και να αρχίσω αμέσως να τακτοποιώ τις «προσωπικές» μου υποθέσεις, μία φράση που χρησιμοποιούν ως κλισέ οι γιατροί αντί να σου πουν «προετοιμάσου να πεθάνεις».

Η «τακτοποίηση προσωπικών υποθέσεων» είναι να προσπαθήσεις να πεις, σε ελάχιστους μήνες, στα παιδιά σου όσα νόμιζες ότι είχες άλλα τουλάχιστον δέκα χρόνια για να τους τα πεις. Είναι, επίσης, να μην αφήσεις πίσω σου, πεθαίνοντας, εκκρεμότητες που θα ταλαιπωρήσουν τους δικούς σου ανθρώπους που θα μείνουν πίσω. Σημαίνει, τέλος, αυτό το «τακτοποίηση προσωπικών υποθέσεων», να βρεις τον κατάλληλο χρόνο και τρόπο για να αποχαιρετίσεις τα αγαπημένα σου πρόσωπα.

Ζούσα με αυτήν την καταραμένη διάγνωση κάθε μέρα της ζωής μου. Το ίδιο βράδυ που ανακοίνωσαν οι γιατροί ότι είχα καρκίνο, μου έκαναν και βιοψία ενδοσκοπικά, μέσω του λαιμού μου, στο στομάχι και από εκεί στα έντερα, πέρασαν μία βελόνα στο πάγκρεας και πήραν μερικά κύτταρα από τον καρκίνο. Εγώ ήμουν σε καταστολή, αλλά η γυναίκα μου, που ήταν παρούσα, μου είπε ότι όταν είδα οι γιατροί τα κύτταρα κάτω από ένα μικροσκόπιο, άρχισαν να κλαίνε, διότι αποδείχτηκε ότι είχα μια πολύ σπάνια μορφή καρκίνου του παγκρέατος που είναι θεραπεύσιμη με εγχείρηση. Σχεδόν όλες οι άλλες μορφές τέτοιου καρκίνου είναι καταδικασμένες. Ετσι, λοιπόν, με βάλανε στο χειρουργείο, και σήμερα είμαι μια χαρά.

Αυτό ήταν το κοντινότερο που έχω φτάσει στο θάνατο. Και ελπίζω να είναι το κοντινότερο που θα φτάσω σε αυτόν για τις επόμενες δεκαετίες. Έχοντας ζήσει, λοιπόν, αυτήν την εμπειρία, νομίζω πως μπορώ, με μεγαλύτερη σιγουριά απ' ότι όταν ο θάνατος ήταν για μένα απλώς μία «φιλοσοφική ιδέα», να πω ότι:

Κανείς δεν θέλει να πεθάνει. Ακόμα και οι άνθρωποι που θέλουν να πάνε στον Παράδεισο, δεν θέλουν να πεθάνουν για να φτάσουν εκεί. Και όμως, ο θάνατος είναι ο προορισμός που όλοι μοιραζόμαστε. Κανείς, ποτέ, δεν έχει γλιτώσει από αυτόν. Ο Θάνατος είναι, ίσως, η καλύτερη ανακάλυψη της Ζωής. Και έτσι, μάλλον, πρέπει να είναι. Ο Θάνατος είναι ο ατζέντης, ο μεσίτης, που σε βοηθά να αλλάξεις τη Ζωή σου, προτού έρθει αυτός να σε πάρει. Ξεκαθαρίζει το παλιό, προετοιμάζοντας το έδαφος για να 'ρθει το καινούργιο. Αυτή την στιγμή που σας μιλάω, το καινούργιο είστε εσείς. Αλλά κάποια μέρα, όχι πολύ μακρινή από τώρα, και εσείς θα εξελιχθείτε σιγά σιγά σε «παλιό», και θα... ξεκαθαριστείτε. Συγχωρήστε με που γίνομαι τόσο δραματικός, αλλά αυτή είναι η απλή αλήθεια.

Ο χρόνος σας είναι περιορισμένος. Μην τον σπαταλάτε, λοιπόν, ζώντας τη ζωή κάποιου άλλου ανθρώπου. Μην παγιδευτείτε από το δόγμα τού να ζείτε από τα αγαθά της σκέψης ενός άλλου. Μην αφήστε το θόρυβο από την άποψη άλλων ανθρώπων να πνίξει την δική σας, εσωτερική φωνή. Και, το πιο σημαντικό απ' όλα, να έχετε πάντα το θάρρος να ακολουθείτε την καρδιά και το ένστικτό σας. Αυτά τα δύο, κάπως, πάντοτε, γνωρίζουν ήδη τι εσύ θέλεις πραγματικά να γίνεις. Είναι δευτερεύοντα.

… Μείνε πεινασμένος. Μείνε ανόητος. Αυτό ευχόμουν και εγώ πάντοτε για τον εαυτό μου. Και τώρα, καθώς αποφοιτάτε για να αρχίσετε μια καινούρια ζωή, εύχομαι και για σας το ίδιο, ακριβώς, πράγμα: «Μείνετε πεινασμένοι. Κάντε την τρέλα σας».

Νομικά Νέα παντού!

2011-10-06T19:51:00.003+03:00

Οταν ξεκίνησε αυτό το blog σεμνά και χωρίς επιδίωξη ακροαματικότητας δεν φαντάσθηκα ότι το όνομά του Νομικά Νέα θα είχε τόση επιτυχία. Το θεώρησα μάλλον κοινότυπο αν και σαφές. Σήμερα τα Νομικά Νέα έχουν γεμίσει τον τόπο!

Πότε γι'αυτό χαίρομαι, πότε όμως τσαντίζομαι.

Αρχικά ένα πολλά υποσχόμενο ένθετο του Βήματος χωρίς όμως σημαντικό μέλλον.
νομικά νέα προσφέρει και η ιστοσελίδα του γραφείου Στυλιανού
το γραφείο Ατσαβε επίσης με αναπαραγωγή του μπλογκ μας (χωρίς να το συζητήσουμε ποτέ αν και μας κολακεύει ιδιαίτερα)
σελίδα με νομικά νέα και η ΕΕΧΙ
στη συνέχεια διάφορα άλλα blogs συναδέλφων με το ίδιο όνομα.
τώρα και η Lawnet στην κεφαλίδα των μαιλ που μας στέλνει καθημερινά.
θα προσθέσω την ειδική στήλη του ΣΑΔΑΣ Νομικά Νέα αρχιτεκτονικού ενδιαφέροντος.
Νομικά νέα και ο ΣΕΠΕ!
Νομικά νεα προσφέρει και η εταιρία ENERGOTECH !
Νομικά νέα και από την Κύπρο μας!
Ομως με το ίδιο όνομα και στο facebook κάποιος ξεκίνησε. Οχι εμείς!Η πρώτη νομική ιστοσελίδα όπως αναφέρεται του συναδέλφου Ηλία Σιδέρη!
Νομικά Νέα και ακόμη ένα μπλογκ όμως για όλους!
Νομικά νέα και με οροσκόπιο!
Προβληματίζομαι σοβαρά λοιπόν! να κρατήσω το όνομα στο μπλογκ ή να το αλλάξω για να τους τρελλάνω όλους?
Oμως η google μας βγάζει πρώτους. και το sync μας αναγνωρίζει αν και δεν ασχοληθήκαμε ποτέ μαζί του.
Τελικά είχαμε επιτυχία ως φαίνεται αν όχι κατά το περιεχόμενο μάλλον κατά τον τίτλο.
Μα δηλαδή έχουμε τόσα να πούμε εμείς οι νομικοί? τόσα νέα ? και αφού έχουμε τόσα νέα γιατί δεν έχουμε και λίγη φαντασία για τον τίτλο των όσων έχουμε να διηγηθούμε?

Ο ΦΤΩΧΟΥΛΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

2011-10-04T17:16:00.003+03:00

H μέρα επιβάλει αναφορά στον Αγιο Φραγκίσκο της Ασσίζης για μας γνωστό και ως Φτωχούλη του Θεού από τον Νικο Καζαντάκη. Προστάτης των ζώων πλέον μας έρχεται στο νου όταν συναντάμε στην πόλη μας περιπλανώμενα αδέσποτα που ζουν εγκαταλελειμένα.

Προστάτης των φτωχών, αυτός το σπάταλο πλουσιόπαιδο θυμίζει στο σύγχρονο νεοέλληνα το κομποσκίνι που πρέπει να σφίξει στη μέση όταν τα ψέμματα τελειώνουν.

Θα μπορούσε να είναι και προστάτης των δημοσίων υπαλλήλων σε επικείμενη εφεδρεία αν αυτούς δεν προστάτευε το Σύνταγμα και η μονιμότητα. Αλλά ο λυρισμός περισσεύει για τα ζητήματα αυτά σήμερα.Και ο Καζαντζάκης είναι εκτός κλίματος.

Μόνον ο Καρυωτάκης, δημόσιος υπάλληλος ο ίδιος, αρμόζει στο κλίμα των ημερών.

Οσο για τα σκυλιά και τα πουλιά ας βρουν προστασία σε άλλους θεούς βολικότερους και χωρίς χρέη.

Εμένα πάλι θα με τρελλαίνουν πάντα οι λέξεις: μετά την διαφάνεια και την επιφάνεια ήρθε η εφεδρεία.Πράγματι η ξεδιαντροπιά των λέξεων στο νομικό λόγο είναι κάτι που αξίζει πολλές προσευχές και μετάνοιες. Η ιστορία βλέπεις δεν ξεχνά.

H Τρόϊκα στην Ευελπίδων

2011-10-03T14:38:00.003+03:00

όταν ο Ριβερό έγραφο το γνωστό για τους γαλλομαθείς νομικούς J. RIVERO, « Le huron au palais royal ou réflexions naïves sur le recours pour excès de pouvoir », D., 1962, chron., p. 37., κανείς δεν φανταζόταν ότι μια μέρα η αφεντιά μου θα μπορούσε να σκεφθεί κατ'αναλογία Η Τρόϊκα στην Ευελπίδων!
Το χιούμορ περισσεύει και στις δύο περιπτώσεις! Τι γυρεύει λοιπόν το ΔΝΤ και οι συν αυτώ στην Ευεπλίδων?
Θα μπορούσε να υποθέσει κανείς ότι όλοι αυτοί οι ξανθοί και ξενέρωτοι αγγλοσάξωνες αναζητούν τη μνήμη του Ευέλπιδα που περιδιάβαινε στα χώματα αυτά προ ετών με γυαλισμένο σπαθάκι! Στην Ελλάδα βρίσκονται δηλαδή! στη χώρα που ο gay έρωτας άνθισε και ανθίζει. Μια επίσκεψη στην Ευελπίδων θα μπορούσε να αποτελεί φόρο τιμής στη μνήμη κάποιου υψηλού ευέλπιδα σαν κυπαρισσάκι!
Θα μπορούσε να υποθέσει επίσης κανείς ότι πήγαν να αποτίσουν φόρο τιμής στη μνήμη του χαμένου Κοεμτζή και να βιώσουν το μεγαλείο μιας παραγγελιάς που οδήγησε σε φονικό τα χρόνια που είχε νόημα να "παραγγέλνεις". Μην ξεχνάμε ότι στην είσοδο της Ευελπίδων πουλούσε το βιβλίο του για χρόνια ο Νίκος Κοεμτζής!
Θα μπορούσε να υποθέσει κανείς ότι η Τρόϊκα που όπως μας λένε οι εφημερίδες τρώει φθηνά πήγε να φάει βρώμικα στην καντίνα των δικηγόρων!
Ομως όχι! η Τρόικα πήγε να υπερασπιστεί το δίκαιο του συμβολαιογράφου και να του στείλει τα συναινετικά διαζύγια καθώς και άλλες δουλειές.
Δεν θέλω να πιστέψω ότι η Τρόϊκα διαπλέκεται με το συμβολαιογραφικό σύλλογο και υπηρετεί τα άνομα συμφέροντά του. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι η Τρόϊκα έχει λόγο να χτυπήσει τον κλάδο μας υπερασπιζόμενη τους καλούς καθόλα συμβολαιογράφους.
Ομως είναι αληθές! η ανεξάρτητη πολιτική δικαιοσύνη έλαβε την τιμητική αυτή επίσκεψη και οι δικηγόροι κινδυνεύουν να χάσουν τα συναινετικά. Απίστευτο αλλά αληθινό!
Το Συμβούλιο της Επικρατείας ας το σκεφθεί καλύτερα που δεν έλαβε ανάλογη επίσκεψη. Αν είχε ακυρώσει το Μνημόνιο ίσως να πήγαινε η Τρόϊκα και κατά κείθε...
Δεν μπορώ τέλος να υποθέσω ότι η διαδικασία αυτή (ναι η μαμά μου που μένει στην Αλεξάνδρας είδε με τα μάτια της το πουλμανάκι να περνά!) έγινε από πρωτοβουλία του Υπουργού μας Βαγγέλη Βενιζέλου για να αναδείξει το έργο της Σχολής Δικαστών που πέτυχε να εδρεύει στη Θεσσαλονίκη με τόσο κόπο! Τόσο σεμνός άνθρωπος δεν είναι δυνατό να διεκδίκησε τέτοια διαφήμιση της επιτυχίας του στους θεσμούς!
Ο νους μου τέλος πάει στο δωδεκάχρονο γιό μου! μήπως μετά την εμπειρία της πολύμηνης εκούσιας δικαιοδοσίας που έζησε για την υιοθεσία του ειδοποίησε (προφανώς ηλεκτρονικά) τους τροϊκανούς να πάρει το αίμα του πίσω? Η αλήθεια είναι ότι κόντεψε να ενηλικιωθεί για την έκδοση μιας εύκολης χωρίς καμία αντιδικεία απόφασης και είναι θυμωμένος! Τόσο όμως?
Δενξέρω αν η Τρόικα πέρασε καλά στην Ευελπίδων! τα παλιά χρόνια που τα δικαστήρια ήταν στο κέντρο τρώγανε οι δικηγόροι κανένα μεζέ στα παρακείμενα εστιατότια. Εμένα μάλιστα μικρή ο μακαρίτης ο Γιαννόπουλος με είχε κεράσει μαζί με τον πατέρα μου αμελέτητα σε ένα υπόγειο περιμένοντας μια νυχτερινή πτώχευση...
Αλλά τι θέλω και θυμάμαι τώρα αμελέτητα και πτωχεύσεις...

Αξιότιμε κ. Πρόεδρε,

2011-09-28T13:58:00.003+03:00

αγαπητέ Πρόεδρε του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, αγαπητέ κ. Αδαμόπουλε,

Η επιστολή αυτή συντάσσεται από ένα δικηγόρο που δεν σας ψήφισε στις δικηγορικές εκλογές.Δεν σας κρύβω όμως ότι την απόφασή σας να διαγράψετε από τα μητρώα των ... επιτίμων συναδέλφων τον Υπουργό κ. Πάγκαλο την εγκρίνω και την επικροτώ. Θα χαιρούμουν μάλιστα ιδιαίτερα αν ξεκαθάριζε το μητρώο μας από το σύνολο των πολιτικών που δεν ασκούν το επάγγελμα καθώς και όλων όσων το επιβαρύνουν με μεγάλους αριθμούς, τρομακτικούς κάπως για τους νέους δικηγόρους που αισθάνονται στην άκρη του μητρώου και της μοίρας τους.

Η δήλωση του κ. Πάγκαλου μας προσέβαλε όλους. Ακόμη και αν ισχύει για κάποιους από εμάς δεν αφορά τον κλάδο ούτε το επάγγελμά μας. Φορολογούμαστε ως επαγγελματίες και ακόμη και αν κάποιοι φοροδιαφεύγουν ίσως να οφείλεται στο γεγονός ότι τους το επιτρέπει ο νόμος που συνετάγη προς όφελος μιας μερίδας εξ ημών. Το νόμο όμως εμείς δεν τον ψηφίσαμε. Τον ψήφισαν κάποιοι που δικηγορούν και πολιτεύονται εν ταυτώ. Γιατί όπως πολύ καλά γνωρίζετε η Βουλή είναι γεμάτη δικηγόρους στην ταυτότητα.
Ο κ. Πάγκαλος έβρισε πρώτα πρώτα τους νέους συναδέλφους που υποχρεούνται να πληρώνουν για να διατηρούν τη δικηγορική ταυτότητα και αποδέχονται να μην πληρώνονται γιατί έτσι το θέλει η αγορά κάποιων γραφείων. Τα παιδιά αυτά ήταν οι πρώτοι των πρώτων στις εξετάσεις τους και ίσως μερικοί που δεν ήταν πρώτοι να κόστισε στους γονείς τους μια περιουσία το πτυχίο που πήραν σε κάποιο αλλοδαπό πανεπιστήμιο. Ολα αυτά τα παιδιά είναι αυτοδίδακτα διότι οι καθηγητές τους πολιτεύονται και διότι τα πανεπιστήμια είναι κλειστά. Φυσικά αυτό δεν προβληματίζει τον κ. Πάγκαλο.
Στη συνέχεια έβρισε όσους δικηγόρους δουλεύουν και φορολογούνται. Διότι υπάρχουμε και εμείς παραδόξως.
Τέλος έβρισε έναν κλάδο επαγγελματικών ο οποίος πάσχει από πολιτικά σφάλματα ανθρώπων που φιγουράρουν σε πρωτοσέλιδα.
Εν τέλει σήμερα έβρισε και εσάς ως ανύπαρκτο και ανώνυμο ξεχνώντας ότι "αρχή ανδρα δείκνυσι".

Θα μου πείτε είναι γνωστό ότι ο κ. Πάγκαλος βρίζει. Τα σφάλματα της κακής οικογενειακής αγωγής πληρώνουμε τώρα όλοι. Που ξέχασε να βάλει πιπέρι στο στόμα όσο ήταν καιρός.

Ομως το ζήτημα δεν είναι προσωπικό αλλά θεσμικό. Διότι ο κ. Πάγκαλος τοποθετείται πάντα εκφράζοντας πολιτική άποψη και όχι προσωπικές γνώμες. Λειτουργεί σαν ένα ανεξέλεγκτο πρόσωπο που όμως κάνει τη δουλειά του έστω και αν πρέπει από καιρού εις καιρόν να το μαζέψεις για παραθερισμό σε κάποιο ξενοδοχείο φίλου του ξενοδόχου.
Οι δικηγόροι με αφορμή την απελευθέρωση του επαγγέλματος προφανώς πρέπει να ταπεινωθούν λίγο ακόμη. Πρέπει κάπως να αιτιολογηθούν οι προσλήψεις διεθνών γραφείων για ζητήματα εθνικού δικαίου και οι υπέρογκες αμοιβές που δίδει το ελληνικό δημόσιο.
Οι δικηγόροι, που δεν είναι πιά μεγαλοαστοι και λίγοι, αλλά παιδιά όλου του κόσμου μπορούν να καθυβρίζονται όπως άλλοτε συνέβη για την τάξη των εργολάβων.
Το ζήτημα με τους δικηγόρους όμως είναι ότι κατέχουν το νόμο ή τουλάχιστον έτσι συμβαίνει με αρκετούς από αυτούς. Ασκούν ένα επάγγελμα που την πολιτική μπορεί να την ελέγξει.

Σας παρακαλώ λοιπόν εξ ονόματος των δικηγόρων που εργάζονται και φορολογούνται να εφαρμόζουμε το νόμο για το σύνολο των πολιτικών που μας θίγουν χωρίς κομματικές επιλογές και μια και γίνεστε σταδιακά επώνυμος να αναδείξετε το σθένος που αρμόζει στις συνθήκες. Η περίπτωση του κ. Παγκάλου δεν είναι η μόνη.

Φοβάμαι βέβαια ότι δεν θα το κάνετε. Τώρα που ο κ. Πάγκαλος σας έδωσε ηχηρό όνομα πιθανό είναι να πολιτευθείτε και εσείς. Αλλά στο μεταξύ αν θέλετε ας ενδιαφερθείτε για τα παιδιά τουλάχιστον των τελευταίων αριθμών του μητρώου που πρώτευσαν, αρίστευσαν και τιμωρούνται σαν να έφταιξαν προσωπικά για δεκαετίες λαμογιάς.

με τιμή

Ελένη Τροβά

TROY DAVIS AND OTHERS...

2011-09-23T11:22:00.002+03:00

Εκτελέσθηκε ο θανατοποινίτης Davis δημιουργώντας κύματα διεθνών αντιδράσεων λόγω των αμφιβολιών για την ενοχή του και της απαξίωσης της θανατικής ποινής.

Οσο υποκριτική και αν φαίνεται η αντίδραση αυτή σε πολλούς μας δεν αναιρεί το γεγονός ότι ο δυτικός κόσμος διατηρεί μία μερίδα ανθρωπιστών και πιστών του κράτους δικαίου ενεργή.

Η θανατική ποινή πάντα επιβεβαιώνει την αποτυχία του κρατικού φαινομένου και της οργανωμένης κοινωνίας αλλά και των ποικίλων υποστηρικτικών συστημάτων της όπως οι θρησκείες που στηρίζουν το κρατικό φαινόμενο.

Φυσικά το κράτος δεν πάσχει μόνον στο σημείο αυτό.Ούτε οι κοινωνίες μας.

Mαζύ με τον Davis σήμερα πενθούμε όλους όσους σκοτώνουμε όσους θα σκοτώσουμε και μαζί όλες τις αρχές που δήθεν στηρίζουν τα επιτεύγματά μας.

Προφανώς ο Davis ήταν μαύρος.

Eurodisneyland; μια σύντομη αναφορά στα θεματικά πάρκα

2011-09-16T14:50:00.001+03:00

(από τη Σύμβαση Παραχώρησης Δημοσίων Εργων)

1. Ο Μίκυ Μάους στο Παρίσι: μια επίσκεψη χωρίς κανόνες
Η θεωρία του Project Finance στην πλέον αμερικανική εκδοχή της δοκιμάσθηκε στην Ευρώπη με αφορμή την κατασκευή και λειτουργία του θεματικού πάρκου της Ευρωντίσνευλαντ. Το έργο αυτό έτυχε της συστηματικής υποστήριξης των αρμόδιων υπουργών της Γαλλίας της εποχής με πρώτους τους Laurent Fabius και τον Jacques Chirac. Έτυχε επίσης της συστηματικής υποστήριξης μεγάλων τραπεζικών οργανισμών όπως του Group Suez, της BNP, της Société Générale, της Warburg & Co LtD, της Caisse Nationale de Crédit Agricole .
Για την υλοποίηση του φαντασμαγορικού αυτού σχεδίου, το γαλλικό Δημόσιο, οι αμερικανοί επιχειρηματίες και το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα έδωσαν τους καλύτερους εαυτούς τους, καταφεύγοντας στη συνεργασία της γαλλικής βουλής για την ψήφιση των αναγκαίων διατάξεων που απαιτούντο , αλλά και στα αραβικά κεφάλαια για τη διάσωση του φιλόδοξου αυτού εγχειρήματος . Η αμερικανική θεωρία στη συγκεκριμένη περίπτωση χρειάσθηκε να αντιπαρατεθεί, αν και με ανώδυνο τρόπο, με τους κανόνες του ευρωπαϊκού δικαίου. Μέσα από την αντιπαράθεση αυτή καταδεικνύεται η αναγκαιότητα της ύπαρξης των απαραίτητων κανόνων και της έλλειψης καταναγκασμών με τρόπο που η φαντασία να συνεπικουρεί την ανταποδοτικότητα των επενδύσεων .
O χαρακτηρισμός του συνολικού νομικού εγχειρήματος δεν είναι διόλου δεδομένος, και έδωσε ήδη αφορμή για προβληματισμούς στο γαλλικό δίκαιο σε σχέση με το κατά πόσον η βασική σύμβαση που συνάφθηκε είναι διοικητική, ή διεθνής διοικητική, ή διοικητική διεθνούς οικονομικού ενδιαφέροντος . Στον όλο αυτό προβληματισμό δεν μπορεί παρά να επισημανθεί με έμφαση η ολοσχερής απουσία του κοινοτικού δικαίου .
Το κοινοτικό δίκαιο, απόν από το όλο νομικό σύμπλεγμα σχέσεων επέτρεψε στο τέλος της δεκαετίας του 1980 την υλοποίηση ενός έργου τεράστιας οικονομικής σημασίας με μέσα που εξέφραζαν τις θέσεις της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας σε ένα σχέδιο παγκοσμιοποιημένης λογικής και ιδεολογίας. Υπήρχε λόγος όμως γι’αυτή την απουσία ?
Η Ευρωντίσνευλαντ συγκροτούσε ένα σύνολο συμβολισμών, προσδοκιών, οικονομικών και επενδυτικών δεδομένων, παραμυθιού και αλήθειας, με πλαίσιο και τοποθέτηση στη γη . Το έργο αναπτύχθηκε στη γη και επιδίωξε να αξιοποιήσει τη γη. Ίσως για το λόγο αυτό να εξαιρέθηκε της υπαγωγής του στο κοινοτικό δίκαιο, σύμφωνα και με το γράμμα μετέπειτα της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ .
Δεν θα συμφωνήσουμε με αυτή την εκδοχή. Η κατασκευή του συγκεκριμένου έργου, παρά το γεγονός ότι αναπτύχθηκε στο χώρο, αφορούσε την δημιουργία ενός θεματικού πάρκου με αντικείμενο το οποίο μόνον η συγκεκριμένη αμερικανική εταιρία μπορούσε να προσφέρει. Παρότι η εταιρία αυτή δεν ήταν κατασκευαστική, το έργο κατά πάσα πιθανότητα έγινε αντιληπτό ως μια συνολική επένδυση της οποίας η φύση θα υπαγόταν αναγκαία στις εξαιρετικές διατάξεις του κοινοτικού δικαίου . Είναι όμως δυνατό, αν κρίνουμε από την περίοδο που συνάφθηκε η σχετική συμφωνία, να μην υπήχθη στις διατάξεις του κοινοτικού δικαίου, ως σύμβαση παραχώρησης δημοσίων έργων . Για το ζήτημα αυτό όμως θα επανέλθουμε πιο κάτω.
Ακόμη πιο ενδιαφέρων όμως είναι ο χαρακτηρισμός που προσέδωσε στο έργο η γαλλική νομοθεσία. Έργο «εθνικού ενδιαφέροντος» αποκάλεσε ο νομοθέτης το συγκεκριμένο αναπτυξιακό σχέδιο .
Η επικέντρωση του ενδιαφέροντος του γαλλικού έθνους στην έλευση του Μίκυ Μάους στην Ευρώπη, έχει να κάνει, χωρίς αμφιβολία, με τη συνολική γεωπολιτική σύλληψη της Γαλλίας της εποχής για το ρόλο της στον κόσμο . Επιδιώκοντας την ταυτόχρονη αναβάθμιση υποβαθμισμένων περιοχών, την επίλυση του προβλήματος της ανεργίας στα μεγάλα μητροπολιτικά κέντρα όπως το Παρίσι, τη συνεργασία ιδιωτών και δημοσίου, αλλά και την ανάδειξή της ως φιλοευρωπαϊκής δύναμης, επιχείρησε να κάνει την Marne –la- Valée τουριστικό κέντρο ανάπτυξης συλλογικής φαντασίωσης, με απαρχή την παιδική ηλικία . Κάθε παιδάκι θα ξεκινούσε τη ζωή του με ένα ταξίδι στο Παρίσι. Ο Μίκυ όμως δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων .
Magic Kingdom ονομάσθηκε η πρώτη μεγάλη θεματική ενότητα του πάρκου της Ευρωντίσνευλαντ. Το Μαγικό Βασίλειο δεν έστερξε να ενσωματωθεί στον Ενιαίο Ευρωπαϊκό Χώρο, όπως ανεμένετο κατά τα αισιόδοξα αρχικά σενάρια, κατά μία θεωρία μάλιστα διότι δεν πρόσφεραν στα εστιατόρια κρασί με το μεσημεριανό γεύμα . Ο καταναλωτής βρέθηκε στο επίκεντρο της αναποδοτικότητας και πάλι .

2. Το μεγαλύτερο θεματικό πάρκο τη Ευρώπης: ο σχεδιασμός και η υλοποίησή του
Η εταιρία Walt Disney με έδρα το Burbank της Καλιφόρνια είναι μια από τις μεγαλύτερες στο είδος εταιρίες διεθνώς, ειδικευμένη στην ανάπτυξη θεματικών πάρκων. Δημιούργησε θεματικά πάρκα στη Αμερική και την Ιαπωνία, όπου δραστηριοποιήθηκε στην προβολή του Walt Disney. Το ευρωπαϊκό σχέδιο δεν ήταν ανάλογο. Η δημιουργία ενός κερδοφόρου θεματικού πάρκου στη Γαλλία απαιτούσε κάτι περισσότερο από την ιδιωτική πρωτοβουλία, τις εκτάσεις και τους ήρωες του Disney. Απαιτούσε τη συμμετοχή του κράτους. Διαφορετικοί μύθοι συναντήθηκαν ενόψει της δημιουργίας ενός επικερδούς σχεδίου, διαφορετικοί ήπειροι, διαφορετικές αντιλήψεις. Στόχος ήταν η μεταφύτευση του αμερικανικού ονείρου σε ευρωπαϊκή γη. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι, η εταιρία απέκτησε ενδιαφέρον για τη συγκεκριμένη επένδυση “with the European Union taking shape” η Ευρώπη έμοιαζε λοιπόν ως το ιδανικό τοπίο για τα cartoon.
Η εταιρία Walt Disney εντόπισε την κατάλληλη έκταση γης σε απόσταση 32 χιλιομέτρων από το Παρίσι, ως κατάλληλα για το σκοπό της επένδυσης αφού εξέτασε 200 περίπου εναλλακτικές λύσεις στη Γαλλία και στην Ισπανία. Η εταιρία επιθυμούσε, όταν το έργο ολοκληρωθεί (η επένδυση θα πραγματοποιείτο σε φάσεις) να είναι το μεγαλύτερο θεματικό πάρκο της Ευρώπης. Επιθυμούσε για το έργο της αυτό την καλύτερη χωροθέτηση, με επικοινωνία με κάθε είδους μέσο μεταφοράς, δυνατότητες εξυπηρέτησης κατασκευή υποδομών και εγκαταστάσεων, αεροπορικές διευκολύνσεις και συνδυασμένες μεταφορές, τηλεπικοινωνιακή επάρκεια, ασφάλεια. Επιθυμούσε επίσης να μην διαπραχθούν δύο οδυνηρά από την εμπειρία του παρελθόντος γι’αυτήν σφάλματα: α. να μην κατασκευασθούν άλλα ξενοδοχεία σε κοντινές περιοχές εκτός αυτών που εκμεταλλεύεται, β. να μην κατασκευασθεί άλλο ανάλογο έργο.
Το γαλλικό Δημόσιο έπαιξε έναν πολύ σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της Ευρωντίσνευλαντ. Η εταιρία επιθυμούσε να αναπτύξει το έργο αυτό κατ’αποκλειστικότητα και χωρίς τη συμμετοχή άλλων συνεταίρων. Το γαλλικό Δημόσιο δεν της το επέτρεψε και απαίτησε να πωλήσει την πλειοψηφία των μετοχών της σε ευρωπαίους επενδυτές για τον επιμερισμό των κερδών . Από την άλλη μεριά η παρουσία του γαλλικού Δημοσίου στην δημιουργία και στην εξέλιξη του όλου έργου στάθηκε καταλυτική. Οι λόγοι θα γίνουν αντιληπτοί αμέσως πιο κάτω.
Διαπιστώνεται στην πράξη από τη μελέτη του έργου αυτού ότι παρότι ξεκίνησε σαν ένα ιδιωτικό έργο επενδυτικού χαρακτήρα, στη συνέχεια μεταβλήθηκε σε ένα έργο ενδιαφέροντος του γαλλικού Δημοσίου κυρίως με το κράτος να έχει το μέγιστο συμφέρον στην πρόοδό του. Τούτο κατέστη σαφές ήδη από το 1989, ένα χρόνο μετά την υπογραφή των πρώτων συμβάσεων λόγω των μεθόδων χρηματοδότησης που υιοθετήθηκαν. Η εταιρία Disney κατέστη εν τοις πράγμασι μειοψηφούσα μέτοχος και κατασκευάστρια της Ευρωντίσνευλαντ, την οποία και θα λειτουργούσε στη συνέχεια με βάση την τεχνογνωσία που είχε .
Το όλο εγχείρημα κινδύνεψε να οδηγηθεί σε πτώχευση στο 1995 με συνέπεια να απαιτηθεί αναδιοργάνωση των επενδυτικών δεδομένων

3. Οι πρωταγωνιστές του έργου στο Magic Kingdom
Το έργο οργανώθηκε με τους εξής πρωταγωνιστές , οι οποίοι συνεβλήθησαν μέσα από μια σειρά περίπλοκων συμβατικών σχέσεων :

Α. Το γαλλικό Δημόσιο
Το γαλλικό Δημόσιο έπαιξε και παίζει έναν κρίσιμο ρόλο στη διαμόρφωση της όλης σχέσης για την ανάπτυξη του έργου αυτού. Παρέχει ένα σύνολο διευκολύνσεων στον κατασκευαστή και διαχειριστή του θεματικού πάρκου, συγκοινωνιακής φύσεως, φορολογικών διευκολύνσεων, και ιδίως, προσφέρει το σύνολο των υποδομών που απαιτούνται για τη διασφάλιση της πρόσβασης των επισκεπτών. Παρέχει όμως και σειρά άλλων πλεονεκτημάτων, όπως ιδίως η συνεργασία στην πολεοδόμηση των εκτάσεων γύρω και μέσα στην Ευρωντίσνευλαντ, ώστε να αποκτήσουν το χαρακτήρα που απαιτούσε ένα σχέδιο όπως το συγκεκριμένο. Σωστά, το Conseil d’Etat έκρινε πως η όλη σχέση με το Δημόσιο φέρει έντονα τα χαρακτηριστικά της δημόσιας εξουσίας .
Αν και θα ανέμενε κανείς μιας αμερικανικής σύλληψης επένδυση να διακατέχεται από ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και να «αποφεύγει» τη συμμετοχή και ανάμειξη του κράτους, η συγκεκριμένη περίπτωση μας καθιστά σαφές ότι η κρατική παρουσία διατηρείται ως αναγκαιότητα ακόμη και στο πλαίσιο ενός φαντασμαγορικού κόσμου που θα προτιμούσε να ωφελείται της κερδοφορίας του αποκλειστικά. Θα μπορούσε να αντλήσει κανείς σημαντικά συμπεράσματα από το συγκεκριμένο παράδειγμα ακόμη και για την προοπτική ανάπτυξης ιδιωτικών πόλεων ή πολεοδομικών συγκροτημάτων στην Ευρώπη, δεδομένου του ήδη υφιστάμενου προβληματισμού.

Β. Η Eurodisneyland SCA
Η Eurodisneyland SCA είναι εταιρία με συμμετοχή 51% ευρωπαίους επενδυτές και 49 % την εταιρία Walt Disney. Η εταιρία αυτή ανέλαβε την κατασκευή και διαχείριση του έργου. Η συγκεκριμένη εταιρία είναι ο κύριος συμβαλλόμενος με το γαλλικό Δημόσιο και θα ήταν το βασικό όχημα υλοποίησης της επένδυσης, αν άλλα κίνητρα, τραπεζικής η φορολογικής φύσεως δεν συνέτειναν στην δημιουργία και άλλων εταιρικών σχημάτων.
Αν και θα περίμενε κανείς από την εταιρία αυτή να διακατέχεται από τάσεις αυτονομίας και οικονομικής ανεξαρτησίας, σχεδιάζοντας τη Λιμνούπολη και την κερδοφορία της, προσκολλήθηκε στο κράτος από το οποίο και άντλησε τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα. Εξίσου προσκολλήθηκε στο διεθνές τραπεζικό σύστημα από το οποίο άντλησε τα αναγκαία κεφάλαια για να αποφύγει την καταστροφή, που επίκειτο μερικά μόλις χρόνια μετά την έναρξη λειτουργίας του πρώτου σταδίου της όλης επένδυσης.

Γ. Η εταιρία Euro Disney SA
Η εταιρία Euro Disney SA είναι εταιρία διοίκησης, η οποία είναι θυγατρική της αμερικανικής εταιρίας Disney. Βασικός της στόχος υπήρξε η παροχή υπηρεσιών διοίκησης και η προσφορά τεχνογνωσίας.
Όχημα κερδοφορίας χωρίς συμμετοχή σε επενδυτικούς κινδύνους, η εταιρία αυτή επέτρεψε στους αμερικανούς επενδυτές να αποκομίσουν σημαντικά κέρδη από παροχή υπηρεσιών διοίκησης.
Δ. Η χρηματοδοτική εταιρία EuroDisneyland SNC
Η χρηματοδοτική εταιρία EuroDisneyland SNC αποτέλεσε δημιούργημα των αναγκών τραπεζικού δανεισμού. Ενόψει της χρηματοδότησης, η εταιρία αυτή, θα αποκτούσε το θεματικό πάρκο κατά κυριότητα, το οποίο θα μίσθωνε στην πρώτη εταιρία Eurodisneyland SCA για 20 χρόνια, ενώ τα μισθώματα θα χρησίμευαν για την αποπληρωμή των δανείων. Μετά το πέρας της εικοσαετίας, η εταιρία αυτή θα πωλούσε το πάρκο στην πρώτη εταιρία έναντι προυπολογισθείσας ονομαστικής τιμής.
Μέσω της εταιρίας αυτής συνεστήθη ένα πρωτότυπο πλέγμα ασφαλειών σε ακίνητα χωρίς να απαιτηθεί η συνδρομή περισσότερο πρωτότυπων νομικών κατασκευών ή να αυξηθεί το λειτουργικό κόστος λόγω συνάψεως βαρών στο ακίνητο.

4. Η σύμβαση με το Γαλλικό Δημόσιο: μια διοικητική σύμβαση «εθνικού ενδιαφέροντος»
Πολυετείς διαπραγματεύσεις που ξεκίνησαν το 1985 από την τότε Υπουργό Εμπορίου Edith Cresson, ολοκληρώθηκαν το 1987 από τον Jacques Chirac με την υπογραφή στις 24/3/1987 σύμβασης–πλαισίου, όπως ονομάσθηκε. H σύμβαση που υπογράφηκε διαρκείας 30 ετών και εκτάσεως 173 σελίδων, οδήγησε σε μια εκτεταμένη συμφωνία το γαλλικό Δημόσιο, οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης (Seine et Marne, Region Ile de France) ένα νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου το établissement public d’aménagement de la ville nouvelle de Marne –la- Valée, την Régie autonome des Transports Parisiens και την εταιρία Walt Disney . Η σύμβαση αυτή εγκρίθηκε με το “Décret 87-193 du 24 mars 1987 “Décted approuvant la convention pour la creation et l’exploitation d’Eurodisneyland en France et le projet d’intéret general relatif au quatrieme secteur de Marne-la- Vallée” . Σύμφωνα με το ως άνω διάταγμα εγκρίθηκαν από τον Πρωθυπουργό μετά από εισήγηση των αρμοδίων υπουργών και σύμφωνα με τον κώδικα περί πολεοδομίας η σύμβαση και το προσάρτημά της ενώ κρίθηκε με το άρθρο 2 του ίδιου διατάγματος ότι το έργο ενδιαφέρει το δημόσιο συμφέρον σύμφωνα με τα άρθρα 121-12 του κώδικα περί πολεοδομίας. Η μελέτη των βασικών της όρων σε βάθος θα μπορούσε να φωτίσει τους προβληματισμούς σε σχέση με το νομικό της χαρακτηρισμό.
Ειδικότερα το γαλλικό Δημόσιο υπέγραψε σύμβαση με την εταιρία Eurodisneyland SCA το Φεβρουάριο του 1988, όπου συμφώνησε:
Α. να παρέχει 15505 εκτάρια γης στην περιοχή Marne –la- Valée κατάλληλα χαρακτηρισμένη πολεοδομικά για το θεματικό πάρκο και για άλλες εμπορικές εκμεταλλεύσεις. Η γη θα επωλείτο στην εταιρία EuroDisneyland σε συγκεκριμένη τιμή αξίας 1971 επιπλέον δε θα τιμάτο το κόστος διαφόρων υποδομών καθώς και διάφορα επιπλέον βάρη. Τη συγκεκριμένη περίοδο η γη αυτή απαιτείτο να πολεοδομηθεί
Β. να χρηματοδοτήσει κατασκευάσει και λειτουργήσει 20 χιλιόμετρα προαστιακού σιδηροδρόμου με απευθείας πρόσβαση στο θεματικό πάρκο. Θα κατασκεύαζε επίσης τους σταθμούς επιβίβασης
Γ. να χρηματοδοτήσει και κατασκευάσει δύο αυτοκινητοδρόμους για να συνδέσει το βασικό αυτοκινητόδρομο Α4 με την Ευρωντίσνευλαντ.
Δ. να παρέχει δάνεια ύψους 4.8 δις γαλλικών φράγκων για την κατασκευή διαφόρων δευτερευόντων οδών και οδών πρόσβασης
Ε. να επιβάλλει το χαμηλότερο ποσοστό ΦΠΑ (5.5 %) σε όλα τα καταναλωτικά προϊόντα που πωλούνται στην Ευρωντίσνευλαντ.
Από την πλευρά της η εταιρία Eurodisneyland SCA εκπροσωπώντας και τις άλλε δύο προαναφερθείσες εταιρίες δεσμεύθηκε να
Α. ανοίξει το θεματικό πάρκο τον Απρίλιο του 1992
Β. να εγγυηθεί έναν αριθμό επιβατών του περιφερειακού σιδηροδρόμου για 5 χρόνια
Γ. να καταβάλει ένα σημαντικό ποσό για ηλεκτρισμό και ύδρευση
Δ. να εγγυηθεί ένα ελάχιστο ποσό εσόδων από φόρους στην Seine -et –Marne
Ε. να ενθαρρύνει την απόκτηση μετοχών της εταιρίας σε ευρωπαίους μετόχους
Στ. να περιλάβει στο θεματικό πάρκο τουλάχιστον ένα θέμα με αναφορά στο Γαλλικό και στον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό
Η. να μην λειτουργήσει άλλο θεματικό πάρκο σε απόσταση 800 χλμ για 5 χρόνια μετά την έναρξη λειτουργίας.
Θ. να διατηρήσει τουλάχιστον 17 % των μετοχών της εταιρίας και της τρίτης χρηματοδοτικής εταιρίας για 5 χρόνια κατ’ελάχιστο μετά την έναρξη λειτουργίας το πάρκου.
H σύμβαση ρητά προβλέπει ότι, σε περίπτωση αδυναμίας εκτέλεσης της συμφωνίας -πλαίσιο, θα λύεται μετά από ειδοποίηση σε δήλη ημέρα, αφού προηγηθεί διαιτησία με σκοπό τον προσδιορισμό των αποζημιώσεων που θα πρέπει να καταβληθούν. Μεταξύ των βασικών υποχρεώσεων των μερών συμπεριλαμβάνεται η υποχρέωση να προβούν στις «καλύτερες προσπάθειες» για να γίνει κάθε αναγκαία ενέργεια για την πραγματοποίηση και την εκμετάλλευση της Ευρωντίσνευλαντ σύμφωνα με τους όρους της σύμβασης. Είναι χαρακτηριστικό δηλαδή ότι το στοιχείο της καλής πίστης κρίνεται καθοριστικό για την εκτέλεση των περίπλοκων συμβατικών υποχρεώσεων που αναλήφθηκαν.
Η σύμβαση αυτή θεωρήθηκε διοικητική σύμβαση από το Conseil d’Etat με αφορμή τον προβληματισμό που τέθηκε για το πρόβλημα της σύναψης διαιτητικής συμφωνίας με την αλλοδαπή εταιρία. Ο κύριος λόγος του χαρακτηρισμού αυτού ήταν η έντονη παρουσία προνομίων δημόσιας εξουσίας στο όλο συμβατικό σχήμα.
Με αφορμή τη συγκεκριμένη σύμβαση τέθηκε, μεταξύ άλλων, εναργές στο γαλλικό δίκαιο το πρόβλημα της σύναψης διαιτητικής ρήτρας σε διοικητικές συμβάσεις. Το Conseil d’Etat είχε γνωμοδοτήσει με αφορμή την ίδια σύμβαση κατόπιν ερωτήματος από τον αρμόδιο υπουργό, υπέρ της ακυρότητος μιας ενδεχόμενης διαιτητικής ρήτρας στη σύμβαση αυτή . Η θέση αυτή οδήγησε στην αναγκαιότητα ψήφισης νέου νόμου. Με το άρθρο 9 του νόμου της 19/8/1986 όρισε ότι κατά παρέκκλιση του άρθρου 2060 του Αστικού Κώδικα, το Κράτος, οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης και τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, έχουν δικαίωμα σε συμβάσεις που συνάπτονται με αλλοδαπές εταιρίες για την εκτέλεση έργων εθνικού ενδιαφέροντος, να συνάπτουν διαιτητική συμφωνία για την επίλυση των διαφορών που συνδέονται με την εφαρμογή και την ερμηνεία ων συμβάσεων αυτών, εφόσον δεν είναι δυνατό να επιλυθούν άλλως .
Η γνωμοδότηση του Conseil d’Etat είχε ως άμεση συνέπεια την ψήφιση της ειδικής αυτής διάταξης, η οποία χαρακτήρισε τη σχετική σύμβαση, για την οποία και ψηφίσθηκε η διάταξη, ως σύμβαση «εθνικού ενδιαφέροντος».
Εξάλλου με το Décret 87-286 du 23/4/1987 “Décret portant institution d’un délégué interministeriel au projet Euro Dieneyland en France” ιδρύθηκε διϋπουργική επιτροπή σε σχέση με τη λειτουργία της Ευρωντϊσνευλαντ στη Γαλλία με σκοπό το συντονισμό και την ενθάρρυνση των δραστηριοτήτων των διαφόρων διοικήσεων και νομικών προσώπων που ενισχύουν την πραγματοποίηση του έργου. Στόχο έχει επίσης η ίδια επιτροπή την εναρμόνιση των δράσεων του κράτους και της τοπικής αυτοδιοίκησης καθώς και των λοιπών νομικών προσώπων. Ελέγχει την καλή εκτέλεση που περιέχει η σύμβαση όπως εγκρίθηκε με το διάταγμα της 24/3/1987, και τέλος, ενισχύει κάθε πρωτοβουλία που ενισχύει τις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτισμικές συνέπειες που προκύπτουν από την εκμετάλλευση του έργου .
Ηδη η σύμβαση αυτή τροποποιήθηκε κατ’εξακολούθηση. Οι τελευταίες της τροποποιήσεις εγκρίθηκαν με :
το Décret 98-785 du 1/9/1998 “ Décret modifiant le Décret 87-193 du 24 mars 1987 Décret approuvant la convention pour la creation et l’exploitation d’Eurodisneyland en France et le projet d’intéret general relatif au quatrieme secteur de Marne-la- Vallée » με το οποίο η σύμβαση εγκρίθηκε και τροποποιήθηκεαφού χαρακτηρίσθηκε και πάλι το έργο ως έργο δημοσίου συμφέροντος .
Το Décret 99-1118 du 21/12/1999 “ Décret modifiant le Décret 87-193 du 24 mars 1987 Décret approuvant la convention pour la creation et l’exploitation d’Eurodisneyland en France et le projet d’intéret general relatif au quatrieme secteur de Marne-la- Vallée » με το οποίο η σύμβαση εγκρίθηκε και τροποποιήθηκεαφού χαρακτηρίσθηκε και πάλι το έργο ως έργο δημοσίου συμφέροντος
Και τέλος με το Décret 2000-1274 du 26/12/2000 “ Décret modifiant le Décret 87-193 du 24 mars 1987 Décret approuvant la convention pour la creation et l’exploitation d’Eurodisneyland en France et le projet d’intéret general relatif au quatrieme secteur de Marne-la- Vallée » με το οποίο η σύμβαση εγκρίθηκε και τροποποιήθηκεαφού χαρακτηρίσθηκε και πάλι το έργο ως έργο δημοσίου συμφέροντος
Παρότι πολύ απέχει ο συγκεκριμένος χαρακτηρισμός από το να ευθυγραμμίζεται με τις θέσεις του Α. Malraux για τον πολιτισμό και το εθνικό ενδιαφέρον της Γαλλίας , ο νομοθετικός αυτός χαρακτηρισμός, φανερώνει την αγωνία της χώρας να ενσωματώσει τις εξελίξεις παράλληλα με την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση που κατέφθανε. Η σύμβαση όμως αυτή, όπως αποδείχθηκε μέχρι σήμερα, μάλλον απομάκρυνε τη Γαλλία από τον ευρωπαϊκό της προσανατολισμό.

5. Συμβάσεις συνδεδεμένες με τη βασική- χρηματοδοτικές συμβάσεις – κατασκευαστική σύμβαση
Με βάση τη συμφωνία πλαίσιο δομήθηκε μια πυραμίδα θυγατρικών εταιριών που απέβλεπε σε φορολογικά και χρηματοδοτικά πλεονεκτήματα. Οι εταιρίες αυτές συνδέθηκαν μεταξύ τους συμβατικά ανάλογα με το σκοπό που εκάστη επιτελούσε.
Συνάφθηκε αρχικά αγοραπωλησία εκτάσεων από το Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου EPA France στο group EuroDisney.
Συνάφθηκε στη συνέχεια συμφωνία διέλευσης με την SNCF και προς όφελός της, ώστε να δημιουργηθεί ειδικό καθεστώς προς όφελος τη Eurodisneyland.
Εξάλλου συνάφθηκαν συμφωνίες για μη ανταγωνισμό με ίδρυση ανάλογου θεματικού πάρκου με την Walt Disney CO των ΗΠΑ για περιοχή 800 χιλιομέτρων καθώς και άδεια διαρκείας 30 ετών ανανεώσιμη για την πνευματική ιδιοκτησία των θεμάτων που εκτίθενται στην έκταση τα οποία δημιουργεί η εταιρία Walt Disney CO.
Η εκτέλεση των εργασιών έγινε με αυτεπιστασία από το group Walt Disney σύμφωνα με την εμπειρία της δημιουργίας των άλλων ανάλογων θεματικών πάρκων στον κόσμο και με στόχο την οικονομία στο κατασκευαστικό κόστος. Πράγματι το κόστος δεν υπερέβη το 3% της όλης επένδυσης.
Κρίσιμης σημασίας ήταν οι εργασίες για την δημιουργία των προσβάσεων που χρηματοδοτήθηκαν από διάφορες τράπεζες. Οι προσβάσεις αυτές εκτελέσθηκαν με ευθύνη του γαλλικού Δημοσίου.
Κατασκευάσθηκε εξάλλου συνεδριακό κέντρο και εκτάσεις με κατοικίες με δυνατότητα φιλοξενίας σε 8.0000 δωμάτια. Για εργοτάξια του Φαραώ μιλούσαν οι εφημερίδες της εποχής καθώς μόνον η πρώτη φάση κόστισε 22 δις γαλλικά φράγκα. Το γαλλικό Δημόσιο πλήρωσε εξολοκλήρου περίπου 2,7 δις για την κατασκευή των προσβάσεων .
Από το συνολικό συμβατικό πλέγμα διαπιστώνεται ότι παρόλο το γεγονός ότι οι σχέσεις βασίσθηκαν ιδίως στην πραγματοποίηση ενός σκηνικού επί σημαντικών εκτάσεων γης, το κατασκευαστικό αντικείμενο ήταν ιδιαίτερα αξιόλογο και η εκμετάλλευση του σχεδίου εξαιρετικά ελκυστική λόγω των δικαιωμάτων αποκλειστικότητας που συνόδευσαν την όλη επένδυση. Εξίσου σημαντικό από άποψη συμβατική υπήρξε το σκέλος κατασκευής υποδομών και οδών προσβάσεως στο έργο, αλλά και η εκτέλεση οικιστικών προγραμμάτων.

6. Η σύμβαση - πλαίσιο για την ανάπτυξη της Ευρωντίσνευλαντ είναι σύμβαση παραχώρησης δημοσίων έργων ?

Η όλη συμβατική δομή που περιγράφθηκε συνοπτικά αποδίδει ένα πλέγμα σχέσεων που στοχεύουν στη διασφάλιση της ανταποδοτικότητας και της χρηματοδότησης του έργου, χωρίς όμως να επικεντρώνει το ενδιαφέρον των ισορροπιών στην κατασκευή ενός έργου. Ίσως επειδή η έμφαση δίδεται στην εισαγωγή τεχνογνωσίας και πνευματικής ιδιοκτησίας σε σχέση με τα προϊόντα διάνοιας της Walt Disney Co, το κατασκευαστικό σκέλος φέρεται ως περιορισμένης κατ’αρχήν σημασίας. Τούτο όμως δεν είναι αληθές.
Αρχικά διότι η όλη σύλληψη βασίζεται στην κατασκευή ενός «σχεδίου» πολύ περισσότερο φιλόδοξου από το Magic Kingdom. Ένα μεγάλο οικιστικό σύμπλεγμα και σειρά έργων υποδομής πλαισιώνουν το θεματικό πάρκο χωρίς να είναι δυνατό να ξεχωρίσει κανείς ποιο είναι το πραγματικό θέμα της επένδυσης. Ανάλογα μάλιστα από ποια πλευρά το βλέπει κανείς διαπιστώνει ότι για την SNCF η δημιουργία προαστιακού τραίνου με εξασφαλισμένο αριθμό εισιτηρίων ετησίως, πιθανώς να είναι σημαντικότερη από την κοπή εισιτηρίων εισόδου στην Ευρωντίσνευλαντ προς όφελος των επενδυτών.
Ιδωμένο ως όλο το έργο παρουσιάζει τα χαρακτηριστικά μιας μείζονος οικιστικής παρέμβασης, η οποία ξεκινά από μια σειρά πολεοδομικών χαρακτηρισμών και μεταβολών στις χρήσεις γης για να καταλήξει σε παρεμβάσεις σε συγκοινωνιακό και χωροταξικό επίπεδο. Τα εμπλεκόμενα μέρη στο σύνολό τους επιδιώκουν τη διασφάλιση της εγγυημένης ανταποδοτικότητας της επέμβασής τους στο χώρο, είτε με εξασφάλιση εισιτηρίων, είτε με εξασφάλιση εισόδου στο θεματικό πάρκο, είτε με διασφάλιση εκμετάλλευσης από τα γύρω εγκατεστημένα ακίνητα, άλλα εκ των οποίων μεταβιβάζονται και άλλα εκ των οποίων εκμισθώνονται .
Πρόκειται συνεπώς, κατά τη γνώμη μας για γνήσια σύμβαση παραχώρησης με περισσότερα κατασκευαστικά αντικείμενα τα οποία συνδυάζονται, και για τα οποία οι κατασκευαστές τους λαμβάνουν είτε το δικαίωμα εκμετάλλευσης είτε το δικαίωμα αυτό παράλληλα με κάποιου είδους συμβατικό αντάλλαγμα. Προδήλως μικτού χαρακτήρα, οι συμβάσεις αυτές, φέρουν έντονη την κρατική παρουσία, δεν είναι όμως δυνατό το σύνολο των έργων που κατασκευάσθηκαν να θεωρούνται δημόσια έργα, ιδίως μάλιστα σε σχέση με ότι αφορά το θεματικό πάρκο.
Ο πρόσφατος ορισμός της έννοιας του «δημοσίου έργου από την απόφαση του ΔΕΚ C-399/98 Ordine degli Architetti delle Province di Milano e Lodi και Piero De Amicis, Consiglio Nazionale degli Architetti και Leopoldo Freyrie κατά Comune di Milano, Societa Pirelli, Milano Centrale Servizi SpA. κατατείνει στη θέση ότι το σύνολο των κατασκευών αυτών είναι δυνατό να χαρακτηρισθεί ως δημόσιο έργο , .
Στο πλαίσιο της προαναφερθείσας νομολογίας του ΔΕΚ είναι δυνατό να προσεγγισθεί και ο προβληματισμός για το κατά πόσον η σύμβαση συνάπτεται εξ επαχθούς αιτίας. Οι υφιστάμενες φορολογικές διευκολύνσεις εντάσσονται στο πλαίσιο του επαχθούς χαρακτήρα της συμβάσεως αν και όχι κατ’αποκλειστικότητα.
Ανάλογος προβληματισμός είναι δυνατό να προκύψει για την ιδιότητα του εργολήπτη σε σχέση με κάποιους αναδόχους κατασκευών θυγατρικών της εταιρίας Walt Disney . Έστω και αν συμβαλλόμενη στη σύμβαση με το γαλλικό Δημόσιο δεν είναι κατασκευαστικές εταιρίες, το γεγονός ότι η εταιρία που συμβάλλεται θα διασφαλίσει με δική της επιλογή και ευθύνη την κατασκευή του έργου οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ικανοποιεί την ιδιότητα του εργολήπτη, όπως την δέχθηκε η πρόσφατη νομολογία του ΔΕΚ.
Η θεωρία του αντισυμβαλλομένου – εντολοδόχου του Δημοσίου που υιοθέτησε το ΔΕΚ για την υπαγωγή των κατασκευαστών στις διατάξεις του άρθρου 3 της οδηγίας 93/37/ΕΟΚ μας οδηγούν αναγκαία στο συμπέρασμα ότι η σύμβαση αυτή και κάθε ανάλογη σύμβαση, θα μπορούσε να επαναχαρακτηρισθεί ως σύμβαση παραχώρησης δημοσίων έργων, διασφαλίζοντας την τήρηση των όρων του ελεύθερου ανταγωνισμού και της διαφάνειας. Ίσως μάλιστα με τον τρόπο αυτό να ήταν δυνατό να επιτευχθεί και η διασφάλιση της ανταποδοτικότητας του έργου.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση της Ευρωντίσνευλαντ η σύμβαση πλαίσιο ολοκληρώθηκε χωρίς υπαγωγή στους κανόνες του κοινοτικού δικαίου, αλλά και χωρίς κοινοτική χρηματοδότηση παρότι διεκδικούσε μερίδιο στον ευρωπαϊκό πολιτισμό και την προβολή του αλλά και επαρκή τόπο ανάπτυξης στον ενιαίο ευρωπαϊκό χώρο.

7. Οι προσδοκίες και τα συμφέροντα των μερών
Η όλη θεωρία του Project – Finance όπως αναπτύχθηκε στις ΗΠΑ και την Μ. Βρετανία βασίζεται στη στάθμιση προσδοκιών των διαφόρων μερών και στην οργάνωση της εξισορρόπησης τους. Με την εξισορρόπηση αυτή επιτυγχάνεται η καλύτερη εκμετάλλευση και ανταποδοτικότητα της επένδυσης .

Α. Οι προσδοκίες του γαλλικού Δημοσίου
Το γαλλικό Δημόσιο υποστήριξε τη συγκεκριμένη συνολική επενδυτική κίνηση με στόχο τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης μιας υποβαθμισμένης περιοχής, την επίλυση του σημαντικού προβλήματος ανεργίας στην περιοχή, αφού η κατασκευή του έργου θα δημιουργούσε περίπου 30.000 θέσεις εργασίας, την εξεύρεση μιας νέας πηγής είσπραξης φόρων και τελών,. Μόνο το πρώτο χρόνο λειτουργίας ανεμένετο να εισπραχθούν 440 δίς $ από φόρους ενώ οι 11 εκατομύρια υπολογιζόμενοι επισκέπτες θα άφηναν περίπου 40 δις $ από το κόστος εισόδου στο θεματικό πάρκο. Το γαλλικό Δημόσιο ανέμενε αύξηση του τουριστικού ρεύματος ελπίζοντας ότι η Γαλλία θα γινόταν το κεφάλαιο της ευρωπαϊκής τουριστικής βιομηχανίας. Παρότι το έργο αυτό δεν προσέφερε τεχνολογία στη Γαλλία, ενίσχυσε την ανάπτυξη γης και την προώθηση γενικότερων σχεδίων με πολιτιστικό, τουριστικό και αναπτυξιακό χαρακτήρα. Προσέφερε όμως και την τεχνολογία της ανάπτυξης θεματικών πάρκων διασκέδασης που ήταν τόσο ανεπτυγμένα στις ΗΠΑ .
Είναι σαφές ότι το γαλλικό Δημόσιο με τη συνεργασία αυτή επιθυμούσε να προσδώσει στην εικόνα της Γαλλίας ως ευρωπαϊκής χώρας μια ιδιαίτερη προοπτική. Επιδίωκε την ικανοποίηση μιας σειράς κοινωνικών απαιτήσεων και πολεοδομικών σκοπών αναπτυξιακής φύσεως. Εξάλλου επιδίωκε την ελαχιστοποίηση στην συμμετοχή του στους οικονομικούς κινδύνους. Από την άποψη αυτή το συγκεκριμένο έργο ανταποκρίνεται στη βασική αρχή του Project Finance, ως προς τους σκοπούς που διώκει να ικανοποιήσει το κράτος, δηλαδή την εκ παραλλήλου ανάπτυξη και κοινωνική λειτουργία των έργων με την ικανοποιητική εκμετάλλευση και ανταποδοτικότητα.

Β. Οι προσδοκίες της εταιρίας Walt Disney
H εταιρία Walt Disney με τη συμβατική μορφή που διαμορφώθηκε περιόρισε τους κινδύνους της διατηρώντας την ελπίδα της κερδοφορίας. Αφού έλαβε σημαντικό αριθμό πλεονεκτημάτων από το γαλλικό Δημόσιο μέσα από το πλέγμα των συμβατικών σχέσεων που δημιουργήθηκαν ο περιορισμός των ποσοστών της στην εταιρία της απέφερε σημαντικά κέρδη, ενώ πέτυχε να διατηρήσει τη διοίκηση του έργου. Η επένδυση έφερε το όνομα της εταιρίας αυτής σε ευρωπαϊκό έδαφος, χωρίς να την εκθέσει σε ανάλογους επιχειρηματικούς κινδύνους.
Στο πλαίσιο της στάθμισης ισορροπιών για την ανάπτυξη ανταποδοτικών σχεδίων οι προσδοκίες της αντισυμβαλλόμενης του γαλλικού Δημοσίου φαίνεται να ανταποκρίνονται στις αρχές του project finance

Γ. Οι προσδοκίες των Ευρωπαίων επενδυτών
Οι ευρωπαίοι επενδυτές (60 περίπου τράπεζες) χρηματοδότησαν την κατασκευή του έργου με την προοπτική της επιστροφής των δανείων του με ικανή γι’αυτούς κερδοφορία. Οι ευρωπαίοι επενδυτές όμως ανέλαβαν σοβαρούς κινδύνους υπολογίζοντας στη φήμη και το όνομα της εταιρίας Walt Disney καθώς και από το γεγονός ότι θα διατηρούσε τη διοίκηση του έργου. Οι δανειστές θεωρούσαν ότι το έργο αυτό δεν θα μπορούσε ποτέ να αποτύχει λόγω, μεταξύ άλλων, και των συνεπειών που θα συνεπαγόταν για τη διεθνή φήμη της εταιρίας Walt Disney. Παρότι ο αναμενόμενος αριθμός των επισκεπτών επιτεύχθηκε, το έργο δεν κατέστη κερδοφόρο ως ανεμένετο.

8. Land Development και συμβάσεις παραχώρησης δημοσίων έργων
Η Ευρωντίσνευλαντ υπήρξε το μεγαλύτερο έργο ανάπτυξης γης (land development) στην Ευρώπη. Η όλη εκτέλεση των εργασιών βασίσθηκε στην προοπτική αξιοποίησης της γης γύρω από το θεματικό πάρκο. Λόγω του προηγούμενου της Φλόριντα και της Καλλιφόρνια, η εταιρία Walt Disney πίστευε ότι ανάλογη αξιοποίηση της γης θα συνέβαινε και στη Γαλλία .
Η όλη επενδυτική λογική της εταιρίας Walt Disney βασίσθηκε στην αύξηση της τιμής της γης και στην πώληση των ακινήτων. Παρά ταύτα, οι προοπτικές της αξιοποίησης των ακινήτων στην περίοδο 1992-1995 δεν απέβησαν όπως αναμενόταν με αποτέλεσμα να υπάρξει σημαντική έλλειψη ρευστότητας.
Ο συνδυασμός φορολογικών απαλλαγών και πολεοδομικών ρυθμίσεων το έργο αυτό επέτρεψε στη διαμόρφωση μιας αντίληψης για την εκμετάλλευση του χώρου και την ανάδειξή του σε στοιχείο πλουτισμού. Η συγκεκριμένη όμως διαπίστωση δεν αναιρεί το χαρακτήρα του συμβατικού πλαισίου που διαμορφώθηκε σε αυτό της σύμβασης παραχώρησης δημοσίων έργων.
Όπως διαπιστώθηκε και στα προηγούμενα κεφάλαια, η ανάπτυξη περιοχών μέσω της κατασκευής έργων και υποδομών και της μετέπειτα αξιοποίησής τους αποτελεί πρότυπο σύμβασης παραχώρησης δημοσίων έργων και απαιτεί την τήρηση του νομικού της πλαισίου στο πλαίσιο του κοινοτικού και εσωτερικού δικαίου.
Ιδίως στο πλαίσιο της τουριστικής αξιοποίησης του χώρου, αλλά και με αφορμή άλλες χρήσεις, η σχέση της ανάπτυξης της γης με την ανταποδοτικότητα που επιφέρει σε ενδιαφερόμενους επενδυτές δεν θα πρέπει να αφαιρεί από το πλαίσιο που θεσπίζει το κοινοτικό δίκαιο αυτή τη δράση. Αντίθετα οφείλει να υπάγεται σε αυτό, ώστε να διασφαλίζονται οι δεσμεύσεις της Συνθήκης, η διασφάλιση των ατομικών δικαιωμάτων, οι αρχές που διέπουν τις συμβάσεις παραχώρησης αλλά και το κατ’ιδίαν κανονιστικό πλαίσιο αυτού του συγκεκριμένου συμβατικού τύπου.
Η σύμβαση παραχώρησης δημοσίων έργων, περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη φερώνυμη σύμβαση καθιστά σαφή, τόσο τη σημασία ύπαρξης βασικού θεσμικού πλαισίου για την ανάδειξη των πλεονεκτημάτων της, όσο και τη σημασία απουσίας κανονιστικών ρυθμίσεων, για την ανάπτυξη μέσω της ελευθερίας των συμβάσεων των όρων εκείνων που απαιτούνται για την ανταποδοτικότητα των έργων που κατασκευάζονται και την εξατομίκευση εκάστης περίπτωσης ώστε να αναδειχθεί η επενδυτική της μοναδικότητα.

9. Η σημασία της ύπαρξης κανόνων
Η σύμβαση παραχώρησης δημοσίων έργων είναι ένας συμβατικός τύπος που αναδεικνύει με έμφαση την αναγκαιότητα ύπαρξης αλλά και απουσίας κανόνων. Ένα βασικό κανονιστικό πλαίσιο είναι απαραίτητο για την διασφάλιση των σχέσεων που τυχόν επηρεάζουν σημαντικά συμφέροντα για σημαντικό χρονικό διάστημα
Η διασφάλιση των αρχών της διαφάνειας και του ελεύθερου ανταγωνισμού κατατείνουν προς την κατεύθυνση της υγιούς ανάδειξης των κατάλληλων συντελεστών, εργοληπτών ή αναδόχων παραχώρησης, όπως ήδη καταδείξαμε, με τις ικανότητες εκείνες που θα καταστήσουν τα έργα φερέγγυα και εκμεταλλεύσιμα.
Ο ανταγωνισμός είναι η πλέον σημαντική εγγύηση προς την κατεύθυνση αυτή, κατ’αυτό ένα αναγκαίο πλαίσιο για την ανάδειξή του είναι αναγκαίο και οι κανόνες που απαιτούνται για το σκοπό αυτό προσφέρονται από το κοινοτικό δίκαιο και τα δίκαια με τα οποία αυτό ενσωματώνεται.
Η ύπαρξη διαδικασιών κατατείνει προς την κατεύθυνση αυτή, αν και οι διαδικασίες είναι δυνατό να εξατομικεύονται ανάλογα με τις απαιτήσεις κάθε έργου. Για το λόγο αυτό και το κοινοτικό δίκαιο, αφού διασφαλίσει ένα ελάχιστο δημοσιότητας και διαφάνειας επιτρέπει στις αναθέτουσες αρχές να κινούνται με την αναγκαία ελευθερία χωρίς να θεσπίζει για τη σύμβαση παραχώρηση δημοσίων έργων δεσμεύσεις ανάλογες με αυτές που απαιτεί για τις λοιπές δημόσιες συμβάσεις.
Η διασφάλιση των όρων που απαιτεί η Συνθήκη, της ελεύθερης εγκατάστασης και της κοινοτικής νομιμότητας, κατατείνει προς την επίτευξη του ευρύτερου θεσμικού ρόλου που έχει ο συγκεκριμένος συμβατικός τύπος, ως προς τη δημιουργία του ενιαίου ευρωπαϊκού χώρου. Διαπιστώθηκε ότι και οι αντοχές των ίδιων των συνταγματικών κειμένων των κρατών μελών κάμφθηκαν ώστε να καταστήσει εφαρμόσιμο το πλαίσιο των όρων της Συνθήκης που απαιτούνται για το μεγάλο ευρωπαϊκό σχέδιο. Κανόνες συνεπώς θα απαιτηθούν σαφείς για την προστασία του περιβάλλοντος, των καταναλωτών και χρηστών των υποδομών και των έργων, τη διασφάλιση των εργαζομένων, του συνόλου των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Κανόνες, τέλος, θα απαιτηθούν για τη διασφάλιση του κοινοτικού συμφέροντος, το οποίο ενδέχεται να συμπίπτει με το εθνικό συμφέρον των κρατών μελών, ενδέχεται όμως και να μην ταυτίζεται.
Η περίπτωση της Ευρωντίσνευλαντ, καταδεικνύει ότι η απόλυτη απουσία των κοινοτικών κανόνων, επέτρεψε μια νομική αλαζονεία των συμβαλλομένων μερών, η οποία, ούτε την επένδυση ευνόησε, ούτε την ανταποδοτικότητα του όλου εγχειρήματος.

10. Η σημασία της απουσίας κανόνων
Η σύμβαση παραχώρησης δημοσίων έργων είναι όμως πρωτίστως ένα νομικό εγχείρημα που απαιτεί φαντασία και εφευρετικότητα. Το αυτό αποδεικνύουν και οι οικονομικοί συντελεστές, αλλά και οι τεχνικές απαιτήσεις για την ανάπτυξη ανάλογων τολμηρών έργων. Η ανάγκη ανταποδοτικότητας και αποκόμισης κέρδους από την εκμετάλλευση των έργων καθιστά τη φαντασία αναγκαία και στη συνδρομή της καταφεύγουν το σύνολο των συναλλασσομένων φορέων.
Η φαντασία όμως και η εφευρετικότητα έχουν ανάγκη από ελευθερία. Η διασφάλιση της απουσίας κανόνων καθίσταται για το λόγο αυτό απαραίτητη ώστε να είναι δυνατή η συμβατική έκφραση της φαντασίας αυτής μέσω των κανόνων του ιδιωτικού δικαίου και της συμβατικής ελευθερίας, τόσο κατά την άρθρωση του ιστορικού και πολιτικού λόγου για τη σύναψη ανάλογων συμφωνιών, όσο και για την έκφραση νομικών θέσεων και τη διατύπωση συμβατικών όρων. Με κατάλληλες εξουσιοδοτικές διατάξεις οι αναθέτουσες αρχές οφείλουν ξεπερνώντας τις αγκυλώσεις των νομικών τους συστημάτων να μπορούν να διαθέτουν προς όφελος του κοινοτικού συμφέροντος την ελευθερία που χρειάζεται. Μηχανισμοί ελέγχου από την άλλη πλευρά θα επιτρέπουν την οριοθέτηση της φαντασίας των μέρων και την καταπολέμηση της διαφθοράς, την οποία όμως ήδη θα έχει αποδυναμώσει ο ελεύθερος ανταγωνισμός.
Η περίπτωση της Ευρωντίσνευλαντ ανέδειξε το ρόλο της φαντασίας και της συμβατικής ελευθερίας στην οργάνωση ενός σχεδίου, αλλά και στη διάσωσή του, όταν οι οικονομικές συνθήκες φάνηκαν καταστρεπτικές γι’αυτό.
11. Η υποδοχή στον ενιαίο ευρωπαϊκό χώρο σχεδίων οφείλει να γίνεται υπό το καθεστώς σαφών κανόνων ή /και σαφούς απουσίας κανόνων.
Από τη στιγμή που τα κράτη μέλη λειτουργούν μέσα στον ευρωπαϊκό χώρο οφείλουν να ενεργούν σύμφωνα με τους κανόνες που ορίζει το κοινοτικό δίκαιο, χωρίς προσκόλληση στον τύπο, ή τη μορφή, αλλά στο σκοπό αυτών. Τούτο ιδίως διότι η διαφοροποίηση των εννόμων τάξεων δεν καθιστά αναγκαία την αναζήτηση συγγενειών στις λέξεις ή τους νομικούς τύπους με κάθε μία ξέχωρη έννομη τάξη.
Όταν το γαλλικό Δημόσιο επιθύμησε να οργανώσει την εγκατάσταση του Magic Kingdom με προοπτικές ανάδειξης του ευρωπαϊκού πολιτισμού και την οργάνωση υποδομών, κατασκευάζοντας ουσιαστικά μέσα στον ευρωπαϊκό χώρο μέσα από μια υποβαθμισμένη έκταση, έναν πόλο οικονομικής έλξης και κοινωνικής ανταποδοτικότητας, θα όφειλε να λειτουργήσει πρωτίστως ως κοινοτικός εταίρος και, δευτερευόντως, ως κράτος μέλος. Η έκφραση αυτής της βούλησης θα γινόταν μέσα από την τήρηση κανόνων κοινοτικού δικαίου.
Το περιθώριο ελευθερίας που αφήνει το κοινοτικό δίκαιο, το οποίο στο μέτρο που αφορά τη σύμβαση παραχώρησης δημοσίων έργων είναι όλως επαρκές, επιτρέπει στα κράτη μέλη και στους οικονομικούς συντελεστές να προωθήσουν την συμβατική τους ελευθερία με τον τρόπο που αρμόζει καλύτερα σε κάθε συγκεκριμένο έργο.

12. Το Magic Kingdom και ο Ενιαίος Ευρωπαϊκός Χώρος
To πρώτο μέρος του θεματικού πάρκου ονομάσθηκε μαγικό βασίλειο ή Magic Kingdom. Η απόπειρα εμφύτευσης ενός βασιλείου, έστω και μαγικού, στη Γαλλία αποδείχθηκε φρούδα. Η γαλλική επανάσταση είχε επιβάλλει για καλά τα αιτήματά της με τρόπο που τα βασίλεια, ακόμη και τα μαγικά να μην ευδοκιμούν χωρίς κανόνες. Το βασίλειο κατά συνέπεια χρειάσθηκε να καταφύγει στο δανεισμό για τη διάσωσή του.
Όταν το 1992 το θεματικό πάρκο της Marne –la- Valée η Ευρωντίσνευλαντ, άνοιγε τις πόρτες της στο κοινό, η Ευρώπη βρισκόταν σε περίοδο σοβαρής ύφεσης. Η ύφεση αυτή επηρέασε πρώτιστα τις δραστηριότητες διασκέδασης αναδεικνύοντας την περιορισμένη προβλεψιμότητα των σταθμίσεων της αγοράς. Το Σεπτέμβριο του 1993, μετά από απώλειες της τάξεως των 5,3 δις γαλλικών φράγκων και κατεστραμμένη την εμπιστοσύνη του κοινού η Walt Disney Co απειλούσε να κλείσει δια παντός το θεματικό πάρκο. Μόνο παρήγορο στοιχείο για τους αμερικανούς εταίρους ήταν το γεγονός ότι κατείχαν μειοψηφικό πακέττο στην βασική εταιρία.
Το 1994 ένας ανανεωμένος τραπεζικός όμιλος με τη συμμετοχή της Deutsche Bank και της Barklays Bank ανέλαβαν να αναδιαπραγματευθούν το σύνολο των σχέσεων. Το γαλλικό Δημόσιο είχε αποφασίσει να διασώσει το θεματικό πάρκο, ιδίως προς όφελος των εργαζομένων. Οι δανείστριες τράπεζες δεν επιθυμούσαν να ομολογήσουν μια τόσο μεγάλη επενδυτική αποτυχία. Αλλά και η εταιρία Walt Disney Co ήθελε να διασώσει το όνομά της. Η λύση διεφάνει μέσω της συμμετοχής αραβικής προέλευσης κεφαλαίων, κίνηση που διέσωζε τις προθέσεις όλων των μερών .
Η εταιρία Saudi Commercial bank του πρίγκιπα Alwaleed Bin Talal, συνόδευσε την εμφάνισή της στο προσκήνιο με μια γενναιόδωρη αύξηση κεφαλαίου της επιχείρησης επιπέδου 6 δις γαλλικών φράγκων αρχικά . Έκτοτε η όλη επένδυση συνέχισε την πορεία της με σημαντικές διακυμάνσεις, αλλά με δεδομένο ότι η περιοχή της Marne –la- Valée είχε αποκτήσει ζωή, οικονομική κίνηση και υποδομές, ενώ οι εργαζόμενοι στην περιοχή είχαν αποκτήσει μερίδιο στην ελπίδα. Κατά το σκέλος αυτό, το δημόσιο συμφέρον του γαλλικού Δημοσίου, ταυτίστηκε με το κοινοτικό συμφέρον του ενιαίου ευρωπαϊκού χώρου εν τοις πράγμασι και με αποτελεσματικότητα.

13. Η επενδυτική δραστηριότητα σε σχέση με τη γη (land development) και το κοινοτικό δίκαιο

Η Eυρωντίσνευλαντ, αποτελεί ένα περίπλοκο και ίσως ακραίο παράδειγμα ανάπτυξης ακινήτων και παράλληλης ανάπτυξης νομικής και οικονομικής πρωτοτυπίας. Παρότι ο χώρος στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο δεν αφθονεί η ανάπτυξη των υποδομών δεν δύναται παρά να συνέχεται με το χώρο. Οι μεταφορικές υποδομές αναδεικνύουν περιοχές οι οποίες ερήμωναν, αφού παραδοσιακά τα κέντρα , οι πόλεις και τα δίκτυα αναπτύχθηκαν στην Ευρώπη στους αιώνες και ανάλογα με την ανάπτυξη του πολιτισμού.
Η ανάπτυξη γης είναι πριν απ’όλα ιστορική παρέμβαση καθώς, η οικονομία δημιουργεί κατά το δυνατό ότι δεν ρύθμισε η ιστορία.
Η δυσκολία του να υποκαθιστά κανείς όμως την ιστορία είναι μεγάλη και επικίνδυνη. Για τον περιορισμό των κινδύνων αξίζει να προτάξει κανείς την συνισταμένη του ευρωπαϊκού πολιτισμού και τα εργαλεία που αυτός παρέχει.
Αρχικά, σε συνταγματικό επίπεδο και σε επίπεδο θεσμών θα αποτελούσε ασφάλεια για τις επενδύσεις ανάλογης φύσεως, ο σεβασμός των κανόνων που διαμορφώθηκαν σταδιακά, ώστε να βασίζεται η επένδυση σε έδαφος στέρεο και να αποφύγει τις μείζονες συνταγματικές συγκρούσεις.
Το ελληνικό παράδειγμα προσέφερε στη διαδρομή του παρόντος ήδη μια σειρά διαπιστώσεων ανάλογης φύσεως, είτε σε σχέση με την επένδυση του Καζίνο του Φλοίσβου, είτε σε σχέση με την ανάπτυξη του περιφερειακού δακτυλίου της Αθήνας και του Νέου Διεθνούς Αεροδρομίου των Σπάτων και την καταφυγή των επενδυτών στην προστασία κεφαλαίων εξωτερικού για την οποία έγινε λόγος ανωτέρω.
Η νομολογία του ΔΕΚ ανέδειξε την περίπτωση της Όπερας του Μιλάνο σε καθοριστικό παράδειγμα της υποχρέωσης των κρατών μελών να τηρούν το κοινοτικό δίκαιο πέρα από τις λέξεις και ιδιαιτερότητες της κάθε εθνικής νομοθεσίας .
Η γαλλική υποχώρηση της θεωρίας της σύμβασης παραχώρησης σε σχέση με την κοινοτική σύμβαση παραχώρησης δημοσίων έργων και η επικράτηση της υποχρέωσης τήρησης όρων διαφάνειας κατέδειξε τη σημασία νομικού διαλόγου και δημιουργικής σύνθεσης.
Το βρετανικό παράδειγμα που συνετελέσθη μετά την κατασκευή της σύνδεσης του Καναλιού της Μάγχης και της υιοθέτησης των παραχωρήσεων από το αγγλικό δίκαιο με το ζήλο του νεοφώτιστου αναδεικνύει την αποτελεσματικότητα της προσαρμοστικότητας και της υιοθέτησης των δοκιμασμένων συνταγών .
Επενδύοντας στην ανάπτυξη γης στον Ευρωπαϊκό Χώρο, ουσιαστικά συντελεί η οικονομία στην δημιουργία του, κάνοντας ένα βήμα επιπλέον αυτού της κατασκευής υποδομών, και μεταφορικών δικτύων .
Στην περίπτωση της ανάπτυξης δικτύων γίνεται η πράξη εκκίνησης της ανάπτυξης και κατόπιν το λόγο παίρνει η ιστορία και η οικονομία, οι οποίες επιτρέπουν μέσα από τις ροές ατόμων και εμπορευμάτων αλλά και αντιλήψεων την εγκατάσταση στο χώρο, ενοτήτων πολιτισμού, πόλεων, πολεοδομικών ιστών, εμπορικών κέντρων κλπ . Στην περίπτωση όμως της ανάπτυξης της γης οι κίνδυνοι είναι ακόμη μεγαλύτεροι, αφού η οικονομία για ένα διάστημα αποφασίζει να υποκαταστήσει συνολικά την ιστορία και να δηλώσει τις επιθυμίες στης στο χώρο, αφού τον εξοπλίσει με τα κατάλληλα δίκτυα.
Ο κίνδυνος της οικονομίας σε αυτό το σημείο έγκειται στο γεγονός ότι δεν είναι ποτέ βέβαιο αν ο στόχος, το όραμα που θα εγκαταστήσει σε συγκεκριμένο χώρο, θα τύχει της αποδοχής του χρήστη, στον οποίο έχει βασίσει την ανταποδοτικότητα του όλου εγχειρήματος .
Η ανάπτυξη της γης για να μην καθίσταται δημιουργία νεκροπόλεων ή μουσείων τολμηρής διανόησης κενών παλμών, οφείλει να λάβει υπόψη της τους χρήστες, ώστε να κερδίσει αυτό που της στερεί η ιστορία, τη βεβαιότητα της επένδυσης.
Η σπουδή στη διαλεκτική των πόλων εξουσίας ανέδειξε το χρήστη των υποδομών και του χώρου, ως τον καταλυτικό παράγοντα για την επιτυχία των οικονομικών ασκήσεων και των επενδυτικών προσδοκιών. Τούτο δε διότι όταν τα κράτη αδυνατούν να χρηματοδοτήσουν επαρκώς, όταν το τραπεζικό σύστημα βασίζεται στα κράτη και τις εγγυήσεις που αυτά παρέχουν, όταν παράλληλα η Ευρωπαϊκή Ένωση απαιτεί τη συνεργασία των οικονομικών παραγόντων για την ανάπτυξη των δικτύων της αλλά και τη οργάνωση του όλου ευρωπαϊκού χώρου, η εκτέλεση έργων δια μέσου της σύμβασης παραχώρησης δημοσίων έργων, η οποία βασίζεται στην καταβολή του εργολαβικού ανταλλάγματος από την εκμετάλλευση, δηλαδή από τους χρήστες, ως οικονομικό εργαλείο αναδεικνύει το χρήστη και τις ανάγκες του ως τον καταλύτη της ανταποδοτικότητας.
Παρότι συνεπώς οι πολίτες της Ευρώπης, ίσως να αγνοούν την οικονομική σημασία της ύπαρξής τους και οι ίδιοι, θα πρέπει να επισημανθεί ότι ,τα άτομα και οι ανάγκες τους καθίστανται ο βασικός και καθοριστικός πόλος εξουσίας γύρω από τα οποία οι λοιποί συντελεστές οφείλουν να οργανώνουν τη δράση τους και τις προσδοκίες τους για κέρδος.

ο καραγκιόζης δικηγόρος

2011-09-12T16:10:00.000+03:00

δείτε εδώ

La mala educación

2011-09-08T18:08:00.003+03:00

Η ΚΑΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ το γνωστό αριστούργημα του Πέδρο Αλδαμοβάρ είναι συνέχεια στο νου μου αυτές τις μέρες για διάφορους λόγους.
Οχι μόνον για τα έργα των μοναχών που πρωταγωνιστούν πλέον στην αληθινή ζωή...
Κυρίως για τα έργα της δικής μας μικρής χώρας στον τομέα της παιδείας. Ολοι δα ξέρουμε.
Ξεκινά η σχολική χρονιά με απεργείες.
Συνεχίζει χωρίς βιβλία.
Ολοι μιλάνε για το σκάνδαλο του χαρτιού και τις φωτοτυπίες.
Τα παιδιά δεν έχουν κατεύθυνση και προσανατολισμό.
Στα καλά της εποχής συγκαταλέγω την επιστροφή στα δημόσια σχολεία των ελληνόπαιδων που δίχως καγιέν αναγκάζονται να φοιτήσουν στο δημόσιο της γειτονιάς τους.
Στα πολύ κακά ότι πάλι σταυρώνουμε τους δασκάλους. Την μόνη ίσως κατηγορία πολιτών που οφείλαμε να προσέξουμε κάπως με την ελπίδα να διατηρήσουμε το μόνο προνόμιο που μας αναγνωρίζει η διεθνής κοινότητα και μας δίνει και κανένα φράγκο! τη γλώσσα μας.
Στο θέμα των βιβλίων πάντως πάντα με την οπτική κάθε εμπόδιο για καλό γιατί δεν προτιμάμε από τις ακριβές φωτοτυπίες την ηλεκτρονική εκδοχή? Σκανάρισμα και scrib? από παλιόχαρτα καλύτερα ένα πληκτρολόγιο!
Ακόμη καλύτερα όμως αντί για ηλεκτρονικό (και μοναδικό) βιβλίο γιατί δεν καταργούμε το ένα βιβλίο μπας και αρχίσουμε ουσιαστικό μάθημα στα σχολεία? Με σημειώσεις. Με ανάδειξη στο ρόλο του δασκάλου.
Κηρύσσοντας το τέλος της παπαγαλίας και της ραθυμίας του εκπαιδευτικού?
κ. Υπουργέ σκεφθείτε το! και το χρήμα θα γλειτώσετε και την παιδεία θα αναδείξετε! όσους βαριούνται να τους στείλετε στην απόσυρση. Τους αξίζει!

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΑΓΚΑΚΗΣ

2011-09-06T19:22:00.002+03:00

Ανήκω νομίζω στην τελευταία γενιά που τον είχε καθηγητή. Μετά το 81 δεν σύχναζε πιά συχνά στα έδρανα. Τον χαρήκαμε όσοι τυχεροί, όπως και μια διαφορετική νομική σχολή εκείνης της εποχής. Γεμάτη προσωπικότητες που δημιουργήθηκαν στην κοινωνία. Γεμάτη απόψεις, αντιφάσεις και ένταση. Γεμάτη πρόσωπα που έρχονταν και έφευγαν για να μπουν σε περιπέτειες ...
Εφυγε πλήρης ημερών. Ο Σεπτέμβριος συνεχίζει δυναμικός με απώλειες.
Αντιγράφω από τα Νεα μια και αρκετοί νέοι συνάδελφοι δεν τον γνωρίζουν:

"Ο Γεώργιος-Αλέξανδρος Μαγκάκης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 25 Ιουνίου 1922. Ήταν γιος του βουλευτή Κυκλάδων Αντώνη Μαγκάκη και σύζυγος της Αγγελικής, κόρης του πρώην πρωθυπουργού Στυλιανού Γονατά.

Φοίτησε στη Νομική Σχολή Αθηνών την περίοδο 1940-46. Στη συνέχεια, υπηρέτησε στο Πολεμικό Ναυτικό μέχρι το 1950 και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο πανεπιστήμιο του Μονάχου, όπου το 1953 αναγορεύθηκε διδάκτωρ του Ποινικού Δικαίου. Το 1955 έγινε υφηγητής του Ποινικού Δικαίου στην Αθήνα και τέσσερα χρόνια αργότερα εντεταλμένος.

Παράλληλα με την πανεπιστημιακή καριέρα άσκησε το δικηγορικό επάγγελμα σε ποινικές δίκες ιδιαίτερα την περίοδο του Ανένδοτου Αγώνα, όταν υπερασπίστηκε φοιτητές, εργάτες και άλλους πολιτικά διωκόμενους.

Το διάστημα 1962-1963 δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ της Γερμανίας ως επισκέπτης καθηγητής, ενώ το 1968 εξελέγη παμψηφεί έκτακτος καθηγητής του Ποινικού Δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών, όμως η δικτατορία όχι μόνον δεν ενέκρινε τον διορισμό του, αλλά τον Φεβρουάριο του 1969 τον απομάκρυνε οριστικά και από τη θέση του υφηγητή.

Οι παραδόσεις του στη Νομική Σχολή κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, και ιδιαίτερα η αποχαιρετιστήρια παράδοσή του, η οποία αποτέλεσε δημόσια αντιδικτατορική εκδήλωση, τον οδήγησαν για πρώτη φορά στην Ασφάλεια της οδού Μπουμπουλίνας.

Λίγους μήνες αργότερα, τον Ιούλιο του 1969, συνελήφθη για αντιδικτατορική δράση. Έμεινε περίπου πέντε μήνες σε απομόνωση και υπέστη βασανισμούς, ενώ τον Απρίλιο του 1970 καταδικάστηκε από το έκτακτο στρατοδικείο της Αθήνας στη δίκη της Δημοκρατικής Άμυνας σε κάθειρξη 18 ετών.

Φυλακίστηκε για τρία περίπου χρόνια σε διάφορες φυλακές (Αβέρωφ, Επταπύργιο, Κορυδαλλός, Τρίκαλα), όπου έγραψε αντιστασιακά κείμενα καταγγέλλοντας το καθεστώς της δικτατορίας. Ένα από τα κείμενα αυτά, το «Γράμμα από τη φυλακή» δημοσιεύτηκε εκτενώς από τα μέσα ενημέρωσης του εξωτερικού και ένα άλλο με τίτλο «Η Ελλάδα μου» συμπεριλήφθηκε στην αντιστασιακή έκδοση «Νέα Κείμενα» που κυκλοφόρησε στην Αθήνα το 1971.

Το 1972, ενώ ήταν έγκλειστος στις φυλακές, το πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης τον εξέλεξε τακτικό καθηγητή του Ποινικού Δικαίου και της Φιλοσοφίας του Δικαίου. Τον Απρίλιο του ίδιου χρόνου αποφυλακίστηκε για λόγους υγείας και διέφυγε στη Χαϊδελβέργη, όπου δίδασκε Ποινικό Δίκαιο και ταυτόχρονα συνέχιζε τον αντιδικτατορικό αγώνα.

Το 1974 επέστρεψε στην Ελλάδα μετά την πτώση της δικτατορίας, μετείχε στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, πρώτη μεταπολιτευτική κυβέρνηση, ως υπουργός Δημοσίων Έργων και ξανάρχισε την εργασία του στο πανεπιστήμιο. Την ίδια χρονιά εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Β' Αθήνας με το ψηφοδέλτιο της Ένωσης Κέντρου - Νέες Δυνάμεις.

Τον Σεπτέμβριο του 1976 συμμετείχε στην ίδρυση της Σοσιαλιστικής Πρωτοβουλίας, ενώ το 1978, με εισήγησή του η Σοσιαλιστική Πρωτοβουλία τερμάτισε τη δράση της και συσπειρώθηκε με τις δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ.

Το 1980 εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ και το 1981 ανέλαβε διοικητής της Εθνικής Τράπεζας, θέση στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο, έως το 1982 οπότε ανέλαβε υπουργός Δικαιοσύνης".

Ξεκίνημα με απώλειες

2011-09-05T18:40:00.002+03:00

Η επιστροφή από τις αυγουστιάτικες διακοπές σηματοδοτείται από δύο σημαντικές απώλειες αυτή του Λεωνίδα Κύρκου και αυτή του Νίκου Θέμελη.
Προσωπικά γνώριζα μόνον τον πρώτο καθώς συναντιόμαστε συχνά για χρόνια στη γειτονιά και αγαπούσε πολύ το σκύλο μας που του ανταπέδιδε την τρυφερότητα κινδυνεύοντας συχνά να τον ρίξει. Ο Βολφ ποτέ του δεν κατάλαβε γιατί ο γλυκίτατος αυτός παππούς δεν στεκόταν καλά. Ο Βολφ δεν ξέρει τίποτε για τη φάλαγγα. Παραμείναμε γείτονες και φίλοι μέχρι τέλους.Σίγουρα δεν έμαθε ποτέ πως λέγομαι και δεν χρειαζόταν. Ο Βολφ μας του χάρισε πολλά χαμόγελα σε μοναχικές βόλτες που λίγοι τον καλημέριζαν.

Ο Θέμελης υπήρξε οικείος μόνον μέσα από τα βιβλία του. Δεν μπορώ να πω πως τα ζήλευα όλα. Ζήλεψα όμως το γεγονός ότι όταν κάποιοι έσπευδαν να κερδίσουν χρήμα από τις θέσεις που τους πρόσφερε η κυβέρνηση Σιμήτη εκείνος εξαργύρωσε τη δουλειά του με προβολή του πνευματικού του έργου. Κάποιοι τον κατηγόρησαν γι'αυτό. Εγώ πάλι το βρήκα και αθώο και σωστό. Πώς δηλαδή να σπρώξεις τα παιδιά σου, τα βιβλία σου, σε ένα κόσμο που το βιβλίο δεν εμπνέει κανέναν και πολύ? ούτε σήριαλ τα έκανε,ούτε τηλεταινίες. Μόνον λίγο τα βοήθησε και άξιζαν το δίχως άλλο.

Καλοτάξειδοι και οι δύο νάναι. Ομολογώ ότι ο Κύρκος θα μου λείψει περισσότερο πάντως! η πραγματικότητα μιας καλημέρας και το κούνημα μιας σκυλοουράς είναι πολύ σημαντικότερο για μένα από όλες τις πολιτικές καριέρες και τα δημοσιεύματα του έγκυρου τύπου. Πότε πότε μάλιστα λυπάμαι που ο Βολφ μας δεν συνάντησε και το Θέμελη. Σίγουρα θα ήταν σημαντικός αρωγός στα βιβλία του τόσο αθώος και άδολος που είναι όταν ενθουσιάζεται που ξανασυναντά κάποιον που αναγνωρίζει για φίλο!

Ο Σεπτέμβρης είναι μήνας πολυτραγουδισμένος. Το διαπίστωσα τελευταία όταν παίζοντας με το γιό μου αναζητούσαμε τραγούδια με τους 12 μήνες. Κανένα δεν καλωσορίζει το φθινόπωρο. Ολα αποχαιρετούν το καλοκαίρι.
Αδικο για το φθινόπωρο.

οχι το μπλογκ δεν ιδιωτικοποιείται

2011-08-03T16:18:00.002+03:00

απλά φεύγει ελπίζει για ολιγοήμερες διακοπές
αν στο μεταξύ μάθετε ότι μπήκαμε στο μεσοπρόθεσμο ή ιδιωτικοποιούμεθα αντισταθείτε δυναμικά!
καλό καλοκαίρι

το δίκαιο του πελάτη

2011-08-01T17:07:00.002+03:00

πολλές φορές γκρινιάζω για τη δικηγορία, ότι είναι μια δουλειά χωρίς περιεχόμενο και σκοπό.
πολλές φορές απαξιώνω ότι με κόπο πέτυχα θεωρώντας ότι εν τέλει συμποσούται σε χρήμα και μόνον.
ισως κάποτε ένας δικηγόρος να είχε και κάποιο κοινωνικό έργο να επιτελέσει, σήμερα όμως κανένα. ίσως σπάνια αν είσαι τυχερός μπορείς να βρεις περιεχόμενο μέσα στη δουλειά σου. υποθέτει τότε ότι θα υπεραστπισθείς κάποιον ανήμπορρ, κάποιο παιδί, κάποιον μαύρο που κατηγορείται άδικα, τέτοια.
ετσι περνώ τη δικηγορική μου ζωή με το παράπονο ότι οι μαύροι και τα ανήληκα δεν χτυπούν την πόρτα μας οπότε πρέπει απλά να κάνουμε πλουσιότερους τους πλούσιους βοηθώντας ίσως τους εργαζομένους τους να έχουν δουλειά.
αυτά τα γκρινιάρικα σήμερα πρωτομηνιά τα αναθεωρώ.
αφορμή ένας πελάτης ισχυρός.
ένας πελάτης σπουδαίος κοινωνικά, ευκατάστατος, ευπαρουσίαστος, από σπίτι καλό, χωρίς χρέη και χωρίς μπελάδες εκ πρώτης όψεως.
ένας πελάτης που μια μέρα του σιδέρωσαν τα μούτρα διότι παρατράβηξε τον αμανέ να είναι ο εαυτός του.
και τότε τραβήχτηκε στο περιθώριο. διακριτικά χωρίς να φωνάξει και να διεκδικήσει έζησε το υπόλοιπο κομμάτι του εαυτού του για χρόνια με λύπες και χαρές.
αποφάσισε όμως να πάρει τη ζωή του στα χέρια του και να βάλει λίγη τάξη. έτσι ξαφνικά μια μέρα ήθελε πριν πεθάνει να δικαιωθεί.
ηρθε σε μας και στην αρχή δυσπιστούσα. έλεγα άντε τώρα να βρεις το δίκαιο σου μετά τόσο καιρό. άλλωστε δεν έπαθε και καμία μεγάλη συμφορά. η μούρη του σιδερώθηκε με το γάντι. χωρίς αιματοχυσίες μεγάλες.
μέχρι που άνοιξα το αρχείο του σιδερωτή του ας τον λέμε για λόγους κατανόησης. στο σιδερωτήριο υπολείψεων αναζήτησα το φάκελό του και ιδού:
η ομολογία ήταν εκεί και περίμενε. τον λιώσαμε, τον φάγαμε, τον σιδερώσαμε...
στεκότανε ξεδιάντροη και ειλικρινής χωρίς ενδοιασμούς. Ενα μικρό χαρτάκι.
και τώρα σκέπτομαι πώς του το λένε?
πώς λένε σε κάποιον ότι είχε τόοοοοσο δίκαιο? πώς τον στηρίζουν για την συνέχεια? καλύτερα να μην είχα βρεί τίποτε. καλύτερα να τον είχα συμβουλέψει να πάει στο σπιτάκι του να φυτεύει λουκουμάδες. καλύτερα από το να του πω νέτα σκέτα ότι τον σιδέρωσαν ανελέητα και του κάναν τη ζωή κιμά.
ίσως όμως και όχι.
ίσως είναι καλύτερα να το παλαίψει και εμείς μαζί του.
ίσως και να μπορέσει να βρει το δίκαιο του και μεις ένα καλύτερο σκοπό για το επάγγελμά μας.
εγώ το είδα με τα μάτια μου ότι το έχει.
να δούμε οι άλλοι τι θα κάνουν τώρα.
και εγώ ας γκινιάζω λιγότερο εφεξής. υπάρχουν πολλά δίκαια που πρέπει να βρεθούν και αρκετές ζωές να πάρουν τη θέση που τους αξίζει πριν τελειώσουν. δεν είναι τραγικό. δεν είναι μελό. αυτονόητο είναι.
διότι τα μούτρα τα λιώνουν και σε μια χαρά συμπολίτες μας που δεν πάει ο νους μας.

ΟΤΑΝ ΜΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΕΞΑΝΤΛΕΙΤΑΙ...

2011-07-28T15:44:00.002+03:00

οποιος γράφει στη χώρα μας γνωρίζει ότι πολύ λίγοι ασχολούνται καθώς οι περισσότεροι είναι συγγραφείς και δεν έχουν καιρό για τους άλλους.
οποιος γράφει νομικά ξέρει καλύτερα ότι μέχρι πρότεινος ο μοναδικός εκδότης που υπήρχε αδιαφορούσε πλήρως για τα εκδιδόμενα έργα σε αυτόν καθώς κέρδιζε αποκλειστικά και άφθονα ποσά από τα βιβλία που μοιράζονταν στα πανεπιστήμια. το μονοπώλιο πλέον είναι ολιγοπώλειο αλλά επαρκές αν σκεφθεί κανείς την αγορά των εκδιδομένων ελλήλων και ακόμη περισσότερο των αναγνωστών.
ξέρει επίσης ότι αν δεν υπήρχε σπουδαίος λόγος βιβλιοπαρουσίασης (όπως το να είναι συγγραφέας υπουργός ή να υπάρχει ιδιαίτερη υποχρέωση) το βιβλίο έμενε στο έλεος της μικρής βιτρίνας και των εντεταλμένων βιβλιοπαρουσιάσεων. τα δικά μου βιβλία έχουν τα περισσότερα εξαντληθεί και για τη ζήτηση τα έβαλα στο scrib καθώς οι εκδότες έχουν δουλειές άλλες,
ξέρει ακόμη πως αν το βιβλίο ήταν καλό ποτέ μα ποτέ κανείς δεν θα του έλεγε μια καλή κουβέντα.
κανείς επίσης δεν θα συνέδεε ποτέ την μοίρα κάποιου με το έργο του. το διαπίστωσα το βράδυ που έγινε πρόεδρος του ΔΕΚ ο πεθερός μου οπότε σε καμία απολύτως νομική βιτρίνα δεν υπήρξε κανένα βιβλίο του. το δίχως άλλο το πρόσωπο και το επιστημονικό έργο είναι κάτι το αδιάφορο για τον ελληνα εκδότη.
δεν θα μιλήσω για αμοιβές ή για ενημέρωση για πωλήσεις. δεν θα γκρινιάξω καθόλου.
σήμερα έχω χαρά!
αποφάσισα να δοκιμάσω τα διεθνή εκδοτικά κατεστημένα και πάλι μετά από χρόνια. Με τη βοήθεια του Παναγιώτη και του Βαγγέλη το καταφέραμε. η ΝΟΜΟS μας καλοδέχθηκε και μας εξέδωσε με τον δικό της τρόπο.
δεν είδα όμως ούτε ένα βιβλίο ποτέ. Διότι η πρώτη έκδοση εξαντλήθηκε πριν βγει στα βιβλιοπωλεία. 1 ή δύο βιβλία κράτησαν τα κεντρικά της NOMOS για να τα δείχνουν στη βιτρίνα. το βιβλίο εξαντλήθηκε από προπωλήσεις μέσω internet.
τώρα επανεκδίδεται και μας λένε ότι μέχρι τέλος ιουλίου πρέπει να τελειώνουν για να προλάβουν τη ζήτηση.
οχι δεν γράψαμε ερωτικές νομικές ιστορίες, ούτε εξιστορήσαμε τα σκάνδαλα της τοπικής κοινότητας δημοσιολόγων. γράψαμε για ένα θέμα που είχε δοκιμασθεί σαν βιβλίο στη χώρα σταδιακά και ωρίμασε λίγο πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου.
τώρα περιμένω σχόλια και αντιδράσεις καθώς η πρώτη έκδοση έφυγε χωρίς μάλλον κανείς να ξέρει το περιεχόμενο.
περιμένω λοιπόν να διαβαστεί και να μας πουν για το περιεχόμενο οι πωλήσεις.
Βαγγέλη, Παναγιώτη ευχαριστώ για τη στήριξη και την καταπληκτική δουλειά μας. Πήρε λίγο καιρό και μάλλον εγώ φταίω που δεν το πίστευα ότι μπορεί να γίνει και να εξαντληθεί ένα νομικό βιβλίο πριν ακόμη κυκλοφορήσει.
και τα νομικά λοιπόν διαβάζονται!

ν. 3049/02 κατακαημένο 5Α

2011-07-27T16:36:00.002+03:00

και για να μην ξεχνιόμαστε:

στο νόμο για το μεσοπρόθεσμο μπήκε ειδική διάταξη για την πρόσληψη συμβούλων για τις αποκρατικοποιήσεις, λίγες μέρες μετά την υιοθέτηση του άρθρου 5 Α
ιδού:

Aρθρο 5 Α
Διαδικασία ανάθεσης συμβάσεων

1. Για την ανάθεση των συμβάσεων που συνάπτονται σύμφωνα με την παράγραφο 1
του άρθρου 7 και αφορούν υπηρεσίες που εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής
του π.δ. 60/2007 ή έχουν ως αντικείμενο υπηρεσίες αναφερόμενες στο Παράρτημα
ΙΙΒ του ίδιου διατάγματος , με εξαίρεση τη διάθεση κινητών αξιών εταιριών
εισηγμένων σε οργανωμένη χρηματιστηριακή αγορά, εφαρμόζεται αποκλειστικά η
ακόλουθη διαδικασία:

α) Η Ε.Γ.Α.Α. γνωστοποιεί την πρόθεση της Δ.Ε.Α.Α. να προχωρήσει σε ανάθεση
σύμβασης με δημοσίευση σχετικής πρόσκλησης εκδήλωσης ενδιαφέροντος στο
διαδίκτυο ή και στο διεθνή ή εθνικό τύπο.

Με την πρόσκληση γνωστοποιούνται:

αα) Οι ανάγκες και οι απαιτήσεις της αναθέτουσας αρχής.

ββ) Το αντικείμενο της ζητούμενης υπηρεσίας.

γγ) Η προθεσμία υποβολής προσφορών, η οποία δεν μπορεί να είναι κατώτερη
από δεκαπέντε ημέρες και, αν συντρέχουν ειδικοί ή επείγοντες λόγοι, κατώτερη
από πέντε εργάσιμες ημέρες.

δδ) Τα ελάχιστα επίπεδα οικονομικής, χρηματοοικονομικής επάρκειας και
επαγγελματικών ικανοτήτων που συνδέονται και είναι ανάλογες με το
αντικείμενο της προς ανάθεση σύμβασης, τα οποία πρέπει να καλύπτουν οι
υποψήφιοι και οι προσφέροντες.

εε) Αν η ανάθεση θα γίνει ύστερα από διαπραγμάτευση των προσφορών ή μετά
από ανταγωνιστικό διάλογο των προσφερόντων, καθώς και ο μέγιστος και ο
ελάχιστος αριθμός των υποψηφίων που θα κληθούν να συμμετάσχουν, ο οποίος δεν
μπορεί να είναι μεγαλύτερος από πέντε και μικρότερος από τρεις. Αν ο αριθμός
των υποψηφίων που ικανοποιούν τα κριτήρια επιλογής και τα ελάχιστα επίπεδα
της προηγούμενης περίπτωσης είναι μικρότερος από τον ελάχιστο αριθμό του
προηγούμενου εδαφίου, η Ε.Γ.Α.Α. μπορεί να συνεχίζει τη διαδικασία, καλώντας
τον υποψήφιο ή τους υποψηφίους που πληρούν τα απαιτούμενα επίπεδα
ικανοτήτων.

β) Απαγορεύεται να συμμετέχουν στη διαδικασία αυτή άλλοι οικονομικοί φορείς
που δεν υπέβαλαν αίτηση συμμετοχής ή υποψήφιοι που δεν πληρούν τα
απαιτούμενα επίπεδα ικανοτήτων.

γ) Η Ε.Γ.Α.Α. προβαίνει σε διαπραγμάτευση με τους υποψηφίους που
επιλέγονται να υποβάλουν προσφορά, προκειμένου να επιτευχθεί η καλύτερη
προσφορά.

δ) Αν με την πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος ορίζεται ότι θα εφαρμοστεί
ανταγωνιστικός διάλογος, η Ε.Γ.Α.Α. διεξάγει το διάλογο με τους υποψηφίους
που επιλέγονται να υποβάλουν προσφορά, προκειμένου να προσδιορίσει μετά από
συγκριτική αξιολόγηση την ή τις λύσεις που ανταποκρίνονται στις ανάγκες της.

Αφού κηρύξει τη λήξη του διαλόγου και ενημερώσει σχετικά τους
συμμετέχοντες, η Ε.Γ.Α.Α. τους καλεί να υποβάλουν την τελική προσφορά τους
βάσει της ή των λύσεων που προσδιορίστηκαν κατά τη διάρκεια του διαλόγου.

ε) Οι προσφορές πρέπει να περιέχουν όλα τα απαιτούμενα και αναγκαία
στοιχεία για την εκτέλεση των ζητούμενων υπηρεσιών. Η Ε.Γ.Α.Α. μπορεί να
ζητεί διευκρίνιση, συμπλήρωση ή προσαρμογή των προσφορών, εφόσον κάτι τέτοιο
δεν επιφέρει διακρίσεις ή στρέβλωση του ανταγωνισμού. Η Ε.Γ.Α.Α. αξιολογεί
τις προσφορές, όπως τις υπέβαλαν οι προσφέροντες με βάση τα κριτήρια
ανάθεσης που καθορίζονται στην πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος και
επιλέγουν την πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά, εφαρμοζομένων,
κατά τα λοιπά, αναλόγως, των διατάξεων του άρθρου 51 του π.δ. 60/2007.

στ) Κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης ή του διαλόγου, η Ε.Γ.Α.Α.
εξασφαλίζει την ίση μεταχείριση όλων των προσφερόντων. Ειδικότερα,
υποχρεούται να μην παρέχει, κατά τρόπο που δημιουργεί διακρίσεις,
πληροφορίες που ενδέχεται να ευνοούν ορισμένους προσφέροντες σε σχέση με
άλλους. Η Ε.Γ.Α.Α. δεν επιτρέπεται να αποκαλύπτει στους λοιπούς
συμμετέχοντες τις προτεινόμενες λύσεις ή άλλες εμπιστευτικές πληροφορίες που
έχουν διαβιβασθεί από υποψήφιο συμμετέχοντα, χωρίς τη συγκατάθεση του.

ζ) Η ανάθεση της σύμβασης γίνεται με απόφαση της Δ.Ε.Α.Α., ύστερα από
εισήγηση της Επιτροπής Ανάθεσης της συμβάσεως που προβλέπεται στην παράγραφο
2 και γνώμη της Επιτροπής Ελέγχου Νομιμότητας Διαδικασιών Ανάθεσης που
προβλέπεται στην παράγραφο 3. Η σύμβαση υπογράφεται, για λογαριασμό του
Δημοσίου, από τον Υπουργό Οικονομικών ή άλλο εξουσιοδοτημένο από τη Δ.Ε.Α.Α.
όργανο.

2. Για κάθε σύμβαση που ανατίθεται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος
νόμου, συνιστάται τριμελής Επιτροπή Ανάθεσης, η οποία συγκροτείται από
υπαλλήλους που υπηρετούν στην Ε.Γ.Α.Α., άλλους δημόσιους υπαλλήλους ή
ιδιώτες με εξειδικευμένες γνώσεις στο αντικείμενο της σύμβασης που πρόκειται
να ανατεθεί, οι οποίοι ορίζονται με τους αναπληρωτές τους, με απόφαση του
Ειδικού Γραμματέα Αναδιαρθρώσεων και Αποκρατικοποιήσεων.

Έργο της Επιτροπής είναι η αξιολόγηση των προσφορών και η εισήγηση προς την
Ε.Γ.Α.Α., για την ανάθεση της συγκεκριμένης σύμβασης, για την οποία αυτή
έχει συγκροτηθεί.

3. Για κάθε σύμβαση που ανατίθεται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος
νόμου, συνιστάται τριμελής Επιτροπή Παρακολούθησης της Εκτέλεσης και
Παραλαβής της Σύμβασης, η οποία συγκροτείται από υπαλλήλους που υπηρετούν
στην Ε.Γ.Α.Α., άλλους δημόσιους υπαλλήλους ή ιδιώτες με εξειδικευμένες
γνώσεις στο αντικείμενο της σύμβασης που πρόκειται να ανατεθεί, οι οποίοι
ορίζονται με τους αναπληρωτές τους, με απόφαση του Ειδικού Γραμματέα
Αναδιαρθρώσεων και Αποκρατικοποιήσεων.

Έργο της Επιτροπής είναι η παρακολούθηση της εκτέλεσης και η παραλαβή της
συγκεκριμένης σύμβασης, για την οποία αυτή έχει συγκροτηθεί.

4. Στην Ε.Γ.Α.Α. συνιστάται πενταμελής Επιτροπή Ελέγχου Νομιμότητας των
Διαδικασιών Ανάθεσης (ΕΠ. Ε.Ν.Δ.Α.), η οποία συγκροτείται από συνταξιούχους
ανώτατους δικαστικούς λειτουργούς, συνταξιούχους λειτουργούς του Νομικού
Συμβουλίου του Κράτους, μέλη Δ.Ε.Π. Α.Ε.Ι. ή συνταξιούχους ή εν ενεργεία
ανώτατους δημόσιους υπαλλήλους, που ορίζονται με τους αναπληρωτές τους, με
απόφαση της Δ.Ε.Α.Α., ύστερα από εισήγηση του Υπουργού Οικονομικών. Η θητεία
των μελών της Επιτροπής είναι τριετής και μπορεί να παρατείνεται για ίσο
χρονικό διάστημα.

Έργο της Επιτροπής είναι η πιστοποίηση και ο έλεγχος της τήρησης των
διαδικασιών ανάθεσης, σύμφωνα με την πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος και
τις διατάξεις του άρθρου αυτού και η γνωμοδότηση προς τη Δ.Ε.Α.Α. για την
τήρηση των διαδικασιών αυτών.
«Μέχρι την πρώτη συγκρότηση της Επιτροπής της παρούσας παραγράφου, η ανάθεση των συμβάσεων του παρόντος άρθρου διενεργείται χωρίς γνώμη της Επιτροπής, με απόφαση της Δ.Ε.Α.Α.. »

5. Με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών ορίζεται η αποζημίωση που
καταβάλλεται στα μέλη των Επιτροπών που προβλέπονται στις παραγράφους 2, 3
και 4, για τη συμμετοχή τους στις συνεδριάσεις τους, η οποία βαρύνει το
λογαριασμό που προβλέπεται στην περίπτωση δ` του άρθρου 5.

Με όμοια απόφαση καθορίζονται οι ειδικότερες λεπτομέρειες και κάθε σχετικό
θέμα για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου.

6. Για τη διάθεση μετοχών εταιριών εισηγμένων σε οργανωμένη
χρηματιστηριακή αγορά εφαρμόζεται αποκλειστικά η διαδικασία που προβλέπεται
στις οικείες κατά περίπτωση ειδικές διατάξεις."

Δηλαδή τόσο δύσκολο ήταν η συγκρότηση της επιτροπής αυτής ή μήπως το ΔΝΤ καιγόταν να μην συγκροτηθεί?
Οσο διαβάζω το Μεσοπρόθεσμο (ΝΟΜΟΣ ΥΠ’ ΑΡΙΘ. 3986 Επείγοντα Μέτρα Εφαρμογής Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012 - 2015) τόσο δεν βρίσκω πουθενά την Ευρώπη και τους δανειστές μας αλλά τοπικά μικροσυμφέροντα...

Aποκρατικοποιήσεις ξανά

2011-07-27T12:45:00.004+03:00

πολύς ο λόγος για τις αποκρατικοποιήσεις στο νόημα των οποίων τείνει να συγκαταλέγεραι πλέον και το παγκάρι της εκκλησίας. Ο,τι προαιρείται η εγχώρια και διεθνής ανθρωπιστική βοήθεια θα θεωρείται ως φαίνεται και αυτό αποκρατικοποίηση. Κάθε μέρα και μία δημοσίευση για αποφάσεις της Διϋπουργικής, για προσλήψεις για εκατομμύρια που πρέπει να μαζέψουμε το συντομότερο δυνατό με κάθε τρόπο. Ετσι βαφτίζουμε αποκρατικοποιήσεις το σύμπαν και ζητούμε συμβούλους για να μετατρέψουμε τα αστέρια σε αποκρατικοποιηση που θα φέρει στον κρατικό κορβανά μερικά λεφτουδάκια.

Να γίνω όμως σαφέστερη. Αποκρατικοποίηση είναι συγκεκριμενη διαδικασία με θεσμικό καθεστώς. Ο ν. 3049/2002 όπως και πρόσφατα τροποποιήθηκε την περιγράφει. Εχουμε και διεθνή δεδομένα έχουμε και την θεωρία και πορευόμαστε. Η Αποκρατικοποίηση σίγουρα δεν είναι μια άσκηση φαντασίας που θα οδηγήσει σε χρήμα. Γι'αυτό και η διϋπουργική πρέπει να μελετήσει και οι σύμβουλοι ακόμη περισσότερο. Να πουληθεί λοιπόν ο ΟΠΑΠ και να επεκταθεί η σύμβαση που του παρείχε μονοπώλειο παράλληλα. Ας εκκρεμεί το ζήτημα στο ΔΕΚ. Ας ξέρουμε ότι και τα δύο δεν γίνονται. Αποκρατικοποίηση και στα μεταλλεία. Ο θεός να μας φυλάει. Το ΟΤΕ πάλι να τον αποκρατικοποιήσουμε ας κρίθηκε παράνομη η προηγούμενη αποκρατικοποίηση. Και έμπειροι θα βρεθούν να δασκαλέψουν: όλοι όσοι οδήγησαν τις μέχρι σήμερα αποκρατικοποιήσεις σε αποτυχία συνολικά! αποκρατικοποίηση λοιπόν στα δικαιώματα, στα αδέσποτα γατιά,...

Ε λοιπον όχι! αν είναι να ξεκινήσουμε ασκήσεις φαντασίας ας πουλήσουμε το κρατικό πολιτικό προσωπικό αρχίζοντας από τους καλύτερους και πιό γυμνασμένους. Να δούμε λοιόν πόσα πιάνει στις αγορές ο Πρωθυπουργός (να τον αποκρατικοποιήσουμε αμέσως!) οι κάπως ευπαρουσίαστοι υπουργοί βλ. Ραγκούσης,Λοβέρδος και τους εύσωμους για τις βιτσιόζες. Εκεί σας θέλω πόσα πιάνεται μάγκες μου. Οχι να νομίζουμε ότι πουλιούνται τα μελλοντικά κέρδη των λαχείων που ήδη έχουν εκχωρηθεί σε Λουξεμβουργέζικη off shore!

Oλοι μπορούμε να γίνουμε προκλητικοί και ασυμάζευτοι. Αλλά αν είναι να γίνει μια αρχή ας πουλήσουμε το κεντρικό κράτος: Κυβέρνηση και Βουλή. Ας μην ανησυχούμε πάντως. Και αν βρεθεί ήρωας να τους αγοράσει θα υπάρξουν σειρά ερασιτεχνών να τους αντικαταστήσουν δωρεάν. Μικρή θα είναι η διαφορά.
ΙΔΟΥ Ο ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ Ν. 3049/11. Με τις τροποποιήσεις αυτές που αναφέρονται στις προηγούμενες παρανομίες στις προσλήψεις συμβούλων και που προσπάθησε να διορθώσει ο ποιητής εσχάτως αν και χωρίς να βάλει μυαλό και να δαμάσει την θεσμική του φαντασία. Το νόμο τώρα θα διαβάζουμε!

οι ανεξάρτητες αρχές και πάλι

2011-07-26T15:34:00.002+03:00

Είναι γνωστή η δυστοκία των τελευταίων ετών στο ζήτημα των διορισμών των μελών Ανεξάρτητων Αρχών.
Το ΕΣΡ για χρόνια, ο Συνήγορος για χρόνους και καιρούς, η προστασίας προσωπικών δεδομένων καιροί και χρόνια. Και άλλες πολλές.
Την αιτία της δυστοκίας αυτής δεν μπορεί κανείς να την κατανοήσει καθώς δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι υπάρχουν προσωπικότητες που αρνούνται να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους υπό τις καλές συνθήκες των ΑΔΑ. Ο καιρός περνά και οι ακέφαλες οι αστελέχωτες ΑΔΑ διαβιούν ως φαντάσματα του προ δεκαετίας ένδοξου εαυτού τους που πλούτιζε τα συνέδρια και τις προσδοκίες των νέων επιστημόνων.
Ισως τελικά οι ΑΔΑ να μην είναι και τόσο αναγκαίες.

Το ΣΤΕ επιλήφθηκε του θέματος πρόσφατα. Ας δούμε τις θέσεις του:

Σ.τ.Ε. 1098/2011, Δ΄ Τμήματος 7μ.
3/5/2011
Η αυτοδίκαιη εκ του νόμου παράταση της θητείας των μελών των ανεξαρτήτων αρχών «μέχρι το διορισμό νέων» (άρθρο 3 παρ. 2 εδ. τελευταίο ν. 3051/2002), είναι ανεκτή μόνον για εύλογο χρονικό διάστημα, το οποίο κρίνεται κατά τις εκάστοτε συντρέχουσες περιστάσεις, ενώ μετά την πάροδο του ευλόγου χρόνου η ανεξάρτητη αρχή δεν διαθέτει νόμιμη συγκρότηση (Σ.τ.Ε. 1098/2011, Δ΄ Τμήματος 7μ.).

Με την 1098/2011 απόφαση του Δ΄ Τμήματος του Δικαστηρίου, κρίθηκαν τα εξής: Κατά την έννοια του άρθρου 101Α του - αναθεωρηθέντος με το Ψήφισμα της 6ης Απριλίου 2001 της Ζ΄ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων - Συντάγματος, το οποίο προβλέπει ότι τα μέλη των συνταγματικώς κατοχυρωμένων ανεξάρτητων αρχών (μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται, κατά το άρθρο 15 παρ. 2 Σ., και το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης) επιλέγονται από τη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής, με ομόφωνη απόφαση ή, τουλάχιστον, με την αυξημένη πλειοψηφία των 4/5 των μελών του οργάνου αυτού, με συγκεκριμένη διαδικασία, εντός ορισμένων χρονικών ορίων, ορίζονται δε για «ορισμένη θητεία», είναι μεν ανεκτή η συνέχιση λειτουργίας των εν λόγω αρχών μετά τη λήξη της θητείας των μελών τους και μέχρι την επιλογή των νέων, μόνον όμως για εύλογο χρονικό διάστημα, το οποίο κρίνεται κατά τις εκάστοτε συντρέχουσες περιστάσεις. Τούτου έπεται ότι, μετά την πάροδο του ευλόγου χρόνου, το Σύνταγμα δεν ανέχεται πλέον την παράταση της θητείας των μελών της ανεξάρτητης αρχής, η δε ανεξάρτητη αρχή δεν διαθέτει, από το χρονικό αυτό σημείο και μετά, νόμιμη συγκρότηση. Ως εκ τούτου, και η ρύθμιση του τελευταίου εδαφίου της παρ. 2 του άρθρου 3 του ν. 3051/2002 (Α΄220) - εκτελεστικού νόμου του άρθρου 101Α του Συντάγματος - κατά την οποία «η θητεία των μελών των ανεξάρτητων αρχών παρατείνεται αυτοδικαίως μέχρι το διορισμό νέων», πρέπει να ερμηνευθεί με την αυτή, συνάδουσα προς το Σύνταγμα, έννοια, ότι, δηλαδή, επιτρέπει την παράταση της θητείας αυτών μόνον επί εύλογο χρόνο και μόνο για εύλογη αιτία. Αντίθετη εκδοχή θα αποσυνέδεε την ύπαρξη και την λειτουργία της ανεξάρτητης αυτής διοικητικής αρχής από την συγκεκριμένη συνταγματική της βάση. Εν προκειμένω, στη σύνθεση του ΕΣΡ που εξέδωσε την προσβαλλόμενη, από 13.2.2007, απόφαση, μετείχαν οι Ι. Λασκαρίδης, Ε. Δεμίρη και Γ. Παπακώστας, η τετραετής θητεία των οποίων είχε ήδη λήξει από τον Ιούνιο του 2006, χωρίς να έχουν ακόμη ορισθεί, κατά τον κρίσιμο χρόνο έκδοσης της προσβαλλόμενης πράξης (13.2.2007), τα νέα μέλη του ΕΣΡ. Η μη επιλογή των νέων μελών του ΕΣΡ από τη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής και η παράταση της θητείας των παλαιών μελών επί 8 και πλέον μήνες μετά τη λήξη της θητείας τους υπερβαίνουν τον εύλογο χρόνο κατά τον οποίον θα ήταν συνταγματικώς ανεκτή η εν λόγω παράταση. Ως εκ τούτου, το ΕΣΡ έλαβε την προσβαλλόμενη απόφαση υπό μη νόμιμη συγκρότηση, κατά τα βασίμως προβαλλόμενα, για το λόγο δε αυτόν, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να γίνει δεκτή, παρέλκει δε ως αλυσιτελής η έρευνα των λοιπών λόγων. Αν και, κατά την άποψη του Συμβούλου Ηρακλή Τσακόπουλου, προς την οποία συντάχθηκαν και οι Παρέδροι Μαρία Σωτηροπούλου και Ιω. Μιχαλακόπουλος, το Σύνταγμα επιτάσσει την αδιάλειπτη άσκηση των αρμοδιοτήτων των ανεξάρτητων αρχών. Ειδικώς δε, καθ’ όσον αφορά το ΕΣΡ, το Σύνταγμα αναθέτει στην αρχή αυτή τις αρμοδιότητες ελέγχου των ραδιοτηλεοπτικών μέσων και επιβολής κυρώσεων, προς το σκοπό να πραγματωθούν, κατά το άρθρο 15 Σ., οι σκοποί της αντικειμενικής πληροφόρησης, της εξασφάλισης ποιοτικής στάθμης των προγραμμάτων και της πολιτιστικής ανάπτυξης της χώρας, αλλά και προκειμένου να διαφυλαχθεί ο σεβασμός της αξίας του ανθρώπου [που ανάγεται σε πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας, κατά το άρ. 2 παρ. 1 Σ.], της παιδικής ηλικίας και της νεότητας [που τελούν ομοίως υπό την προστασία του Κράτους, κατά το άρθρο 21 παρ. 1 και 3 Σ.]. Κατά την άποψη, συνεπώς, αυτή, η παράταση της θητείας των μελών ανεξάρτητης αρχής είναι επιτρεπτή, κατά την έννοια του Συντάγματος (και του νόμου), επί όσο χρόνο δεν έχουν ακόμη ορισθεί τα νέα μέλη, αδιαφόρως εάν τυχόν έχει παρέλθει ο εύλογος προς τούτο χρόνος. Και τούτο διότι, σε περίπτωση υπέρβασης του ευλόγου χρόνου εκ μέρους της Διασκέψεως των Προέδρων στην επιλογή των νέων μελών, η εκδοχή ότι οι ανεξάρτητες αρχές στερούνται πλέον νόμιμης συγκρότησης οδηγεί στην αδυναμία λειτουργίας τους, ειδικώς δε προκειμένου περί του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, στην ανυπαρξία ελέγχου των ραδιοτηλεοπτικών μέσων και στο μη κολασμό των ενδεχομένων παραβάσεων, δηλαδή σε αποτέλεσμα που δεν συνάδει με τον προεκτεθέντα σκοπό του Συντάγματος. Κατά την άποψη της μειοψηφίας, το ΕΣΡ δεν εστερείτο, στις 13.2.2007, νόμιμης συγκροτήσεως εκ του ότι δεν είχαν ακόμη επιλεγεί τα νέα μέλη και ότι συνεχιζόταν η θητεία των ως άνω μελών, των οποίων η θητεία είχε λήξει τον Ιούνιο του 2006· κατά την ειδικότερη δε άποψη των Παρέδρων, σε κάθε περίπτωση, το χρονικό διάστημα των 8 μηνών που μεσολάβησε μεταξύ της λήξης της θητείας αυτών και της έκδοσης της προσβαλλόμενης πράξης παρίσταται εύλογο, ενόψει και των αντικειμενικών δυσχερειών επιλογής των νέων μελών από την αυξημένη πλειοψηφία των 4/5 των μελών της Διάσκεψης των Προέδρων, οργάνου πολυπληθούς και αποτελούμενου από το σύνολο των κοινοβουλευτικών δυνάμεων.

Το Μνημόνιο και οι νομικές αμφισβητήσεις του

2011-07-21T13:28:00.003+03:00

Μέρες πολλές ψάχνω να βρω την ευκαιρία να διαβάσω σε τελευταίο τεύχος ελληνικού νομικού περιοδικού τις εισηγήσεις για την αμφισβήτηση του Μνημονίου σε νομικό επίπεδο των θεωρητικών που υποστήριξαν και τις απόψεις στη γνωστή δίκη στο ΣτΕ αλλά και επιχείρησαν να νουθετήσουν την κοινή γνώμη για το κακό που εμπεριέχουν από νομική σκοπιά οι δεσμεύσεις της Χώρας όπως αναλήφθηκαν με το Μνημόνιο.
Είναι καιρός άλλωστε που στα νομικά κουτσομπολιά είναι χωρισμένες οι παρέες σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς.
Τελικά τα κατάφερα σήμερα μέρα σημαδιακή για την τύχη της Ευρωζώνης. Με έκπληξη διάβασα για τους άγγλους δικολάβους που στην βαθειά τους άγνοια του δικαίου δέσμευσαν τη χώρα, για τους κατασκευαστές αγχόνης στην οποία αυτή θα κρεμαστεί και άλλα υψιπετή. Είναι φανερό ότι ο έλεγχος έχει χαθεί. Η γενιά των συνταγματολόγων περιφρονεί ως φαίνεται βαθύτατα τους νομικούς του City οι οποίοι και πληρώνονται αδρά για την εργασία τους. Από το σύνολο όσων διάβασα δεν μπορώ να πω ότι εκτός από πάθη και ρητορείες καθώς και τις συνήθεις παραπομπές, αυτοπαραπομπές, γερμανολογίες και πολυξερίαση κατάλαβα από τι κινδυνεύει είτε το Μνημόνιο είτε οι λοιπές δανειακές συμβάσεις ώστε να ανησυχεί. Το αυτό θα σκεφθεί πιστεύω και ο δικολάβος του Λονδίνου.
Καμία αναφορά στον τρόπο αμφισβήτησης της εγκυρότητας των ρυθμίσεων. Φαίνεται ότι το γειτονικό Συμβούλιο Επικρατείας αρκεί στην τοπική αγορά και δεν νοιάζεται διόλου για την δωσιδικεία που προβλέπεται στις δανειακές συμβάσεις. Οι κοινοτικοί εμπειρογνώμονες από την άλλη φέρονται να δηλώνουν ότι η ακύρωση του Μνημονίου είναι αδύνατη.
Στους "συνταγματολόγους' δόθηκαν κάποιες απαντήσεις από συναδέλφους τους διεθνολόγους.
Διαβάζοντας τη Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης πάλι δεν μπορώ να μην αναλογισθώ ότι εφαρμοστέο της δίκαιο είναι το αγγλικό.
Με προβλημάτισε ιδιαίτερα ότι η επίλυση των διαφορών θα γίνει από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ενωσης και εκεί σταματώ.
Ισως το ζήτημα της δικαιοδοσίας να έχει πιό πολύ ζουμί για σκέψη. Καθώς το εφαρμοστέο δίκαιο μας καθιστά αναρμόδιους ως νομικούς να κρίνουμε τον κακό εργολάβο που συνέταξε τη σύμβαση μπορούμε μόνο να αναλογισθούμε το θέμα της δικαιοσοσίας. Αλλωστε επί του εφαρμοστέου δικαίου και της δικαιοδοσίας γνωμοδότησε δεσμευτικά το ΝΣΚ. Και οι γνωμοδοτήσεις αυτές δεν είναι παίξε γέλασε για μία δανειακή σύμβαση.
Θα επανέλθω στο ζήτημα αυτό.